Για να διαβάζεις αυτό, και το Anthem γενικότερα, μάλλον σου αρέσει η μουσική. Που ακούς μουσική σήμερα; Στο Youtube; Στο Spotify; Μήπως έχεις Apple Music; Είσαι χίππης του Bandcamp;

Είναι τόσο εύκολο πλέον να βρεις μουσική που σου αρέσει.

Δεν λέω, αυτό είναι πολύ καλό. Οι μέρες που περνούσες εβδομάδες ακούγοντας τα ίδια τραγούδια, τα οποία ήταν τα μόνα που είχες, δεν μου λείπουν.

Εντάξει, η νοσταλγία, ίσως, λίγο. Ήταν ωραία να παίζεις με τις κασέτες, να τις γυρίζεις, να τις διαλύεις και να αντιγράφεις τραγούδια από κασέτα σε κασέτα και να φτιάχνεις playlists. Είχε μια άλλη μαγία (ή απλά έτσι το έχω στο μυαλό μου μετά από χρόνια;).

Και μετά τα CDs. Πολύ πιο βολικό μέσο. Μπορούσες να κουβαλάς το φορητό CD player σου και μια φορητή δισκοθήκη ώστε να ακούς την μουσική σου με φίλους. Και μπορούσατε να ανταλάσσετε CDs. Φυσικά οι πιο tech savvy, ή κάποια περίεργα μαγαζιά, στο πίσω μέρος, μπορούσαν να αντιγράφουν CDs.

Ακόμα αγοράζω CDs που και που. Όχι λόγο νοσταλγίας. Το CD είναι ψηφιακό μέσο, σε αντίθεση με το βινύλιο, ας πούμε. Δεν μου λέει και τίποτα, είναι απλά ψηφιακά δεδομένα. Αγοράζω CD για δύο λόγους: Για να υποστηρίξω τον καλλιτέχνη και για τα booklets με φωτογραφίες, τους στίχους, credits κλπ.

Είναι τόσο όμορφο να ξεφυλίζεις το βιβλιαράκι καθώς ακούς και να έχεις κάτι υλικό, στα χέρια σου. Ο ίδιος λόγος που προτιμώ να αγοράζω βιβλία και όχι να διαβάζω ebooks σε ένα iPad. Προφανώς διαβάζω και ηλεκτρονικά βιβλία μερικές φορές, αλλά είναι σπάνιο. Ως μέση λύση, ίσως κάποια στιγμή, μεταβώ σε Kindle. Αλλά ακόμα δυσκολεύομαι να αφήσω το χαρτί. Και ας μην μου αρέσει το waste, ή να στιβάζω βιβλία στην ντουλάπα μου. Έχω μερικά σε ράφια, για ντεκόρ, αλλά δεν έχω στήσει ακόμα μια καλή βιβλιοθήκη.

Αυτό, το να παίρνει κάτι άυλο, όπως ο ήχος, ή οι σκέψεις, υλική μορφή, του δίνει μια διαφορετική υπόσταση. Του δίνει μια διαφορετική, ίσως μεγαλύτερη, αξία. Ο δημιουργός περιβάλλει το έργο του με επιπλέον υλικό ώστε να δώσει στον δέκτη μια καλύτερη ιδέα για το τι είχε στο μυαλό του κατά την δημιουργία.

Και αυτό ακριβώς, το χάνεις όταν το έργο σου, ξαφνικά, βρίσκεται ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα παρόμοια, με ακριβώς την ίδια μορφή.

Για παράδειγμα, ανοίγοντας το Spotify και πηγαίνοντας στην σελίδα ενός καλλιτέχνη, βλέπεις τα δημοφιλή κομμάτια του, τους δίσκους του (με μια μικρή φωτογραφία), τις playlists στις οποίες βρίσκονται τραγούδια του και κάνα δυό φωτογραφίες του με ένα σύντομο βιογραφικό.

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, θα δεις τα “προφίλ” όλων των άλλων καλλιτεχνών. Δεν βρίσκεσαι πλέον στον κόσμο του καλλιτέχνη, αλλά στον κόσμο του Spotify, το οποίο καθοδηγεί την όλη εμπειρία ανακάλυψης και ακρόασης.

Συχνά πιάνω τον εαυτό μου να βάζω μια playlist και πριν ακούσω τα πρώτα δευτερόλεπτα, να πατάω το κουμπί που σε πάει στο επόμενο κομμάτι. Ξανά και ξανά. Επειδή δεν μου κέντρισε το ενδιαφέρον από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Δεν έδωσα στον καλλιτέχνη μια ευκαιρία. Το Spotify έχει άλλους 100 διαθέσιμους.

Ξαφνικά ο καλλιτέχνης έγινε κάτι αναλώσιμο. Και φυσικά, ακούγοντας παραπάνω, πριν πατήσω next, φυσικά και θα μπορούσα να βρω κάτι ενδιαφέρον. Θέλεις λίγο χρόνο για να οικειοποιηθείς με κάτι νέο που θα ακούσεις, δεν φτάνουν τα πρώτα δευτερόλεπτα. Και φυσικά, τώρα μπορείς να μου πεις ότι το πρόβλημα το δημιουργώ εγώ. Αλλά το Spotify δεν είναι σχεδιασμένο με το όφελος του μουσικού στο μυαλό. Οι περισσότερες επιλογές, κατά την σχεδίαση των λειτουργιών, δεν έχουν καν το όφελος του ακροατή στο μυαλό.

Το Spotify, και άλλες παρόμοιες υπηρεσίες, σου παρέχονται από κερδοσκοπικές εταιρίες. Παρά το πόσο γνωστό είναι, και τα εκατομμύρια των χρηστών που έχει, ακόμα συνεχίζει να χάνει χρήματα. Είναι λογικό να έχουν διαφορετικά πράγματα στο μυαλό από το να κάνουν μια θετική αλλαγή στην μουσική βιομηχανία.

Και φυσικά οι καλλιτέχνες, από όλο αυτό, παίρνουν ελάχιστα χρήματα για τις ακροάσεις των τραγουδιών τους. Για χρόνια είχα συνδρομή των 3.5€/μήνα για να έχω πρόσβαση, χωρίς διαφημίσεις, σε οποιοδήποτε κομμάτι στην πλατφόρμα (κάτι παρόμοιο έχεις και στο δωρεάν πακέτο).

3.5€/μήνα δεν είναι μια καλή τιμή για τον ακροατή. Κοιτώντας πίσω, δεν είμαι περήφανος για το πόσο χρησιμοποίησα την υπηρεσία και το πόσο λίγο μου κόστισε.

Σκέφτομαι το πόσο μεγάλη προσβολή είναι, για τον μουσικό, όχι μόνο να βρίσκεται ανάμεσα σε άλλους χιλιάδες (με τρόπο χειρότερο από το Youtube), αλλά το έργο, το οποίο μπορεί να έχει ξοδέψει χρόνια από την ζωή του για να φτιάξει, να παίρνει τόσο χαμηλή αξία.

Και δεν έχει καν την επιλογή πλέον να πει “όχι, δεν θέλω να βρίσκομαι στο Spotify”, το Spotify το έχει κάνει να φαίνεται περίεργο.

Ναι, οι μεγάλοι μουσικοί, προφανώς πλέον δεν βασίζονται σε πωλήσεις δίσκων για να επιβιώσουν, αλλά έχουν άλλους τρόπους να έχουν εισόδημα. Δεν παύει όμως, η μουσική βιομηχανία, να πλήττεται από τον τρόπο που πράττουν μερικές εταιρίες που κυριαρχούν στον χώρο.

Προφανώς, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την εξέλιξη της τεχνολογίας, και τις σημερινές ανάγκες των καταναλωτών. Δεν θα αγόραζα κάθε δίσκο σε CD, σε μερικές περιπτώσεις θα αρκεστώ να ακούω μερικά τραγούδια που διατίθενται δωρεάν στο Youtube.

Αλλά όταν θέλω κάτι παραπάνω, το μοντέλο άλλων υπηρεσιών, όπως το Bandcamp, μπορεί να είναι αρκετά προτιμότερο. Και φυσικά, αν ο καλλιτέχνης διαθέτει την μουσική του σε κάποιο δικό του κανάλι, θα προτιμούσα να την αγοράσω από εκεί. Είναι που είναι δύσκολο να επιβιώσει από αυτό ο ίδιος ο καλλιτέχνης, γίνεται ακόμα δυσκολότερο αν υπάρχουν και μεσάζοντες.

Δεν χρειάζεται το internet να τυποποιείται περισσότερο, όσο περνάει ο καιρός. Θέλουμε περισσότερες ιστοσελίδες καλλιτεχνών, προσωποποιημένες, να ξεχωρίζουν και να είναι μια προέκταση του έργου τους. Δεν μου αρέσει να βλέπω κοινότητες που υπήρχαν, και συμμετείχα παλιότερα, να χάνονται με τον χρόνο και όλα να περιστρέφονται γύρω από 2-3 εταιρίες που κοιτάνε να πουλήσουν τα δεδομένα σου.

Anyways, αυτά για τώρα.

Αν έχεις σκεφτεί κάτι περί του όλου θέματος, θα χαιρόμουν να το διαβάσω στα σχόλια από κάτω.

The post Είναι η μουσική αναλώσιμη; appeared first on anthem.gr.

Τα τελευταία χρόνια έχω σταματήσει να βλέπω ειδήσεις και να ακολουθώ την επικαιρότητα. Πολλοί θα με έλεγαν αναίσθητο, ότι κακώς δείχνω αδιαφορία και ότι είναι περίεργο να μην ενημερώνομαι για το τι συμβαίνει γύρω μου.

Το να δουλεύω εξ’ αποστάσεως με βοηθάει στο να αποφεύγω να ακούω για το κάθε τι που συμβαίνει αυτή την περίοδο. Το να μην έχω τηλεόραση στο σπίτι μου δεν το βλέπω ως αρνητικό. Ίσα ίσα, κάθε φορά που επισκέπτομαι το πατρικό μου, ανοίγοντας την τηλεόραση και πηγαίνοντας από κανάλι σε κανάλι, με εντυπωσιάζει το ότι σχεδόν τα πάντα που βλέπω, ειδικά στις ειδήσεις, έχουν μια αρνητική χροιά, κάτι που αν παρακολουθείς συχνά το λαμβάνεις ως normal.

Τόσο χάλια είναι όλα γύρω μας; Σίγουρα, οκ, ζούμε στην Ελλάδα και πάρα πολλά πράγματα πάνε στραβά. Αλλά δεν υπάρχει κάτι θετικό να συμβαίνει; Είναι όντως τόσο άσχημα τα πράγματα;

Ας βαφτούμε μπλε και ας πέσουμε στην θάλασσα. Είναι τόσο εύκολο εδώ που ζούμε.

Hold on.

Και αν δεν είναι έτσι τα πράγματα; Ποιοι είναι αυτοί που μας παρουσιάζουν τα νέα και γιατί να τους ακούμε; Δεν νομίζω ότι τα κανάλια, και τα μέσα ενημέρωσης γενικότερα, έχουν το καλό των ακροατών στο μυαλό τους.

Τα μέσα ενημέρωσης είναι εταιρίες. Κερδοσκοπικές εταιρίες, στις περισσότερες περιπτώσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σε αυτά. Από τις δουλείες τους, στο να γράφουν σε αυτά, ζούνε οι ίδιοι και οι οικογένειέπροϊόντας τους. Πρέπει να βγάλουν χρήματα. Θέλουν, αυτά που γράφουν να διαβάζονται. Να προσελκύσουν ένα μεγάλο, ευρύ κοινό ώστε διαφημιστές να ενδιαφερθούν ώστε να παρουσιάσουν τα προϊόντα τους.

Έτσι, τα μέσα ενημέρωσης, θέλουν να τραβήξουν την προσοχή όσο περισσότερο γίνεται. Και πως θα τραβήξουν την προσοχή του καθενός; Ένας τρόπος είναι κάνοντας τους ανθρώπους να φοβούνται. Επειδή, είναι τάση του ανθρώπου να θέλει να νοιώθει ασφαλής. Και πως θα νοιώθει ασφαλής; Γνωρίζοντας τι συμβαίνει γύρω του και πως θα ανταποκριθεί. Και πως θα ξέρει τι συμβαίνει γύρω του; Με διάφορους τρόπους, αλλά φυσικά ένας από τους τρόπους είναι οι πηγές ενημέρωσης.

Και ποιος έχει τον χρόνο να ψάξει ώστε να βρει πιο αξιόπιστες και έγκυρες πηγές ενημέρωσης; Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού θα έλεγα, το internet είναι εδώ και ευκολότερα προσβάσιμο από ποτέ. Αλλά φυσικά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού νομίζει ότι είναι τόσο απασχολημένο (και ότι έχει καλύτερα πράγματα να κάνει) που δεν έχει χρόνο για κάτι τέτοιο. Δεν είσαι τόσο απασχολημένος, απλά δεν ξέρεις πως να αξιοποιείς σωστά τον χρόνο σου. Το να βλέπεις τηλεόραση και σειρές 3 ώρες την ημέρα δεν σε κάνει πολυάσχολο.

Και φυσικά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν ξέρει να διαβάζει. Okay, δεν το λέω για εσένα που διαβάζεις αυτή την στιγμή αυτό το άρθρο. Αλλά σκέψου τι θα διαβάσει ο μέσος άνθρωπος. 0 βιβλία, 0 άρθρα, 0 τίποτα εκτός από… Τίτλους αναρτήσεων στο Facebook, επικεφαλίδες νέων σε ενημερωτικά sites της κακιάς ώρας, που δεν λένε τίποτα… άντε να μπει σε καμία σελίδα και να σκανάρει άρθρα, διαβάζοντας συνήθως μόνο τις έντονες προτάσεις.

Η γνώση και η μόρφωση δεν σταματάνε στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο. Θέλεις να έχεις άποψη; Δεν έχεις να ζητήσεις άδεια από κανέναν, αλλά αν δεν διαβάζεις (σε καθημερινή βάση) μόνο τον εαυτό σου κοροϊδεύεις. Δεν είναι δύσκολο να πεις τις μαγικές λέξεις: “Δεν ξέρω, δεν γνωρίζω αρκετά ώστε να έχω σχηματίσει άποψη για το Χ θέμα”. Είναι εύκολο να ρίξεις τον εγωισμό σου.

Και γι’ αυτό, οι ειδησεογραφικές σελίδες θα σου παρουσιάσουν, με τον τρόπο που θέλουν, εύπεπτα, ότι αρνητικό βρουν, ώστε να σου τραβήξουν την προσοχή. Ξέρουν, και δεν περιμένουν να διαβάσεις όλα όσα γράφουν. Μόνο αποσπάσματα.

Ας μπούμε σε μερικές από τις πιο πολυσύχναστες ελληνικές ειδησεογραφικές σελίδες και ας δούμε τα πρώτα νέα που βρίσκουμε:

Zougla.gr

• Τα 232 φάρμακα που λείπουν από τα ράφια

• Κύμα οργής στη Μόσχα για την εκατόμβη νεκρών Ρώσων στο Ντονέτσκ

• Δέκα φορές είχε νοσηλευτεί στο ψυχιατρείο

• Τα δέκα νέα μέτρα για τις ελλείψεις φαρμάκων

• Πώς η ομάδα Παντσέρι χειραγώγησε το Ευρωκοινοβούλιο

makeleio.gr

• ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ ΚΥΡΙΕ ΠΛΕΥΡΗ

• ΧΑΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΩΝ – ΛΑΜΙΑΣ ΛΟΓΩ ΤΡΟΧΑΙΩΝ

• ΜΠΑΝΑΝΙΑ Η ΕΛΛΑΣ! Η ΧΩΡΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙ ΣΤΗΝ ΥΦΕΣΗ

• ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΗ ΕΒΑΛΑΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΕ ΠΑΙΔΑΚΙΑ…

• Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΚΟΡΟΔΟΪΟΥ ΤΩΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ

(όλα σε κεφαλαία για έξτρα εφέ)

protothema.gr

• Κινέζικος εφιάλτης με τον covid: «Τεράστιος» ο αριθμός των νεκρών, ομολογεί το καθεστώς

• Κορωνοϊος: Γιατί η έξαρση της νόσου στην Κίνα προκαλεί ανησυχία;

• Μέτρα για τον κορωνοϊό – ΕΟΔΥ: Έκτακτες συμβουλές της Κομισιόν για όσους ταξιδεύουν…

• Βέροια: «Δεν σκότωσα το παιδί μου, μπουσούλησε και έπεσε στο νερό», ισχυρίστηκε η 29χρονη μητέρα

• Τραγωδία με νεκρό παιδί στη Βέροια: Δέκα φορές είχε νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική η μητέρα

Κυριολεκτικά, έψαξα “μεγαλύτερα ειδησεογραφικά sites” και πήρα τις πρώτες 5 αναρτήσεις που είδα στο καθένα. Δεν θέλω να μπω και σε άλλα. Το αφήνω σε εσένα, τον αναγνώστη. Σημείωσε και τις πρώτες 5 ειδήσεις που θα δεις στα πρώτα 3 δελτία ειδήσεων που θα πετύχεις. Πόσες είναι αρνητικές;

Πόσα από αυτά τα “νέα” σε επηρεάζουν πραγματικά, μπορείς να κάνεις κάτι ή πρέπει να γνωρίζεις; Τι αυτοεκτίμηση έχεις για να δέχεσαι να βομβαρδίζεσαι έτσι παθητικά στην καθημερινότητά σου; Τι αντίκτυπο έχουν στην ψυχολογία σου; Γιατί να βάλεις στόχους στην ζωή σου και να περιμένεις κάτι καλύτερο αν όλα είναι τόσο χάλια; Γιατί να προσπαθήσεις για κάτι καλύτερο;

Έχουμε αρχίσει να έχουμε μια εμμονή με τον “συνεχώς αυξημένο κίνδυνο” στον κόσμο μας, κάτι που έχει ρίζες στην εξελικτική μας ανάπτυξη. Ιστορίες φόβου και κινδύνου πικάρουν το άγχος μας. Βάζουν το μυαλό μας σε εγρήγορση, ένα πλεονέκτημα που κάποτε προστάτευε τους πρώιμους προγόνους μας, αλλά αυτή την στιγμή μας κρατάει μπροστά από μια οθόνη και στο να σκρολάρουμε ασυναίσθητα. Η προσοχή μας διαμορφώνει τα μέσα ενημέρωσης και τα μέσα ενημέρωσης διαμορφώνουν την προσοχή μας.

Σίγουρα, αν κάνεις framing την καθημερινότητα όπως σε παρακινούν, φίλε παράτα τα. Άστο. Δεν.

Αλλά μάντεψε. Δεν χρειάζεται να σου δώσει κανένας την άδεια για να αγνοήσεις όλα αυτά. Δεν θα γίνει και κάτι να είσαι αυτός που δεν γνωρίζει και πολλά από τα αρνητικά που συμβαίνουν γύρω μας. Δεν θα χάσεις και τίποτα σημαντικό, το 99% είναι απλά θόρυβος. Ότι χρειαστεί να μάθεις, θα το μάθεις.

Κλείσε το Facebook, το Instagram και άλλα social media που δεν σε βοηθάνε να δεις τον κόσμο πιο θετικά. Το FOMO είναι απλά μια ψευδαίσθηση. Θα το καταλάβεις αργά η γρήγορα. Δεν θα σου λείψει και τίποτα.

Αποσύνδεσε την τηλεόρασή σου από το τηλεοπτικό δίκτυο. Δεν έχεις ανάγκη να πας από κανάλι σε κανάλι για να βρεις κάτι ενδιαφέρον να περάσεις τον χρόνο σου, και meanwhile να δέχεσαι ότι ερέθισμα σου σερβίρεται. Οκ, δεν θα σου έλεγα να κάνεις συνδρομή σε κάποια συνδρομητική τηλεοπτική υπηρεσία, αλλά είναι πολύ καλύτερα να επιλέγεις εσύ, όσο πιο συνειδητά γίνεται, τι θα παρακολουθήσεις από το να το καθορίζει κάποιος άλλος.

Ξέχνα όλες τις ειδησεογραφικές σελίδες που ξέρεις. Πήγαινε σε ένα μαγαζί με βιβλία και επέλεξε κάτι (non-fiction) που σου κινεί το ενδιαφέρον. Υπάρχουν άπειρες επιλογές. Βρες κάποιο audiobook αν δεν θέλεις να αφιερώσεις χρόνο σε διάβασμα (κακώς). Ψάξε για ιστοσελίδες που έχουν κάτι πραγματικά να σου προσφέρουν. Βρες σχετικά forums με το αντικείμενο σου και άρχισε να συμμετάσχεις στην συζήτηση (όχι, το Reddit δεν είναι καλή επιλογή).

Κάνε όλα αυτά για μερικές εβδομάδες και θα παρατηρήσεις ότι η σκέψη σου είναι πιο καθαρή. Ότι δεν είναι όλα τόσο άσχημα όσο μπορεί να φαίνονται, αντιθέτως, και ότι έχεις περισσότερο χρόνο να κάνεις πράγματα που θέλεις. Τηλεφώνησε σε έναν φίλο σου και κανόνισε έναν καφέ. Και φυσικά απέφυγε να αρχίσετε να σχολιάζεται την καθημερινότητα και πόσο άσχημη είναι.

Ας αρχίσουμε μια συζήτηση περί του θέματος εδώ. Μπορείς να γράψει ένα σχόλιο και να πεις την γνώμη σου. Πάρε μια θέση και γράψε τις σκέψεις σου. Δεν χρειάζεται να συμφωνήσεις, δεν θα το πάρω κατάκαρδα αν έχεις αντίθετη άποψη, αρκεί να την παρουσιάσεις με επιχειρήματα.

Το ίντερνετ παλιότερα δεν ήταν έτσι. Υπήρχαν περισσότερες συζητήσεις και όχι τόση παθητική κατανάλωση. Με την πτώση του Facebook και άλλων τέτοιων ιστοσελίδων, καθώς ο κόσμος συνειδητοποιεί την κατάσταση που υπάρχει πλέον, ίσως αυτό αλλάξει. Αλλά είναι κάτι το οποίο μπορούμε να συζητήσουμε σε επόμενο άρθρο.

The post Αγνοώντας την επικαιρότητα appeared first on anthem.gr.

Η ώρα εννέα, ξάφνου τιτιβίσματα πλημμυρίζουν την ατμόσφαιρα. Γιατί τα πουλιά τιτιβίζουν μανιασμένα συλλογιέμαι; Στέκω εκεί στο ακρογιάλι με τα λευκά νερά και τα κατακόκκινα βότσαλα. Γονατισμένος πάνω στο λόφο ένας άντρας, με μια περίτεχνη αρχαία περσική ενδυμασία από μαύρο λινό ύφασμα, είναι δεμένος. Όμως αντί για αλυσίδες, ρολόγια για δεσμά φορεί στους καρπούς του. Το πρόσωπο του καλύπτει μια μάσκα τραγωδού, η δεξιά πλευρά υπέροχα γελά και η αριστερή φαίνεται να πονά φρικτά. Δίπλα του λογιών λογιών γυναίκες και άντρες τρομεροί, σπρώχνουν ένα πλουμιστά ντυμένο πλήθος προς το γκρεμό. Σε λίγο γέροι και γραίες νέοι και νέες έφηβοι και έφηβες ακόμα και παιδιά πέφτουν και αφήνουν την τελευταία τους πνοή πάνω στα βότσαλα. Το αίμα κατρακυλά σε όλη την ακρογιαλιά, λούζοντας τις μικρές αυτές πετρούλες με την πλούσια και ανεξίτηλη χρωστική του. Ο άντρας σταυρώνει τα χέρια του σε στάση προσευχής, προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του. Από μακριά ακούγετε η φωνή του σαν ψίθυρος . Τον χτυπούν πέφτει και προσπαθεί να ξανασηκωθεί. Αυτό συνεχίζεται για ώρα αρκετή, σαν σκηνή σε επανάληψη μόνο που το πλήθος άλλοτε μειώνεται και άλλοτε αυξάνεται σε αριθμό και τα άψυχα κορμιά όλο και πληθαίνουν, όλο και πληθαίνουν. Ο πρίγκιπας στέκει μπρος μου με κάπα πορφυρή και με το βλέμμα του καρφωμένο πάνω μου, προσπαθεί να μιλήσει μα αντί για τα ωραία του λόγια, μια βουβή κραυγή σαν από αρχαία τραγωδία βγαλμένη, μου μαστιγώνει το πρόσωπο. Το σώμα του αρχίζει γρήγορα να εξαϋλώνετε, γίνεται πυκνός καπνός και ανεβαίνει προς τα ουράνια. Ο ήλιος δεν λάμπει χαρούμενος σήμερα, ένα αποχρωματισμένο υποτονικό φως στέλνει διαμαρτυρόμενος. Ξοπίσω του ο αγαπημένος του συνεχίζει να βηματίζει στον αέρα, μη μπορώντας να κουνηθεί καθόλου, ντυμένος στα λευκά κινούμενη χιονονιφάδα θυμίζει που χορεύει ατέρμονα με τον μαϊστρο. Πόσο άδικο και αποτρόπαιο να βλέπεις τον πρίγκιπα σου να ερωτοτροπεί με τον θάνατο και να μην μπορείς να παρέμβεις σκέφτομαι, απλά να στέκεις εκεί με μάτια γεμάτα δάκρυα και συναισθήματα σπασμένα, να κινείσαι σαν ζωντανή μαριονέτα στον χώρο και στο χρόνο.

Η ώρα εννέα και ένα ανοίγω τα μάτια μου, σειρά των Ονείρων να πέσουν στην αγκαλιά της Νυκτός. Νιώθω το μαξιλάρι και τα κλινοσκεπάσματα υγρά, πετάγομαι με φόρα από το κρεβάτι, παραπατώ και πέφτω πάνω στο τοίχο. Μα τι συνέβη στο όνειρο και ίδρωσα τόσο; Πετάω τις κατάμαυρες λινές πιζάμες μου άτσαλα στο πάτωμα, ήμουν τόσο κουρασμένος χθες το βράδυ ούτε το ρολόι δεν θυμήθηκα να αφαιρέσω από τον καρπό μου. Ψάχνω στις αναμνήσεις μου να θυμηθώ, μα να πάρει η ευχή δεν μπορώ. Συνειδητοποιώ ότι ονειρευόμουν, μα ήταν όνειρο η μήπως εφιάλτης δεν μπορώ να θυμηθώ, αλήθεια αδυνατώ. Μα τι συνέβη στο όνειρο γιατί το πρόσωπο μου είναι υγρό; Τρέχω γρήγορα προς τον καθρέφτη να κοιταχτώ, καταλαβαίνω μονομιάς ότι έκλαιγα όλη τη νύχτα. Τα μάτια μου έχουν γίνει σαν ροδάκινα από το κλάμα.
Η ώρα εννέα και ένα τέταρτο ντύνομαι στα γρήγορα και κατευθύνομαι προς το σαλόνι. Πάντα μ’ αρέσει να παρακολουθώ τις ειδήσεις ανά τον κόσμο κάθε πρωί, αλλά πρώτα τρέχω στη κουζίνα να φτιάξω πρωινό. Ψάχνω τη βρώμη πουθενά δεν τη βρίσκω. Πωπω πόσο χαζός είμαι σκέφτομαι. Την φάγαμε όλη εχτές με τον Δημήτρη και ξέχασα να αγοράσω καινούργιο σακούλι. Ο Δημήτρης είναι ο κολλητός μου μένει μαζί μου αυτή τη περίοδο. Μα πόσο όμορφο είναι να ζεις με έναν ερωτευμένο κάτω από την ίδια στέγη, λες και τα δωμάτια ζωντανεύουν και το καθένα σιγομουρμουρίζει μουσική όμορφη κι αθώα. Πέμπτη ξημέρωσε, σε δυο μέρες έχουν επέτειο οι καρδιές μου. Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος μουρμούριζαν γλυκά ο ένας στον άλλο όταν πρωτογνωριστήκαμε. Είναι μαζί πέντε χρόνια, γνωρίστηκαν στην δραματική σχολή. Ηθοποιοί, υπέροχοι άνθρωποι, αξιοθαύμαστοι και σπουδαίοι φίλοι, πάνω στο σανίδι χάρμα οφθαλμών να τους βλέπεις να παίζουν μαζί. Δημήτρης και Φίλιππος σαν να λέμε Αλφειός και Αρέθουσα, έχουν τόσα κοινά οι ιστορίες τούς. Ο Φίλιππος πρωταγωνιστεί σε μία περίφημη παράσταση αυτή τη περίοδο. Όταν όμως έμαθε ο σκηνοθέτης ότι είναι ζευγάρι οι διό τούς απέλυσε τον Δημήτρη ο οποίος είχε έναν μικρό ρόλο. Άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών σου λέει. Αλίμονο αν θεωρείται άνθρωπος όποιος τον έρωτα δεν αποδέχεται. Ήθελαν να αποχωρήσουν μαζί αλλά μετά τι;

Δεν γινόταν να μείνουν άνεργοι και οι δυο τους. Ο Φίλιππος εξάλλου έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του γοητευτικού πρίγκιπα, που ψάχνει την αγάπη σε τόπους ξένους, ενώ ο Δημήτρης ήταν κομμάτι του χορού. Σαν πληγωμένος κύκνος είναι απ’ όταν σταμάτησε τις πρόβες και ήταν τόσο υπέροχος μέσα στην κατάλευκη στολή του. Κρίμα που η αγάπη το αρχαιότερο εκ των συναισθημάτων, που έχει τραγουδηθεί, χορευτεί, έχει φωλιάσει στην ιστορία, στην τέχνη και στις αρχαίες γραφές. Στις μέρες μας να κατακρίνεται και κατά περιπτώσεις να θεωρείτε έγκλημα, όταν πρόκειται για άτομα του ίδιου φύλου. Πόσο ανόητο σκέφτομαι. Κάποτε κατηγορούνταν οι μάγισσες, οι αυτόχθονες μετά οι δαιμονισμένοι. Άνθρωποι όμορφοι, άνθρωποι άρρωστοι, άνθρωποι αδικημένοι και τώρα αυτό. Σαν άλλη Ατλαντίδα θυμίζει πλέον η κατάσταση. Από το κακό στο χειρότερο και από εκεί στο χείριστο αυτή η κοινωνία βουλιάζει εδώ και αιώνες αργά και βασανιστικά. Τελικά πάντα θα εφευρίσκονται λόγοι για να μισεί κανείς.

Αλλά ας σταματήσω να σκέφτομαι πράγματα πικρά, πριν λίγο ξύπνησα είναι μια καινούρια μέρα. Μιας και που σκέφτηκα προ ολίγου το λευκό, μόνο γάλα για μένα σήμερα, χαζογελώ και αρπάζω ένα μπουκάλι από το κάτω ράφι του ψυγείου, έπειτα στρώνομαι στον καναπέ. Αρπάζω μισοκοιμισμένος ακόμα το τηλεκοντρόλ, το κόκκινο κουμπάκι πατώ σουσάμι άνοιξε ψελλίζω. Στη τηλεόραση μια ψιλή ξανθιά τηλεπαρουσιάστρια ξεσπά σε κλάματα στον αέρα της εκπομπής της, ο λόγος, τα μηνύματα μίσους που λαμβάνει καθημερινά επειδή είναι χαρούμενη και καλοπαντρεύτηκε πρόσφατα. Αλλάζω κανάλι ,σε αυτό το πλατό νεκρική σιγή επικρατεί, η λύπη κάνει την εμφάνιση της στα πρόσωπα των δημοσιογράφων. Μόλις τώρα ανακοινώνετε ότι δυο γυναίκες ακτιβίστριες κάτοικοι του Ιράν, καταδικάζονται σε θάνατο επειδή αγαπούν η μια την άλλη. Στη συνέχεια ακούω την επίσημη ανακοίνωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Μαζικές δημόσιες εκτελέσεις θα λαμβάνουν πλέον χώρα καθημερινά. Γουρλώνω τα μάτια, παλεύω να κρατήσω την ψυχραιμία μου. Βουρκώνω, αλλάζω και πάλι κανάλι, κύμα μίσους στον αραβικό κόσμο, γράφει ο τίτλος με μεγάλα γράμματα. Σφάξτε τους ομοφυλόφιλους στον ύπνο τους. Λίγες στιγμές αργότερα ένα βίντεο παίζει. Πλήθος αντρών εξαγριωμένο, με το μίσος και τη δίψα για θάνατο να λάμπουν στα μάτια τους, φαίνονται να κάνουν χειρονομίες καθώς ταυτοχρόνως ανακοινώνουν τις επόμενες κινήσεις τους. Οι δε κτηνωδίες που ετοιμάζουν είναι ανείπωτες. Νομίζω ότι θα βάλω τα κλάματα, σκέφτομαι αυθόρμητα να κλείσω την τηλεόραση και να χωθώ ξανά κάτω από τα σεντόνια μου. Ας δώσω όμως μερικές ευκαιρίες στο χαζοκούτι να μου δείξει κάτι εύθυμο και λογικό. Πατάω τα κουμπιά με αγανάκτηση. Νέα γυναικοκτονία η λεζάντα του ρεπορτάζ, έχασε τον έλεγχο κατέθεσε ο σύζυγος της άτυχης τριαντάχρονης. Σε ζωντανή μετάδοση ο δικηγόρος του δράστη ανταλλάσσει πυρά με την αδερφή του θύματος η οποία παρευρίσκεται στον αέρα της εκπομπής. Πιέζω με δύναμη τα δάχτυλα μου στα κουμπιά για ακόμη μία φορά. Στον επόμενο τόνο μαύρα κουφέτα ξανά, τρεις έγχρωμες διεμφυλικές γυναίκες βρέθηκαν κατακρεουργημένες σε αποθήκη, είμαι έτοιμος να εκραγώ από τη θλίψη μου, κάνω μια τελευταία προσπάθεια μήπως και ακούσω κάτι ευχάριστο. Στο βήμα αυτής της εκπομπής κάθεται τώρα ένας παππούλης με κατάλευκη πλούσια γενειάδα και σκοτεινή ενδυμασία. Το χρυσό κειμήλιο που φοράει στο λαιμό είναι πιο βαρύ από εμένα σκέφτομαι και γελάω, γελάω μέχρι που ο άντρας ξεκινάει να μιλά. Με φωνή τοποθετημένη σε τόνο σοβαρό, γεμάτη θυμό και δίχως ίχνος δισταγμού ξεκινά να προσβάλει τη μητέρα μάθηση, μαχαιρώνει τη μητέρα γνώση και όλο το γένος των ανθρώπων τώρα πενθεί. Η φωνή του το σκοινί, τα λόγια τού η θηλιά, αργοτυλίγεται γύρω από το λαιμό μου και νιώθω ένα δυνατό σφίξιμο. Ένας ξαφνικός τρόμος με διακατέχει συνοδευόμενος από πόνο και οργή, ίσως ακόμη να ονειρεύομαι δεν είναι κόσμος αυτός να ζει κανείς. Οι δείκτες του ρολογιού δείχνουν δέκα και είκοσι δύο, αντιλαμβάνομαι πως όλο αυτό που βιώνω είναι αληθινό. Κλίνω το χαζοκούτι και πετάω το τηλεκοντρόλ στο τραπεζάκι του καθιστικού με μανία, από τη δύναμη σπάει. Οι μπαταρίες σαν μπαλαρίνες χορεύουν μια στροφή και σκάνε με έναν δυνατό γδούπο στο παρκέ. Έπειτα σιωπή. Παίρνω φόρα και σηκώνομαι από τον καναπέ, τρέχω και τραβάω τις κουρτίνες προς τον τοίχο, χρειάζομαι φως σκέφτομαι. Φως και οξυγόνο, ξαφνικά δεν αναπνέω όπως πριν δυσκολεύομαι. Τραβώ το μοχλό και ανοίγω διάπλατα την μπαλκονόπορτα. Ένας χαρμόσυνος ρυθμός προερχόμενος από την κοντινή εκκλησιά, έρχεται να σπάσει τη ψυχρή σιωπή. Μα ποιος μπορεί και γιορτάζει σήμερα αναρωτιέμαι;. Κάνω στροφή και κατευθύνομαι πίσω στο δωμάτιο, ίσως με λυπηθεί ο άρχοντας των ονείρων αυτή τη φορά και μου κρατήσει συντροφιά. Δεν αντέχω όμως, ξεσπώ σε κλάματα στη μέση του δωματίου. Καμιά σκέψη δεν εμποδίζει τις στάλες πικρίας να κυλήσουν στα μάγουλα μου.

Πολλοί οι συλλογισμοί τώρα, τρέχουν μέσα στο κεφάλι μου σε έναν αγώνα με νικητή και ηττημένο. Έρχεται να συμμετάσχει και η καρδιά, οι παλμοί της αντηχούν μέσα στο στήθος δυνατά. Τελικά μια σκέψη με πλημμυρίζει, ένα κολοσσιαίο Γιατί; Γιατί μετά από τόσους αιώνες πόνου γιατί; Γιατί μετά από τόσους πολέμους γιατί; Γιατί μετά από τόσες μάχες για την ελευθερία γιατί; Γιατί μετά από αμέτρητες προσευχές γιατί; Γιατί φοβάμαι να ζώ ακόμα σε αυτόν τον κόσμο γιατί; Γιατί η αγάπη για τον συνάνθρωπο μαραίνεται γιατί; Γιατί η αγάπη δεν κερδίζει γιατί;

Καλημέρα θείε κόσμε. Ο κόσμε! μέγα και άγιε, με τους λαούς σου, τη γνώση σου, τη διαφορετικότητα και την πολυμορφικότητα σου. Λυπάμαι πολύ που σε κατάντησαν έτσι οι νέοι και οι παλιοί . Υπόσχομαι πως θα ψάξω την όμορφη κόρη σου να βρω, υπόσχομαι πως θα ζήσω να τη δω βασίλισσα με δάφνες και τιμές στο θρόνο της ξανά. Μα αν δεν τα καταφέρω εγώ σε αυτή τη ζωή ,μην ανησυχείς ή Αγάπη σου σε κάποια καρδιά θα έχει φωλιάσει για να φουντώσει και ξανά σπουδαία και δυνατή να γενεί.

The post Στο κατώφλι του Ίκελου του Φοβήτωρ και του Φάντασου ή μήπως όχι! appeared first on anthem.gr.

Update: Στείλτε μας κι εσείς την εμπειρία σας με την συγκεκριμένη εταιρία εδώ!

Κι εκεί που ένα μεσημέρι συζητούσαμε με τον Τζανέτο συνειδητοποιούμε πως και οι δύο βρισκόμαστε σε παρόμοια κατάσταση. Να περιμένουμε ένα δέμα από την Γενική Ταχυδρομική το οποίο έχει καθυστερήσει.

Το να επικοινωνήσουμε μαζί τους ήταν δύσκολο και οι πληροφορίες για την παραγγελία μας, καθώς και το πότε θα φτάσει δεν ήταν τόσο ακριβείς.

Ευχαριστούμε πολύ για την κριτική σας. Οί κριτικές σας μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι.

Έτσι λοιπόν, με πρόφαση την συχνή τους απάντηση στις κριτικές, αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό που έπρεπε.

Να τους βοηθήσουμε!

Αφήσαμε τις δικές μας κριτικές στο Google Maps με σκοπό να κάνουμε ακριβώς αυτό. Να τους βοηθήσουμε να γίνουν καλύτεροι και να τους δώσουμε κίνητρο να οργανωθούν καλύτερα!

Όμως κάτι απρόοπτο συνέβη

Δεν το περιμέναμε. Μα πως είναι δυνατόν;

Οι κριτικές μας χάθηκαν για κάποιον περίεργο λόγο. Μήπως τις έσβησε η Google; Ε δεν γίνεται, έτσι θα είναι!

Αποκλείεται οι τόσο καλοπροαίρετοι άνθρωποι στην Γενική Ταχυδρομική να έκαναν κάτι τέτοιο εξ’ άλλου, έτσι δεν είναι;! Αφού με τέτοιες κριτικές παίρνουν πάτημα και γίνονται καλύτεροι! Βελτιώνονται! Κάνουν ότι μπορούν για να μείνουν οι πελάτες τους ευχαριστημένοι!

Θέλουμε να βοηθήσουμε την Γενική Ταχυδρομική

Θέλουμε να βοηθήσουμε λοιπόν τους φίλους μας στην Γενική Ταχυδρομική.

Παραθέτουμε λοιπόν παρακάτω τις κριτικές μας, ώστε να σιγουρευτούμε πως δεν θα χαθούν ξανά σε μια μαύρη τρύπα, έτσι απρόοπτα, και θα πέσουν στην ματιά των υπευθύνων!

Κριτική 1

Απαράδεκτοι και αναξιόπιστοι.

Πλήρωσα (μεγάλο ποσό) για δέμα το οποίο θα παραδιδόταν την επόμενη ημέρα και τρεις ημέρες μετά ακόμα δεν έχει ληφθεί.

Τηλεφωνικώς δύσκολα τους βρίσκεις και η ώρα παράδοσης που σου δίνουν δεν τηρείται.

Προσωπικά, όσο είναι δυνατό, δεν θα χρησιμοποιούσα την υπηρεσία τους για κανένα λόγο στο μέλλον.

Κριτική 2

Η χειρότερη εταιρεία στο χώρο. Δε θα τους προτιμήσω ποτέ ξανά.

Έλαβαν την παραγγελία μου από το πλαίσιο την 1η Απριλίου. Έχει φθάσει 10 Απρίλη και ακόμη δεν έχω παραλάβει τίποτα.

Στο τηλέφωνο δεν τους βρήκα ποτέ και με είχαν στην αναμονή με τις ώρες. Συνεπώς δεν μπορούσα να αλλάξω την διεύθυνση αποστολής κι έπρεπε κάθε μέρα να περιμένω στην εταιρία μου, η οποία έχει κλείσει λόγο πανδημίας και περιμένω αυτούς μέχρι το απόγευμα.

Όλες οι άλλες μεταφορικές μου είχαν αλλάξει την διεύθυνση μέσα σε πέντε λεπτά.

Εν τέλει χθες έφυγα από το κατάστημα 17:40. 17.42 έρχεται ο διανομέας. Κάνει μια αναπάντητη δύο δευτερολέπτων και φεύγει.

Εννοείται πως μετά δεν απάντησε σε καμία κλήση μου και το δέμα επέστρεψε στην αποθήκη τους.

Τώρα περιμένουν ότι και καλά εν μέσω πανδημίας θα τρέχω χωρις δικαιολογητικά στου Ρέντη να το παραλάβω. Ούτε για αστείο.

Ευτυχώς μου έκοψε και έβαλα αντικαταβολή και πάει για ακύρωση η παραγγελια, προκειμένου να συνεννοηθώ με σοβαρες εταιρίες, αν γίνει χοντράδα.

Συμπέρασμα: ΜΑΥΡΟ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ. Υπάρχουν δεκάδες πιο σοβαρές εταιρίες εκεί έξω.

Μπορείτε κι εσείς να βοηθήσετε την Γενική Ταχυδρομική

Ευχαριστούμε πολύ για την κριτική σας. Οί κριτικές σας μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι.

Η Γενική Ταχυδρομική ζητάει τις κριτικές σας! Θέλουνε να ξέρουν την γνώμη σας ώστε να βελτιωθούν και να γίνουν καλύτεροι!

Μην διστάζετε! Βοηθήστε τους, κάθε κριτική μετράει. Ας βοηθήσουμε, όλοι μαζί, την εταιρία αυτή να φτάσει από τον πάτο στην κορυφή!

Update

Στις 17/12/2021 αναγνώστρια της σελίδας μας έστειλε voice mail, ακούστε το εδώ:

Στείλτε μας κι εσείς την εμπειρία σας με την συγκεκριμένη εταιρία εδώ!

The post Rant #3: Γενική Ταχυδρομική, you failed us appeared first on anthem.gr.

Vlog: Η Μαρίνα είναι η εισηγήτρια μας στα μαθήματα yoga στο Fitness Club Kallithea. Έχει υπάρξει μαθήτρια τα τελευταία 11 χρόνια και πρόσφατα ξεκίνησε τις δικές της εισηγήσεις. Έχοντας υπάρξει και ο ίδιος μαθητής της, τον τελευταίο ένα χρόνο, θέλησα να φτιάξω ένα βίντεο που δείχνει την προετοιμασία που λαμβάνει χώρα πριν από κάθε μάθημα.

Το τελευταίο διάστημα, η πίεση από τη δουλειά και η έλλειψη χρόνου δεν μου επέτρεψε να γράψω νέα άρθρα για τη σελίδα. Kάτι που βέβαια θα αλλάξει άμεσα. Η σύντομη ενασχόλησή μου με αυτό το βίντεο μου επέτρεψε να νιώσω ξανά δημιουργικός.

Τον τελευταίο χρόνο η yoga αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας μου. Σκέφτηκα λοιπόν να μοιραστώ το vlog μαζί σας και ίσως και κάποια άλλα μελλοντικά. Θα ήθελα να διαβάσω και κάποια σχόλια σας, γιατί πρόκειται για κάτι καινούριο στο webzine μας.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω πως αν τα vlog συνεχιστούν, θα έχουν χαρακτήρα γενικού ενδιαφέροντος.

Fitness Club Kallithea Facebook Page

Memories: Όλα αυτά που δε θα γίνω…

Marina is our yoga instructor at Fitness Club Kallithea in Athens. She has been a practitioner for 11 years and recently she started her own classes. Having been a student myself for the last year, I was inspired to create a video, that would show the world the preparation that takes place before each lesson.

The post Vlog: Μία ματιά στη ζωή μίας εισηγήτριας yoga! appeared first on anthem.gr.

Τα φεστιβάλ της Αθήνας, ειδικά το καλοκαίρι, αποτελούν μία υπέροχη απόδραση που δοξάζει όσα αναφέραμε νωρίτερα. Και το ομορφότερο φεστιβάλ που παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια είναι αναμφίβολα το Athens Retro Festival.

Το φεστιβάλ ξεκινάει αυτή την Πέμπτη 27 Ιουνίου και θα κρατήσει μέχρι και την Κυριακή, 30 του μηνός. Τόπος διεξαγωγής το αμαξοστάσιο του ΟΣΥ, απέναντι από την Τεχνόπολη στο Γκάζι, σημείο που έχει φιλοξενήσει μερικές από τις ωραιότερες εκδηλώσεις που θυμόμαστε με χαρά.

Ένας συγκινητικός στόχος

Το Athens Retro Festival δημιουργήθηκε και διοργανώνεται κάθε χρόνο από την Aστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία “Φροντίζουμε για τον Συνάνθρωπό μας“! Στόχος τους φέτος είναι η αγορά ενός ειδικού οχήματος, με το οποίο θα μπορούν φροντιστές και ασθενείς να πηγαίνουν στα διάφορα νοσοκομεία για τις εξετάσεις, διευκολύνοντας έστω και με αυτόν τον τρόπο

Φροντιστής θεωρείτε το άτομο που είναι είτε συγγενής είτε κάποιος από το οικείο περιβάλλον και έχει τη μόνιμη φροντίδα ενός ατόμου συνήθως με προχωρημένο στάδιο Άνοιας, Αναπηρίας, ΑΜΕΑ, ατόμου με νεοπλασματικές ασθένειες, ατόμου με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, ατόμου με μεγάλο ποσοστό αναπηρίας.

Πίσω από την κύρια και νοσταλγική εικόνα του γεστιβάλ, βλέπουμε μία δεμένη ομάδα που θέλει να διευκολύνει συνανθρώπους μας στις δύσκολες εποχές που βιώνουμε. Μία ομάδα που αγωνίζεται και έχει απώτερο σκοπό να προσφέρει. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τη διοργανώτρια εταιρία πατώντας εδώ.

Εκθέσεις retro οχημάτων

Είναι κοινό μυστικό πως όλα τα μέλη της ομάδας είναι φανς ρετρό οχημάτων. Στο Athens Retro Festival δεν θα υπάρχει μόνο μία, αλλά 3(!) διαφορετικές εκθέσεις μοτοσυκλετών. Θα υπάρχουν παρουσιάσεις από το Hellenic Classic Motorcycle Club, το Athens Vespa Club και φυσικά οι Vintage Bicycles, με μια παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στην πρώιμη μορφή της, το ποδήλατο.

Arcade και Retro Games

Όπως είπαμε πάρα πολλές φορές στην εκπομπή, αναμένουμε πως και πως να διασκεδάσουμε και να θυμηθούμε τα videogames που μας προσέφεραν ατελείωτες ώρες χαράς στο παρελθόν. Άλλωστε, δεν νοείται Retro χωρίς παλιά παιχνίδια, και το Φεστιβάλ έχει φροντίσει να μας καλύψει απόλυτα. Προσωπικά, εδώ έχουμε μια παλιά κόντρα στο Street Fighter IΙ, αλλά βέβαια μπορείτε ελεύθερα να μας προκαλέσετε σε μάχη!

Ατελείωτη μουσική, χορός και θέατρο

Από country και swing μέχρι tango και disco pop! Οι επισκέπτες του φεστιβάλ θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και να συμμετάσχουν σε ρέτρο χορούς. να απολαύσουν dj sets και να παρακολουθήσουν συναυλίες από αγαπημένα και ανερχόμενα μουσικά σχήματα της σκηνής μας: Johnny Vavouras and the Cadillacs, Dirty Athens Brass Band, Vanilla Swing και πολλοί άλλοι.

Φυσικά αναμένουμε πως και πως τη θεατρική ομάδα που θα μας χαρίσει κομμάτια παλιού καλού κινηματογράφου!

Παροχές για όλα τα γούστα

Κάθε μέρα, από τις 18 30 μέχρι τις 21 00, θα υπάρχουν 4 διαφορετικά Booths, οπού θα μπορεί όποιος θέλει να αλλάξει κούρεμα, ξύρισμα, ή να δοκιμάσει Retro Make- up. Επίσης ετοιμάζονται και φέτος πανέμορφα σκηνικά, όπου θα μπορείτε να φωτογραφηθείτε, είτε μόνοι σας είτε με την παρέα σας! Θα πάρει φωτιά το Instagram!

4 ημέρες Retro Shopping Therapy

Για να μείνει η νοσταλγία και μετά το Φεστιβάλ πρέπει να κρατήσουμε και κάποια αναμνηστικά! Στο Athens Retro Festival, θα υπάρχουν μπόλικα μαγαζιά για να ψωνίσει το κοινό, από ρούχα και αξεσουάρ μέχρι διακοσμητικά για το σπίτι!

Φαγητό – Μπύρες ΦΙΞ – Γλυκά – Κοκτέιλς

Χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο; 🙂

Εμείς θα βρισκόμαστε εκεί και τις τέσσερις μέρες του φεστιβάλ, ενώ και η τελευταία εκπομπή της σεζόν θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 7-9! Θα χαρούμε να σας δούμε κι εσάς, να κοντραριστούμε στο Street Fighter, να συζητήσουμε και να πούμε αστεία για το έντεχνο και τις σειρές του CW! See you there!

The post 7 λόγοι για να αγαπήσεις το Athens Retro Festival! appeared first on anthem.gr.

Αν αγαπάει κάτι ο ελιτιστής μεταλάς είναι να το παίζει «φαν» ειδών της metal τα οποία δεν ξέρουν ούτε αυτοί που τα εφηύραν. Στο παρόν άρθρο θα δούμε μερικά από τα πιο “WTF” είδη της μέταλ που κανένας δεν πίστευε ότι υπάρχουν.

Mathcore

Όχι μην φανταστείτε να τραγουδάνε το «ένα, δύο, τρία πήγα στην κυρία» με σκληρά φωνητικά και βαρύ παραμορφωμένο ήχο. Το είδος πήρε το όνομα του από τα παράξενα time signatures (τέμπο αν θέλετε) που χρησιμοποιούν οι μπάντες.

Παράδειγμα μπάντας: The Dillinger Escape Plan

Death N’ Roll

Σκέφτεστε τον Chuck Berry να παίζει κιθάρα στους Entombed; Ούτε εγώ. Όπως συνιστά και ο τίτλος του είδους, το Death N’ Roll είναι μία μίξη του Death Metal με το Rock N’ Roll. Δεν θα δείτε ποτέ μπάντα να λέει ότι παίζει Death N’ Roll. Αλλά ο φίλος μεταλάς κάπως θα πρέπει να γνωστοποιήσει στην μεταλοπαρέα ότι διέκρινε στοιχεία του Rock N’ Roll ακούγοντας Six Feet Under.

Παράδειγμα μπάντας: Six Feet Under

Drone Metal

Όχι φίλε αναγνώστη. Δεν είναι όρος που χρησιμοποιεί ο αμερικανικός στρατός για τα μη-επανδρωμένα αεροσκάφη του. Είναι όρος που θα χρησιμοποιήσει ο φίλος μεταλάς γιατί όπως είπαμε ξέρει πράγματα που εσύ δεν ξέρεις. Το Drone Metal, λοιπόν, κάνει χρήση των drones (duh), τα οποία είναι νότες ή συγχορδίες οι οποίες ηχούν κατά ένα μεγάλο μέρος ή σε ολόκληρη την διάρκεια του κομματιού. Αν ποτέ ακούσατε σε ένα τραγούδι πίσω από τις κιθάρες και τα ντραμς έναν ήχο αδιάκοπο και αναρωτηθήκατε τι είναι, είναι ένα drone. Φυσικά ήταν απαραίτητο να κατηγοριοποιηθεί ως drone metal γιατί ποιος δεν ξύπνησε ένα πρωί και είπε «σήμερα θέλω να ακούσω ένα κομμάτι το οποίο θα χρησιμοποιεί drones».

Παράδειγμα μπάντας: Earth (και οι μισές μπάντες του πλανήτη μαζί)

Funeral Doom

For fuck’s sake. Doom metal συνδυασμένο με ήχους που ακούγονται κατά την διάρκεια κηδειών γιατί… γιατί έτσι! Άντε γεια. Fun Fact: δεν θα ακούσετε funeral doom σε καμία κηδεία.

Παράδειγμα μπάντας: Evoken

Medieval Metal

Ε βασικά folk metal, αλλά η θεματολογία του εφάπτεται στον μεσαίωνα και φυσικά κρίθηκε απαραίτητο από την μέταλ κοινότητα να γίνει μια κατηγορία μόνο του. Γιατί όμως δεν σκάνε μύτη με στολές ιππότη. Put the “metal” in “medieval metal” dudes!

Παράδειγμα μπάντας: Subway To Sally

Pornogrind

Ήρθε η ώρα σας τσοντόβιοι μεταλάδες. Το είδος που πάντα περιμένατε. Ο συνδυασμός του grindcore και του death metal με κύρια θεματολογία τα σεξουαλικά θέματα. Φήμες λένε ότι η Shasha Grey έχει δηλώσει φαν του είδους.

Παράδειγμα μπάντας: Cock and Ball Torture (κλαίω)

Neue Deutsche Härte (New German Hardness)

Τελευταίο συμμετοχή το γνωστό σε όλους (not) Neue Deutsche Härte. Ένα είδος που συνδυάζει στοιχεία από New German Wave, alternative metal, groove metal, electronica και techno. Κοινώς.. πουτάνα όλα. Έρευνες έδειξαν ότι ακούγεσαι πιο κουλ άμα το λες στα γερμανικά.

Παράδειγμα μπάντας: Oomph!

Και αυτά κυρισκικύριοι ήταν τα πιο καμμένα είδη της μέταλ τα οποία δεν θα ακούσετε ποτέ από έναν φυσιολογικό φίλο μεταλά. Ξέρετε κάποιο είδος που δεν υπάρχει στη λίστα; Feel free να σχολιάσετε. Πάω να ακούσω Cock and Ball Torture (ακόμα κλαίω).

The post Τα πιο καμμένα subgenres του μέταλ appeared first on anthem.gr.

Δεν επιλέξαμε τυχαία να γίνει το ραδιοφωνικό μας ντεμπούτο στις 31 Μαΐου. Επιλέξαμε την τελευταία ημέρα της άνοιξης γιατί θέλαμε να περάσουμε το μήνυμα της μετάβασης σε κάτι καινούριο!

Η εκπομπή διατηρεί το χαρακτήρα του anthem.gr, ενώ θα μπορείτε να ακούτε μουσικές από κάθε γωνιά του πλανήτη, δίχως να μας περιορίζουν “δεσμά”, σχετικά με τα είδη που επιλέγουμε.

Στην τέταρτη και την πέμπτη εκπομπή μας, είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε δύο εκλεκτούς καλεσμένους. Ο πρώτος ήταν ο Γιώργος Σαφελάς:

Ο Γιώργος είναι ο εμπνευστής των Reflections, τα οποία το anthem υποστηρίζει διαρκώς από τον Νοέμβριο του 2015. Παράλληλα όμως σημαντικότατο ρόλο για την λειτουργία του site έχει παίξει  και η αρωγή των Reflectios, με τα οποία συνεργαζόμαστε για το Anthem Festival στο Death Disco. Ο Γιώργος έκανε τον απολογισμό αυτής της σεζόν, μίλησε για τα κορυφαία events που παρακολουθήσαμε, τη νέα του στήλη στο anthem.gr “Azrael Overtones” και φυσικά  για το τι επιφυλάσσει το μέλλον για τα Reflections. Ακούστε τη συνέντευξη του πατώντας εδώ.

Ο δεύτερος καλεσμένος ήταν ο συγγραφέας-αφηγητής, Ανδρέας Μιχαηλίδης:

Ο Ανδρέας πρόσφατα κυκλοφόρησε τη νέα του συγγραφική δουλειά “Το Αμόνι Που Τραγουδά”. Μιλήσαμε για τα comics του, την συμμετοχή στα Comic-Con της Ελλάδας και την Μάλτας, το νέο του βιβλίο και μας αφηγήθηκε με το χαρακτηριστικό του ύφος την ιστορία “Τα Δύο Σπαθιά”. Ακούστε τη συνέντευξή του εδώ.

Μπορείτε να ακούσετε ζωντανά την εκπομπή μας κάθε Τρίτη 7-9 μμ. Για τυχόν έκτακτες εκπομπές μπορείτε να ενημερωθείτε από τη σελίδας μας στο facebook “anthem.gr – Ανεξάρτητο Underground Webzine“

The post “Anthems Show”: Γνωρίστε τους πρώτους καλεσμένους της εκπομπής μας! appeared first on anthem.gr.

Για να πούμε κάτι περί anthem και αυτού του μήνα. Όταν έπεσε η ιδέα στο τραπέζι, ήμουν πολύ υπέρ, γιατί είναι φρέσκο θέμα, ωραίο. Αμέσως μετά σκέφτηκα ότι και άρθρα να γραφτούν και 5-6 ωραία επιχειρήματα να παραθέσουμε, ο Ελληνάρας μπουχέσας ναιμεναλλάς θα σχολίαζε τις παπαριές του από κάτω.

Ας εξηγήσουμε λοιπόν 1-2 πράγματα. Το anthem.gr ξεκίνησε σαν ένα μουσικό webzine με κριτικές δίσκων, συνεντεύξεις συγκροτημάτων, το φεστιβάλ του κτλ. Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι που το απαρτίζουν πέρα από την αγάπη τους για την underground μουσική, αγαπάνε τη συγγραφή και την τέχνη, γι’ αυτό και πλέον αποτελούμε ένα underground webzine. Γι’ αυτό καταπιανόμαστε με τα πάντα.

Ο τίτλος Ανεξάρτητο στο όνομά μας δεν είναι τυχαίος. Είμαστε ανεξάρτητοι και πολιτικά ανένταχτοι. Αγαπάμε το underground και προσκαλούμε τους αναγνώστες μας, να δώσουν τα άρθρα τους για ένα πολιτικό θέμα που τους αφορά. Αυτά.

Εδώ και κάποια χρόνια, νιώθω κοινωνικά όλο και πιο αποκομμένος. Τα άτομα που εμπιστεύομαι, να πω 5 κουβέντες γίνονται όλο και λιγότερα. Και στα πολιτικά χειροτερεύει η φάση. Συναντάς από απολιτίκ όντα που δεν καταλαβαίνουν ότι το να μην ψηφίζουν απλά τους υποδουλώνει ακόμα περισσότερο μέχρι τα ακραία κομματόσκυλα που τα επιχειρήματα τους είναι ξεπατικωμένα από τα tweets του αρχηγού του κόμματος. Κι αναρωτιέμαι ρε γαμώτο. Οκ, έχεις μία συγκεκριμένη ιδεολογία, τη βρίσκεις σε ένα κόμμα και κολλάς; Με τα άκρα τι φάση πλέον; Είναι μόδα όλο αυτό; Ή μήπως βασίζεται κάπου ακόμα βαθύτερα;

Αν παρατηρήσει κάποιος, τα τελευταία χρόνια στις εκλογές που γίνονται στην Ευρώπη, τα ακροδεξιά κόμματα με ρητορικές μίσους και εμετικά σχόλια για διάφορες κοινωνικές ομάδες ή για διάφορες φυλές, ανεβαίνουν όλο και περισσότερο. Στην Αμερική, ένας φασιστάκος ονόματι Donald Trump είναι υποψήφιος για πλανητάρχης! Οι κοινωνίες καταρρέουν όλο και περισσότερο πλέον, καθώς οι άνθρωποι δίνουν χώρο μέσα τους στο μίσος. Αντί για αλληλεγγύη και αλτρουισμό απέναντι σε άλλους ανθρώπους, πιο αδύναμους και μη, προτιμούν να μισούν και να κατηγορούν για την κατάντια της σύγχρονης κοινωνίας, συνανθρώπους τους ή ξένες σε αυτούς φυλές/θρησκείες χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Όταν ξέσπασε το προσφυγικό, βγήκαν άρθρα από ακραίους μέχρι και liberal της πούτσας που τα πάντα γενικοποιούνταν. Είσαι Ισλαμιστής; Είσαι και ακραίος, άρα οπαδός του ISIS. Σαν να λέω ότι επειδή υπάρχουν διάφοροι ακραίοι τραγόπαπες, όλοι οι χριστιανοί είναι εξίσου ακραίοι και μισούν τους πάντες. Τα άκρα είτε πολιτικά είτε θρησκευτικά είτε οποιουδήποτε είδους είναι ίδια! Έχουν ίδιες απόψεις απλά υπό διαφορετικό πρίσμα. Δεν ξεχωρίζουν πουθενά, δε διαφέρουν πουθενά. Το μίσος στο συνάνθρωπο είναι ατόφιο μίσος, όπως και να ‘χει, ό,τι κι αν θες να πρεσβεύεις.

Ειλικρινά πόσο περισσότερο να απογοητευτείς, όταν ακραία μορφώματα όπως ο νεοναζισμός βρίσκουν χώρο στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια; Στα κοινοβούλια που πολιτικοί ηγέτες αγανακτούν με αυτήν την άνοδο, αγνοώντας ότι υπεύθυνοι σε μεγάλο βαθμό για τη στροφή του κόσμου στη μισαλλοδοξία είναι οι ίδιοι και οι επιλογές τους. Ποτέ δεν κατάλαβα, γιατί να είσαι ένας νεοναζιστής. Κράζεις με ηλίθια επιχειρήματα, φυλές και ανθρώπους με τους οποίους δεν έχεις επαφή, δεν έχεις γνωρίσει την κουλτούρα τους και τα ήθη τους, απλά κρίνεις απ’ ότι διαβάζεις στο Ίντερνετ ή ότι σου πει ο αρχηγός και ο χ,ψ φασιστοδημοσιογράφος. Και είσαι αξιολύπητος ακριβώς γι’ αυτό. Δεν έχεις προσωπική άποψη, πάντα ακολουθείς τους άλλους, αυτούς με την απλοποιημένη σκέψη και την ανύπαρκτη ιδεολογία. Παράλληλα δηλώνεις εθνικά υπερήφανος. Κοιτάς μόνο τα αρνητικά ενός άλλου λαού, μίας άλλης θρησκείας, τα αρνητικά οποιουδήποτε πράγματος θες να μισήσεις. Στα μόνα πράγματα που κοιτάς τα θετικά του, είναι των δικών σου ιδανικών, της δικιάς σου φυλής και της δικιάς σου θρησκείας. Κοιτάς πάντα τις ακρότητες και τα καφριλίκια του διαφορετικού, αλλά για την πλευρά σου, εσύ είσαι ο ακραίος και ο κάφρος!

Ειλικρινά πότε είδες το διαφορετικό με άλλη όψη; Κράζεις τους μουσουλμάνους, πήγες να μιλήσεις με κάποιον συμπατριώτη σου με αυτή τη θρησκεία στην Ξάνθη ή στην Κομοτηνή; Είναι μία συγκλονιστική εμπειρία. Κράζεις οτιδήποτε φυλετικά/πολιτικά/εθνικά διαφοροποιημένο από σένα. Μίλησες ποτέ με κάποιον άλλον για την άποψή του; Τσέκαρες επιστημονικά στοιχεία σχετικά με τις φυλές. Για να σε ενημερώσω. Γονιδιακά είσαι όπως κάθε άλλος άνθρωπος εκεί έξω. Είσαι σίγουρος ότι θες να μισείς κάποιον με γνώμονα τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά; Περισσότερο ηλίθιος θα περνιέσαι. Σέρνεσαι επάνω σε ένα πεθαμένο πολιτικό κουφάρι, μία αντίληψη που οδηγεί την κοινωνία 100 χρόνια πίσω. Χρόνια που η τεχνολογική ανάπτυξη, οι αγώνες για κοινωνική ισότητα, τα διάφορα κινήματα και οι πολιτικές και πολιτιστικές εξελίξεις οδήγησαν την ανθρωπότητα στο να γυρίσει σελίδα. Μία σελίδα που φυσικά δεν κράτησε για πολύ και δε φταις εσύ που οδηγήθηκες εκεί. Άλλοι οδήγησαν εκεί.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε μία πανέμορφη φωτογραφία που απεικονίζει μία γυναίκα στη Σουηδία να στέκεται ενάντια σε μία παρέλαση νεοναζί. Μία γυναίκα που δεν αρνείται αυτό που είναι, ούτε μπροστά στο φασίστα. Μία φωτογραφία όπου μία γυναίκα μόνη της, ισοπεδώνει ένα μάτσο μισαλλόδοξους νεοναζιστές με αυτήν της την κίνηση.

Ό,τι και να λέμε για κάτι τέτοια χρειάζεται θάρρος και επιμονή. Επιμονή και υπομονή για να οδηγήσεις τους ανθρώπους στο να δουν πάλι τη σωστή οπτική. Να αξιολογούν το διπλανό τους με άλλα κριτήρια από το χρώμα και τη θρησκεία. Να μην έχουν το κόμπλεξ ανωτερότητας της οποιαδήποτε φυλής. Και η αλήθεια είναι ότι είναι τρομακτικό το πόσο δύσκολα γίνεται αυτό. Οι μαζικές προβολές του εκπληκτικού American History X δύσκολα θα αλλάξουν μυαλά σε όλους.

Κάπου εδώ θα ήθελα να κλείσω αυτό το άρθρο με τη φωτογραφία της φίλης του anthem, Μαρκέλλας. Μας την έστειλε την ίδια μέρα που ανακοινώθηκε το #antinaziMay.

Τόσο χιουμοριστική, όσο αληθινή…

Ας ελπίσουμε κάποια στιγμή τα πράγματα να αλλάξουν. Περιμένω τις δικές σας απόψεις με μήνυμα στο Facebook ή κάτω από το άρθρο. Τώρα αν κάποια νεοναζίδια θίχτηκαν που έφαγαν όλη την αλήθεια στη μούρη, σας έχουμε ένα μήνυμα:

ΠΙΣΩ ΡΕ ΖΩΑ

The post Ενάντια στο νεοναζισμό! #antinaziMay appeared first on anthem.gr.

Της Μαίρης Βούλγαρη!

Ναζιστικά Στρατόπεδα Συγκέντρωσης
Στην Ναζιστική Γερμάνια, πριν αλλά και κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, υπήρχαν στρατόπεδα Συγκέντρωσης, τα όποια βρίσκονταν στην επικράτεια που έλεγχε η Γερμάνια. Τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης βρίσκονταν σε γερμανικό έδαφος και τα περισσότερα ήταν στρατόπεδα εργασίας. Την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν φυλακές για χιλιάδες Εβραίους, Σοβιετικούς, ομοφυλόφιλους, Πολωνούς, Τσιγγάνους, αιχμάλωτους πολέμου, Μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλων ανθρώπων που σύμφωνα με τους Ναζί αποτελούσαν «εχθρούς του Γερμανικού Έθνους.». Πολλοί κρατούμενοι των στρατοπέδων, πέθαναν εξαιτίας ασθενειών, κακής μεταχείρισης, υπερβολικής εργασίας και ασιτίας.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης έκαναν την εμφάνιση τους στην Γερμάνια από την αρχή της Ναζιστικής διακυβέρνησης, το 1933. Τα στρατόπεδα δημιουργήθηκαν με σκοπό να λειτουργούν ως χώροι κράτησης των πολιτικών κρατούμενων και γενικότερα των πολιτικών κρατούμενων και γενικότερα των ανεπιθύμητων ατόμων. Από το 1933 μέχρι το 1939 άρχισαν να λειτουργούν έξι από τα πιο μεγάλα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα όποια είναι: το Νταχάου το 1933, το Σαξενχαουζεν το 1946, το Μπουχενβαλντ το 1937, το Φλόσενμπεργκ το 1938, το Μαουτχάουζεν το 1938 και το Ραβενσμπρικ το 1939. Επίσης, τα ΕςΕς το 1938 προχώρησαν στην εκμετάλλευση της καταναγκαστικής εργασίας των κρατούμενων στα στρατόπεδα αυτά με σκοπό την απόκτηση κέρδους. Το εργατικό δυναμικό αρκετών Γερμανικών εταιριών προέρχονταν από στρατόπεδα συγκέντρωσης, κυρίως την περίοδο του πολέμου.
Από το 1939 και μετά, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αυξήθηκαν και «εξαπλώθηκαν» στην Ευρώπη. Κατασκευάστηκαν νέα στρατόπεδα σε μέρη όπου υπήρχε μεγάλο ποσοστό «ανεπιθύμητων» πληθυσμών όπως Πολωνών, Εβραίων, Τσιγγάνων, Κομμουνιστών κ.α. Τα πιο πολλά στρατόπεδα ήταν στην Πολώνια και η μεταφορά των κρατούμενων σε αυτά ήταν μια ιδιαίτερα επίπονη διαδικασία αφού οι συνθήκες μεταφοράς ήταν πολύ άσχημες. Συνήθως χρησιμοποιούσαν αμαξοστοιχίες που προορίζονταν για την μεταφορά εμπορευμάτων και συχνά αρκετοί άνθρωποι πέθαιναν πριν ακόμα φτάσουν στα στρατόπεδα. Επίσης, πολλά από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης βρίσκονταν και στην Γερμάνια στα όποια πέθαναν πολλά άτομα όχι επειδή προορίζονταν να εξοντωθούν συστηματικά αλλά λόγω των δυσμενών συνθηκών ή εκτελέσεων.
Από το 1941 και μετά ξεκίνησε η δημιουργία στρατοπέδων εξόντωσης με στόχο την μαζική δολοφονία των Εβραίων της Ευρώπης σύμφωνα με το σχέδιο «Τελική λύση». Τα στρατόπεδα εξόντωσης βρίσκονταν στην Πολώνια και στην Λευκορωσία, στην περιοχή του «Γενικού Κυβερνείου». Πάνω από τρία εκατομμύρια Εβραίοι έχασαν την ζωή τους στα στρατόπεδα αυτά μέσα σε θαλάμους δηλητηριωδών αέριων και με άλλους τρόπους κατά την διάρκεια ομαδικών εκτελέσεων.
Προς το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν και χώρους, στους οποίους γίνονταν ιατρικά πειράματα. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα ευγονικής, δόκιμες ουσιών που βρίσκονταν σε πειραματικό στάδιο, κατέψυχαν κρατούμενους προκείμενου να διαπιστώσουν ποσό και πως επηρεάζονται από αυτό πιλότοι σε περίπτωση κατάρριψης του αεροσκάφους τους και άλλα ακόμη τρομερά ιατρικά πειράματα.
Επίσης, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης λειτουργούσαν και ως φυλακές για σημαντικούς κρατούμενους. Ανάμεσα σε αυτούς άνηκαν οι στρατηγοί που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Χίτλερ στις 20 Ιουλίου το 1944, ο Ναύαρχος Βίλχελμ Κανάρις και ο κυβερνήτης του υποβρυχίου U-Boot Μάρτιν Νιμόλερ.
Τέλος, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης απελευθερώθηκαν από το 1943 έτος το 1945 από τις Συμμαχικές δυνάμεις, αλλά ήταν ήδη αργά και η σωτηρία των τελευταίων κρατούμενων ήταν αδύνατη. Ωστόσο, υπήρξαν στρατόπεδα συγκέντρωσης και μετά το τέλος του πολέμου. Στην Ανατολική Γερμάνια, στρατόπεδα άρχισαν να λειτουργούν ξανά και χρησιμοποιήθηκαν από τις Σοβιετικές κατοχικές δυνάμεις για την κράτηση πολιτικών αντιπάλων όπως πρώην Ναζιστών αλλά και σοσιαλδημοκρατών. Στο διάστημα ανάμεσα στο 1945 και 1950, έχασαν την ζωή τους χιλιάδες κρατούμενοι στα στρατόπεδο Ζαξενχαουζεν και Μπούχενβαλντ.
Η Σύμβαση περί Γενοκτονίας -1948
Αφού ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος έλαβε τέλος, τα μέλη που απαρτίζουν την Διεθνή Κοινότητα αποφάσισαν πως έπρεπε να δημιουργηθεί ένα μόνιμο σύστημα κανόνων το όποιο θα ειδικεύονταν στην αντιμετώπιση προσπαθειών γενοκτονίας, όπως αυτή που έγινε κατά την διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου πολέμου από τους Ναζί.
Η πρώτη συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ μέσω ψηφίσματος χαρακτήρισε την γενοκτονία ως «διεθνές έγκλημα» και ζήτησε από το ECOSOC να ξεκινήσει τις διαδικασίες για την δημιουργία μιας σύμβασης για την τιμωρία και την καταστολή αυτού του εγκλήματος. Στην συνέχεια, δημιουργήθηκε και μια ειδική επιτροπή, η όποια σε συνεργασία με τον Γενικό γραμματέα, κατέληξαν σε παρόμοιες αποφάσεις. Αποφασίστηκε και από τους δυο, πως πέρα από την δημιουργία της σύμβασης είναι πολύ σημαντική και η δημιουργία ενός διεθνούς ποινικού δικαστηρίου, το όποιο θα αποτελεί συμπλήρωμα στα εθνικά δικαστήρια και θα ειδικεύεται στην εκδίκαση παραβιάσεων της Σύμβασης για την Γενοκτονία.
Οι δυο αυτές αποφάσεις παραπέμφθηκαν από την Γενική Συνέλευση στην έκτη Νομική επιτροπή προκειμένου να εξεταστούν. Η Νομική Επιτροπή, υπέδειξε μετά την εξέταση των αποφάσεων την άμεση δημιουργία της σύμβασης και έδωσε αναβολή στην δημιουργία του δικαστηρίου προκειμένου το αίτημα να εξεταστεί από την Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου.
Αργότερα, η Γενική Συνέλευση υιοθέτησε την Σύμβαση περί Γενοκτονίας, το 1948, στην τετάρτη συνεδρίαση της. Επίσης, προστέθηκε στο Άρθρο VI η διάταξη, σύμφωνα με την οποία, τα άτομα που θα αντιμετώπιζαν κατηγορίες σχετικές με παραβιάσεις της Σύμβασης θα δικάζονταν είτε σε εθνικό δικαστήριο είτε σε ένα αρμόδιο διεθνές δικαστήριο, το οποίο θα είχε δικαιοδοσία πάνω στα κράτη-μέρη, τα οποία θα έχουν αρχικά αποδεχτεί αυτή την δικαιοδοσία. Η νέα αυτή προσθήκη, έδωσε στην Διεθνή Κοινότητα το όραμα για την δημιουργία ενός διεθνούς ποινικού δικαστηρίου, το οποίο θα τιμωρεί τους εγκληματίες πολέμου και όσους ευθύνονται για το έγκλημα της γενοκτονίας. Μετά από 50 χρόνια, το όραμα αυτό υλοποιήθηκε με την υπογραφή του καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, στην Ρώμη, τον Ιούλιο του 1998.

Διαβάστε όλη την εργασία της Μαίρης Βούλγαρη “Διεθνές Δίκαιο: Ναζιστικά Στρατόπεδα Συγκέντρωσης- Στρατόπεδο Guantanamo” πατώντας εδώ!

The post Τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης & η σύμβαση περί γενοκτονίας! (της Μαίρης Βούλγαρη) #antinaziMay appeared first on anthem.gr.

Ο φασισμός, γέννημα του 20ου αιώνα, αποτέλεσε ένα είδος εξέγερσης εναντιόν των ιδεών και αξιών που κυριαρχούσαν στην πολιτική σκέψη της Δύσης, όπως η ισότητα, ο ορθολογισμός και η πρόοδος. Κύριο σύνθημα των οπαδών του φασισμού αποτελεί το: «ισχύς εν τη ενώσει», στηριζόμενο σε μια εικόνα ενοποιημένης εθνικά κοινότητας. Το έθνος ή η φυλή και η διατήρηση του κύρους και της «δόξας» τους είναι για τον κάθε φασίστα τιμή, ενώ θέτει ως καθήκον της ζωής του να τα υπερασπίζεται από όσους απειλούν να αμαβρώσουν την γνησιότητα ή την τιμή της πατρίδας τους.

Όπως σε κάθε ιδεολογία εμφανίζονται παρακλάδια, έτσι και στον φασισμό διακρίνονται διάφορες άλλες μορφές, με κοινό χαρακτηριστικό την εχθρική διάθεση απέναντι στους αντίθετα σκεπτόμενους. Το παρακλάδι που θα εξετάσουμε είναι ο ναζισμός ή εθνικοσοσιαλισμός που είχε ως αφετηρία το καθεστώς του Hitler στην Γερμανία (1933-1945) και σε αντίθεση με τον ιταλικό φασισμό του Mussolini που έθετε ως επίκεντρο το κράτος, ο ναζισμός αποδίδει απόλυτη προτεραιότητα στην (εθνική) λαϊκή κοινότητα. Δύο κεντρικές θεωρίες του ναζισμού είναι ο Αρειανισμός (η πεποίθηση ότι οι Γερμανοί αποτελούσαν «ανώτερη φυλή», την «Άρια φυλή») και ο Αντισημιτισμός που καταδίκαζε την εβραϊκή κοινότητα ως εκ φύσεως «κακή» και αποσκοπούσε στην άμεση εξάλειψή τους. Η σύλληψη του έθνους και του λαού με βιολογικούς όρους ως «φυλή», ο αποκαλούμενος «φυλετισμός», προσέδωσε τον απαράμιλλα φονικό και καταστροφικό χαρακτήρα στον ναζισμό, χωρίζοντας τους ανθρώπους σε βιολογικά ξεχωριστές φυλές. Ένα βασικό αίτημα του ναζισμού αποτελεί η «παλιγγενεσία», δηλαδή η αποκατάσταση της «καθαρότητας» του (γερμανικού) έθνους-φυλής και η παράλληλη άνθιση της εθνοφυλετικής συνείδησης.

Στο σημείο αυτό τίθεται αναγκαίο να αναλύσουμε το δεύτερο συνθετικό της λέξης «εθνικοσοσιαλισμός» (ναζισμός), που υπαινίσσεται μια σύνθεση εθνικισμού και σοσιαλισμού και εύλογα ενδέχεται να λειτουργήσει παραπλανητικά ως προς την σοσιαλιστική δράση. Εκτός λοιπόν από τον «θετικό» σοσιαλισμό που εμπεριέχεται στις αριστερές ιδεολογίες, στην περίπτωση που εξετάζουμε αποτελεί μορφή «αρνητικού» σοσιαλισμού, καθώς από την μία πλευρά τάσσεται κατά του καπιταλισμού, φιλελευθερισμού και άλλων αντίθετων ιδεολογιών και συστημάτων, ενώ από την άλλη απευθύνεται εμφατικά σε λαϊκά και εργατικά στρώματα.

Σήμερα, παρά το πνεύμα του μεταϋλισμού που επικρατεί έπειτα από τις μακροχρόνιες δυστυχίες που βίωσε η ανθρωπότητα με δύο παγκόσμιους πολέμους, ο ναζισμός (εθνικοσοσιαλισμός) αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του γερμανικού ναζισμού που αναφέραμε, με την ονομασία «νεοναζισμός». Το ρατσιστικό πνεύμα, ο αντισημιτικός χαρακτήρας, οι ξενοφοβικές τάσεις, καλλιεργούν την έχθρα απέναντι στον σύγχρονο τρόπο σκέψης, και η εχθρική διάθεση αυτή εμφανίζεται με ακραίες μορφές βίας, προκλητικών εκδηλώσεων και στρατολόγησης των ομοϊδεατών σε ναζιστικές ομάδες, όπως η «χρυσή αυγή».

Η άνοδος του νεοναζισμού τα τελευταία χρόνια οφείλεται στην απειλή που αισθάνεται μία ομάδα ατόμων που ανήκει σε ένα έθνος, λόγω των ρυθμών της παγκοσμιοποίησης και των ενιαίων οικονομικών και πολιτικών συστημάτων που σιγά σιγά καταλύουν τον ρόλο του εθνικού κράτους, ενώ εξίσου κύριο ρόλο διαδραματίζουν τα διάφορα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα, όπως η μετανάστευση, το προσφυγικό, το οικονομικό αδιέξοδο.

Η «αλλοτρίωση» και ο κίνδυνος για απώλεια της εθνικής ταυτότητας και παράδοσης, καθώς και η επίρρηψη ευθυνών για την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην «εισβολή ξένων», ωθεί δυστυχώς όλο και περισσότερους αγανακτησμένους από την πολιτική κατάσταση ψηφοφόρους να τάσσονται υπέρ των ναζιστικών κομμάτων, θεωρώντας πως είναι η μόνη λύση για την διασφάλιση της ομοιογένειας του έθνους τους, και για την επαναφορά της ευρυθμίας του κρατικού συστήματος. Δεν είναι λίγες οι φορές εξάλλου που επαναλαμβάνεται η φράση: «ήρθαν οι ξένοι να μας πάρουν τις δουλειές», ή «γιατί να ταϊζουμε τους πρόσφυγες, αφού δεν έχουμε οι ίδιοι να φάμε».

Η συγκεκριμένη όμως νοοτροπία του Έλληνα και του κάθε ατόμου που δεν θεωρεί τον εαυτό του «πολίτη του κόσμου» αλλά «πολίτη ενός έθνους», βοηθά τις ναζιστικές αντιλήψεις να επιβιώνουν και να αναδεικνύονται πιο ισχυρές από ότι θα έπρεπε σε μια μεταϋλιστική εποχή. Οι πληγές των δύο αιματηρών παγκοσμίων πολέμων που πρόσφατα επουλώθηκαν και η εφιαλτική εμπειρία του Ολοκαυτώματος και των απάνθρωπων πράξεων των Ναζί, στοιχειώνουν ακόμα το μυαλό των ατόμων. Για να αρνείται μία μερίδα πληθυσμού το ματωμένο παρελθόν του κόσμου και να επιθυμεί την «ένδοξη» αναβίωση του ναζισμού σε μία εποχή που επιζητά επιτέλους την ειρήνη, σημαίνει πως τα άτομα αυτά αδυνατούν να προσαρμοστούν στην εξέλιξη της κοινωνίας, το οποίο οφείλεται στην έλλειψη παιδείας τόσο από το σχολείο, όσο (κυρίως) από το οικογενειακό περιβάλλον που ανατράφηκαν.

Τίθεται αναγκαίο λοιπόν να τοποθετήσουμε τα βιβλία προπαγανδισμένης ιστορίας στην άκρη, να ξεχάσουμε το καλό ή κακό παρελθόν μας με άλλους λαούς. Ο πόλεμος πάντοτε ήταν πόλεμος μεταξύ κυβερνήσεων που κρύβονταν πίσω από το προσωπείο του εθνικισμού, προκειμένου να χειραγωγήσουν τον λαό ώστε να θυσιάσει την ανθρώπινη ταυτότητα στον βωμό μίας «εθνικής», καλλιεργώντας μίσος για οτιδήποτε ζεί εκτός των εθνικών του συνόρων. Η κατανόηση της πλεκτάνης του συστήματος αποτελεί την καλύτερη εμπειρία που άντλησε η ανθρωπότητα μετά τους μακροχρόνιους πολέμους. Το αποτελεσματικότερο «φάρμακο» ενάντιον του ναζισμού είναι η καλλιέργεια του σκεπτικού ότι πρώτα από όλα είμαστε άνθρωποι και τα σύνορα είναι απλά φρούρια για την διασφάλιση πολιτικών συμφερόντων.

Μόνο όταν αρχίσουμε όλοι να σκεφτόμαστε σαν άνθρωποι και όχι σαν πιόνια ενός έθνους θα αποκτήσουμε πλήρως την ιδιότητα να λεγόμαστε «άνθρωποι», και τότε τα αναχρονιστικά στερεότυπα και οι προκαταλήψεις θα βυθιστούν για πάντα στην λήθη, με το πνεύμα ειρήνης και φιλίας να δεσπόζει. Όσο ουτοπικό και να φαντάζει, οφείλουμε να προσπαθούμε διαρκώς για ένα καλύτερο αύριο.

Αγγελική Κλαυδιανού

The post Η ιστορία και η αναβίωση του φασισμού! (της Αγγελικής Κλαυδιανού) #antinaziMay appeared first on anthem.gr.

Τα τραγούδια εξ αρχής ήταν μέσο εξιστόρισης μυθικών γεγονότων και ηρωικών επιτευγμάτων. Αυτό έχουν ασπαστεί και οι Sabaton φυσικά, το κορυφαίο ίσως συγκρότημα όπου κάποιος θα βρει στίχους που εξυμνούν ιστορικά γεγονότα απ’όλες τις περιόδους και οπτικές γωνίες. Αλλά ποιος χρειάζεται τους Sabaton ε; Έχουμε το μάθημα της ιστορίας στα ελληνικά σχολεία από την 1η δημοτικού μέχρι την 3η λυκείου σωστά; ΛΑΘΟΣ. Ακόμη και στις χρονιές αφιερωμένες στην ευρωπαική ιστορία θα βρεις ελάχιστα πραγματικά ενδιαφέροντα και αξιομνημόνευτα πράγματα. Ακόμη και αυτά που θα βρεις είναι τόσο κακογραμμένα που θα σταματήσεις να διαβάζεις μετά από 3 λεπτά. Δεν μισεί κανείς την ιστορία. Το μάθημα μισούν.

Με αφορμή λοιπόν τα προαναφερθέντα, μάζεψα 10 γεγονότα που έμαθα μέσα από τα τραγούδια των Sabaton και μου κέντρισαν τόσο το ενδιαφέρον ώστε να ψάξω να μάθω γι’αυτά. Ξεκινάμε…

1) Τραγούδι: The Price of A Mile

Γεγονός: Η μάχη του Passchendaele.

Ειλικρινά απορώ πως δεν υπάρχει στα βιβλία της ιστορίας μια τέτοια μάχη. Ακόμα και οι Maiden έχουν γράψει τραγούδι γι’αυτη. H μάχη αυτή πραγματοποιηθήκε στο βέλγικο χωριό του Passchendaele και διήρκησε 3 μήνες και 6 μέρες από τις 31 Ιουλίου έως στις 10 Νοεμβρίου του 1917 μεταξύ των δυνάμεων των Συμμάχων και της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα αυτής; 217.000 νεκροί και 49.000 αγνοούμενοι ΜΟΝΟ από την Γερμανική πλευρά. Τελικά οι σύμμαχοι κατέκτησαν το χωριό, υποχρεώνοντας την Γερμανική αυτοκρατορία να υποχωρήσει μετά από τον μεγάλο αριθμό απωλειών. Θεωρείται μία από τις πιο αιματηρές μάχες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

“Long way from home, paying the price in young men’s lives”

2) Τραγούδι: 40:1

Γεγονός: Η μάχη του Wizna

Μία από τις πιο αρχ@@@τες μάχες που έχω ακούσει. Πραγματοποιήθηκε στο χωριό Wizna της Πολωνίας και διήρκησε 3 μέρες από τις 7 έως τις 10 Σεπτεμβρίου του 1939 κατά την διάρκεια των πρώτων σταδίων της Εισβολής των γερμανικών στρατευμάτων στην Πολωνία. Περίπου 720 Πολωνοί στρατιώτες αμύνθηκαν εναντίον 40.000 (!) γερμανών στρατιωτών. Παρόλο που ήξεραν ότι η νίκη ήταν αδύνατη κατάφεραν να καθυστερήσουν την επέλαση των γερμανικών στρατευμάτων για τρεις μέρες, καθυστερόντας έτσι την περικύκλωση μιας διμοιρίας πολωνικών στρατευμάτων που μαχόταν σε ένα κοντινό σημείο. Εν τέλει τα τανκς των γερμανών έσπασαν την γραμμή της άμυνας και εξολόθρευσαν ένα-ένα τα καταφύγια των Πολωνών συνεχίζοντας την επέλαση τους. Το γεγονός στην Πολωνία το θεωρούν τις «Πολωνικές Θερμοπύλες». Και όχι άδικα.

“Always remember a fallen soldier, always remember fathers and sons at war. Always remember a fallen soldier, buried in history”

3) Τραγούδι: Resist and Bite

Γεγονός: Η μάχη του τάγματος Chasseurs Ardennais του βελγικού στρατού στα σύνορα κατά της επέλασης των Γερμανικών στρατευμάτων.

Παραμένουμε στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μεταφερόμαστε στα νότια σύνορα του Βελγίου. Οι γερμανικές δυνάμεις επελάσσουν με σκοπό την υποδούλωση του Βελγίου. Το τάγμα Chasseurs Ardennais είχε διαταγές να κρατήσει τα νότια σύνορα εναντίον των γερμανών. Και αυτό έκαναν μέχρι την ήττα τους εναντίον των υπεράριθμων γερμανικών στρατευμάτων. Οι γερμανοί παραδέχτηκαν την γενναιότητα και την μαχητικότητα των Βέλγων κατά την εισβολή τους παρά τους πολύ μικρότερους αριθμούς τους. Η μάχη του Βελγίου κράτησε 18 μέρες από τις 10 Μαίου έως 28 Μαίου 1940 όταν και έληξε με την υποδούλωση του Βελγίου στις δυνάμεις των Γερμανών. Πέσανε αλλά δίνοντας τεράστια μάχη.

“Gloria fortis miles, the Wehrmacht closing in. Adversor et admorsus, the Boar against the Eagle”

4) Τραγούδι: Screaming Eagles

Γεγονός: Η πολιορκία του Bastogne, μέρος της καμπάνιας των Γερμανών για την κατάκτηση του λιμανιού του Antwerp, μεταξύ των Αμερικανικών στρατευμάτων και των δυνάμεων του Άξονα.

Μένουμε στο Βέλγιο και στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. 1944, μέσα Δεκεμβρίου ξεκινάει η πολιορκία του χωριού Bastogne του Βελγίου από τα γερμανικά στρατεύματα με στόχο την κατάληψη του λιμανιού του Antwerp. Εκεί θα βρουν αντίσταση τους Αμερικανούς και πιο συγκεκριμένα την 101η Εναέρια Διμοιρία. Δεδομένου ότι ήταν τέλη Δεκεμβρίου (η μάχη διήρκησε από τις 20 Δεκεμβρίου έως τις 26) οι καιρικές συνθήκες ήταν απειλητικές με το κρύο να θερίζει κυρίως τα αμερικανικά στρατεύματα καθώς τους έλειπε εξοπλισμός για το κρύο ενώ οι Γερμανοί υπερτερούσαν αριθμητικά 5 προς 1. Στις 22 Δεκεμβρίου ο Γερμανός στρατηγός, αφού οι Γερμανοί είχαν περικυκλώσει τους Αμερικανούς, επικοινώνησε με τον Αμερικανό στρατηγό, ζητώντας την υποταγή των Αμερικανών για να λάβει την απάντηση “NUTS”. Η μάχη συνέχισε, η επιμονή των Αμερικανών κέρδισε, και έτσι έσπασε η περικύκλωση.

“Crack of the lightning splitting the ground, thunder is sounding, artillery pounding. Wrath of the Nazi’s cast on Bastogne, facing their forces alone”

5) Τραγούδι: A Lifetime of War

Γεγονός: Ο Τριακονταετής Πόλεμος

Ένας από τους πιο αιματηρούς πολέμους που είδε η Ευρώπη, διήρκησε 30 χρόνια (duh) μεταξύ του 1618 και 1648. Αρχικά μια μάχη εναντίον Προτεσταντών και Καθολικών, εξελίχθηκε γρήγορα σε γενική μάχη μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, γίνοντας ολοένα και λιγότερο για την θρησκεία και περισσότερο συνέχεια του πολέμου μεταξύ του Βασιλείου της Γαλλίας και του Οίκου του Habsburg για την πολιτική κυριαρχία της Ευρώπης. Αποτέλεσμα αυτού; 8.000.000 (ναι εκατομμύρια) νεκροί. Και όλα αυτά ξεκίνησαν επειδή η Ρωμαική Αυτοκρατορία ήθελε να επιβάλει την θρησκεία της στα υπόλοιπα κράτη. Πόλεμος που ξεκίνησε για την θρησκεία; Αποκλείεται….

“Religion and creed, cause milions to bleed”

6) Τραγούδι: Cliffs Of Gallipoli

Γεγονός: Η μάχη της Καλλίπολις

Η μάχη της Καλλίπολης ήταν κατά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, μία καμπάνια από πλευράς των συμμάχων της Ρώσσικης Αυτοκρατορίας (Βρετανία και Γαλλία) ώστε να κατακτήσουν το τοπίο καθώς ήταν κομβικό σημείο για τις θαλάσσιες διαδρομές της Ρωσσικής αυτοκρατορίας και να συνεχίσουν στην κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης (τότε πρωτεύουσας του Ωθωμανικού κράτους). Εκεί βρήκαν αντίσταση από την Ωθωμανική Αυτοκρατορία με ηγέτη τον Μουσταφά Κεμάλ. Το αποτέλεσμα ήταν χιλιάδες νεκροί, περίπου 250.000 από πλευράς συμμάχων και άλλες 220.000 από πλευράς Ωθωμανών, οι οποίοι ήταν και οι νικητές της μάχης καθώς ανάγκασαν τους συμμάχους σε οπισθοχώρηση και εν τέλει σε ματαίωση της καμπάνιας τους.

“How many wasted lives, how many dreams did fade away. Broken promises, they won’t be coming home”

7) Τραγούδι: Panzerkampf

Γεγονός: Η μάχη του Kursk, και στη συνέχεια η μάχη του Prokhorovka

Επιστροφή στον 2ο Παγκόσμιο και σε μάχη μεταξύ Γερμανών και Σοβιετικών. Ο Γερμανικός στρατός επελαύνει προς της Μόσχα. Οι Σοβιετικοί στην άμυνα. Οι Γερμανοί ήθελαν να μειώσουν τις επιθετικές ικανότητες των αντιπάλων τους, στο Kursk όμως αντιμετώπισαν περισσότερα στρατεύματα απ’όσα περίμεναν. Η μάχη του Kursk μεταφέρθηκε στο Prokhorovka, όπου έγινε μία από τις μεγαλύτερες μάχες αρμάτων στην ιστορία, με νικητή την Σοβιετική Ένωση. Μία από τις σημαντικότερες μάχες, καθώς μετά την νίκη τους, οι Σοβιετικοί απέκτησαν στρατηγικό πλεονέκτημα για το υπόλοιπο του πολέμου ενώ οι Γερμανοί έχασαν κάθε ελπίδα για επίθεση στο ανατολικό μέτωπο.

“Into the motherland the German army march. Comrades stand side by side to stop the Nazi charge”

8) Τραγούδι: Inmate 4859

Γεγονός: Η εισχώρηση του Witold Pilecki στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και η αποκάλυψη των αισχροτήτων που πραγματοποιούνταν εκεί

Αφήνοντας τις μεγάλες μάχες, πάμε σε μια ατομική προσπάθεια που απαιτεί – θα το πω όσο πιο κόσμια γίνεται – μεγάλα αρχίδια. Όλοι ξέρουμε για το Άουσβιτς. Δεν χρειάζονται περαιτέρω εισηγήσεις. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουμε ποιος ήταν αυτός που αποκάλυψε τα αίσχη που γινόντουσαν εκεί. Ο Witold Pilecki, ήταν Πολωνός στρατιώτης ο οποίος μπήκε ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ στο Άουσβιτς προκειμένου να αποκαλύψει τις ενέργειες των Γερμανών εκεί μέσα. Ηγήθηκε της αντίστασης του Birkenau και απέδρασε, γράφοντας την Αναφορά του Witold, τα πρώτα χειρόγραφα που περιήχαν αναφορές στο Άουσβιτς και το Ολοκαύτωμα. RE-SPECT.

“Join the uprising, fight on the streets while hiding his rank, takes command all while serving his country in need.”

9) Τραγούδι: Smoking Snakes

Γεγονός: 3 Βραζιλιάνοι στρατιώτες εναντίον του Γερμανικού στρατού

Arlindo Lúcio da Silva, Geraldo Baeta da Cruz και Geraldo Rodrigues de Souza. Δεν θα θυμάστε αυτά τα ονόματα αύριο. Μπορείτε όμως να θυμάστε την ιστορία τους. Λάβανε μέρος στη μάχη για την κατάκτηση της πόλης Montese της Ιταλίας. Διαχωρίστηκαν από την μονάδα τους και έμειναν 3 να πολεμάνε έναν στρατό Γερμανών. Τους ζητήθηκε να παραδωθούν, αρνήθηκαν, πολέμησαν μέχρι που τους τελείωσαν οι σφαίρες και τότε φτιάξανε τις μπαγιονέτες τους και επιτέθηκαν καταλήγοντας έτσι στον θάνατο. Οι Γερμανοί αναγνώρισαν την ανδρεία τους θάβοντας τους με μία επιγραφή που έγραφε “Drei Brasilianischen Helden” (Τρεις Βραζιλιάνοι Ήρωες).

Φαν Φακτ: Ο Joakim Broden σε συνέντευξη του ανέφερε πως ένας φίλος των 3 ηρώων που υπηρέτησε μαζί τους στο ίδιο τάγμα τον επισκέφθηκε σε συναυλία των Sabaton στην Βραζιλία όπου τον ευχαρίστησε για την αναφορά στους φίλους του και μετά έμεινε στη συναυλία να τους ακούσει. Ο Joakim του είπε «θα μείνεις; Είναι χέβι μέταλ, μπορεί να γίνει πολύ έντονο». Η απάντηση του: «επιβίωσα από τους γερμανούς, θα καταφέρω τους μεταλλάδες». Ο τύπος είναι 93 χρονών.

“Cobras Fumantes, eterna é sua vitória”

10) Τραγούδι: No Bullets Fly

Γεγονός: Το συμβάν μεταξύ Charlie Brown και Franz Stigler

20 Δεκεμβρίου 1943. Ένας επιτυχημένος βομβαρδισμός στη Βρέμη έχει ως αποτέλεσμα να υποστεί ζημιές το αεροπλάνο του Charlie Brown της Βρετανικής Αεροπορίας. Ο Franz Stigler, πιλότος της Luftwaffe, έχει την ευκαιρία να πυροβολήσει και να καταρρίψει το αεροπλάνο του Brown, αλλά αντ’αυτού το συνοδεύει μέχρι την θάλασσα. Οι Γερμανοί δεν άνοιξαν πυρ καθώς έβλεπαν δικό τους αεροπλάνο. Έτσι ο Brown κατάφερε να φτάσει στην Αγγλία όπου και προσγειώθηκε. 40 χρόνια μετά οι δύο πιλότοι συναντήθηκαν μετά από εκτενή έρευνα από τον Brown και η φιλία τους διήρκησε μέχρι τον θάνατο του Stigler τον Μάρτιο του 2008. Α στα διάλα συγκινήθηκα.

“Fly, fighting fair. It’s the code of the air. Brothers, heroes, foes.”

Έτσι κατέληξε η λίστα μου. Αυτό που θέλω να σημειώσω είναι ότι μέσα από αυτά τα τραγούδια μου δόθηκε η ευκαιρία να μάθω για γεγονότα ενδιαφέροντα, σημαντικά, συγκινηνιτικά. Πίσω από κάθε τραγούδι υπάρχει μια ιστορία. Χρησιμοποιήστε το ως αφορμή να την ψάξετε και να την μάθετε. Ο καθένας μας θα ήθελε να ακουστεί η δικιά του ιστορία.

Και μην ξεχνάτε. Σαν σήμερα, 7 Μαίου 1945, παραδόθηκαν οι Γερμανοί στους συμμάχους και τους Σοβιετικούς λύγοντας τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

The post 10 ιστορικά γεγονότα που μάθαμε από τα τραγούδια των Sabaton & δε διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία! appeared first on anthem.gr.

– Όπως και σε κάθε άλλο τομέα της καθημερινότητάς μας, έτσι και στο χώρο της μουσικής, υπάρχουν άνθρωποι με ταλέντο και πρωτίστως μεράκι για δουλειά. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας που έχουν θυσιάσει χρόνο και χρήμα για να δημιουργήσουν. Παρ’ όλα αυτά, τα τηλεοπτικά κανάλια και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί προμοτάρουν μόνο συγκεκριμένα πρόσωπα. Δήθεν celebrities και “ταλέντα” που με διαρκή και συνεχή προώθηση ειδωλοποιούνται για όλους τους λάθος λόγους. Απορροφούν το χρόνο του ακροατηρίου σαν βδέλλες, πλασάροντας στο κοινό εκατοντάδες τραγούδια, που δίχως το απαραίτητο καθημερινό spam θα είχαν ξεχαστεί αμέσως.

– Καναλάρχες και δισκογραφικές, στον αγώνα τους να γεμίσουν τα μπουζουξίδικα, “ιδρώνουν” για να μας πείσουν πως μόνο το ελαφρολαϊκό πουλάει για στην Ελλάδα. Η μουσική δεν είναι για αυτούς τέχνη, αλλά βιομηχανία! Ταυτόγχρονα όμως κλείνουν την πόρτα σε εκατοντάδες νέους καλλιτέχνες, δίχως καν να τους επιτρέψουν να ακουστούν. Και μιλάμε για ανθρώπους που έχουν θυσιάσει πολλά για να δημιουργήσουν. Ναι, στην εποχή της κρίσης, υπάρχουν ακόμη μπάντες που μπαίνουν στα στούντιο ηχογράφησης και ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ. Κρατήστε τη λέξη: ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ!

– Όλες όμως οι πόρτες θα είναι κλειστές! Κι ακόμη κι αν ανοίξουν κάποια παραθυράκια για τους μουσικούς αυτούς, οι όροι για συνεργασία θα είναι ειδεχθείς, ξεπερνώντας πολλές φορές τα όρια της αισχρότητας.

– Χιλιάδες ώρες μουσικής χάνονται στην τεράστια “θάλασσα” δεδομένων του ίντερνετ. Οι καλλιτέχνες κάνουν ότι μπορούν για να επιβιώσουν. Στήνουν λογαριασμούς στα social media, ανεβάζουν τα κομμάτια τους στο youtube και διοργανώνουν όσο δυνατόν περισσότερες συναυλίες μπορούν. Πραγματικά, στο ίντερνετ μπορείς να ξεθάψεις αρκετά διαμάντια. Τις περισσότερες φορές ακατέργαστα, αλλά ταυτόγχρονα μοναδικά κι όμορφα. Συγκροτήματα, που άλλοτε θα ήταν δημοφιλέστατα σε πολλές γωνιές του πλανήτη.

– Πιστεύω, πως με ίσα δικαιώματα προβολής, τα μουσικά γούστα του μέσου Έλληνα ακροατή θα ήταν τελείως διαφορετικά. Πρέπει όλοι μαζί να στηρίξουμε την προσπάθεια των νέων παιδιών για ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ! Να τους επιτρέψουμε να ακουστούν, αλλά συνάμα να τους ακούσουμε ουσιαστικά. Μέσω της μουσικής, οι νέοι άνθρωποι εκφράζουν τους φόβους τους, τα πιστεύω τους και τις ανησυχίες τους. Ο γερασμένος αυτός τόπος έχει ανάγκη τους νέους. Εξ’ άλλου, αν κάτι μπορεί να διαλύσει το ρατσισμό, την ξενοφοβία και τον πνευματικό σκοταδισμό, αυτό είναι η Τέχνη. Ας μην τρέφουμε όμως αυταπάτες. Τα μουχλιασμένα κι αραχνιασμένα ΜΜΕ του ΕΣΡ, σπάνια θα δώσουν βήμα στους νέους. Κι αυτό γιατί εξυπηρετούν τα συμφέροντα στα οποία αναφέρθηκα.

– Εμείς λοιπόν, προσπαθώντας να ανατρέψουμε αυτό το σκηνικό, δίνουμε βήμα σε κάθε συγκρότημα ή μουσικό, της underground σκηνής, που θέλει να ακουστεί, από όποιον μουσικό χώρο κι αν προέρχεται. Καλλιτέχνες είτε της ροκ, είτε της μέταλ, είτε της χιπ-χοπ, είτε της πανκ μουσικής θα προβληθούν από μας, επί ίσοις όροις. Απαραίτητη προϋπόθεση, η ύπαρξη έτοιμου υλικού. Θα σας ζητήσω λοιπόν να διευρύνετε τους μουσικούς σας ορίζοντες και να ακούσετε τι έχουν να μας πουν αυτοί οι καλλιτέχνες. Το ταξίδι τώρα αρχίζει!

The post Τι τρέχει τελικά με την ελληνική μουσική σκηνή; appeared first on anthem.gr.