Και κάπως έτσι κλείνει το αφιέρωμα του 2024. Να ζητήσω συγγνώμη, γιατί το συγκεκριμένο μέρος άργησε μερικές μέρες να βγει (είχα πει ότι το αφιέρωμα της χρονιάς θα έκλεινε το πρώτο δεκαήμερο του 2025), αλλά οι υποχρεώσεις ήταν πολλές. Όπως είπαμε και στα προηγούμενα δύο μέρη, στόχος μας και φέτος ήταν η καλύτερη δυνατή παρουσίαση όσων περισσότερων ελληνικών δίσκων γίνεται και μάλιστα από όλο το φάσμα του rock και του metal.

Θέλω να ευχαριστήσω πολύ τους μουσικούς που κοινοποίησαν τα άρθρα και μου έστειλαν μηνύματα, γιατί μίλησα με ανθρώπους που θαυμάζω και εκτιμώ. Επίσης να ευχαριστήσω τους αναγνώστες για τις κοινοποιήσεις, τα μηνύματα, το τι ανακαλύψατε και τι σας άρεσε. Εύχομαι και τα σημερινά άλμπουμ να σας κρατήσουν αξιόλογη συντροφιά και το 2025.

Τρίτο και τελευταίο μέρος λοιπόν και κλείνουμε με μία ακόμα δεκάδα από πολύ αγαπημένους μου δίσκους για το 2024! Όπως πάντα επισημαίνω το Spotify και τα social media των συγκροτημάτων για να ακούσετε και να ρίξετε και ένα follow!

Under the Sun – The Bell of Doom

Είδος: Stoner Rock

Στο βιογραφικό τους στο Spotify δηλώνουν ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά της Αθηναϊκής σκηνής, αλλά δηλώνω αισιόδοξος ότι μετά από μια δισκάρα όπως το The Bell of Doom δε θα παραμείνουν τέτοιο για πολύ. Θυμάμαι μία περίοδο που το stoner πραγματικά κυριαρχούσε σαν είδος και ήχος στην ελληνική σκηνή και για να ξεχωρίσεις, έπρεπε να μπορείς να προσφέρεις κάτι ρηξικέλευθο.

Οι Under the Sun το πετυχαίνουν απόλυτα κατά τη γνώμη μου. Δυναμικά και σκληρά riffs, η Sabbathίλα και η ψυχεδέλεια που αγαπάμε σε τέτοια εγχειρήματα και ένας γενικότερα ρετρό 70s ήχος συναντούν το 90s stoner των Kyuss και των Corrosion of Conformity και το sludgy ήχο των Mastodon και των Baroness. Ως αποτέλεσμα έχουμε ένα άκρως ενδιαφέρον σύνολο συνθέσεων που σε παρασέρνει τόσο στις πιο αργές στιγμές του όπως το One Reason ενώ σε πωρώνει στις πιο σπιντάτες όπως το The Bell of Doom και το Smoking Angels. Εκρηκτική δισκάρα!

Facebook, Instagram, Spotify

InnerWish – Ash of Eternal Flame

Είδος: Power Metal

Οι InnerWish είχαν μεγάλα δισκογραφικά κενά, αλλά όπως έχω ξαναπεί τα μεγάλα κενά συνήθως φέρνουν και συσσωρευμένη έμπνευση που κουβαλούν οι δημιουργοί όλα αυτά τα χρόνια. Το Ash of Eternal Flame είναι τρανή απόδειξη αυτού αποτελώντας ένα από τα κορυφαία power metal άλμπουμ που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια και ένα απαύγασμα δημιουργικότητας για το ευρωπαϊκό power.

Τα riffs είναι τόσο σκληρά που χαλαρά στέκονται και σε heavy άλμπουμ, ωστόσο εδώ ενισχύονται από τις υπέροχες μελωδίες τους, τα επικά στοιχεία, τις symphonic πινελιές και την ασύλληπτη φωνή του Γιώργου Εικοσιπεντάκη η οποία μας ταξιδεύει σε μύθους, τοπία και πολεμιστές της αρχαιότητας. Συνολικά είναι ένα από τα πιο ώριμα άλμπουμ τους και σίγουρα φιλοξενεί όλες τις επιρροές τους.

Από τα τρομερά κολλητικά Forevermore και Sea of Lies που ανοίγουν τον δίσκο στο επικό Higher και το high tempo Soul Assounder και από εκεί σε συνθεσάρες επηρεασμένες είτε από το ευρωπαϊκό power metal όπως το Primal Scream ή το heavy όπως το Cretan Warriors και το The Hands of Doom, το Ash of Eternal Flame δεν υστερεί πραγματικά σε κανένα σημείο του. Είτε στις πιο heavy και γρήγορες στιγμές του, είτε στις πιο mid tempo, οριακά μπαλαντοειδείς, είναι ένα άλμπουμ που θα ακούμε για πάρα πολύ καιρό ακόμα και θεωρώ πως θα αποτελέσει έμπνευση για την ευρύτερη σκηνή του power metal, ιδιαίτερα στην Ευρώπη.

Facebook, Instagram, Spotify

Limp – Part of Existence

Είδος: Art Rock

Άλλο ένα EP που ανακάλυψα ξεψαχνίζοντας το κανάλι του 666MrDoom, οι Limp είναι ένα πρότζεκτ από τη Θεσσαλονίκη και σχεδόν κάθε χρόνο βγάζουν νέα μουσική. Το Part of Existence είναι μια κυκλοφορία μικρότερης διάρκειας, ωστόσο ήταν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ακούσματα της χρονιάς, αφού μόλις σε εικοσιένα λεπτά, έχεις ένα από τα πιο πειραματικά άλμπουμ του 2024.

Το ομώνυμο ξεκινάει με stoner riffs με στοιχεία ακόμα και από ακραίο metal, το Digging σε παρασέρνει με τα γυναικεία φωνητικά και το πιανάκι του πριν γυρίσει σε progressive μονοπάτια και το Cracked Open είναι ένα ψυχεδελικό άκουσμα με ελληνικούς στίχους. Κάπου εκεί αναρωτήθηκα αν ακούω τον ίδιο δίσκο ή απλά μου βγάζει τυχαία κομμάτια το Spotify, έρχεται το Designed to Aggravate για να με παρασύρει ξανά στον ακραίο ήχο πριν κλείσει με το post Depersonalise.

Ειλικρινά είχα καιρό να ακούσω ένα EP που σε μικρή διάρκεια ξεδιπλώνει τις επιρροές και την πολυσυλλεκτικότητα του δημιουργού του. Οι Limp με εντυπωσίασαν με τον ήχο τους και το πως ακροβατούν μεταξύ διαφορετικών ειδών (δυσκολεύτηκα να βρω σε ποιο είδος εντάσσονται), οπότε περιμένω τι μας επιφυλάσσουν για το 2025.

Facebook, Instagram, Spotify

The Callas – Ανατολή

Είδος: Post-Punk

Το ελληνόφωνο post-punk είναι ένας ήχος που αρέσκομαι να εξερευνώ τα τελευταία χρόνια και οι The Callas αποτελούν μια πολύ αγαπημένη επιλογή μετά και από το Είμαι Ένα Ξενοδοχείο του 2020. Στην Ανατολή συνεχίζουν στην κατεύθυνση του προκατόχου τους με ελληνικό στίχο (εκτός του Love Hate που κλείνει το δίσκο και προσφέρει μια νοσταλγική ματιά σε παλιότερες εποχές του συγκροτήματος) και τη μουσική τους να ακροβατεί μεταξύ του post-punk και του indie.

Οι μπασογραμμές τους είναι πολύ όμορφες αποτελώντας τη βάση των συνθέσεων, ενώ έχει γίνει πολύ ωραία παραγωγή στις κιθάρες που σου φέρνει στο μυαλό την εναλλακτική σκηνή των 00s με λίγα ψυχεδελικά στοιχεία στη γενικότερη ατμόσφαιρα όπως στο Love Hate, το Μάνα Πέφτω και το Όλα Στάζουν Φωτιά. Ταυτόχρονα η στιχουργική τους θεματολογία παίρνει μια κοινωνική και πολιτική στροφή όπως δηλώνουν και οι ίδιοι κατά την προώθηση του άλμπουμ.

Από εσωτερικές αναζητήσεις στο Κενό μέχρι κοινωνική κριτική να διαχέεται μέσα από πολύ μελαγχολικές στιγμές, οι The Callas ακροβατούν ανάμεσα στην ποίηση και τη μουσική και ξεσπούν στην κορυφαία στιγμή του δίσκου, το ΑΓΜΣΟΥΡΕΜΛΚ. Η ενορχήστρωση είναι πιο χαρούμενη, το ύφος μοιάζει πιο αισιόδοξο, αλλά το συγκρότημα κάνει μια πλήρως αιτιολογημένη επίθεση στον κυρ Παντελή της διπλανής πόρτας, τον ομοφοβικό ρατσιστή και απολογητή της αστυνομικής βίας καταλήγοντας στο να του αφιερώσει τον τίτλο του τραγουδιού: Άντε γαμήσου ρε μαλάκα… Μερικές φορές οι αλλαγές έρχονται για καλό και δεν μπορώ παρά να επαινέσω τους The Callas που αλλάζουν και εκφράζονται όπως θέλουν.

Facebook, Instagram, Spotify

Violent Definition – Progressive Obsoletion

Είδος: Thrash Metal

Τους Violent Definition τους ανέφερα και στο προηγούμενο μέρος του αφιερώματος, καθώς μαζί με τους Cult of Orpist ήταν τα δύο ελληνικά underground thrash άλμπουμ που έλιωσα περισσότερο. Πέρασαν αρκετά χρόνια από το ντεμπούτο τους, αλλά οι Αθηναίοι στο Progressive Obsoletion ακούγονται πιο φρέσκοι και ορεξάτοι και σίγουρα πολύ εξελιγμένοι μουσικά.

Μέσα στα σαράντα τέσσερα λεπτά του, οι Violent Definition γράφουν πολύ γρήγορα riffs, το rhythm section παίζει στακάτα και επιβάλλει τον ρυθμό, βγάζουν την επιθετικότητα γουστάρουμε στο thrash, αλλά έχουν και λίγες αλλά όμορφες μελωδικές στιγμές. Ταυτόχρονα ξεδιπλώνουν τις επιρροές τους τόσο από την γερμανική Kreator σχολή όσο και την αμερικάνικη με την αγάπη στους Exodus να είναι εμφανής.

Δεν υπάρχει καν μέτρια στιγμή σε αυτό το άλμπουμ. Με συνθεσάρες όπως το The Last Grain in Your Hourglass, το Experimental Failure, το ομώνυμο και το Children of God, αυτός ο δίσκος δεν είχε πραγματικά τίποτα να ζηλέψει από άλλα thrash άλμπουμ του εξωτερικού. Πετυχαίνει την τέλεια ισορροπία μεταξύ των συνθέσεων, των στίχων και της παραγωγής που πρέπει να έχει ένα σύγχρονο άλμπουμ του είδους και γεμίζει με ενδιαφέρουσες ιδέες άλλους μουσικούς. Δισκάρα.

Facebook, Instagram, Spotify

Full Fuzz Experience – Retrofied

Είδος: Classic Rock/Psychedelic Rock

Είναι ένα από τα πρότζεκτς που ακούς λίγο πιο δύσκολα, μιας και το βρήκα μόνο στο Youtube, αλλά το Retrofied των Full Fuzz Experience ήταν μακράν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες της χρονιάς. Με προφανή ρετρό διάθεση όπως μαρτυράει και ο τίτλος του το άλμπουμ αυτό καταφέρνει και σε ταξιδεύει αρκετές δεκαετίες πίσω.

Αυτό το κομμάτι του εαυτού μου που αγαπάει τον Hendrix και το κλασικό ροκ ενθουσιάστηκε πάρα πολύ με τις fuzzy κιθάρες, τις ωραίες μελωδίες, τους ρυθμούς που παίζουν στα ντραμς και τα σόλο τους, ενώ υπάρχει και μια υποψία ψυχεδέλειας στις συνθέσεις τους. Ένα άκρως ενδιαφέρον άκουσμα, μισή ωρίτσα που σου θυμίζει κλασικούς ήχους όταν ανακαλύπτεις τη rock και διαπιστώνεις το γιατί την αγαπάς.

Facebook, Bandcamp

Planet of Zeus – Afterlife

Είδος: Hard Rock

Είμαι τεράστιος φαν των Planet από εποχές Macho Libre, το οποίο μαζί με το Vigilante αποτελούν τις αγαπημένες μου δισκογραφικές δουλειές τους. Η πιο μελωδική στροφή που πήραν στο Loyal to the Pack με βρήκε απόλυτα σύμφωνο και μου αρέσει που μεγαλώνουν, εξελίσσονται, αλλάζουν, αλλά συνεχίζουν να βγάζουν σταθερά πολύ ποιοτικά άλμπουμ.

Πέντε χρόνια μετά το Faith in Physics και το μεγαλύτερο τους δισκογραφικό κενό μέχρι τώρα, οι Αθηναίοι κυκλοφορούν το Afterlife και προσωπικά μου πήρε αρκετές ακροάσεις για να το αξιολογήσω και τελικά να το εκτιμήσω. Οι ίδιοι δείχνουν να κλίνουν περισσότερο στο καθαρόαιμο hard rock με επιρροές από μπάντες των 90s και των 00s, αλλά τα stoner στοιχεία, οι επιρροές από doom μέχρι punk και τα ωραία riffs παραμένουν εδώ σε ένα πολύ φρέσκο και ελκυστικό πακέτο που δείχνει πως πρέπει να παίζεται το μοντέρνο rock.

Επιπλέον θεωρώ πως είναι φωνητικά η καλύτερη δουλειά του Μπάμπη μετά το Loyal to the Pack. Χρειάζεται το χρόνο του για όσους είμαστε φανατικοί της περιόδου 2011-2014, αλλά αν του δώσετε μια ευκαιρία θα σας ταξιδέψει πολύ στα ραδιοφωνικά ή και underground ακούσματα των 00s και αυτό είναι πραγματικά ένα ωραίο ταξίδι που αξίζει να κάνετε με ένα συγκρότημα που διαθέτει την ποιότητα των Planet.

Facebook, Instagram, Spotify

Saturday Night Satan – All Things Black

Είδος: Occult Rock

Το πόσο γούσταρα αυτό το άλμπουμ δεν μπορείτε να φανταστείτε. Σε μια σκηνή που πολλές φορές αρέσκεται στα αναμασήματα και την έλλειψη πρωτοτυπίας, αυτό το occult rock που παίζουν οι Saturday Night Satan είναι τόσο ρηξικέλευθο και φρέσκο που δε γίνεται να μη σε βυθίσει μαζί του στην ακρόαση. Οι ενορχηστρώσεις έχουν επιρροή από τα 70s και τα 80s, ηχητικά όμως η παραγωγή είναι σύγχρονη και ο ήχος αψεγάδιαστος.

Μέσα στο All Things Black με τις εξαιρετικές συνθέσεις του Δημήτρη και τη μεθυστική φωνή της Κατερίνας, οι Saturday Night Satan μας παρασέρνουν σε ιστορίες για μάγισσες και μυθικά πλάσματα, προσθέτοντας horror πινελιές και φτιάχνοντας μια συνολικά υπέροχη οριακά σινεματική ατμόσφαιρα. Οι μελωδίες τους είναι καλοδουλεμένες και τα ρεφρέν τους σε κομμάτια όπως το εναρκτήριο 5AM και το Lurking in the Shadows σου καρφώνονται αμέσως στο μυαλό. Δώστε μια ευκαιρία στους Saturday Night Satan να σας ταξιδέψουν στους κόσμους για τους οποίους τραγουδάνε. Αξίζει.

Facebook, Instagram, Spotify

Acid Mammoth – Supersonic Megafauna Collision

Είδος: Doom Metal

Σταθερά παραγωγικοί και κυρίως σταθερά ποιοτικοί παρέμειναν και για το 2024 οι Αθηναίοι Acid Mammoth, χαρίζοντας μας κατά τη γνώμη μου το καλύτερο άλμπουμ της δισκογραφίας τους μέχρι τώρα. Το Supersonic Megafauna Collision ξεκινάει με το ομώνυμο κομμάτι και αμέσως καταλαβαίνεις τι θα ακούσεις και στη συνέχεια του δίσκου.

Αργά doom riffs, fuzzy ήχο στις κιθάρες (εξαιρετικό για όνομα τραγουδιού το Fuzzorgasm που ήταν και το αγαπημένο μου), φουλ ψυχεδέλεια χάρη στα φωνητικά του Χρήστου Μπαμπαλή, τις διάχυτες Black Sabbath επιρροές τους και ένα στιβαρό rhythm section που υποστηρίζει τέλεια τις κιθάρες τους. Παρά τις μεγάλες και αργές συνθέσεις του, δε βαριέσαι σε κανένα απολύτως σημείο του και για τους doomάδες/stonerάδες εκεί έξω αποτελεί σίγουρο άκουσμα για να περάσουν καλά. Συνολικά προσεγμένη και όμορφη δουλειά.

Facebook, Instagram, Spotify

Sunburst – Manifesto

Είδος: Progressive Metal

Άκρως παραγωγικό ήταν το 2024 και για τον Λαρισαίο Gus Drax, καθώς πέραν των Suicidal Angels, έβγαλε νέο δίσκο και με το άλλο του project, τους Sunburst. Αν και στους πρώτους προσαρμόζεται στο thrash metal που παίζουν, στους Sunburst κατευθύνεται στις μουσικές που ο ίδιος μελετάει και αγαπάει πολύ, δηλαδή το progressive metal της σχολής των Dream Theater με τις power λεπτομέρειες των Kamelot.

Οι Sunburst είναι ένα εξαιρετικά ταλαντούχο σύνολο και αυτό που προσφέρουν στο Manifesto είναι ένα από τα καλύτερα ελληνικά progressive άλμπουμ των τελευταίων ετών. Τεχνικά είναι άρτιο με καλοδουλεμένα riffs και μελωδίες, η φωνή του Βασίλη Γεωργίου είναι καταπληκτική και απογειώνει κάθε σύνθεση και μέσα από κομματάρες όπως το εισαγωγικό The Flood με τις djent επιρροές του, το Inimicus Intus με το εξαιρετικό του ρεφρέν και τα φανταστικά σόλο του Gus σε κάθε ένα από αυτά, δε γίνεται να μη το θεωρήσεις μια πολύ μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία.

Facebook, Instagram, Spotify

Αυτό λοιπόν ήταν το τελευταίο άρθρο που φτιάξαμε ως anthem.gr με τα καλύτερα της χρονιάς. Ακολουθήστε τους μουσικούς στα social media, ακούστε τους και δώστε τους την αγάπη που πρέπει. Το αξίζουν!

The post The Sound Vault: Αγαπημένα άλμπουμ του 2024 από Έλληνες καλλιτέχνες, Μέρος Τρίτο appeared first on anthem.gr.

Το 2016 μας αφήνει σιγά-σιγά χρόνους και θεωρώ πως ήρθε η ώρα να κάνουμε έναν απολογισμό. Ποιοι ήταν οι καλύτεροι δίσκοι της χρονιάς; Τα καλύτερα single; Οι πιο δυνατές εκδηλώσεις που παρακολουθήσαμε; Τι είδαμε από σειρές και ταινίες; Σας παρουσιάζουμε λοιπόν τα βραβεία μας για τη χρονιά που πέρασε. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα σε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, με μοναδικό σκοπό να αποδώσουμε τα εύσημα.

Προσοχή, επειδή θα ακουστούν γκρίνιες, με το συγκεκριμένο άρθρο δε θέλουμε να μειώσουμε κάποιο συγκρότημα ή καλλιτέχνη. Θέλουμε απλώς να παρουσιάσουμε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, λέγοντας δύο λόγια γιατί. Πρόκειται για προσωπικές απόψεις!

[Βρείτε μας στο facebook πατώντας εδώ].

Gojira – Magma

Δίχως καμία αμφισβήτηση, οι Gojira δημιούργησαν το άλμπουμ της χρονιάς. Περιέχει μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του συγκροτήματος, με τα οποία ο πήχης ανεβαίνει στα ύψη. Δίσκος με υψηλό replay value που αποτελεί must buy. Δικαιότατη η υψηλή βαθμολογία που έχει λάβει από τα μίντια.

Sabaton – The Last Stand

Είναι γεγονός πως ποτέ δεν έκρυψα την αγάπη για τους Sabaton, οι οποίοι διατηρούν υψηλή θέση στην καρδιά μου. Ωστόσο αποτελεί αντικειμενική αλήθεια το ότι είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Οι Sabaton κατάφεραν να στρέψουν την προσοχή στο power για μία ακόμη φορά, κερδίζοντας ολοένα και περισσότερους οπαδούς με τα εθιστικά τραγούδια τους. Πρόκειται για ένα θεματικό δίσκο, ενώ το συγκρότημα, κινούμενο σε γνώριμα χωράφια, συνέθεσε εξαιρετικά τραγούδια.

 Green Day – Revolution Radio

Πριν αρχίσεις τα κλισέ του τύπου: “Οι Green Day έπιασαν πάτο μετά το ¡Uno, ¡Dos!, ¡Tré!” κάτσε κι άκουσε τον! Οι Green Day δημιούργησαν κάτι πολύ όμορφο, θέτοντας ισχυρά θεμέλια για ένα καλύτερο μέλλον. Προφανώς η full-time επιστροφή του Jason White έπαιξε σημαντικό ρόλο. Θεωρώ πως τα τραγούδια του δίσκου θα ακούγονται για πολλά χρόνια ακόμη!

 Insomnium – Winter’s Gate

Οι θεματικοί δίσκοι είχαν την τιμητική τους το 2016 και οι Insomnium αφηγήθηκαν με μουσικό τρόπο την ιστορία της απόβασης μίας ομάδας vikings σε ένα μυθικό νησί στα δυτικά της Ιρλανδίας. Ένα άριστο μουσικό “μυθιστόρημα” το οποίο σε κερδίζει από το πρώτο λεπτό. Ασφαλής και δυνατή επιλογή για κάποιον που θέλει να γνωρίσει το melodic death metal.

Nick Cave and the Bad Seeds – Skeleton Tree

Ανατριχιαστικός και συνάμα συγκλονιστικός ο τελευταίος δίσκος του Αυστραλού, το post production του οποίου έγινε μετά τον τραγικό χαμό του γιου του. Ένα άλμπουμ που ξεχωρίζει μέσα από τον μινιμαλισμό της μουσικής και το υπέροχο μουσικό ηχόχρωμα. Για πολλούς ο καλύτερος δίσκος του 2016.

Honorable Mentions: Metallica – Hardwired…to Self-Destruct, Dark Tranquility – Atoma, Amon Amarth – Jomsviking, Ghost – Popestar, Hammerfall – Built to Last, Blink 182 – California, David Bowie – Blackstar, Iggy Pop – Post Rock Depression, Battleme – Habitual Love Songs

The Rockin’ Dead – Here Comes The Darkness

Πρόκειται για ένα άρτιο ηχητικά άλμπουμ, το οποίο αποδεικνύει πως η χώρα μας δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τα μεγαθήρια του εξωτερικού. Με δυνατά και υπέροχα κομμάτια, οι Αθηναίοι rockers δημιούργησαν ένα πολύ όμορφο δίσκο που δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή.

Siva Six – Dawn Of Days

Αν υπάρχει ένας δίσκος που έχω “λιώσει” το τελευταίο διάστημα στο Spotify, αυτός αναμφίβολα είναι το Dawn Of Days. Οι Siva Six με το χαρακτηριστικό dark electro ήχο απογειώνουν τις αισθήσεις του ακροατή. Ένα εξαιρετικό άλμπουμ, το οποίο σύντομα σχεδιάζω να αποκτήσω σε φυσική μορφή. Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο κλιπ του Αποκάλυψις, πατώντας εδώ.

InnerWish – InnerWish

Για μία ακόμη φορά οι θρυλικοί InnerWish κέρδισαν τις εντυπώσεις και την αγάπη του ελληνικού κοινού. Δεν υπάρχουν λόγια που να περιγράφουν την ποιότητα του ήχου, την δυναμική των τραγουδιών και το replay value του. Το InnerWish έχει ήδη κερδίσει επάξια τη θέση του πάνθεον των καλύτερων δίσκων της σκηνής μας.

Foray Between Ocean – Depression Never Ending

Οι “Foray Between Ocean” πάντρεψαν άψογα το ατμοσφαιρικό στοιχείο με το death metal δημιουργώντας έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Οι αγαπημένοι μουσικοί που ένωσαν τις δυνάμεις τους για το συγκεκριμένο εγχείρημα κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα όμορφο σύνολο, κερδίζοντας τον σεβασμό των φίλων του σκληρού ήχου.

Sober On Tuxedos – Welcome To The Liquor Store

Το 2016 ήταν η χρονιά τους. Πρόκειται για ένα δυνατό άλμπουμ που αποτελείται από άψογα τραγούδια. Γρέζια, δυνατά riffs και αυθεντικό ηχόχρωμα. Ένα συγκρότημα με λαμπρό μέλλον!

Crimson Fire – Fireborn

Ναι, το πνεύμα του 80s heavy metal παραμένει ζωντανό και υπερήφανο στην Ελλάδα. Με το δεύτερο τους δίσκο οι Crimson Fire ανέβασαν ακόμη περισσότερο τον πήχη, αφού έχουν βρει τα πατήματα τους και ο ήχος τους έχει “μεστώσει”. Ένα αριστούργημα που συστήνουμε ανεπιφύλακτα.

Honorable Mentions: Beyond The Existence – Silent Mourning, Rotting Christ – Rituals, Wardrum – Awakening, Marauder – Bullethead, Sarissa – Nemesis, Planet Of Zeus – Loyal To The Pack.

Deathcrop Valley – Days to Come

Το κομμάτι κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο το περασμένο καλοκαίρι και οι “Deathcrop Valley” μας απέδειξαν πως το μέλλον τους ανήκει. Δυνατό stoner άσμα, άρτια δομημένο και απολύτως εθιστικό. Εύγε! Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

 My Inferno – Lanius

Μπορεί το “Inhuman” να κυκλοφορεί στις αρχές του 2017, ωστόσο τα singles που κυκλοφόρησε το περασμένο διάστημα το συγκρότημα έχουν μαγνητίσει το ενδιαφέρον. Εξαιρετικό τραγούδι και ίσως το αγαπημένο μου για το 2017! Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Ascendanth Path – Fallen One 

Πρόκειται για ένα επτάλεπτο melodic death έπος, το οποίο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Άψογη ενορχήστρωση και δυνατοί στίχοι. Ένα ακόμη ταλαντούχο συγκρότημα που φαίνεται πως στο μέλλον θα πρωτοστατήσει στην μουσική σκηνή της χώρας. Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Sonata Antartika

Ναι, οι Sonata Antartika κράτησαν ψηλά για μία ακόμη φορά το λάβαρο (του ΠΑΣΟΚ;). Η σατυρική ροκ μπάντα έχει αγαπηθεί όσο λίγες, ενώ στις live εμφανίσεις τους δίνουν πάντοτε το καλύτερο τους εαυτό. Εννοείται πως κάθε φορά που ανεβαίνουν στη σκηνή το κοινό παραληρεί (ενίοτε τους πετούν και πεντοχίλιαρα).

Dean O’ Selly

Αγνό ποιοτικό ροκ. Ο Dean O’ Selly και το συγκρότημα του κάθε φορά που ανεβαίνουν στη σκηνή αποδεικνύουν πως η διασκέδαση του κοινού παραμένει προτεραιότητά τους, ενώ η ενέργεια που βγάζουν είναι μεταδοτική. Εκτός από τα τραγούδια του Dean, στα live του ακούμε και αγαπημένες ροκ διασκευές.

Strain Of Chaos

Οι Strain Of Chaos κράτησαν χαμηλό αριθμό εμφανίσεων εντός του 2016, καθώς έπαιξαν στο Remedy και στο Anthem Festival. Ωστόσο απέδειξαν πως η ποιότητα υπερισχύει της ποσότητας.Το κοινό τους δεν αφήνει καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, αφού σε κάθε εμφάνιση τους οι Αθηναίοι dark metallers δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό.

Okwaho

Θεωρώ πως οι Okwaho έχουν λαμπρό μέλλον. Ένα συγκρότημα με πολύ καλές live εμφανίσεις και δυνατό ρεπερτόριο. Σίγουρα θα τους παρακολουθήσω ξανά στο μέλλον.

Simplefast

Οι πολυαγαπημένοι heavy metallers από την Αθήνα συνέχισαν να ροκάρουν και φέτος σε μεγάλα φεστιβάλ και να κάνουν χαμό στο σανίδι. Ανυπομονούμε για τον δίσκο τους που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο της ηχογράφησης.

Reflections @ Death Disco

Οι θεματικές λογοτεχνικές βραδιές που αγαπήσαμε συνέχισαν να δίνουν βροντερό παρόν και το 2016, στηρίζοντας ενεργά τους underground συγγραφείς και καλλιτέχνες. Επιπλέον, μέσω των Metal Reflections και του Anthem Festival, έδωσαν βήμα σε νέα αλλά και καταξιωμένα underground συγκροτήματα. Πολλά μπράβο!

Φantasticon 2016 

Το φετινό Φantasticon ήταν μακράν το καλύτερο convention που οργανώθηκε στην Ελλάδα το 2016. Το event ήταν υπέροχο και οι δύο μέρες που “κατασκηνώσαμε” στην Ελληνοαμερικανική Ένωση κύλησαν πολύ όμορφα. Μπορείτε να δείτε το αναλυτικό φωτορεπορτάζ μας εδώ.

Ε.Σ.ΠΑΙ.ΡΟ.Σ.

Η πιο φιλόξενη κοινότητα που γνωρίσαμε εντός του 2016, ο Ελληνικός Σύλλογος Παιχνιδιών Ρόλων και Στρατηγικής είναι ό,τι καλύτερο μπορούν να βρουν οι φίλοι των RPG στην Ελλάδα!

 Better Call Saul

Η ιστορία του αγαπημένου δικηγόρου από το Breaking Bad, Saul Goodman, συνεχίστηκε με επιτυχία για δεύτερη σεζόν. Το casting της σειράς ήταν εξαιρετικό, η σκηνοθεσία άψογη, είχε δοθεί έμφαση σε κάθε λεπτομέρεια και η πλοκή εξελίχθηκε με σωστό τρόπο. Μία σειρά που αναμφίβολα θα αγαπήσουν οι λάτρεις του αργού παραδοσιακού story-telling.

Game of Thrones

Η γνωστότερη σύγχρονη σειρά επανήλθε μετά τη χειρότερη σεζόν της με την καλύτερη. Γεμάτη φοβερά επεισόδια, ωραίες ιστορίες και καταπληκτική εξέλιξη, ξεχωρίζει πολύ εύκολα!

American Crime Story: The People v. O.J Simpson

Η μικρή έκπληξη της φετινής σεζόν. Μία σειρά που απεικονίζει επακριβώς την ιστορία της δολοφονίας της γυναίκας του OJ Simpson και του συντρόφου της, καθώς και τη σύλληψη και τη δίκη του. Twists σε κάθε επεισόδιο και καταπληκτικές ερμηνείες. Μία πραγματικά αξέχαστη σειρά.

Stranger Things

Η μεγάλη έκπληξη της χρονιάς. Μία σειρά με άγνωστο cast και τη Winona Ryder μας έδωσε ανατριχιαστική πλοκή και ατμόσφαιρα. Μία μίξη 80s, Stephen King, Spielberg, X-Files και sci-fi που μας κάνει να ανυπομονούμε για τη 2η σεζόν.

The Blacklist

Η υπέροχη σειρά συνεχίστηκε για τέταρτη σεζόν, αποδεικνύοντας μας πως είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η αμερικανική τηλεόραση. Δυνατή σκηνοθεσία και καλογραμμένο σενάριο γεμάτο ανατροπές. Συγκλονιστική η ερμηνεία του James Spader ως Raymond Reddington.

Honorable mentions: House of Cards, Westworld, Daredevil, Mr. Robot

Captain America: Civil War

Η κορυφαία super hero movie της χρονιάς, γεμάτη καταπληκτική δράση, συγκίνηση, φοβερούς χαρακτήρες ήταν ένας από τους λόγους που το υπερωϊκό είδος τα πήγε περίφημα φέτος.

Rogue One: A Star Wars Story

Το Rogue One ήταν ένα καταπληκτικό prequel με απίστευτες αστρομαχίες, χαρακτήρες με ψυχή, πολλές ατάκες και one-liners, το οποίο ανεβάζει ακόμα περισσότερο τον πήχη για το franchise.

Deadpool

Οι X-Men της Fox δεν τα πήγαν καλά, αλλά ο Deadpool έσκισε.  Η ταινία αποτελούνταν από πολλές μάχες, όμορφα απεικονισμένη ωμή βία και άπειρη καφρίλα. Το λατρέψαμε και το συστήνουμε σε μεγάλες παρέες για χαμούλη, γέλιο και πώρωση!

Zootopia

Το καλύτερο animation της χρονιάς που σίγουρα αξίζει να βρίσκεται στο πάνθεον δίπλα στα κλασικά που βλέπαμε μικροί. Δώσε στο Zootopia την ευκαιρία να σε μαγέψει, το καταφέρνει πολύ εύκολα.

The Jungle Book

Μακράν το καλύτερο live action της Disney μέχρι σήμερα. Καλοδουλεμένο με τρομερό cgi και εκπληκτική σκηνοθετική δουλειά. Ελπίζω να συνεχίσουν έτσι.

Creed

Η επιστροφή του Rocky του Stalone με μία διαφορετική ιστορία ήταν ένα ρίσκο, αλλά το εγχείρημα στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και το sequel το περιμένουμε με ανυπομονησία.

The Hateful Eight

Θα διαφωνήσουν πολλοί με την επιλογή, αλλά ο Tarantino έδωσε και πάλι κάτι εξαιρετικό σε εμάς που δε βαριόμαστε την αργή πλοκή και τους φοβερούς μονολόγους του. Η ατμόσφαιρα και η κινηματογραφία ήταν μαγικές, οι εικόνες και τα κάδρα ήταν όλα τραβηγμένα με πολύ μεράκι.

Spotlight

Αν και δεν είναι ακριβώς blockbuster, η ταινία που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας μας έδειξε πως γίνεται η σωστή σύγχρονη δημοσιογραφική έρευνα και μας σόκαρε σε πολλά σημεία με τις αποκαλύψεις της. Βασισμένη σε πραγματική ιστορία, 100% ρεαλιστική, αληθινή και με καταπληκτικές ερμηνείες.

Fantastic Beast And Where To Find Them

Η νέα ταινία του χαρρυποτερικού σύμπαντος ήταν όπως θα έπρεπε. Αν και η πλοκή ασχολούνταν με πολλές υποθέσεις ταυτόχρονα, η ταινία πέτυχε το στόχο της και μας προετοίμασε για τη νέα γενιά ταινιών από τον υπέροχο κόσμο της J. K. Rowling.

Honorable mentions: Finding Dory, Kung Fu Panda 3, Sausage Party, Room, Suicide Squad, Doctor Strange, Sully, Hacksaw Ridge, The Revenant, Star Trek Beyond, The Accountant, Arrival

Αυτά από εμάς λοιπόν, σας ευχόμαστε καλή χρονιά σε όλους με υγεία, ευτυχία, αγάπη και πολλή μουσική!

The post Μουσική Ανταρσία #29: Τα καλύτερα του 2016! appeared first on anthem.gr.