Το Πορτρέτο ενός Γάμου της Μάγκι Ο’ Φάρελ μας ταξιδεύει στην Ιταλία του 1561, όπου η Λουκρητία της Φλωρεντίας, πλέον Δούκισσα της Φεράρας, ταξιδεύει με τον σύζυγο της για ένα απομακρυσμένο εξοχικό στην ιταλική ύπαιθρο. Το πρόβλημα είναι ένα. Ο άντρας της σκοπεύει να την σκοτώσει.

Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα μυστηρίου, εμπνευσμένο από πραγματικά γεγονότα.

Μέσω δυο παράλληλων αφηγήσεων, μια στο παρελθόν και μια στο παρόν, μαθαίνουμε για τη ιστορία της Λουκρητίας, από την ανατροφή της στο φλωρεντιανό παλάτσο μέχρι το πως κατέληξε να κινδυνεύει η ζωή της ως Δούκισσα της αυλής της Φεράρα.

Με μετάφραση από τον Αύγουστο Κορτώ, το βιβλίο καταφέρνει να τραβήξει την προσοχή του αναγνώστη με μόνο λίγες σελίδες. Είναι περιγραφικό χωρίς να κουράζει τον αναγνώστη, κυλάει γρήγορα με αποτέλεσμα να έχεις διαβάσει τις 438 σελίδες του εντός λίγων ωρών.

Η βαθμολογία μου: 5/5 αστέρια.

Τα βιβλία μυστηρίου δεν είναι ένα είδος που συνηθίζω να διαβάζω, αλλά αυτό με τράβηξε όσο κανένα άλλο. Δεν ήταν βαρετό, ούτε τραβούσε την πλοκή παραπάνω από όσο χρειαζόταν. Το τέλος ήταν από τα καλύτερα κομμάτια του, αν και κάπως υπερβολικά ”αισιόδοξο” για την τότε εποχή (δεν θα μπω σε spoilers). Σίγουρα θα επιδιώξω να διαβάσω και τον ”Αμνετ”.

The post The Book Corner: Το Πορτρέτο ενός Γάμου appeared first on anthem.gr.

 

Όταν ακούς το όνομα του King, συνήθως το βλέπεις να συνοδεύεται από κάποιο απ τα γνωστότερα ”παιδιά του”. Η Λάμψη, η Κάρι, Το Αυτό, και φυσικά, η Μίζερι. Τώρα πως κατάφερα ως χρόνια αναγνώστης του King να έχω διαβάσει μόνο Το Αυτό μέχρι τώρα, μην ρωτάτε καν.

Καθώς διανύουμε την spooky season, ναι, είχα Χάλογουιν και στο χωριό μου, σκέφτηκα πως τι καλύτερο βιβλίο για τις αρχές Οκτώβρη από την Misery? Ε λοιπόν, μάλλον θα υπάρχουν πολλά.

!Spoiler Alert!

Όλοι ξέρουμε στο περίπου την πλοκή, ένας διάσημος συγγραφέας που μόλις έχει σκοτώσει την χαρακτήρα που τον έκανε διάσημο (cc. Misery) , χτυπάει σε τροχαίο και καταλήγει εγκλωβισμένος στο σπίτι της.. (το λιγότερο) εκκεντρικής νούμερο 1 φαν του, Annie Wilkes.

Καθώς συνέρχεται ο Paul ανακαλύπτει πως η Annie είναι πολύ πιο επικίνδυνη από όσο φαίνεται, και αναγκάζεται να κάνει μια συμφωνία μαζί της: Θα γράψει ένα βιβλίο αναιρώντας τον θάνατο της Misery ώστε να τον αφήσει ελεύθερο. Το πράγμα εκτροχιάζεται, ο Paul καταλήγει με μείον 1-2 κομμάτια του σώματος του, αλλά στο τέλος καταφέρνει να γράψει το βιβλίο και να ξεφύγει από την φυλακή του.

Ποιο ήταν το πρόβλημα;

Η γραφή του Stephen King είναι κάτι το γνωστό, σε κάνει σχεδόν να νιώθεις νοσταλγία για κάτι που δεν είχες ποτέ. Και ενώ είναι το καλύτερο κομμάτι των βιβλίων του, εδώ ήταν λες και ερχόταν σχεδόν σε αντίθεση με αυτά που ήθελε πει εδώ, με το βιβλίο να θυμίζει slasher film τύπου Scream. Μην το πάρετε λάθος, ωραίο το Scream, αλλά όταν έχεις δώσει 240 σελίδες χτίζοντας ατμόσφαιρα και ξαφνικά τα πετάς όλα και έχεις την Annie να περνάει τον σερίφη με την μηχανή του γκαζόν σε μια σχεδόν-comic-relief σκηνή, κάπως χαλάς ο,τι έχεις φτιάξει.

Από εκεί και μετά δυστυχώς η ιστορία ”μπάζει νερά”, με το τέλος να μοιάζει ιδιαίτερα anticlimactic. Ο παγιδευμένος και τραυματισμένος Paul -που δεν μπορούσε να κάνει ούτε 2 βήματα εντός κρεβατιού- καταφέρνει όχι μόνο να το σκάσει, αλλά στη διαδικασία να βάλει και φωτιά στην ίδια την Annie καθώς και να παλέψει μαζί της. Αντί να κρατάω την ανάσα μου, κράταγα γέλια.

Είναι σίγουρο πως η συγκεκριμένη κριτική ταυτίζεται με μια πολύ μικρή μερίδα των αναγνωστών του King, αλλά δεν μας πειράζει. Μπορεί να έφταιγε το hype και οι απαιτήσεις να ήταν πολύ υψηλές, μπορεί να είχα συνηθίσει από αριστουργήματα όπως το Insomnia και το It και αυτό απλά να φάνηκε υποδεέστερο, αλλά it is what it is αγαπητέ αναγνώστη. Ας ελπίσουμε η Λάμψη να φανεί καλύτερη!

The post The Book Corner: Διάβασα το: Misery και… Μιζέριασα appeared first on anthem.gr.