Ξέρω, ξέρω. Το είχα υποσχεθεί πολύ καιρό πριν. Μα τι να κάνουμε οι μέρες περνούν κι οι εμπνεύσεις πάνε κι έρχονται. Όπως και να χει όμως η υπόσχεση είναι υπόσχεση, κι εφόσον υπομένετε (μερικοί λογικά ψυχάκηδες <3) τις βλακείες που γράφω, δεν πρόκειται λοιπόν να την αθετήσω.

Η ιδέα μου ήρθε καθώς έγραφα την Σχιζοφρένεια #6 με τίτλο “Εντεχνοτραγικό”. Πριν λίγο καιρό αποφάσισα να κάνω μία εμπεριστατωμένη έρευνα για το έντεχνο κι αφού έγραψα γενικά την άποψη μου, σχολίασα τους στίχους του τραγουδιού, “Το Μέτρημα” της Νατάσσας Μποφίλιου, το οποίο θεωρώ πως είναι εμετικό. Τότε αποφάσισε το Μποφίλιου φαν κλαμπ οφίτσιαλ να μας κάνει ντου, με αποτέλεσμα για ένα μεγάλο διάστημα, όλα τα σχόλια στο site να αφορούν το γεγονός ότι “έθαψα” την τεράστια μορφή του ελληνικού πενταγράμμου, Νατάσσα. Έτσι λοιπόν το άρθρο πήγε αρκετά πίσω!

Θέλω λοιπόν να μου στήσετε άγαλμα κάπου στο Σύνταγμα, όπου θα έχουν εύκολα πρόσβαση τα περιστέρια, καθώς για το συγκεκριμένο άρθρο έπρεπε να ψάξω αρκετά την έντεχνη σκηνή κι αναγκαστικά άκουσα μερικά από τα πιο ηλίθια τραγούδια όλων των εποχών. Δηλώνω λοιπόν πως δε θα μπορέσω ποτέ ξανά να είμαι ο ίδιος μετά από αυτό.

Πριν θιχτείτε μερικοί (γιατί θα θιχτείτε), θυμηθείτε πως το άρθρο είναι ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΟ!

1) Γιάννης Κότσιρας – Το Σεντόνι

Πραγματικά ο Κότσιρας είναι αξιόλογος τραγουδιστής. Προσγειωμένος, με καλοδουλεμένη μουσικούλα και ποιότητα. Αλλά αυτό το σεντόνι πάντα μου καθόταν στο λαιμό. Δεν είναι καν άσχημο το τραγούδι αυτό μουσικά, αλλά οι συγκεκριμένοι στίχοι του Μανώλη Φάμελου είναι ότι να ‘ναι. Ας δούμε ένα μικρό τμήμα των στίχων για να καταλάβετε τι εννοώ:

Απ’ ότι φαίνεται ο Γιάννης έφαγε άκυρο κι έμεινε με το σεντόνι στο χέρι.

Γενικά βάζουμε κανένα πληντύριο, ε;

Πάντως όχι κάτω από το σεντόνι της!

Ροζ πιτζαμούλες με αρκουδάκια;

Κάπου εδώ επιβεβαιώνεται η χυλόπιτα! Άουτς!

Κοίτα ελπίζω να παίζεις ΜΟΝΟ το τραγούδι της τυλιγμένος σε αυτό το σεντόνι!

2) Λουδοβίκος Των Ανωγείων – Άνοιξα Μανταρίνι Και Σε Θυμήθηκα

3) Θέμης Αδαμαντίδης – Βαβέλ

Ανάθεμα την ώρα που είπα να γυρίσω πίσω στα 9οs για να ψάξω την έντεχη σκηνή της εποχής. Το επίπεδο καλτίλας των στίχων του Τάσου Θεοδωρακόπουλου είναι τεράστιο, καθώς ο συγκεκριμένος στιχουργός έχει γράψει περίφημα τραγούδια, όπως “Το Aids δεν κολλάει με το μάτι”. Ο τυπάς πρέπει να βρισκόταν ύπο την επιρροή περίεργων ουσιών κάθε φορά που έγραφε στίχους, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο, οι δισκογραφικές έκριναν πως οι στίχοι του έπρεπε να ενορχηστρωθούν! Nineties μαλάκες, όχι αστεία!

Πρέπει να ήταν πολύ σκρόφα…

Μπα μάλλον εσύ ήσουν ο μαλάκας με τις τάσεις φυγής…

Τι όχι; Τελικά σε πρόδωσε ή όχι βρε παιδί μου;

Γιατί δεν υπάρχουν πια αυτά τα δρομολόγια στα ΚΤΕΛ ερωτώ;

Εντάξει, καταστάλαξε αυτή τον πρόδωσε, AYTH φταίει!

God dammit….

4) Ελεωνόρα Ζουγανέλη – Κλαίει Ο Άγγελος Μου

Κάπου εδώ φτάνουμε σε καταθλιπτικά κομμάτια. Θέλω να πω να δηλώσω πως η θλιμμένη μουσική κι απαγγελία ΔΕΝ αναιρεί το γεγονός πως οι στίχοι είναι άθλιοι!

Στην ουσία σε απειλεί ο άγγελος σου Ελεωνόρα!

What the fuck?

5) Αλκίνοος Ιωαννίδης – Ο Φλεγόμενος Ποδηλάτης

Τα ‘παμε man μου!

6) Μελίνα Ασλανίδου – Δεν Έχω Διεύθυνση

Πες μου ότι δεν το πε αυτό!

Κι εγώ δεν έχω μυαλό που κάθομαι κι ακούω τις μαλακίες σου!

Format!

7) Νατάσσα Μποφίλιου & Αλκίνοος Ιωαννίδης – Λοχαγός Έρωτας

Τι πριν αρνηθείς; Αφού το ‘πιες!

Μην αγχώνεσαι! Σιγά μην είχε στο μυαλό του την κουβέντα όταν σε κέρναγε κονιάκ!

Ιδού! Για να μη μου λέτε ότι δε σας τα ‘λεγα!

Ρε φίλε τι βίτσια είν’ τούτα; Τουλάχιστον αφού η τραγουδίστρια βαράει προσοχή μπορούμε να τη λέμε υπολοχαγό Νατάσσα (ε get it; χαχαχα πόσο αστείος είμαι. μα γιατί δε γελάει κανείς;)!

Λοχαγός έρωτας του κώλου!!

8) Πυξ Λαξ – Ένα Παιδί Περπατάει Με τα Χέρια

Ίσως αυτό να είναι και το πιο random τραγούδι αυτή της λίστας. Παρμένο από το από το περίφημο άλμπουμ “Τα Δοκάρια Στο Γρασίδι Περιμένουν Τα Παιδιά”, προσπαθεί αμέσως να σε κερδίσει με την ψαρωτική εισαγωγή του. Όλα όμως αλλάζουν με το που σκάνε μύτη οι στίχοι. Τι εννοώ;

Στις σκέψεις του Φίλιππα, το χρώμα βγάζει χέρια και γίνεται παιδί για να περπατήσει (με τα χέρια!) και που στη συνέχεια γίνεται γυναίκα που παρατάει τα όνειρά της, γιατί έτσι του αρέσει του Φίλιππα!

Κάπου εδώ λοιπόν, αφού μας έχει πει προφανώς για κάποια τύπισσα έχοντας χρησιμοποιήσει εκατό μεταμοντέρνες ποστ ροκ δήθεν κουλτουριάρικες παρομοιώσεις, αποφασίζει να την προκαλέσει να τον βρει. Και πως θα τον βρει; Παίζοντας, νοιώθοντας και ζώντας φυσικά! Τι; Σιγά μη σου έλεγε που μένει κιόλας εύκολη φαν! Πρέπει να ιδρώσεις για να βρεις τον Φίλιππα, τον Πλιάτσικα! 

Αν όμως είσαι από τις αποτυχημένες φαν που δε μπορούν να τον βρουν παίζοντας, νιώθοντας, ζώντας, τότε μη φύγεις, μη χαθείς! Περίμενε τον! Θα έρθει αυτός να σε βρει, αν θέλει! Γιατί έτσι είναι ο Φίλιππας, φιλεύσπλαχνος, μεγαλόκαρδος!

Πυξ (β)Λαξ, γιατί έτσι σας αρέσει!

The post Μουσική Σ. #21: Οι πιο ηλίθιοι στίχοι έντεχνων τραγουδιών! (part 1) appeared first on anthem.gr.

Ναι καλά ακούσατε. Ηχογραφήσαμε ένα σύντομο ηχητικό αφιέρωμα για αυτή την μεγάλη καλλιτέχνιδα, αφού πρώτα ανακοινώσαμε την απόφασή μας στα social media. Όπως ήταν φυσικό το twitter πήρε φωτιά, καθώς πολλοί διάσημοι υποστήριξαν και διαφήμισαν τη συγκεκριμένη απόφασή μας. Ακόμη και η ίδια η Νατάσσα Μποφίλιου απάντησε μέσω twitter, αποφεύγοντας παρ’ όλα αυτά να ξεμπλοκάρει τους αρθρογράφους του anthem.gr. Σας παραθέτουμε τα σημαντικότερα tweets.

Πατήστε το play από κάτω για να ακούσετε το αφιέρωμα.

The post Μουσική Σ. #17: Αφιέρωμα στη Νατάσσα Μποφίλιου! appeared first on anthem.gr.