7 τραγούδια που μας ξυπνούν διάφορα συναισθήματα και μας συντροφεύουν εδώ και χρόνια!

Καλησπέρα, καλησπέρα! Τώρα που ξεμπερδέψαμε με το άρθρο κραξίματος, για το οποίο να θυμίσω έπρεπε να γίνει κατάληψη στη στήλη μου, ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στις αγαπημένες μας λίστες και τις θεματικές μουσικές προτάσεις, για να μην νομίζει ο Νικόλας πως θα είναι το μόνο κουλ παιδί του anthem.gr (βλέπε Six Songs)!

Η αλήθεια είναι πως όταν ξεκίνησα να γράφω το άρθρο, στο νου μου είχα μία πιο ευρεία θεματική, ωστόσο κατέληξα πως ήθελα να ασχοληθώ με τα τραγούδια που μας συντροφεύουν στωικά εδώ και χρόνια και που το καθένα αγγίζει τις καρδιές μας με διαφορετικό τρόπο.

Η φιγούρα του Chester θα συντροφεύει πάντοτε τα χρόνια της εφηβείας μας! Οι Linkin Park, το συγκρότημα που ο μέσος μεταλάς λατρεύει να μισεί, ήταν για τους περισσότερους από εμάς εκείνοι που άνοιξαν τους μουσικούς μας ορίζοντες. Και θα μου πείτε γιατί αυτό το τραγούδι; Γιατί όσα repeat κι αν πατάμε οι στίχοι του θα μας στοιχειώνουν και τα φωνητικά  -ένα βήμα πριν να “σπάσουν” θα μας ανατριχιάζουν.

Για να πετύχει ένα τραγούδι πρέπει να αγγίξει την καρδιά μας! Και για να το καταφέρει αυτό πρέπει να υπάρξει ειλικρίνεια, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην ταύτιση! Απογοήτευση λοιπόν! Ένα συναίσθημα που μας επισκέπτεται όλους μας συχνά! Snuff: Ένα τραγούδι που πάντα θα μιλάει στην καρδιά μας!

Όσα μου ‘μαθες εσύ μένουνε για πάντα χαραγμένα
Σε βινυλίου χαρακιές, σε ζωγραφιές πάνω σε τρένα
Και όσα μου ‘μαθες εσύ τώρα που φτάνω τα τριάντα
Τα φύλαξα όλα εδώ σ’ ένα ρυθμό και μια μπαλάντα!

Κάπου στη γη υπάρχει ένα δάσος που δε φθάνει το φως του ήλιου ποτέ! Ένα τραγούδι που καταφέρνει να συγκεντρώσει τόσα πολλά διαφορετικά συναισθήματα και να τα μεγεθύνει μέχρι να μας “διαλύσει”! Υπέροχο, ατμοσφαιρικό, συγκινητικό!

Δεν είναι τόσο γνωστό όσο το “Λαβωμένο Ξωτικό” ή άλλα κομμάτια των Active Member που μιλάνε για απώλεια, ωστόσο το “Σκιάχτρο” κατάφερε να νικήσει το χρόνο. Κάποιοι λένε πως το τραγούδι μιλάει για τα “σκιάχτρα” του Περάματος, άλλοι πως μιλάει για εθισμό. Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν άπειρες διαφορετικές ερμηνείες, δίχως κάποια να λαθεύει.

Ο θρύλος λέει πως την ιστορία τη γράφουν οι νικητές. Και αυτή είναι η πραγματικότητα. Ένα τραγούδι που μιλάει για τη συλλογική απώλεια μνήμης, την λήθη, το τέλος των αναμνήσεων.

Θα `μαι πάντα εγώ μες το όπλο σου σφαίρα
να σκοτώνεις αυτούς που σκοτώνουν τη μέρα.

The post Μουσική Ανταρσία #41: Τραγούδια που πάντοτε μας “αγγίζουν”! appeared first on anthem.gr.