<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>anthem.gr</title>
	<atom:link href="https://anthem.gr/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://anthem.gr/</link>
	<description>anthem.gr - Ανεξάρτητο Underground Webzine</description>
	<lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 11:00:00 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>[Μοκατσίνο Κάλντο #17] Του Declutter το κάγκελο ft. Konstantinos Xenakis</title>
		<link>https://anthem.gr/15077/mokatsino-kalnto-17/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15077/mokatsino-kalnto-17/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Αναστασία Παπαιωάννου]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 21 Nov 2026 11:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Μοκατσίνο Κάλντο]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15077</guid>

					<description><![CDATA[<p>Πόσα από τα πράγματα που κρατάμε χρειαζόμαστε πραγματικά και πόσα απλώς δυσκολευόμαστε να αποχωριστούμε; Μια συζήτηση για το decluttering, την επίδρασή του στην καθημερινότητα και την ψυχολογία μας, με καλεσμένο τον κωμικό Κωνσταντίνο Ξενάκη!</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15077/mokatsino-kalnto-17/">[Μοκατσίνο Κάλντο #17] Του Declutter το κάγκελο ft. Konstantinos Xenakis</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img decoding="async" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto.jpg" alt="Μοκατσίνο Κάλντο" /></p>
<p>Η Αναστασία κι ο Γιάννης, όσο κατέβαζαν τα χειμερινά (ναι, Νοέμβρη τα κατέβασαν, στην Ελλάδα ζούμε) βρήκαν πολλά ρούχα κι αντικείμενα, που ίσως πλέον να μην χρησιμοποιούν. Έφεραν, λοιπόν, στην παρέα τους τον κωμικό Κωνσταντίνο Ξενάκη για να μιλήσουν για declutter, για την Μαρί Κοντό, για αγορές και πέταμα και γενικά, τον αέναο κύκλο ανάμεσα στα αντικείμενα που διαδέχονται το ένα την θέση του άλλου μέσα στο σπίτι μας. </p>
<p>Εκείνο το άσπρο μπλουζάκι που δεν φοράς πια, μήπως να το έκανες ξεσκονόπανο; Πως κάνεις ντικλάτερ με γάτες; Που  καταλήγουν οι μωβ κάδοι; Μήπως ο πρώτος ντικλατεριστής να ήταν ο Ιησούς Χριστός; Καμία θεωρία δεν είναι απίθανη για την παρέα του Μοκατσίνο Κάλντο! </p>
<p>Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο του Favela Radio. Ευχαριστούμε θερμά τον σταθμό και τους ανθρώπους του για την συνεργασία, την φιλοξενία και την παραχώρηση του χώρου.</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/395" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15077/mokatsino-kalnto-17/">[Μοκατσίνο Κάλντο #17] Του Declutter το κάγκελο ft. Konstantinos Xenakis</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15077/mokatsino-kalnto-17/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
				<dc:creator><![CDATA[Γιάννης-Στέλιος Τζιρβελάκης]]></dc:creator>
	</item>
		<item>
		<title>Μουσική Ανταρσία #57: Η Γενιά της Κλάψας</title>
		<link>https://anthem.gr/15133/mousikh-antarsia-57-h-genia-ths-klapsas/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15133/mousikh-antarsia-57-h-genia-ths-klapsas/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Tzanetos Kavaliotis]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 20 Nov 2026 09:36:53 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Originals]]></category>
		<category><![CDATA[Μουσική Ανταρσία]]></category>
		<category><![CDATA[Anathema]]></category>
		<category><![CDATA[Bloody Hawk]]></category>
		<category><![CDATA[favela radio]]></category>
		<category><![CDATA[metallica]]></category>
		<category><![CDATA[MPASTARD0S]]></category>
		<category><![CDATA[Αννα Βισση]]></category>
		<category><![CDATA[Ελληνικό Hip Hop]]></category>
		<category><![CDATA[λεξ]]></category>
		<category><![CDATA[ΟΑΚΑ]]></category>
		<category><![CDATA[σάτιρα]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15133</guid>

					<description><![CDATA[<p>Η στήλη ξαναβρίσκει τον παλιό της χαρακτήρα, η Βίσση παίρνει το ΟΑΚΑ μέσα από τα χέρια των Metallica και ο ΛΕΞ τολμάει να βγάλει δίσκο χωρίς να ρωτήσει πρώτα τα σχόλια. Λένε πως ο δράστης γυρίζει πάντα στον τόπο του[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15133/mousikh-antarsia-57-h-genia-ths-klapsas/">Μουσική Ανταρσία #57: Η Γενιά της Κλάψας</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p data-lfile-container="b8f5c147-76af-422b-93d5-e838fc0fac48" data-pm-slice="1 1 []"><img fetchpriority="high" decoding="async" class="alignnone size-large wp-image-15139" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/ex-1024x576.png" alt="ex" width="840" height="473" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/ex-1024x576.png 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/ex-300x169.png 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/ex-768x432.png 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/ex-1536x864.png 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/ex.png 1672w" sizes="(max-width: 840px) 100vw, 840px" /></p>
<p data-lfile-container="b8f5c147-76af-422b-93d5-e838fc0fac48" data-pm-slice="1 1 []"><em>Η στήλη ξαναβρίσκει τον παλιό της χαρακτήρα, η Βίσση παίρνει το ΟΑΚΑ μέσα από τα χέρια των Metallica και ο ΛΕΞ τολμάει να βγάλει δίσκο χωρίς να ρωτήσει πρώτα τα σχόλια.</em></p>
<p>Λένε πως ο δράστης γυρίζει πάντα στον τόπο του εγκλήματος. Εδώ είμαστε λοιπόν. Η στήλη επιστρέφει, και μαζί της επιστρέφει και το κράξιμο από τα παλιά, όπως τη βάφτισα τότε που ήμουν πιο νέος, πιο αδύνατος και με περισσότερα μαλλιά.</p>
<p>Όσο για τις απειλές για μήνυση που μαζεύει κατά καιρούς αυτή η γωνιά του ίντερνετ: <strong>δεν με νοιάζουν πλέον.</strong> Τις έχω κάνει κορνίζα. Όποιος θέλει να στείλει εξώδικο, να το στείλει συστημένο και με καλή γραμματοσειρά, γιατί θα το διαβάσω στον αέρα.</p>
<p>Και μιας και είπα αέρα: για όσους με έχασαν, κάθε <strong>Τετάρτη 7 με 9</strong> είμαι στο <strong>Favela Radio, </strong>παρέα με τον Νικόλα και τον Αγαμέμνονα, με το <strong>Anthems Radio Show</strong>. Η ενδέκατη ραδιοφωνική μας σεζόν είναι γεγονός. Δύο ώρες μουσική, ιστορίες και ό,τι δεν χωράει σε κείμενο.</p>
<p>Υπάρχουν επίσης στο <a href="https://www.youtube.com/@tzanetos.kavaliotis">YouTube</a> και κάποια πιο πνευματικά βίντεο, για όσους ενδιαφέρονται. Ναι, ο ίδιος άνθρωπος είναι. Όχι, δεν βλέπω καμία αντίφαση. Κι οι Προφήτες, αν το καλοσκεφτείς, δεν φημίζονταν για τη διπλωματία τους.</p>
<p>Πάμε τώρα στα σοβαρά.</p>
<p>Τη μεγαλύτερη συναυλία της χρονιάς στο ΟΑΚΑ όλοι ξέραμε ποιος θα την έκανε. <strong>Οι Metallica</strong>. Δεκαέξι χρόνια αναμονή, sold out σε δύο ώρες, σαραντάρηδες που ξέθαψαν από το πατάρι μπλουζάκια του &#8217;96 τα οποία πλέον τους έρχονται crop top. Ογδόντα πέντε χιλιάδες κόσμος τον Μάιο. Θρίαμβος. Τέλος. Κλείδωσε. Και τι συναυλιάρα ήταν αυτή!</p>
<p>Και μετά ήρθε ο Σεπτέμβρης και η Άννα Βίσση έβαλε μέσα <strong>95.000</strong>. Δέκα χιλιάδες παραπάνω. Μόνο η διαφορά γεμίζει ένα κλειστό.</p>
<p><img decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-15137" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/meme.png" alt="meme" width="884" height="782" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/meme.png 884w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/meme-300x265.png 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/meme-768x679.png 768w" sizes="(max-width: 884px) 100vw, 884px" /></p>
<p>Ο χατζημεταλάς που τον Μάιο έγραφε «η Αθήνα είναι metal πόλη» ακόμα ψάχνει την αριθμομηχανή. Αδερφέ, λυπάμαι. Λυπάμαι ειλικρινά. Αλλά <strong>η Αθήνα είναι μπουζουκόπολη κι εμείς απλώς νοικιάζουμε.</strong></p>
<p>Οι Metallica έπαιξαν Ζορμπά και Τρύπες για να μας καλοπιάσουν. Και ήταν φασάρα, δε λέω. Η Άννα δεν χρειάστηκε να παίξει Master of Puppets για να καλοπιάσει κανέναν. Σκέψου το λίγο αυτό και μετά πάρε με τηλέφωνο.</p>
<p>Και το πιο ενοχλητικό απ&#8217; όλα; Κανείς από τους 95.000 δεν γύρισε σπίτι να γράψει σεντόνι ότι «η Βίσση του &#8217;85 ήταν πιο αυθεντική». Πήγαν, τραγούδησαν, πέρασαν καλά, κοιμήθηκαν. Εμείς αυτό δεν το έχουμε. Εμείς έχουμε κάτι άλλο.</p>
<p><strong>Εμείς έχουμε τη γενιά της κλάψας.</strong></p>
<p><img decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-15138" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/mp2.jpg" alt="mp2" width="600" height="600" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/mp2.jpg 600w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/mp2-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/mp2-150x150.jpg 150w" sizes="(max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Παρασκευή και 13 ο ΛΕΞ έβγαλε το «MPASTARD0S». Δέκα κομμάτια, καμία συμμετοχή, ο Dof στην παραγωγή και ένας ήχος που τραβάει λίγο παραπάνω προς τη μελωδία. Λίγο. Δεν έβγαλε δίσκο με κάλαντα, δεν έπαιξε μπουζούκι στο πρωινάδικο.</p>
<p>Δεν είχε προλάβει να τελειώσει το δεύτερο κομμάτι και το ίντερνετ είχε ήδη βγάλει πόρισμα. Χάθηκε το παλιό στιλ. Μαλάκωσε. Πούλησε. «Εμείς θέλαμε ωμό χιπ χοπ».</p>
<p>Εσείς θέλατε. <strong>ΕΣΕΙΣ.</strong> Λες και ο άνθρωπος δουλεύει ντελίβερι και του παραγγείλατε ένα πίτα γύρο απ&#8217; όλα, με έξτρα πίκρα και χωρίς ρεφρέν.</p>
<p>Ρε παιδιά, ο τύπος γεμίζει στάδια. Δεν γίνεται να γράφει μια ζωή τα ίδια είκοσι μέτρα μόνο και μόνο για να νιώθετε εσείς ότι δεν μεγαλώσατε.</p>
<p>Το έργο, βέβαια, το έχουμε ξαναδεί. Τα ίδια ακριβώς έλεγαν και για τον <strong>Bloody Hawk</strong> όταν ο ήχος του έγινε λίγο πιο εμπορικός. «Πάει, τον χάσαμε». Μνημόσυνα στα σχόλια, με κόλλυβα και με όλα. Ο άνθρωπος απλώς έβαλε ένα ρεφρέν που μπορείς να τραγουδήσεις στο αμάξι. Εσχάτη προδοσία.</p>
<figure id="attachment_15136" aria-describedby="caption-attachment-15136" style="width: 399px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-15136 size-full" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/bh.jpeg" alt="bh" width="399" height="501" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/bh.jpeg 399w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/bh-239x300.jpeg 239w" sizes="auto, (max-width: 399px) 100vw, 399px" /><figcaption id="caption-attachment-15136" class="wp-caption-text">Αν είναι να ξεπουληθείς κάνε το σωστά!</figcaption></figure>
<p>Κι αν νομίζετε ότι η κλάψα είναι προνόμιο των χιπχοπάδων, ελάτε να σας θυμίσω τους δικούς μας. Τους μεταλάδες. Τους ιδρυτές του αθλήματος.</p>
<p>Οι <strong>Anathema</strong> ξεκίνησαν από το doom/death και κάποια στιγμή αποφάσισαν ότι θέλουν να γράψουν και κάτι πέρα από κηδείες. Έβγαλαν «Alternative 4». Έβγαλαν «Judgement». Χρόνια αργότερα, «Weather Systems». <strong>Αριστουργήματα. Το ένα πίσω από το άλλο.</strong></p>
<p>Και τι άκουγαν από τους true; Πού πήγαν τα βραχνά. Ξεπουλήθηκαν. Δεν είναι πια metal. Οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα ποστάρουν «One Last Goodbye» κάθε φορά που τους αφήνει η κοπέλα τους. Τι ειρωνεία…</p>
<p>Ο καλλιτέχνης δεν είναι το ψυγείο σου, να το ανοίγεις κάθε βράδυ και να βρίσκεις το ίδιο τάπερ. Αν θες το παλιό, το παλιό υπάρχει. Κανείς δεν μπήκε σπίτι σου να σου σβήσει τους δίσκους. Βάλε το παλιό, άσε τον άλλον να πάει παρακάτω και <strong>κλάψε λίγο πιο σιγά, γιατί προσπαθούμε να ακούσουμε.</strong></p>
<p><strong>Προσοχή:</strong> Δεν λέω ότι το «MPASTARD0S» είναι αριστούργημα. Υπάρχουν μερικά τραγούδια στο δίσκο, που τα σκιπάρω αμέσως. Αλλά μία εβδομάδα έχει που βγήκε και δεν είμαι TikTok να έχω άποψη από το πρώτο ρεφρέν. Λέω κάτι πολύ πιο απλό: «άλλαξε» δεν σημαίνει «χάλασε». Κι αν σε δέκα χρόνια το λέτε κλασικό, να θυμάστε τι μας λέγατε.</p>
<p>Εις το επανιδείν!</p>
<p><strong>Υ.Γ.</strong> Άννα, αν διαβάζεις, του χρόνου παίξε ένα Enter Sandman να τελειώνουμε.</p>
<p><em>Πονάτε Εντεχνάδες; (:</em></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15133/mousikh-antarsia-57-h-genia-ths-klapsas/">Μουσική Ανταρσία #57: Η Γενιά της Κλάψας</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15133/mousikh-antarsia-57-h-genia-ths-klapsas/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>[Story Mode #6] Wormhog</title>
		<link>https://anthem.gr/15090/story-mode-6/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15090/story-mode-6/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aγαμέμνονας]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2026 13:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Story Mode]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15090</guid>

					<description><![CDATA[<p>Οι Wormhog επιστρέφουν στην παρέα μας για μια κουβέντα γύρω από τη μουσική τους πορεία, τον δίσκο «Transience» και τις ιστορίες πίσω από τα live τους. Αφορμή η συμμετοχή τους στο «Stand Up με τις Μπάντες», μια συνεργασία με τον Ηλία Φουντούλη που ξεκίνησε από μια γνωριμία στα δικά μας ραδιοφωνικά μικρόφωνα!</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15090/story-mode-6/">[Story Mode #6] Wormhog</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img decoding="async" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/story-mode.jpg" alt="Story Mode" /></p>
<p>Από μια γνωριμία στο ραδιόφωνο μέχρι μια κοινή εμφάνιση στη σκηνή! Κάπως έτσι γράφτηκε η ιστορία που μας φέρνει ξανά κοντά στους Wormhog!</p>
<p>Στο έκτο επεισόδιο του Story Mode, ο Αγαμέμνονας και ο Νικόλας υποδέχονται την μπάντα για μια κουβέντα γύρω από τη μουσική, τα πρώτα τους βήματα, τις ιστορίες από τα live και τον τελευταίο τους δίσκο &#171;Transience&#187;.</p>
<p>Αφορμή είναι η συμμετοχή τους στο &#171;Stand Up με τις Μπάντες&#187;, παρέα με τον Ηλία Φουντούλη. Και εδώ έχουμε βάλει κι εμείς το χεράκι μας! Πέρυσι, όταν οι Wormhog ήταν Artist of the Week στο ANTHEMS RADIO SHOW, γνωρίστηκαν με τον γνωστό κωμικό μέσα από την εκπομπή μας. Το κονέ έγινε και, λίγους μήνες αργότερα, τους βρίσκουμε στο ίδιο line-up!</p>
<p>Πώς είναι λοιπόν να συνδυάζεις το rock και το metal με το stand-up comedy; Τι ετοιμάζουν για τη σκηνή και τι ακολουθεί για την μπάντα;</p>
<p>Αυτά και πολλά ακόμη, σε μια κουβέντα με μουσική, γέλιο και ιστορίες από πρώτο χέρι!</p>
<p>Γιατί κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ιστορία&#8230; και εμείς θέλουμε να την ακούσουμε!</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/401" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15090/story-mode-6/">[Story Mode #6] Wormhog</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15090/story-mode-6/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
				<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
	</item>
		<item>
		<title>[Τα Καλά Να Λέγονται #2] Μικρές αλλαγές, μεγάλες ελπίδες!</title>
		<link>https://anthem.gr/15003/ta-kala-na-legontai-2/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15003/ta-kala-na-legontai-2/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Μαρία Τζαναβάρα]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 16 Nov 2026 08:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Τα Καλά Να Λέγονται]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15003</guid>

					<description><![CDATA[<p>Από τις καινοτόμες ιδέες μαθητών στην Ελλάδα μέχρι την προστασία του Αμαζονίου, πέντε καλές ειδήσεις μάς θυμίζουν ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινος, δίκαιος και αισιόδοξος.</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15003/ta-kala-na-legontai-2/">[Τα Καλά Να Λέγονται #2] Μικρές αλλαγές, μεγάλες ελπίδες!</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img decoding="async" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/ta-kala-na-legontai-e1793365002546.jpg" alt="Τα Καλά Να Λέγονται" /></p>
<p>Η αισιοδοξία συνεχίζεται στο anthem.gr! Στο δεύτερο επεισόδιο του &#171;Τα Καλά Να Λέγονται&#187;, η Μαρία μάς προσκαλεί σε ένα ακόμη ταξίδι στον κόσμο των καλών ειδήσεων, αναδεικνύοντας ιστορίες που αποδεικνύουν ότι η πρόοδος βρίσκεται συχνά στις πράξεις των ανθρώπων.</p>
<p>Η αρχή γίνεται στην Ελλάδα, με μαθητές από τη Λάρισα και τα Ιωάννινα να ξεχωρίζουν χάρη στις καινοτόμες προτάσεις τους για ένα πιο βιώσιμο μέλλον. Το ταξίδι συνεχίζεται στην Αίγυπτο, όπου καταγράφεται σημαντική πρόοδος στην αντιμετώπιση της ηπατίτιδας C, και στην Ινδία, με πρωτοβουλίες που στοχεύουν στη μείωση του κόστους αντικαρκινικών θεραπειών.</p>
<p>Ακολουθεί η Βραζιλία, με εξελίξεις γύρω από τη μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, ενώ η τελευταία στάση μάς μεταφέρει στον Αμαζόνιο του Περού. Εκεί, μια πρωτοβουλία οικονομικής ενίσχυσης τοπικών κοινοτήτων δείχνει πώς η προστασία της φύσης μπορεί να συνδυαστεί με τη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής.</p>
<p>Πέντε ιστορίες από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, με έναν κοινό στόχο: έναν κόσμο λίγο πιο ανθρώπινο, δίκαιο και αισιόδοξο!</p>
<p>Το &#171;Τα Καλά Να Λέγονται&#187;, με τη Μαρία Τζαναβάρα, μας κρατά συντροφιά κάθε Δευτέρα, στο anthem.gr και στις αγαπημένες μας πλατφόρμες podcast.</p>
<p>Γιατί μέσα σε όλα όσα συμβαίνουν, εμείς κρατάμε τα καλά!</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/391" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15003/ta-kala-na-legontai-2/">[Τα Καλά Να Λέγονται #2] Μικρές αλλαγές, μεγάλες ελπίδες!</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15003/ta-kala-na-legontai-2/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Συνέντευξη με τον Γιάννη Κίντζιο!</title>
		<link>https://anthem.gr/15068/sunenteuxh-me-ton-giannh-kintzio/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15068/sunenteuxh-me-ton-giannh-kintzio/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Tzanetos Kavaliotis]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 14 Nov 2026 08:04:58 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Interviews]]></category>
		<category><![CDATA[Writers]]></category>
		<category><![CDATA[Acedia]]></category>
		<category><![CDATA[Akidia]]></category>
		<category><![CDATA[Giannis Kintzios]]></category>
		<category><![CDATA[Ακηδία]]></category>
		<category><![CDATA[Ακηδία και άλλες ιστορίες από τις ημέρες Αθυμίας]]></category>
		<category><![CDATA[Ατίθασοι Άγγελοι]]></category>
		<category><![CDATA[Γιάννης Κίντζιος]]></category>
		<category><![CDATA[Εκδόσεις Κομνηνός]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνική ποίηση]]></category>
		<category><![CDATA[μελοποιημένη ποίηση]]></category>
		<category><![CDATA[Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα]]></category>
		<category><![CDATA[ποίηση]]></category>
		<category><![CDATA[ποιητική συλλογή]]></category>
		<category><![CDATA[συνέντευξη]]></category>
		<category><![CDATA[συνέντευξη συγγραφέα]]></category>
		<category><![CDATA[τεχνητή νοημοσύνη]]></category>
		<category><![CDATA[ψηφιακή αποξένωση]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15068</guid>

					<description><![CDATA[<p>&#160; Στις αρχές των ’90s, ο Γιάννης Κίντζιος έπαιζε με τα Λουλούδια της Φωτιάς, μια thrash μπάντα της γειτονιάς στην Καλλιθέα. Έπαιζαν σε σχολικά φεστιβάλ και στην πλατεία Κύπρου, ανάμεσα σε κραυγές, πειράγματα και ιπτάμενα αντικείμενα. Σήμερα δουλεύει με τις[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15068/sunenteuxh-me-ton-giannh-kintzio/">Συνέντευξη με τον Γιάννη Κίντζιο!</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-large wp-image-15074" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ1-735x1024.jpeg" alt="γκ1" width="735" height="1024" /></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Στις αρχές των ’90s, ο Γιάννης Κίντζιος έπαιζε με τα Λουλούδια της Φωτιάς, μια thrash μπάντα της γειτονιάς στην Καλλιθέα. Έπαιζαν σε σχολικά φεστιβάλ και στην πλατεία Κύπρου, ανάμεσα σε κραυγές, πειράγματα και ιπτάμενα αντικείμενα. Σήμερα δουλεύει με τις τεχνολογίες που κρατούν τα μάτια μας κολλημένα στις οθόνες, και γράφει ποίηση για το τι μας κάνουν αυτές οι οθόνες. Η δεύτερη συλλογή του, «Ακηδία και άλλες ιστορίες από τις ημέρες Αθυμίας» (εκδόσεις Κομνηνός), δανείζεται μια λέξη των ερημιτών για να μιλήσει για το μούδιασμα της εποχής, για το πώς περάσαμε από την οργή στην παραίτηση. Μιλήσαμε μαζί του για τη Σπηλιά του Πλάτωνα και τον HAL 9000. Μας είπε γιατί δεν αγγίζει την τεχνητή νοημοσύνη όταν γράφει. Μας μίλησε για τα ποιήματα που μελοποιεί με ροκ ήχο μαζί με τους Ατίθασους Άγγελους, και για ένα soundtrack κάπου ανάμεσα σε Miles Davis και Bohren &amp; der Club of Gore.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p align="left">
<p align="left"><b><div class="question">Στη «Διοτίμα» ο έρωτας ήταν δρόμος προς κάτι ψηλότερο. Ένα χρόνο μετά, ο τίτλος σου είναι «Ακηδία». Τι μεσολάβησε;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Αγαπητέ Τζανέτο, σε ευχαριστώ για τη φιλοξενία.</p>
<p>Πρακτικά η σειρά έκδοσης των ποιητικών συλλογών μου δεν είχε να κάνει με το περιεχόμενο ή με μια αλληλουχία ιδεών και κειμένων που έπρεπε να ακολουθηθεί. Την χρονική σειρά έκδοσης των βιβλίων την καθόρισαν διάφορα απρόοπτα γεγονότα ή και κάποιες επιλογές βάσει διαίσθησης.</p>
<p align="left">
Πάντως, νοηματικά και πνευματικά, η ποιητική συλλογή Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα, όπως είπες πολύ σωστά, αφορά ένα μάταιο ταξίδι που ξεκινά από την σωματική έλξη, το φθαρτό και το ωραίο προς την πνευματική ολοκλήρωση και το παντοτινό. Βέβαια ο “αγώνας” προσέγγισης του άφθαρτου και αιώνιου αποδεικνύεται πράγμα ανέφικτο αλλά συνάμα και λυτρωτικό δίνοντας ένα στιγμιαίο νόημα στην άγονη πραγματικότητα που ζούμε.</p>
<p align="left">
Αυτό λοιπόν που μεσολάβησε στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, ενισχύοντας τον λόγο ανάγνωσης της Ακηδίας, είναι ίσως ένα υπαρξιακό μουδιάσμα που ακολουθεί κάθε διάψευση μιας μεγάλης προσδοκίας. Η Ακηδία λοιπόν είναι μια στάση στο ενδιάμεσο, σε ένα χρονικό σημείο που καλούμαστε να υπερπηδήσουμε έναν μεγάλο τοίχο ή ένα μεγάλο κενό , σε μια άγονη μετα-μεταμοντέρνα εποχή που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για δημιουργικότητα, δράση και σκέψη.</p>
<p align="left">
<b><div class="question">Είχες πει ότι στο «σεντούκι» του υπολογιστή σου είχες οργανώσει τρεις συλλογές. Η «Ακηδία» είναι η δεύτερη από αυτές, ή γράφτηκε τώρα;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Τα ποιήματα που τελικά συμπεριλήφθηκαν στην ποιητική συλλογή Ακηδία δεν είναι τα παλαιότερα χρονικά. Κάποια έχουν γραφτεί λίγο πριν το 2008, αλλά και κατά την διάρκεια της δημοσιονομικής κρίσης. και κάποια άλλα σε ανύποπτους χρόνους στα χρόνια που διανύουμε την μετα-ψηφιακή περίοδο, μια εποχή που οι επιθυμίες των ανθρώπων γίνονται τροφή των μηχανών.</p>
<p align="left">
<p align="left">Θα απαντήσω λοιπόν ότι η Ακηδία είναι η δεύτερη ποιητική συλλογή που εκδίδω ενώ, όπως πολύ σωστά είπες, υπάρχουν παλαιότερα ποιήματα που συνθέτουν την τρίτη ποιητική μου συλλογή.</p>
<p align="left">
<p align="left">Αυτά τα ανέκδοτα ποιήματα, όταν τα διαβάζω μου δημιουργούν μια βαθιά συναισθηματική ένταση που με απομακρύνει από την επιθυμία να τα εκδώσω σήμερα. Θα πρέπει λοιπόν να ξεπεράσω πρώτα αυτό το προσωπικό εμπόδιο για να αρχίσω να επικοινωνώ αυτά τα ποιήματα στους φίλους αναγνώστες. Όλα βέβαια τα ποιήματα μου είναι βιωματικά και με εκθέτουν χωρίς φίλτρο , όμως κάποια από αυτά αφορούν την εποχή της εφηβείας , των ονείρων και της αθωότητας και εκεί το βάθος αγγίζει πιο ευαίσθητες πτυχές.</p>
<p align="left"><b><br />
</b><b><div class="question">Ο υπότιτλος μιλάει για «ιστορίες» και για «ημέρες Αθυμίας». Γιατί ιστορίες σε ποιητική συλλογή; Και πού χωρίζει για σένα η αθυμία από την ακηδία;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Και στις δύο ποιητικές συλλογές έχω από μια ενότητα με μικρές ιστορίες και άλλα πεζά κείμενα. Ο λόγος που τα συμπεριλαμβάνω στην ποιητική συλλογή είναι ότι ίσως νοηματικά την ολοκληρώνει. Στο “ποιητικό” πρώτο μέρος του βιβλίου νιώθω ότι μιλάω μέσα μου , αναμετρώμαι με τον ευατό μου, αντιμετωπίζω τους δαίμονές μου. Στα πεζά κείμενα όμως της τελευταίας ενότητας υπάρχει μια φωνή που μιλά πιο ανοικτά επικοινωνώντας τα νόηματα προς τα έξω. Αυτό ίσως είναι εύκολο να το διαπιστώσει κάποιος αν διαβάσει το κείμενο &#8220;Ουριαχτό στη Λάσπη&#8221; ή τον διάλογο που κάνω με τον HAL 9000 για το Φράγμα του Σκοπού. Για να απαντήσω και στο δεύτερο σκέλος του ερωτήματος , θεωρώ ότι η αθυμία είναι έκδηλο σύμπτωμα των ημερών και ίσως παροδικό που ταιριάζει καλύτερα με τις ιστορίες που αφηγούμαι στο τελευταίο μέρος του βιβλίου. Η Ακηδία πέρα της πιο σοβαρής θεολογικής προσέγγισης και ερμηνείας έχει και πιο βαρύ ψυχολογικό αντίκτυπο. Χωρίς βέβαια να είναι πολύ αισθητή η διαφορά των εννοιών σε πολλούς από εμάς, ο διαχωρισμός έγινε με αυτή την αίσθηση.</p>
<p align="left"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-large wp-image-15071" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ4-818x1024.jpeg" alt="γκ4" width="818" height="1024" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ4-818x1024.jpeg 818w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ4-240x300.jpeg 240w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ4-768x961.jpeg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ4-1227x1536.jpeg 1227w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ4-1636x2048.jpeg 1636w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ4.jpeg 1920w" sizes="auto, (max-width: 818px) 100vw, 818px" /></p>
<p align="left">
<b><div class="question">Η ακηδία είναι λέξη των ερημιτών. Oι Πατέρες της ερήμου τη συνέδεαν με τον «μεσημβρινό δαίμονα». Τη διάλεξες ξέροντας αυτή τη διάσταση ή ως διάγνωση της εποχής;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Να πω την αλήθεια, αν και γνώριζα αυτή την θεολογική διάσταση, κατανοώ ότι σήμερα οι σύγχρονοι άνθρωποι βιώνουμε τα συμπτώματα μιας κατάστασης χωρίς να είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε πώς να την ονομάσουμε. Η έννοια της Ακηδίας, που είναι και ο τίτλος αυτής της ποιητικής συλλογής, συμβολίζει ή υπερτονίζει την σημασία αλλά και την επικινδυνότητα μιας κατάστασης, δίνει έναν τόνο πιο δραματικό έχοντας όμως σαν σκοπό με τον συμβολισμό αυτό να μας κινητοποιήσει από την αδράνεια.</p>
<p align="left">
<p align="left">Σήμερα κάτω από το ψυχρό φως των οθονών κάποιοι από μας αντιμετωπίζουν ένα υπαρξιακό κενό και μια απάθεια που θα μπορούσε, σαν τον μεσημβρινό δαίμονα των μοναχών, να παραλύσει κάθε βούληση για ουσιαστική δράση.</p>
<p align="left">
<b><div class="question">Στην εισαγωγή αναρωτιέσαι πώς φτάσαμε από την οργή στην παραίτηση «μετά την κατάρρευση». Ποια κατάρρευση έχεις στο μυαλό σου: την κρίση, την πανδημία, κάτι πιο προσωπικό;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Νομίζω ότι όλα τα παραπάνω λειτουργούν σαν ντόμινο επιφέροντας μια εμβρόντιτη πτώση. Η ματαίωση προσωπικών προσδοκιών αλλά και οι κρίσεις που βιώνουμε τις τελευταίες δεκαετίες μας καθιστούν πιο ευπαθείς σε κάθε νέα πρόκληση ή δυσκολία.</p>
<p align="left">
<p align="left">Πάντως οι συνέπειες της κρίσης δεν είναι μόνο υγειονομικές, ούτε αφορούν αποκλειστικά μια οικονομική κατάρρευση, γι αυτό τα ποιήματα εστιάζουν περισσότερο στο αμετάβλητο της ανθρώπινης μοίρας αλλά και στο τίμημα της υπαρξιακής ανυπακοής.</p>
<p align="left">
<p align="left">Η αλληγορία της Σπηλιάς του Πλάτωνα , την οποία αναφέρω σε κάποια κείμενα, ίσως μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε το τρίπτυχο “οργή &#8211; κατάρρευση &#8211; παραίτηση” αλλά και τις συνέπειες από τον προσωπικό εγκλωβισμό και συμβιβασμό με τις &#8220;σκιές&#8221; (την ψηφιακή δηλαδή πραγματικότητα ) χωρίς να τολμάμε να αντικρύσουμε το φως της αλήθειας και της ζωής όσο άγονη ή δύσκολη και αν είναι.</p>
<p align="left"><b><br />
<div class="question">Η συλλογή, όπως γράφεις, βγάζει από το σκοτάδι μια φλόγα που δεν σβήνει. Από πού την αντλείς;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Θα ήθελα αρχικά να πω ότι η φλόγα που ξεπηδά από το σκοτάδι δεν είναι θρίαμβος αλλά μια ελπίδα για την υπέρβαση. Αν και δεν είμαι από την φύση μου υπερβολικά αισιόδοξος σίγουρα δεν με αντιπροσωπεύει ο απόλυτος μηδενισμός και αυτό φαίνεται σε όλο το εύρος των κειμένων. Η ελπίδα για μένα εξακολουθεί να υπάρχει στη διατήρηση της αλήθειας απέναντι στον εθισμό της αδράνειας. Πρέπει κάποτε επίσης να προτάξουμε την ατομική μας συνείδηση απέναντι σε μια συλλογική “φυλακή”. Οι πρώτοι στίχοι της ποιητικής συλλογής πάντως δηλώνουν τις σκέψεις μου γύρω από την φλόγα της ελπίδας και για το πώς το αντιλαμβάνομαι όλο αυτό : “ Μια βουτιά η ζωή, όσο κρατάει μια ανάσα “ και λίγο πιο κάτω “Ελπίζουμε σε έναν ευτυχισμένο θάνατο στην αγκαλιά μιας αγάπης “ κλπ.</p>
<p align="left">
<p align="left"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-large wp-image-15072" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ3-802x1024.jpeg" alt="γκ3" width="802" height="1024" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ3-802x1024.jpeg 802w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ3-235x300.jpeg 235w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ3-768x980.jpeg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ3.jpeg 951w" sizes="auto, (max-width: 802px) 100vw, 802px" /></p>
<p align="left">
<b><div class="question">Πόσο προσωπικό είναι το βιβλίο; Έχεις ζήσει ο ίδιος τέτοιες μέρες ή κοιτάς κυρίως γύρω σου;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Η έμπνευση για την γραφή της ποιητικής συλλογής Ακηδία προέρχεται από μια βαθιά βιωματική εμπειρία αλλά προκύπτει επίσης και από μια προσεκτική παρατήρηση της αστικής ατμόσφαιρας αποκωδικοποιώντας κατά κάποιο τρόπο τη συλλογική “ερημιά” της πόλης. Συνεπώς η προσωπική εμπειρία συνυπάρχει με την παρατήρηση. Όπως σημειώνω και στο βιβλίο, είναι πολύ διαφορετικό να θες να βυθιστείς στην κόλαση για να γράψεις, από το να γράφεις όντας βυθισμένος εκεί. Και όπως ισχύει για τους περισσότερους από εμάς, υπήρχαν περίοδοι που βρισκόμουν και εγώ εγκλωβισμένος σε ένα τέτοιο κενό.</p>
<p align="left">
<p align="left"><b><div class="question">Το βιβλίο μιλάει για ανθρώπους που ζουν μια «άλλη», εικονική ζωή. Εσύ δουλεύεις χρόνια στο performance marketing, μέσα στον μηχανισμό που κρατάει τα μάτια μας στην οθόνη. Πώς συνυπάρχουν αυτοί οι δύο ρόλοι;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Η ενασχόληση μου με τις τεχνολογίες για την δημιουργία και την στόχευση των διαφημίσεων αλλά και την επικοινωνία ίσως με αφύπνησε και με προβλημάτισε ακόμη περισσότερο για αυτή την καταναλωτική μανία και πνευματική αποχαύνωση. Ίσως μάλιστα διαπίστωσα πιο άμεσα τη μετάβαση μας από το “είναι” , δηλαδή την πραγματικη βίωση της ζωής , στο “έχειν” που σημαίνει “εγώ είμαι αυτό που έχω” με όλα τα αρνητικά συνεπακόλουθα όπως την απληστία, την εξάρτηση και την ωραιοπάθεια. Η ψηφιακή επιβεβαίωση σήμερα προέχει της αυθεντικότητας και της αλληλεγγύης και η ποίηση ίσως λειτουργεί για μένα λυτρωτικά ή σαν αντίβαρο αυτής της κατάστασης κάνοντας με να στρέφω το βλέμμα προς τον συνάνθρωπο ή ακόμα πιο βαθιά μέσα μου.</p>
<p align="left"><b><br />
<div class="question">Σε παλιότερη συνέντευξη είπες ότι πλέον «καταναλώνουμε περιεχόμενο» αντί να διαβάζουμε, και ανέφερες την τεχνητή νοημοσύνη. Τη χρησιμοποιείς στη δουλειά ή στη γραφή; Πού βάζεις το όριο;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Σήμερα θα έλεγα ότι “παράγουμε” με την τεχνητή νοημοσύνη περισσότερο περιεχόμενο από όσο μπορούμε να καταναλώσουμε ενώ η ανάγνωση βιβλίων αφορά μόνο όσους ακόμα αντιστέκονται.</p>
<p align="left">Πριν απαντήσω με ακρίβεια πάντως στα παραπάνω ερωτήματα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου μια διαπίστωση: όση περισσότερη πληροφορία παράγεται τεχνητά, και όχι με φυσικό τρόπο, τόσο λιγότερο νόημα ή ουσία εντοπίζουμε. Και η επίπτωση της εξαφάνισης του νοήματος είναι η μελαγχολία στο βλέμμα του αποδέκτη. Νομίζω λοιπόν, ότι σήμερα αυτό το φαινόμενο το διακρίνουμε έντονα στα πρόσωπα πίσω από τις οθόνες.</p>
<p align="left">
<p align="left">Απαντώντας λοιπόν στο ερώτημα, θα πω ότι στην γραφή των δικών μου κειμένων δεν χρησιμοποιώ τέτοιου είδους εργαλεία γιατί η έννοια “δημιουργώ” παύει να υφίσταται ουσιαστικά και αντικαθίσταται από λέξεις όπως “ εξάγω” , “παράγω, “προτρέπω¨ , “υποκινώ” κλπ</p>
<p align="left">
<p align="left">Η δημιοργία προυποθέτει, σκέψη, κόπο, ρίσκο..ακόμα και λάθη. Κατά τον Ταρκόφσκι μάλιστα “Η τέχνη γεννιέται από τις κακοτεχνίες του κόσμου”.</p>
<p align="left">
<p align="left">Κλείνοντας με το ερώτημά σου και αναφερόμενος στα όρια που θα πρέπει να μπουν όσον αφορά την χρήση των νέων εργαλείων Τεχνιτής Νοημοσύνης θα πω κάτι με αλληγορικό τρόπο: Σε λίγο θα αναζητάμε το ανθρώπινο λάθος ως απόδειξη ότι υπηρξαμε γιατί το λάθος είναι ένα σημαντικό ίχνος ή αποτύπωμα ύπαρξης.</p>
<p align="left">
<p align="left"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-large wp-image-15073" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ2-791x1024.jpeg" alt="γκ2" width="791" height="1024" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ2-791x1024.jpeg 791w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ2-232x300.jpeg 232w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ2-768x994.jpeg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ2-1187x1536.jpeg 1187w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ2.jpeg 1582w" sizes="auto, (max-width: 791px) 100vw, 791px" /></p>
<p align="left">
<b><div class="question">Άγονη πραγματικότητα ή όμορφο «προγραμματισμένο» ψέμα: αν σε έβαζαν να διαλέξεις, τι θα διάλεγες;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Θα επέλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη την άγονη πραγματικότητα γιατί, εκτός από όλες τις δυσκολίες, τον πόνο, την λύπη αλλά και τις μικρές χαρές, εμπεριέχει την ελπίδα. Το &#8220;προγραμματισμένο ψέμα&#8221; απεναντίας προσφέρει μια ατροφική κανονικότητα και αταραξία προσφέροντας, με την συμβολή των συσκευών επικοινωνίας, την εξασθένιση ή την απουσία της πλήξης. Εδώ βέβαια κρύβονται κάποιες παγίδες όπως η μείωση των πραγματικών εμπειριών της ζωής ή ο κατευνασμός της επιθυμίας για δημιουργία και εξέλιξη.</p>
<p align="left">
<p align="left">Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να παραθέσω κάτι σχετικό που είπε ο Σλάβοϊ Ζίζεκ &#8220;Η πλήξη ανοίγει τον χώρο, για νέες εμπειρίες. Χωρίς πλήξη, δεν υπάρχει δημιουργικότητα. Αν δεν βαριέσαι, απλά απολαμβάνεις ηλίθια την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι&#8221;.</p>
<p align="left"><b><br />
<div class="question">Είχες πει ότι δουλεύεις με τους Ατίθασους Άγγελους μελοποιημένα ποιήματα από τη δεύτερη συλλογή. Ποιοι είναι, τι ήχο έχουν και πότε θα τα ακούσουμε;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Νομίζω ότι μέχρι τις αρχές του επόμενου έτους θα έχουμε ολοκληρώσει την μελοποίηση των ποιημάτων που επιλέξαμε με τα παιδιά. Ο ήχος θα έλεγα ότι ακολουθεί το ύφος και την ορμή του λόγου χωρίς να βάζουμε κάποιο φίλτρο ή κάποια επιτηδευμένη λογική σε αυτό. Εκ του αποτελέσματος θεωρώ ότι έχει μια ροκ αισθητική με διάφορες παρεκκλίσεις και εντάσεις. Ήδη κάποια από αυτά είναι ανεβασμένα στο κανάλι μας στο SoundCloud ( Acedia-Poetry) . Αναφέρω κάποια από τα ποιήματα που δουλεύω με τους Ατίθασους Άγγελους : Ηλεκτρικές Κορδέλες, Σύγχρονος Οδυσσέας, Προμηθέας, Αναπόφευκτη Στιγμή, Ακηδία , Σπηλιά και Περασμένοι Χειμώνες.</p>
<p align="left">
<b><div class="question">Ποιο ήταν το συγκρότημα στην Καλλιθέα; Τι παίζατε, και τι απέγινε;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Λοιπόν, αυτό το ερώτημα με γυρίζει πίσω στον χρόνο σε μια ρομαντική εφηβική ιστορία. Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, σε μια γειτονιά της Καλλιθέας που μεγάλωσα, δημιουργήθηκε ένα underground συνοικιακό συγκρότητα , τα Λουλούδια της Φωτιάς ή Flowers of Fire με επιρροές κυρίως από thrash metal μπάντες της εποχής αλλά και από το κλασσικό ροκ με τους μεγάλους μουσικούς, τραγουδιστές και κιθαρίστες της εποχής. Αν θυμάμαι καλά παίξαμε, με πολύ ενθουσιασμό και κέφι, σε κάποια σχολικά φεστιβάλ αλλά και στην πλατεία Κύπρου , έχοντας βέβαια και τους φίλους μας να μας υποστηρίζουν με κραυγές, πειράγματα και ιπτάμενα αντικείμενα που ήταν τότε και τις …μόδας για να γίνεται ο σαματάς. Βέβαια πιο πολύ διάρκεια είχε ο συνοικιακός θρύλος και το μυστήριο γύρω από το συγκρότημα παρά η ίδια η ύπαρξή του. Το συγκρότητα αναβίωσε, για κάποιες μέρες, μετά από πολλά χρόνια σε ένα φεστιβάλ στην περιοχή των Ιωαννίνων , με νέα μέλη και προσκεκλημένο εμένα ως το παλαιότερο και γηραιότερο μέλος του γρουπ. Νομίζω μάλιστα ότι υπάρχει στο youtube μια αναφορά , κάποιες ηχογραφίσεις και κάποια σχετική συνέντευξη. Όλα αυτά βέβαια είναι όμορφες αναμνήσεις και συμβολίζουν μια νεανική αθωότητα…</p>
<p align="left">
<b><div class="question">Αν η «Ακηδία» είχε soundtrack, ποια πέντε κομμάτια θα έβαζες;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Την περίοδο που επέλεγα τα κείμενα και ετοίμαζα το υλικό για τον εκδότη, να πω την αλήθεια, είχα συνεχώς στο repeat, άλμπουμς όπως το Sunset Mission των Bohren &amp; der Club of Gore με την ambient σκοτεινή ατμόσφαιρά του. Τραγούδια από το Carnage και το Mars των Nick Cave και Warren Ellis με τον ambient ρυθμό και την βιβλική, σκοτεινή ποίηση. Το Rain Dogs του Tom Waits με την ατόφια σουρεαλιστική παρακμιακή ατμόσφαιρα του περιθωρίου. Τα άλμπουμ Sketches of Spain και Kind of Blue του Mile Davis με το έντονο δράμα και την “μπλε” μελανχολία, αλλά και μουσικά θέματα από τα albums των Porcupine tree Fear of a Blank Planet και The Sky Moves Sideways με μια δυναμική ambient progressive αισθητική να μιλούν για την ψηφιακή αποξένωση, το υπαρξιακό μούδιασμα και την αποσύνδεση των ανθρώπων.</p>
<p align="left">
<p align="left">Σαν soundtrack για τον αναγνώστη θα πρότεινα instrumental κομμάτια που σύμβαδίζουν με την παραπάνω αισθητική :</p>
<p align="left">Générique &#8211; Miles Davis ( Soundtrack- Ascenseur pour l&#8217;échafaud directed by Louis Malle (1958)</p>
<p align="left">Midnight Walker &#8211; Bohren &amp; der Club of Gore ( Sunset Mission Album )</p>
<p align="left">Lobby &#8211; The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble ( The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble Album )</p>
<p align="left">Framework2 &#8211; Nils Petter Molvær ( Stitches Album )</p>
<p align="left">Origin of the World &#8211; Erik Truffaz ( Being Human Being Album )</p>
<p align="left">Twin peaks instrumental theme &#8211; Angelo Badalamenti ( Soundtrack from Twin Peaks )</p>
<p align="left">Space Station &#8211; Nick Cave &amp; Warren Ellis ( Mars &#8211; Original Series Soundtrack )</p>
<p align="left">
<p align="left"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-large wp-image-15070" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ5-1024x907.jpeg" alt="γκ5" width="840" height="744" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ5-1024x907.jpeg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ5-300x266.jpeg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ5-768x680.jpeg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ5-1536x1360.jpeg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/γκ5.jpeg 1920w" sizes="auto, (max-width: 840px) 100vw, 840px" /></p>
<p align="left">
<b><div class="question">Έχεις διηγηθεί την ιστορία με τον λοχαγό στον Έβρο που σου κλείδωσε την κιθάρα. Γράφεις ακόμα μουσική πάνω στα ποιήματα, όπως έκανες με το «Ό,τι κι αν γίνει»;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Αυτό το γεγονός όντως με σημάδεψε αφήνοντας όμως μια γλυκιά ανάμνηση παρά πικρία, ήταν οι γνωστές, για μας τους παλαιότερους, αναπόφευκτες συνθήκες αλλά πάντα ανακαλύπταμε τρόπους “πνευματικής” απόδρασης. Έχουν γραφτεί αρκετά στιχάκια σε οπισθόφυλλα τετραδίων ή πάνω σε πακέτα τσιγάρων όμως το θαύμα γινόταν όταν ένα παλαιό ποίημα σε ανύποπτο χρόνο μπορούσε να μετασχηματιστεί σε τραγούδι.</p>
<p align="left">
<p align="left">Το ‘Ότι και αν γίνει” , ποίημα της συλλογής Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα, όπως και αρκετά άλλα, μάλλον ήθελε να αποδράσει από το χαρτί και να πάει λίγο πιο πέρα…</p>
<p align="left">
<p align="left">Πάντως έχω πιάσει, αρκετά συχνά, τον εαυτό μου να αναζητά μουσικές εμπνεύσεις αναμοχλεύοντας παλαιότερους στίχους και ποιήματα.</p>
<p align="left">
<b><div class="question">Τρέχεις μαραθώνιους. Η ακηδία είναι ακινησία, το τρέξιμο το αντίθετό της. Είναι το σώμα για σένα αντίδοτο;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Θα απαντούσα θετικά στο ερώτημά σου. Η άσκηση, όπως το τρέξιμο, διαπερνά το κατώφλι της άνεσης και τις &#8220;ασφάλειας&#8221;. Επίσης ο δρόμος αναζήτησης νοήματος ή συνάντησης με τα οράματά μας είναι συνήθως “ανήφορος”. Το σώμα λοιπόν πρέπει να είναι δυνατό, όχι για να απολαμβάνει μόνο τις ανέσεις, αλλά για να αντέχει τις κακουχίες της εσωτερικής μας πορείας. Το να τρέχεις λοιπόν είτε σε απλή προπόνηση ή συμμετέχοντας σε μαραθώνιους είναι πρώτα μια αναμέτρηση με τον εαυτό και τους δαίμονές σου, μια αντίδραση στον πνευματικό λήθαργό και στην ακινησία ( ακηδία ) όπως πολύ σωστά είπες.</p>
<p align="left">
<b><div class="question">Η «Διοτίμα» είχε τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες σου. Τι ρόλο παίζει η εικόνα στην «Ακηδία»;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Τα τελευταία χρόνια, που τυχαίνει να ασχολούμαι πιο ενεργά με την φωτογραφία, νιώθω ότι είτε χρησιμοποιούμε λέξεις είτε τον φακό η αφήγηση είναι μία. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για την μουσική. Όταν περπατώ λοιπόν στην πόλη, το βλέμμα μου αναζητά ιστορίες με τον τρόπο που προσπαθώ να αποτυπώσω σκέψεις μου στο χαρτί. Αν το σκεφτεί κανείς, το φως γράφει σαν μελάνι και αποτυπώνει αντίστοιχα τις σκέψεις μας.</p>
<p align="left">
<p align="left">Η εικόνα λοιπόν μπορεί να λειτουργεί συμπληρωματικά στην αφήγηση ή να είναι μέρος της, να αποτυπώνει για παράδειγμα την οπτική πλευρά της αποξένωσης. Στην ποιητική συλλογή Ακηδία οι εικόνες και κάποια σκίτσα του Άγγελου Κίντζιου συνυπάρχουν με το κείμενο χωρίς ακόμα να είμαι σίγουρος ότι εφάπτονται άρτια με την δομή του έργου. Αυτό θα το κρίνει ο αναγνώστης νομίζω.</p>
<p align="left">
<b><div class="question">Μίλερ, Σελίν, Φίλιπ Ντικ, Κάφκα: ποιος «κάθεται» πάνω από αυτό το βιβλίο; Και τι διαβάζεις αυτόν τον καιρό;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Η βουτιά του Μίλερ στη λάσπη των πόλεων για να ανασύρει την αλήθεια μέσα από την επαφή με το εφήμερο και τη σάρκα. Τα ερωτήματα για τη προσομοίωση, τις ψευδαισθήσεις και την αμφισβήτηση της ταυτότητας της φυσική μας υπάρξης που εγείρει ο Φίλιπ Ντικ. Το ύφος και ο &#8220;ηλεκτρικός&#8221; ρυθμός γραφής του Σελίν αλλά και το γραφειοκρατικό παράλογο και η σιωπηλή ενοχή που προσπαθούμε να ανακαλύψουμε στον χαοτικό εσωτερικό λαβύρινθο του Κάφκα, ίσως είναι καταστάσεις που συναντάμε σαν σκιές στην Ακηδία. Θεωρώ ότι κατά την γραφή ανασύρονται από μέσα μας ακούσια όλα τα έντονα βιώματα και οι εμπειρίες ανάγνωσης βοηθώντας μας στην εξερεύνηση στο σκοτάδι αφήνοντας όμως πάνω μας την τελική επιλογή κατεύθυνσης και ηθικής.</p>
<p align="left">
<p align="left">Αυτές τις μέρες νιώθω τυχερός που εντόπισα το βιβλίο του Λεβ Κουλέσοφ “ Η Τέχνη του κινηματογράφου “. Λόγω της ερασιτεχνικής μου ενασχόλισης με την φωτογραφία διαβάζω για την κινηματογραφική γλώσσα προσπαθώντας να εντοπίσω αρχές που εφαρμόζονται και στην φωτογραφία.</p>
<p align="left">
<b><div class="question">Τα διηγήματα που ετοίμαζες, η τρίτη συλλογή από το σεντούκι: τι έρχεται μετά; Και ένας στίχος από την «Ακηδία» που θα ήθελες να κρατήσει ο αναγνώστης.</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Αυτό το διάστημα , εκτός από το διήγημα που εξακολουθώ να δουλεύω, έχω ολοκληρώσει μια συλλογή άρθρων για τον κινηματογράφο και την φωτογραφία που το 2027 ευελπιστώ να εκδοθεί.</p>
<p align="left">Όλοι τα βιβλία όπως και οι ποιητικές συλλογές έχουν για τον κάθε αναγνώστη κάτι ξεχωριστό να πουν. Ο κάθε αναγνώστης με την οπτική του , τις εμπειρίες , και τον συναισθηματικό του κόσμο ολοκληρώνει με τον δικό του τρόπο το έργο του συγγραφέα.</p>
<p align="left">
<p align="left">Μη θέλωντας λοιπόν να προκαταλάβω ή να προτείνω , θα παραθέσω απλά το μικρό ποίημα “Απέραντες Χωματερές” :</p>
<p style="text-align: center;" align="left"><em>Δρόμοι τεμαχίζουν τις κραυγές σε κομμάτια αφόρητης σιωπής</em></p>
<p style="text-align: center;" align="left"><em>μοιάζουν απέραντες χωματερές θαμμένων εαυτών σε προσδοκίες άλλων</em></p>
<p style="text-align: center;" align="left"><em>Σε ένα κυνήγι ευκαιριών ή διασημότητας στιγμής</em></p>
<p style="text-align: center;" align="left"><em>ένα ανοιγόκλεισμα ματιών πριν γκρεμιστείς</em></p>
<p style="text-align: center;" align="left"><em>θυσιάζοντας μια ολόκληρη ζωή</em></p>
<p style="text-align: center;" align="left"><em>για τα καπρίτσια άλλων</em></p>
<p align="left">
<p align="left"><b><div class="question">Δύο τελευταία λόγια για τους αναγνώστες του </b><a href="http://anthem.gr/"><span style="color: #1155cc;"><u><b>anthem.gr</b></u></span></a><b>;</div></b></p>
<p align="left">
<p align="left">Αυτό που θα ήθελα να πω στο ανήσυχο και ιδιαίτερα φιλότεχνο κοινό του Anthem.gr είναι ότι στην εποχή του διαρκούς θορύβου και της επιφανειακής εικόνας ας αναζητάμε περισσότερο την κοινωνική επαφή, το αυθεντικό αλλά και την ανάγνωση ενός βιβλίου που είναι μια πράξη ελευθερίας.</p>
<p align="left">
<p align="left"><strong>Μπορείτε να διαβάσετε τα άρθρα του Γιάννη και να ενημερώνεστε για τα νέα του στον παρακάτω σύνδεσμο:</strong> <a href="https://www.gianniskintzios.gr/">https://www.gianniskintzios.gr/</a></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15068/sunenteuxh-me-ton-giannh-kintzio/">Συνέντευξη με τον Γιάννη Κίντζιο!</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15068/sunenteuxh-me-ton-giannh-kintzio/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>[Story Mode #5] MC YINKA</title>
		<link>https://anthem.gr/15063/story-mode-5/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15063/story-mode-5/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aγαμέμνονας]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 12 Nov 2026 17:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Story Mode]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15063</guid>

					<description><![CDATA[<p>Από το hip hop μέχρι τη reggae, τη funk και τη drum και bass, μια αναδρομή σε μια πολυσυλλεκτική μουσική πορεία, με επίκεντρο τις εμπειρίες, τις επιρροές και την καλλιτεχνική ταυτότητα.</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15063/story-mode-5/">[Story Mode #5] MC YINKA</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img decoding="async" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/story-mode.jpg" alt="Story Mode" /></p>
<p>Μουσική χωρίς όρια, δημιουργία χωρίς ταμπέλες και μια διαδρομή γεμάτη ρυθμό, εμπειρίες και ανθρώπινες ιστορίες!</p>
<p>Στο πέμπτο επεισόδιο του Story Mode, ο Αγαμέμνονας και ο Νικόλας υποδέχονται τον MC Yinka, έναν πολυσχιδή καλλιτέχνη που εδώ και περισσότερες από δύο δεκαετίες αφήνει το δικό του αποτύπωμα στην ελληνική μουσική σκηνή.</p>
<p>Από το hip hop και το freestyle μέχρι τη reggae, τη funk και την drum και bass, η μουσική του διαδρομή ξεπερνά τα όρια ενός μόνο είδους.</p>
<p>Μια συνάντηση με αφορμή τις μουσικές επιρροές, τις συνεργασίες, τις προσωπικές εμπειρίες και όλα εκείνα που διαμορφώνουν την ταυτότητα ενός καλλιτέχνη.</p>
<p>Γιατί πίσω από κάθε τραγούδι υπάρχει μια ιστορία και πίσω από κάθε καλλιτέχνη ένας άνθρωπος που αξίζει να γνωρίσουμε!</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/394" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15063/story-mode-5/">[Story Mode #5] MC YINKA</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15063/story-mode-5/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
				<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
	</item>
		<item>
		<title>[Τα Καλά Να Λέγονται #1] Η γνώση, η φαντασία και οι νέοι που αλλάζουν τον κόσμο!</title>
		<link>https://anthem.gr/15002/ta-kala-na-legontai-1/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15002/ta-kala-na-legontai-1/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Μαρία Τζαναβάρα]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 09 Nov 2026 08:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Τα Καλά Να Λέγονται]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15002</guid>

					<description><![CDATA[<p>Η Μαρία αναδεικνύει πέντε αισιόδοξες ιστορίες για την εκπαίδευση, την επιστήμη και τη δημιουργικότητα: νέες ευκαιρίες μάθησης, ελληνικές τεχνολογικές διακρίσεις και μαθητικές πρωτοβουλίες. Ανακαλύπτουμε πώς νέοι από όλο τον κόσμο αξιοποιούν τη φαντασία και την τεχνολογία για να αντιμετωπίσουν σύγχρονες προκλήσεις.</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15002/ta-kala-na-legontai-1/">[Τα Καλά Να Λέγονται #1] Η γνώση, η φαντασία και οι νέοι που αλλάζουν τον κόσμο!</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-15001" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/ta-kala-na-legontai-1024x1024.jpg" alt="Τα Καλά Να Λέγονται" width="840" height="840" /></p>
<p>Πρεμιέρα για το νέο podcast «Τα Καλά Να Λέγονται» του anthem.gr!</p>
<p>Σε έναν κόσμο όπου οι δυσάρεστες ειδήσεις κυριαρχούν στην καθημερινότητά μας, υπάρχει πάντα χώρος για λίγη αισιοδοξία! Το anthem.gr παρουσιάζει το νέο του podcast, «Τα Καλά Να Λέγονται», με τη Μαρία να αναζητά κάθε εβδομάδα τις ειδήσεις που αξίζει να ακουστούν!</p>
<p>Στο πρώτο επεισόδιο, η εκπαίδευση, η επιστήμη και η δημιουργικότητα βρίσκονται στο επίκεντρο. Γνωρίζουμε πρωτοβουλίες που προσφέρουν νέες ευκαιρίες μάθησης σε παιδιά, ελληνικές διακρίσεις στον χώρο της τεχνολογίας και μαθητικές δημιουργίες που αποδεικνύουν ότι η φαντασία δεν γνωρίζει όρια.</p>
<p>Παράλληλα, ανακαλύπτουμε πώς η επιστήμη μπορεί να συναντήσει το χιούμορ και πώς νέοι από ολόκληρο τον κόσμο αξιοποιούν την τεχνολογία για να αντιμετωπίσουν σύγχρονες προκλήσεις.</p>
<p>Πέντε διαφορετικές ιστορίες, ένα κοινό μήνυμα: οι καλές ειδήσεις υπάρχουν και αξίζει να τους δίνουμε χώρο!</p>
<p>Το «Τα Καλά Να Λέγονται» έρχεται κάθε Δευτέρα στο anthem.gr και στις αγαπημένες σας πλατφόρμες podcast.</p>
<p>Γιατί μέσα σε όλα όσα συμβαίνουν, εμείς κρατάμε τα καλά!</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/389" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15002/ta-kala-na-legontai-1/">[Τα Καλά Να Λέγονται #1] Η γνώση, η φαντασία και οι νέοι που αλλάζουν τον κόσμο!</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15002/ta-kala-na-legontai-1/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>[Μοκατσίνο Κάλντο #16] Οι “ατάκες” της ζωής μας</title>
		<link>https://anthem.gr/14970/mokatsino-kalnto-16/</link>
					<comments>https://anthem.gr/14970/mokatsino-kalnto-16/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Αναστασία Παπαιωάννου]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 07 Nov 2026 08:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Μοκατσίνο Κάλντο]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=14970</guid>

					<description><![CDATA[<p>Η Αναστασία κι ο Γιάννης ανατρέχουν αυτή την εβδομάδα στην ιστορία της τηλεόρασης, σε ατάκες που όλοι μας θυμόμαστε ακόμα κι αν τις σειρές, από τις οποίες προέρχονται, δεν τις έχουμε δει! Τι είναι αυτό που μας παρασύρει στο να[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14970/mokatsino-kalnto-16/">[Μοκατσίνο Κάλντο #16] Οι “ατάκες” της ζωής μας</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-14640" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto.jpg" alt="mokatsino-kalnto" width="800" height="800" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto.jpg 800w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-768x768.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /></p>
<p>Η Αναστασία κι ο Γιάννης ανατρέχουν αυτή την εβδομάδα στην ιστορία της τηλεόρασης, σε ατάκες που όλοι μας θυμόμαστε ακόμα κι αν τις σειρές, από τις οποίες προέρχονται, δεν τις έχουμε δει! Τι είναι αυτό που μας παρασύρει στο να επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά τα ίδια τσιτάτα; Γιατί φαίνεται να κολλάνε σε κάθε μας συζήτηση, τόσο μαγική πένα είχαν παλιά; Κι αν ναι, πού έχει χαθεί τα τελευταία χρόνια και μας φαίνεται τόσο άδεια η τιβί;</p>
<p>Οι παρουσιαστές του Μοκατσίνο Κάλντο σας ευχαριστούν που θα ακούσετε την δική τους τοποθέτηση… όρθια!</p>
<p>Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο του Favela Radio. Ευχαριστούμε θερμά τον σταθμό και τους ανθρώπους του για την συνεργασία, την φιλοξενία και την παραχώρηση του χώρου.</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/387" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14970/mokatsino-kalnto-16/">[Μοκατσίνο Κάλντο #16] Οι “ατάκες” της ζωής μας</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/14970/mokatsino-kalnto-16/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
				<dc:creator><![CDATA[Γιάννης-Στέλιος Τζιρβελάκης]]></dc:creator>
	</item>
		<item>
		<title>The Unstable Show: 11 σεζόν ραδιοφώνου, 0 εγκεφαλικά κύτταρα</title>
		<link>https://anthem.gr/15015/the-unstable-show-11-sezon-radiofonou-0-egkefalika-kuttara/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15015/the-unstable-show-11-sezon-radiofonou-0-egkefalika-kuttara/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 04 Nov 2026 10:59:57 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Originals]]></category>
		<category><![CDATA[The Unstable Show]]></category>
		<category><![CDATA[Anthems]]></category>
		<category><![CDATA[anthems at favela]]></category>
		<category><![CDATA[Anthems Radio]]></category>
		<category><![CDATA[Anthems Radio Show]]></category>
		<category><![CDATA[anthems radio show Τετάρτη]]></category>
		<category><![CDATA[favela radio]]></category>
		<category><![CDATA[unstable show]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15015</guid>

					<description><![CDATA[<p>1 Οκτωβρίου 2025. Η τελευταία μέρα (όπως νομίζαμε) του Anthems Radio Show. Εκείνο το βράδυ εγώ, ο Τζανέτος, ο Γιώργος και ο Αγαμέμνονας μπήκαμε για τελευταία φορά στο στούντιο μας στο Radioalchemy και για ένα τρίωρο μιλήσαμε, γελάσαμε, θυμήθηκαμε τα[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15015/the-unstable-show-11-sezon-radiofonou-0-egkefalika-kuttara/">The Unstable Show: 11 σεζόν ραδιοφώνου, 0 εγκεφαλικά κύτταρα</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-15025 aligncenter" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstable-show.jpg" alt="unstable show" width="500" height="500" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstable-show.jpg 500w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstable-show-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstable-show-150x150.jpg 150w" sizes="auto, (max-width: 500px) 100vw, 500px" /></p>
<p>1 Οκτωβρίου 2025. Η τελευταία μέρα (όπως νομίζαμε) του Anthems Radio Show. Εκείνο το βράδυ εγώ, ο Τζανέτος, ο Γιώργος και ο Αγαμέμνονας μπήκαμε για τελευταία φορά στο στούντιο μας στο Radioalchemy και για ένα τρίωρο μιλήσαμε, γελάσαμε, θυμήθηκαμε τα παλιά, αναπολήσαμε άλλες εποχές και παλιές ατάκες. Το τέλος με έβρισκε έτοιμο να δακρύσω και αρκετοί φίλοι που είχαν έρθει στο στούντιο μου είπαν πως δεν με είχαν ξαναδεί έτσι.</p>
<p>Αν εκείνη τη μέρα, με πλησίαζες και μου έλεγες τι θα γινόταν τους επόμενους μήνες θα σε περνούσα για τρελό. Κι όμως είμαστε ακόμα εδώ. Μόλις λίγες ημέρες μετά έγινε μια επικοινωνία με το Favela Radio και πλέον παρουσιάζουμε όχι μία, αλλά δύο εκπομπές στον σταθμό. Τι μεσολάβησε όμως όλους αυτούς τους μήνες;</p>
<h2>Η σεζόν της αλλαγής</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-15023 size-full" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow3.jpg" alt="unstableshow3" width="677" height="500" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow3.jpg 677w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow3-300x222.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow3-90x65.jpg 90w" sizes="auto, (max-width: 677px) 100vw, 677px" /></p>
<p>Έχοντας κάνει αισίως δέκα χρόνια ραδιόφωνο, έχω γράψει κατά καιρούς στο Unstable Show ότι κάπου κουράστηκα. Είναι κάτι από το οποίο δεν βγάζω λεφτά και γίνεται από καθαρή καύλα και αγάπη, αλλά απαιτεί πολύ χρόνο και πολλή προετοιμασία. Έτσι είχα πει πως αν πηγαίναμε σε έναν άλλον σταθμό, θα ήθελα το πρότζεκτ να γίνει με την ίδια καφρίλα στο περιεχόμενο, αλλά να το τρέξουμε πιο σοβαρά στο κομμάτι της προώθησης.</p>
<p>Η 10η σεζόν μας ήταν κάτι τελείως το διαφορετικό. Φτιάξαμε σε συνεργασία με την εξαιρετική μας φίλη <a href="https://www.instagram.com/celestieartwork/">Celestie</a> τα πρώτα μας γραφικά και ξαναφέραμε καλεσμένους στο στούντιο. Ο Πάρης Ρούπος, ο Άγγελος Σπηλιόπουλος, ο Ηλίας Φουντούλης, ο Αντώνης Κωνσταντάρας, ο Phyrosun, ο Noir και ο Shadow Knight μας έκαναν την τιμή να παρευρεθούν. Μαζί τους είδαμε μια άλλη πλευρά της εκπομπής.</p>
<p>Συνδυάσαμε τη μουσική και την κωμωδία με τα αδιανόητα θέματα που σχολιάζουμε κάθε εβδομάδα για να δημιουργηθεί ένα νέο μείγμα, μια τελείως διαφορετική σελίδα στο πρότζεκτ, όπου πλέον δε θα μιλούσαμε μόνο εμείς για κουφές θεωρίες συνομωσίας, απίθανες ειδήσεις και αστείες ιστορίες της καθημερινότητας, αλλά θα βάζαμε κι άλλους ανθρώπους στη δική μας φάση.</p>
<p>Ταυτόχρονα εισάγαμε το Artist of the Week, όπου κάθε εβδομάδα ένας νέος καλλιτέχνης της underground και μη σκηνής είχε την ευκαιρία να συζητήσει μαζί μας για ένα δεκάλεπτο για τη δουλειά του και τα επόμενα πλάνα του. Για μένα ήταν τεράστια ευκαιρία να μιλήσω με πολλές μπάντες που ακούω, να γνωριστούμε από κοντά και να κανονίσουμε να έρθουν κι από το στούντιο. Όλα αυτά έκαναν αυτή τη σεζόν μια από τις καλύτερες της εκπομπής.</p>
<h2>Πέτυχε ο στόχος για κάτι καινούριο όμως;</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-15022 size-full" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow2.jpg" alt="unstableshow2" width="889" height="500" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow2.jpg 889w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow2-300x169.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow2-768x432.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 889px) 100vw, 889px" /></p>
<p>Όσο και να λάτρεψα αυτή τη δέκατη σεζόν, στο τέλος της ημέρας δεν είμαι ποτέ ικανοποιημένος με το Anthems. Θέλω πάντα να δημιουργώ καινούρια πράγματα, θέλω να αλλάζω και θέλω να δοκιμάζω. Η προηγούμενη σεζόν ήταν ένα πείραμα όπου έγιναν πολλά σωστά πράγματα, αλλά έγιναν και λάθη. Με αυτήν την τεχνογνωσία φτιάξαμε πλέον το <a href="https://open.spotify.com/show/7sdEQNYrUShqpZ2HbfQxpo?si=be77ee7d9e4f4de4">Story Mode</a>, μια καθαρά συνεντευξιακή εκπομπή με στόχο να πει ιστορίες από πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους.</p>
<p>Παρ&#8217; όλα αυτά ήθελα πολύ να συνεχίσουμε να κάνουμε Anthems Radio Show. Το Anthems είναι πραγματικά η παρέα μας, το σπίτι μας, η ζεστασιά που νιώθεις με φίλους που κάνετε κάτι που γουστάρετε. Έχει σταθεί δίπλα σε ανθρώπους που το χρειάζονται, σε ανθρώπους που έψαχναν μια ιντερνετική παρέα, σε άτομα που εκεί ένιωσαν ότι δε θα τους κρίνει κανένας αν γράψουν κάτι σε ένα chat.</p>
<p>Αν κάτι αγαπάμε πολύ στην εκπομπή είναι η αλληλεπίδραση με το κοινό, το πώς κεντάτε πάνω στις ειδήσεις που σας μεταφέρουμε ή στις ατάκες που έχουμε πει. Για αυτό το λόγο αποφασίσαμε ότι πρέπει να συνεχίσει το Anthems και η φετινή σεζόν θα είναι αφιερωμένη στη Celestie ή αλλιώς στη Μαριέττα, τη φίλη μας που δίνει τον δικό της αγώνα, την οποία την αγαπάμε και τη στηρίζουμε.</p>
<h2>Οπότε τι να περιμένουμε στην 11η σεζόν;</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-15021 size-full" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow.jpg" alt="unstableshow" width="573" height="436" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow.jpg 573w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow-300x228.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 573px) 100vw, 573px" /></p>
<p>Πάμε τώρα να σας πω τι θα κάνουμε φέτος διαφορετικά. Πρώτον οι περισσότεροι καλεσμένοι που είχαν συζητηθεί για το Anthems θα έρθουν στο Story Mode, τη δεύτερη εκπομπή μας. Σαν Anthems θα θέλαμε φέτος να δώσουμε βήμα σε νέους κωμικούς που θεωρούμε ότι ταιριάζουν πολύ στη φιλοσοφία μας και σε αυτό που κάνουμε και νομίζουμε ότι θα δέσουν τέλεια με το concept μας!</p>
<p>Ύστερα θα μειώσουμε αναγκαστικά τον αριθμό των εκπομπών μας. Λόγω της κάμψης που υπήρχε προς το τέλος της σεζόν, όπου η κούραση λόγω επαγγελματικών και μη υποχρεώσεων μας οδήγησαν στο να κάνουμε τα απολύτως απαραίτητα για αρκετές Τετάρτες, είπαμε πως ο καλύτερος τρόπος να έχουμε κάθε εβδομάδα ωραία θέματα, καλές ατάκες και κυρίως καλούς Artists θα είναι να κάνουμε 2-3 εκπομπές τον μήνα και όχι κάθε εβδομάδα. Άλλωστε με το Story Mode να έχει ήδη ξεκινήσει, θα παράξουμε σε σύνολο περισσότερες εκπομπές από κάθε άλλη χρονιά.</p>
<h2>Έτοιμοι;</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-15024 size-full" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow4.jpg" alt="unstableshow4" width="889" height="500" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow4.jpg 889w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow4-300x169.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/unstableshow4-768x432.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 889px) 100vw, 889px" /></p>
<p>Φέτος πραγματικά είμαι πιο ενθουσιασμένος από ποτέ για να ξεκινήσουμε. Ωραίες οι συζητήσεις με καλλιτέχνες, αλλά το Anthems έχει πάντα τη δική του μαγεία. Μαζί ανακαλύψαμε τους σομελιέ νερού, φάγαμε κάκιστα ιαπωνικά γλυκά, κοροϊδέψαμε τους άνδρες αξίας (πέφτουλες) και διαβάσαμε τα συμπαντικά ειδύλλια. Ερχόμενοι στο Favela όλα έγιναν ακόμα καλύτερα.</p>
<p>Οι έρευνες, οι υπνωτιστές, το πτυχίο του Νακάριου, τα σεντόνια Tinkerbell, οι μαραθώνιοι φαγητού, το σκουφί του Λουτσέσκου, οι κουλές θεωρίες συνομωσίας έγιναν όλα μέρος αυτού που λέμε Anthems και αυτού που κάνει την εκπομπή αυτή τόσο σουρεαλιστική. Φέτος έχουμε αποφασίσει όλο αυτό να το πάμε ένα επίπεδο παρακάτω, θέλουμε περισσότερο χιούμορ, περισσότερη καφρίλα, περισσότερο υπαρκτό και μη σουρεαλισμό. Είμαστε χαρούμενοι που όλο αυτό θα το μοιραστούμε μαζί σας. 11 σεζόν λοιπόν. Έτοιμοι;</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15015/the-unstable-show-11-sezon-radiofonou-0-egkefalika-kuttara/">The Unstable Show: 11 σεζόν ραδιοφώνου, 0 εγκεφαλικά κύτταρα</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15015/the-unstable-show-11-sezon-radiofonou-0-egkefalika-kuttara/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>[Story Mode #4] Delines</title>
		<link>https://anthem.gr/15007/story-mode-4/</link>
					<comments>https://anthem.gr/15007/story-mode-4/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aγαμέμνονας]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 03 Nov 2026 13:30:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Story Mode]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=15007</guid>

					<description><![CDATA[<p>Oι Delines μιλούν για τη δημιουργία περιεχομένου, τη μουσική και τη διαδρομή τους μέχρι το 1ο Delines Fest στο Gagarin 205. Μια κουβέντα γεμάτη χιούμορ, ιστορίες και backstage στιγμές!</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15007/story-mode-4/">[Story Mode #4] Delines</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img decoding="async" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/11/story-mode.jpg" alt="Story Mode" /></p>
<p>Τι συμβαίνει όταν δύο άνθρωποι αποφασίζουν να δημιουργήσουν κάτι δικό τους, με χιούμορ, άποψη και πολλή αγάπη για όσα κάνουν;</p>
<p>Στο τέταρτο επεισόδιο του Story Mode, ο Αγαμέμνονας και ο Νικόλας υποδέχονται στο στούντιο του Favela Radio τους Delines, Παύλο Τουμπέκη και Αντώνη Κωνσταντάρα, για μια κουβέντα γύρω από τη δημιουργία περιεχομένου, τη μουσική και τις ιστορίες πίσω από τις κάμερες!</p>
<p>Μόλις έξι ημέρες πριν από το 1ο Delines Fest, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 7 Νοεμβρίου στο Gagarin 205, γνωρίζουμε καλύτερα τους ανθρώπους πίσω από το εγχείρημα και μιλάμε για τη διαδρομή τους μέχρι σήμερα.<br />Από τα πρώτα τους βήματα στο YouTube και τις ιδιαίτερες εκπομπές τους, μέχρι την εξέλιξη των Delines και την απόφαση να διοργανώσουν το δικό τους φεστιβάλ, ανακαλύπτουμε τη διαδρομή δύο ανθρώπων που κατάφεραν να δημιουργήσουν τη δική τους ξεχωριστή ταυτότητα.</p>
<p>Μια συνάντηση γεμάτη ιστορίες, χιούμορ και μουσική, όπως ακριβώς μας αρέσει!</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/392" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/15007/story-mode-4/">[Story Mode #4] Delines</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/15007/story-mode-4/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
				<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
	</item>
		<item>
		<title>[Past Forward #25] Ο φαύλος κύκλος: Σχέσεις, παιδιά και η πίεση του «πρέπει»</title>
		<link>https://anthem.gr/14995/past-forward-25/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aγαμέμνονας]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 31 Oct 2026 08:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Past Forward Podcast]]></category>
		<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=14995</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ο Αγαμέμνονας και ο Νικόλας συζητούν για τις σχέσεις, τις κοινωνικές προσδοκίες, τον γάμο, τα παιδιά και το διαζύγιο. Μιλούν για τις οικονομικές δυσκολίες και το τίμημα του να μένει ένα ζευγάρι μαζί «για τα παιδιά».</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14995/past-forward-25/">[Past Forward #25] Ο φαύλος κύκλος: Σχέσεις, παιδιά και η πίεση του «πρέπει»</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-14997" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/past-forward-25.jpg" alt="past-forward-25" width="2000" height="1125" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/past-forward-25.jpg 2000w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/past-forward-25-300x169.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/past-forward-25-1024x576.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/past-forward-25-768x432.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/past-forward-25-1536x864.jpg 1536w" sizes="auto, (max-width: 2000px) 100vw, 2000px" /></p>
<p>Μεγαλώσαμε πιστεύοντας πως η ζωή έχει μια συγκεκριμένη σειρά. Σπουδές, δουλειά, σχέση, γάμος, παιδιά&#8230; Και κάπου εκεί έρχεται η πολυπόθητη «αποκατάσταση». Τι συμβαίνει όμως όταν η πραγματικότητα απέχει πολύ από όσα μας έμαθαν να περιμένουμε;</p>
<p>Στο νέο επεισόδιο του Past Forward, ο Αγαμέμνονας και ο Νικόλας ανοίγουν μια συζήτηση για τις ανθρώπινες σχέσεις, τις κοινωνικές προσδοκίες, τον γάμο, την απόκτηση παιδιών και το διαζύγιο.</p>
<p>Πόσο επηρεάζουν οι οικονομικές δυσκολίες τις επιλογές μας; Γιατί μια σχέση θεωρείται ότι πρέπει οπωσδήποτε να «προχωρήσει»; Μπορεί ένα παιδί να κρατήσει ένα ζευγάρι ενωμένο; Και τελικά, όταν δύο άνθρωποι αποφασίζουν να μείνουν μαζί «για τα παιδιά», ποιο είναι πραγματικά το τίμημα;</p>
<p>Μια κουβέντα χωρίς εύκολες απαντήσεις, για τις αποφάσεις που παίρνουμε, τις ζωές που χτίζουμε και τα κοινωνικά πρότυπα που, πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνουμε, συνεχίζουμε να αναπαράγουμε.</p>
<p>‘’Γιατί ίσως το σημαντικότερο δεν είναι να ζήσουμε τη ζωή που περιμένουν οι άλλοι από εμάς, αλλά εκείνη που πραγματικά θέλουμε να ζήσουμε’’</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/388" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14995/past-forward-25/">[Past Forward #25] Ο φαύλος κύκλος: Σχέσεις, παιδιά και η πίεση του «πρέπει»</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
				<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
	</item>
		<item>
		<title>The Unstable Show: Οι The Ocean και το τέλος μιας εποχής</title>
		<link>https://anthem.gr/14972/the-unstable-show-i-the-ocean-ke-to-telos-mias-epoxhs/</link>
					<comments>https://anthem.gr/14972/the-unstable-show-i-the-ocean-ke-to-telos-mias-epoxhs/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 30 Oct 2026 09:47:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Originals]]></category>
		<category><![CDATA[The Unstable Show]]></category>
		<category><![CDATA[Cenozoic]]></category>
		<category><![CDATA[David Ramis Åhlfeldt]]></category>
		<category><![CDATA[Holocene]]></category>
		<category><![CDATA[Loïc Rossetti]]></category>
		<category><![CDATA[mesozoic]]></category>
		<category><![CDATA[Paul Seidel]]></category>
		<category><![CDATA[Pelagial]]></category>
		<category><![CDATA[Peter Voigtmann]]></category>
		<category><![CDATA[phanerozoic I]]></category>
		<category><![CDATA[phanerozoic II]]></category>
		<category><![CDATA[Phanerozoic II: Mesozoic / Cenozoic]]></category>
		<category><![CDATA[Robin Staps]]></category>
		<category><![CDATA[Solaris]]></category>
		<category><![CDATA[The Ocean]]></category>
		<category><![CDATA[the ocean solaris]]></category>
		<category><![CDATA[the ocean ελλάδα]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=14972</guid>

					<description><![CDATA[<p>Υπάρχει κάτι παράξενο στη σχέση που χτίζουμε με ένα συγκρότημα. Πολλώ δε μάλλον όταν έχουμε ταυτιστεί με μια πολύ συγκεκριμένη εποχή του. Όταν ακολουθούμε για χρόνια ένα line up και τις κυκλοφορίες του, πολύ συχνά καταλήγουμε να ταυτιστούμε μαζί του[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14972/the-unstable-show-i-the-ocean-ke-to-telos-mias-epoxhs/">The Unstable Show: Οι The Ocean και το τέλος μιας εποχής</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-14990 aligncenter" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10.jpg" alt="a3333545637_10" width="660" height="441" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10.jpg 1200w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10-300x201.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10-1024x684.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10-768x513.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10-840x560.jpg 840w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10-120x80.jpg 120w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10-360x240.jpg 360w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10-600x400.jpg 600w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/a3333545637_10-480x320.jpg 480w" sizes="auto, (max-width: 660px) 100vw, 660px" /></p>
<p>Υπάρχει κάτι παράξενο στη σχέση που χτίζουμε με ένα συγκρότημα. Πολλώ δε μάλλον όταν έχουμε ταυτιστεί με μια πολύ συγκεκριμένη εποχή του. Όταν ακολουθούμε για χρόνια ένα line up και τις κυκλοφορίες του, πολύ συχνά καταλήγουμε να ταυτιστούμε μαζί του και να το θεωρούμε αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας και των playlists μας.</p>
<p>Τι συμβαίνει λοιπόν όταν κάποια μέλη επιλέγουν να χαράξουν μια άλλη πορεία; Πως διαχειριζόμαστε την αλλαγή και την εξέλιξη ενός καλλιτέχνη ή μίας μπάντας; Στο σημερινό Unstable Show θα μιλήσουμε για τους The Ocean. Με αφορμή το νέο δίσκο Solaris και τις πολλές ακροάσεις που έκανα, θεώρησα ότι πρέπει να γράψω αυτό το κείμενο για να εξετάσουμε όχι μόνο την καριέρα, αλλά και την αντίδραση μας ως ακροατές στην αλλαγή μελών, εποχής και μουσικής κατεύθυνσης ενός αγαπημένου καλλιτέχνη.</p>
<h2>Η εποχή Loïc Rossetti</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14985 " src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/The-Ocean-2023-Wallang-1024x731.jpg" alt="The-Ocean-2023-Wallang" width="581" height="415" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/The-Ocean-2023-Wallang-1024x731.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/The-Ocean-2023-Wallang-300x214.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/The-Ocean-2023-Wallang-768x548.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/The-Ocean-2023-Wallang-90x65.jpg 90w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/The-Ocean-2023-Wallang.jpg 1200w" sizes="auto, (max-width: 581px) 100vw, 581px" /></p>
<p>Οι The Ocean είναι το πνευματικό παιδί του Γερμανού κιθαρίστα Robin Staps. Αν και θα εξετάσουμε τη διαδρομή τους κυρίως μετά το 2010, πρέπει να αναφέρουμε ότι είχαν μια καλή πορεία και στα 00s. Ξεκίνησαν με avant-garde και sludge ήχο και άφησαν το αποτύπωμά τους με το Precambrian του 2007. Ένας δίσκος με διαφορετικούς τραγουδιστές με μια μίξη post, sludge, doom και πάρα πολύ πλούσιος σε ιδέες.</p>
<p>Την αλλαγή στη λογική τους την έφερε ένας άνθρωπος. Και το όνομά του: Loïc Rossetti. Ο Ελβετός είναι ένας συγκλονιστικά υποτιμημένος τραγουδιστής. Η άφιξη του έδωσε νέα πνοή στη μπάντα, προσφέροντάς της παράλληλα μια σταθερή και χαρακτηριστική φωνητική παρουσία. Η διπλή κυκλοφορία των Heliocentric και Anthropocentric αποτέλεσε μια σπουδαία εξέλιξη για το συγκρότημα.</p>
<p>Κατευθυνόμενοι σε πιο post φόρμες, οι The Ocean έδειξαν ότι τεχνικά και ηχητικά εισάγονται σε μια νέα εποχή. Αυτό παγιώθηκε με το Pelagial τρία χρόνια μετά. Αντικειμενικά είναι ένας από τους κορυφαίους post-metal δίσκους όλων των εποχών και ένα από τα καλύτερα concept albums που έχουν γραφτεί. Προσωπικά θα ήθελα μία μέρα να του αφιερώσω ένα ολόκληρο Unstable Show, καθώς είναι ένα από τα άλμπουμ που με έχουν επηρεάσει όσο λίγα και θα έβαζα σίγουρα στην δεκάδα με τα αγαπημένα μου.</p>
<h2>The Ocean Collective</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/7NmamVrDYN0?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Οι The Ocean είχαν πάντα μια πληθώρα από μέλη και μουσικούς που συμμετείχαν σε κάθε νέο δίσκο τους. Ο Staps ήταν πάντα η σταθερά, αλλά γύρω του πέρασαν πάρα πολλοί άνθρωποι σε κάθε εποχή της μπάντας. Τα χρόνια μετά το Pelagial, η σύνθεσή τους παγιώθηκε και δίπλα στους Staps και Rossetti προστέθηκαν ο Mattias Hägerstrand στο μπάσο, ο David Ramis Åhlfeldt στην κιθάρα, ο Peter Voigtmann στα πλήκτρα και ο Paul Seidel στα ντραμς.</p>
<p>Μαζί τους οι The Ocean εξερεύνησαν μια νέα εποχή. Άφησαν πίσω τη Θάλασσα και επέλεξαν να επιστρέψουν στην αφήγηση του τι συνέβαινε στη Γη εκατομμύρια χρόνια πίσω. Χρησιμοποιούν την γεωλογική ιστορία του πλανήτη μας σαν μια αλληγορία για την ανθρώπινη ψυχολογία στην σύγχρονη εποχή. Το πρώτο άλμπουμ με τίτλο Phanerozoic I: Palaeozoic ξεκινάει με τον Φανεροζωικό μεγααιώνα και εξερευνούν την κρίση, την απώλεια και την ατέρμονη επανάληψη τραγικών γεγονότων καθ&#8217; όλη την ιστορία του πλανήτη.</p>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/g1OSyvESwkU?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Το δεύτερο μέρος, το Phanerozoic II: Mesozoic / Cenozoic είναι αρκετά πιο σκοτεινό και πειραματικό και περνάει από τον Μεσοζωικό αιώνα της Τριασικής και Ιουρασικής Περιόδου των ερπετών στον Καινόζωο αιώνα των θηλαστικών και των ανθρώπων. Περιττό να πω ότι και τα δύο άλμπουμ είναι μια ανατριχιαστική καταγραφή των αλλαγών της φύσης, αλλά με το πρίσμα της σύγχρονης ματιάς και της ανθρώπινης ψυχολογίας με πολλές αναφορές στην Αιώνια Επιστροφή του Νίτσε.</p>
<p>Τα Phanerozoic I και II παγίωσαν τη θέση τους στη μουσική βιομηχανία. Λίγα χρόνια μετά κυκλοφορούν το Holocene, που παίρνει το όνομά του από την τρέχουσα γεωλογική περίοδο. Κάνουν μια πιο progressive μουσική στροφή, δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην ατμοσφαιρικότητα των συνθέσεών τους και τον πειραματισμό ακόμα και με alternative στοιχεία. Ο Voigtmann θα αποχωρήσει το 2023.</p>
<h2>Η αλλαγή</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/eBbBRomMDQc?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Toν Οκτώβριο του 2024, ως πεντάδα πλέον, το συγκρότημα ανακοινώνει το End of an Eon tour που θα είναι το τελευταίο με αυτό το line-up. Ένα όνομα με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς το eon (μεγααιώνας) αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες μονάδες μέτρησης του γεωλογικού χρόνου, παραπέμποντας σε περιόδους ασύλληπτα μεγάλης διάρκειας. Για την ιστορία της μπάντας, άλλωστε, η συγκεκριμένη σύνθεση είχε διαμορφώσει μια ολόκληρη εποχή, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα στον ήχο και την ταυτότητά της. Στο Ίντερνετ έγινε ένας μικρός χαμός σχετικά με το ποιοι και πόσοι θα φύγουν μετά το τέλος των συναυλιών.</p>
<p>Τον Φεβρουάριο του 2025 o ντράμερ Paul Seidel ανακοινώνει πρώτος ότι θα αποχωρήσει. Τον Ιούνιο θα ακολουθήσει ο κιθαρίστας David Ramis Ahfeldt. Και λίγες μέρες μετά ο Loic Rossetti. Δυστυχώς η φωνή των The Ocean, ο άνθρωπος που έντυνε τα riffs του Staps για χρόνια θα αποτελούσε παρελθόν. Τελευταία ηχογράφηση της πεντάδας ήταν ένα live EP για την Audiotree με τέσσερα τραγούδια τους, το οποίο είναι καταπληκτικό και δείχνει τη χημεία τους στο έπακρο. Επίσης τα μέλη μιλάνε αρκετά για τη σχέση τους και πως αποφάσισαν να πορευτούν για χρόνια μαζί, αλλάζοντας τη λογική των πρώτων χρόνων της μπάντας. Είναι ένα γλυκόπικρο αντίο για τους φανς που λάτρεψαν αυτήν την εποχή του συγκροτήματος.</p>
<h2>Solaris</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14984 size-medium" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-300x300.jpg" alt="images" width="300" height="300" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/images.jpg 554w" sizes="auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px" /></p>
<p>Ο Staps δεν είχε κανέναν λόγο να σταματήσει τους The Ocean. O Hägerstrand έμεινε στο μπάσο, οπότε φέρνει τον Jordi Farré στα ντραμς, τους Emmanuel Jessua και Marco Gennaro στις κιθάρες και στα φωνητικά επιλέγει δύο τραγουδιστές. Τον Enrico Tiberi και την Lane Shi με στόχο οι φωνές των δύο να προσθέσουν κάτι διαφορετικό από τον προκάτοχό τους.</p>
<p>Δεν επιχειρεί να αντικαταστήσει τον Rossetti με ένα μεγάλο όνομα ή κάποιον παρόμοιο τραγουδιστή, αλλά για ακόμα μία φορά έχει στόχο να αλλάξει τον ήχο του και να προσαρμοστεί στις φωνητικές γραμμές των καινούριων ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από το μικρόφωνο. Αυτό γίνεται εμφανές αμέσως όταν ακούς το Solaris, το ολοκαίνουριο δισκογραφικό πόνημα των The Ocean.</p>
<p>Όπως το Pelagial, είναι κι αυτό εμπνευσμένο από έργο του Αντρέι Ταρκόφσκι, αλλά αντί για το Stalker, τώρα έχουμε το έτερο sci-fi αριστούργημά του. Μάλιστα η ταινία έχει βασιστεί σε βιβλίο του Στάνισλαβ Λεμ. Οι φιλοσοφικές τους αναζητήσεις εντείνονται. Το Light Pollution ας πούμε με τις ατμοσφαιρικές εισαγωγές και τα ήπια φωνητικά που εναλάσσονται με τα βαριά riffs μοιάζει σαν μια συνάντηση των Phanerozoic με το Holocene.</p>
<p>Οι συνθέσεις είναι αρκετά μεγάλες σε διάρκεια και τα progressive περάσματα γίνονται όλο και πιο έντονα στο Simulacra που χωρίζεται σε τρία μέρη, ενώ το διπλό Belligerence με τα ακραία post ξεσπάσματα είναι μια από τις στιγμές που η μουσική των Γερμανών ενώνεται με τις θεματικές για τη μνήμη, την αγάπη και την ενοχή που έθεσαν οι Ταρκόφσκι και Λεμ σε ταινία και βιβλίο αντίστοιχα.</p>
<h2>Γιατί δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε την αλλαγή;</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14988 size-full" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/THE-OCEAN-2026.jpg" alt="THE-OCEAN-2026" width="709" height="433" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/THE-OCEAN-2026.jpg 709w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/THE-OCEAN-2026-300x183.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 709px) 100vw, 709px" /></p>
<p>Καθ&#8217; όλη την ακρόαση, νιώθεις ότι η πένα και το συνθετικό ταλέντο του ιθύνοντα νου των The Ocean δεν έχει χάσει τη μαγεία της. Από την άλλη πλευρά, ενώ υπάρχουν κοινά σημεία με τα προηγούμενα άλμπουμ, το Solaris είναι σαν να ακούς μια νέα εκδοχή του συγκροτήματος. Που πρακτικά αυτό ακούς. Και όσο ποιοτικό άλμπουμ και να είναι, στο τέλος έχεις πάντα σκέψεις.</p>
<p>Όταν έχεις δεθεί τόσο πολύ με μια μπάντα, θέλεις οι νέες κυκλοφορίες τους να μοιάζουν με όσα σου άρεσαν στο παρελθόν τους. Αν και είμαι πάντα φαν του πειραματισμού και της αλλαγής μουσικής κατεύθυνσης, γιατί κατά βάθος οι μουσικοί θέλουν να παίξουν κάτι που θα τους εκφράζει, στους The Ocean νιώθω κάτι διαφορετικό. Νιώθω το τέλος εποχής.</p>
<p>Ίσως έτσι να ήμουν στα τέλη των 90s όταν έφυγαν οι Menza και Friedman από τους Megadeth το 1998 και το 2000 αντίστοιχα όπου συνεχώς άλλαζαν μουσικές κατευθύνσεις και ψαχνόντουσαν. Αλλά τώρα είναι η φάση που ζω σε μια εποχή όπου ένα γερμανικό συγκρότημα χάραξε ένα είδος, κατάφερε να βρει μια σταθερή σύνθεση και τελικά οι συντελεστές του βρήκαν κάπου αλλού το καλλιτεχνικό τους ενδιαφέρον και θέλουν να δημιουργήσουν καινούρια πράγματα.</p>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/iFAc9-6-LSg?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Ξέρω πως κάθε αλλαγή στην αρχή μας φαίνεται περίεργη, αλλά ειδικά στη μουσική, η μόνη παραγωγική οδός είναι να την αποδεχτούμε. Μετά από αρκετές ακροάσεις, κατάφερα και είδα το Solaris με θετικό μάτι. Δεν είχε κανένα νόημα να το συγκρίνω με το παρελθόν τους. Το είδα σαν ένα νέο βήμα, μια διαφορετική ματιά στο post-metal που αγαπάω. Το Pelagial, τα Phanerozoic, το Holocene εκεί θα βρίσκονται, να επιστρέφω και να τα ακούω ξανά και ξανά.</p>
<p>Η μουσική είναι μια πολύ όμορφη τέχνη για να την αντιμετωπίζουμε με διχασμό, αρνητισμό και να θέλουμε να έχουμε λόγο στην πορεία των αγαπημένων μας μουσικών. Ο Seidel, ο Ahfeldt και ο Rossetti αποφάσισαν να καταπιαστούν με νέα projects και οι υπόλοιποι επέλεξαν να συνεχίσουν με διαφορετική λογική. Όλοι είναι σαν να ξεκινάνε από νέα βάση και αν μας αρέσει αυτό που κάνουν, εδώ είμαστε να το συζητήσουμε και να το στηρίξουμε.</p>
<p>Τα λέμε πολύ σύντομα με ένα καινούριο Unstable Show.</p>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/iZ83joKMyUs?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14972/the-unstable-show-i-the-ocean-ke-to-telos-mias-epoxhs/">The Unstable Show: Οι The Ocean και το τέλος μιας εποχής</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/14972/the-unstable-show-i-the-ocean-ke-to-telos-mias-epoxhs/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>[Μοκατσίνο Κάλντο #15] Σπίτι μου, σπιτάκι μου</title>
		<link>https://anthem.gr/14969/mokatsino-kalnto-15/</link>
					<comments>https://anthem.gr/14969/mokatsino-kalnto-15/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Αναστασία Παπαιωάννου]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 24 Oct 2026 07:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Μοκατσίνο Κάλντο]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=14969</guid>

					<description><![CDATA[<p>Δεν υπάρχουν μέρες που θα θέλαμε να μην βγούμε από το σπίτι; Να μην πάμε στην δουλειά, να μην πάμε για καφέ, να μας φέρουν τα τσιγάρα και το σούπερ μάρκετ στην πόρτα μας; Ευτυχώς, την σύγχρονη εποχή έχουμε την[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14969/mokatsino-kalnto-15/">[Μοκατσίνο Κάλντο #15] Σπίτι μου, σπιτάκι μου</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-14640" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto.jpg" alt="mokatsino-kalnto" width="800" height="800" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto.jpg 800w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-768x768.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /></p>
<p>Δεν υπάρχουν μέρες που θα θέλαμε να μην βγούμε από το σπίτι; Να μην πάμε στην δουλειά, να μην πάμε για καφέ, να μας φέρουν τα τσιγάρα και το σούπερ μάρκετ στην πόρτα μας; Ευτυχώς, την σύγχρονη εποχή έχουμε την δυνατότητα και μπορούμε να κάτσουμε μέσα όσο το έχουμε ανάγκη!</p>
<p>Η Αναστασία κι ο Γιάννης σίγουρα έχουν υπάρξει σε αυτή την κατάσταση, αλλά αναρωτιούνται όχι μόνο γιατί κάποιοι το προτιμούν αλλά και μήπως ο εξαναγκασμός να διαβείς το κατώφλι είναι κίνητρο να σταματήσεις να μουχλιάζεις!</p>
<p>Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο του Favela Radio. Ευχαριστούμε θερμά τον σταθμό και τους ανθρώπους του για την συνεργασία, την φιλοξενία και την παραχώρηση του χώρου.</p>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/386" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14969/mokatsino-kalnto-15/">[Μοκατσίνο Κάλντο #15] Σπίτι μου, σπιτάκι μου</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/14969/mokatsino-kalnto-15/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
				<dc:creator><![CDATA[Γιάννης-Στέλιος Τζιρβελάκης]]></dc:creator>
	</item>
		<item>
		<title>The Sound Vault: Εξερευνώντας ξανά τη δισκογραφία των Queens of the Stone Age</title>
		<link>https://anthem.gr/14920/the-sound-vault-exerevnontas-xana-th-diskografia-ton-queens-of-the-stone-age/</link>
					<comments>https://anthem.gr/14920/the-sound-vault-exerevnontas-xana-th-diskografia-ton-queens-of-the-stone-age/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 16 Oct 2026 09:06:31 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<category><![CDATA[The Sound Vault]]></category>
		<category><![CDATA[...Like Clockwork]]></category>
		<category><![CDATA[...Like Clockwork (2013)]]></category>
		<category><![CDATA[Era Vulgaris]]></category>
		<category><![CDATA[Era Vulgaris (2007)]]></category>
		<category><![CDATA[In Times New Roman...]]></category>
		<category><![CDATA[In Times New Roman... (2023)]]></category>
		<category><![CDATA[Lullabies to Paralyze]]></category>
		<category><![CDATA[Lullabies to Paralyze (2005)]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age - ...Like Clockwork]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age - Era Vulgaris]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age - In Times New Roman...]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age - Lullabies to Paralyze (2005)]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age - Queens of the Stone Age (1998)]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age - Rated R]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age - Villains]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age (1998)]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age albums]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age άλμπουμ]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age δισκογραφία]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age δίσκοι]]></category>
		<category><![CDATA[Queens of the Stone Age ρετροσπεκτίβα]]></category>
		<category><![CDATA[Quenns of the Stone Age - Songs for the Deaf]]></category>
		<category><![CDATA[Rated R (2000)]]></category>
		<category><![CDATA[Songs for the Deaf]]></category>
		<category><![CDATA[Songs for the Deaf (2002)]]></category>
		<category><![CDATA[Villains]]></category>
		<category><![CDATA[Villains (2017)]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=14920</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ένα καινούριο άλμπουμ στη δισκογραφία ενός αγαπημένου συγκροτήματος είναι πάντα καλός λόγος για να την επισκέπτεσαι ξανά. Με αφορμή λοιπόν το Perfecth των Queens of the Stone Age είπα να ακούσω από την αρχή όλα τα άλμπουμ τους και να[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14920/the-sound-vault-exerevnontas-xana-th-diskografia-ton-queens-of-the-stone-age/">The Sound Vault: Εξερευνώντας ξανά τη δισκογραφία των Queens of the Stone Age</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-14961 aligncenter" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/InCollage_20261010_200421946-scaled.jpg" alt="InCollage_20261010_200421946" width="2560" height="1439" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/InCollage_20261010_200421946-scaled.jpg 2560w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/InCollage_20261010_200421946-300x169.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/InCollage_20261010_200421946-1024x576.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/InCollage_20261010_200421946-768x432.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/InCollage_20261010_200421946-1536x864.jpg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/InCollage_20261010_200421946-2048x1152.jpg 2048w" sizes="auto, (max-width: 2560px) 100vw, 2560px" /></p>
<p>Ένα καινούριο άλμπουμ στη δισκογραφία ενός αγαπημένου συγκροτήματος είναι πάντα καλός λόγος για να την επισκέπτεσαι ξανά. Με αφορμή λοιπόν το Perfecth των Queens of the Stone Age είπα να ακούσω από την αρχή όλα τα άλμπουμ τους και να αναλύσω τα δικά μου συναισθήματα και όσα μου άφησαν.</p>
<p>Οι Καλιφορνέζοι αποτελούν εδώ και πολλά χρόνια ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Η μπάντα είναι πνευματικό παιδί του Josh Homme, ο οποίος αφού επηρέασε ένα ολόκληρο ιδίωμα ως κιθαρίστας των Kyuss, αποφάσισε μετά τη διάλυσή τους να ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία. Επηρεασμένος από τη σκηνή του Seattle, o Homme κράτησε τα χαμηλά κουρδίσματα, τα βαριά riffs και την ψυχεδέλεια και έβαλε μέσα alternative, glam και ηλεκτρονικά στοιχεία καθώς και ποπ μελωδίες προκειμένου να επηρεάσει ξανά ολόκληρη τη μουσική σκηνή.</p>
<p>Σήμερα λοιπόν στο Sound Vault ξαναθυμόμαστε κάθε δισκογραφικό πόνημα των Queens of the Stone Age, τις αλλαγές τους, τις κορυφές τους και τις δύσκολες φάσεις τους. Αν δεν τους έχετε ακούσει, ελπίζω να σας μείνουν μερικά τραγούδια από αυτό.</p>
<h2>Queens of the Stone Age (1998)</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14951 size-medium" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/1-queens-300x300.jpg" alt="1 queens" width="300" height="300" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/1-queens-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/1-queens-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/1-queens.jpg 640w" sizes="auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px" /></p>
<p>Το έτος είναι 1998 και μόλις τρία χρόνια μετά τη διάλυση των Kyuss, ο Josh Homme έχει μετακομίσει στο Seattle και επιχειρεί κάτι τελείως διαφορετικό. Το ντεμπούτο των Queens of the Stone Age είναι μάλλον η πιο &#8220;υπόγεια&#8221; κυκλοφορία τους μέχρι σήμερα. Παράλληλα είναι μάλλον και η μόνη που μοιράζεται κοινά με τη δισκογραφία των Kyuss, αφού έχει πολλά desert και stoner στοιχεία που αργότερα μετριάστηκαν.</p>
<p>Αν και δεν έχει τη φιλοδοξία του Rated R, το concept του Songs for the Deaf ή την ολιστική προσέγγιση του &#8230;Like Clockwork, αυτό το άλμπουμ είναι το πιο λιτό τους και ταυτόχρονα αυτό που βασίζεται περισσότερο στο groove. Η παραγωγή είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόντουσαν. Ούτε καλογυαλισμένη, ούτε βρώμικη βοηθώντας στο ηχητικό τοπίο που από τότε που έστηνε ο Homme.</p>
<p>Έχουμε κάποια early classics τύπου Regular John, If Only, Walkin on the Sidewalks και Mexicola που δείχνουν και το πού θα πήγαινε αργότερα η φάση. Κολλητικά και επαναλαμβανόμενα riffs που δένουν με τις φωνητικές γραμμές του Homme και χτίζουν σιγά σιγά μια ψυχεδελική ατμόσφαιρα. Ένα άλμπουμ βαρύ και ταυτόχρονα εύπεπτο. Προφανώς όχι η κορυφαία τους δισκογραφική στιγμή, αλλά ένα ντεμπούτο που μας έδειξε πολλά για το τι θα ακολουθούσε.</p>
<h2>Rated R (2000)</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14952 size-medium" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/2-rated-r-300x300.jpg" alt="2 rated r" width="300" height="300" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/2-rated-r-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/2-rated-r-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/2-rated-r.jpg 640w" sizes="auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px" /></p>
<p>Προσπαθώ όποτε παρουσιάζω ένα άλμπουμ που είναι μέρος μιας ευρείας δισκογραφίας να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται, αλλά πραγματικά το Rated R είναι ένας δίσκος που έχω μέσα στην καρδιά μου. Ο Homme μπορεί να φέρνει στους QOTSA τον Nick Oliveri που έπαιζαν μαζί στους Kyuss, αλλά μοιάζει να αποτάσσει τη stonerίλα της προηγούμενης μπάντας του και του ντεμπούτου του.</p>
<p>Στο Rated R ο ταλαντούχος μουσικός αρχίζει και χτίζει τη δική του μουσική ταυτότητα και πλάθει τον δικό του ήχο. Το αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ που ακούγεται ταυτόχρονα βαρύ, μελωδικό, παράξενο και συγκλονιστικά διασκεδαστικό. Μάλιστα ξεκινάει με δύο από τις καλύτερες στιγμές στη δισκογραφία τους με τα Feel Good Hit of the Summer και The Lost Art of Keeping A Secret που έμελλε να διαμορφώσουν όχι μόνο τον δικό τους ήχο, αλλά να είναι σημεία αναφοράς για την εναλλακτική σκηνή γενικότερα.</p>
<p>Στο Rated R μπορείς να ακούσεις την μελαγχολία του In The Fade να τη διαδέχεται η ωμότητα του Tension Head και αυτό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της εποχής των QOTSA. Η ψυχρή, μελωδική φωνή του Homme συναντά την επιθετικότητα του Oliveri, ο αγαπημένος Mark Lanegan θα προσθέσει τη σκοτεινή του πινελιά και κάπως έτσι έχουμε ένα άλμπουμ που όρισε τα 00s. Πού να ξέραμε και τι θα ακολουθούσε.</p>
<h2>Songs for the Deaf (2002)</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14953 size-medium" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/3-songs-for-the-deaf-300x300.jpg" alt="3 songs for the deaf" width="300" height="300" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/3-songs-for-the-deaf-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/3-songs-for-the-deaf-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/3-songs-for-the-deaf.jpg 447w" sizes="auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px" /></p>
<p>Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται με αυτό το entry, αλλά λίγο δύσκολο μιας και πρόκειται για έναν δίσκο που βρίσκεται σίγουρα στη δεκάδα των αγαπημένων μου. Μόλις δύο χρόνια μετά το Rated R και με τον Dave Grohl πίσω από το drum kit, ο Josh Homme και οι Queens of the Stone Age κυκλοφόρησαν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας που έμελλε να μείνει κλασικό.</p>
<p>Έχει ένα από τα πιο απίστευτα κόνσεπτ, αφού είναι φτιαγμένο σαν να έχεις μπει σε ένα αμάξι που διασχίζει την Καλιφόρνια και αλλάζεις συνεχώς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Από το σκληρό You Think I Ain&#8217;t Worth a Dollar, But I Feel Like a Millionaire καταλαβαίνεις ότι το επίπεδο έχει αλλάξει, αλλά η συνέχεια σε βομβαρδίζει με μερικά από τα μεγαλύτερα hits όλης της alternative rock σκηνής των 00s.</p>
<p>No One Knows, First It Giveth, Go With The Flow, The Sky Is Falling δείχνουν μια μπάντα που κινείται από το groove στην έκρηξη και πίσω με απίστευτη χάρη. Και δε σταματάνε εκεί, αφού και τα Gonna Leave You, Song for the Dead και Another Love Song είναι μερικές από τις καλύτερες συνθέσεις της καριέρας τους. Ένα άλμπουμ στο οποίο δεν προσπερνάς ούτε ένα τραγούδι, ενώ ενδιάμεσα ακούς φωνές ραδιοφωνικών παραγωγών, ευφάνταστες διαφημίσεις και αλλαγές σταθμών, που συμβάλλουν στο παρανοϊκό road trip που ζεις καθώς οδηγείς σε κάποιον ερημικό δρόμο της Καλιφόρνια.</p>
<p>Ένα αριστούργημα που μιλά για την αποξένωση, την εξάρτηση, τις σχέσεις, ένας δίσκος έντονος και σκληρός που ακούγεται ταυτόχρονα πολύ μοναχικός. Σε αυτόν οι QOTSA οριστικοποίησαν τον ήχο της πρώτης φάσης της καριέρας τους και επειδή εν πολλοίς είναι μια απάτητη κορυφή, στη συνέχεια τον έσπασαν, τον τροποποίησαν και τον άλλαξαν όσο γινόταν.</p>
<h2>Lullabies to Paralyze (2005)</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14954 size-full" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/4-lullabies.jpg" alt="4 lullabies" width="300" height="296" /></p>
<p>Όταν έχεις βγάλει ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας, η απορία όλων είναι που θα κινηθείς στο επόμενο σου πόνημα. Μπορείς να επαναλάβεις την επιτυχία; Αλλά κυρίως, θες να επαναλάβεις την επιτυχία; Το Lullabies to Paralyze έρχεται σε μια περίοδο που ο Nick Oliveri αποτελεί πλέον παρελθόν και ο Homme αναλαμβάνει πλέον εξ ολοκλήρου την σύνθεση των τραγουδιών.</p>
<p>Ο ήχος τους είναι πιο σκοτεινός, πιο ατμοσφαιρικός και λιγότερο άμεσος. Η λέξη Lullabies στον τίτλο του δεν είναι καθόλου τυχαία. Οι QOTSA μοιάζουν σε κάθε σύνθεσή τους να κρύβουν κάτι ακόμα πιο σκοτεινό, οριακά σαν ένα παραμύθι που έχει πάρει κακή τροπή. Δεν θέλουν να μας κοιμίσουν, αλλά αντίθετα προσφέρουν κάτι πολύ έντονο που χρειάζεσαι αρκετές ακροάσεις για να το εμπεδώσεις.</p>
<p>Το πρόβλημα που είχα ανέκαθεν με αυτό το άλμπουμ είναι ότι διαρκεί πολλή ώρα και το δεύτερο μισό δεν ακολουθεί σε ποιότητα το πρώτο. Φυσικά υπάρχουν τρομερές στιγμές, για παράδειγμα στο In My Head και το Tangled Up In Plaid εξερευνούν την ατμοσφαιρική τους πλευρά, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και η άμεση ροκιά του Rated R σε κομματάρες τύπου Medication, Little Sister και το προσωπικό αγαπημένο Everybody Knows That You&#8217;re Insane. Το Lullabies to Paralyze είναι πιο εσωστρεφές και κινείται σε διαφορετικά μονοπάτια από τον προκάτοχό του δείχνοντάς μας μια καινούρια πλευρά των δημιουργών του.</p>
<h2>Era Vulgaris (2007)</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14955 size-medium" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/5-era-vulgaris-300x300.jpg" alt="5 era vulgaris" width="300" height="300" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/5-era-vulgaris-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/5-era-vulgaris-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/5-era-vulgaris.jpg 640w" sizes="auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px" /></p>
<p>Από το σκοτεινό Lullabies to Paralyze στο παράξενο Era Vulgaris μόλις δύο χρόνια μετά. Οι desert ρίζες τους σχεδόν εξαλείφονται και οι Queens of the Stone Age αποφασίζουν να αλλάξουν ξανά ύφος. Η παραγωγή είναι πιο βρώμικη, τα riffs μοιάζουν πιο αφηρημένα και νευρικά, ενώ οι φωνητικές γραμμές του Josh Homme εξερευνούν όλο και περισσότερο αυτό που προσωπικά ονομάζω Hommική Ψυχεδέλεια.</p>
<p>Σε αυτόν τον δίσκο παγιώνεται η θέση του Troy Van Leeuwen που είχε συμμετάσχει και στο Lullabies, ο οποίος θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην πορεία του συγκροτήματος μέχρι και σήμερα. Οι συνεργασίες και το ύφος του Era Vulgaris δείχνουν ξεκάθαρα ένα συγκρότημα που δεν θέλει να ανήκει κάπου, αλλά που εντάσσει συνεχώς νέα στοιχεία στη μουσική του.</p>
<p>Ξεχωρίζουν τα χιτάκια τύπου Sick, Sick, Sick με το εισαγωγικό riff να αρνείται να σου ξεκολλήσει από το μυαλό, το αργό και μελωδικό Make It Wit Chu, το βρώμικο και grungy 3&#8217;s &amp; 7&#8217;s και το άκρως groovy Misfit Love. Είναι ένα άλμπουμ δύσκολο, περίεργο, ειρωνικό, ατμοσφαιρικό και κυρίως αποδεικνύει ό,τι και το Lullabies to Paralyze. Οι QOTSA δε θα ήταν ποτέ η μπάντα που έγραψε το Songs For the Deaf, αλλά ένα συγκρότημα με πολλές και διαφορετικές φάσεις, όπου όλες είχαν ποιοτικές στιγμές.</p>
<h2>&#8230;Like Clockwork (2013)</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14956 size-medium" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/6-like-clockwork-300x300.jpg" alt="6 like clockwork" width="300" height="300" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/6-like-clockwork-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/6-like-clockwork-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/6-like-clockwork.jpg 640w" sizes="auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px" /></p>
<p>Οι Queens of the Stone Age έμοιαζαν να χρειάζονται ένα διάλειμμα μετά από πέντε άλμπουμ σε λιγότερο από μία δεκαετία. Όλοι ασχολήθηκαν με άλλα πρότζεκτ, ο ιθύνων νους τους έβγαλε άλμπουμ με τους Eagles of Death Metal και τους φοβερούς Them Crooked Vultures, οπότε πήρε λίγο χρόνο παραπάνω. Και όμως το &#8230;Like Clockwork είναι μια επιστροφή τόσο προσωπική και μελαγχολική που μοιάζει σαν να θέλει όσα νιώθει να τα βγάλει χρόνια από μέσα του.</p>
<p>Αυτός ο δίσκος με συνόδευσε στο πρώτο έτος στη σχολή και ακόμα και σήμερα μου φαίνεται απίστευτο πόσα τραγούδια που στιγμάτισαν τα 10s υπάρχουν εκεί μέσα. Παλιοί γνώριμοι όπως ο Dave Grohl, ο Nick Oliveri και ο Mark Lanegan επιστρέφουν για να συμβάλουν, ενώ ανάμεσα στα ονόματα των guests βρίσκεις Elton John, Trent Reznor και Alex Turner. Κι όμως παρά το πόσοι άνθρωποι συμμετείχαν, η συνοχή του και το προσωπικό του ύφος είναι που ξεχωρίζουν.</p>
<p>Αυτά που κάνουν σπουδαίο αυτό το άλμπουμ είναι η μελαγχολία του I Sat by the Ocean και του Fairweather Friends, το χορευτικό Smooth Sailing, το τεράστιο My God is the Sun ή στιγμές όπως τα Kalopsia και το I Appear Missing που συνδυάζουν την ηρεμία με το ξέσπασμα και την ένταση. Όλο το άλμπουμ ακούγεται σαν ένα ενιαίο τραγούδι που οδηγεί στη λύτρωση. Η πιο ανθρώπινη στιγμή τους και κυρίως αυτή που έδειξαν ότι μπορούν να πιάσουν μεγαλεία τύπου Songs For the Deaf αλλάζοντας για ακόμα μία φορά.</p>
<h2>Villains (2017)</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14957 size-medium" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/7-villains-300x300.jpg" alt="7 villains" width="300" height="300" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/7-villains-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/7-villains-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/7-villains.jpg 640w" sizes="auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px" /></p>
<p>Όπως έχουμε δει μέχρι τώρα στο αφιέρωμά μας, οι Queens of the Stone Age έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο να διαχειρίζονται την επιτυχία. Η κύρια αντιμετώπισή τους στο πώς θα διαδεχθούν ένα εξαιρετικό άλμπουμ είναι να αλλάζουν τον ήχο τους κρατώντας την ποιότητα σε υψηλά επίπεδα. Κάπως έτσι προκύπτει το Villains και από την επιλογή του Mark Ronson στην παραγωγή καταλαβαίνουμε από νωρίς πού οδεύει το πράγμα.</p>
<p>Το συγκρότημα θέλει να αφήσει πίσω την μελαγχολία και την εσωστρέφεια του &#8230;Like Clockwork και να προσφέρει ένα άλμπουμ με πιο καθαρό ήχο και την mid-00s αμεσότητά τους. Από το Feet Don&#8217;t Fail Me γίνεται εμφανές αυτό με το αργό του χτίσιμο και το υπέροχο riff του, κάτι που συνεχίζεται στο Domesticated Animals. Δε λείπουν ούτε οι μελαγχολικές τους στιγμές στο Fortress, αλλά και το γρήγορο οριακά punk ύφος τους στο Head Like a Haunted House.</p>
<p>Ακόμα και ψήγματα παλιότερων εποχών τους θα βρεις με το καταπληκτικό The Evil Has Landed να μοιάζει σαν να έχει κοπεί από το προηγούμενο τους άλμπουμ. Με αυτόν τον δίσκο, οι QOTSA περνάνε πλέον στην ώριμη φάση της καριέρας τους που δεν χρειάζεται να αποδείξουν κάτι καλλιτεχνικά. Αφήνουν το groove να τους οδηγεί σε ένα πενηντάλεπτο που ρέει πολύ ευχάριστα.</p>
<h2>In Times New Roman&#8230; (2023)</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14958 size-medium" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/8-in-times-new-roman-300x300.jpg" alt="8 in times new roman" width="300" height="300" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/8-in-times-new-roman-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/8-in-times-new-roman-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/8-in-times-new-roman.jpg 640w" sizes="auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px" /></p>
<p>Ένα ακόμα μεγάλο διάλειμμα από τη δισκογραφία για τους Καλιφορνέζους ήρθε την περίοδο 2017-2023, αλλά αν σκεφτούμε τι μεσολάβησε σε εκείνα τα χρόνια, καταλαβαίνουμε και γιατί πήραν αυτήν τη μουσική κατεύθυνση. Αυτή τη φορά οι Queens of the Stone Age αφήνουν πίσω το καλογυαλισμένο Villains και την περισσότερο dance πλευρά τους και επιστρέφουν σε έναν πιο σκοτεινό και σκληρό ήχο.</p>
<p>Τα riffs τους ακούγονται πιο τραχιά και η παραγωγή μοιάζει σαν να έχει βγει από τις εποχές του Rated R. Γενικότερα αυτό το άλμπουμ μοιάζει να ξαναφέρνει στο προσκήνιο πράγματα από το παρελθόν των Queens, όχι σαν αναμάσημα ή ένδειξη νοσταλγίας, αλλά σαν στοιχείο της ενιαίας τους ταυτότητας. Το Paper Machete είναι άμεσο και επιθετικό, θυμίζοντάς μας γιατί αγαπάμε το συγκρότημα, ενώ το Negative Space φέρνει λίγο στο νου τις μελαγχολικές μελωδίες του Clockwork.</p>
<p>Από την άλλη ξεχωρίζει το Carnavoyeur, γιατί ο Josh μοιάζει ξανά να κάνει τη δική του ενδοσκόπηση πριν έρθει να τα διαλύσει ξανά όλα με το What the Peephole Say που ακολουθεί. Το In Times New Roman είναι η τέλεια φωτογραφία του ποιοι είναι οι QOTSA αυτής της δεκαετίας. Ένα συγκρότημα με stoner/desert ρίζες που πέρασε από το alternative, το hard rock και τις psychedelic φάσεις του για να επιστρέψει σε ένα vibe σκληρό και ταυτόχρονα εσωστρεφές.</p>
<h2>Και τώρα Perfecth</h2>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14959 size-full" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/r.jpg" alt="r" width="250" height="250" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/r.jpg 250w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/10/r-150x150.jpg 150w" sizes="auto, (max-width: 250px) 100vw, 250px" /></p>
<p>Οι Queens δεν χρειάστηκαν ξανά μεγάλο διάλειμμα, αλλά επανέρχονται δισκογραφικά μόλις τρία χρόνια μετά. Τα πρώτα δείγματα του Perfecth δείχνουν έναν δίσκο που ξαναγυρίζει στις μελωδίες και τους χορευτικούς ρυθμούς, αλλά θα μπορούμε να μιλήσουμε για αυτόν όταν τον ακούσουμε ολόκληρο. Μέχρι τότε θα τα ξαναπούμε σε κάποιο επόμενο αφιέρωμα!</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14920/the-sound-vault-exerevnontas-xana-th-diskografia-ton-queens-of-the-stone-age/">The Sound Vault: Εξερευνώντας ξανά τη δισκογραφία των Queens of the Stone Age</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/14920/the-sound-vault-exerevnontas-xana-th-diskografia-ton-queens-of-the-stone-age/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>[Μοκατσίνο Κάλντο #14] Το αιώνιο σκρολάρισμα</title>
		<link>https://anthem.gr/14944/mokatsino-kalnto-14/</link>
					<comments>https://anthem.gr/14944/mokatsino-kalnto-14/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Αναστασία Παπαιωάννου]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 10 Oct 2026 07:00:53 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Podcasts]]></category>
		<category><![CDATA[Μοκατσίνο Κάλντο]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=14944</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ατελείωτες είναι οι ώρες που έχουμε κάτσει πάνω από το κινητό μας αναβάλλοντας το πρόγραμμα ύπνου μας κι ακόμα πιο πολλά είναι τα χιλιόμετρα που έχει σκρολάρει ο αντίχειράς μας εναλλάσσοντας τα βίντεο του TikTok το ένα πίσω από το[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14944/mokatsino-kalnto-14/">[Μοκατσίνο Κάλντο #14] Το αιώνιο σκρολάρισμα</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-14640" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto.jpg" alt="mokatsino-kalnto" width="800" height="800" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto.jpg 800w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2026/06/mokatsino-kalnto-768x768.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 800px) 100vw, 800px" /></p>
<div>
<p>Ατελείωτες είναι οι ώρες που έχουμε κάτσει πάνω από το κινητό μας αναβάλλοντας το πρόγραμμα ύπνου μας κι ακόμα πιο πολλά είναι τα χιλιόμετρα που έχει σκρολάρει ο αντίχειράς μας εναλλάσσοντας τα βίντεο του TikTok το ένα πίσω από το άλλο.</p>
<p>Η δημοφιλής πλατφόρμα μπαίνει στο μικροσκόπιο της Αναστασίας και του Γιάννη, οι οποίοι, αυτή την εβδομάδα, αποφασίζουν να αναλύσουν την ιστορία, τα καλά και τα κακά μιας εφαρμογής που πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής, διαπροσωπικής μας ανταλλαγής.</p>
<p>Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο του Favela Radio. Ευχαριστούμε θερμά τον σταθμό και τους ανθρώπους του για την συνεργασία, την φιλοξενία και την παραχώρηση του χώρου.</p>
</div>
<p><iframe style="width: 100%; height: 200px;" src="https://embed.nightcast.net/385" width="100%" frameborder="0" scrolling="no"><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" data-mce-type="bookmark" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span data-mce-type="bookmark" style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" class="mce_SELRES_start">﻿</span></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/14944/mokatsino-kalnto-14/">[Μοκατσίνο Κάλντο #14] Το αιώνιο σκρολάρισμα</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/14944/mokatsino-kalnto-14/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
				<dc:creator><![CDATA[Γιάννης-Στέλιος Τζιρβελάκης]]></dc:creator>
	</item>
	</channel>
</rss>
