Αν σε κάτι είμαι πιστός στις παραδόσεις, αυτό είναι να κάνω review κάθε τόμου του Λανφέστ αφού έχει βγει ο επόμενος. Ίσως για να έχω πιο φρέσκια την ιστορία γιατί νομίζω ότι θα τους διαβάσω κοντά, ίσως από τύχη. To anthem.gr όπως πάντα στηρίζει τις εκδόσεις της Λέσχης Φίλων Κόμικς και σας φέρνει το review του για το πέμπτο άλμπουμ του Λανφέστ του Τρόυ!

Που είχαμε μείνει στην ιστορία

Τα πρώτα τέσσερα άλμπουμ έχουν κλείσει ουσιαστικά τον πρώτο κύκλο ιστοριών του ήρωα στη μάχη του πρωταγωνιστή μας με τον Θάνο για το ποιος εκ των δύο θα πάρει στην κατοχή του το σπαθί του Χρυσογάλανου ξεκλειδώνοντας την απόλυτη δύναμη. Η τελική μάχη, αυτή η κόντρα του καλού με το απόλυτο κακό ήταν πραγματικά επική και βρήκε τον Λανφέστ τελικό νικητή, με τον ίδιο παρέα με τον Νικολίδη, τη Σίξι, τη Σιάν και τον Χέμπους να μεταφέρονται στην Έκμουλ πλέον για να αρχίσουν μια νέα ζωή.

Ένα φρενήρες πρώτο κεφάλαιο για την αρχή του δεύτερου κύκλου

Δε θα πω ψέματα, περίμενα ότι η αρχή του δεύτερου κύκλου θα ήταν πολύ πιο χαλαρή και τελικά αυτός ο πρώτος τόμος είχε έναν τρομακτικό ρυθμό στο πως θα παρουσίαζε γεγονότα και πως θα αποτύπωνε τις εξελίξεις. Δεν έχουμε κάποιο μεγάλο time jump ή κάποια αλλαγή στη ζωή του Λανφέστ, απλώς πλέον βρίσκεται στην Έκμουλ όντας αντικείμενο μελέτης των λόγιων, οι οποίοι μελετάνε τις δυνατότητες του. Αν και ο Λανφέστ έχει αγανακτήσει με τη ζωή στη μεγάλη πόλη προτιμώντας το χωριό του, κάνει στη Σίξι χάρες όπως το να της φέρει ένα δράκο που θα είναι νέο μέλος της παρέας και όπως φαίνεται θα παίξει τεράστιο ρόλο.

Για να μην τα πολυλογούμε, ο τόμος κλασικά σπάει σε δύο κομμάτια. Στο πρώτο που είναι το set up, ο Θάνος καταφέρνει με ένα πολύ ύπουλο σχέδιο να κλέψει το σπαθί του Λανφέστ και να κατέχει ο ίδιος την απόλυτη δύναμη κατακτώντας ότι βρει στο διάβα του. Αυτή μάλιστα είναι μια πρόβλεψη που έκανε ο Εντοσθιολόγος νωρίτερα λέγοντας πως έρχονται δύσκολες και μαύρες ημέρες για την Έκμουλ. Ο Θάνος λοιπόν καταφέρνει να κατακτήσει την πόλη και ο Λανφέστ με τους υπόλοιπους ξεφεύγουν μετά από μια υπέροχη μάχη με δράκους, την οποία απήλαυσα στον υπερθετικό βαθμό.

Το δεύτερο μέρος της ιστορίας εστιάζει στο μέρος που η παρέα βρίσκεται πλέον ως πρόσφυγας όπου ο Arleston γράφει για ένα μέρος όπου οι κάτοικοί του φέρουν ως επί το πλείστον ασιατικά χαρακτηριστικά και συνήθειες και φημίζονται για τους χιλιάδες θεούς που λατρεύουν. Προκειμένου ο Λανφέστ να πάρει πίσω το σπαθί του από τον Θάνο πρέπει να βρει ο ίδιος το μαγικό Μαγοχάμοθ και να πάρει δύναμη ώστε να αντιμετωπίσει μια και καλή το μεγάλο εχθρό του. Για αυτό και αναζητάει βοήθεια από τον τοπικό άρχοντα, ωστόσο οι αναποδιές είναι συνεχείς και η παρέα πρέπει να περάσει κάμποσες δοκιμασίες.

Σε γενικές γραμμές η γλώσσα είναι πιο άμεση και καθημερινή και τα αστεία πυκνώνουν. Μπορώ να πω ότι αυτό το άλμπουμ μου φάνηκε λίγο άνισο γενικά, το πρώτο του μέρος ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό και πλούσιο και το δεύτερο μου έμοιαζε λίγο filler ανά σημεία και θα μπορούσε να έχει λιγότερες σελίδες. Οι Σιάν και Νικολίδης μένουν αρκετά σταθεροί, ωστόσο ο Λανφέστ αλλάζει, γίνεται πιο παρορμητικός και βιαστικός, πιο καθημερινός, ίσως επειδή βαριέται να έχει τόση δύναμη. Επίσης η Σίξι ξεσπάει επιτέλους εναντίον του πατέρα της σε μια έντονη σκηνή και φαίνεται ότι θα εξελιχθεί και στον επόμενο τόμο. Συνολικά πάντως έχουμε ακόμα μία κορυφή, αφού γενικότερα ο φρενήρης ρυθμός προμηνύει εξαιρετικά άλμπουμ για το κλείσιμο της ιστορίας και ελπίζω σε μια ακόμα φοβερή τελική κόντρα μεταξύ Λανφέστ και Θάνου.

Ο Tarquin δοκιμάζει (ξανά) καινούρια πράγματα

Έχουμε ξαναδεί στον Λανφέστ εναέρια ταξίδια, ωστόσο ο Tarquin για ακόμα μία φορά δοκιμάζει κάτι καινούριο, εν προκειμένω βάζει σε κόντρα τις ιπτάμενες Μοίρες του Θάνου και τα τέρατά τους ενάντια σε αυτά του Λανφέστ και των υπολοίπως και το αποτέλεσμα είναι επικές αερομαχίες με άγχος, αγωνία και αναλυτικότατα καρέ. Ο χρωματισμός και το χαλαρό απόγευμα με τους ορίζοντες της θάλασσας σε βαθύ μπλε από το χρωματισμό του Livi απλώς απογειώνουν τη σκηνή.

Και γενικά όμως πάμε από την πόλη σε ταξίδι στη θάλασσα και από εκεί σε ένα μικρό νησιωτικό κράτος και διαρκώς βλέπουμε φοβερά σχέδια με αγαπημένο μου το τεράστιο πάνελ με την τελική δοκιμασία από τους θεούς που πέρασε η παρέα στο τέλος. Δεν απογοητεύει ποτέ το σχέδιο στο Λανφέστ και είναι διαρκώς καινοτόμο.

Τελική σύνοψη

Εντυπωσιακότατος πέμπτος τόμος, δυνατή νέα αρχή για τον Λανφέστ που πρέπει να αντιμετωπίσει έναν πανίσχυρο Θάνο και περιμένω να δω πόσο θα συνεχίσει να επεκτείνεται η μυθολογία της σειράς, τι νέες περιπέτειες περιμένουν τους πρωταγωνιστές μας και πως θα εξελιχθεί το arc της Σίξι. Για την έκδοση τα έχω ξαναπεί στις προηγούμενες τέσσερις κριτικές μου ότι είναι φανταστική και η ποιότητα του χαρτιού φοβερή και όλα αυτά μόλις για 14 ευρώ. Στηρίξτε τον Λανφέστ και αδημονώ για ολοκλήρωση της ιστορίας του χρόνου.

The post The Book Corner: Λανφέστ του Τρόυ 5 – Η Ανατριχίλα του Εντοσθιολόγου appeared first on anthem.gr.

Το τέταρτο και τελευταίο μέρος για τον πρώτο κύκλο του Λανφέστ, την τρομερή σειρά κόμικ που εκδίδει η Λέσχη Φίλων Κόμικς κυκλοφόρησε πριν κάποιους μήνες και όπως πάντα το anthem.gr καλύπτει με αναλυτική κριτική κάθε νέο άλμπουμ!

Που είχαμε μείνει στην ιστορία

Η παρέα μας έχει ουσιαστικά φύγει από το Χρυσογάλανο Κάστρο και κατευθύνεται προς το μεγάλο τουρνουά του Κουλχεϊγκ όπου συγκεντρώνονται όλοι οι βαρόνοι και ιππότες και μονομαχούν. Στόχος τους να προλάβουν να πάρουν το σπαθί του Χρυσογάλανου πριν τον Θάνο, ο οποίος όμως λόγω της πιο γρήγορης μεταφοράς του διαθέτει σαφές προβάδισμα. Επίσης ο Νικολίδης ξέρει περισσότερα σχετικά με τη δύναμη του Μαγοχάμοθ και το πως μπορεί να την εκμεταλλευτεί ο Λανφέστ.

Ο πρώτος κύκλος κλείνει με ένα επικό φινάλε

Από που μπορείς να αρχίσεις και που να τελειώσεις όταν μιλάς για τα άλμπουμ του Λανφέστ; Είχα στο νου μου ότι θα έχουμε μια επική τελική μάχη, αλλά αυτό ήταν απίστευτο. Αρχικά όπως συνηθίζει στα άλμπουμ του, ο Arleston σπάει την ιστορία σε δύο διακριτά κομμάτια και εδώ το ένα είναι η μεταφορά των Λανφέστ, Σίξι, Σιάν, Χέμπους και Νικολίδη προς το Κουλχεϊγκ με μια μεγάλη βάρκα, στην οποία όμως θα περάσουν πολλές περιπέτειες καθώς ένας ευγενής επιχειρεί να πάρει για γυναίκα του τη Σιάν με τον Λανφέστ να σταματάει την απόπειρα σε μια σεκάνς με μπόλικη δράση και πολύ δυνατές μάχες.

Το δεύτερο μέρος και φινάλε του πρώτου κύκλου διαδραματίζεται στο περίφημο τουρνουά όπου επιτέλους βλέπουμε μαζί Λανφέστ, Θάνος και Χρυσογάλανο. Αρχικά ο Θάνος έχει πάρει τη θέση άλλου ευγενή στην προσπάθεια του να βρει τον Χρυσογάλανο και εν τέλει τον βρίσκει σχεδόν ταυτόχρονα με την παρέα του Λανφέστ. Εκεί έχουμε μια εντυπωσιακή μάχη και (επίσης επιτέλους) βλέπουμε τον Χέμπους να γυρίζει ξανά στην κανονική του, μη φιλική κατάσταση και να προσπαθεί να βλάψει τους ήρωές μας.

Η κορύφωση έρχεται στην τελική μάχη στο τουρνουά όπου μιμούμενοι άλλους ευγενείς, οι Λανφέστ και Θάνος επιχειρούν να μάθουν μαζί τους το μαγικό σπαθί και τελικά έχουμε μια εντυπωσιακή τελευταία σκηνή με αρκετά πιο overpowered δυνάμεις εξαιτίας και της υπερφυσικής δύναμης που έχει το σπαθί και για τους δύο. Εδώ πρέπει να πω ότι ήταν το μόνο στοιχείο που δε μου άρεσε κάπως στη σειρά ως τώρα, γιατί θεωρώ ότι ο Λανφέστ έπρεπε να κερδίσει πιο εμφατικά και πιο αποφασιστικά την τελική μάχη. Ενδέχεται αυτό παρακάτω να αλλάζει και εγώ προσωπικά να λανθάνω, αλλά περίμενα ένα πιο καθοριστικό φινάλε για τον πρωταγωνιστή μας.

Αυτό το άλμπουμ περιέχει μια αναμενόμενη κορύφωση που οι Arleston και Tarquin έχτιζαν υπομονετικά στα τρία προηγούμενα. Πολλά ερωτήματα σχετικά με τις ιδιότητες της δύναμης του Μαγοχάμοθ λύνονται, οι χαρακτήρες εξελίσσονται, οι μάχες είναι υπερβολικά πολλές και δε μας χαλάει καθόλου και γενικά αποτελεί κλασικό επικό τελευταίο κεφάλαιο μιας ιστορίας που ξέρεις ότι θα σου αφήσει και υποσχέσεις για τη συνέχεια. Και αυτό επιτυγχάνεται με το Λανφέστ 4 που σηματοδοτεί το τέλος της πρώτης περιόδου του Λανφέστ και την εισαγωγή του σε κάτι καινούριο με έναν πρωταγωνιστή εμφανώς πιο ώριμο και αλλαγμένο σε σχέση με την αρχή της ιστορίας.

Επιστροφή στην ύπαιθρο και τη θάλασσα, αλλά ακόμα καλύτερα

Ο Tarquin σχεδίασε ύπαιθρο και λαγκάδια στο πρώτο άλμπουμ, την πόλη στο δεύτερο και στο τρίτο πήγε προς το να ζωγραφίζει κάστρα σε ένα τελείως διαφορετικό σχέδιο. Εδώ το ξαναγυρίζουμε στην ύπαιθρο αλλά και τη θάλασσα με πολύ ωραίο σχέδιο, εμπλουτισμένο από στοιχεία του φανταστικού, αλλά κυρίως έμφαση στη δράση. Ο Λανφέστ μάχεται με σπαθί, σε κονταρομαχία, έναντι πολλών στρατιωτών, ένας εναντίον ενός με τον Θάνος, ακόμα και μάχη εναντίον του Χέμπους έχουμε και πάντα ο Tarquin σου κρατάει το ενδιαφέρον με το σενάριο να ανακατεύεται με ενδιαφέροντα τρόπο και ενίοτε αστείο. Η χημεία των δύο δημιουργών είναι πλέον προφανής.

Τελική σύνοψη

Έχω βαρεθεί να λέω πόσο άψογη είναι η έκδοση, οπότε ναι προφανώς αξίζει μόνο και μόνο για αυτήν αλλά σε γενικές γραμμές νομίζω είναι ευκαιρία για όποιον θέλει να πάρει τα Λανφέστ να διαβάσει και τα τέσσερα άλμπουμ μονοκοπανιά ή έστω να πιάνει αργά και σταθερά το κάθε ένα εξ αυτών. Οπότε ναι, πολύ ενθουσιασμένος για τη νέα αρχή και περιμένω να δω που θα πάει η ιστορία μετά το εντυπωσιακό φινάλε.

The post The Book Corner: Ο Λανφέστ του Τρόυ 4 – Ο Ιππότης της Έκμουλ appeared first on anthem.gr.

Λίγο οι συνεχείς καθυστερήσεις, λίγο η έλλειψη υλικού, έμεινα μακριά από τον Λανφέστ για πάνω από 1 χρόνο και έχοντας δύο άλμπουμ στη στοίβα με τα αδιάβαστα. Περιμένοντας ωστόσο πότε θα βγει ο πέμπτος τόμος, είπα να τελειώσω τον πρώτο κύκλο όσο πιο άμεσα. Αρχικά ευχαριστώ πάρα πολύ τους φίλους Γιώργο και Γιάννη από τη Λέσχη Φίλων Κόμικς, καθώς μου παρείχαν σελίδες από το εσωτερικό για να φτιάξω την κριτική.

Που είχαμε μείνει στην ιστορία

Έχουμε αφήσει τον Λανφέστ, τη Σίξι, τη Σιάν, τον Χέμπους και τον Νικολίδη στην αναχώρηση τους από την Έκμουλ προς το Χρυσογάλανο Κάστρο όπου χρειάζονται το σπαθί του Ιππότη Χρυσογάλανου με το μαγικό Φίλντισι του Μαγοχάμοθ πριν καταλήξει στα χέρια του εχθρού τους, Θάνος. Αυτός ο τόμος είναι ουσιαστικά το ταξίδι σε μια πιο νησιωτική μεριά του πλανήτη του Τρόυ και παρά τον αγώνα δρόμου που γίνεται, η ιστορία εξελίσσεται πολύ ομαλά και πολύ σωστά.

Μια μεταβατική ιστορία που επενδύει στους χαρακτήρες

Αν και αυτός ο τόμος είναι σε αρκετά σημεία μεταβατικού χαρακτήρα με στόχο να μας οδηγήσει στην τελική μάχη, πρέπει να πω ότι είναι από τους πιο ποικίλους σεναριακά και εικαστικά. Ο Arleston επικεντρώνεται στους χαρακτήρες της παρέας και στην ανάπτυξη του μύθου του Μαγοχάμοθ και πως μπορούν να μάθουν την τοποθεσία του και λιγότερο στους κακούς, τους οποίους αφήνει για το τέταρτο και τελευταίο μέρος του πρώτου κύκλου της σειράς.

Έτσι ο Θάνος εμφανίζεται για λίγο στην αρχή του κόμικ σε μια γρήγορη μάχη και ο Ιππότης Χρυσογάλανος δε βρίσκεται καν στο κάστρο, ωστόσο ο σκοπός του τρίτου αυτού μέρους είναι διαφορετικό. Έχουμε λοιπόν ένα περιπετειώδες ταξίδι και τον πολύ σοβαρό τραυματισμό της Σιάν και στο δεύτερο έχουμε την παρέα μας στο Χρυσογάλανο Κάστρο, το οποίο όμως δέχεται επίθεση.

Έτσι πέραν του bonding της παρέας, μαθαίνουμε περισσότερα για την προσπάθεια του Νικολίδη να βρει στοιχεία για το Μαγοχάμοθ, ενώ οι δημιουργοί μας δίνουν μια εντυπωσιακότατη τελική μάχη που επενδύει πολύ στο lore του Τρόυ και σε περιστασιακούς χαρακτήρες και κακούς που έχουν να προσδώσουν κάτι ωραίο στην ιστορία.

Κλείνοντας, είναι ένα άλμπουμ που μας οδηγεί πλέον ξεκάθαρα στη μεγάλη μάχη μεταξύ Λανφέστ, Χρυσογάλανου και Θάνος και η οποία αναμένεται εντυπωσιακή. Το άλμπουμ πετυχαίνει 100% το στόχο του επενδύοντας στο να δούμε διαφορετικές τοποθεσίες στο Τρόυ, να έχει το κλασικό χιούμορ της σειράς και να πάει την ιστορία κι άλλα βήματα παρακάτω, κάνοντας σε να σεβαστείς και να αγαπήσεις περισσότερο τους πέντε πρωταγωνιστές.

Το πιο πολύπλευρο σχέδιο του Taquin ως τώρα

Έχω εκφράσει ουκ ολίγες φορές τον θαυμασμό μου για τον Γάλλο δημιουργό, αλλά εδώ ο Tarquin πηγαίνει σε άλλο επίπεδο. Ο πρώτος τόμος ήταν περισσότερο μια περιπέτεια στο δάσος, ο δεύτερος ήταν στην πόλη της Έκμουλ, εδώ όμως έχουμε πολλά και διαφορετικά τοπία και τοποθεσίες και ο σχεδιαστής τα πηγαίνει περίφημα. Από τη σεκάνς στην αρχή με την καταιγίδα στη μέση της θάλασσας (όπου νιώθεις όλο το αίσθημα της αγωνίας των ηρώων) μέχρι τα καρέ στην παραλία, στο χωριό και φυσικά στο κάστρο.

Το gore στοιχείο δεν λείπει όπως και τα πιο μεγάλα, εντυπωσιακά καρέ που πάντα σπάνε με μια χιουμοριστική ατάκα ή την αφήγηση σε άψογους συνδυασμούς. Η πλάκα είναι ότι είμαι σίγουρος ότι στον επόμενο θα πάει ακόμα καλύτερα, αλλά σχεδιαστικά και χρωματικά είναι ο κορυφαίος τόμος εκ των τριών.

Η έκδοση και τελική σύνοψη

Δε θα κουραστώ να το λέω. Η έκδοση είναι άψογη και δε χρειάζεται διορθώσεις. Σκληρόδετο, με ωραίο χαρτί, υπέροχο εσωτερικό, τέλεια απόδοση των χρωμάτων και φυσικά καλή και ενδιαφέρουσα μετάφραση με τον πεζό λόγο να αποτυπώνεται και στο χαρτί όπως στην καθημερινότητα μας δηλαδή με ατάκες και βρισιές. Πέρασα πολύ καλά και με αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας και πιστεύω σύντομα θα διαβάσω το επόμενο!

The post The Book Corner: Ο Λανφέστ του Τρόυ 3 – Το Χρυσογάλανο Κάστρο appeared first on anthem.gr.

Στις αρχές του 2020 ήρθε στη διαδικτυακή κοινότητα του GreekComics μία ανακοίνωση που θα έπιανε αρκετούς εξ απρόπτου. Όπως ανακοινώθηκε τότε θα ετοιμαζόταν μία έκδοση γαλλοβελγικού κόμικ, το οποίο δεν είχε κυκλοφορήσει στα αγγλικά και θα εντασσόταν στο είδος του heroic fantasy. Το συγκεκριμένο κόμικ θα κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις της Λέσχης Φίλων Κόμικς και εν τέλει έφτασε στα χέρια μας τον Μάιο του 2020. Η Λέσχη Φίλων Κόμικς μέχρι φέτος είχε κάνει λίγες, αλλά εξαιρετικές εκδοτικές προσπάθειες όπως οι Περιπέτειες του Περτουίλαμπι του Don Rosa και το Ελ Τζο και η έκδοση του Λανφέστ σηματοδοτεί την έναρξη μίας καινούριας εποχής με μεγαλύτερη εκδοτική παρουσία.

Μια μικρή εισαγωγή σχετικά με την έκδοση

Για να πω την αλήθεια, πέραν κάποιων σειρών της Μαμούθ δε έχω εντρυφήσει στα BD και διαβάζω κυρίως αμερικάνικα κόμικ, οπότε η ανακοίνωση της ΛΕΦΙΚ με χαροποίησε ιδιαίτερα γιατί θα μπορούσα να έρθω σε επαφή με ένα γαλλοβελγικό κόμικ που θα εκδοθεί σε ποιότητα αντίστοιχη της γαλλικής και μάλιστα στα ελληνικά.

Το συγκεκριμένο κόμικ ανήκει στη γαλλοβελγική σχολή (Bandes dessinées), τους σημαντικότερους εκπροσώπους της οποίας, τους έχουμε συναντήσει στην Ελλάδα με τη μορφή του Λούκυ Λουκ, του Αστερίξ, του Ιζνογκούντ και άλλων σειρών, κυρίως της Μαμούθ Comix. Πρόκειται για μια σειρά των Christophe Arleston και Didier Tarquin, οι οποίοι επιμελούνται το σενάριο και το σχέδιο αντίστοιχα. Οι συγκεκριμένοι συντελεστές αποτελούν γνωστά ονόματα στους γνώστες των BD, αλλά στα ελληνικά είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε δουλειά τους. Παλαιότερα είχε παρουσιαστεί στο GreekComics και ένα scanlation του πρώτου τεύχους, οι συντελεστές του οποίου το χρησιμοποίησαν σαν βάση και για την έντυπη μορφή του αρκετά χρόνια μετά. Το Μάιο λοιπόν ύστερα από επίσκεψη στη Λέσχη, αγόρασα το τεύχος, το διάβασα και ενθουσιάστηκα. Ας ξεκινήσουμε από την ιστορία.

Ιστορία

Ο κόσμος του Λανφέστ είναι ο πλανήτης του Τρόυ, στον οποίο ο κάθε άνθρωπος έχει μια δική του δύναμη. Πρόκειται για ένα κλασικό σύμπαν όπως αυτά που συναντάμε συχνά σε medieval fantasy κόσμους. Ο πρωταγωνιστής μας είναι ο Λανφέστ, ένας άνδρας που εργάζεται σαν σιδηρουργός λόγω της δύναμης του να μπορεί να λιώσει μέταλλο με τα μάτια του. Είναι αρραβωνιασμένος με τη Σιάν, τη μεγάλη κόρη του μάγου του χωριού Νικολίδη. Μία μέρα ανακαλύπτει εντελώς τυχαία ότι κρατώντας το σπαθί ενός ιππότη που το φέρνει για επισκευή αποκτά την απόλυτη δύναμη και μπορεί να χρησιμοποιήσει όποια δύναμη επιθυμεί.

Ο Νικολίδης συμπεραίνει ότι αυτό συνέβη επειδή η λαβή του εν λόγω σπαθιού περιέχει το φίλντισι του Μαγοχάμοθ, ενός μαγικού πλάσματος στον κόσμο του Τρόυ και γι’ αυτό το λόγο ξεκινάει με τον Λανφέστ και τις δύο κόρες του, ένα ταξίδι για την Έκμουλ την πόλη που κατοικούν άλλοι πρεσβύτεροι που θα μπορούν να εξηγήσουν τι ακριβώς συνέβη και μπορεί ο Λανφέστ να έχει τις μαγικές αυτές δυνάμεις.

Ο πρώτος αυτός τόμος είναι ξεκάθαρα εισαγωγικός και αφορά τις περιπέτειες των τεσσάρων ηρώων από το χωριό Γκλίνιν μέχρι την Έκμουλ, στη διάρκεια των οποίων κερδίζουν έναν ακόμα σύντροφο, τον Χέμπους ένα τρολ που χάρη στα ξόρκια του Νικολίδη μεταμορφώνεται σε έναν πράο και ιδιαίτερα χρήσιμο συνοδοιπόρο.

Σενάριο

Ο Arleston είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις ιστορίες του που εντάσσονται σε fantasy κόσμους και ο Λανφέστ είναι μια από τις πιο γνωστές δουλειές του και όχι άδικα. Κατ’ αρχάς στην πρώτη σελίδα έχουμε μια πρώτη γνωριμία με τους χαρακτήρες του κόμικ, κάτι που μου θύμισε (για καλό λόγο) τον Αστερίξ. Μάλιστα έχουμε και μια πρώτη επαφή με τον κακό μας, ο οποίος δεν εμφανίζεται σε αυτό το άλμπουμ, αλλά στο επόμενο. Από τις πρώτες γραμμές και με τη βοήθεια ενός χάρτη ερχόμαστε σε επαφή με τον κόσμο του Τρόυ, τους πρωταγωνιστές και τις προυπάρχουσες σχέσεις τους με αποτέλεσμα με το που ξεκινάς το άλμπουμ να νιώθεις μέρος αυτού του σύμπαντος.

Παράλληλα αν και το Φίλντισι του Μαγοχάμοθ είναι εισαγωγικό άλμπουμ ο Arleston κάνει εξαιρετικό character work, τόσο με τον πρωταγωνιστή όσο και με τη σχέση του με τη Σιάν και την προκλητική αδερφή της, τη Σίξι. Παράλληλα οι δυνάμεις που κατέχουν οι ήρωες χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό στις περιπέτειες τους, είτε για να υπερκεράσουν κάποιο εμπόδιο είτε για χιουμοριστικούς σκοπούς. Και μιας που το ανέφερα, το άλμπουμ εμπεριέχει πολύ μεγάλες δόσεις χιούμορ. Αν και έχουμε να κάνουμε με μια σειρά μεσαιωνικής φαντασίας όπου τα concepts είναι λίγο πιο σοβαρά, ο Arleston διακωμωδεί αρκετά στοιχεία του όλου είδους και χρησιμοποιεί αρκετά αστεία σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ, ακόμα και για να σπάσει τον πάγο σε σοβαρές καταστάσεις.

Σχέδιο-Χρωματισμός

Το σχέδιο του Tarquin θα θυμίσει σε πολλούς τις γαλλοβελγικές τεχνοτροπίες στο Αστερίξ, ενταγμένες σε ένα μεσαιωνικό κόσμο. Με λίγα λόγια είναι πανέμορφο και με πολλές λεπτομέρειες όσον αφορά εκφράσεις των προσώπων και τοποθεσίες. Ταυτόχρονα ο χρωματισμός που χρησιμοποιεί η έκδοση της Λέσχης Φίλων Κόμικς είναι του Matteo Livi και είναι μεταγενέστερος του αρχικού, τον οποίο έχω δει σε κάποιες εικόνες και μου φαίνεται πολύ κατώτερος. Πρόκειται για ένα κόμικ με πολύ πλούσια παλέτα χρωμάτων με το κάθε ένα να βοηθάει πολύ το σχέδιο του Tarquin, τονίζοντας τις λεπτομέρειες και κάνοντας την ατμόσφαιρά του ακόμα ομορφότερη. Κάθε σελίδα είναι χάρμα οφθαλμών.

Έκδοση

Αρχικά να πούμε τα θετικά. Είναι πολύ όμορφο που η Λέσχη Φίλων Κόμικς αποφάσισε σε μια δύσκολη εποχή (θυμίζω ότι το κόμικ κυκλοφόρησε λίγο μετά το τέλος της πρώτης καραντίνας) να προχωρήσει σε μια εκδοτική προσπάθεια που χρειάζεται επένδυση και συνέπεια, την οποία φαίνεται ικανή να τηρήσει. Από όσα κόμικς έπιασα το 2020 στα ελληνικά, ο Λανφέστ έχει μακράν την ομορφότερη έκδοση. Το εξώφυλλο είναι σκληρόδετο με υπέροχα χρώματα και το μέγεθος είναι 23 Χ 32 εκατοστά.

Η προσπάθεια της εκδοτικής δεν είναι απλά να εκδώσει ένα γαλλοβελγικό κόμικ, αλλά να έχει την ίδια ποιότητα έκδοσης με τη γαλλική και παραπλήσια τιμή. Το μέγεθος είναι σημαντικά μεγαλύτερο από του Αστερίξ και του Λούκυ Λουκ, κάτι που βοηθάει πολύ τα υπέροχα καρέ να αναδειχθούν, ενώ το χαρτί είναι ματ και όχι ιλουστρασιόν κάτι που αποτελεί την κύρια διαφορά σε σχέση με την ξένη έκδοση. Και για όλο αυτό το πακέτο, δηλαδή μια εξαιρετική ιστορία και μια όμορφη έκδοση, η τιμή είναι μόλις στα 12 ευρώ, δηλαδή φθηνότερα από τη Γαλλία. Στην ελληνική αγορά δύσκολα βρίσκει κανείς γαλλοβελγικά κόμικς, πόσο μάλλον σε αυτήν την τιμή και με τόσο πιστή μεταφορά της γαλλικής έκδοσης.

Ένα από τα αρνητικά της έκδοσης είναι το ματ χαρτί που προαναφέραμε. Η ποιότητα του είναι καλή και όμορφη στο χέρι, αλλά δεν αναδεικνύει όσο θα έπρεπε τον υπέροχο χρωματισμό του Livi και ανά σημεία τα χρώματα φαίνονται λιγότερο ζωντανά και πιο θολά. Το δεύτερο είναι η γραφιστική επιμέλεια όπου κάποια ηχητικές κραυγές έχουν μείνει αμετάφραστες και άλλα φαίνονται λίγο άσχημα σε σύγκριση με τη γαλλική έκδοση. Ωστόσο ύστερα από συζητήσεις στο GreekComics ξέρουμε πως αυτά θα διορθωθούν στον επόμενο τόμο.

Και τώρα έρχεται…ο Θάνος

Αν υπάρχει μια παθογένεια των εκδοτικών που έχουμε τονίσει αρκετές φορές σε εκπομπές και συζητήσεις μας με ανθρώπους των κόμικς είναι η κυκλοφορία του πρώτου, εισαγωγικού άλμπουμ ή volume μιας σειράς του εξωτερικού χωρίς να βγάζουν τη συνέχεια. Αυτό γίνεται είτε γιατί δεν υπάρχει πλάνο είτε γιατί δεν υπάρχει γνώση αν η σειρά θα τραβήξει. Παρ’ όλες τις δυσκολίες του 2020, το δεύτερο άλμπουμ της σειράς ήρθε μόλις χθες! Να κάνουμε μια παρένθεση λέγοντας ότι η σειρά Λανφέστ του Τρόυ έχει οχτώ άλμπουμ συνολικά και ουσιαστικά δύο arcs να πιάνουν από τέσσερα άλμπουμ το κάθε ένα.

Εκτός του δεύτερου, υπάρχει προγραμματισμός και για την έκδοση του τρίτου και του τέταρτου άλμπουμ που ολοκληρώνουν το πρώτο arc, κίνηση που με ενθουσιάζει, ενώ η τιμή δεν θα αλλάξει. Σε αυτό το δεύτερο άλμπουμ θα γνωρίσουμε και τον Θάνος που θα είναι ο βασικός κακός της σειράς. Αυτό που έχουμε μάθει από την εισαγωγή του πρώτου άλμπουμ ότι είναι πειρατής, με δυνάμεις τηλεμεταφοράς και είναι εξίσου ευαίσθητος στις δυνάμεις του Μαγοχάμοθ όπως ο Λανφέστ. Προσωπικά το περιμένω εναγωνίως και σίγουρα θα έχουμε review και για αυτό το άλμπουμ.

Μπορείτε να αγοράσετε το πρώτο και το δεύτερο άλμπουμ του Λανφέστ από το e-shop της ΛΕΦΙΚ και από το e-shop των εκδόσεων Οξύ που έχουν την αποκλειστική διανομή. Το προτείνω ανεπιφύλακτα, καθώς είναι σίγουρα ένα από τα πέντε καλύτερα κόμικς που διάβασα το 2020. Καλή χρονιά σε όλους και ελπίζω να τα λέμε πιο συχνά μέσω του anthem.gr και της ραδιοφωνικής μας εκπομπής!

The post The Book Corner: Ο Λανφέστ του Τρόυ 1 – Το Φίλντισι του Μαγοχάμοθ appeared first on anthem.gr.

Γνώρισα τη Λέσχη Φίλων Κόμικς σχετικά πρόσφατα. Παρακολουθούσα συζητήσεις από τα μέλη της στο φόρουμ που τρέχουν, το greekcomics.gr, ωστόσο δεν έτυχε να περάσω από το χώρο που στεγάζει την αγάπη τους για τα κόμικς μέχρι την περσινή χρονιά. Προσπαθώ πλέον να συμμετέχω συχνά-πυκνά σε events και να περνάω μία βόλτα από τη ΛΕΦΙΚ, όπου έχουν στήσει έναν πολύ όμορφο χώρο. Η ομάδα του anthem.gr επισκέφτηκε τη ΛΕΦΙΚ και συνομίλησε με τον Πρόεδρο της Λέσχης, τον κ. Γιώργο Γεωργέλο και τον κ. Κώστα Μαδεμλή. Τα κύρια σημεία της συζήτησης αυτής και όσα αφορούσαν τη Λέσχη μπορείτε να τα διαβάσετε παρακάτω:

Πως πήρατε την απόφαση να ξεκινήσετε μία λέσχη για το κόμικ; Γνωρίζαμε ότι είχατε το φόρουμ, το greekcomics.gr, αλλά πως αποφασίσατε να έχετε ένα χώρο δικό σας;

Γ: Η ιδέα ξεκίνησε από το φόρουμ. Αρχίσαμε κάποια άτομα που ήμασταν μέλη του φόρουμ να συναντιόμαστε. Έλληνες είμαστε, θέλουμε να ξέρουμε με ποιον μιλάμε, οπότε αρχίσαμε και κάναμε συγκεντρώσεις. Τις λέγαμε “Συγκεντρώσεις της Σακούλας”, γιατί αγοράζαμε και ανταλλάσσαμε ο ένας από τον άλλο όλη την ώρα κόμικ για τις συλλογές μας. Φτάσαμε σε ένα σημείο που είχαμε μαζευτεί 30 άτομα. Ήταν αρκετά δύσκολο, γιατί υπήρχαν συναντήσεις που ερχόντουσαν 30-40 άτομα.

Είναι λογικό αφού την προηγούμενη δεκαετία, πολλά φόρουμ κάνανε συναντήσεις, αλλά το να φτάνεις 30 και βάλε άτομα είναι μεγάλο νούμερο!

Γ: Ε ναι, γενικά πάνω από 20 είναι πολύ δύσκολο να συναντηθείς σε κάποιο χώρο, τρία με τέσσερα τραπέζια μπορείς να βρεις σε κάποιο μαγαζί αν το κλείσεις, αλλά ξαφνικά αν εμφανιστούν πολλά άτομα είναι αδύνατο να βρεις. Ο αριθμός των ατόμων δεν ήταν προγραμματισμένος, ανέβαινε στο φόρουμ και ήταν ανοιχτή πρόσκληση για όλους. Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο να κλείσουμε ένα χώρο πάνω από μία κρεπερί. Ήταν ένα πατάρι που βρισκόταν στο Μπραχάμι κοντά στο μετρό του Αγίου Δημητρίου, αλλά μας έτρωγε η τσίκνα, φεύγαμε μυρωδάτοι από εκεί. Αυτόν τον χώρο δεν τον χρησιμοποιούσαν συχνά οι πελάτες, μόνο όταν είχε αγώνες, οπότε όταν ξέραμε ότι δεν είχε, πηγαίναμε και μαζευόμασταν εκεί 30-40 άτομα, κάναμε και γενέθλια εκεί.

Κ: Και αυτό ήταν και πολύ συχνό, δηλαδή μαζευόμασταν 1-2 φορές την εβδομάδα, δεν ήταν ας πούμε μία φορά το δίμηνο.

Γ: Σωστό, μαζευόμασταν συχνά, στην αρχή ήταν μία φορά στις 15 ημέρες, αλλά είδαμε ότι θέλαμε να βρισκόμαστε και ξεκινήσαμε να το κάνουμε μία φορά την εβδομάδα και ύστερα δύο φορές.

Αυτές οι συναντήσεις τι ακριβώς αφορούσαν;

Γ: Τίποτα, απλά παρέα ήμασταν, αρχικά θέλαμε και να γνωρίσουμε ποιος βρισκόταν πίσω από το nickname, δηλαδή το παρατσούκλι στο φόρουμ. Δεύτερον να μπορέσουμε να κουβεντιάσουμε πάνω στα κόμικ, γιατί όσο και να κουβεντιάζεις στο φόρουμ, δεν είναι όπως το να συζητάς από κοντά, να συνδέσουμε και ονόματα με πρόσωπα.

Πως αποφασίσατε να φύγετε από τις συναντήσεις και να έχετε ένα δικό σας χώρο;

Γ: Εκεί που αρχίσαμε να βρισκόμαστε πιο συχνά, είδαμε ότι θέλαμε να κάνουμε και κάτι άλλο, υπήρξε η ιδέα να γίνουμε υπαρκτοί. Όσο είναι μόνο στο Διαδίκτυο είσαι αέρας, δεν υπάρχεις, είναι ένα κλικ. Θέλαμε να στήσουμε μία οντότητα, δηλαδή ότι είμαστε μία παρέα τρελών, αλλά θέλαμε να έχουμε ένα στέκι, να μπορούν να μας βρουν. Και να κάνουμε το στέκι όπως θέλουμε εμείς, όχι να είμαστε κάπου φιλοξενούμενοι. Μπορείς να πας σε μία καφετέρια και να συνεννοηθείς να κάνεις τις συγκεντρώσεις, δε θα σου πουν όχι. Το θέμα ήταν πως θέλαμε να γίνει όπως το είχαμε φανταστεί εμείς, να γίνει με τη δικιά μας την τρέλα. Οπότε αποφασίσαμε να νοικιάσουμε ένα χώρο με μεγάλο ρίσκο. Φτιάξαμε ένα σύλλογο, μία λέσχη που είναι μία αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία και αρχίσαμε να ψάχνουμε για χώρο, κάτι πολύ δύσκολο, γιατί ο χώρος σημαίνει υποχρεώσεις, χρήματα, ωράριο.

Πότε έγινε η ίδρυση της λέσχης;

Γ: Το Φεβρουάριο του 2009 μιλήσαμε μέσα από το φόρουμ και κάναμε μία συγκέντρωση, μαζευτήκαμε 13 άτομα και υπογράψαμε το καταστατικό. Έτσι ιδρύθηκε η Λέσχη Φίλων Κόμικ.

Οπότε σε λίγες ημέρες γιορτάζετε τα 10 χρόνια της Λέσχης;

Γ: Ναι, αλλά είναι το τυπικό, γιατί συνήθως τα γενέθλια της λέσχης τα γιορτάζουμε γύρω στις 30 Μαΐου με αρχές Ιούνη που βρήκαμε την έδρα.

Περάσατε δηλαδή ένα πρώτο τρίμηνο που ψάχνατε το χώρο;

Γ: Από Μάρτιο μέχρι Μάιο ψάχναμε το χώρο με βάση τα χρήματα, να δούμε πως θα πάμε και τι θα κάνουμε. Υπήρχαν πολλές διαφωνίες, γιατί στην παρέα είχαμε ένα τραπεζικό και ένα λογιστή, οι οποίοι μιλάνε με νούμερα και τα νούμερα δε βγαίνανε. Την κάναμε όμως την τρέλα και το φτιάξαμε. Για εφτά χρόνια είχαμε ένα χώρο στο Μοναστηράκι στην Αγίας Ειρήνης. Ήταν ένα διατηρητέο χωρίς κοινόχρηστα, είχε δική του πόρτα, ανεβαίναμε και είχε πρώτο και δεύτερο όροφο. Όταν ανοίξαμε, είχαμε ελάχιστα πράγματα, δεν είχαμε ούτε τραπέζια, ούτε καρέκλες. Άρχισαν και έφερναν διάφορα άτομα και έδιναν σαν προσφορά πράγματα, άλλος καρέκλες, άλλος πανιά για τις καρέκλες, καθένας ό,τι μπορούσε, πήραμε δύο βιβλιοθήκες στην αρχή και σιγά σιγά στήσαμε το χώρο για να ξεκινήσουμε. Τώρα κλείνουμε δέκα χρόνια και μου φαίνεται απίστευτο.

Στην αρχή τα νούμερα βγαίνανε από συνδρομές της αρχικής παρέας;

Γ: Όχι, όταν άνοιξε η λέσχη, είχαμε χρήματα για 3 μήνες. Τα δεκατρία ιδρυτικά μέλη δώσαμε ένα κεφάλαιο στην αρχή, μικρό, αλλά αρκούσε για ένα τρίμηνο. Τότε δεν είχαμε και πωλητήριο.

Ποιοι είναι πίσω από την οργάνωση της λέσχης;

Γ: Αυτή τη στιγμή είμαστε ογδόντα μέλη που δίνουν συνδρομές κάθε μήνα. Φίλους έχουμε πολλούς, αλλά τα εγγεγραμμένα μέλη είναι ογδόντα. Τα καταστατικά μέλη είναι έντεκα. Όταν είσαι μέλος του καταστατικού, έχεις άλλες ευθύνες από τα απλά μέλη. Το απλό μέλος δίνει απλά συνδρομή, δεν υπάρχει Διοικητικό Συμβούλιο και τέτοια πράγματα. Αυτή τη στιγμή αποφασίζουμε και τρέχουμε για τη Λέσχη γύρω στα 4-5 άτομα. Πάντα όταν έχουμε κάποιο φεστιβάλ ή το καλοκαίρι που μετακομίζαμε και έπεσε πάρα πολλή δουλειά σε αυτό το χώρο, κάνουμε μία πρόσκληση μέσω του φόρουμ και έρχονται άτομα και μας βοηθάνε. Ο καθένας προσφέρει με τον τρόπο του. Δε δουλεύουμε σαν εταιρεία, είναι το εθελοντικό και το τι γουστάρουμε να κάνουμε.

Πως μπορεί να γίνει κάποιος μέλος της Λέσχης και τι κερδίζει μέσα από αυτό;

Γ: Είναι πολύ εύκολο το να γίνει. Δίνει κάποια στοιχεία είτε online, είτε στον Κώστα, είτε σε μένα. Υπάρχει και φόρμα στο φόρουμ γι’ αυτό το σκοπό. Η συνδρομή είναι 5 ευρώ το μήνα για τους επαρχιώτες και 6 ευρώ για τους Αθηναίους. Τα οικονομικά οφέλη για ένα μέλος είναι καλύτερες τιμές στα μεταχειρισμένα και έξτρα εκπτώσεις στα καινούρια που πουλάμε. Παίρνει μία κάρτα που είναι 20% έκπτωση στα κόμικ του Public και ειδικές εκπτωτικές τιμές σε άλλα μαγαζιά που πουλάνε κόμικ. Επίσης βοηθάει να κρατηθεί αυτό ζωντανό που είναι μοναδικό, δεν έχει ξαναγίνει.

Κ: Κάποιοι μάλιστα το κάνουν μόνο γι’ αυτό. Υπάρχουν μέλη από την επαρχία που δεν έχουν έρθει ποτέ εδώ και δίνουν χρήματα για να βοηθήσουν.

Γ: Έχουμε άτομα από την επαρχία που το αγαπάνε αυτό και αγαπάνε το γεγονός ότι άτομα χωρίς εμπορικό συμφέρον, χωρίς όφελος αν θα πουλήσει κάτι ή δε θα πουλήσει, που δεν είναι δημιουργοί ή εκδότες, το κάνουν μόνο για την ευχαρίστηση, για να προσφέρουν. Γι’ αυτό δεν έχουμε τιμοκατάλογο, κάνουμε εκδηλώσεις και τα προσφέρουμε όλα τσάμπα, γι’ αυτό έχουμε τέτοιες τιμές στα μεταχειρισμένα, δεν έχουμε τιμές του εμπορίου.

Με ποιον τρόπο μπορεί κάποιος να προσφέρει στη Λέσχη;

Κ: Πολλοί δίνουν δωρεά κάποια τεύχη που έχουν διπλά και ή τα βάζουμε στη βιβλιοθήκη ή αν τα έχουμε, στο πωλητήριο στα μεταχειρισμένα. Άλλοι βοηθάνε φέρνοντας πράγματα από το σούπερ μάρκετ. Υπάρχουν πολλοί τρόποι.

Γ: Ισχύει, πολλοί έρχονται με σακούλες. Άλλοι έρχονται να πιουν ένα καφέ και προσθέτουν χρήματα στους κουμπαράδες που έχουμε. Πολλοί έχουν κούτες με τεύχη και αντί να τις πετάξουν, τις δωρίζουν για πώληση. Καθένας προσφέρει ότι νομίζει.

Που μπορεί να σας βρει κάποιος και ποιες ώρες;

Γ: Ο χώρος μας βρίσκεται στην Ιερά Οδό 14. Εκτός από Δευτέρες είμαστε ανοιχτά όλα τα απογεύματα από τις 18:00 ως τις 22:00 και Σαββατοκύριακα είμαστε και πρωί 10:00 με 14:00 εκτός από απόγευμα. Είναι ώρες που δε δουλεύουμε και βρισκόμαστε εδώ για να συντηρούμε τη Λέσχη.

Τι μπορεί να κάνει κάποιος στη Λέσχη;

Γ: Προσφέρουμε δύο είδη καφέ και αναψυκτικά. Έχουμε τη βιβλιοθήκη, τη μοναδική στην Ελλάδα με τόσα πολλά τεύχη, τα οποία είναι μόνο στα Ελληνικά, δεν έχουμε ξένα. Μπορεί να έρθει να διαβάσει ό,τι θέλει χωρίς καμία υποχρέωση, να φέρει την παρέα του και να παίξουν επιτραπέζια από τάβλι μέχρι ό,τι μπορείς να φανταστείς, μπορούν να φέρουν καφέ και φαγητό από έξω και να κάτσουν.

Κ: Μπορεί επίσης να συναντηθεί με παιδιά από το φόρουμ για συζήτηση.

Γ: Επίσης μπορεί ο καθένας να βάλει να δει ταινία, γιατί έχουμε μεγάλη τηλεόραση Plasma. Πολλοί έρχονται με λάπτοπ ή tablet και κάνουν δουλειά μετά μουσικής, γιατί έχουμε wi-fi. Είμαστε ανοιχτό στέκι για όλους, χωρίς υποχρεώσεις, δε χρειάζεται να είσαι μέλος για να έρθεις. Θες να έρθεις για παρέα, παίρνεις μία καρέκλα και έρχεσαι στην παρέα, θες να διαβάσεις μόνος σου, κάθεσαι και διαβάζεις μόνος σου. Υπάρχουν σχεδιαστές που έρχονται και απλά σχεδιάζουν.

Είναι ένας ήσυχος χώρος με υπέροχη θέα, δεν ενοχλούμε ο ένας τον άλλο, δεν έχουμε εντάσεις τύπου να σφαχτούμε για πολιτικά ή ποδοσφαιρικά, προφανώς μπορούμε να πετάξουμε ένα πείραγμα όπως σε κάθε παρέα. Δεν υπάρχουν διακρίσεις τύπου “Έλα τώρα, εσύ διαβάζεις Marvel και ήρωες με κολάν” ή “Εγώ διαβάζω μόνο Παπιά”. Είναι σεβαστές οι προτιμήσεις του καθενός, πειράγματα κάνουμε μεταξύ μας και κάνουμε πλάκα, γιατί γνωριζόμαστε και κανένας δεν παρεξηγείται. Απλά διασκεδάζουμε. Στις συγκεντρώσεις μας θα βρεις καθηγητές πανεπιστημίου, άνεργους, δεκαεφτάρηδες στο Λύκειο, γιατρούς, ό,τι μπορείς να φανταστείς και απλά καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι και περνάμε όμορφα. Το κόμικ δεν είναι για να χωρίζει τους ανθρώπους, είναι διασκέδαση.

Πέραν από κόμικ, τι άλλο συλλέγει η Λέσχη; Συλλέγετε επιτραπέζια ή φιγούρες;

Γ: Όχι, τα επιτραπέζια και οι φιγούρες είναι όλα από προσφορές. Η Λέσχη δεν έχει τα χρήματα να πάει να αγοράσει για να συλλέξει. Κάποιοι δε θέλουν τις φιγούρες και μας τις φέρνουν και εμείς τις βάζουμε στο χώρο για διακόσμηση.

Κ: Και τα επιτραπέζια δεν τα έχουμε σαν συλλογή, είναι προσφορές και τα έχουμε καθαρά για να έρθει κάποιος να παίξει.

Γ: Έχουμε αγοράσει κάποια τραπέζια και άλλα πράγματα, αλλά το κολάζ που έχει πάνω του, το έκανε ο Κώστας. Άλλοι άνθρωποι φέρανε δικά τους original σχέδια και τα κορνιζάραμε. Τα έχουμε εδώ μέσα ακόμα και δέκα χρόνια.

Η μόνη συλλογή μας είναι τα κόμικ στη βιβλιοθήκη. Ένα μεγάλο μέρος της βιβλιοθήκης είναι η δικιά μου η συλλογή που την έφερα εδώ, κάποια τεύχη είναι δωρεά από εκδότες που μας δίνουν τους νέους τίτλους για να μπουν στη βιβλιοθήκη και κάποια που έρχονται από δωρεές και προσφορές. Αγοράζουμε κόμικ μόνο για να μπουν στο πωλητήριο, όχι για τη βιβλιοθήκη, γιατί δεν υπάρχουν χρήματα. Ο στόχος είναι να βγαίνει το νοίκι, το ρεύμα, το τηλέφωνο και η εφορία. Για την εφορία είμαστε εταιρεία, έχουμε ΑΦΜ, έχουμε ταμειακή, POS λόγω του πωλητηρίου, οπότε έχουμε και αυτό το έξοδο. Αφού τακτοποιήσουμε αυτά και μπορούμε να κάνουμε κάτι παραπάνω, θα κάνουμε κάποια εκδήλωση που έχει πάντα έξοδα, να κάνουμε κάποια πράγματα για εμάς και τον κόσμο.

Πόσα και τι είδους κόμικ περιλαμβάνει η συλλογή της Λέσχης;

Γ: Έχουμε από θρησκευτικά και ερωτικά μέχρι Τσε Γκεβάρα. Αριθμεί περίπου 30.000 τεύχη, σύντομα θα κάνουμε απογραφή για τον ακριβή αριθμό.

Ας πάμε στο φόρουμ, το greekcomics.gr. Πως ξεκίνησε;

Γ: Ασχολούμαστε σε καθημερινή βάση και με το φόρουμ. Έχει γίνει εξαιρετική δουλειά όλα αυτά τα χρόνια, η οποία από πίσω κρύβει πολύ κόπο που δε φαίνεται. Για να πάρει αυτή τη μορφή έχει πέσει απεριόριστη δουλειά και φυσικά χρήματα. Ξεκίνησε από μία δική μου ιδέα, γιατί ασχολούμουν με ξένα φόρουμ. Ελληνικά τότε δεν υπήρχαν πολλά. Είχα γνώσεις πως να στήσω ένα φόρουμ και μαζί με ένα φίλο που ασχολούνταν με κόμικς είπαμε να το ξεκινήσουμε. Λόγω ηλικίας έχω ζήσει τη δεκαετία του 70 που το κόμικ ήταν στη γειτονιά. Αγοράζαμε με φίλους, διαβάζαμε, μιλάγαμε. Αφού δεν υπάρχει πλέον η γειτονιά και ήξερα από τεχνολογία, είπα να κάνω μία ιντερνετική γειτονιά. Τότε δεν υπήρχαν καν ελληνικά κόμικ σκαναρισμένα και το Ίντερνετ δεν ήταν τόσο αναπτυγμένο.

Κ: Έπεσε ακριβώς την περίοδο που το Ίντερνετ πήρε τα πάνω του στην Ελλάδα.

Γ: Φαντάσου αυτό ξεκίνησε Αύγουστο του 2006 και θεωρούσαμε επιτυχία μέχρι την Πρωτοχρονιά να έχουν εγγραφεί 500 μέλη. Την Πρωτοχρονιά φτάσαμε 3.000 μέλη. Ήταν τρέλα, γιατί δεν υπήρχε κάτι τέτοιο, άρεσε, διαδόθηκε και έγινε επιτυχία. Εκεί βάλαμε και κανόνες που δεν ίσχυαν σε άλλα φόρουμ. Ήταν κάτι καίριο στο να ζήσει και να αναπτυχθεί αυτό το φόρουμ. Έχει μείνει το ίδιο ζωντανό 12 χρόνια, ενώ όλα κάνουν τον κύκλο τους σε 3-5 χρόνια. Έχουμε 16 άτομα διοικητική ομάδα. Η φιλοσοφία είναι διαφορετική από τα υπόλοιπα φόρουμ, γιατί η διοικητική ομάδα βγαίνει από τα μέλη και το ποιοι συμμετέχουν πιο πολύ. Η ομάδα αλλάζει, προφανώς αν κάποιος δε μπορεί να συνεχίσει λόγω έλλειψης χρόνου, σταματάει και μπαίνει κάποιος άλλος. Έχουν αλλάξει πάνω από 70-80 άτομα στην ομάδα. Μόνο με ανανέωση πας μπροστά.

Επιπλέον έχουμε διαγράψει περίπου 34.000 εικονικούς λογαριασμούς, αφού περίπου 5.000 είναι οι χρήστες που συζητούν σε σταθερή βάση. Δε θέλουμε εικονικά νούμερα. Δεν έχουμε βάλει ποτέ διαφήμιση και συντηρείται από δικά μας χρήματα ή από δωρεές όπου πάντα αναγράφουμε τα ακριβή ποσά και δίνουμε στοιχεία στον κόσμο που πάνε τα χρήματα. Δεν πάει τίποτα στην τσέπη μας. Άλλος κανόνας είναι να μην υπάρχουν τσακωμοί. Το έχουμε αυτό οι Έλληνες. Κανένας δεν έχει χαρτί ειδικού ή κριτικού, υπάρχει μόνο το “Μου Αρέσει” και το “Δε μου Αρέσει” και φυσικά όποιος θέλει το αναλύει.

Συμμετέχουν δημιουργοί στο φόρουμ;

Γ: Εννοείται, είναι όλοι μέσα. Δημιουργοί, εκδότες, όποιος έχει σχέση με το κόμικ έχει γραφτεί. Αυτό γίνεται, γιατί είναι το μόνο μέρος που έχει όλη την ιστορία των κόμικ, παρουσιάσεις και αρχείο για οτιδήποτε έχει βγει στην Ελλάδα με 70.000 εξώφυλλα. Και όχι μόνο κόμικ, αλλά και περιοδικά. Οτιδήποτε νέο, όπως μία μικρή έκθεση στην επαρχία ή ένα νέο ISBN ενός εκδότη για νέα κυκλοφορία θα το μάθεις εκείνη την ώρα. Το περιβάλλον είναι πολιτισμένο που σε προδιαθέτει θετικά. Έχουμε μία τεράστια βάση δεδομένων με πληροφορίες που δεν υπήρξαν ποτέ μαζεμένες κάπου. Πέρυσι κάναμε τεράστια αναβάθμιση και το κάναμε αρκετά ομορφότερο.

Η θεματολογία του φόρουμ έχει επεκταθεί αρκετά και μπορεί ο καθένας να δώσει την άποψή του για οποιοδήποτε θέμα; Πως αποφασίστηκε αυτό;

Γ: Έχω κατηγορηθεί στο παρελθόν, επειδή δεν έκανα το φόρουμ ένα κλειστό μέρος μόνο για κόμικς. Και εδώ που βρισκόμαστε μπορεί να είναι όλο κόμικς, αλλά όπως σε κάθε παρέα μιλάμε και για άλλα πράγματα, δηλαδή για μουσική, βιβλία, ταινίες, είπαμε να το κάνουμε και στο φόρουμ. Η αιχμή του δόρατος παραμένουν τα κόμικς. Έχουμε χιλιάδες σκαναρισμένα άρθρα που έχουν γίνει για κόμικς, ποιος το έγραψε, πότε εκδόθηκε, σε ποιο μέσο.

Κ: Είναι καταχώρηση της παρουσίασης, δηλαδή ότι ένα άρθρο για κόμικς δημοσιεύθηκε αυτή τη χρονιά και σε αυτό το περιοδικό.

Γ: Έχουμε τη βάση αλφαβητικά, ανά δημοσιογράφο, ανά τίτλο και μπορεί να τα βρει κάποιος πολύ εύκολα. Φτιάξαμε και blogs και clubs, υπάρχει για παράδειγμα club από κάποια παιδιά που θέλανε να συζητάνε για Disney. Φόρουμ συζήτησης είμαστε και βρήκαμε τον τρόπο να κάνουμε clubs να μιλάμε και για ταινίες, μουσική, για τα πάντα.

Κ: Όλα τα σάιτ διευρύνουν τη θεματολογία τους με τον καιρό.

Γ: Δε μπορείς να είσαι εξαιρετικά εξειδικευμένος, γιατί περιορίζεις τον κόσμο που θέλει να μπει.

To 2014, στην παλιά της έδρα, η ΛΕ.ΦΙ.Κ. είχε φιλοξενήσει τον Don Rosa, στην δεύτερή του επίσκεψη στην Ελλάδα. Ποιους άλλους μεγάλους καλλιτέχνες έχει φιλοξενήσει η ΛΕ.ΦΙ.Κ;

Γ: Όχι, δεν έχουμε φέρει κάποιον άλλο. O Don Rosa μας βρήκε ο ίδιος. Μας γνώρισε ιντερνετικά και μας προσέγγισε. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο ούτε στη χώρα του, ούτε παγκοσμίως. Παντού υπάρχουν λέσχες ή clubs που εξειδικεύονται σε κάποιο συγκεκριμένο είδος.

Κ: Υπάρχουν καταστήματα που έχουν χώρο να φιλοξενούν συγκεκριμένα events όπως για επιτραπέζια ή cosplay, κάτι που είναι πιο επαγγελματικό. Δεν είναι η νοοτροπία να φτιάξουν κάτι πιο χαλαρό, ένα στέκι.

Γ: Πολλοί το βλέπουν και με γνώμονα τα χρήματα. Οι εκδότες ψάχνουν κάτι να πουλήσει, όχι κάτι που να τους αρέσει μόνο. Εμείς θέλαμε να το σπάσουμε, να έχουμε έναν ανοιχτό χώρο να έρθει όποιος θέλει να περάσει όμορφα όπως και στο φόρουμ.

Υπάρχει περίπτωση να φέρετε ξανά κάποιον;

Γ: Ναι, αν είναι περίπτωση σαν τον Rosa. Ο Rosa ήρθε από Φινλανδία που του πληρώσανε τα έξοδα οι Φινλανδοί για να πάει από Αμερική και εμείς βάλαμε μόνο το εισιτήριο του από τη Φινλανδία στην Ελλάδα. Πέντε μέρες έμεινε σπίτι μου, όχι σε ξενοδοχείο. Για να βγουν τα έξοδα μας έδωσε αποκλειστικότητα δύο έργα του, το Περτουίλαμπι και το Kentucky που δεν το έχουμε εκδώσει και θέλουμε να τον καλέσουμε ξανά για να το βγάλουμε στην αγορά. Του δώσαμε και κάποια χρήματα, γιατί το Περτουίλαμπι ξεπούλησε. Ο άνθρωπος ήρθε για να βοηθήσει, γιατί το γούσταρε όλο αυτό. Μας είπε ότι από όλα τα signings που έχει κάνει, αυτό ήταν το πιο οργανωμένο. Αφού το έγραψε στο σάιτ του, μας πήρανε τηλέφωνο από το εξωτερικό, άνθρωποι επαγγελματίες να μας ρωτήσουν πως το οργανώσαμε. Ήμασταν βάρδια 11 άτομα για να βγει όλο αυτό. Τα καταφέραμε, γιατί είχαμε μεράκι. Ο Rosa είναι τρομερός χαρακτήρας και κρίμα που το ταλέντο του κόπηκε έτσι άσχημα από την υγεία του λόγω του ότι δε μπορεί να δει καλά και ο γιατρός του δεν τον αφήνει να σχεδιάζει. Δε μπορούμε να φέρουμε άλλο καλλιτέχνη λόγω του οικονομικού κομματιού. Θέλαμε να φέρουμε καλό κόσμο, αλλά είναι δύσκολο. Και για το Περτουίλαμπι που το εκδώσαμε, ήταν πολύ δύσκολο. Δεν είμαστε εκδότες για να φέρουμε κάποιον να πουλήσει. Δεν υπάρχουν και μέλη να δώσουν πολλά χρήματα.

Σε ποια conventions και εκδηλώσεις συμμετέχετε;

Έχουμε συμμετάσχει σε όλα τα conventions εκτός Comic Dom, είχαμε κάνει κρούση, αλλά μας είπαν ότι δεν υπάρχει χώρος. Έχουμε πάει Θεσσαλονίκη, στο Athens Con, στο Fantasticon, στο Hobby Festival και το Vintage Festival. Είναι δύσκολο να κουβαλήσουμε πράγματα και τα ποσά για να πάρεις χώρο είναι μεγάλα, οπότε πηγαίνουμε μόνο στο Athens Con και το Vintage.

Πότε ξεκίνησε το πωλητήριο της λέσχης με μεταχειρισμένα και καινούρια κόμικ;

Γ: Από την τρίτη χρονιά. Είδαμε ότι τα έξοδα δε βγαίνουν μόνο με τις συνδρομές. Δεν είχαμε ποτέ πάρα πολλά μέλη, αν είχαμε περισσότερα, θα ήταν πιο εύκολη η ζωή μας. Τα μεταχειρισμένα κόμικ τα αγοράζουμε ή από παζάρια ή στο Μοναστηράκι ή από ιδιώτες που θέλουν να τα δώσουν. Από καινούριες εκδόσεις δεν έχουμε πολλά, είχαμε στην αρχή, αλλά είναι δύσκολο να προκαταβάλλουμε. Τα πρώτα χρόνια είχαμε παρακαταθήκη, αλλά τη σταματήσαμε, γιατί δε μας άρεσε να χρωστάμε. Αυτή τη στιγμή παίρνουμε κάποια κομμάτια του Μικρού Ήρωα, αυτοεκδόσεις που αφήνουν κάποια παιδιά και τα κόμικ των εκδόσεων Οξύ.

Είχατε βγάλει ένα βιβλίο με όλες τις εκδόσεις κόμικ στα ελληνικά μέχρι το 2010. Έχετε σκοπό να βγάλετε κάποια συνέχεια του;

Γ: Θα θέλαμε, αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολο. Το κόστος αυτού του βιβλίου είναι πολύ μεγάλο, γιατί έχει 530 έγχρωμες σελίδες. Η πρώτη έκδοση μπήκε μέσα, δεν έβγαλε τα έξοδά της.

Εσείς με ποια κόμικ ξεκινήσατε και τι διαβάζετε γενικά;

Γ: Ξεκίνησα όπως όλοι, σαν πιτσιρικάς με Disney, Μπλεκ, Αγόρι, τα γνωστά που είχαμε στην εποχή μου. Πλέον δε διαβάζω κάτι συγκεκριμένο, απ’ όλα τα είδη. Μου αρέσουν της φαντασίας, έχω ιδιαίτερη προτίμηση στα γαλλοβελγικά και πως παρουσιάζουν τα κόμικ. Δε λέω όχι και στο υπερηρωικό, το ιταλικό ή το αγγλικό, δεν έχω παρωπίδες, γιατί κάθε είδος έχει διαμάντια. Δεν είμαι φαν, ούτε “ειδικός” σε κάποιο είδος, δε θεωρώ πως είμαι “ειδικός” γενικά στα κόμικς. Είμαι οργανωτικός και μου αρέσει να συντονίζω, με φωνάζουν χαϊδευτικά “Πρόεδρο” της Λέσχης για να με πειράξουν.

Κ: Αν δεν πειράξουμε τον Πρόεδρο, ποιον θα πειράξουμε;

Γ: Γι’ αυτό το λόγο όλη η συλλογή, εκτός από μερικά τεύχη, ήρθε στη Λέσχη. Δεν κατηγορώ κανένα είδος και κανέναν που διαβάζει κόμικς. Κάποιους τους πειράζω τύπου Οι Ήρωες με τα Κολάν, Τα Παπιά, λέμε διάφορα τέτοια. Από τίτλους μου άρεσε ο Κοκομπίλ, ο Μίστερ ΝΟ, διάβασα το καινούριο Punisher: Οι Δουλέμποροι και μου άρεσε. Δοκιμάζω διάφορα είδη και διαβάζω ελληνικά και ξένα. Για να διαβάσω κόμικ, θέλω την ηρεμία μου, την ησυχία μου, δε θέλω να έχω προβλήματα, δεν το ξεφυλλίζω το κόμικ.

Κ: Κι εγώ θα έλεγα ότι είμαι παμφάγος στα κόμικ, αλλά έχω μία ιδιαίτερη προτίμηση στα υπερηρωικά και γενικά στα αμερικανικά. Οι Αμερικάνοι ήταν οι πρώτοι που έκαναν εμπορική την πληροφορία για το είδος τους και μετά το έκαναν όλοι οι άλλοι. Έπρεπε να περάσουν χρόνια για να γίνει πιο καθολικό το Ίντερνετ και να αρχίσουν όλοι να δίνουν πληροφορίες για τα κόμικ τους. Τα πρώτα πράγματα που έπεσαν στα χέρια μου ήταν Αστερίξ, Λούκυ Λουκ, μετά Disney και ύστερα ήρθαν τα πρώτα Spider-Man. Με τα χρόνια εμπλουτίζεις όμως τις γνώσεις σου, όσοι μένουν στάσιμοι σε κάποιο είδος, το παρατάνε σαν ασχολία το κόμικ. Αυτό συμβαίνει και στη μουσική και στα πάντα. Όποιος δεν εμπλουτίζει τις προτιμήσεις του, αποχωρεί.

Γ: Μετά δουλεύουν καθαρά αναμνήσεις. Πολλοί λένε ότι ασχολούνται 30 χρόνια με κάποιο είδος, αλλά συνήθως έχουν σταματήσει να διαβάζουν και δουλεύει η νοσταλγία. Οι ενεργοί αναγνώστες που ψάχνονται και κοιτάνε διαφορετικά τεύχη είναι λίγοι.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα ελληνικά κόμικ και τους Έλληνες δημιουργούς;

Κ: Υπάρχουν πολλές μικρές παραγωγές, τευχάκια μικρά, αυτοεκδόσεις, καμία σχέση με πριν δέκα χρόνια. Έχει ανέβει η παραγωγή.

Γ: Αυτό γίνεται, γιατί πλέον είναι πολύ εύκολο, αν θέλει κάποιος, μπορεί να φτιάξει κάτι, να το εκτυπώσει και να το εκδώσει. Υπάρχουν πολλά φεστιβάλ, οπότε με συγκεκριμένο αριθμό κομματιών, μπορεί να τα πουλήσει και να μη μπει μέσα οικονομικά. Γενικά όμως παραμένουμε σε νηπιακή ηλικία, γιατί δεν έχουμε σχολές και παιδεία, έστω να ξεκινήσει κάποιος και να φτάσει πολύ ψηλά. Έχουμε πολύ μεγάλα ταλέντα, τα οποία είτε βλέπουν την έλλειψη παραγωγής και αναγνωστικού κοινού να στηρίξει τις εκδόσεις τους και πάνε χαμένα είτε κάποιοι ξεφεύγουν και δουλεύουν με το εξωτερικό.

Κ: Έχουμε φοβερούς σχεδιαστές, αλλά όχι σεναριογράφους.

Γ: Έχουμε παραμυθάδες, σεναριογράφους, μυθιστοριογράφους, αλλά δεν έχουν ασχοληθεί με το κόμικ, γιατί γενικά θεωρείται ότι δε βγαίνουν λεφτά από το κόμικ λόγω της μικρής αγοράς. Έχει αρχίσει και φθίνει η περίπτωση του καλλιτέχνη που το κάνει για την τέχνη του. Το 1970 είχε κυκλοφορήσει το Ελ Τζο, το πρώτο αμιγώς ελληνικό κόμικ που βγήκε σε συνέχειες. Ήταν δύο δημιουργοί και είχαν βγάλει τρία τευχάκια. Τους γνωρίσαμε και τους πείσαμε να βγάλουν ένα τέταρτο τεύχος 48 χρόνια μετά. Βγάλαμε 100 κομμάτια. Ήταν τρομερή η συγκίνησή τους που βγάλανε κόμικ τόσα χρόνια μετά. Τότε δουλεύανε και ξενυχτάγανε για να βγάλουν ένα τευχάκι. Πλέον δεν υπάρχει αυτό. Δε θα κάτσει κάποιος να δουλέψει το σχέδιο και το σενάριο του, να βρει ιδέες, να φτιάξει κάτι πολύ καλό. Δε θεωρεί ότι υπάρχει το κοινό που θα το αγοράσει για να ανταμειφθεί ο κόπος του. Το να γίνει η τέχνη για βιοποριστικούς λόγους είναι πολύ δύσκολο.

Έχετε κάποια συνεργασία με εκδοτικούς ή έχετε κάνει κάποιο αφιέρωμα σε εκδοτικούς;

Γ: Αφιερώματα έχουμε κάνει. Έχουμε κάνει μηνιαίο αφιέρωμα σε Jemma, Anubis, Ανεμοδουρά, Μικρό Ήρωα και το Νοέμβρη είχαμε κάνει στο Οξύ. Έχουμε καλύψει τους μεγαλύτερους εκδοτικούς.

Κ: Έχουμε κάνει και αφιερώματα για ένα Σαββατοκύριακο και σε διάφορους δημιουργούς.

Είναι λογικό στην Ελλάδα να μην υπάρχουν τόσοι εκδοτικοί;

Γ: Φυσικά. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει αγοραστικό κοινό, είναι λογικό. Αν κυκλοφορήσει κάτι στα Ελληνικά, θα αγοραστεί μόνο εδώ και στην Κύπρο, αν βγει στα αγγλικά, αγοράζεται σε όλο τον κόσμο. Έχουμε δει εκδοτικούς να έρχονται και να φεύγουν, αλλά από το 1930 που βγαίνουν στην Ελλάδα κόμικ, δεν το έχει πάρει κανείς στα σοβαρά. Στην αρχή το βλέπανε σαν παιδικό, σαν εφηβικό, σαν άλλα πράγματα γενικά. Δεν υπάρχει συνέπεια, ούτε μακροπρόθεσμο πλάνο. Πολλοί τίτλοι μπορούν να μην ολοκληρώνονται καν.

Κ: Πολλοί αναγνώστες το προκαταβάλλουν πλέον, μπορεί να μην ξεκινάνε κάποιον τίτλο, γιατί φοβούνται ότι θα κοπεί. Επίσης πολλοί εκδοτικοί φοβούνται τη διαφήμιση στο προϊόν, ενώ είναι πολύ σημαντικό στη σημερινή αγορά να διαφημίζεις κάτι για να πουληθεί.

Που μπορεί να σας βρει κάποιος;

Γ: Έχουμε Facebook, Twitter, Instagram και ανοίξαμε πρόσφατα κανάλι στο Youtube και φυσικά στο greekcomics.gr.

Κ: Το κανάλι στο Youtube το δουλεύουμε αργά και σταθερά. Μόνο Myspace δεν έχουμε!

Τι στόχους έχει η Λέσχη στο μέλλον;

Γ: Από το 2009 που φτιάξαμε τη Λέσχη ο βασικός μας στόχος ήταν η επιβίωση, δηλαδή να μείνει ανοιχτή. Από εκεί και πέρα ό,τι παραπάνω μπορούμε. Φτάσαμε 4-5 φορές στο τσακ να κλείσουμε. Έγινε όλες ένα θαύμα και προχωρήσαμε. Κανένας μας δεν περίμενε ότι θα ζήσει αυτό το πράγμα δέκα χρόνια. Ούτε εγώ που είμαι ο πιο τρελός και ονειροπόλος. Για το φόρουμ το περίμενα, είναι διαφορετικά στημένο. Κάτι το οποίο έχει έξοδα και κυμαινόμενα έσοδα και μέσα στην οικονομική κρίση είναι δύσκολο να επιβιώνει. Ιδέες έχουμε πάρα πολλές. Θέλουμε να φέρουμε δημιουργούς, να κάνουμε δικά μας αφιερώματα πάνω σε πράγματα που αρέσουν, εκθέσεις, συνεργασίες, θα θέλαμε να διαδώσουμε την αγάπη για τα κόμικς σε όλη την Ελλάδα, να φτιάξουμε ένα δικό μας φεστιβάλ. Είναι θέμα συγκυριών, χρημάτων, βοήθειας, χορηγών. Οπότε ο στόχος είναι να περνάμε καλά!

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Κ: Να διασκεδάζετε πάντα με αυτό που σας αρέσει.

Γ: Ελάτε να γνωρίσετε τη Λέσχη και να γνωρίσετε τον υπέροχο κόσμο των κόμικς. Γιατί είναι ένας υπέροχος κόσμος!

Με τη σειρά μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τη ΛΕΦΙΚ για την άριστη φιλοξενία και την πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα συζήτηση. Σας προτείνουμε να επισκεφθείτε και να βοηθήσετε τη Λέσχη Φίλων Κόμικς, καθώς κάνει εξαιρετική δουλειά, προσφέροντας έναν πολύ ωραίο χώρο για όλον τον κόσμο.

The post Συνέντευξη “Λέσχη Φίλων Κόμικς” appeared first on anthem.gr.