The Unstable Show: Συνοψίζοντας τη χρονιά…

Τι γίνεται ρε ‘σεις; Πότε φτάσαμε να τελειώνει το 2025; Πριν κάτι χρόνια ξεκίνησε αυτή η παράδοση να δημιουργώ αυτό το άρθρο και κάθε χρόνο κάθομαι και ξαναδιαβάζω αυτήν την πρόχειρη, μικρή φωτογραφία του τότε Νικόλα και των όσων ένιωθε. Κάποιες παραδόσεις δεν σπάνε φίλοι μου. Είναι ξανά 3 το βράδυ, έχω αράξει και φέρνω στο κεφάλι μου όσα έγιναν φέτος για να τα καταγράψω.

Η χρονιά της σταθεροποίησης

Ξέρεις, όλα αυτά τα χρόνια όσο γράφω αυτήν την ανασκόπηση είδα πολλά. Χρονιές που ήμουν λυπημένος, χρονιές που ένιωθα να ανακάμπτω, χρονιές που ήμουν αγχωμένος, χρονιές που άλλαζα. Υπήρξαν και κάποιες μεταβατικές, αλλά καμία χρονιά σταθεροποίησης. Αυτό ήταν το 2025. Δεν ήταν μια χρονιά που άλλαξα πολλά, ούτε μια χρονιά που έκανα κάτι συνταρακτικό.

Ήταν ένα έτος που πάτησα σε όλες τις αλλαγές που έκανα και για τις οποίες σας έγραψα στα προηγούμενα κείμενα. Δεν έκανα καινούριες. Έμεινα στην ίδια δουλειά όντας ικανοποιημένος και αρχίζω σιγά σιγά να μαθαίνω περισσότερα πράγματα που θα με βοηθήσουν στο μέλλον. Δεν άλλαξαν ιδιαίτερα οι παρέες μου, οι έξοδοι μου, οι φίλοι μου αν και θα ήθελα να τους βλέπω περισσότερο. Συνέχισα να γυμνάζομαι πολύ εντατικά και του χρόνου θέλω να κάνω ακόμα πιο έντονες και δύσκολες προπονήσεις.

Επίσης συνέχισα να ταξιδεύω όσο περισσότερο μπορώ και αντέχει η τσέπη μου. Το να κάνω ταξίδια στο εξωτερικό ή μικρές αποδράσεις εντός Ελλάδας έχει αρχίσει και μου αρέσει πολύ. Είναι θέμα παρέας, συνήθειας και ρυθμού και πραγματικά πιστεύω ότι τα ταξίδια με έχουν αναζωογονήσει και με παίρνουν μακριά από τη φρενήρη καθημερινότητα που όπως φαίνεται την έχω επιβάλλει ο ίδιος στον εαυτό μου.

Η βασικότερη απόφαση που πήρα ήταν να κατεβάσω λίγο τα γκάζια σε κάποια θέματα. Περιόρισα πολύ το αλκοόλ και μάλιστα απείχα τελείως για μια περίοδο περιγράφοντας την εμπειρία μου εδώ. Το βασικότερο όμως είναι ότι σταμάτησα να επιζητώ την κόντρα. Όντας χρόνια τουιτεράς, το να φτάνεις στο στάδιο του να βριστείς με κάποιον είναι κάτι σύνηθες. Δεν το απέφυγα τελείως, αλλά με όσους πλακώθηκα, ήταν επειδή εκείνοι προκάλεσαν την έκρηξή μου και όχι γιατί υπήρξα εγώ εμπρηστικός.

Έμαθα να αγνοώ τον κάθε ένα που επιζητά να μου πει τη μαλακία του, έμαθα να μη δίνω σημασία σε πικρόχολους πρώην φίλους που ψάχνονται για καυγά, έμαθα να έχω την ηρεμία μου. Μεγαλώνοντας, ωριμάζεις και καταλαβαίνεις τι θέλεις. Και στην παρούσα φάση είμαι πλέον τριάντα και θέλω να δημιουργήσω καινούρια πράγματα και όχι να αναλώνομαι σε διαδικτυακούς τσακωμούς. Fun fact όμως: Λίγο πριν ανεβάσω το άρθρο, τακτοποίησα δυο τρεις φελλούς της ακροδεξιάς. Έτσι για να πάει καλά η νέα χρονιά.

Ο θάνατος και η δημιουργία

Φέτος ήταν μια περίεργη χρονιά, γιατί σημαδεύτηκε από κάποιους απροσδόκητους θανάτους στο ευρύτερο οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον. Πιστεύω πως στάθηκα επάξια δίπλα στους δικούς μου ανθρώπους, αλλά από την άλλη όσο μεγαλώνω, αρχίζω και έρχομαι περισσότερο σε επαφή με το κόνσεπτ που λέγεται Θάνατος. Ίσως είναι η πρώτη φορά που κάνεις μια συζήτηση μαζί του και βλέπεις πόσο ξαφνικά και επώδυνα μπορεί να έρθει.

Έζησα ανθρώπους που ξέραμε ότι θα φύγουν, είχα ένα ξαφνικό τηλεφώνημα που με σόκαρε, ξεδιπλώθηκαν ιστορίες κάποιων δικών μου οικογενειών που δεν περίμενα με τίποτα να είναι αληθινές. Σε όλο αυτό συνειδητοποιείς πόσο σημαντική είναι η ευχή του να είμαστε εμείς και οι γύρω μας καλά στην υγεία μας. Η υγεία είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε και πολλές φορές είμαστε ένα τηλέφωνο μακριά από το να μάθουμε κάτι αναπάντεχο.

Όταν κάνεις την πρώτη συζήτηση με τον Θάνατο, θυμάσαι και το αντίθετό του. Σε πολλές ταινίες, το αντίθετο του θανάτου είναι η δημιουργία. Αυτό με παρακίνησε φέτος να ασχοληθώ με τη δημιουργία κάποιων νέων projects, να γράψω περισσότερο και να δω λίγο πιο σοβαρά κάποια θέματα με το anthem.gr για τα οποία θα σας μιλήσω παρακάτω. Μέχρι τότε θα έλεγα και σε εσάς να προσέχετε την υγεία σας και να δημιουργείτε νέα πράγματα για εσάς και τους γύρω σας.

Οι ταινίες και τα memes

Φέτος είχα αποφασίσει να δω περισσότερες ταινίες και φίλε πραγματικά το χάρηκα. Σας τα έγραψα αναλυτικά και σε αυτό το Unstable Show, όμως φέτος άρχισα να τεστάρω περισσότερο τα γούστα μου. Άκουσα πιο πολλά σχετικά podcasts, πήγα περισσότερο σινεμά από ποτέ και άρχισα να μελετάω ακόμα περισσότερο μια τέχνη που λατρεύω χρόνια και να επηρεάζομαι από αυτήν.

Από την άλλη, η σελίδα με τα memes που αναφέρω και τις προηγούμενες χρονιές φέτος έκανε μια τρελή έκρηξη. Συγκεκριμένα το καλοκαίρι κάποια ποστ πήραν μπροστά, το φράγμα των χιλίων ακολούθων που με ταλαιπώρησε τρία χρόνια έσπασε και μετά ερχόταν όλο και περισσότερος κόσμος. Θα μου πεις, αυτός δεν ήταν ο στόχος σου γενικά; Να γίνει πιο γνωστή η σελίδα; Και θα σας απαντήσω με κάτι που δεν ξέρει κανένας.

Όχι. Ο στόχος μου με τη σελίδα είναι να γίνει μια αποθήκη από χαζομάρες που έφτιαχνα για το Τουίτερ και να φτάσει περίπου 1000 ακόλουθους. Δεν περίμενα ότι θα έκανα collabs, ότι θα μίλαγα με κόσμο που γουστάρω και ότι όλο αυτό θα διαδιδόταν τόσο γρήγορα. Απλά όλο αυτό είχε πλάκα τον πρώτο μήνα. Πλέον πολύ απλά δε με ενδιαφέρει. Κυριολεκτικά ενδιαφέρει όλους τους γύρω μου εκτός από μένα.

Δεν κοιτάω ιδιαίτερα τα νούμερα, δεν κοιτάω νέους ακολούθους, δεν πολυχαζεύω πλέον για να κάνω σχόλια και να παίρνω engagement. Έχω δυστυχώς αυτήν την κατάρα. Αν φτιάξω κάτι που θα χάσει την επαφή με το core κοινό του ή ξεφύγει των προσδοκιών μου, τότε απλά παύει να με ενδιαφέρει και ψάχνω το επόμενο πράγμα που θα ασχοληθώ. Είμαι πιο ενθουσιασμένος για το πως θα πάει ένα καινούριο project που δεν έχει ανακοινωθεί παρά για το αν θα φτάσω τους 5000 ακόλουθους.

Αυτή είναι η κατάρα του να δημιουργείς κάτι χωρίς ματαιοδοξία, χωρίς να το κυνηγάς, χωρίς να ξεροσταλιάζεις στο κινητό όπως έκανα μέχρι τον Σεπτέμβριο. Ξεκινάει να σε προβληματίζει πως αυτόν τον κόσμο μπορείς να τον μεταφέρεις στο επόμενο σου εγχείρημα, αν θα σε ακολουθήσει ή αν όλο αυτό έχει να κάνει μόνο με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Και όταν παίρνεις τις απαντήσεις που δε σου αρέσουν, τότε τα πράγματα περιπλέκονται χειρότερα.

Ξέρω ότι όλοι θέλατε να διαβάσετε κάτι διαφορετικό, όλοι περιμένατε κάτι άλλο από εμένα, αλλά λυπάμαι. Θα συνεχίσω να πηγαίνω τη σελίδα στο αυτόματο για όσο έχω όρεξη και γιατί έχει πλάκα να βλέπω ότι ακόμα και τώρα μου κλέβουν άλλοι την δουλειά μου. Αλλά στην παρούσα φάση, δεν έχω κανένα πλάνο για το μέλλον. Όπως είχε πει και ο Bloody Hawk “Και τότε θα ‘δινα τα πάντα να ζήσω το τώρα, Και τώρα θα ‘δινα τα πάντα να ζήσω το τότε”.

Κεφάλαιο Anthems Radio Show

Ίσως αυτή ήταν η μόνη μεγάλη αλλαγή της φετινής χρονιάς. Το Anthems Radio Show ολοκλήρωσε την συνεργασία του με το Radioalchemy σε ένα συγκινητικό τρίωρο φινάλε. Αν και δεν είχαμε σκοπό να συνεχίσουμε την εκπομπή, εμφανίστηκε η ευκαιρία του Favela Radio και αποφασίσαμε να προσχωρήσουμε στον σταθμό και να κάνουμε την εκπομπή σε ένα άλλο στυλ με περισσότερη προβολή στα social media.

Είμαι πάρα πολύ ικανοποιημένος από τον σταθμό, θεωρώ ότι μας στηρίζει στο 100% και αυτό είναι πολύ σημαντικό όταν τα τελευταία δύο χρόνια είχαμε μηδαμινή υποστήριξη. Όσον αφορά εμάς, πάντα πιστεύω ότι χρειάζονται βελτιώσεις. Θεωρώ ότι πρέπει να συνεχίσουμε με γρήγορο ρυθμό, αλλά με πιο εναλλασσόμενη θεματολογία, να φέρνουμε συνεχώς νέες ιδέες και να δοκιμάζουμε νέα πράγματα.

Νιώθω ότι κάτι μου λείπει ραδιοφωνικά και θα ήθελα να καλύψω αυτό το κενό άμεσα, αλλά για τώρα δεν μπορώ να ανακοινώσω κάτι. Από το καλοκαίρι μου έχει σφηνωθεί μια ιδέα στο μυαλό και θέλω πάρα πολύ να μπει μπροστά το 2026. Αυτά όμως θα τα πούμε εν καιρώ. Όσο για το Anthems ελπίζω να το συνεχίζουμε για όσο αντέχουμε και όσο μπορούμε να το στηρίξουμε, αλλά με σοβαρή δουλειά και επαγγελματικούς στόχους.

Οι στόχοι μου για το anthem.gr

Λοιπόν φέτος έκανα την απόλυτη χρονιά στο σάιτ. Όχι απλά έσπασα τους στόχους, αλλά έκανα και νέα πράγματα που δεν περίμενα να γίνουν. Το Unstable Show αντί για το ένα το μήνα που είχα στόχο, έφτασε τα δεκαπέντε. Δεν έβαλα περισσότερα memes όπως σας υποσχεθεί, γιατί δεν μου ταίριαζε τόσο όταν το δοκίμασα. Όμως έβγαλα μακράν το αγαπημένο μου κείμενο στη στήλη. Το να μιλήσω για τους Έλληνες Χριστιανόπληκτους που κάνουν ό,τι γουστάρουν στη χώρα ήταν δύσκολο για μένα. Μέχρι και σήμερα το θεωρώ το πιο μεστό, καταγγελτικό και επιθετικό της στήλης και ταυτόχρονα με επιχειρήματα που κανένας δεν μπόρεσε να αποδομήσει.

Στο The Sound Vault θα κλείσουμε με έντεκα κείμενα. Ήταν χρονιά δοκιμών. Έκανα ένα άρθρο στα αγγλικά και επίσης ανέλυσα τη δισκογραφία δύο αγαπημένων μου συγκροτημάτων, κάτι που σκοπεύω να κάνω και το 2026. Θα ήθελα να επεκτείνω τη θεματολογία, αλλά κυρίως να μιλήσω για τελείως καινούριες και πιο underground μουσικές.

Στο Ranking που όπως έχω ξαναπεί το αγαπώ πολύ σαν ιδέα θα κλείσουμε επίσης με τον αριθμό ρεκόρ των οχτώ κειμένων. Το Ranking θεωρώ πως ήταν η καλύτερη μου δουλειά φέτος. Αν και δεν ανανέωσα κάποια παλιότερα άρθρα όπως ήθελα, είχαμε και wrestling και ταινίες και μεγάλο αφιέρωμα στον Kubrick και ολόκληρες δισκογραφίες συγκροτημάτων. Πάρα πολλή δουλειά, πολύ υλικό προς κατανάλωση, πολλή κούραση, αλλά αυτό ήταν που αποζητούσα. Η στήλη είναι ακριβώς αυτό που σκεφτόμουν όταν την έφτιαξα.

Πάμε λοιπόν και στη μίνι βόμβα. Δε θα κάνω άλλη τέτοια χρονιά. Το 2026 δε θα παράγω όσο το 2025. Και ο λόγος είναι απλός. Κουράστηκα πάρα πολύ. Όπως είπα, θέλω να κάνω και νέα πράγματα και δε μπορώ πλέον να τηρώ αυστηρά χρονοδιαγράμματα, να ακούω τη μουσική που χρειάζεται για να τελειώσω το αφιέρωμα ή να δω την συγκεκριμένη ταινία για να πάει το αφιέρωμα για τον τάδε μήνα.

Πρόσφατα είχα μια συζήτηση με ένα παλικάρι σε ένα μπαρ και όταν του είπα τι κάνω και είδε τα αφιερώματα του Sound Vault με ρώτησε αν πληρώνομαι. Δεν πληρώνομαι. Τα κάνω για μένα. Όμως το 2026 μπορώ να μετουσιώσω όλα αυτά στο να κάνω και κάτι καινούριο. Π.χ. αντί απλώς να μιλάω για ένα συγκρότημα, μπορώ να το γνωρίσω και να κάνουμε μαζί μια συνέντευξη. Για να το υπηρετήσω όμως όλο αυτό κάποια πράγματα πρέπει να πάνε πιο πίσω.

Ίσως στο τέλος της ημέρας όλο αυτό να μην ισχύει και η επικαιρότητα να μου δίνει πάντα υλικό. Όμως θέλω να κάνω ένα βήμα πίσω και να σταματήσω να καταναλώνω τόση μουσική και τόσες ταινίες μόνο και μόνο για να μπουν σε αφιερώματα. Θέλω να εξερευνήσω άλλα πράγματα. Για του χρόνου λοιπόν θα θέσουμε χαμηλούς στόχους. Οχτώ Unstable Show, έξι Sound Vault και τέσσερα Ranking. Και ίσως να τον υπερβώ κατά πολύ.

Όσον αφορά τα podcasts και τις playlists, είμαι σε φάση που δεν τα έχω σκεφτεί πολύ. Θα εξαρτηθεί από τις επερχόμενες ανακοινώσεις που θα κάνουμε και τις νέες δουλειές που έχω κλείσει. Ελπίζω πάντα να συνεχίσουμε το Past Forward παρέα με τον Αγαμέμνονα Μητροβγένη όσο πιο σταθερά γίνεται και να ανέβουν επιτέλους τα καταραμένα παλιά Unstable Show.

Και τελικά;

Το 2025 ήταν μια χρονιά που νιώθω πως χωρίς να επιχειρήσω σπουδαίες αλλαγές, τελικά άλλαξα προς το καλύτερο. Είμαι πολύ χαρούμενος με τους ανθρώπους μου, είμαι καλά επαγγελματικά και αναζωογονημένος σωματικά και πνευματικά παρά την κούραση σε όλα τα επίπεδα. Λίγη παραπάνω αγάπη σε όλους εκείνους που ήταν εκεί να με ηρεμήσουν, να με βοηθήσουν, να με στηρίξουν και που ξέρουν ότι τα αντίστοιχα θα λάβουν και από εμένα. Ξέρετε ποιοι είστε και ξέρετε πως θα είμαι πάντα εκεί για εσάς.

Έμαθα να εκτιμώ την παρουσία και τον χρόνο των ατόμων γύρω μου και έμαθα ότι είναι πολύ πιο σπουδαίο το να δημιουργείς από το να τσακώνεσαι και να κάνεις doom scrolling. Ξέρω πως ίσως ακούγεται αντιφατικό όλο αυτό περί δημιουργίας με το γεγονός ότι πιο πάνω σας λέω ότι θα μειώσω την παραγωγή μου. Ωστόσο είμαι εδώ και νιώθω πολύ έτοιμος να περάσω στο επόμενο επίπεδο και να δοκιμάσω πράγματα που δεν έχω ξανακάνει. Δε μου αρέσει να μένω σε πεπατημένες συνταγές, αλλά να αναρωτιέμαι αν μια χαζή σκέψη ή ένα όνειρο μπορεί να πραγματοποιηθεί. Ε πλέον θα το βάλω μπροστά. Ελπίζω σε 365 ημέρες που θα τα ξαναπούμε να είμαι εξίσου ενεργός, εξίσου διψασμένος και κυρίως εξίσου χαρούμενος.