To μεγάλο event είναι γεγονός. Μετά από 16 χρόνια υπομονής και αναμονής, οι Metallica επιστρέφουν στην Ελλάδα για μια τεράστια συναυλία. Είναι γνωστό ότι αποτελούν το αγαπημένο μου συγκρότημα από τότε που ερωτεύτηκα το μέταλ, οπότε νιώθω πολύ τυχερός που πρόλαβα και έκλεισα το εισιτήριό μου. Ήθελα όμως πριν την συναυλία να ετοιμάσω ένα κείμενο για το επερχόμενο σόου.
Το μεγαλύτερο μέρος όσων θα διαβάσετε γράφτηκαν το περσινό καλοκαίρι. Με τη συναυλία να έχει βγει νωρίς sold out, έπεσα σε μια λούπα και είχα πολλές συζητήσεις. Είδα να μιλάνε για τη συναυλία άνθρωποι που πίστευα ότι δεν έχουν ιδέα από Metallica, είδα πωρωμένους που δεν ήξερα καν ότι ακούν metal, είδα ειδήσεις, είδα φίλους μεταλλάδες να τρέχουν να με ρωτήσουν αν θα πάμε μαζί. Γενικά πολύ κόσμο.
Κάπως έτσι θυμήθηκα λίγο τις εποχές που έβλεπα ΜΠΡΑΦ και συγκεκριμένα αυτό με τους μεταλλάδες και αποφάσισα να κατηγοριοποιήσω όσα ξέρω από το χώρο του metal, όσα είδα το καλοκαίρι, όσους πιστεύω ότι σίγουρα θα βρω εκεί και μετά από καιρό να επιστρέψουμε σε παλιό, καλό, βιτριολικό Unstable Show. Στείλτε μου και εσείς κι άλλες κατηγορίες που σκεφτήκατε εννοείται και ελπίζω να σας αρέσει αυτό το στυλ της στήλης γιατί μπορεί να το επαναλάβω.
Ο φασαιομεταλλάς
Αν και μπορεί να τον μπερδέψετε με άλλες κατηγορίες της λίστας (βλέπε ο Επιδερμικός), ο φασαιομεταλλάς είναι ένα από τα πλέον προβεβλημένα είδη μεταλλά. Πρόκειται για τον τύπο που είσαι σίγουρος ότι ακούει μπουζούκια, είσαι σίγουρος ότι τον έχεις δει σε στόρι στο Ίνστα να πετάει γαρύφαλλα, αλλά για κάποιο λόγο προσπαθεί με σθένος να σε πείσει ότι είναι φανατικός μεταλλάς που αράζει Εξάρχεια, πίνει μπύρες και τριγυρνάει με ανοιχτό καρό πουκάμισο στο An Club.
Ο φασαιομεταλλάς έχει μια τάση τελευταία να εμφανίζεται και ως πανελίστας σε πρωινάδικα αναλαμβάνοντας τον ρόλο του απόμακρου κουλ με μπλουζάκι Maiden (μια φορά στα δύο χρόνια) όσο σχολιάζει το νέο κούρεμα της Δανάης Μπάρκα και το ξέσπασμα του Γιώργου Λιάγκα. Έξτρα μπόνους όταν δουλεύει σε ραδιόφωνο που παίζει όλη μέρα Ρέμο και Οικονομόπουλο, αλλά με κάποιον τρόπο γυρνάει την κουβέντα στη συναυλία των Metallica μπας και πείσει κανέναν ότι ακούει άλλη μουσική από αυτά που παίζει ο σταθμός λες και δίνει εξετάσεις μεταλλοσύνης.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Φυσικά και όχι. Ο Φασαιομεταλλάς αν και μιλάει πολύ για μέταλ, πιθανότατα τα μόνα τραγούδια Metallica που ξέρει είναι το Nothing Else Matters και το Nothing Else Matters τραγουδισμένο από τον Χολίδη. Αποφεύγουμε.
Ο Γιάννης ο Χέτφιλντ
Ο Γιάννης ο Χέτφιλντ είναι μια ιδιαίτερη κατηγορία Έλληνα μεταλλά. Όταν στα 90s το τρου μέταλ ήταν οι Maiden, οι Iced Earth και οι Manowar, ο Γιάννης ο Χέτφιλντ ήταν το παιδί που άκουγε μόνο Metallica. Ήταν αυτός που υπερασπίστηκε το Load, αυτός που δε βρήκε τίποτα κακό στα τύμπανα του St. Anger και που θεωρεί ότι η παραγωγή στο Death Magnetic ήταν αυτή που χρειαζόταν.
Το ψευδώνυμο του προέρχεται από τα κλασικά ψευδώνυμα της εποχής όπου όλους τους φώναζαν με το όνομά τους και δίπλα το όνομα της αγαπημένης τους μπάντας ή του αγαπημένου τους μέλους π.χ. ο Κώστας ο Maiden, ο Γιώργος ο Newsted και άλλα τέτοια ωραία. Στο Facebook έχει φώτο προφίλ τον Hetfield από το live στο Seattle το 87 και στο εξώφυλλο φιγουράρει ο εαυτός του σε live Metallica.
Επίσης κάθε μα κάθε καλοκαίρι ο Γιάννης ο Χέτφιλντ διαμαρτύρεται που δεν έρχονται Ελλάδα οι Metallica και έχει γίνει Ευτύχης Μπλέτσας της Ευρώπης προκειμένου να παρακολουθήσει κάθε setlist και κάθε περιοδεία τους. Άγνωστες πηγές λένε ότι ο Γιάννης ο Χέτφιλντ δεν έχει ακούσει άλλο συγκρότημα εκτός από Metallica, ίσως μόνο το Reign in Blood των Slayer, αλλά τελικά δεν ισχύουν μιας και έχει ακούσει και το Bonded by Blood των Exodus γιατί νόμιζε ότι παίζει κιθάρα ο Hammett.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Εννοείται. Είναι χρυσή καρδιά, ξέρει τα κομμάτια, δεν πολυμπαίνει σε pits και ματσάρει τέλεια το vibe των υπολοίπων.
Ο μεταλλοπατέρας
Ο μεταλλοπατέρας είναι μια εξαιρετική κατηγορία μεταλλά. Πέρασε τα χρόνια του ακούγοντας μέταλ και μεγάλωσε κρατώντας την παράδοση με την πλούσια κοτσίδα και τα βινύλια. Σαν από θαύμα κατάφερε να αναπαραχθεί και τώρα είναι ένας πολύ γλυκός πατέρας καθώς παίρνει το παιδί μαζί του στις συναυλίες προκειμένου να του μεταλαμπαδεύσει τη σωστή μουσική.
Ο μεταλλοπατέρας συνήθως έχει το σπόρο του ακριβώς δίπλα του και πάει πάντα να αγοράσει μια μπύρα για εκείνον και μια κόκα κόλα για το βλαστάρι του. Κάθεται πολύ μακριά από την σκηνή για να μην πέσει πάνω σε φασαρίες και συνήθως βομβαρδίζει το γιο ή την κόρη του με άχρηστες πληροφορίες τύπου πότε έπαιξαν τελευταία φορά αυτό το κομμάτι και τι χαμός έγινε στη Ριζούπολη το 1999. Πλέον χαίρεται που η συναυλία είναι στο ΟΑΚΑ και μπορεί να κλείσει καλές θέσεις που θα κάθεται να ακούει το αγαπημένο του συγκρότημα.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Αν δεν είσαι το παιδί του, τότε όχι. Δε θα θέλει να πάει πιο κοντά στη σκηνή και δικαίως, αν και γενικά είναι μια καλόκαρδη φιγούρα.
Ο Τάσος Δούσης/συλλέκτης εμπειριών
Μια μεγάλη απορία στη σημερινή κοινωνία είναι πως στον πούτσο όλοι λένε ότι δεν έχουν λεφτά, όλα τα εισιτήρια ακριβαίνουν και όλα βγαίνουν sold out αμέσως. Η απάντηση είναι απλή. Έχουμε γεμίσει συλλέκτες εμπειριών (και όχι φασαίους γιατί προσβάλλονται). Οι Τάσοι Δούσηδες των Metallica αποτελούν απλούς συλλέκτες εμπειριών από οποιοδήποτε event της πόλης.
Θέλεις Σκιαδαρέσες; Τσουπ εκεί ο Δούσης. Θέλεις ΛΕΞ; Τσουπ εκεί ο Δούσης. Θέλεις event με κόμικ; Τσουπ εκεί ο Δούσης. Ε στους Metallica θα κόλλαγε; Γιατί στο διάολο ακούει στον Red FM το Unforgiven οχτώ φορές τη μέρα; ΤΣΟΥΠ ΚΑΙ ΕΚΕΙ Ο ΔΟΥΣΗΣ. Παρ’ ότι θα τον έλεγε κάποιος και Ευτύχη Μπλέτσα με τόσες εμπειρίες, η κατηγορία αυτή εμπίπτει στον φίλτατο Τάσο Δούση για τη μανία της να επικοινωνήσει πόσο πολλά ξέρει από κάθε event και συναυλία που πηγαίνει.
Στους Metallica ο Δούσης πηγαίνει κυρίως για τα στόρι και το outfit μπορεί να έχει από μουστάκι και ανοιχτό πουκάμισο μέχρι απλό μαύρο T-Shirt. Κρατάει πάντα μπύρα και στα δάχτυλα του ίδιου χεριού ένα τσιγάρο, γιατί με το άλλο χέρι τραβάει βίντεο με το κινητό. Γνωρίζει πέντε τραγούδια, αλλά περνάει τέλεια, κυρίως γιατί η παρέα του αποτελείται από εξίσου φασαίους με εκείνον που τρώνε σε εισιτήρια για events το 20% του βασικού τους μισθού.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Φυσικά και όχι. Ακούμε metal, έχουμε αλληλεγγύη, βοηθάμε, αλλά δε θα κουβαλάμε και τους συλλέκτες στιγμών μαζί μας.
Ο Manowarάς
Ο Manowarάς είναι μια ιδιότυπη κατηγορία Έλληνα μεταλλά σε βαθμό που πιστεύεις ότι φυτρώνει σε δέντρο και τρέφεται με πιτόγυρα και κόμπλεξ. Τον πετυχαίνεις σε metal clubs όπου πάει πρώτος και φεύγει τελευταίος έχοντας καταναλώσει τη μισή κάβα. Θεωρεί ότι η μουσική τελείωσε στους Manowar και καλύτερα να του βρίσεις τη μάνα παρά να πεις κάτι για τον DeMaio ή τα πέτσινά του.
Ο Manowarάς δεν είναι τύπος που περίμενες να έρθει Metallica, αλλά γενικά μαζεύει κι αυτός εμπειρίες από συναυλίες και προσπαθεί να κάνει ένα άνοιγμα σε νέες μουσικές αν και “σαν τους Manowar δεν έχει φίλε”. Είναι αυτός που βλέπεις ότι θέλει να θάψει, αλλά ταυτόχρονα βλέπει ότι όλοι οι άλλοι περνάνε καλά, οπότε μέσα του υποφέρει που πρέπει να ακούει την φωνή του Hetfield όσο σκέφτεται ότι του χρόνου στην Πλατεία Νερού θα τραγουδάει για 28η φορά το Warriors of the World.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Εννοείται πως όχι. Για αυτόν δεν έχει βγει καινούριος δίσκος μετά το 85 και εσύ θα πας σε συναυλία μαζί του; Δεν σώζεται από το χατζημέταλ ούτε υπό την απειλή όπλου.
Ο Ακριβοεισιτήριος
Πιστή κατηγορία που συναντάς σε όλα τα μεγάλα ραντεβού, ο Ακριβοεισιτήριος είναι ακριβώς ο τύπος που δε θες να πιάσεις κουβέντα ειδικά τη μέρα που τρέχεις να κλείσεις το δικό σου εισιτήριο. Ο Ακριβοεισιτήριος με το που μαθαίνει για μια μεγάλη συναυλία είναι ακριβώς αυτός που ξεκινάει με ατάκες “Ωχ στο ΟΑΚΑ είναι; Θα μας πιάσουν τον κώλο”, “Πωωωω αν πέρυσι είχαν τόσο οι Coldplay, φαντάσου φέτος οι Metallica” και “Θα πρέπει να διαλέξουμε πάλι σε ποιες συναυλίες θα πάμε”.
Επίσης όταν βγαίνουν οι τιμές για τα ειδικά πακέτα με το Snake Pit και τα δώρα , ο Ακριβοεισιτήριος φοράει μαύρη πλερέζα και παριστάνει τη χηρεύσασα οικιακή βοηθό του Κατακουζηνού, γιατί νομίζει ότι αυτές είναι οι τιμές για όλη τη συναυλία. Άλλες ασχολίες του Ακριβοεισιτήριου είναι να σου λέει με πόσα λεφτά πήγαινε στο Ρόδον το 90, πως γίνεται να είδε με 80 ευρώ τους Big 4 το 2010 και τώρα 87 να κάνει το φθηνότερο, πως μας κλέβουν οι εταιρίες που πουλάνε εισιτήρια, ενώ είναι έτοιμος να αναλύσει γιατί οι τιμές δεν είναι φυσιολογικές με πίνακες πληθωρισμού, ολοκληρώματα και διαγράμματα Venn.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Αν και ο Ακριβοεισιτήριος γκρινιάζει για τιμές ανεξαρτήτως συναυλίας, είναι αρκετά μεταλλάς και θα γουστάρει, αλλά μην τον φορτωθείς πριν κλείσει εισιτήριο γιατί είναι απάλευτος.
Ο Παλαιομεταλλάς
Συχνά συγχέεται με τον Manowarά και τον Γιάννη τον Χέτφιλτ, αλλά στην πραγματικότητα έχει μόνο κάποια στοιχεία του Ακριβοεισιτήριου. Ο Παλαιομεταλλάς είναι ένας κλασικός τύπος άνω των πενήντα που ακούει μέταλ με απίστευτο πάθος και για κάποιον περίεργο λόγο νομίζει ότι η μουσική αυτή του ανήκει. Είναι αυτός που πραγματικά ξενερώνει που και άλλοι ακούνε τη μουσική του και δεν μπορεί να την απολαύσει μόνος του.
Τον εκνευρίζει πολύ η νέα γενιά και αφηγείται ιστορίες από το Ρόδον και τη συναυλία των Motorhead στο Σπόρτινγκ το 88 σαν παραμυθάς στο ανατολικό Έσσεξ τον Μεσαίωνα. Έχει πάει σε όλα τα προηγούμενα live των Metallica και για κάποιο λόγο μόνο το 1999 τους βρήκε καλούς. Τσαντίζεται άπειρα που εν έτει 2025 έχει βγει sold out η συναυλία γιατί το 2010 στη Μαλακάσα ήταν πολύ λιγότεροι, ενώ διαμαρτύρεται για τις τιμές συνεχώς καθώς θυμάται ότι είχε δει τους Ramones στο Ρόδον το 92 για 4000 δραχμές.
Ο Παλαιομεταλλάς αγαπάει πραγματικά τη μουσική του, αλλά δεν έχει ιδιαίτερη όρεξη να επεκτείνει τους ορίζοντές του και έτσι ψάχνεται μόνο με ξεχασμένα EPs από New Wave of British Heavy Metal, άντε στο τσακίρ κέφι να βάλει το Brave New World. Κάνει το πιο ακραίο gatekeeping για κάτι πλήρως προσβάσιμο και αν και έχει πολλή εμπειρία, θα σου μιλήσει για αυτήν λες και άλλος μεταλλάς μετά από αυτόν δεν γεννήθηκε.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Καλά δεν διάβασες τι έγραψα παραπάνω; Ο συγκεκριμένος είναι για την πυρά. Απέφυγε τον όπως αποφεύγει ο ίδιος τους System of a Down.
Η παλαιογκοθού
Όχι, δεν είναι θηλυκή έκδοση του Παλαιομεταλλά. Η παλαιογκοθού είναι μια κατηγορία μεταλλούς που τείνει να εξαφανιστεί τα τελευταία χρόνια. Σαραντάρα, στα 90s ήταν η γκοθού που έκανε παρέα με άλλες δύο-τρεις σαν και εκείνη, οι οποίες μετά από χρόνια έκαναν οικογένεια οπότε έτρεξαν να ρίξουν λουλούδια στον ΛεΠα όπως ορμάει ο δεξιός στο ΕΣΠΑ.
Η παλαιογκοθού αν και συνήθως έχει κάνει και η ίδια οικογένεια, κράτησε ένα ψήγμα από το μέταλ μέσα της και έτσι τώρα βαδίζοντας προς τα πενήντα έχει την ευκαιρία να δει ένα από τα αγαπημένα της συγκροτήματα, καθώς το 2007 και το 2010 που ξαναήρθαν οι Metallica, τα παιδιά της ήταν μικρά και δεν ήταν παρούσα. Δεν πηγαίνει μαζί τους ωστόσο, αλλά με τον άντρα της. Η παλαιογκοθού φοράει μαύρο τοπάκι, τζιν σορτσάκι και έχει πάντα χιαστί φορεμένη μια μαύρη τσάντα εξοπλισμένη με χαρτομάντηλα, καθώς σε δύο σημεία της συναυλίας θα κλάψει σίγουρα.
Να πάω στη συναυλία μαζί της;
Αν δεν είσαι φίλος του ζευγαριού, όχι. Έχουν κάμποσα χρόνια να ακούσουν Metallica και δεν είναι για πολλές τρέλες.
Ο πρωτοδισκάκιας
Είναι ένα είδος μεταλλά που συναντάμε για πολλά συγκροτήματα στην Ελλάδα, παραμένει όμως εξίσου ανυπόφορο για όποια μπάντα κι αν μιλάμε. Στην περίπτωση του Πρωτοδισκάκια, η φάση με τους Metallica είναι απλή. Τι κι αν έβγαλαν μερικά από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών, για αυτόν μετά το Kill Em All χαλάσανε.
Συνήθως είναι thrashάς που ακούει Slayer (μόνο με Lombardo), Sepultura (μόνο με Cavalera), Anthrax (μόνο με Belladonna), Kreator (μόνο τα πρώτα) και σιχαίνεται τους Megadeth. Απαντώνται όμως και περιπτώσεις πρωτοδισκάκηδων που δεν ακούνε thrash (ναι Τζανέτο Καβαλιώτη, για σένα μιλάω). Ο πρωτοδισκάκιας είναι αυτός ο περίεργος τύπος που ενώ καυλώνει μόνο με Motorbreath και Whiplash αναζητά εισιτήριο για Metallica ίσως με την ελπίδα να ακούσει το Hit the Lights και να βαϊμπάρει με καμία μπαλάντα.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Φυσικά και όχι. Ο άνθρωπος ακροβατεί ανάμεσα σε ατενσιοχοριλίκι και ξερολίαση, παρ’ όλα αυτά θέλει να πάει να δει Metallica. Μακάρι μόνος του σε μια γωνία να πίνει μπύρες.
Ο “και 1000 ευρώ θα τα έδινα”/Μπρούκλης
Ο Μπρούκλης είναι μια φοβερή κατηγορία Έλληνα ακροατή. Δε σε έπεισε ποτέ ότι είναι πολύ μεταλλάς, αλλά δεν τον έκοψες και ακροατή κάποιας άλλης μουσικής. Είναι τριαντάρης, με καλή δουλειά και χωρίς ιδιαίτερη προσωπική ζωή. Η σχέση του με τους Metallica είναι σχετικά οκ, δεν είναι ο πιο φανατικός ακροατής τους, ούτε είναι τελείως άσχετος.
Ο Μπρούκλης διαμαρτύρεται κάθε χρόνο που δεν έρχονται οι Metallica, αλλά για κάποιο μυστήριο λόγο δεν πηγαίνει και εξωτερικό να τους δει. Με το που ανακοινώνεται η συναυλία, ξεκινάει και ψάχνει μόνο τα σπέσιαλ πακέτα που έχουν εισιτήριο στο Snake Pit, δύο merch, ένα ποτήρι με υπογραφή Trujillo, ένα τατουάζ σχεδιασμένο από τον Hammett και αποκλειστικό mp3 με ρεψίματα του Ulrich. Επίσης τσακώνεται με τον Ακριβοεισιτήριο και άλλους μεταλλάδες για τις τιμές λέγοντας ότι “Και 1000 ευρώ λίγα είναι για τους τεράστιους”.
Ο Μπρούκλης μπαίνει πρώτη μέρα προπώλησης και πάει να τσιμπήσει εισιτήριο, αλλά ξαφνικά εκεί πάνω στην επιλογή βλέπει πως ίσως ο τραπεζικός του λογαριασμός να μην σηκώνει τα αρκουδιλίκια που πούλησε πριν την προπώληση. Ξαφνικά το χιλιάρικο που ήταν λίγο του είναι αρκετά πολύτιμο ώστε να μην τρέφεται με παγάκια και θλίψη για το επόμενο τρίμηνο όσο παίζει φρουτάκια μπας και πάει διακοπές μια εβδομάδα κάμπινγκ στην Άνω Πορδιτσά Αρκαδίας. Έτσι παίρνει ένα ταπεινό εισιτήριο για την αρένα, δίνει το 150άρι και λογικά για όσα έλεγε τις προηγούμενες μέρες κατηγορεί κάποιον ξάδερφό του.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Ναι, είναι καλό παιδί και τίμιο και μυρίζει από Metallica.
Ο Κονέ
Με την έννοια του Κονέ δεν αναφερόμαστε στον Παναγιώτη Κονέ και τον επικό τσαμπουκά με τον Μάτιτς, ούτε στο μέσο γλοιώδη πρωτοετή Δαπίτη που ήθελε να σου κλείσει μπουκαλάκι για Βέρτη. Αυτοί οι δύο αποκλείεται να έρθουν Metallica εκτός αν έχουν μπλέξει με μεταλλού για την οποία θα έτρωγαν και κουβά KFC γεμάτο σκατά, αν και τέτοιες περιπτώσεις είναι σπάνιες έως ανύπαρκτες εν έτει 2026.
Ο Κονέ είναι ο τυπικός Έλλην μεταλλάς που γουστάρει Metallica και θέλει να πάει, αλλά έχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Είτε δουλεύει όταν βγαίνουν τα εισιτήρια και δεν μπορεί να κλείσει, είτε είναι τόσο άνεργος που βαριέται και να περιμένει στην Ticketmaster και προτιμάει να βλέπει streams με άλλους άνεργους που παίζουν Minecraft και κοιμούνται σε live μετάδοση.
Έτσι ο Κονέ ψάχνει τα λεγόμενα δικά του κονέ είτε μέσα στην High Priority για καμία τζάμπα πρόσκληση όπου φυσικά αποτυγχάνει είτε παρακαλάει φίλους να του κλείσουν ένα εισιτήριο, αφού ο κωδικός των Metallica επιτρέπει μέχρι τέσσερα. Ακόμα και να έχουν συμπληρωθεί τα άτομα, ο Κονέ θα σπάσει τόσο μπάλες και θα ψαχτεί με τόσους πολλούς που εν τέλει μπορεί και να του κλείσουν 3-4 διαφορετικές παρέες και σαν σωστό λαμόγιο θα τα μεταπουλήσει σε τιμή νεφρού.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Ναι μωρέ, είναι τυπικό δείγμα ελληνικής επιχειρηματικότητας, καταφερτζής και χιουμορίστας αλλά αγαπάει τους Metallica και περνάει πάντα καλά σε συναυλίες. Απλά έχε το πορτοφόλι σου πάνω σου.
Ο “εγώ για τους Gojira έκλεισα”
Είχαμε στην Ελλάδα τα κωλόγιδα που νομίζουν ότι η μουσική σταμάτησε στο Number of the Beast, έχουμε πλέον και τον σύγχρονο νεομεταλλά που νομίζει ότι είναι κουλ που ακούει κυρίως progressive και djent. Η προσπάθειά του αυτή είναι κάπως οικτρή, γιατί πρόκειται για πρώην παλαιομεταλλά που αφού άκουσε Slipknot και Tool προσπάθησε να αποτινάξει πλήρως το χατζημεταλλικό παρελθόν του.
Λέει πως δεν θέλει να πάει στους Metallica και ότι έκλεισε να δει Gojira και Knocked Loose, γιατί αυτό είναι το σύγχρονο μέταλ και όχι οι ξεπουλημένοι οι Λεφτάλικα του Napster. Κατά βάθος όμως εύχεται να μην τον δουν να καυλώνει με το Master of Puppets, γιατί αυτός είναι ο φίλος μας μάγκες. Το παίζει σύγχρονος αντιχάτζης και κράχτης παλαιομεταλλάδων, αλλά σπίτι του ενδιάμεσα στα βίντεο με σόλο του Tomas Haake στα τύμπανα, τσεκάρει ότι έχει μείνει μόνος του και κλαίει ακούγοντας το Die For Metal όσο θυμάται τα ένδοξα χρόνια του Λυκείου που πήδαγε μόνο πάνω από εφημερίδα.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Όχι βέβαια. Σπάει αρχίδια να πας μπροστά στα σαπόρτ και μετά το παίζει ότι δε θέλει να δει Metallica. Στο καλό.
Ο Επιδερμικός
Ο Επιδερμικός είναι μια κατηγορία που αρκετοί μπερδεύουν με τον Φασαιομεταλλά, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση. Ο Επιδερμικός είναι αυτός ο τύπος που ακούει περισσότερο κλασικό ροκ και ανά καιρούς πειραματίζεται με το μέταλ, αν και για κάποιο λόγο νιώθει τις ενοχές που είχαμε εμείς στο Γυμνάσιο όταν έπρεπε να πούμε στους εντεχνομπουζουκόβιους γονείς μας ότι θέλουμε να μας πάρουν μια μπλούζα Master of Puppets.
Ο Επιδερμικός δεν έχει εμφάνιση κλασικού μεταλλά και σχεδόν ποτέ δε φοράει μπλούζες συγκροτημάτων. Παρ’ όλα αυτά δε σου γεμίζει το μάτι ότι ακούει άλλο είδος μουσικής εκτός rock, ίσως μόνο Θανάση και Πυξ Λαξ σαν κατάλοιπα από το Λύκειο. Στους Metallica ψήθηκε να κλείσει εισιτήριο, γιατί ξέρει μια χούφτα τραγούδια και δε θέλει να χάσει την ευκαιρία να τους δει, αλλά δεν πάει ποτέ αρένα γιατί έχει πολλή ορθοστασία και χαμό οπότε αντιμετωπίζει τη συναυλία ως εμπειρία στα καθίσματα του ΟΑΚΑ.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Μπα. Αν παιχτεί κανένα Trapped Under Ice θα σε κοιτάξει περίεργα, ενώ αν είσαι ο τρου μεταλλάς που αναζητάς σμπρωξιές στην αρένα, δε θα σε ακολουθήσει με τίποτα.
Ο Λίγδας
Όχι, σε αυτήν την κατηγορία δεν εννοούμε γνωστό αμισθί creator που ξεδιπλώνεται αναλόγως και τοιουτοτρόπως στα κοράσια ΤΙΟΥΜΠΑ. Ο Λίγδας είναι μια πολύ χειρότερη κατηγορία μεταλλά. Πρόκεται για hardcore ακροατή που σίγουρα τον έχεις πετύχει σε πάρα πολλά live και ο οποίος προσομοιάζει τον Λουδοβίκο τον 14ο, γιατί κάνει μπάνιο μια φορά το χρόνο.
Ο Λίγδας είναι 50άρης και η μπόχα του θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για παρασκευή νέου τύπου δακρυγόνου. Συνήθως πάει μόνος του στις συναυλίες και είναι πάντα στο κάγκελο. Αν έχετε δει έναν ημίτρελο στα pits που όσο οι Τάταροι προετοιμάζονται να ορμήσουν, αυτός χορεύει μόνος του στο κέντρο, τότε μόλις εντοπίσατε τον Λίγδα.
Έχει ή αραιωμένο μαλλί που δεν αποδέχεται την επερχόμενη φαλάκρα ή μακρύ ίσιο αρκετά λιπαρό για να τηγανιστούν πατάτες σε γυράδικο. Διαθέτει μαύρο νύχι, μεγάλη κοιλιά και τα πόδια του δεν έχουν καθαριστεί από τη δεκαετία του 90 που ήταν κάμπινγκ στα Μάταλα. Ο Λίγδας ακούει φανατικά Metallica, Maiden και καθε κλασικό συγκρότημα και γουστάρει φουλ τη συναυλία, αν και ίσως νομίζει ότι επειδή είναι γραμμένος στο Newsletter των Metallica, τον ξέρει προσωπικά ο Hetfield.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Ο Λίγδας πάει πάντα μόνος του στις συναυλίες. Οπότε αν είσαι ο κλασικός που ψάχνει κάποιον για να πάει……..
Ο “Δεν ακούω μέταλ, ΑΛΛΑ”
Μια από τις πιο σπαστικές κατηγορίες τύπων που θα συναντήσεις στη συναυλία, ο “Δεν ακούω μέταλ, ΑΛΛΑ” είναι αυτός ο τύπος από τον οποίον νιώθεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να κάνει gatekeeping τη μουσική σου. Ίσως τον μπερδεύεις με τον φασαιομεταλλά μιας και οι δύο κατηγορίες παρουσιάζουν κοινά, αλλά ο φασαιομεταλλάς ακριβώς επειδή είναι φασαίος μπορεί να έχει αγοράσει και ένα μπλουζάκι Metallica στη ζωή του.
Ο συγκεκριμένος φίλος μας από την άλλη το ακριβώς αντίθετο. Είναι τριαντάρης χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ντύσιμο και το στυλ με το οποίο μιλάει και φέρεται, βρωμάει από χιλιόμετρα μπουζουκονοοτροπία. Ωστόσο ο “Δεν ακούω μέταλ, ΑΛΛΑ” μάλλον όσο άλλαζε σταθμούς στο ραδιόφωνο και από τον Ρυθμό πήγαινε στον Σφαίρα έπεσε κανά δύο φορές στον Red FΜ και τον Rock FM.
Κάπως έτσι άκουσε το Nothing Else Matters, το Fade to Black και μετά έψαξε στο Youtube 4-5 ακόμα τραγούδια Metallica και οριακά πίστεψε ότι στο Master of Puppets η μουσική ως δημιουργία έπιασε το peak της σκληράδας της. Έτσι ο φίλος μας μπορεί να μην ακούει μέταλ, αλλά για κάποιο λόγο θεωρεί τον εαυτό του πολύ μεγάλο φαν και πρήζει αρχίδια για τη συναυλία όπου φυσικά θα παριστάνει τον ακραία πωρωμένο αν και δεν ξέρει μισό στίχο.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Φυσικά και όχι. Προτιμώ να μπω στο Rainbow σε βραδιά Manowar και να μου ρίξει την μπύρα κάποιος μακρυμάλλης με πέτσινο και γουρουνότριχα πάνω στο τραπέζι μου παρά να πάω μαζί του στους Metallica.
Η αναρχοφασαία
Η αναρχοφασαία είναι ένα πολύ περίεργο είδος ακροάτριας που απαντάται στις καλοκαιρινές συναυλίες. Είναι η τύπισσα που με κάποιον τρόπο είτε πας Λυκαβηττό, είτε πας Release, είτε πας Μαλακάσα από τον Morissey στους Avenged Sevenfold και από τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και τον Πασχαλίδη στους Metallica πάντα θα τη δεις εκεί σε περίοπτη θέση. Το περίεργο είναι πως όπου και να πάει, είναι ακραία κολλημένη και ξέρει όλους τους στίχους απ’ έξω.
Η αναρχοφασαία είναι ξεκάθαρα αντισκυλού, με εναλλακτικά ρούχα, ιδανικά με καρό πουκάμισο, πάει κάμπινγκ και κάνει τόσα ταξίδια στο εξωτερικό που απορείς που δουλεύει και πως παίρνει άδειες. Επίσης απορείς πως ασχέτως ταξιδιών, έχει πάντα τόσα λεφτά για συναυλίες. Στους Metallica θα σκάσει με ακριβώς ίδιο στυλάκι με τις υπόλοιπες συναυλίες του καλοκαιριού, θα πιει μπύρα και θα ουρλιάξει αν δει από μακριά τον Hetfield. Επίσης αν απορείτε ποια είναι αυτή που ανέβηκε στους ώμους πανύψηλου φίλου της και σας κόβει τη θέα, να ποια.
Να πάω στη συναυλία μαζί της;
Δεν ξέρω. Θα πω όχι γιατί μπορείς να βρεις καλύτερες παρέες, άσε που μετά μπορεί να σε πρήζει να πηγαίνετε συχνότερα σε indie φεστιβάλ και electro pop συναυλίες στον Νιάρχο.
Ο θαυμαστής του St. Anger
Η συζήτηση για τους Metallica είναι κάπως αέναη, καθώς μπορούμε να διαφωνήσουμε για το ποιο είναι το καλύτερό τους άλμπουμ, αν ο Newsted αδικήθηκε, αν το Load είναι καλός δίσκος ή όχι (spoiler: είναι δισκάρα), αλλά όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε σε ένα πράγμα. Το St. Anger στο μεγαλύτερο μέρος του απλά δεν ακούγεται.
Όλοι; Όχι βέβαια. Ένα μικρό γαλατικό χωριό αντιστέκεται σθεναρά θεωρώντας ότι το St. Anger δεν είναι απλά ένα καλό άλμπουμ, αλλά το καλύτερο των Metallica. Και ναι, έχω γνωρίσει τέτοιους που δεν τρολλάρουν! Συνήθως είναι τύποι που ακούνε από nu metal μέχρι κλασική μουσική και δεν τους νοιάζει η παραγωγή ή ο ήχος στα ντραμς, απλά περνάνε καλά όσο εμείς βγάζουμε αίμα από τα αυτιά με το Purify.
Παρ’ όλα αυτά θα πάνε να δούνε Metallica με την ελπίδα να παίξουν το Some Kind of Monster ή το Frantic και να πανηγυρίσουν όσο το υπόλοιπο στάδιο κουνάει το κεφάλι του ρίχνοντας Μπαρτζώκειες ευχές σε όλη τη μπάντα.
Να πάω στη συναυλία μαζί του;
Με τίποτα. Ο τύπος θα ξεκινήσει το κλασικό λογύδριο για ακόμα μία φορά σχετικά με το St. Anger και πόσο το έχεις υποτιμήσει και στη συναυλία δε θα παλεύεται καθώς σε οτιδήποτε άλλο εκτός St. Anger θα έχει το άβολο χαμόγελο του μεταλλά που τον σέρνουν σε κλαμπάκι και παριστάνει ότι περνάει καλά.
Αυτό ήταν και το Unstable Show για την επερχόμενη συναυλία των Metallica φίλοι μου. Εύχομαι να είναι μια μοναδική βραδιά, να πιούμε, να περάσουμε καλά, να συγκινηθούμε και πάνω απ’ όλα να το θυμόμαστε σαν εμπειρία ζωής. Περιμένω όπως πάντα μηνύματα και σχόλια!
