Ένα καλό του να έχεις Follow στο Spotify τα αγαπημένα σου συγκροτήματα είναι ότι έχεις ειδοποίηση για νέες κυκλοφορίες, αλλά και Anniversay Editions παλιών αγαπημένων δίσκων. Οι Slipknot είναι ένα συγκρότημα, την δισκογραφία του οποίου επιθυμώ πολύ να αναλύσω σε κάποιο Sound Vault ή Ranking μελλοντικά. Σήμερα όμως θέλω να μιλήσω ξανά για το ντεμπούτο τους, καθώς μέσα στο Σεπτέμβρη κυκλοφόρησε το 25th Anniversary Edition.

Η σχέση μου με τους Slipknot ξεκινάει κάπου το Γυμνάσιο στα τέλη των 00s. Ανήκω στη γενιά που δεν πρόλαβε τόσο το Vol. 3 όσο την κυκλοφορία του All Hope Is Gone και τα ακουστικά έπαιζαν φουλ Psychosocial, Sulfur, Dead Memories και φυσικά το Snuff. Πάντως παρ’ ότι σαν γενιά μας χαρακτήρισε αυτό το άλμπουμ, νομίζω μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι αγκαλιάσαμε και αγαπήσαμε ακόμα περισσότερο τις πρώτες τους κυκλοφορίες.

Σήμερα πάντως θα επικεντρωθούμε στο ντεμπούτο τους. Θα εστιάσουμε στο πως εννιά τύποι από το Des Moines της Iowa πήγαν στην California, κοίταξαν τους δαίμονές τους στα μάτια και δημιούργησαν μουσική. Το 1999 οι Slipknot δεν είχαν καμία σχέση με τη μπάντα που κυκλοφόρησε τρία χρόνια πριν το demo Mate. Feed. Kill. Repeat. που έχει κάποιους ενδιαφέροντες πειραματισμούς, αλλά υπολείπεται σε πολλά.

Μετά το demo το συγκρότημα είχε φέρει τον Corey Taylor στα φωνητικά, τον Mick Thompson στις κιθάρες (προς το τέλος των ηχογραφήσεων και τον Jim Root), τον Chris Fehn στα κρουστά και η κίνηση ματ ήταν η έλευση του Sid Wilson ως DJ. Το ντεμπούτο των Slipknot μπορεί να έχει κοινό rhythm section που παίζει πάντα ρόλο, αλλά αφήνουν πίσω αυτό το μπαστάρδεμα nu με death metal και ακολουθούν ένα τελείως διαφορετικό μονοπάτι.

Έχω ακούσει πάρα πολλές φορές αυτό το άλμπουμ. Μικρότερος μπορώ να πω ότι θεωρούσα τρελή ψαγμενιά που όλοι άκουγαν τα χιτάκια Eyeless, Wait and Bleed και Spit It Out όσο εγώ εξερευνούσα συνέχεια τα κρυμμένα διαμαντάκια του δίσκου. Και πιστέψτε με, υπάρχουν πάρα πολλά διαμαντάκια εκεί μέσα. Όμως αυτή η ακρόαση μου έφερε στο νου ένα ακόμα ερώτημα που έχω χρόνια. Τι έμπνευση είχαν αυτοί οι τύποι να γράψουν αυτό το άλμπουμ στα τέλη των 90s;

Τα τέλη εκείνης της δεκαετίας και οι αρχές των 00s ήταν μια εποχή τεράστιου πειραματισμού. Πάρα πολλά συγκροτήματα μπήκαν τότε υπό την ομπρέλα του όρου nu metal, αλλά όλα έκαναν κάτι τελείως διαφορετικό μεταξύ τους. Σκεφτείτε για παράδειγμα τους Korn, τους Slipknot, τους Limp Bizkit, τους System of a Down, τους Deftones και τους Mudvayne. Όλοι εκείνη την εποχή έβγαλαν μερικά από τα καλύτερα τους άλμπουμ, όλοι αποτέλεσαν κομμάτι του nu metal και όμως κανένας δεν μοιάζει με τους υπόλοιπους.

Ξανακούγοντας το 25th Anniversary Edition αυτού του ντεμπούτου, έρχομαι ξανά αντιμέτωπος με ένα μείγμα που ακόμα και σήμερα θα θεωρούσα ολόφρεσκο αν το άκουγα από κάποιο καινούριο metal συγκρότημα. Οι χαμηλοκουρδισμένες κιθάρες, οι λούπες του Wilson, το μπάσο του Paul σε συνδυασμό με τα κρουστά και το γρήγορο παίξιμο του Jordison και όλα αυτά να αναμειγνύονται με τη φωνή του Corey σε κάνει να απορείς αν αυτό το άλμπουμ έγινε όντως 25 χρονών φέτος.

Η μαγεία του δεν είναι τόσο στα πασίγνωστα κομμάτια που έχουμε χιλιοτραγουδήσει. Προφανώς ξεκινάει με την πεντάδα-φωτιά των (sic), Eyeless, Wait and Bleed, Surfacing, Spit It Out, αλλά η μαγεία του βρίσκεται στη συνέχεια. Είναι το αργό τέμπο του Tattered & Torn που θυμίζει horror ταινία όσο ο Jordison διαλύει το drum kit του από πίσω. Είναι οι εναλλαγές μεταξύ μελωδίας και σκληράδας στο Purity.

Είναι η επιθετικότητα του Liberate που θα αναπτυσσόταν πολύ στο Iowa. Είναι ο απόλυτος συνδυασμός όλων των στοιχείων της μουσικής τους στο Prosthetics που μοιάζει να συνοψίζει τον δίσκο. Είναι ο οχτάλεπτος πειραματισμός του Scissors που σε οδηγεί στο (κάποτε hidden track) Eeyore όπου ο Corey είναι λες και προσπαθεί να “τσακίσει” τις φωνητικές του χορδές.

Το ωραίο σε αυτό το edition είναι ότι μπορείς να ακούσεις και κάποια πρώιμα demos πολλών τραγουδιών και να δεις την πρωτόλεια μορφή στην οποία προσπάθησαν να τα αποδώσουν. Κάποια εξ αυτών όπως το Me Inside σου φέρνουν στο μυαλό το Mate. Feed. Kill. Repeat. ενώ δεν το περιμένεις καθόλου. Επιπλέον προς το τέλος θα βρείτε και κάποια ενδιαφέροντα remixes κομματιών του δίσκου.

Στο τέλος αυτής της ακρόασης πάντα μου μένει αυτή η απορία. Πού βρέθηκε τόση έμπνευση, τόσο ωραίες ιδέες, τόσος πειραματισμός εκείνη την εποχή για να κάνει μια μπάντα κάτι καινούριο και μάλιστα τελείως διαφορετικό από άλλα ανερχόμενα συγκροτήματα της σκηνής; Και στο τέλος της ημέρας πώς σε ένα είδος όπως το metal που σε πολλές εποχές έκλεισε τα αυτιά του στο καινούριο και το διαφορετικό, αυτός ο δίσκος αγαπήθηκε σχεδόν αμέσως;

Είναι μεγάλη κουβέντα το να μιλήσουμε τώρα για την παρθενογένεση στην τέχνη. Πιστεύω όμως ότι συγκροτήματα σαν τους Slipknot έχουν δημιουργήσει ένα δικό τους είδος μουσικής, έναν δικό τους αυτόνομο και χαρακτηριστικό ήχο που μένει ανεξίτηλος για γενιές και ταυτόχρονα ακούγεται διαχρονικά νεωτεριστικός και ρηξικέλευθος. Για αυτό και θα το ακούμε για πολλά χρόνια ακόμα με θαυμασμό.

Τα λέμε στο επόμενο Unstable Show και να θυμάστε. You can’t see California without Marlon Brando’s eyes.

The post The Unstable Show: 25 χρόνια μετά, το ντεμπούτο των Slipknot ακούγεται σαν να βγήκε χθες appeared first on anthem.gr.

Νέα σεζόν στο Radioalchemy και με την πρεμιέρα να έχει τελειώσει πριν λίγες ώρες, είπα να βγάλω ένα ολοκαίνουριο Unstable Show κι ας έχουν μείνει λίγο πίσω τα άρθρα που είχαν προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο. Οι τελευταίες μέρες ήταν λίγο δύσκολες και πιεστικές η αλήθεια είναι. Όλο αυτό έγινε για καλό όμως, καθώς ετοιμάζαμε την επιστροφή του Anthems Radio Show!

Λοιπόν για να βγάλουμε από τη μέση τα γνωστά. Να πάτε όλοι κάνετε να κάνετε ένα follow στην ολοκαίνουρια σελίδα μας στο Instagram. Αποφασίσαμε να ανοίξουμε ξανά αυτή τη σελίδα και να ανοιχτούμε γενικότερα στα social media τη φετινή χρονιά. Θα με ρωτήσετε πως και προέκυψε αυτό. Ε η αλήθεια είναι ότι κάπως κουράστηκα όλη η δουλειά να γίνεται από τα προσωπικά μας προφίλ σε αυτήν την εκπομπή.

Υπάρχει το Anthems Radio Show, υπάρχουν οι ατάκες, υπάρχει φουλ υλικό, αλλά δεν το βγάλαμε ποτέ σε μια πλατφόρμα εκεί έξω, ούτε μπορούμε να στείλουμε highlights από την εκπομπή. Και ειλικρινά αν είναι ο καθένας να ανεβάζει τις χαζομάρες του στο Ίντερνετ, γιατί να μην κάνουμε και εμείς κάτι που έχουμε και εννιά χρόνια παρακαταθήκη;

Από εκεί και πέρα είχα λάβει μηνύματα σχετικά με κάποια πράγματα που είπα στο φινάλε της όγδοης σεζόν και ότι υπήρχε ενδεχόμενο να μην επιστρέψουμε. Παρ’ ότι δεν το ξέρετε (έχουμε κάνει κάποιες νύξεις στον αέρα) υπάρχει αρκετή αβεβαιότητα όσον αφορά την πλατφόρμα που μας φιλοξενεί και επειδή παραλίγο τον Σεπτέμβρη του 2023 να σταματούσαμε (ενώ σας είχαμε υποσχεθεί πολύ ενθουσιασμένοι μια νέα σεζόν), δεν ήθελα να ξανασυμβεί αυτό. Επίσης η περσινή σεζόν ήταν γενικότερα κουραστική δεδομένου ότι κάναμε αλλαγές στην παρουσίαση και ότι τελειώσαμε πολύ αργά.

Σε μεγάλο βαθμό έχουμε λύσει αυτά τα θέματα που υπήρχαν (μάλλον) και για αυτό βλέπετε ότι ανοιγόμαστε περισσότερο ως σάιτ. Σας ανακοινώσαμε την επιστροφή μας για ένατη σεζόν στο ραδιόφωνο στο podcast για τα 10 χρόνια του anthem.gr, στο οποίο σας αφηγηθήκαμε ιστορίες που δεν είχαμε πει ποτέ. Ανοίξαμε σελίδα στο Instagram. Αναλάβαμε τα social media του σταθμού μας. Θα παράξουμε καινούριο κόντεντ. Θα φέρουμε παλιούς και νέους guests στην εκπομπή. Εγώ, ο Τζανέτος και ο Αγαμέμνονας εργαζόμαστε καθημερινά στο πως θα εξελίξουμε αυτό το σάιτ και πως θα φέρουμε πίσω αγαπημένα concepts όπως το Horror Show.

Έχει τρεις ώρες που τελείωσε η πρεμιέρα και γράφονται αυτές οι γραμμές και η στήριξή σας είναι τρελή. Νομίζω ότι πέρυσι σε κάποια θέματα ήμασταν λίγο στάσιμοι. Αυτή η πρεμιέρα έδειξε ότι ξεκολλάμε από αυτό. Θέλουμε ταχύτητα, ίντριγκα, ενδιαφέροντα θέματα, πολλές ατάκες και θα σας βάλουμε και εσάς στο παιχνίδι. Μου είπατε ότι ανανεωθήκαμε και φάνηκε. Μου άρεσε που μου είπατε ότι η εκπομπή σηκώνει και τρίτο στην παρέα, αλλά για τώρα θα συνεχίσουμε ως δίδυμο και θα εναλλάσσουμε τους καλεσμένους μας.

Αν μπει ξανά τρίτο άτομο, θα μπει πολύ φυσικά και αφού κουμπώσει. Στο Anthem μας άρεσε πάντα να κάνουμε το Go With The Flow που λένε και οι αγαπημένοι μας Queens of the Stone Age. Η εξέλιξη και η αλλαγή έρχονται με φυσικό τρόπο. Κλείνοντας θα ήθελα να πω κάτι τελευταίο όσον αφορά τον τίτλο και το σλόγκαν της εκπομπής για φέτος.

Όσο και να αλλάξουμε σαν άνθρωποι, όσο και να εμπλουτίσουμε την εκπομπή, ανέκαθεν θα κρατάμε κάποιες σταθερές. Δε θα αλλάξουμε ραδιόφωνο για να το παίξουμε κάποιοι. Δε θα αλλάξουμε μέρα και ώρα για να προσαρμοστούμε στα προγράμματα άλλων. Δε θα αλλάξουμε το χύμα στυλ μας μπας και μας πάρουν στα FM. Όσο και να κάνουμε πλάκα ότι είμαστε η χειρότερη εκπομπή του Radioalchemy ή να λέμε ότι επιστρέφουμε χειρότεροι, αναγνωρίζουμε την αξία μας.

Επιστρέψαμε. Και φέτος θα σπάσουμε ακόμα περισσότερη πλάκα.

The post The Unstable Show: Το Anthems επέστρεψε. Ακόμα Τετάρτη, ακόμα στις 8, ακόμα χειρότερο appeared first on anthem.gr.

Ωπ τι έγινε; Πέρασε ο καιρός χωρίς Unstable Show; Η αλήθεια είναι ότι το μπασκετικό edition-podcast της στήλης στο basketforum.gr πηγαίνει καλά, ωστόσο εδώ κάνουμε μια κοιλιά. Που και που θα γράψω φουλ, άλλοτε θέλω να γράψω, αλλά δε μου έρχονται τα memes να δέσουν και γενικά είμαι τελειομανής. Θέλω κάθε Unstable Show να είναι τέλειο. Να έχει memes, ατάκες, πολύ κείμενο.

Και ξεχνώ ότι το Unstable Show ανέκαθεν ήταν παιδί των σκέψεων μου, θα έπρεπε που και που να μπλογκάρω λίγο. Σήμερα λοιπόν μπαίνουμε στο κομμάτι Unstable Show: Τα Προσωπικά. Δε θα έχει κράξιμο. Θα έχει πιο πολλή συγκίνηση και αρκετές ευχαριστίες, γιατί αυτό που ζω εδώ και 3 εβδομάδες είναι μαγικό.

Ταξιδεύουμε πίσω στον Ιούνιο του 2019. Η σεζόν εκείνη ήταν η τελευταία της ραδιοφωνικής μας εκπομπής στο radioalchemy.net και κατ’ εμέ ήταν και η λιγότερο καλή. Είχαμε αλλάξει χώρο και είχαμε μόλις δύο μικρόφωνα, ενώ είμαστε τρεις παρουσιαστές και ως αποτέλεσμα οι καλεσμένοι ήταν ελάχιστοι, η ροή δύσκολη και η χημεία μέτρια. Βγάλαμε αστεία σκηνικά και καλές εκπομπές, αλλά ο κόσμος κουράστηκε και μαζί τους και εγώ. Τελευταία εκπομπή λοιπόν θα γινόταν live από το Retro Festival τον Ιούνιο. Άλλες χρονιές το τραβάγαμε και Ιούλιο, αλλά τώρα θα το τελειώναμε νωρίτερα.

Πλέον δεν ήθελα να βλέπω ραδιόφωνο, δεν ήθελα μικρόφωνο, ένιωθα αρκετά κουρασμένος. Η τελευταία μας εκπομπή ήταν έξω από το Retro όπου τεχνικά δε μιλήσαμε, απλά επιλέξαμε μουσικές να παίζουν. Αρκετές εκπομπές από τις τελευταίες μας ήταν κυρίως μουσικές, ένιωθα πως μετά από τρία χρόνια ο κύκλος είχε κλείσει και είπα όσα ήθελα να πω. Έπιασα τον Τζανέτο και τον Πέτρο και τους είπα ότι από την επόμενη χρονιά ή θα αποχωρούσα ή θα αραίωνα τις εμφανίσεις μου στην εκπομπή.

Η επόμενη χρονιά ήρθε, αλλά δεν αρχίσαμε ποτέ. Το Radioalchemy βρισκόταν σε αναζήτηση στούντιο, μετά έσκασε ο ιός, δύο καραντίνες και αισίως βρεθήκαμε για δύο σεζόν χωρίς ραδιοφωνικό αέρα. Έβγαλα την πίστη στον Τζανέτο που προσπαθούσε να με πείσει για podcast. Του είπα δε θα μας ακούει ούτε η μάνα μας, αλλά αν πιάναμε 100 views θα ξαναπήγαινα. Κάναμε 200 νωρίς, not bad για δύο κοινοποιήσεις στο Facebook. Συνεχίσαμε και τότε κατάλαβα πόσο μου έλειπε η εκπομπή. Ήταν η ψυχοθεραπεία μου για καιρό και πλέον έπρεπε αν επιστρέφαμε να γινόταν αλλιώς.

To πρώτο podcast που γράψαμε μαζί λίγο πριν την πρώτη καραντίνα και όλως τυχαίως μιλούσαμε για το Anthems Radio Show

To Radioalchemy θα έκανε comeback το Σεπτέμβρη του 2021 σε έναν πανέμορφο καινούριο χώρο και σίγουρα πιο ευρύχωρο, αλλά φύσει απαισιόδοξος δεν περίμενα η εκπομπή να έχει τόσο κόσμο όσο παλιά. Τον Ιούνιο του 2019 ζούσαμε μια άλλη ζωή. Πλέον είχανε περάσει δύο χρόνια και τρεις μήνες, ποιος θα ξανάκουγε το Anthems; Βάλαμε λοιπόν στόχο. Θα σπαμάραμε το σύμπαν. Θα το στέλναμε παντού, θα το λέγαμε σε όλους. Όλο και κάποιος θα έμπαινε.

Στην πρώτη εκπομπή μόνο στο τσατ είχανε μπει άτομα που δεν είχαμε στην τελευταία σεζόν. Έγινε ο χαμός. Γέλιο, ωραίες μουσικές, feedback θετικό, ατακάρες. Είχα άγχος και τελικά η τριάδα έκανε το θαύμα της. Το comeback ήταν υπερεπιτυχημένο. Δύο εκπομπές μετά and we keep growing. Είναι ξημερώματα Πέμπτης 4/11, λίγες ώρες μετά την τελευταία μας εκπομπή. Το τσατ και ο σέρβερ φουλάρανε. Ο Θοδωρής, ο τεχνικός του anthem.gr έφτιαξε νέο λινκ για να μπουν όσοι δε μπορούσαν μέσω του δικού μας σάιτ στο Radioalchemy. Μας στείλανε φωτογραφίες με μπύρες ακούγοντας τις μουσικές μας, άλλοι έπιναν κρασιά, άλλοι ήταν κολλημένοι στην κίνηση. Το Anthems Radio Show ξαναμπήκε στις ζωές κάποιων. Και ταυτόχρονα άνοιγαν νέες πόρτες. Φίλοι που δεν τους είχα στείλει εκπομπές στο παρελθόν, πλέον έγιναν φαν. Μου στέλνουνε μηνύματα μέσα στην εβδομάδα ότι περιμένουν την Τετάρτη να έρθει.

Ο φίλος μου ο Θοδωρής aka Καραβάνας μπαίνει στρατό και περιμένει να του κρατάμε παρέα στα σκοπέτα. Άλλος φίλος μου νόμιζε θα ακούσει σκληρές επιλογές και του άρεσαν πολύ τα κομμάτια που έπαιξαν. Αποφασίσαμε πλέον να επικεντρωθούμε και σε ελληνικά συγκροτήματα. Ξεκινήσαμε με τους Treeπ into the Void. Τα παιδιά μπήκαν να ακούσουν το κομμάτι τους και τελικά κόλλησαν στις συζητήσεις μας και μας είπαν ότι θα ξαναμπούν από εβδομάδα γιατί γουστάρουν το παρεάκι. Πλέον βγάλαμε και το σλόγκαν-χάσταγκ της εκπομπής. #VALTETAMPAKI για να παίξουμε τραγούδια του σπουδαίου υψίφωνου αοιδού.

Αυτό είναι μάγκες το Anthems Radio Show. Η ψυχοθεραπεία μου με τον Τζανέτο και μια μεγάλη παρέα με εσάς. Μια παρέα που μεγάλωσε απότομα, αλλά μεγάλωσε πολύ και σήμερα δεν ξεπέρασε τα όρια του σέρβερ, αλλά ξεπέρασε και τις δικές μου προσδοκίες. Σπάνια περιαυτολογώ. Αλλά συγκινούμαι ρε φίλε όταν ξέρω ότι μετά την εκπομπή θα πάρω δέκα μηνύματα για ευχαριστώ για την παρέα που τους κρατήσαμε. Ακόμα και από άτομα που έχω δει μια-δυο φορές απο κοντά. Δεν έγινε σε άλλη σεζόν. Φέτος γίνεται τόσες εβδομάδες συνεχόμενα και το βρίσκω υπέροχο. Όπως και το χάσταγκ #VALTETAMPAKI.

Υπεύθυνος όμως δεν είμαι εγώ για τα θέματα που φέρνω, ο Τζανέτος για τις ατάκες, το multitasking και τις καταπληκτικές μουσικές επιλογές του, ούτε η χημεία μας πίσω από το μικρόφωνο. Είστε και εσείς που αλληλοτρολάρεστε στο τσατ, μας δίνετε υλικό για σχολιασμό, μας στέλνετε ειδήσεις, ακόμα και στο Twitter γράφετε αν θα πούμε κάποια κρυάδα. Και κάπου εδώ ευχαριστώ και όσα παιδιά έρχονται από Twitter, μπορεί να μην έχουμε γνωριστεί ποτέ, αλλά που και που θα μπουν και θα στείλουν κάποιο dm.

Να θυμάστε κάτι. Το anthem.gr το λέμε για πλάκα όμιλο, αλλά κι από αυτό είμαστε. Πρώτα απ’ όλα μια οικογένεια. Μια οικογένεια αντισυμβατικών weirdos που σπάνια έχουν χρόνο να γράψουν κείμενο, αλλά πάντα έχουν όρεξη για τρολάρισμα και γέλιο. Και ύστερα ένα brand που σας ψυχαγωγεί όπως μπορεί. Υπάρχει το Anthem.gr Podcast που το κρατάμε όσο μπορούμε με σοβαρές ή και τρολ συζητήσεις. Υπάρχει το Anthem Effect στην Καλλιθέα, το μαγαζί που αξίζει να επισκεφθείτε για επιτραπέζια, μοντελισμό, φιγούρες, κάρτες, μπογιές, βιβλία και οτιδήποτε σχετικό επιθυμείτε. Υπήρξε το Anthem Festival που μας πρόσφερε μοναδικές στιγμές. Και τέλος το αγαπημένο παιδί, το Anthems Radio Show κάθε Τετάρτη 20:00-22:00. A υπάρχει και το #VALTETAMPAKI.

Όσο έχουμε τη δική σας στήριξη θα συνεχίσουμε να επεκτεινόμαστε, να βρίσκουμε καινούρια θέματα και περισσότερα ενδιαφέροντα πράγματα να πούμε. Πάντα περιμένουμε τις προτάσεις σας. Είδατε από σήμερα ότι πλέον θα προβάλλουμε περισσότερα ελληνικά συγκροτήματα. Αλλά πείτε μας κι εσείς τι podcast θέλετε να ακούσετε, τι άλλο θα θέλατε να βάλουμε στην εκπομπή, με τι άλλο θα θέλατε να καταπιαστούμε γενικότερα; Τα μηνύματα μου είναι πάντα ανοιχτά για εσάς. Εννοείται δέχομαι και σκέτο #VALTETAMPAKI.

Συνήθως το Unstable Show σε αυτή τη φάση έχει ήδη κράξει ό,τι κινείται. Αλλά σήμερα δεν είμαι εδώ γι’ αυτό. Σήμερα το Unstable Show, o Unstable One, Unstable Nick, ο Νικόλας των Anthems, όπως στο διάολο θέλετε πείτε τον, σκύβει το κεφάλι και λέει ένα μεγάλο ευχαριστώ. Γιατί πριν δύο χρόνια δεν ήθελε να ξαναβγεί στον αέρα και σήμερα θέλει να έρθει η Τετάρτη. Γιατί στέλνει το λινκ σε όσους ζητάνε υπενθύμιση το πρωί και κάποιοι σου λένε ότι έχουν ήδη μπει και περιμένουν. Και μετά από τόσα χρόνια είναι τρομερό αίσθημα παιδιά. Μεγάλο ευχαριστώ σε όλους και ελπίζω να συνεχίσετε να γουστάρετε εξίσου.

Τα λέμε την επόμενη φορά μάγκες. Και μην ξεχνάτε: #VALTETAMPAKI

The post The Unstable Show: #VALTETAMPAKI στην εκπομπή σας ρε! appeared first on anthem.gr.

Το συγκεκριμένο μίνι άλμπουμ θα το χαρακτήριζα bluesy N.W.O.B.H.M με crunchy riffs που σε αρρωσταίνουν από το πρώτο άκουσμα. Η παραγωγή είναι η κατάλληλη πιστεύω για την ατμόσφαιρα που αποπνέει το άλμπουμ.

Το “Spacebound” είναι το λιγότερο ενθουσιώδες κομμάτι, σε σχέση με την ενέργεια που βγάζουν τα προηγούμενα κομμάτια. Η διάρκεια ζωής της μπάντας ειναι 3 χρόνια μέσα στα οποία έβγαλαν ένα demo (την ίδια χρονιά με το E.P.) και ένα demo ένα χρόνο μετά.

Πιστεύω πως οι οπαδοί των 2 πρώτων των Iron Maiden και Angel Witch αξίζει να το τσεκάρουν. Ελπίζουμε σε επίσημη επανακυκλοφορία καθώς είχε κυκλοφορήσει ανεπίσημα το 2004 με έξτρα κομμάτια από τα demo.

7/10

Support the bands by buying their albums!

The post Underground Metal Classics #4: Dragonfly (EP) by Dragonfly appeared first on anthem.gr.

Οι Sunlight είναι ένα συγκρότημα που συνδυάζει αρμονικότατα το heavy με το power metal. Λίγο καιρό λοιπόν μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου “My Own Truth” και λίγες μέρες πριν φύγουν για περιοδεία στην Ευρώπη, οι Sunlight ανοίγουν τα χαρτιά τους στο anthem.gr, μιλώντας μας για το πρόσφατό τους δίσκο, το πως είναι να περιοδεύεις εκτός Ελλάδας και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα.

Οι Sunlight είναι ένα συγκρότημα με μελωδικό Heavy Metal ήχος. Ιδρύθηκαν το καλοκαίρι του 2009 στην Αθήνα και έπειτα από μερικές αλλαγές στο line up, η μπάντα σήμερα αποτελείται από τους:

Η μπάντα έχει κυκλοφορήσει ένα EP, ένα άλμπουμ ενώ μετράει πολλές εμφανίσεις σε clubs και φεστιβαλ της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Τα πέντε αρχικά μέλη της μπάντας έμεναν στην Ηλιούπολη, οπότε θέλαμε ένα όνομα που να μας χαρακτηρίζει και να θυμίζει κάτι κοινό που είχαμε. Έτσι από το “Sun City” προέκυψε το “Sunlight”.

Όλοι μας έχουμε διάφορες επιρροές χωρίς να διαφέρουν βέβαια και πολύ μεταξύ τους. Συγκροτήματα με τα οποία μεγαλώσαμε και σίγουρα μας έχουν επηρεάσει στο ξεκίνημά μας θα λέγαμε πως είναι οι Deep Purple, Whitesnake, Queensryche, Iron Maiden, Helloween και άλλα.

Ο χρόνος που μεσολάβησε από το πρώτο μας EP, μέχρι να ολοκληρωθούν οι ηχογραφήσεις και η κυκλοφορία για του “My Own Truth” ήταν αρκετός λόγω αλλαγών στο line-up και την εξεύρεση της κατάλληλης δισκογραφικής. Παρόλα αυτά είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι με το τελικό αποτέλεσμα. Όλες οι ηχογραφήσεις, η μίξη και το mastering πραγματοποιήθηκαν από το γνωστό παραγωγό Διονύση Χριστοδουλάτο στο CFN Studio. Το άλμπουμ επίσης κυκλοφόρησε από τη μεγαλύτερη Ουκρανική Μέταλ δισκογραφική “Total Metal Records”.

Σίγουρα περάσαμε ευχάριστες στιγμές στο στούντιο και το διασκεδάσαμε. Επίσης, αποκτήσαμε αρκετή εμπειρία για τη συνέχεια ως μπάντα. Πλέον νιώθουμε περισσότερο έτοιμοι για τον επόμενο δίσκο και για τον τρόπο με τον οποίο θα δουλέψουμε, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πολύ καλύτερο!

Το ομώνυμο τραγούδι My Own Truth περιγράφει μία κατάσταση ενός ανθρώπου, που ταλαιπωρείται από τα προβλήματα του και βυθίζεται στις σκέψεις του για να σταθεί όρθιος στο μέλλον, δίνοντας την εικόνα μιας ολόκληρης ημέρας προβληματισμού. Ακολουθεί η νύχτα, παραμένοντας στην ίδια κατάσταση, αλλά ξημερώνοντας, μία ελπίδα τον κατακλύζει, δείχνοντας του πως μετά από κάθε απογοήτευση, ίσως υπάρχουν λύσεις. Γενικά τώρα, μιας και αναφέραμε το κεντρικό concept του ομώνυμου τραγουδιού που έχει και άμεση σχέση με το εξώφυλλο, τα υπόλοιπα τραγούδια έχουν το καθένα από μία ξεχωριστή ιστορία να διηγηθούν. Κάποια μιλάνε για ερωτικές σχέσεις ή για μοναξιά. Έχουμε ακόμα τραγούδια που περιγράφουν συναισθήματα κ στόχους, άλλο περιγράφει μία συναυλία και άλλο περνάει κοινωνικό μήνυμα. Τα θέματα είναι βασισμένα στα βιώματα μας.

Ακριβώς, μας αρέσει ο σκληρός ήχος όσο και οι μελωδίες. Για το λόγο αυτό ο ήχος μας κινείται στο χώρο του μελωδικού Hard rock/Heavy Metal με στοιχεία Power. Αυτό φαίνεται όταν συνθέτουμε και τα δικά μας τραγούδια, στα οποία θα ακούσετε αρκετά τέτοια στοιχεία. Ο δεύτερος δίσκος μας, θα κυμαίνεται σε πιο Heavy/Power μονοπάτια αλλά όπως πάντα μελωδικός.

Είναι μεγάλη μας χαρά που μας δίνεται η δυνατότητα να επισκεφτούμε τόσες χώρες. Πριν από περίπου ένα χρόνο, κάναμε το πρώτο βήμα περιοδεύοντας στην Ουκρανία όπου εδρεύει η δισκογραφική μας. Πριν από μόλις μία βδομάδα γυρίσαμε από το Novi Sad της Σερβίας όπου συμμετείχαμε στο μεγαλύτερο μέταλ φεστιβάλ της πόλης. Τώρα ήρθε η ώρα να επισκεφτούμε τη Βουλγαρία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία και το Βέλγιο. Ο κόσμος μας υποδέχεται πολύ θερμά και κρατάμε επικοινωνία μαζί τους κυρίως μέσα από τα social media. Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα να δέχεσαι καθημερινά μηνύματα από αυτούς τους ανθρώπους και να ρωτάνε πότε θα έρθετε ξανά! Η εμπειρία είναι τρομερή, γνωρίζεις νέα μέρη και κάνεις πολλούς καινούριους φίλους.

Δύσκολη ερώτηση γιατί θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ονόματα. Σίγουρα μία συνεργασία με κάποια από τις μπάντες που θαυμάζουμε και μας έχουν επηρεάσει θα ήταν το ιδανικό. Ποιος δε θα ήθελε να παίξει πλάι στους Iron Maiden, Helloween κτλ;

Σίγουρα υπάρχει πολύ ταλέντο και υπέροχες μπάντες που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από μπάντες του εξωτερικού. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει προώθηση ούτε από το κράτος αλλά ούτε και από τα μεγάλα ΜΜΕ. Ό,τι κάνουν από μόνες τους οι μπάντες σε συνδυασμό με την προώθηση που παρέχουν τα διαδικτυακά μέσα που βρίσκονται κοντά στην ελληνική σκήνη. Όλα αυτά μαζί σε συνδυασμό και με τη δύσκολη οικονομική κατάσταση, δε δίνουν τη δυνατότητα σε ένα ελληνικό συγκρότημα να κάνει το παραπάνω βήμα.

Όπως αναφέραμε παραπάνω η στάση των μεγάλων ΜΜΕ δεν είναι και η καλύτερη, διότι προωθούν κυρίως κάτι το οποίο είναι εμπορικό και πουλάει περισσότερο στη χώρα μας. Τα πρότυπα είναι διαφορετικά. Ευτυχώς υπάρχουν μερικά Webzines, ιστοσελίδες, blogs και διαδικτυακά ραδιόφωνα που βοηθούν με τις δυνατότητες του τη σκηνή.

Μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας μας θα μπούμε κατευθείαν στο στούντιο. Βρισκόμαστε και δουλεύουμε ήδη πάνω στη σύνθεση του νέου μας υλικού. Αν όλα πάνε καλά πιστεύουμε ο δίσκος να κυκλοφορήσει μέσα στο 2017.

Στα παρακάτω link:
Website: http://www.sunlightband.com/
Facebook: https://www.facebook.com/SunlightTheBand/
Twitter: https://twitter.com/SunlightTheBand
Youtube: https://www.youtube.com/user/SunlightTheBand
Spotify: https://open.spotify.com/album/2WXoVnLBVx0OQ7mIOd005B
Reverbnation: https://www.reverbnation.com/sunlighttheband

Καταρχήν να σας ευχαριστήσουμε για τη δουλειά σας και την προβολή μέσα από τη σελίδα σας. Στον κόσμο που διαβάζει τις στήλες σας, θα λέγαμε να στηρίζει, όσο μπορεί, την ελληνική Μέταλ σκηνή γιατί το αξίζει. Keep Rocking!

Κλείνουμε με το video clip των Sunlight για το “My Own Truth” από τον φοβερό ομώνυμο δίσκο!

The post Συνέντευξη “Sunlight” appeared first on anthem.gr.

Μέσω του anthem.gr, έχουμε ανακαλύψει πολλά συγκροτήματα με ξεχωριστό ήχο λόγω των ποικιλόμορφων επιρροών τους. Ένα από αυτά είναι οι ΙΝΚ που πρόσφατα κυκλοφόρησαν το δίσκο τους “Loom”, έχοντας ήδη διαγράψει πορεία 17 χρόνων. Συνομιλήσαμε με τον frontman των ΙΝΚ, Χρήστο Τσάνταλη, ο οποίος απάντησε σε όλες μας τις ερωτήσεις.

Οι ΙΝΚ δημιουργήθηκαν το 1999 όταν γράψαμε το πρώτο μας demo, το 2002 ηχογραφούμε το δεύτερο και από το 2004 είμαστε ενεργοί και συναυλιακά όταν ξεκινήσαμε να εμφανιζόμαστε σε σκηνές της Θεσσαλονίκης όπου και σπουδάζαμε εκείνη την εποχή. Έχουμε κυκλοφορήσει δύο δίσκους Diary, Loom αρκετά singles και videos. Σημαντικές θεωρώ τις συνεργασίες μας με τον Jeff Martin από τους Tea Party, τον Craig Walker – Archive, τον Johnny Bacolas – Second Coming, Alice in Chains. Συναυλίες αρκετές με πολλά γνωστά ονόματα του χώρου, εμφανιστήκαμε στο Spirit of Burgas με τους Faith No More, Clawfinger, έχουμε παίξει με τους Twilight Singers, God is an Astronaut και άλλους πολλούς. Το σημερινό line up αποτελείται από τον Κώστα Αποστολόπουλο κιθάρες, Τσάνταλη Σταύρο τύμπανα, Κετσέρη Κώστα μπάσο, ενώ εγώ είμαι στα φωνητικά (Τσάνταλης Χρήστος).

ΙΝΚ σημαίνει μελάνι, scripta manent λοιπόν, τα γραπτά μένουν..

Πολλές, ακούμε διάφορα και μας έχουν επηρεάσει μπάντες όπως οι Faith No More, Cult, Tea Party, Soundgarden, Tool, Alice in Chains, Pantera, Doors, Monster Magnet..

To Loom άργησε πολύ να κυκλοφορήσει για διάφορους λόγους και κυρίως λόγω αλλαγών στο line up και μετακομίσεων, την ηχογράφηση θα την χαρακτήριζα δύσκολη, το αποτέλεσμα όμως είναι πολύ καλό. Την παραγωγή την ανέλαβε ολοκληρωτικά ο Βαγγέλης Γεωργαντζής, ο οποίος έκανε εξαιρετική δουλειά ενώ για το Ophelia συνεργαστήκαμε με τον Johnny Bacolas στα London Bridge Studios του Seattle.

Νομίζω πως ανήκουμε στο φάσμα του εναλλακτικού metal με ότι αυτό συνεπάγεται, η ποικιλομορφία έχει να κάνει με το ότι εγώ μπορεί να ακούω Morrison, Lanegan, Astbury, Nick Cave και ο Κώστας να μου φέρει μια κιθάρα που θα μοιάζει με Fear Factory, Τοοl, Pantera, Soundgarden, Rammstein. Λειτουργούμε με πλήρη ελευθερία και δεν είχαμε ποτέ ως στόχο να ακουστούμε κάπως ή να βάλουμε μια ταμπέλα στον ήχο μας, οι επιρροές είναι πολλές και ετερόκλητες.

Από την ίδια τη ζωή, προσωπικές εμπειρίες, σουρεαλισμός, λογοτεχνία, ποίηση, αγάπη, η μάχη του καλού με το κακό, η νύχτα, όνειρα και αυταπάτες, ο ήλιος, ο ατελείωτος ουρανός…

Το video clip γυρίστηκε στην χειμερινή Αλεξανδρούπολη του περσινού Δεκέμβρη με σκηνοθέτη τον Μάνο Γεωργακόπουλο από τους Universe 217 με τον οποίου έχουμε συνεργαστεί ξανά για τα γυρίσματα του Heart Pills.

Ναι σε εκπομπές τέτοιου περιεχομένου μόνο θετικά μπορείς να αποκομίσεις, δεν θα μπορούσαμε όμως να βγούμε σε μια από τις γνωστές μεσημεριανές ή πρωινές κατίνες σε καμιά περίπτωση. Πρόσφατα συνεργαστήκαμε για μια πολύ ωραία προσπάθεια που κάνει η ΕΡΤ 3, επεισόδιο που ελπίζω να δούμε σύντομα. Το ραδιόφωνο βοηθά επίσης, το θέμα είναι σε τι κοινό απευθύνεσαι, έτσι και αλλιώς δεν θα εκτιμήσουν όλοι αυτό που κάνεις, ειδικά αν η μουσική που παίζεις είναι δύστροπη. Στοχοποιημένα όσο γίνεται θα έλεγα, δε μπορεί να ακούσει τη μουσική μας κάποιος που έχει την Πάολα σε αφίσα στο δωμάτιο μπορεί όμως να μας ακούσει αυτός που ασχολείται γενικότερα με μπάντες. Αυτό που έχω να πω είναι πως δεν χρειάζεται να γίνεις μαϊντανός, θα καταλήξεις γελοίος. Πρέπει να προστατεύει κανείς την τέχνη του, είναι η ψυχή του η ίδια.

Πολλά και μεγάλα βήματα, εξαιρετικές δουλειές, το θέμα είναι πως όλα αυτά για να ευδοκιμήσουν και να πάρουν αυτό που πραγματικά τους αξίζει πρέπει να μεταναστεύσουν μιας και η Ελλάδα δε φημίζεται για τη δυναμική της στη συγκεκριμένη αγορά η οποία είναι στα σπάργανα. Γίνονται βέβαια πολλές προσπάθειες και αυτό είναι ελπιδοφόρο, αλλά σε μια χώρα που βασιλεύει το ντισκομπούζουκο, δεν έχεις και πολλές ελπίδες. Θυμάμαι να βλέπω κατά τύχη στην Τv μια τύπισσα να αναρωτιέται “καλά ποιος είναι αυτός ο Cornell που του βάφτισε το παιδί η Βίσση..!!!». Αυτό τα λέει όλα, ξέρεις με τι έχεις να τα βάλεις…

Έχουμε ήδη 10 τραγούδια για την τρίτη κυκλοφορία μας και αυτή τη στιγμή τα δουλεύουμε, επίσης θα κυκλοφορήσουμε μια διασκευή στο Gardenia των Κyuss, συμμετέχουμε στο tribute του Metal Hammer για τους Nightstalker με το Go get some, κάνουμε κάποιες συζητήσεις – ανοίγματα στο εξωτερικό, ενώ παράλληλα συζητάμε το γύρισμα του video clip για το Rain.

Facebook: https://www.facebook.com/INKbandgr

Twitter: https://twitter.com/INKbandgr

Keep on Rocking, stay safe!

Κλείνουμε με το φοβερό Persephone!

The post Συνέντευξη “INK” appeared first on anthem.gr.