To 2018 ήταν μία πολύ γεμάτη χρονιά για το “υποσύμπαν” του MCU στο Netflix, καθώς οι σειρές των 4 ηρώων του The Defenders έβγαλαν από μία νέα σεζόν. Με αφορμή την κυκλοφορία της 3ης σεζόν του Daredevil αυτήν την Παρασκευή, θα κάνουμε μία ανασκόπηση σε μία από τις καλύτερες και σκοτεινότερες σειρές που έχουμε δει εκεί έξω.

Το μόνο που είχαμε δει στο παρελθόν από τον Daredevil σε live-action ήταν η ταινία του 2003 με τον Ben Affleck στο ρόλο του Man Without Fear, η οποία όπως οι περισσότερες ταινίες με b list ήρωες πριν την έλευση του MCU ήταν μία μέτρια προς κακή προσπάθεια, με το Director’s Cut να είναι λίγο καλύτερο. Η σειρά του Netflix ήρθε από εκεί που δεν το περιμέναμε, αποτελώντας κομμάτι του κορυφαίου εμπορικά franchise όλων των εποχών, του Marvel Cinematic Universe και χτίζοντας ένα δικό της “υποσύμπαν” στις γειτονιές της Νέας Υόρκης.

Βλέποντας λίγο αναλυτικότερα την πορεία της σειράς μέχρι τώρα, στην πρώτη σεζόν συστήνονται στο θεατή ο Matt Murdock και οι βασικοί χαρακτήρες γύρω από εκείνον με κυριότερους τον κολλητό του και συνέταιρο στο μικρό τους δικηγορικό γραφείο, Foggy, τη γραμματέα τους Karen και φυσικά την αιώνια νέμεση του ήρωα, Wilson Fisk ή Kingpin. Ο τελευταίος είναι γνωστός ως ευεργέτης του Hell’s Kitchen, της περιοχής της Νέας Υόρκης, στην οποία διαδραματίζεται η σειρά αλλά στην πραγματικότητα ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Μαφίας, σε ένα μέρος διεφθαρμένο, στο οποίο προσπαθούν να κάνουν κουμάντο η κινέζικη και η ρώσικη Μαφία και η Yakuza.

Η συγκεκριμένη σεζόν είναι μέχρι σήμερα η καλύτερη κάθε άλλης σειράς του MCU στο Netflix με τον ήρωα να φτάνει αντιμέτωπος τελικά με τον εχθρό του μέσα από μία σειρά από εκτεταμένες περιπέτειες, δολοφονίες και φυσικά πάρα πολύ ξύλο. Έχει αριστουργηματικό storytelling και δομεί άψογα την πλοκή, σε σημείο που καμία άλλη υπερηρωική σειρά δεν έχει καταφέρει να πλησιάσει.

Η δεύτερη σεζόν κινείται στο ίδιο πολύ υψηλό επίπεδο με την πρώτη. Εισάγει την Elektra που θα αποτελέσει πολύ βασικό χαρακτήρα μέχρι και το Defenders, αλλά και τον καλύτερο live-action Punisher, ο οποίος αργότερα θα αποκτήσει και τη δικιά του σειρά (για την οποία θα φανμποηδιάσουμε σε μελλοντικό Series Corner, γιατί ήταν καταπληκτική). Ταυτόχρονα όμως αυτή η σεζόν λειτουργεί και για την ανάπτυξη της ιστορίας του Hand, μιας ιστορίας που θα εξελιχθεί στο Iron Fist και θα τελειώσει στο Defenders, ανοίγοντας έτσι δρόμο για νέους κακούς.

Αν κάτι αποτελεί σήμα κατατεθέν του Daredevil είναι οι σκηνές ξύλου, οι οποίες είναι αριστοτεχνικά σκηνοθετημένες, συμβάλλουν άψογα στην ιστορία και είναι τόσο καλογυρισμένες που προσωπικά τις βάζω στη λίστα με τις καλύτερες και πιο επιδραστικές που έχω δει στη ζωή μου. Σε αντίθεση με του Arrow που είναι τίμιες, αλλά δείχνουν ότι είναι μία κατά βάση φθηνή σειρά, το Daredevil έχει μάχες πιο κινηματογραφικές, πιο ρεαλιστικές, με περισσότερη χορογραφία, φοβερά visuals και πιο κοντά στο βίαιο και τεχνικό ξύλο που είδαμε στο Captain America: The Winter Soldier.

Ένα δείγμα της καταπληκτικής δουλειάς που γίνεται στη σειρά και η οποία δείχνει το μεράκι των παραγωγών είναι οι δύο σκηνές δράσης στις οποίες η κάμερα φαίνεται να κινείται συνεχώς γύρω από τη δράση, χωρίς να κάνει κανένα κόψιμο και χωρίς κανένα editing. Επίσης αν προσέξει κανείς σε ποιο σημείο της σεζόν βρίσκεται η κάθε μία από αυτές τις μάχες, θα διαπιστώσει το πόσο ενισχύουν το status του Daredevil ως ήρωα και το πόσο συμβάλλουν στο storytelling.

Αυτό που κάνει το Daredevil ωστόσο καλύτερα από κάθε άλλη υπερηρωική σειρά είναι το ότι παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά και όχι σαν μία ακόμα ανάλαφρη κόμικ σειρά. Οι χαρακτήρες έχουν συγκρούσεις, έχουν ελαττώματα και πάθη, περνάνε αποτυχίες και σημαδεύονται από αυτές, αλλά και από τα λάθη του παρελθόντος τους. Το ρομάντζο δεν είναι αυτοσκοπός της σειράς, αλλά ένα στοιχείο που απορρέει από τη χημεία και την εξέλιξη των χαρακτήρων. Αν κάποιος σου ξαναπεί πως ό,τι βγάζει η Marvel είναι για παιδάκια, απλά βάλτον να δει Daredevil.

Ο Matt συγκρούεται με τον Punisher για θέματα ηθικής και ιδεωδών έχοντας ταυτόχρονα κοινά βιώματα και έχοντας ζήσει τον πόνος της απώλειας. Προσπαθεί να ξεπεράσει τον έρωτά του για την Electra, συνειδητοποιώντας ότι την αγαπάει, ενώ είναι τελείως διαφορετική στον τρόπο σκέψης από εκείνον. Και το κυριότερο είναι ότι ο ήρωάς μας δε θα διστάσει να έρθει αντιμέτωπος με τον πιο ισχυρό άνδρα του Hell’s Kitchen, στο οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε, γνωρίζοντας πως και οι δύο κάνουν αυτό που θεωρούν σωστότερο για την ανάπτυξη της περιοχής. Είναι συγκλονιστικό το πόσα θέματα υπερηρωικών ιδανικών και αυτόκλητης τιμωρίας αναπτύσσει το Daredevil σε 26 επεισόδια, με τον πρωταγωνιστή να ακροβατεί μεταξύ του διπόλου ήρωας-αντιήρωας, επιλέγοντας πάντα την καλή πλευρά.

Στην παρούσα φάση, η σειρά επανέρχεται στο προσκήνιο μετά από 2,5 χρόνια με τον Daredevil να έχει κάνει την εμφάνιση του και στο περσινό Defenders. Η σεζόν θα βασίζεται στο Born Again, την καλύτερη ιστορία του ήρωα στα κόμικ και ένα από τα καλύτερα graphic novels της Marvel γενικότερα. Έχοντας να διαχειριστεί τόσο καλό πρωτότυπο υλικό, αλλά και να ανταποκριθεί στο hype που έχουν δημιουργήσει οι προηγούμενες δύο εξαιρετικές σεζόν, θα λέγαμε πως είναι δύσκολο έργο, αλλά δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα καταφέρουν να βγάλουν ξανά ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.

Βάσει του trailer και των teasers που έχουν βγει μέχρι τώρα, όλα δείχνουν πως τα πράγματα θα πάρουν μία ακόμα πιο σκοτεινή τροπή με τον ήρωα να δείχνει πιο βίαιος από ποτέ, αλλά ταυτόχρονα ο Kingpin, η αιώνια νέμεσή του, δείχνει επίσης πιο επικίνδυνος από ποτέ. Εκτός αυτού, θα δούμε και τον Bullseye σε μία πολύ διαφορετική προσέγγιση από αυτή της ταινίας, πιο σκοτεινή και ενδιαφέρουσα.

Οπότε ναι, είναι μία σειρά που πρέπει να βρίσκεται σε αυτήν τη στήλη και την οποία αξίζει να δεις οπωσδήποτε! Είμαι σίγουρος πως πάλι θα μείνουμε με το στόμα ανοικτό. Περιμένω τις γνώμες σας και τα σχόλιά σας, καθώς και ποια σειρά θα θέλατε να παρουσιάσουμε σε επόμενο Series Corner!

The post The Series Corner: Marvel’s Daredevil appeared first on anthem.gr.

Καθώς πλησιάζουμε προς το τέλος του 2017, είμαστε ιδιαιτέρως χαρούμενοι που σας παρουσιάζουμε για μία ακόμη χρονιά τα highlights του έτους που μας αποχαιρετά. Με την εκπομπή μας ενεργή καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς μας δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ακόμη περισσότερες μπάντες και να ασχοληθούμε με περισσότερα είδη μουσικής. Μεγαλύτερη έμφαση δώσαμε φέτος σε σειρές και ταινίες, καθώς επρόκειτο για μία από τις πιο παραγωγικές χρονιές στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.

Ωστόσο, λόγω του αυξημένου φόρτου εργασίας, αλλά και των στρατιωτικών μας υποχρεώσεων, δεν καταφέραμε να παρακολουθήσουμε ενεργά του μουσικά δρώμενα της underground σκηνής μας. Συνεπώς αποφασίσαμε πως είναι δίκαιο να αφαιρεθεί η κατηγορία για τους καλύτερους underground performers, έτσι ώστε να μην αδικηθεί κάποιος.

Τέλος θυμίζουμε πως πρόκειται ξεκάθαρα για προσωπικές απόψεις, αφού θέλουμε απλώς να παρουσιάσουμε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, λέγοντας δύο λόγια γιατί.

Ευχόμαστε το 2017 να κλείσει όμορφα και να έχετε μία υπέροχη χρονιά!

[Βρείτε μας στο facebook πατώντας εδώ].

Trivium – The Sin And The Sentence

Οι Trivium αφήνουν τα μελωδικά μονοπάτια και καταπιάνονται ξανά με σκληρές και πωρωτικές συνθέσεις σε έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς και αναμφίβολα τον πιο αδικημένο από τα ΜΜΕ. Τα brutal φωνητικά του Heafy, το απίστευτο κιθαριστικό δίδυμο και το εξαιρετικό drumming του νεοφερμένου Alex Bent συνθέτουν ένα μοναδικό τελικό αποτέλεσμα και έδειξε το δρόμο για τις μελλοντικές κυκλοφορίες του συγκροτήματος. – Ν.

Mastodon – Emperor of Sand

Η πορεία των Mastodon είναι σταθερά ποιοτική και με το Emperor of Sand επιβεβαιώθηκε για ακόμα μία φορά. Ένας δίσκος που αναμφίβολα κατατάσσεται στους καλύτερους της χρονιάς, οι Αμερικανοί metallers παρουσίασαν και πιο ανάλαφρα κομμάτια όπως το “Show Yourself”, αλλά και σκληρές τραγουδάρες όπως το “Sultan’s Curse” με το τελικό αποτέλεσμα να είναι φοβερό. – Ν.

Chelsea Wolfe – Hiss Spun

Η Empress of Darkness το 2017 βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων εξαιτίας του νέου άλμπουμ της. Παντρεύοντας για μία ακόμη φορά το doom ηχόχρωμα με το gothic στοιχείο και τους ψυχεδελικούς στίχους, μας χάρισε ένα δίσκο με απίστευτο replay value, καθώς και κομμάτια που στέκονται αξιοπρεπέστατα και ως μονάδες. Μπόνους πόντοι για την εξαιρετική της συναυλία στην Αθήνα! – Τ.

Battleme – Cult Psychotica

Ένας δίσκος που πρέπει να ανακαλύψει όποιος αγαπάει το rock ‘n’ roll αλλά και οι επικριτές που θεωρούν πως έχει πεθάνει. Έχοντας ήδη δημιουργήσει το δικό τους ξεχωριστό ηχόχρωμα με την κυκλοφορία του “Habitual Love Songs”, οι Battleme πειραματίζονται ακόμη περισσότερο και δημιουργούν έναν εθιστικό και χορευτικό δίσκο που προσφέρεται φυσικά για ατελείωτα rock parties. Με ευκολία παίρνει 10 στα 10! – Τ.

Royal Blood – How Did We Get So Dark?

Οι Άγγλοι indie rockers μετά το εκπληκτικό ομώνυμο ντεμπούτο τους, κεφαλαιοποιούν την επιτυχία τους με ένα εξαιρετικό άλμπουμ. Χωρίς κιθάρα, αλλά με μπάσο και ντραμς, το δίδυμο μας δίνει πάλι φοβερά τραγούδια, άλλοτε πιο εμπορικά με στόχο να γίνουν χιτάκια, άλλοτε πιο ωμά, πάντα με τα χαρακτηριστικά catchy ριφάκια στο μπάσο και όμορφα φωνητικά. Μακάρι να συνεχίσουν έτσι. – Ν.

Cigarettes After Sex – Cigarettes After Sex

Τους Cigarettes After Sex τους έχουμε τιμήσει άπειρες φορές στην εκπομπή μας. Ποιος μπορεί άλλωστε να αντισταθεί στη μουσική τους; Με τον νέο και ομώνυμο δίσκο, το συγκρότημα καταφέρνει να αγγίξει όλο το πρίσμα των συναισθημάτων. Δεν είναι τυχαίο πως το “Cigarettes…” έχει χαρακτηριστεί ως το LP των αντιφάσεων! Το νέο τους αυτό πρότζεκτ γίνεται αμέσως viral και λαμβάνει (δίκαια!) διθυραμβικές κριτικές απ’ άκρη σ’ άκρη του πλάνητη! – Τ.

Honorable Mentions: Converge – The Dusk In Us, Code Orange – Forever, Power Trip – Nightmare Logic, Queens Of The Stone Age – Villains, Foo Fighters – Concrete And Gold, Linkin Park – One More Light,
G-Easy – The Beautiful & Damned, XXXTentacion – 17

Solmeister – Cool Kids Never Die

Αν υπάρχει ένα άλμπουμ που τιμήσαμε περισσότερο από κάθε άλλο φέτος στην εκπομπή μας, αυτό ήταν το “Cool Kids…”. Κι όχι άδικα, αφού για μας πρόκειται για τον καλύτερο εγχώριο δίσκο του ’17. Ποιο τραγούδι να πρωτοξεχωρίσεις όταν όλα στέκονται άριστα ως μονάδες, αλλά παράλληλα δημιουργούν ένα απίστευτο σύνολο που δύσκολα διασπάται; Αφοπλιστικοί στίχοι, θέματα που μας αγγίζουν όλους και ροκ επιρροές συνθέτουν ένα άλμπουμ που δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή! – Τ.

Firewind – Immortals

Πέντε χρόνια μετά την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά, το “Few Against Many” που δίχασε τον κόσμο, οι Firewind επιστρέφουν με τον Henning Basse στη θέση του τραγουδιστή και βγάζουν ένα δίσκο που θυμίζει αρκετά τις παλιότερες κυκλοφορίες τους και με το power στοιχείο να κυριαρχεί. Ο Gus G και η παρέα του κάνουν εξαιρετική δουλειά σε όλους τους τομείς σε ένα άλμπουμ που δικαίως αγαπήθηκε πολύ από τους οπαδούς τους και το οποίο θα ακούμε για πολύ καιρό. – Ν.

Septic Flesh – Codex Omega

Οι Septicflesh είναι αναμφίβολα μία από τις καλύτερες ελληνικές μπάντες και είναι πολύ γνωστοί και στο εξωτερικό. Μετά το “Titan”, συνεχίζουν και εξελίσσουν τον ήχο τους με τον καλύτερο τρόπο και αυτή τη φορά με πιο πολλά μελωδικά στοιχεία, κρατώντας έντονη τη σκοτεινή ατμόσφαιρα που περιέβαλλε κάθε τους κυκλοφορία και καταλήγουν ως συνήθως σε ένα φοβερό αποτέλεσμα. – Ν.

Simplefast – Apocalypse

Με ένα δίσκο “Αποκάλυψη” οι Simplefast αποδεικνύουν πως είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η νέα γενιά του ελληνικού underground. Ένας δίσκος που περιμέναμε πως και πως και που πραγματικά μας άφησε όλους ικανοποιημένους. Από το άλμπουμ ξεχωρίζει το “Pain”. Το heavy metal όπως θα έπρεπε να είναι! – Τ.

Rusty Bonez – Wrath

Το “Wrath” είναι ένας δίσκος που σε κερδίζει από την πρώτη ακρόαση. Με αργόσυρτα riffs και μπόλικο γρέζι, οι Rusty Bonez παραδίδουν σεμινάριο σωστού και καλοστημένου heavy rock. Αγαπημένο κομμάτι το εθιστικό “Nameless Hero”, το οποίο πρόκειται πραγματικά για αριστούργημα. – Τ.

Arrayan Path – Dawn Of Aquarius

Ο τελευταίος δίσκος των Κύπριων power metallers είναι αναμφίβολα και ο καλύτερος τους. Στο “Dawn of Aquarius” παραδίδουν ένα εκπληκτικό σύνολο τραγουδιών με εξαιρετική κιθαριστική δουλειά, στιβαρό rhythm section και καταπληκτικά φωνητικά. Είναι ένα άλμπουμ που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από κυκλοφορίες μεγάλων power metal συγκροτημάτων του εξωτερικού και που θέτει πολύ ψηλά τον πήχη για τη μπάντα. -Ν.

Honorable Mentions: Iratus – Ωκεανοί, Bloody Hawk – Κομπλεξικό

The Rockin’ Dead – Fighter’s Anthem

Σαν βόμβα έσκασε η συνεργασία των αγαπημένων μας ροκάδων με το wrestling promotion “ZMAK”. Ένα υπέροχο και δυναμικό κομμάτι το οποίο προσφέρεται για άπειρο headbanging. Ρυθμικό, βίαιο και με εμφανείς τις επιρροές από τη hard rock σκηνή των zeroes, πρόκειται για ό,τι καλύτερο μας έχει χαρίσει το συγκρότημα μέχρι στιγμής. Φυσικά από το κλιπ δεν απουσίαζαν οι αστέρες του κατς. – Τ.

Dean O’ Selly ft. Stelios Magalios – Get Crazy

O ταλαντούχος ροκάς Dean O’ Selly αποτελεί σημείο αναφοράς με κάθε νέο του τραγούδι να είναι καλύτερο από το προηγούμενο. Φέτος σε συνεργασία με το Στέλιο Μαγαλιό των Sober on Tuxedos δημοσίευσαν το εκρηκτικό single “Get Crazy”. Με την κιθαριστική δουλειά του Dean O’ Selly να είναι άψογη και την εξαιρετική φωνή του Στέλιου να απογειώνει το κομμάτι, το “Get Crazy” είναι από τα πιο πωρωτικά και ωραία τραγούδια του underground χώρου για φέτος. – Ν.

Βέβηλος – Να Έρθεις Απόψε Να Με Βρεις

Ο Βέβηλος για μία ακόμη χρονιά μας χάρισε κομμάτια διαμάντια, ωστόσο αυτό που ξεχώρισε ήταν το τελευταίο που μας παρουσίασε. Ένα τραγούδι που μιλάει για την απομόνωση, την μοναξιά και το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας. Στίχοι που συγκλονίζουν και μας βάζουν σε σκέψεις. – Τ.

Tidal Dreams – Midnight Rider

Το φετινό “Previsor” των Tidal Dreams ήταν ένας εξαιρετικός δίσκος και αναμφίβολα ο καλύτερος της δισκογραφίας τους μέχρι τώρα. Το “Midnight Rider” αποτελεί ένα ακόμα δείγμα του πόσο ψηλά μπορούν να φτάσουν με τα φωνητικά να είναι φοβερά, τις κιθάρες να οδηγούν μαεστρικά τη σύνθεση σε κορυφώσεις και το rhythm section να υποστηρίζει άψογα. Το μέλλον τους φαίνεται λαμπρό. – Ν.

Bloody Hawk – Ανάγκη Να Σε Δω

Ένα από τα καλύτερα τραγούδια που κυκλοφόρησαν εντός του ’17, το έχω “Ανάγκη να σε δω” πλημμυρίζει από συναισθήματα και ένταση. Με την αφοπλιστική του ειλικρίνεια, ο Bloody καταφέρνει να μας συγκινήσει και να μας κρατήσει κολλημένους πάνω από το replay button. – T.

Movement Of Static – Telomeres

Αν και κυκλοφόρησε πέρυσι, το “Novelty Seekers” είναι μακράν του δευτέρου, το καλύτερο EP που άκουσα φέτος. Το “Telomeres” που ήταν και το εισαγωγικό κομμάτι του δίσκου δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο ως single και αποτελεί μόνο ένα δείγμα του μαγικού instrumental EP των Movement of Static, το οποίο κυλά πανέμορφα σε κάθε δευτερόλεπτο της μισάωρης διάρκειας του. Περιμένω εναγωνίως τις επόμενες κυκλοφορίες τους. – Ν.

Mental Disobedience live performance
Αν και είχε προηγηθεί ο τραυματισμός του frontman της μπάντας, Αχιλλέα Παπαθανασίου, οι Mental Disobedience ανέβηκαν στη σκηνή με ενέργεια και ζωντάνια, χαρίζοντας μας μία από τις ωραιότερεςεμφανίσεις της χρονιάς. Οι μεταλάδες από την Αθήνα απέδειξαν πως αγαπούν τη σκηνή και τον κόσμο και αναμφίβολα κέρδισαν μία θέση στην καρδιά μας! -Τ.

Reflections @ Death Disco

Το αγαπημένο μας pop culture event συνέχισε και φέτος να πρωτοστατεί στα underground δρώμενα της πόλης μας, χαρίζοντας μας πολλές αξέχαστες βραδιές. Με LARP gatherings, βραδιές Harry Potter, Halloween Events, Dark Bazaars, Dj sets και δεκάδες ακόμη διαφορετικές θεματικές, τα Reflections αναμφίβολα έχουν κάτι να προσφέρουν στον καθένα από εμάς. – Τ.

ZMAK – Greek Pro Wrestling

Η ελληνική Pro Wrestling σκηνή στα καλύτερα της! Το ZMAK με ταλαντούχους αθλητές, ιντριγκαδόρικους χαρακτήρες και εξαιρετικό wrestling μας ψυχαγώγησε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρόνιας. Δίχως να ξεχνάει πως το κατς πάνω απ’ όλα είναι διασκέδαση, το promotion κατάφερε με άνεση να εδραιωθεί ως ένα από τα καλύτερα της Γηραιάς Ηπείρου. – Τ.

Ε.Σ.ΠΑΙ.ΡΟ.Σ.

Για μία ακόμη χρονιά, ο Ελληνικός Σύλλογος Παιχνιδιών Ρόλων και Στρατηγικής συνέχισε να αποτελεί μία φιλόξενη “φωλιά” για όσους αγαπούν τα rpg. Με εξαιρετικές εκδηλώσεις και ζεστό όμορφο κλίμα, ο Σύλλογος είναι ιδανικός τόσο για αρχάριους παίκτες, όσο και για τους πιο hardcore. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 8 – Horror Show pt.2 (Αποστόλης Χιρδάρης & Γιώργος Σαφελάς)

Λίγο πριν το τέλος της τέταρτης σεζόν, τα late night horror show επέστρεψαν μετά από δική σας παρότρυνση. Με καλεσμένο τον Γιώργο Σαφελά των Reflections, αλλά και τον αγαπημένο Youtuber – αρθρογράφο Αποστόλη Χιρδάρη μιλάμε για μεταφυσικές εμπειρίες, ιστορίες τρόμου, πνευματικές αναζητήσεις, τη Μόρα, την υπνική παράλυση, την αστρική προβολή και πολλά ακόμη θέματα. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 4 – Treiskaidekaphobia

Γιατί η Παρασκευή και 13 θεωρείται γρουσούζικη μέρα; Είστε κι εσείς ένας από αυτούς που τη φοβάστε; Never fear, “Pete’s guide to survive Friday the 13th” is here. Επιπλέον συζητάμε για “It”, “Bladerunner 2049”, παρουσιάζουμε το “Series October” και ο Κωστάρας μας αφηγείται ιστορίες για μία στάση… λεωφορείου! – Τ.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 20 – Η γη είναι πυραμίδα!

Με την εξεταστική και το καλοκαίρι να έχουν μπει για τα καλά, μοιραζόμαστε ιστορίες από τις Πανελλήνιες και το άγχος της εξεταστικής, αναλύουμε όσα ξέρουν οι Αμερικάνοι για τις ευρωπαϊκές χώρες, δίνουμε survival tips για τη ζέστη, συζητάμε για τους flat earthers, ενώ για πρώτη φορά δίνονται οι ορισμοί του φαλαφελικού χίπστερ και του trendsetter χίπστερ. – Ν.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 5 – Συνέντευξη “Papariazzi”

Την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η ομάδα μας συζητάει στην πρώτη ώρα για την Τσικνοπέμπτη και τον αθλητισμό, διαβάζει τραγικά ερωτικά ποιήματα και σχολιάζει τα Grammys. Στη δεύτερη οι σατιρικοί Papariazzi θα δώσουν την πιο αστεία συνέντευξη που είχαμε ποτέ γεμάτη απίστευτες απαντήσεις, πανέξυπνα αστεία, τρομερό χιούμορ και θα απαγγείλουν το θρυλικό απολυτίκιο του Αγίου Βαλεντίνου. – Ν.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 26 – Rock Party (Finale)

Παρά τα τεχνικά προβλήματα κατά την πρώτη ώρα της εκπομπής, η τρίτη σεζόν έκλεισε με ένα δυνατό ροκ αφιέρωμα. Γελάμε με Κλεομένη και σιχαΜένιο, συζητάμε για την πριβέ συναυλία των Foo Fighters, o Κωστάρας μας παραδίδει μαθήματα καμακιού στην παραλία και λέμε για τις καλοκαιρινές διακοπές. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 6 – Close to Hallow’s Eve

Με τον Τζανέτο άρρωστο, πέφτει δούλεμα μιλώντας αισθησιακά στο μικρόφωνο και η ομάδα μας αναλύει πόσο χαλιά ξεκίνησε η 4η σεζόν του Flash. Επηρεασμένοι από τον Τσίπρα διαβάζουμε ελληνικές παροιμίες στα αγγλικά, λέμε το χειρότερο ανέκδοτο και το χειρότερο ποίημα στην ιστορία της εκπομπής, ενώ μία από τις καλύτερες στιγμές στην ιστορία θα έρθει, όταν ακούγεται το θρυλικό Ισπαχάν (ναι του Ανδρέα Εμπειρίκου) στο πιο καμένο remix που έχει δημιουργήσει άνθρωπος. – Ν.

Stranger Things

Η σειρά που σαγήνευσε τους fans της ποπ κουλτούρας των 80s επέστρεψε δυναμικά με μία άρτια σκηνοθετικά σεζόν. Με δυναμική πλοκή και συνεχή δράση, οι τηλεθεατές παρακολουθούσαμε κάθε επεισόδιο με το στόμα ανοικτό. Παρά το αδύναμο καστ, η παρέα των μικρών φίλων απέδειξε πως πρόκειται για μεγάλα ταλέντα που το μέλλον τους ανήκει. – T.

Marvel’s The Punisher

H Marvel και το Netflix ξέρουν τι κάνουν με το The Punisher να είναι μία από τις καλύτερες φετινές σειρές. O Jon Bernthal αποδεικνύει ότι είναι γεννημένος για το ρόλο, βγάζοντας με εξαιρετικό τρόπο στην οθόνη τον πόνο και τον εσωτερικό κόσμο του Frank Castle. Οι σκηνές δράσης είναι φοβερές και επηρεασμένες από το John Wick με τη σειρά να συστήνει άριστα το backstory του ήρωα και να προμηνύει ένα φοβερό μέλλον. – Ν.

Rick And Morty

Το πιο διαδεδομένο, πλέον, animation σε όλο τον κόσμο επανήλθε δυναμικά μετά από 150 μέρες απουσίας. Πρόκειται για την πιο σκοτεινή σεζόν μιας ήδη σκοτεινής σειράς, ενώ το Adult swim κατάφερε και παρέδωσε ένα masterpiece. Ειδική αναφορά στο “The Ricklantis Mixup”/”Tales From the Citadel” ως το καλύτερο animated επεισόδιο της χρονιάς. – Π.

The Blacklist
Χαρίζοντας μας μία από τις πιο ανατριχιαστικές σκηνές της σύγχρονης τηλεόρασης το Blacklist συνέχισε να μας κρατά κολλημένους στους δέκτες. H λίστα του Red μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο και το ενδιαφέρον της πλοκής στρέφεται στη μυστηριώδη βαλίτσα της Mr. Kaplan, η οποία σαν ένα νέο κουτί της Πανδώρας θα φέρει τα πάνω κάτω πολύ σύντομα. Με κάθε επεισόδιο που περνά, ο σαγηνευτικός James Spader αποδεικνύει πως είναι ο καλύτερος ηθοποιός της γενιάς μας! -Τ.

Game Of Thrones

Η φετινή σεζόν του Game of Thrones δίχασε τους οπαδούς, αλλά η σειρά έμεινε στα ίδια υψηλά στάνταρ. Είδαμε πολλές στιγμές που περιμέναμε χρόνια να δούμε, η πλοκή προχωρούσε με γοργούς ρυθμούς, οι μάχες και τα εφέ ήταν επικά και η ανάπτυξη των χαρακτήρων υποδειγματική. Παρά τις γκρίνιες κάποιων, έθεσε το hype πολύ ψηλά για την επόμενη. – Ν.

Preacher

Η δεύτερη σεζόν της τηλεοπτικής μεταφοράς του ομώνυμου κόμικ της Vertigo πήγε την ιστορία πάρα πολλά βήματα μπροστά. Ο Jesse, η Tulip και ο Cassidy εξελίσσονται πολύ σαν χαρακτήρες με τον καθένα να έχει τα δικά του story arcs, ενώ εξαιρετικό subplot ήταν η ιστορία του Eugene. Highlights της σεζόν η εξαιρετική ατμόσφαιρα σε κάθε επεισόδιο και οι απίθανοι δεύτεροι χαρακτήρες. – N.

Better Call Saul

Καθώς πλησιάζουμε χρονικά στην εποχή του Breaking Bad, η κόντρα του Jimmy με τον αδερφό του κορυφώνεται, οι λάθος επιλογές πλέον έχουν τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή του και φυσικά αγαπημένοι χαρακτήρες κάνουν σιγά σιγά την εμφάνισή τους. Η μεταμόρφωση του McGill σε Saul Goodman είναι πλέον γεγονός, ενώ η αριστουργηματική και αργόσυρτη σκηνοθεσία των Gilligan και Gould, έχει μετατρέψει τη σειρά σε ένα διαμάντι της σύγχρονης τηλεόρασης. – Τ.

Arrow

Μετά την «καταστροφή» της σειράς από την υπερβολική χρήση ρομάντζου στην 4η σεζόν, η 5η σεζόν ήρθε και νιώσαμε όλοι πάλι όπως όταν είχαμε μόλις ξεκινήσει το Arrow το 2012. Ο κεντρικός κακός της σεζόν, ο Prometheus, κατάφερε να σαγηνεύσει το κοινό με τη καταπληκτική ερμηνεία του, και απλά ευχόμαστε η 6η σεζόν να συνεχίσει όσο καλά ξεκίνησε. – Π.

Legion

Η σειρά του FX δεν πήγε να γίνει ένα ακόμα superhero show, αλλά εξερεύνησε την ψυχεδέλεια του ήρωα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το Legion είχε πολύ ταλαντούχο καστ (Dan Stevens, Aubrey Plaza) σε ρόλους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους, τρομερή ατμόσφαιρα, εξαιρετική κινηματογραφία και πολύ ωραία εφέ. Μία σειρά που πρέπει να δεις περισσότερες από μία φορές για να την κατανοήσεις πλήρως.  – Ν.

Doctor Who

Φέτος είδαμε την τρίτη σεζόν του Doctor Who, με πρωταγωνιστή το Peter Capaldi, γεγονός που πολλούς είχε τρομάξει αρχικά. Ο Peter κατάφερε να αποδείξει μέσα από την μεθοδική ερμηνεία του, τις άψογα εκτελεσμένες ομιλίες του και το μοναδικό του χιούμορ, ότι είναι ο καλύτερος Doctor από το 2005 κι έπειτα. Αυτή την περίοδο τελειώνει επίσημα το έργο του με το χριστουγεννιάτικο σπέσιαλ του BBC, όπου η Jodie Whittaker θα πάρει τα ηνία της σειράς. – Π.

Honorable Mentions: A Series Of Unfortunate Events, Taboo, Legends of Tomorrow

Guardians Of The Galaxy 2

Συνεχίζοντας ό, τι είχαν χτίσει στην πρώτη ταινία, ο Star Lord και η παρέα του, επιστρέφουν με την ξεκάθαρα καλύτερη sci-fi ταινία της χρονιάς. Τα visuals ήταν απίθανα, η πλοκή πρωτοποριακή και οι νέοι χαρακτήρες τα κατάφεραν εξίσου καλά με τους παλιούς. Ένα απίθανο sequel με αρκετές ανατροπές, άφθονο χιούμορ, και τρομερή μουσική, που όλοι πρέπει να δουν μια φορά στην ζωή τους. – Π.

Get Out

Το Get Out ήταν ένα θρίλερ που έλαβε καθολική αποδοχή, έχοντας μία πολύ πρωτότυπη κεντρική ιδέα στην εποχή των reboots, sequels, remakes. Με καταπληκτικές ερμηνείες και μαεστρική σκηνοθεσία, αλλά και με πολλές αναφορές για τη σύγχρονη κοινωνία και πολιτικούς προβληματισμούς, είναι μία από τις ταινίες που όχι απλά δε θα ξεχαστεί, αλλά πρέπει να αποτελέσει οδηγό για τη βιομηχανία του θεάματος. – Ν.

 

The Killing Of A Sacred Deer

Με μία από τις καλύτερες ταινίες του, ο Γιώργος Λάνθιμος καταφέρνει να αγαπηθεί τόσο από τους κριτικούς όσο και από το κοινό του Hollywood. Η άψογη σκηνοθεσία, το σωστό σενάριο και το δυνατό καστ δημιούργησαν ένα πρωτότυπο σύνολο εικόνων και συναισθημάτων που μπορεί να λυγίσει και τον πιο σκληρό χαρακτήρα. Παρά την κυριαρχία των έντονων και ζεστών χρωμάτων καθ΄ όλη τη διάρκεια της ταινίας, το “The Killing…” καταφέρνει να εδραιωθεί ως μία από τις καλύτερες ταινίες ψυχολογικού τρόμου της χρονιάς. -T.

Blade Runner 2049

Αυτό το αριστουργηματικό κομψοτέχημα είναι το καλύτερο sequel για την εμβληματική ταινία του 1982. Με την οσκαρικού επιπέδου σκηνοθεσία του Denis Vileneuve, η ταινία έχει εκπληκτικές εικόνες και κινηματογραφία, τρομερό sound design, ερωτήματα και αλληγορίες για τη σημερινή ζωή, την κοινωνία και τον άνθρωπο και καταπληκτικό soundtrack. – Ν.

Dunkirk

Ένα ακόμα αριστούργημα από τον εξαίρετο Christopher Nolan. Η πλοκή της ταινίας εκτυλίσσεται στη διάρκεια της μάχης της Δουνκέρκης, την οποία μάχη το κοινό παρακολουθεί από τρία διαφορετικά πρόσωπα σε 3 διαφορετικές στιγμές, που προς το τέλος ενώνονται σε μια και μοναδική πλοκή. Ο χειρότερος εχθρός των πρωταγωνιστών είναι ο χρόνος και ο Nolan καταφέρνει να το αποδείξει χωρίς να εμφανίσει ούτε ένα Γερμανό στρατιώτη ως το τέλος της ταινίας, αλλά έχοντας ταυτόχρονα κρατήσει το κοινό σε απόλυτη αγωνία. – Π.

Logan

Το Logan είναι η τελευταία ταινία του Wolverine με τον Hugh Jackman στο ρόλο και αδιαμφισβήτητα η καλύτερη. Με καταπληκτική σκηνοθεσία από τον James Mangold, κινηματογραφία και τοποθεσίες που θύμιζαν western και απίστευτες ερμηνείες από τον Hugh Jackman και τον Patrick Stewart, η ταινία αποδομεί άριστα τον ήρωα Wolverine και τον μετατρέπει στο συναισθηματικό, αδύναμο και ανθρώπινο Logan. – N.

Star Wars: The Last Jedi

Παρά τις φανερές αδυναμίες στην πλοκή, το The Last Jedi είναι αναμφίβολα μία από τις καλύτερες ταινίες του 2017. Βασικός άξονας του storyline είναι το passing of the torch στη νέα γενιά χαρακτήρων του franchise που όλοι αγαπάμε. Δεν ενδείκνυται για όσους θέλουν να απολαύσουν άπειρο fan service (π.χ. Rogue One), ωστόσο μας κράτησε καθηλωμένους ακόμη και μετά τα credits. (Ανάθεμά σε Lucas Films, Marvel, Disney! Ανάθεμά σε!) -Τ.

Baby Driver

Η τελευταία ταινία του Edgar Wright είναι και μία από τις καλύτερες του. Ο Άγγλος σκηνοθέτης επιλέγει να φτιάξει μία από πολύ διαφορετική ταινία από αυτές που μας είχε συνηθίσει, οι σκηνές με τα αυτοκίνητα και με το ανθρωποκυνηγητό είναι τρομερές, έχει μαεστρικά καθοδηγημένες ερμηνείες και ένα απίστευτο vintage soundtrack που κολλάει υπέροχα με τις σκηνές. – Ν.

Wonder Woman

Αδιαμφισβήτητα, η καλύτερη ταινία της DC φέτος με ένα εξαιρετικό και ανανεωμένο σενάριο, δημιουργικά πλάνα και ανατροπές που άφησαν το κοινό με το στόμα ανοιχτό. Η Gal Gadot και ο Chris Pine έκλεψαν την παράσταση με τις ερμηνείες τους και τη μοναδική χημεία που είχαν. Τέλος, είναι ίσως η μόνη ταινία υπερηρώων που καταφέρνει να αποτυπώσει την πραγματικότητα του Πολέμου, για το πόσο σκληρή και άνιση είναι, χωρίς παράλληλα να γίνεται μουντή. – Π.

Thor: Ragnarok

O Taika Waititi απέδειξε πως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη δουλειά με το Ragnarok να είναι η καλύτερη ταινία Thor και μία από τις καλύτερες ταινίες του MCU. Αν και 100% κωμωδία με πάρα πολύ καλά αστεία εμπεριέχει πολύ όμορφες ιστορίες για τις σχέσεις των ηρώων που εξελίσσονται άριστα, συστήνει φοβερούς χαρακτήρες και βοηθάει το Universe να πάει πολλά βήματα μπροστά. – Ν.

Honorable mentions: Spiderman: Homecoming, War for the Planet of the Apes, Split, Silence, It, The Lego Batman, Kingsman: The Golden Circle, Cars 3, Justice League

The post Μουσική Ανταρσία #35: Τα καλύτερα του 2017! appeared first on anthem.gr.