Sons of Anarchy. Τι να πούμε φίλε αναγνώστη γι’ αυτήν την καταπληκτική σειρά; Οι συντάκτες του anthem έχουμε δηλώσει ουκ ολίγες φορές τεράστιοι οπαδοί της και η μπλούζα που έχω με το logo της σειράς (γνωστό ως και το πιο κουλ logo που υπάρχει σε σημείο να με αναγκάσει να φτιάξω Pinterest για να αποθηκεύσω ΟΛΕΣ ΜΑ ΟΛΕΣ τις διαφορετικές εκδοχές του) έχει λιώσει πάνω μου περισσότερο και από τζιν γιλέκο του Τζανέτου Καβαλιώτη.

Πέραν του σεναρίου της, της απίστευτης πλοκής της και της τρομερής αισθητικής της, το Sons of Anarchy είναι μία από τις καλύτερες σειρές που υπάρχουν σε θέμα μουσικής επένδυσης. Το σωστό τραγούδι έπεφτε πάντα στην κατάλληλη σκηνή και την απογείωνε.

Σήμερα λοιπόν στο Six Songs θα δούμε 6 τρομερά τραγούδια που μάθαμε από το Sons of Anarchy. Δε θα μιλήσουμε για υπερκλασικά κομμάτια τύπου “Come Join the Murder”, “House of the Rising Sun”, “This Life” (θα κάνουμε μικρή αναφορά στο τέλος), αλλά θα θυμηθούμε λίγο πιο ξεχασμένες τραγουδάρες.

Πρώτο πλάνο. Δύο κοράκια τρώνε. Ένα φως μηχανής στο βάθος, η οποία έρχεται προς το μέρος του θεατή. Η ριφάρα πέφτει. Και έτσι ξεκινάει το Sons of Anarchy. Ένα τρομερό τραγούδι από έναν εκ των πρώτων, λιγότερο εμπορικών δίσκων των Black Keys, όταν λέγαμε πως είναι πολύ μπροστά για την εποχή τους παίζοντας κάτι που ταίριαζε σε προηγούμνες δεκαετίες. Ένα πραγματικά άψογο και αξέχαστο ξεκίνημα.

Οι Lions χάρισαν πολλά φοβερά τραγούδια στη σειρά και η συγκεκριμένη διασκευή είναι και αυτό που ξεχωρίζει. Μία πιο κιθαριστική εκδοχή του κομματιού του Bob Dylan με πολύ ωραίο σολάκι και ιδιαίτερα ανεβαστική.

Ίσως είχατε κι εσείς την εσφαλμένη εντύπωση ότι η συγκεκριμένη καταπληκτική κομματάρα έπαιξε στην αξέχαστη τρίτη σεζόν στην Ιρλανδία. Και όμως είναι από την πρώτη σεζόν και συγκεκριμένα σε μία σκηνή που γυρίστηκε σε μία ιρλανδική (προφανώς) παμπ. Μιλάμε για Dropkick Murphys, το πρώτο συγκρότημα μαζί με τους Flogging Molly που σου έρχεται στο μυαλό, όταν θες να ντύσεις μία σκηνή σου με κάτι που να θυμίζει Ιρλανδία και οι παραγωγοί το έπιασαν το νόημα και γι’ αυτό έβαλαν το Johnny I Hardly Knew Ya.

Μακράν το πιο γνωστό κομμάτι της λίστας που έπαιξε πάνω από ένα πανέμορφο και αξέχαστο μοντάζ σκηνών σε ένα από τα τελευταία επεισόδια της σειράς. Ο Sheeran δήλωνε μεγάλος φαν της σειράς και ο δημιουργός Kurt Sutter του ζήτησε να ηχογραφήσει ένα τραγούδι για να παίξει σε κάποια σκηνή. O Ed σκέφτηκε το Make It Rain, όταν άκουσε τους πρώτους στίχους σε μία κοινή περιοδεία του με τον Foy Vance. Δε θα μπορούσε να βρει πιο ταιριαστό κομμάτι και η ανατριχιαστική του εκτέλεση είναι αυτό που το μεταμορφώνει σε ένα από τα μουσικά highlights της σειράς.

Οι Forrest Rangers έχουν γράψει μερικά από τα καλύτερα τραγούδια της σειράς και τα έχουν ηχογραφήσει με εξαιρετικούς τραγουδιστές όπως ο Curtis Stingers, o White Buffalo και η Katey Sagal (γυναίκα του Kurt Sutter γνωστή και ως η μισητή μας Gemma). Από τη συνεργασία τους με τον Slash και τους Battleme, προέκυψε το Miles Away, ένα τραγούδι που “φτύνει” southernίλα σε κάθε του νότα και αποτέλεσε ένα από τα καλύτερα τραγούδια στο φινάλε της τρίτη σεζόν.

Δε θα μπορούσα να μην κάνω μία αναφορά στους Battleme, το προσωπικό project του Matt Drenik, ο οποίος είναι και τραγουδιστής των Lions που είδαμε πιο πάνω. Ιδιαίτερα, αφού επισκέφθηκαν τη χώρα μας και έδωσαν μία καταπληκτική συναυλία. To Sons of Anarchy μας είχε συνηθίσει στο ότι οι τελευταίες σκηνές κάθε σεζόν του θα είναι ένα μοντάζ που θα δείχνει τον αντίκτυπο των καταιγιστικών εξελίξεων των τελευταίων επεισοδίων στους χαρακτήρες συνοδευόμενο από ένα μελαγχολικό τραγούδι. Το Hey Hey My My είναι ένα ιδανικό τέτοιο κομμάτι, το οποίο κλείνει ιδανικά την 3η σεζόν.

Bonus: Άλλα αγαπημένα τραγούδια σε φινάλε

Αναφέραμε το Hey Hey My My, αλλά θα βάλω και άλλα πολυαγαπημένα φινάλε. Το συγκλονιστικό της πρώτης με το “John the Revelator” να απογειώνει τη σκηνή:

Το εμβληματικό φινάλε της 4ης με την απίστευτη διασκευή στο “House of the Rising Sun”:

Και φυσικά την τελευταία σκηνή της 7ης σεζόν και της σειράς με το “Come Join the Murder” που σχεδόν έφερε δάκρυα στα μάτια

Αυτά λοιπόν με το Sons of Anarchy, θα ήθελα πολύ να ξαναπιάσουμε τη σειρά σε κάποιο άλλο άρθρο, στείλτε μου άλλα (πιο underground) τραγούδια που θα θέλατε να βάλουμε στη σημερινή λίστα και περιμένω άλλες προτάσεις και ιδέες για Six Songs.

The post The Sound Vault: Τραγούδια που λατρέψαμε από το Sons of Anarchy appeared first on anthem.gr.

Μερικές εβδομάδες νωρίτερα (δεν είμαι σίγουρος για το πότε ακριβώς, καθώς πλέον έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου) ανακοινώθηκε το πρώτο όνομα του φετινού Rockwave Festival, το οποίο ήταν οι Black Keys. Αν και μεταλάς, εκτιμώ την ποιοτική ροκ. Η ανακοίνωση ενός τόσο ταλαντούχου σχήματος μου προκάλεσε ρίγος. Αμέσως είπα: «Ντάξει, το έμαθαν  το μάθημά τους με το περσινό φιάσκο, φέτος το Rockwave θα τα σπάει».

Έχουν υποσχεθεί ότι θα έρθει και ένα μεγάλο όνομα από το εξωτερικό. Τι μπορεί να πάει στραβά; Δε δάγκωνα τη γλώσσα μου;

Πάνω που ήμουν έτοιμος λοιπόν να πάω στα Ticket House για να τσιμπήσω το εισιτηριάκι μου, ανακοινώνεται το δεύτερο όνομα του  Festival: Robbie Williams.

Και αυτός κυρίες και κύριοι είναι ο λόγος που δεν πρέπει να αγοράζετε ποτέ εισιτήριο για κάποιο φεστιβάλ, πριν να ανακοινωθεί ολόκληρο το line–up.

Τι στο καλό; Μεταφερθήκαμε πίσω στο αναθεματισμένο 2000 και δεν το πήρα χαμπάρι; Συγχαρητήρια στους διοργανωτές που θα φέρουν τον Robbie για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αλλά τι σχέση ο τύπος με την ροκ; Πείτε μου! Δε θα μπορούσατε να διοργανώσετε ένα ξεχωριστό live για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη; Ή μήπως φοβάστε ότι δεν πρόκειται να τραβήξει κοινό μόνος του, οπότε είπατε να τον χώσετε στο Rockwave, χαντακώνοντας ότι έχει απομείνει από αυτό που πριν λίγα χρόνια αποκαλούσαμε θεσμό;

Δείτε λίγο το βίντεο, κυρίως στο 0:49-1:00 και σας παρακαλώ πολύ προσπαθήστε να μην κάνετε εμετό!

Περιμένετε κι εσείς να τρέξετε έτσι ανέμελα στις αλάνες του Rockwave πατώντας τις τουλίπες και κρατώντας χεράκια με τους υπόλοιπους ακροατές; ΟΥΤΕ ΚΙ ΕΓΩ!

Μη με παρεξηγήσετε. Κανένα πρόβλημα δεν έχω με τον Robbie. Ίσα ίσα που είναι αξιόλογος καλλιτέχνης. Τη στιγμή όμως που τα rock open–air festival γειτονικών χωρών (πχ Σόφια, Κωνσταντινούπολη) φέρνουν τεράστιους καλλιτέχνες της ροκ και της μέταλ σκηνής, στο μοναδικό εγχώριο open–air του είδους τα τελευταία χρόνια είχαμε Lana Del Rey, Μποφίλιου και τώρα τον προαναφερθέντα. Πραγματικά πόσο καιρό νομίζετε ότι θα μας κοροϊδεύετε; Δε σας έφτανε που πέρσι γέλαγε μαζί σας όλη η Ελλάδα; Δε σας έφτανε που οι πωλήσεις εισιτηρίων ήταν χαμηλότερες από ποτέ; Θέλετε πραγματικά να φτάσετε στον πάτο της συνείδησης των Ελλήνων ροκάδων!

Ξέρω ότι η παραπάνω φωτογραφία είναι από μία μεμονωμένη στιγμή του φεστιβάλ, είναι όμως αυτή εικόνα για το Rockwave;

Προφανώς η όλη κατάσταση είναι εσκεμμένη. Οι διοργανωτές επιθύμησαν να γεμίσουν τις τσέπες τους, οπότε προσπαθούν να αποτάξουν το ροκ στοιχείο από το φεστιβάλ. Επειδή όμως όταν ακούω και διαβάζω ROCKwave Festival, νιώθω ότι με εξαπατούν, θέλω να προτείνω τα εξής ονόματα στους διοργανωτές:

1. Εντεχνολαϊκό/funk  Festival
2. Not So Rockwave Festival
3. Καρακατακαημένο Festival
4. Μποφίλιου Fan Club Οφίτσιαλ Festival

Αχ… Black Keys... It‘s not meant to be! Ίσως έρθω να σας δω σε κάποια άλλο φεστιβάλ, πιθανότατα στη Βουλγαρία… Και πιο φθηνά θα μου βγει και πιο καλά θα περάσω! Όσο για το Rockwave, δεν νομίζω να το τιμήσω! ΠΑΛΙ!

Υ.Γ.: #Wall_Of_Death_Sto_Live_Tou_Williams
Υ.Γ. 2: Καλή χρονιά να έχουμε! Εύχομαι ο νέος χρόνος να φέρει στον καθένα από εσάς ότι επιθυμεί!

The post Μουσική Σ. #1: To Rockwave που καταρρέει… appeared first on anthem.gr.