Το κράξιμο στη λογοκρισία συνεχίζεται με το σημερινό Unstable Show. Ειλικρινά σήμερα δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Λοιπόν ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Θα ξεκινήσουμε από το δεύτερο γεγονός που είχα αναφέρει στο πρώτο άρθρο και για το οποίο διάβασα στο άρθρο των AC/DC στη Βικιπαίδεια και με τσάντισε απίστευτα.

Το 1985 ιδρύθηκε το P.M.R.C (Parents Music Resource Center) από συζύγους βουλευτών του Αμερικάνικου Κονγκρέσου με σκοπό την καταπολέμηση των άσεμνων στίχων από τραγούδια της rock μουσικής. Το P.M.R.C. με πρόεδρο την Tipper Gore (σύζυγος του Al Gore) «κυνήγησε» με μανία τους AC/DC κατηγορώντας τους συνεχώς για το περιεχόμενο των στίχων τους. Ένα από τα κομμάτια, που έχουν στην λίστα τους είναι το Let Me Put My Love Into You από το Back In Black.

Αααααχ άντε να ξεκινήσω να θάβω για το P.M.R.C και να χρειαστώ και part 3. Για μία πιο περιληπτική περιγραφή, συνεχίστε το άρθρο. Πιο αναλυτικά μπορείτε να δείτε τα γεγονότα σε αυτό το βίντεο:

Κοινώς σύζυγοι ανδρών με ισχυρές θέσεις στην πολιτική και την οικονομία, ενώνονται για τα δικαιώματα του καταναλωτικού κοινού ως αποκλειστικοί εκπρόσωποι των γονέων της Αμερικής για να οδηγήσουν τους γονείς και τα παιδιά σε ασφαλέστερες μουσικές επιλογές. Οπότε τι έκαναν με αυτήν την επιτροπή; Ψάχνοντας δίσκους και ανακαλύπτοντας υποσυνείδητα νοήματα στη μουσική πρότειναν βαθμονόμηση των δίσκων με κριτήρια τις βρισιές, τη βία και τα σεξουαλικά υπονοούμενα, ώστε να ξέρει ο γονιός τι θα πάρει στο παιδί του (να μην αυτοκτονήσει και το παιδί του αποκλειστικά επηρεαζόμενο από τη μουσική). Εκτός αυτών απαίτησαν σε κάθε δίσκο να αναγράφονται οι στίχοι για να μπορεί ο γονιός να διαβάσει τους στίχους μη και κρύβουν τίποτα επικίνδυνο. Φυσικά δεν αρκέστηκαν σε αυτά, αλλά έφτιαξαν και μία μαύρη λίστα με 15 τραγούδια που περιείχαν όλα τα παραπάνω και έπρεπε να απαγορευθούν.

Όπως καταλαβαίνετε όλες οι παραπάνω απαιτήσεις είναι άκυρες, αφού τα περισσότερα θέματα όπως τα εξώφυλλα και το αν θα βρίσκονται κάπου οι στίχοι, βασίζονται σε αποφάσεις καλλιτεχνών, όχι των δισκογραφικών, ενώ πάντα υπάρχει το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου για τους στίχους. Αφού λοιπόν μετά από επιστολές σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και δισκογραφικές δεν κατάφεραν τίποτα, οι πολυαγαπημένες μου κυράτσες πήγαν σαν το μικρό παιδάκι κλαψουρίζοντας στον μεγάλο αδερφό, γιατί τα άλλα παιδάκια δεν το παίζουν, κοινώς στους ισχυρούς συζύγους και την επιτροπή εμπορίου της Γερουσίας. Κατέφυγαν λοιπόν σε δίκη όπου χρησιμοποιήθηκαν εξώφυλλα, στίχοι και βίντεο κυρίως rock, metal και rap μουσικής που έδειχναν πόσο βλαβερά είναι για τα παιδιά αυτά τα μουσικά είδη και πως όλα τα παιδάκια θα ξεκινήσουν να συμπεριφέρονται βίαια και άλλες τέτοιες μπούρδες.

Φυσικά οι καλλιτέχνες δεν έκαναν πίσω και άνθρωποι σαν τον Frank Zappa, τον Jello Biafra και τον Dee Snider κατέκριναν την επιτροπή για λογοκρισία και υποστήριξαν πως η ύπαρξη της δεν βοηθάει κανένα παιδί, παρά μόνο προσβάλλει τους ίδιους, ενώ σε πολλά τραγούδια τα κρυφά νοήματα όπως η βία υπήρχαν στο μυαλό των μελών της επιτροπής και πως οι ίδιοι οι καλλιτέχνες αναφέρονταν σε άλλα γεγονότα.

Τελικώς η λύση βρέθηκε στο αυτοκόλλητο που είχε προταθεί κάποια χρόνια νωρίτερα. Και φυσικά μιλάω για το εξής γνωστό σε όλους αυτοκόλλητο:

Φυσικά το αυτοκόλλητο δεν έκανε τίποτα, ίσα-ίσα η αίσθηση του απαγορευμένου πούλησε πολύ περισσότερο στα παιδιά, αφού έχει και αυτό τη γλύκα του και το P.M.R.C δεν κατάφερε, απ’ ότι φαίνεται τελικά τίποτα. Ή μάλλον με βοήθησε να βρω λογότυπο για το Unstable Show.

Προσωπικά δε μπορώ να διανοηθώ ότι υπήρξε μία τόσο ηλίθια επιτροπή. Το μέσο IQ του πλανήτη έπεσε ακόμα περισσότερο χάρη στο κόμπλεξ αυτών των εγωκεντρικών κυράτσων που κόντεψαν να λογοκρίνουν σχεδόν όλη τη δημοφιλή μουσική της εποχής. Χάρη σε αυτούς ξεκίνησαν πολλά σύγχρονα πρότυπα συντηρητισμού και από άλλους κομπλεξάρες που έψαχναν τρόπο να κράξουν τη rock, τη metal και τη rap και να οδηγήσουν τα παιδιά τους σε ασφαλείς επιλογές. Τις είδαμε στο MTV τις ασφαλείς επιλογές σας μπετόβλακες. Όταν η Miley Cyrus κούναγε τον κώλο της μπροστά στην οικογένεια του Will Smith, ο ηθοποιός δεν ήξερε από που να φύγει με τα παιδιά του. Και εκεί δεν είδα κανέναν γονέα να σκιάζεται, δεν είδα επιτροπές να τρελαίνονται και να τραβάνε τα βυζιά τους. Σύμφωνα με τη λογική όλων αυτών, τραγουδίστριες που αφήνουν σεξουαλικά υπονοούμενα και χορεύουν ημίγυμνες δεν αυξάνουν το ενδιαφέρον των μικρών παιδιών για το σεξ, αλλά τραγούδια σαν του Prince ή των AC/DC το καταφέρνουν μόνο με τους στίχους τους! Και μην ακούσω την κλασσική βλακεία ότι η εικόνα των AC/DC με τα κέρατα τρομάζει τα παιδάκια και τα κάνει σατανιστές, γιατί αρκετό facepalm έχει δεχθεί το κούτελό μου σήμερα.

Ξέρω πως κάνω σαν συντηρητικός γονέας σχετικά με τα σημερινά μουσικά πρότυπα, αλλά δεν είναι έτσι. Λευτεριά στη Miley Cyrus, λευτεριά και στους Twisted Sister. Η μουσική θα σε επηρεάζει στη ζωή σου, σχεδόν πάντα θετικά, αλλά καμία κυράτσα σαν τη Gore δεν είναι υπεύθυνη για να κρίνει ποιος επηρεάζει αρνητικά και ποιος είναι η ασφαλής μουσική. Άσε το παιδί σου να κάνει τις επιλογές του. Και εγώ με τους γονείς μου έχω τελείως διαφορετικά ακούσματα. Μόνος μου λάτρεψα τη rock και τη metal και το δέχθηκαν χωρίς να μου απαγορεύσουν να φορέσω μία μπλούζα των Maiden, των Megadeth ή των Red Hot Chilli Peppers και σίγουρα αν το έκαναν δε θα έπαιρναν υπόψιν τους ένα μαλακισμένο αυτοκολλητάκι πάνω σε ένα μουσικό δίσκο!

Το P.M.R.C είναι μία από τις χειρότερες μορφές λογοκρισίας στη μουσική και μιλάμε πάντα για μια χώρα με δημοκρατικό πολίτευμα. Στίχοι όπως αυτοί του American Idiot και του Killing In The Name έχουν κοπεί από τα επίσημα βίντεο κλιπ για να μην προσβληθούν οι γονείς. Σιγά το σοκ ρε βλάκες.

Θα κλείσω με δύο τρομερές διαμαρτυρίες εναντίον του PMRC. Η πρώτη είναι από τους προαναφερόμενους Rage Against The Machine στο Lollapalooza:

Η δεύτερη και αγαπημένη μου πρόερχεται από τους Tool. Οι Tool είναι μία πολύ ιδιαίτερη και ωμή μπάντα, αφού διαθέτουν πολύ καυστικούς, έξυπνους και ωμούς στίχους και ακόμα πιο αληθινά βίντεο κλιπ. Πριν οι Tool γίνουν γνωστοί με το πρώτο από τα τέσσερα άλμπουμ-αριστουργήματά τους, έβγαλαν το πρώτο τους EP, το Opiate. Σε αυτό περιεχόταν το κομμάτι Hush, το οποίο αξίζει να ακούσετε και κυρίως να διαβάσετε τους καταπληκτικούς του στίχους που αντιτίθενται στη λογοκρισία κάθε μορφής.

Είναι μια διαμαρτυρία στην πιο ώριμη και καλλιτεχνική της μορφή.

Αυτή ήταν η ιστορία του PMRC, το οποίο ευτυχώς δεν πέρασε αυτό που ήθελε. Η επιτροπή σταμάτησε τη δράση της τη δεκαετία του 1990 επιτυγχάνοντας να κάνει πολλούς καλλιτέχνες γνωστότερους και εξασφαλίζοντας άπειρα βρισίδια σε στίχους και εξώφυλλα με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον Ice-T, τον John Lydon, τους Danzig, τους Megadeth, τους Anthrax, τον Eminem, τους Dead Kennedys και πολλούς άλλους.

Ελπίζω να συμμερίζεστε την άποψη μου περί λογοκρισίας, αλλά κυρίως να καταλαβαίνετε πόσο προσπαθούν κάποιοι άνθρωποι να βρουν κρυφά νοήματα και υποσυνείδητα μηνύματα στη μουσική που αγαπάμε. Για αυτά θα μιλήσουμε σε κάποιο επόμενο Unstable Show.

Γι’ αυτό ας σηκωθούμε όλοι όρθιοι, ας βάλουμε το χέρι στην καρδιά και ας φωνάξουμε: “Fuck Censorship!”.

Μέχρι τότε, Stay Crazy!

The post The Unstable Show: Fuck Censorship! Part 2 appeared first on anthem.gr.

Μετά τις τελευταίες εκπομπές και το Friday Night Special που σας παρουσιάσαμε την περασμένη εβδομάδα, ήρθε η ώρα να κλείσουμε την θεματική που μας απασχόλησε αρκετά αυτό το διάστημα.

Οι θεωρίες συνωμοσίας δυστυχώς είναι μέρος της ζωής μας. Αν και μερικές από τις θεωρίες αυτές είναι βλακώδεις (βλέπε επίπεδη γη), οι περισσότερες είναι επικίνδυνες για την κοινωνία μας (βλέπε αντιεμβολιαστικό κίνημα). Το πρόβλημα είναι πως πολλές φορές οι καλλιτέχνες συνηγορούν κι οι ίδιοι στη διασπορά fake news και θεωριών συνωμοσίας. Όταν για παράδειγμα συγκροτήματα όπως οι Muse τραγουδούν για το πως η εξουσία ελέγχει τους Αμερικανούς πολίτες, ακροδεξιοί πολιτικοί όπως ο Ντόναλτ Τραμπ, χρησιμοποιούν τον ντόρο για να ανέλθουν στην εξουσία.

Ο Kanye West τραγούδησε πως το AIDS δημιουργήθηκε σε εργαστήριο, ο Prince μύησε τους ακροατές του στην θεωρία των chemtrails και η Madonna μας δίδαξε πως μας κυβερνούν οι Illuminati. Γίνεται κατανοητό λοιπόν πως οι μάζες επηρεάζονται από mainstream καλλιτέχνες, οι οποίοι με ευκολία πλασάρουν κάθε τρεις και λίγο θεωρίες που ενδέχεται να ενισχύσουν τις πωλήσεις τους.

Βέβαια πολλοί είναι οι καλλιτέχνες που έχουν δημιουργήσει ύμνους κοινής λογικής, μερικές φορές και άθελά τους. Σε μία περίοδο που καθένας δηλώνει πως η άποψη του έχει την ίδια βαρύτητα με επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα, τότε καλό είναι αραιά και που να αναλύουμε τους λόγους που μας οδήγησαν εδώ σήμερα. Ας είναι λοιπόν αρωγός μας η μουσική!

Οι Gojira είναι στην κυριολεξία ο εφιάλτης των συνωμοσιολόγων. Πρόκειται για μπάντα με οικολογική συνείδηση, η οποία προωθεί με κάθε ευκαιρία το μήνυμα για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Κάθε φορά που ένας κρετίνος θα πετάγεται και θα λέει πως η κλιματική αλλαγή είναι μία μεγάλη συνωμοσία για να πουλήσει περισσότερες λευκές συσκευές η Φουτζίτσου, απλά βάλε το τραγούδι να παίζει, καθώς ειρωνεύεται με τον καλύτερο τρόπο όλους εκείνους που ψάχνουν φρικτές δικαιολογίες για να ανακυκλώσουν τα σκουπίδια τους και να μειώσουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα.

Κι εκεί που προσπαθούν να σε πείσουν πως η ανθρωπότητα δεν έφθασε ποτέ στο φεγγάρι και πως πρόκειται για μία πλεκτάνη χειραγώγησης της μάζας, ξαφνικά βγάζουν το gps για να τους οδηγήσει ο δορυφόρος μέχρι το σκυλάδικο στον Κεραμεικό.

“And if your head explodes with dark forbodings too, I’ll see you on the dark side of the moon”…
“I can’t think of anything to say except… I think it’s marvellous! Hahaha! “

Μέσα σε εξήντα μόλις χρόνια η ανθρωπότητα αφάνισε το 60% της άγριας πανίδας του πλανήτη! Το μεγαλύτερο πλήγμα το δέχτηκε το θαλάσσιο οικοσύστημα, εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης πλαστικών. Ωστόσο το μεγαλύτερο μας πρόβλημα θα παραμένει το ότι η κυβέρνηση επέβαλε την χρέωση της πλαστικής σακούλας και την αντικατάσταση των παραδοσιακών καλαμακίων. (sigh) Μήπως πρέπει επιτέλους να δούμε την “μεγαλύτερη εικόνα”;

Το δέχομαι πως η συγκεκριμένη επιλογή είναι λίγο παράδοξη, αφού το τραγούδι μιλάει για θεωρίες χειραγώγησης του πληθυσμού από κυβερνήσεις. Αν όμως το καλοσκεφτούμε, οι περισσότεροι “αφυπνισμένοι” έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου από πασίγνωστους συνωμοσιολόγους, όπως ο Alex Jones και το ελληνικό κακέκτυπο του, Δημοσθένη Λιακόπουλο. Οκ, ναι είναι αστείο να ψυχαγωγείσαι καμιά φορά ακούγοντας τους να λένε μαλακίες στον αέρα τηλεοπτικών καναλιών, ωστόσο μετά από λίγο παύει να είναι αστείο. Κυρίως γιατί πρόκειται για επικίνδυνους ανθρώπους που διασπείρουν επικίνδυνες θεωρίες και πραγματικά μειώνουν το μέσο όρο του παγκόσμιου δείκτη νοημοσύνης!

Ε μα, τώρα μάλιστα! Μια σωστή θεωρία συνωμοσίας, θέλει την χαμένη ήπειρο της Ατλαντίδας να έχει βυθιστεί κατά τη διάρκεια πυρηνικού πολέμου χιλιάδες χρόνια πριν. Μία ακόμη καλύτερη, ελληνική παραλλαγή της, θέλει την γιγαντιαία αυτή ήπειρο να έχει βυθιστεί στο Αιγαίο κάπου μεταξύ Σαντορίνης και Πάρου. Το διάβασα στο fimes.gr, πρέπει να είναι αλήθεια!

Εν τω μεταξύ είναι εύκολο να καταλάβουμε πως οι περισσότερες θεωρίες συνωμοσίας δεν θα υπήρχαν, αν μερικοί μερικοί διάβαζαν λίγη Γεωγραφία! Never skip your Geography classes sheeple!

Τι υπέροχο τραγούδι για να βάλεις σε πάρτι των οπαδών της επίπεδης γης!

Ωπ, κι άλλο “Around The World”! Για να εμπλουτίζουμε την λίστα!

Ε… Εντάξει, σταματάω!

The post Μουσική Ανταρσία #42: Τραγούδια που πρέπει να ακούσει κάθε συνωμοσιολόγος! appeared first on anthem.gr.

Στο σημερινό Six Songs θα ασχοληθούμε με mashups. Τι είναι το mashup; Το mashup είναι ο συνδυασμός 2 ή περισσότερων τραγουδιών σε ένα ενιαίο σύνολο. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό εγκυμονεί κινδύνους. Έχω ψαχτεί με τα mashups και έχω και γνωστούς που είναι DJs, οι οποίοι φτιάχνουν πολύ συχνά τέτοιου είδους τραγούδια. Καλώς ή κακώς τα περισσότερα mashups που βγαίνουν εκεί έξω είναι απλοί συνδυασμοί beatακίων που περνάνε αδιάφοροι, ενώ κανάλια στο Youtube που ασχολούνται μπορεί σαν συνολικό αποτέλεσμα να βγάλουν κάτι μέτριο. Π.χ. έχω ακούσει mashup των 2 αγαπημένων μου συγκροτημάτων, των Metallica και των Megadeth και μου πέρασε ως κάτι τελείως αδιάφορο. Επίσης το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αισχρό, βλέπε ένα αρκετά γνωστό που συνδύαζε το Psychosocial των Slipknot και το Baby του Justin Bieber και δεν ακουγόταν.

Έτσι στο σημερινό Six Songs επέλεξα mashups, τα οποία έκαναν τη διαφορά και πέρασαν κάτι το ενδιαφέρον. Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι το καλό mashup δε χρειάζεται να περιέχει 2 τραγούδια από το ίδιο είδος μουσικής. Όπως θα δείτε πιο κάτω μπορείς να πάρεις κάτι rock ή metal και σε συνδυασμό με ένα pop χιτάκι να φτιάξεις κάτι πολύ καλό. Και όμως γίνεται. Ξεκινάμε!

Απίστευτα καλό. Εκτός από τις δύο κομματάρες των Green Day και των Oasis, ανά σημεία ξεπετιούνται Travis και Eminem. Πολύ όμορφος συνδυασμός μουσικής και στίχων που οδηγεί σε μία τρομερή κορύφωση στα ρεφραίν. Μία κορύφωση που ομολογουμένως δεν περίμενα και με άφησε με το στόμα ανοιχτό. Υπόδειγμα καλού mashup.

Γίνεται να πάρεις ένα ποπ χιτάκι της (ομολογουμένως κλαψιάρας) Taylor Swift, να το ντύσεις με τα φωνητικά του Jonathan Davis των Korn και να έχεις καλό αποτέλεσμα; Και όμως. Το ενδιαφέρον ριφάκι, τα φοβερά φωνητικά του Jonathan και το κολλητικό ρεφρενάκι της Taylor μας δίνουν ένα αποτέλεσμα υπεράνω των προσδοκιών και ένα νέο τραγούδι που σίγουρα ξεπερνάει το αρχικό της Swift και πλησιάζει πολύ την κομματάρα των Korn. Αυτό που με εκπλήσσει πάντα είναι το πόσο τέλεια προσαρμόζονται τα φωνητικά του Davis από ένα nu metal κομμάτι σε ένα pop. Μπράβο στο δημιουργό.

Ναι και εγώ το είπα ηλίθια ιδέα. Το εγχείρημα αυτού του τύπου ήταν να παντρέψει το Gangnam style με όλα τα τραγούδια του Hybrid Theory, του καλύτερου δίσκου των Linkin Park και ενός από τους καλύτερους της προηγούμενης δεκαετίας. Στα περισσότερα έπεσε στην παγίδα του mashup και δημιούργησε μέτριο αποτέλεσμα, αλλά ο συνδυασμός με το Papercut είναι απλά φοβερός. Τα φωνητικά δένουν όμορφα με τη μουσική των LP και ξεπετάγονται ακριβώς στα σημεία που πρέπει. Ίσως έπρεπε να αρκεστεί σε αυτό.

Για κάτι τέτοια λατρεύω τα καλά mashups. Ο συγκεκριμένος θεούλης πήρε τη μουσική ενός από τα πιο όμορφα και συναισθηματικά τραγούδια και τα υπέροχα φωνητικά του Serj Tankian στο Toxicity (προσωπικό αγαπημένο από SOAD) και τα πάντρεψε με έναν μοναδικό τρόπο. Ένα εξαιρετικό mashup που σου δείχνει πως δε χρειάζεται τα τραγούδια να ανήκουν στο ίδιο ύφος ή στην ίδια θεματολογία για να είναι εξαιρετικό το αποτέλεσμα. Το τρομερό είναι πως έδεσε τα θυμωμένα φωνητικά με τις συναισθηματικές μελωδίες των Coldplay, γι’ αυτό βρίσκω το αποτέλεσμα τόσο καλό.

Άλλο ένα φανταστικό mashup του Wax Audio. Τι γίνεται, όταν ένα από τα σημαντικότερα rock συγκροτήματα και η πρώτη metal μπάντα βρίσκονται σε ένα κοινό τραγούδι; Χαμός είναι η απάντηση. Το συγκεκριμένο mashup έχει διαφορετική δομή από τα συνηθισμένα. Έχουμε φοβερές εναλλαγές μεταξύ ενορχήστρωσης Zeppelin με φωνητικά Osbourne και ενορχήστρωσης Sabbath με φωνητικά Plant. Μερικές από τις μεγαλύτερες μουσικές προσωπικότητες σε ένα τραγούδι με απίστευτη κορύφωση. Το riff του Whole Lotta Love σε συνδυασμό με το στίχο “Generals gathered in their masses” και το συγκλονιστικό τρόπο που το τραγουδάει ο Ozzy είναι οργασμός.

Μην κλείσεις το άρθρο! Δεν κάνω πλάκα! Βάλε και άκου το! Τώρα! Ο συνδυασμός αυτός είναι απίστευτος. Αφού άκουσα αυτό το mashup μου ήρθε η ιδέα να συγκεντρώσω τα αγαπημένα μου mashups και να φτιάξω αυτό το άρθρο. Η απίστευτη ενορχήστρωση των RATM συνδυάζεται με την παραδοσιακή μουσική και τη φωνή της Μελίνας Κανά. Το αποτέλεσμα είναι απίστευτο. Πραγματικά δεν περίμενα κάτι τέτοιο. Το συγκεκριμένο κανάλι έχει φτιάξει αρκετά mashups μεταξύ ελληνικών και ξένων τραγουδιών, με άλλα να είναι επικά και άλλα όχι, όμως το συγκεκριμένο ξεχωρίζει, γιατί είναι πωρωτικό και μιλάμε για έναν φοβερό συνδυασμό διαφορετικών ήχων σε ένα κομμάτι. Respect τόσο για αυτό όσο και για το συνδυασμό Στανίση-Nirvana, με τον οποίον έκλαψα από το γέλιο.

Ο δημιουργός παίρνει 3 από τις καλύτερες μπάντες του εναλλακτικού χώρου και μάλιστα τα δημοφιλέστερα τραγούδια τους, τα οποία τα γνωρίζει και κάποιος άσχετος με τη rock και τα συνδυάζει με ωραίο τρόπο.

Το mashup θέλει χρόνο και κόπο να το φτιάξεις. Πιο δύσκολο όμως είναι να διαλέξεις σωστά τα τραγούδια που θα χρησιμοποιήσεις για να είναι το αποτέλεσμα ωραίο. Στα 7 παραπάνω τραγούδια οι δημιουργοί το κατάφεραν αυτό.

Οποιεσδήποτε προτάσεις για καλά mashups, τις περιμένω σε σχόλια. Καλή ακρόαση και θα τα πούμε στο επόμενο Six Songs, όπου θα ασχοληθούμε για πρώτη φορά με διασκευές!

The post The Sound Vault: Mashups που αξίζει να ακούσεις appeared first on anthem.gr.