Πριν από λίγες μέρες αποχαιρετήσαμε και επίσημα το 2025 και μαζί του μια χρονιά κομβική για το pro wrestling. Η ευκολία με την οποία βλέπουμε στην Ελλάδα πλέον το WWE και τα events του μας έδωσε τεράστια χαρά σε όσους πλέον δε θα ταλαιπωρούμασταν για να παρακολουθήσουμε τη μεγαλύτερη εταιρία πάλης.

Από την άλλη ζήσαμε μια αναβίωση των καλών εποχών του AEW που τα τελευταία δύο χρόνια λειτουργούσε κυρίως με εκλάμψεις. Τα ματς του ήταν πάντα καλά, αλλά οι ιστορίες ήταν οριακά ανύπαρκτες, ωστόσο φέτος υπήρξε μια σημαντική εσωτερική αναδιοργάνωση, έμειναν όσοι παλαιστές ήθελαν πραγματικά να βρίσκονται στην εταιρία και το αποτέλεσμα ήταν να δούμε πολύ καλύτερα και ολοκληρωμένα storylines.

Ήταν επίσης μια χρονιά που τα premium live events και PPVs κυμάνθηκαν σε αρκετά καλό επίπεδο. Το WWE είχε κάποια πιο συμπαγή σόου, καλές κάρτες, αλλά και κάποιες απογοητεύσεις (εσένα κοιτάω Wrestlepalooza), ενώ το AEW είχε τις κλασικές υπερμεγέθεις κάρτες του και οριακά πεντάωρα events, αλλά παρ’ όλα αυτά πέτυχε να είναι όλα σε σχετικά καλό επίπεδο.

Το event της χρονιάς για εμένα είναι το All In που το παρακολούθησα live. Έγινε στην Αμερική αντί για το Wembley και αντιμετωπίστηκε ως μια καλοκαιρινή Wrestlemania από την εταιρία. Ποιοτικά και τα ματς και ο ρυθμός του ήταν πολύ καλός και είχαμε ένα από τα καλύτερα κλεισίματα της χρονιάς. Από την άλλη μεριά ξεχώρισα το Summerslam, το Crown Jewel και φυσικά το Elimination Chamber που μας πρόσφερε το τέλος της δεκαετίας και τον λόγο που είχα μείνει να κοιτάω την οθόνη αποσβολωμένος για πολλή ώρα.

Αυτά τα ολίγα λοιπόν για το 2025 και πάμε στις επιλογές μου για τα δέκα καλύτερα ματς της χρονιάς!

10. Iyo Sky vs Rhea Ripley vs Bianca Belair – WWE Wrestlemania 41

Αυτό το ματς ήταν πραγματικά ένας καταλύτης για τη φετινή χρονιά. Αν είχε περισσότερο χρόνο, πιστεύω ότι θα μιλούσαμε χαλαρά για αγώνα πεντάδας. Τρεις από τις καλύτερες, αν όχι οι τρεις καλύτερες γυναίκες wrestlers της εταιρίας σε ένα triple threat για τον τίτλο. Η Iyo με την εμπειρία και τα high flying skills, η Bianca με την ωμή δύναμη και η Rhea ως η πιο ολοκληρωμένη performer της γενιάς της.

Από το ξεκίνημα φαινόταν ότι θα είναι ένα απλό showcase, αλλά μια παράσταση από τρεις παλαίστριες που μπορούσαν να σου δείξουν σε τι επίπεδο έχει φτάσει πλέον το γυναικείο wrestling. Το format του triple threat βοήθησε πάρα πολύ, αφού και τα τρία ζευγάρια έχουν φουλ χημεία μεταξύ τους και τα στυλ τους συμπληρώνουν το ένα το άλλο. Έχει αφήγηση, έχει ρυθμό και ροή και δείχνει πόσο πολύ έχουν εξελιχθεί η Bianca, η Rhea και η Iyo σε μια από τις πολλές παραστάσεις που θα μας δώσουν στο μέλλον.

9. Will Ospreay vs Konosuke Takeshita – AEW Dynamite

Είναι λίγο τρελό πόσα ματς μεταξύ νέων και ταλαντούχων performers πήραμε φέτος. Οι Ospreay και Takeshita, όπως έχουμε ξαναπεί, είναι δύο από τους καλύτερους της γενιάς τους και φυσικά έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους. Το ότι αυτό το ματς το είδαμε σε ένα απλό επεισόδιο του Dynamite ως μέρος του Owen Hart Tournament δείχνει και την ποιότητα που υπάρχει στα εβδομαδιαία σόου του AEW.

Υπάρχει το γενικότερο στόρι με τον Takeshita που είναι το poster boy της Don Callis Family να αντιμετωπίζει τον προηγούμενο παλαιστή που κατείχε τη θέση αυτή, αλλά από την άλλη πλευρά το βασικό ζήτημα είναι και για τους δύο είναι πολύ απλά να αποδείξουν πως ο ένας είναι ανώτερος του άλλου. Ματς ιαπωνικής σχολής με πολύ δυνατά χτυπήματα, πολλές κινήσεις ακόμα και στη ράμπα εισόδου και ένα εκρηκτικό φινάλε με γονατιές, Styles Clash, Storm Breaker και φοβερές ανατροπές. Θα έχουν περισσότερο χρόνο στο μέλλον να μας δείξουν τις δυνατότητές τους και σε PPV.

8. Kenny Omega vs Gabe Kidd – AEW/NJPW WrestleDynasty

Λατρεύω όταν ο Omega γυρίζει στην Ιαπωνία για να αντιμετωπίσει έναν νέο παλαιστή, ειδικά όταν δεν είναι Ιάπωνας. Με ενθουσιάζει η ιστορία του έμπειρου και κατασταλαγμένου Kenny που υπήρξε το πρόσωπο του New Japan απέναντι στην αλαζονεία νέων performers που θέλουν να διεκδικήσουν αυτή τη θέση για τον εαυτό τους. Αυτό το ματς έβαλε τον Gabe Kidd στον χάρτη των main eventers.

Δύο τελείως διαφορετικά στυλ μάχης έρχονται σε κόντρα στο πιο ωμό και γρήγορο pace της Ιαπωνίας. Ο Kenny μπήκε μέσα ως ένας ολοκληρωμένος σταρ και ο Gabe Kidd ως ένας διψασμένος νέος που θα ρισκάρει τα πάντα για να αποδείξει ότι ανήκει στην ελίτ. Χτυπήματα πολύ δυνατά και με ουσία, spots εκτελεσμένα με ανατριχιαστική ακρίβεια, ματς που έχει τεχνική, ψυχή και χαρακτήρα. Είναι πάντα ωραίο να βλέπεις αρχές της χρονιάς ένα Match of the Year contender.

7. Will Ospreay vs Swerve Strickland – AEW Dynamite Summer Blockbuster

Είχαν παλέψει και πέρυσι αυτοί οι δύο, αλλά το φετινό τους ματς ήταν αρκετά ανώτερο. Το καλοκαίρι, η κύρια ιστορία στο AEW ήταν ποιος εκ των Hangman, Swerve και Ospreay θα εκθρονίσει τον Jon Moxley και θα πάρει τον μεγάλο τίτλο με την κόντρα των πρώτων δύο να παραμένει έντονη και τον Ospreay να λειτουργεί ως συμφιλιωτής. Στο ματς με τον Swerve υπήρχε περισσότερη ιστορία με τους δύο να αναφέρουν τη φιλία τους και τη σχέση τους που πάει χρόνια πίσω.

Τη στιγμή που μπήκαν στο ring, οι δυο τους αποφάσισαν να κάνουν μια επίδειξη των δυνατοτήτων τους και μάλιστα στον μέγιστο βαθμό αφού το ματς τελείωσε ως ισοπαλία μετά από μισή ώρα. Ο τρόπος που συνδυάζουν αυτοί οι δύο την ταχύτητα και την αθλητικότητά τους είναι εξαιρετικός. Υπάρχουν spots όπως το Hidden Blade έξω από το ring που εντυπωσιάζουν, υπάρχουν χτυπήματα της ιαπωνικής σχολής και φυσικά εξαιρετικά kick outs που οδηγούν στην ισοπαλία. Αυτοί οι δύο είχαν ένα πολύ καλό 2025 και ματς όπως αυτό το πιστοποιούν.

6. Toni Storm vs Mariah May – AEW Revolution

Αυτό το ματς ήταν το επιστέγασμα της ίσως καλύτερης ιστορίας μεταξύ γυναικών των τελευταίων χρόνων. Η επιστροφή της Toni Storm με τον προηγούμενο χαρακτήρα της, το εξαιρετικό της παίξιμο και η συμπεριφορά της απέναντι στη Mariah που της πήρε τον τίτλο λίγους μήνες πριν, το σοκαριστικό segment με την αποκάλυψη ότι πάντα ήταν η Timeless Toni πίσω από τον χαρακτήρα και φυσικά η νίκη της στην Αυστραλία μας οδηγούν στο Hollywood Ending.

Ήταν μια κόντρα που όλες οι χαρακτηριστικές της στιγμές είχαν μέσα αίμα και οι δύο παλαίστριες φροντίζουν να το θυμάσαι αυτό εξαρχής. Είναι ένα ματς με σχεδόν κινηματογραφική αφήγηση, ένας αγώνας που γυρίζει συνεχώς στα πιο σημαντικά σημεία της κόντρας, έχει πάρα πολλή ένταση και πολύ βίαια spots. Από άποψη storytelling είναι από τα καλύτερα που έχω δει. Σπάνια οι μεγάλες κόντρες μπορούν να έχουν τόσο σπουδαία φινάλε και αυτό είναι ένα από τα καλύτερα που έχουμε δει. Και δυστυχώς όσοι επιχειρήσουν να αντιγράψουν την ίδια συνταγή, δύσκολα θα βρουν τη μαγεία που υπάρχει εδώ.

5. John Cena vs AJ Styles – WWE Crown Jewel Perth

Το ήθελε πολύ ο Cena αυτό το ματς, το ήθελε ο Styles, το αποζητούσαμε και εμείς ως κοινό. Μετά λοιπόν και από την απαίτηση του πρώτου, δύο παλαιστές που μας έχουν χαρίσει παρέα μερικά από τα καλύτερα ματς της καριέρας τους συναντήθηκαν στην Αυστραλία και έδωσαν μια πραγματική παράσταση. Δεν υπάρχει ουσιαστικά ιστορία, μιας και οι δύο έχουν το ρόλο του καλού.

Ωστόσο είναι μια τελευταία συνάντηση μεταξύ του poster boy του Sports Entertainment και του καλύτερου παλαιστή στην ιστορία του TNA και του απόλυτου αφεντικού του Bullet Club. Έτσι θέλησε ο Cena να προλογιστεί ο μεγάλος του αντίπαλος. Ίσως κάποιους να τους ξενέρωσε η εκτεταμένη χρήση κινήσεων άλλων παλαιστών, αλλά αυτό το ματς δεν ήταν ένας απλός αγώνας για το ποιος είναι ο καλύτερος.

Είναι κάτι σαν ταινία που χωρίζεται σε σκηνές. Έχεις τους δύο να μας θυμίζουν τα παλιότερα ματς τους και μετά το σκηνικό γυρίζει στην παρουσίαση της καριέρας τους. Μας θυμίζουν παλιούς τους αντιπάλους, αποτίουν ένα φόρο τιμής σε μεγάλες προσωπικότητες του wrestling και ουσιαστικά δημιουργούν ένα love letter στους οπαδούς του σπορ, τόσο στους πιο mainstream όσο και στους πιο hardcore. Αγώνας με τεράστια σημασία.

4. Will Ospreay vs Hangman Page – AEW Double or Nothing

To AEW έκανε εξαιρετικά τουρνουά φέτος (γρήγορο shout out στο φανταστικό C2 που αν γινόταν νωρίτερα μέσα στη χρονιά θα είχε σίγουρα 3-4 θέσεις στο αφιέρωμα) και αυτός ο τελικός του Owen Hart Cup Final είναι μακράν ο καλύτερος του βραχύβιου θεσμού μέχρι τώρα. Το διακύβευμα είναι ένας αγώνας τίτλου στο All In, το μεγαλύτερο event της χρονιάς και αντιμέτωποι έρχονται δύο παλαιστές όπου κανένας δεν έχει ρόλο κακού.

Από τη μία η νεανική ορμή και ο ενθουσιασμός του Ospreay που θέλει να κερδίσει τον μεγάλο τίτλο και από την άλλη πλευρά ο Hangman, ο καλύτερος χαρακτήρας της εταιρίας, το παιδί που υπήρξε χαμογελαστό και μεθυσμένο, που κέρδισε τον μεγάλο τίτλο και τον έχασε, έχασε επίσης τη χαρά του, είχε μια κόντρα με τον Swerve που τον χάραξε για πάντα και αναζητάει τη λύτρωση μέσα από το να ξεπερνάει τα τραύματά του σε κάθε ματς.

Όταν αυτοί οι δύο χαρακτήρες με αυτό το background και κυρίως αυτές τις ικανότητες, έρχονται αντιμέτωποι στο ring, το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από επικό. Ο Hangman ακολουθεί τον φρενήρη ρυθμό του Άγγλου, το ματς πηγαίνει παντού γύρω από το ring, ενώ ξεχωρίζουν το staredown τους πριν ορμήσουν ο ένας στον άλλον για να επιχειρήσουν finisher, η εξάντληση του Hangman στο Hidden Blade και ο τέλειος συγχρονισμός τους. Τρομερές στιγμές.

3. Iyo Sky vs Rhea Ripley vs Naomi – WWE Evolution

Αυτό το ματς είναι τόσο καλό που είναι κρίμα ότι μελλοντικά όλοι θα το θυμούνται μόνο για την εξαιρετική ανατροπή στο τέλος και όχι για την ποιότητά του. Ε αυτή η λίστα είπε να κάνει λίγο τη διαφορά. Το φετινό Evolution ήταν εξαιρετικό και φυσικά ένας ακόμη λόγος που το WWE πρέπει να δίνει πιο συχνά το spotlight του στις γυναίκες της εταιρίας.

Προφανώς η εισβολή και το cash in της Naomi που δεν περιμέναμε ήταν μια εξαιρετική έκπληξη και επιστέγασμα του πολύ καλού heel turn της. Επίσης ανανέωσε προσωρινά το women’s division του Raw. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μέχρι εκείνο το σημείο, η Rhea και η Iyo δίνουν μακράν το καλύτερο ματς γυναικών για όλο το 2025.

Οι δύο φίλες, αν και έχουν διαφορετικό σωματότυπο, βρίσκουν τρομερή χημεία στο ring και το high flying στυλ της μίας με τη δύναμη της άλλης δένουν σε σημείο που όλο αυτό μοιάζει αψεγάδιαστο. Έχει μια τρομερή ροή γενικά και κάνει το ματς να μοιάζει μεγαλύτερο σε διάρκεια λόγω όλων αυτών των spots που βλέπεις να εξελίσσονται μπροστά σου. Ε βάλε και την ανατροπή με τη Naomi και τότε παίρνεις ένα διαμαντάκι. Iyo και Rhea πρέπει να παλέψουν πολλές φορές ακόμα.

2. Hangman Page vs Jon Moxley – AEW All In

Αν στο μυαλό μου υπάρχουν δύο wrestlers της χρονιάς, αυτοί είναι οι Hangman Page και Jon Moxley. Ο λόγος είναι γιατί και οι δύο είχαν ένα τεράστιο redemption arc και όπως στο παρελθόν με τον Cody Rhodes, τα εκτιμώ πάρα πολύ αυτά. Στο event της χρονιάς για μένα, το All In του AEW οι δύο αυτοί παλαιστές συναντήθηκαν και μας πρόσφεραν κάτι σπουδαίο.

Από τη μία ο απόλυτος κακός, ο άνθρωπος που κλείδωσε το μεγάλο πρωτάθλημα της εταιρίας σε μια βαλίτσα και ζήτησε από τους πάντες να ανταποκριθούν στο επίπεδο του. Και από την άλλη ο άνθρωπος που από τότε που έχασε το πρωτάθλημα, πέρασε μια προσωπική Οδύσσεια. Ο άνθρωπος που έχασε τα πάντα και προσπάθησε να τα διεκδικήσει ξανά, φτάνοντας όμως σε όλο και πιο ακραίο σημείο.

Εκείνο το βράδυ ο Hangman μπήκε και διάλεξε τη βία απέναντι σε έναν άνθρωπο που ζει για ματς με αίμα. Όχι μόνο αρνείται να χάσει, αλλά πρέπει να προσπεράσει μια ολόκληρη αντίπαλη φατρία πριν τελικά έρθει η λύτρωση με τη μορφή του Bryan Danielson και του Swerve Strickland, του μεγάλου του αντιπάλου για να τον βοηθήσουν. Η σκηνή που βγάζει τον τίτλο από τη βαλίτσα και το βλέμμα του Swerve είναι η πιο όμορφη της χρονιάς. Και όλο αυτό σε ένα ματς με καρφιά, τραπέζια, γυαλιά και αλυσίδες που αποτύπωσαν πόσες δυσκολίες έπρεπε να περάσει ο ήρωας της ιστορίας μας για να φτάσει εκεί. Σπουδαία ιστορία, ακόμα πιο σπουδαίος αγώνας.

1. Kyle Fletcher vs Will Ospreay – AEW Revolution

Η ιστορία των δύο πρώην φίλων και μελών της United Empire που ξεκίνησε στα τέλη του 2024 θεωρώ πως είναι μια από τις πιο υποτιμημένες σε όλο το wrestling. Μετά τις ματσάρες του σε Full Gear και World’s End η κόντρα των δύο συνεχίστηκε με τη συμμαχία του Ospreay με τον Omega εναντίον της Don Callis Family και ολοκληρώθηκε στο φετινό Revolution σε ένα ματς σε κλουβί.

Τι ακριβώς να πω για αυτόν τον αγώνα; Οι δύο highflyers όχι απλά δεν περιορίστηκαν με το steel cage, αλλά αντίθετα βρήκαν τρόπους να εκμεταλλευτούν το stipulation και να μας προσφέρουν ίσως το καλύτερο ματς που έχουμε δει με αυτό. Υπάρχουν πλάνα από την έναρξη με τους δύο τους να στέκονται στις άκρες του κλουβιού και να κοιτάζονται αποφασισμένοι που προμηνύουν τι θα επακολουθήσει.

Είναι ένα ματς που ισορροπεί ανάμεσα στη βία και την τεχνική και κάποια spots όπως το Spanish Fly από την κορυφή του κελιού θεωρείς ότι μόνο αυτοί οι δύο μπορούν να τα εκτελέσουν, καθώς είναι οι πιο ταλαντούχοι της γενιάς τους. Ίσως πολλοί να μην το τοποθετούν τόσο ψηλά, όμως το τέλος αυτού του ματς με τον Fletcher να φωνάζει στον Ospreay ότι τον μισεί και τον Άγγλο να τον αποτελειώνει δείχνει γιατί ήταν το κορυφαίο της χρονιάς. Γιατί είχε ποιότητα, εξαιρετική εκτέλεση και φανταστική ιστορία. Θα το θυμόμαστε για χρόνια.

Αυτό ήταν και το τελευταίο μέρος του αφιερώματος στους καλύτερους αγώνες πάλης του 2025. Μπορείτε να μου στείλετε τη γνώμη σας και τα σχόλιά σας και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για του χρόνου.

The post Ranking: Τα 10 καλύτερα wrestling matches του 2025 appeared first on anthem.gr.

Ναι, το δεύτερο μέρος είναι εδώ και όπως καταλάβατε κάθε φωτό σε εισαγωγή θα έχει John Cena. O λόγος είναι ότι το 2025 σημαδεύτηκε από το retirement run του καλύτερου που έχουμε δει ποτέ στο ρινγκ. Δυστυχώς είναι μια περίοδος που θα μπορούσε να είναι και καλύτερη. Είχε κάποιες πολύ καλές στιγμές, αλλά γενικά νιώθω ότι ούτε τον είδαμε απέναντι σε όσους θέλαμε, ενώ σε άλλους αντιπάλους δόθηκε περισσότερος χρόνος ή προσοχή απ’ όσο άξιζαν.

Αν σε αυτά προσθέσουμε και το αρκετά αποτυχημένο heel run που στην αρχή είχε ενθουσιάσει τους πάντες, μεταξύ άλλων και του γράφοντος, καταλαβαίνουμε ότι υπήρχαν καλές προθέσεις, πολύ καλές ιδέες, αλλά κακή εκτέλεση. Κάποια από αυτά τα παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Cena, ειδικά σε όσα αφορούν τον The Rock και την όλη ιστορία του turn που δεν πήγε πουθενά.

Το νόημα είναι ότι ο ίδιος άφησε πάρα πολλά ματς και ακόμα περισσότερες στιγμές που θα θυμόμαστε, πολύ δυναμικά promos και ένα συγκινητικό φινάλε. Περισσότερα για μένα και τη σχέση που έχω με τον Cena μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Όσο για το Ranking, το δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας ξεκινάει και πάμε να δούμε ποια ματς επέλεξα για τις θέσεις 20-11!

20. Cody Rhodes vs Seth Rollins – WWE Crown Jewel Perth

Αν και δεν μπορώ να το βάλω δίπλα στην τριλογία τους πριν τρία χρόνια, αυτό το ματς έδειξε σε μεγάλο βαθμό πως η χημεία των Cody Rhodes και Seth Rollins δεν χάθηκε ποτέ. Κάθε τους συνάντηση μοιάζει διαφορετική, αλλά η ιστορία είναι ίδια. Στο Crown Jewel αν και το ματς είναι για αυτόν τον υπερμεγέθη τίτλο με το όνομα του event, η ουσία ήταν πολύ μεγαλύτερη.

Αυτή τη φορά δεν μάχονταν δύο εχθροί, αλλά δύο άνθρωποι που είχαν συμμαχήσει πριν έναν χρόνο, είχαν κερδίσει τον απόλυτο κακό της εταιρίας, αλλά πλέον ο Seth έμοιαζε να έχει γυρίσει στις παλιές του συνήθειες όσο ο Cody κρατούσε σταθερές τις αξίες του. Το αποτέλεσμα φυσικά ήταν αυτό που αναμέναμε. Ένα ματς με τρομερό pacing, φοβερά near falls και τον Seth να καταφέρνει επιτέλους να υπερισχύσει του μεγάλου του αντιπάλου.

19. Darby Allin, Roderick Strong and The Conglomeration vs Death Riders – AEW Dynamite Blood and Guts

Το πρόβλημα που είχα πάντα με τα Blood and Guts έναντι των Wargames ήταν ότι έμοιαζαν πιο χαοτικά. Το κλουβί ήταν μεγαλύτερο, η βία ήταν περισσότερη και κάπου ανάμεσα στα spots χανόσουν. Ε λοιπόν όχι φέτος. Αυτή τη φορά το Blood and Guts ήταν πολύ καλύτερο και πιο ισορροπημένο σε σχέση με άλλες χρονιές. Ο Darby Allin είναι πλέον συνηθισμένος στο να κάνει ακρότητες, ενώ ο Roderick Strong δίνει πολλή σταθερότητα, αν και απόλυτος πρωταγωνιστής γίνεται ο Kyle O’ Reilly.

Ο O’ Reilly είναι πραγματικά υπέροχος σε όλη την κόντρα με τον Moxley που προσπαθεί πολύ να τον ανεβάσει όπως έκανε και με άλλους σταρ φέτος. Ταυτόχρονα και οι πιτσιρικάδες των Death Riders δείχνουν ό,τι αξίζουν. Τα spots πέφτουν βροχή, η βία είναι ένα κλικ κάτω από πέρυσι και αυτό βοηθάει, η μία φατρία φέρνει ωμή βία και οι αντίπαλοι φέρνουν τεχνική. Το αποτέλεσμα φυσικά είναι ένα ματς όπου όλοι έχουν ρόλο, όλοι έχουν στιγμές

18. Motor City Machine Guns vs DIY vs Street Profits – WWE Smackdown

Τεράστιο έγκλημα ότι σε μια Wrestlemania με δύο βραδιές, αυτό το ματς δεν βρήκε χώρο στην κάρτα. Οι τρεις ομάδες μάλλον το πήραν πατριωτικά και φρόντισαν να μας δώσουν ένα φοβερό TLC από τα παλιά, έχοντας βέβαια και την άνεση του χρόνου μαζί τους. Οι Motor City Machine Guns έφεραν την εμπειρία, οι Street Profits την ενέργεια και οι DIY λειτούργησαν ως συνδετικός κρίκος σε όλο αυτό.

Τα spots με τις σκάλες είναι φανταστικά, αν και σε κάποια φάση έχουμε το απίστευτο σκηνικό με τον Montez Ford να χρησιμοποιεί το τεχνητό πόδι ενός οπαδού στις πρώτες σειρές που του το έδωσε. Η χημεία πάντως είναι τρελή και τα τραπέζια με τις καρέκλες προσθέτουν το αλατοπίπερο σε ένα ματς με τρελό ρυθμό που αποτίει φόρο τιμής και στα θρυλικά TLC των Hardys/Dudleys/Edge and Christian. Στη Wrestlemania θα έκλεβε τη βραδιά.

17. Will Ospreay and Swerve Strickland vs Young Bucks – AEW All In

Τι να πω εγώ για αυτό το ματς που να μην έχει γραφτεί; Από τη μία οι Young Bucks, μία από τις κορυφαίες tag teams με μοναδική ικανότητα να βρίσκει χημεία με κάθε ομάδα απέναντί της. Από την άλλη οι Swerve και Ospreay, δύο από τους καλύτερους παλαιστές της σημερινής εποχής. Αν και υπήρχε ο τίτλος των Bucks ως EVPs, στην πραγματικότητα λειτούργησε σαν ένα μεγαλύτερο statement.

Η αθλητικότητα όλων των εμπλεκόμενων, η ταχύτητα με την οποία λειτουργούν και η φαντασία που έχουν κατά τη διάρκεια του ματς δημιουργούν έναν εκρηκτικό συνδυασμό. Υπάρχουν κάποια σημεία στο ματς που χρειάζεται να πάρεις ανάσα να χωνέψεις τι ακριβώς ήταν αυτό που είδες και να το επεξεργαστείς. Το happy ending της ιστορίας μπροστά σε ένα τεράστιο κοινό λειτουργεί σαν λύτρωση. Απλά υπέροχο.

16. Hangman Page vs Kyle Fletcher – AEW All Out

Αυτό το ματς με κέρδισε λίγο υπόκωφα. Ήρθε σε μια πολύ μεταβατική περίοδο όπου οι Swerve και Ospreay είχαν βγει νοκ άουτ και ο Hangman ήθελε έναν δυνατό αντίπαλο για το επερχόμενο All Out. Enter Kyle Fletcher. Ο νεαρός Αυστραλός που είχε κερδίσει πρόσφατα το TNT Championship πήγαινε για την απόλυτη έκπληξη και να γίνει διπλός πρωταθλητής.

Δεν τα κατάφερε, αλλά ο αγώνας μας έδειξε πάρα πολλά πράγματα. Πρώτον ότι ο Hangman Page είναι μάλλον ο καλύτερος άνδρας παλαιστής αυτήν την περίοδο, έχοντας βρει χημεία με κάθε αντίπαλο. Δεύτερον ο Fletcher είναι ένας από τα μεγαλύτερα ταλέντα αυτή τη στιγμή με φοβερό μέλλον μπροστά του. Ήταν ένα ματς με πολύ δυνατά χτυπήματα και που σταματούσε στα σωστά σημεία, μεγάλο σε διάρκεια χωρίς να κάνει κοιλιά. Σίγουρα όχι το τελευταίο μεταξύ των δύο.

15. The Wyatt Sicks vs Andrade and Rey Fénix vs #DIY vs Fraxiom vs Motor City Machine Guns vs The Street Profits – WWE Summerslam

Σε αντίθεση με τη Wrestlemania, το WWE δεν την πάτησε με τους tag team τίτλους στο Summerslam και φρόντισε το TLC για τους tag team τίτλους να βρει θέση στην κάρτα. Οι ίδιες ομάδες συμμετείχαν συν τους εξαιρετικούς ανερχόμενους Fraxiom, τους εντυπωσιακούς Andrade και Rey Fenix και τους Wyatt Sicks που πρόσφεραν σκληράδα και δύναμη.

Αν και ακούγεται πολύ χαοτικό, το αποτέλεσμα είναι απίστευτο. Οι Wyatt Sicks δίνουν μια πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα, οι Fraxiom και οι δύο Μεξικάνοι φέρνουν περισσότερα high flying spots, οι συνδυασμοί μεταξύ των έξι ομάδων είναι εκρηκτικοί. Είναι τόσο πλούσιο που ανά σημεία πρέπει να διαλέξεις που θα εστιάσεις και να χάσεις άλλα εντυπωσιακά πράγματα γύρω από το ring. Ένα ματς γεμάτο ωραίες στιγμές που θα σε εντυπωσιάσει και δε θα σε κάνει σε κανένα σημείο του να το βαρεθείς.

14. CM Punk vs Seth Rollins vs Roman Reigns – WWE Wrestlemania 41

Ήμουν αρκετά κατά του να λάβει χώρα η συγκεκριμένη ιστορία θεωρώντας πως και οι τρεις πάνε χαμένοι σε μια μεταξύ των κόντρα. Εν μέρει ισχύει, ωστόσο το main event της πρώτης βραδιάς της Wrestlemania μας έδωσε ένα πραγματικά σπουδαίο ματς. Ο Roman Reigns λειτουργεί σαν ο ιδανικός glue guy ανάμεσα σε Punk και Rollins που κατά τη γνώμη μου δεν είχαν ιδιαίτερη χημεία και το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά triple threat matches των τελευταίων χρόνων.

Η ομορφιά είναι στις ιστορίες που έχουν ο ένας με τον άλλον. Η ένταση μεταξύ Punk και Seth, η διαχρονική κόντρα Seth με Roman και η διαφορά φιλοσοφίας μεταξύ Punk και Roman. Σε πάρα πολλά σημεία νιώθεις την ένταση, το μίσος και τον κρυφό σεβασμό που έχουν ο ένας για τον άλλον. Οι τρεις τους φρόντισαν να δώσουν μια μοναδική παράσταση και ένα φοβερό τέλος που ειδικά στην κόντρα των δύο πρώην μελών της Shield θα συμβάλλει πολύ μελλοντικά. Ή μάλλον αυτό ελπίζω. Όπως και να ‘χει, είναι σπουδαίος αγώνας.

13. Kyle Fletcher vs Mike Bailey – AEW Dynamite Winter Is Coming

Ένα μεγάλο κακό του Continental Classic είναι ότι γίνεται Δεκέμβρη και έχει ματσάρες που δεν προλαβαίνω να βάλω στα τοπ της χρονιάς. Αυτό το ματς ωστόσο βρήκε μια θέση στη λίστα, γιατί είναι ένας από τους πιο καθαρούς αγώνες της χρονιάς. Όχι παρεμβάσεις, είκοσι λεπτά χρόνος και δύο από τους καλύτερους νέους παλαιστές της εποχής τους να μάχονται μέχρι τελικής πτώσης.

Το C2 είναι ο ορισμός του τουρνουά που δεν χρειάζεσαι πολλή ιστορία, απλά βάζεις wrestlers με τελείως διαφορετικά στυλ και βλέπεις τις κόντρες τους. Οι κλωτσιές, το high flying στυλ και η εκρηκτικότητα του Bailey βρήκαν την τέλεια ισορροπία με τη δύναμη και το timing που έχει στις κινήσεις του ο Fletcher. Προσωπικά αγαπάω τέτοια ματς που οι δύο αντίπαλοι τα δίνουν όλα με συνεχή counters και γρήγορο ρυθμό, οπότε δε γινόταν να μη μπει στη φετινή λίστα.

12. Kenny Omega and Will Ospreay vs Konosuke Takeshita and Kyle Fletcher – AEW Grand Slam Australia

Ήταν λίγο κακογραμμένο και απότομο το πως οι πρώην εχθροί Omega και Ospreay αποφάσισαν να συμμαχήσουν, ωστόσο το ματς των δύο πρώην πρωτοκλασάτων μελών της Don Callis Family απέναντι στα τωρινά της αστέρια ήταν φανταστικό. Πάτησε μάλιστα στις ήδη υπάρχουσες κόντρες Omega/Takeshita και Ospreay/Fletcher που επίσης μας είπαν εξαιρετικές ιστορίες φέτος.

Το ταλέντο υπάρχει περίσσιο σε αυτό το ματς και η χημεία όλων των παλαιστών μεταξύ τους είναι αδιαμφισβήτητη. Τα counters και τα transitions βγαίνουν πολύ γρήγορα και φυσικά, τα spots με high flying κινήσεις αποτελούν το highlight και σε κάθε σημείο του νιώθεις πως όλο αυτό είναι κάτι τόσο ξεχωριστό και τόσο μοναδικό που απλά σε παρασύρει στη δίνη του. Σπάνια θα δούμε ένα tag team match που θα υπάρχει τόση έκρηξη και τόση χημεία χωρίς έστω μία από τις δύο ομάδες να είναι tag team. Αλλά όταν έχεις τόσο εξαιρετικούς παλαιστές, πως να πάει κάτι λάθος;

11. Konosuke Takeshita vs Kenny Omega – AEW Revolution

Είχαν ξανασυναντηθεί αυτοί οι δύο στο παρελθόν, ωστόσο αυτή τη φορά υπήρχε μια μεγάλη διαφορά. Στο Revolution της φετινής χρονιάς ο Omega δεν είχε απέναντι του τον άγουρο Takeshita του DDT, αλλά έναν ανερχόμενο σταρ που το στυλ πάλης του θυμίζει πολύ τον ίδιο. Αναμενόμενα λοιπόν αυτή η κόντρα και το συγκεκριμένο ματς ήταν μάλλον η τελική εξέταση για τον Ιάπωνα ότι ανήκει σε αυτό το επίπεδο.

Φυσικά και τα κατάφερε. Ο Omega είναι το απόλυτο μέτρο σύγκρισης και βρήκε απέναντι του έναν παλαιστή που μπόρεσε να τον κοιτάξει στα μάτια κι ας έχασε. Ήταν ένα σκληρό ματς, με wrestling της ιαπωνικής σχολής με πολύ δυνατά χτυπήματα, πολλά V triggers, αρκετά powerbombs και φυσικά ένα φινάλε με εκρηκτικό ρυθμό και υπέροχα near falls. Σπουδαίος αγώνας αν και ήθελα λίγο καλύτερο τέλος.

Αυτό ήταν και το δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας για τα καλύτερα ματς της χρονιάς. Κάπου εδώ αποχαιρετούμε το Ranking για το 2025 και τα λέμε τις πρώτες μέρες του 2026 με την πρώτη δεκάδα!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2025, Θέσεις 20-11 appeared first on anthem.gr.

Το 2025 τελειώνει και μαζί του πάντα έρχεται η τριπλέτα του Ranking με τα τριάντα καλύτερα ματς της χρονιάς. Μιας χρονιάς που χαρακτηρίστηκε από το μετριοκακό retirement tour του John Cena, την είσοδο του WWE στο Netflix που μας έκανε τη ζωή πιο εύκολη, τη συνεργασία του TNA με το WWE σε πολλά events, την βελτίωση του storytelling του AEW και πολλά ακόμα.

Φέτος λόγω χρόνου παρακολούθησα κυρίως τις δύο μεγάλες εταιρίες και λίγο το NJPW. Ούτως ή άλλως ματς από TNA, MLW και NWA δύσκολα θα κατέληγαν στις λίστες. Όπως έχω ξαναπεί, αυτή είναι μια υποκειμενική λίστα και έτσι πρέπει να την διαβάσετε και να μου πείτε τις προτάσεις σας. Προσπάθησα να έχω μια ισορροπία στις επιλογές μου χωρίς να κρύβω ποιο στυλ wrestling μου αρέσει περισσότερο και παρακολουθώ πιο ευχάριστα.

Όπως έγραψα και πέρυσι: “Δεν είμαι ο Meltzer, δεν είμαι κάποιο πληρωμένο μποτάκι πολυεθνικής που σπάει μπάλες στο Τουίτερ, είμαι απλά ένας τύπος που βλέπει wrestling και γουστάρει.” οπότε αυτά είναι τα τριάντα ματς που επέλεξα εγώ. Στις εισαγωγές των επόμενων δύο μερών θα μιλήσουμε λίγο για τα events της χρονιάς και φυσικά το retirement tour του προσωπικού μου GOAT John Cena. Μέχρι τότε πάμε να δούμε τις δέκα πρώτες ματσάρες στις θέσεις 30-21!

30. Fraxiom vs Josh Briggs and Yoshiki Inamura –  NXT Vengeance Day

Πρώτη μας επιλογή για σήμερα και θα πάμε με το μοναδικό NXT match της λίστας καθώς είδα λιγότερα shows από το αναπτυξιακό brand σε σχέση με άλλες χρονιές. Σε αυτό το ματς πάντως πρέπει να πω ότι πέρασα φανταστικά. Οι Fraxiom είναι μια από τις πιο ταλαντούχες νέες ομάδες όλου του WWE. Από την άλλη πλευρά ο Josh Briggs είναι ανερχόμενο ταλέντο και ο Yoshiki Inamura φέρνει το ιαπωνικό vibe που μου αρέσει πολύ.

Το highflying στυλ των πρώτων ταίριαξε τέλεια με τις power moves των δεύτερων με αποτέλεσμα να υπάρχει η κατάλληλη χημεία και ο τέλειος ρυθμός. Ένα tag team match όπως θα έπρεπε να είναι τα περισσότερα στο WWE, δηλαδή να έχει όλα τα στοιχεία που κάνουν ωραίο το wrestling.

29. Mark Briscoe vs Kyle Fletcher – AEW Full Gear

Με κάποιον περίεργο τρόπο, ο Mark Briscoe βρέθηκε φέτος να έχει μια μεγάλη κόντρα με τον Kyle Fletcher, ένα από τα πιο λαμπερά ανερχόμενα αστέρια της βιομηχανίας. Επειδή είχαν δώσει αρκετά ματς μεταξύ τους, αυτό αποφασίστηκε ως φινάλε και πραγματικά κράτησαν το καλύτερο για το τέλος. Ήταν η κόντρα φάσεων καριέρας με τον βετεράνο να παρασύρει τον πιτσιρικά σε ένα ματς που έδωσε περισσότερη βάση στη βία και τα ωραία spots παρά στην τεχνική.

Σε κάνει πολλές φορές να αναφωνήσεις, να ενθουσιαστείς, να φωνάξεις από την ένταση. Είναι η πιστοποίηση ότι ο Briscoe βρίσκεται σε μια εξαιρετική στιγμή για τη σόλο καριέρα του και ότι ο Kyle Fletcher θα εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτερους παλαιστές της γενιάς του.

28. John Cena vs Gunther – WWE Saturday Night’s Main Event XLII

Το έχω φρέσκο στη μνήμη μου αυτό το ματς και αν δεν ήταν η απόσυρση του Cena, λογικά δε θα έμπαινε στην τριαντάδα. Ωστόσο είναι ο αγαπημένος μου παλαιστής απέναντι στον εξαιρετικό Gunther και προφανώς αποκτά αυτόματα ενδιαφέρον. Το pacing του ματς είναι σχετικά αργό με τον Gunther να δείχνει πως ελέγχει απόλυτα τον Cena και κάθε comeback του GOAT να μοιάζει πιο απελπισμένο από το προηγούμενο.

Τελικά είχαμε ένα από τα πιο σοκαριστικά τέλη που έχουμε δει ποτέ. Έχω γράψει τις ενστάσεις μου εδώ, αλλά αυτό που μένει είναι το τέλος μιας σπουδαίας καριέρας και η παραίτηση ενός ανθρώπου που δεν παραιτούνταν ποτέ. Σπουδαίο ματς και για τους δύο.

27. Golden Lovers, Darby Allin, Hiroshi Tanahashi and Will Ospreay vs Death Riders, The Young Bucks and Gabe Kidd – AEW x NJPW Forbidden Door

Αρχικά αυτό το ματς είναι εντυπωσιακό που έγινε με τόσους τραυματισμούς που αντιμετώπιζαν στην πλευρά των καλών. Λέει πολλά για την ποιότητα τους ωστόσο πως κατάφεραν να μας ανταμείψουν με κάτι αντάξιο για να μπει στη λίστα. Μιλάμε για pure Forbidden Door chaos.

Τα spots έπεφταν βροχή, ο Darby Allin και ο Will Ospreay σε έκαναν να νομίζεις ότι μάλλον δεν σκέφτονται την καριέρα τους και ο Tanahashi, αν και πλέον πιο αργός από ποτέ, προσέθεσε κύρος και συναίσθημα ανάμεσα στο spotfest που είχε στηθεί. Τέτοια ματς αξίζει να τα βλέπεις σαν αγνός φίλος του wrestling και όχι ως κριτικός. Το νόημα είναι ότι είδαμε μαζί βετεράνους και ανερχόμενους σταρ σε έναν εντυπωσιακό αγώνα με πολύ συναίσθημα.

26. Cody Rhodes vs John Cena – WWE Summerslam

Αυτό το ματς έπρεπε να το δω αρκετές φορές για να το εκτιμήσω κυρίως γιατί πραγματικά το παρακάνει με τα finishers και τα kick outs. Όμως αυτό το booking είναι ολόσωστο, αφού είναι ο τρόπος του να καλύψεις την έλλειψη χημείας που είχαν Cody και Cena στη Wrestlemania. Σε αυτό το ματς έχουμε τη μάχη των δύο σπουδαιότερων καλών της γενιάς τους.

Είναι η μάχη του μέντορα με τον μαθητή, του φαν με το είδωλό του και το face turn του Cena βοήθησε σε αυτήν την κατεύθυνση. Δεν χτύπησαν στον ρυθμό, αλλά στο storytelling με κάθε kick out να έχει ειδικό βάρος και κάθε finisher να συμβάλλει σε όλη αυτήν την ένταση. Το τέλος που άξιζε στην κόντρα των δύο.

25. CM Punk vs Gunther – WWE Summerslam

Ήταν ένα περίεργο δίδυμο για παγκόσμιο τίτλο αυτοί οι δύο και τελικά το ματς τους δε με απογοήτευσε καθόλου. Σε θέμα ρυθμού ταιριάζουν οι δυο τους αφού δίνουν περισσότερο βάρος στην τεχνική, αλλά κατά τ’ άλλα διαφέρει πολύ το στυλ πάλης τους. Το ματς χτίζεται γύρω από το concept της φθοράς. Ο Gunther ποντάρει στην διαφορά της ηλικίας τους και έχει σκοπό να καταστρέψει αργά και σταθερά τον αντίπαλό του.

Ο Punk πάλι απαντά με την εμπειρία του και το timing του σε κάθε κίνηση κάνοντας ωραία submissions. Εκτιμώ ιδιαίτερα να υπάρχουν τέτοια ματς που σου δείχνει τη σύγκρουση σε δύο στυλ και φιλοσοφίες και

24. Kevin Owens vs Sami Zayn – WWE Elimination Chamber

Ό,τι και να κάνουν αυτοί οι δύο πάντα θα είναι ιδιαίτερο, πάντα θα είναι όμορφο, πάντα θα έχει αυτήν την ιδιαίτερη αίσθηση ότι παλεύουν δύο αδερφικοί φίλοι. Σε κάθε κόντρα τους, ο KO και ο Sami από τις μέρες του Ring of Honor έδειχναν την χημεία και την εμπιστοσύνη που έχουν ο ένας στον άλλον. Δε θα μπορούσε να γίνει κάτι λιγότερο στο ματς του Elimination Chamber.

Με τον KO να αποτελεί πλέον έναν από τους πιο δυναμικούς κακούς της εταιρίας, η ιστορία της ρήξης με τον κολλητό του άρχισε να απορρέει πολύ φυσικά και με τον ίδιο τον Owens να έχει επιχειρήματα για να είναι εκνευρισμένος με τον φίλο του. Ωραίος ρυθμός, πολύ δυνατά spots στα superplex και οι δύο φίλοι να χτίζουν διαρκώς την ένταση. Ίσως έλειψε λίγο το αίμα. Προσωπικά, πάντα θα έχω μια αδυναμία στα ματς αυτών των δύο. Έχουν τόση ιστορία και ψυχή που παρακαλάς να μας δώσουν πολλά ακόμα.

23. Anarchy in the Arena – Kenny Omega, Swerve Strickland, Willow Nightingale and The Opps vs Death Riders and The Young Bucks – AEW Double or Nothing

Το Anarchy in the Arena έχει εξελιχθεί ανά τα χρόνια σε ένα από τα αγαπημένα μου concepts στο wrestling. Προσπαθεί να συνδυάσει κάποιες πιο goofy στιγμές με σκηνές που έχουν αίμα και βία. Το φετινό AITR είναι πολύ χαοτικό και χρησιμοποιώ τη λέξη με την καλή έννοια. Με το που ακούγεται το Bodies των Drowning Pool από τα μεγάφωνα, ξέρεις πως θα επακολουθήσει κάτι γαμάτο.

Συνεχές brawling, σώματα να πέφτουν σε ακραία spots μέσα και έξω από το ρινγκ, ευφάνταστα όπλα δημιουργούν ένα feeling μεγαλύτερο από έναν απλό αγώνα. Η Willow ξεχωρίζει για την περσόνα της και το hardcore στυλ της, ο Omega είναι μετρονόμος για τον ρυθμό και κάθε ένας εξυπηρετεί τέλεια τον σκοπό του. Προσωπικά τέτοιου είδους ματς τα βάζω στη λίστα όχι επειδή είναι τέλεια, αλλά επειδή λειτουργούν ως εμπειρίες.

22. Men’s Elimination Chamber Match – WWE Elimination Chamber

Αυτό το ματς ήταν πραγματικά ένα από τα πιο σωστά δομημένα Chambers των τελευταίων χρόνων. Είχε αρκετούς έμπειρους superstars, αλλά και νεότερους σε ηλικία και ταυτόχρονα πολλές ιστορίες να πει, ιδίως χάρη στην παρουσία του Cena. Δεν είναι ένα ματς που σου μένει στη μνήμη λόγω του τελικού Cena vs Punk και του heel turn που ακολούθησε και σόκαρε τους πάντες.

Ακολούθησε τη σωστή συνταγή με κάθε είσοδο κάποιου σταρ να αλλάζει τις ισορροπίες και να φέρνει κάτι νέο στη σκακιέρα. Ο ρυθμός είναι πάρα πολύ καλός, τα spots καλοδουλεμένα, τα eliminations είναι πολύ καλά και φυσικά ο John Cena κλέβει την παράσταση στο τελευταίο του Elimination Chamber. Μακάρι να είναι και άλλες χρονιές εξίσου ισορροπημένα.

21. Toni Storm vs Mercedes Mone – AEW All In

Αυτό το ματς λειτουργεί γενικότερα ως μια πολύ δυνατή ιστορία. Από τη μία η Timeless Toni Storm, ο καλύτερος γυναικείος χαρακτήρας στο AEW και από την άλλη η Mercedes Mone, η απόλυτη belt collector. Αυτό που ουσιαστικά υποβόσκει είναι η ιστορία της Mone που μπορεί να κατακτήσει κάθε τίτλο εκτός του μεγάλου πρωταθλήματος της εταιρίας.

Οι δύο γυναίκες πραγματικά δίνουν μια απίστευτη παράσταση. Είτε στον αέρα, είτε με spots από τα σχοινιά και ωραία submissions, σε αυτό το ματς βλέπουμε δύο από τις καλύτερες wrestlers αυτών των ημερών να μάχονται μέχρι τέλους. Πιστεύω ότι έχουν πολλές ακόμα ιστορίες να πούνε και πολλά ακόμα ματς που θα εξερευνήσουν τη δυναμική τους.

Αυτό ήταν το πρώτο μέρος με τα καλύτερα ματς της χρονιάς, θα έρθουν άλλα δύο μέρη με τις θέσεις 20-11 και φυσικά την δεκάδα μας. Μέχρι τότε στείλτε μου γνώμες και την πρόβλεψή σας για το ποια θα είναι τα επόμενα!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2025, Θέσεις 30-21 appeared first on anthem.gr.

To 2024 τελείωσε και όπως πάντα είμαι εδώ για να σας προσφέρω την τελική δεκάδα των καλύτερων ματς που είδα στο pro wrestling φέτος. Το World’s End του AEW που έκλεισε τα events της χρονιάς ήταν αρκετά καλό, αλλά δεν είχε τη ματσάρα που θα τρύπαγε τη δεκάδα. Επίσης όπως είπα στο πρώτο άρθρο, αυτή η λίστα βασίζεται σε προσωπικές επιλογές και προσωπικά δε διαχωρίζω εταιρίες ή οτιδήποτε. Βλέπω και κρίνω τις ιστορίες και τα ματς που μου αρέσουν.

Η μέρα που ανεβαίνει το άρθρο είναι σημαδιακή, καθώς το βράδυ έχουμε το ντεμπούτο του Raw στο Netflix. Σίγουρα για την Αμερική είναι σπουδαίο, αλλά θεωρώ πως η συμφωνία για μεταφορά του περιεχομένου του WWE και των live αναμεταδόσεων των premium live events και των εβδομαδιαίων προγραμμάτων του στο Netflix σε παγκόσμια κλίμακα είναι ακόμα πιο σημαντική.

Εξαιρετικά σημαντική για ανθρώπους όπως εγώ που μεγαλώσαμε με κάκιστα links, να προσπαθούμε να δούμε μεγάλες στιγμές σε Wrestlemania τη στιγμή που συνέβαιναν και να παρακαλάμε να μην κολλήσει το live. Βραδιές με το φίλο Μιχάλη να ανταλλάσσουμε links και να συζητάμε τι παίχτηκε σε κάθε ματς ελπίζοντας ότι ο άλλος δεν είναι ένα με δύο λεπτά πίσω. Ελπίζω το Netflix να υποστηρίξει όλο αυτό το εγχείρημα χωρίς τεχνικά προβλήματα, γιατί είναι μια σπουδαία κίνηση. Ανυπομονώ πραγματικά.

Anyway ελπίζω να έχουμε μία εξίσου καλή χρονιά για το pro wrestling το 2025 και πάμε να δούμε τα δέκα καλύτερα ματς του 2024 κατά τη γνώμη μου.

10. Roman Reigns, The Usos (Jey Uso and Jimmy Uso), Sami Zayn and CM Punk vs The Bloodline – Survivor Series: WarGames

Υπάρχει μία ατμόσφαιρα στα Wargames του WWE που δύσκολα θα τα βρεις σε άλλη εταιρία. Ίσως η καλύτερη εποχή τους από άποψη πάλης να ήταν την περίοδο του NXT, όμως νομίζω ότι στο main roster οι ιστορίες είναι αρκετά ανώτερες. Η επιστροφή του Roman Reigns σήμαινε και σταδιακή επανένωση της original Bloodline απέναντι στην Bloodline από το Tem εεεε την Bloodline του Solo Sikoa. Αυτός ο εμφύλιος ήταν φτιαγμένος για επικά αποτελέσματα.

Ίσως το χτίσιμο της ιστορίας με την επανένωση των Usos και το σενάριο με τον Sami να ήταν κάπως βιαστικό (Crown Jewel και Σαουδική Αραβία ευχαριστούμε και για αυτό), αλλά τελικά τα teasers για Rollins και η προσθήκη του CM Punk μέσω του Paul Heyman βοήθησαν πολύ στο να τοποθετηθούν τέλεια τα πιόνια στη σκακιέρα. Το ματς φυσικά ήταν αντάξιο των προσδοκιών μας. Πολλή βία, αρκετό ξύλο, τραπέζια να σπάνε, εντυπωσιακές εναέριες κινήσεις, τρομερά call backs από τους Usos, δυνατό storytelling από Punk και Roman και πάρα πολλοί σπόροι που φυτεύτηκαν για μελλοντικές ιστορίες. Κανείς δεν κάνει Wargames όπως το WWE.

9. Pac vs Will Ospreay – AEW All Out

Αυτό το ματς θα μπορούσε να λάβει χώρα στο All In λίγες μέρες πίσω μιας και θα ήταν και οι δύο παλαιστές στη χώρα τους, ωστόσο σοφά προτιμήθηκε το All Out ως πρώτη υπεράσπιση του Ospreay σαν International champion. Ο λόγος είναι ότι ο Pac ήταν σε μια πολύ καλή φάση της καριέρας του, είχε κερδίσει τίτλο στο All In και επίσης πρόκειται για έναν από τους πιο αξιόπιστους παλαιστές, όταν θες κάποιον να σου δώσει ματσάρα.

Μέρος ενός πραγματικά σκοτεινού PPV, αυτός ο αγώνας ήταν σχεδόν αδύνατον να μας απογοητεύσει αν αναλογιστούμε τους δύο παλαιστές που τον απαρτίζουν. Δεν έχει πολλά στοιχεία από το βρετανικό στυλ πάλης, αλλά συνδυάζει γρήγορες κινήσεις, λαβές, highflying και φανταστικά counters και ως συνήθως ένα εκρηκτικό τελικό πεντάλεπτο με τον Ospreay να κάνει ένα φανταστικό pin. Όπως είπαμε: Αν θες να είσαι σίγουρος για ματσάρα, ο Pac και ο Ospreay είναι εγγύηση.

8. Will Ospreay vs Kyle Fletcher – AEW Full Gear

Θα πω την απόλυτη αλήθεια. Στην αρχή κάπως με είχε ξενερώσει το heel turn του Kyle Fletcher. Θεωρούσα πως η καλύτερη επιλογή θα ήταν η επιστροφή του Mark Davis και η απόσχιση των Fletcher/Ospreay από την Don Callis Family προκειμένου να δούμε την United Empire στο AEW. Το turn αυτό προφανώς σήμαινε ότι οι δύο πρώην κολλητοί θα γινόντουσαν πλέον εχθροί. Όμως το ματς τους στο Full Gear απέδειξε ότι τελικά η ανεξαρτητοποίηση του Αυστραλού μόνο καλό θα του έκανε.

Με διαφορετικό λουκ σε gear και μαλλί, αλλά εξίσου τεράστια ικανότητα μέσα στο ρινγκ, πήρε τον Ospreay και μας πρόσφεραν ένα από τα πιο εντυπωσιακά ματς όλης της χρονιάς. Παντού έβλεπες στοιχεία storytelling είτε από την Ιαπωνία είτε από το AEW, οι κινήσεις ήταν επικίνδυνες, αλλά άκρως εντυπωσιακές και το τέλος αρκετά συγκινητικό με τον Kyle να παίρνει τη μεγαλύτερη νίκη της καριέρας του. Στο World’s End ήταν επίσης εξαιρετικοί, όμως τη μαγεία του Full Gear ήταν δύσκολο να την αγγίξουν. Αν δεν κάνουν κάτι τρομερά λάθος, είναι ασφαλές να πούμε πως το μέλλον ανήκει όχι μόνο στον Ospreay, αλλά και στον Fletcher.

7. Cody Rhodes vs AJ Styles – WWE Backlash France

Ο Cody Rhodes κέρδισε τον μεγάλο τίτλο στη Wrestlemania και πάντα μετά από μια νίκη που περιμέναμε καιρό, θες κάποιον πολύ αξιόπιστο παλαιστή για την πρώτη κόντρα. Όπως με τον Roman Reigns το 2016, έτσι και εδώ επιλέχθηκε πολύ σωστά ο AJ Styles, ένας άνθρωπος που θεωρώ αδύνατον να δώσει στο ρινγκ έστω και μέτριο ματς. Ο Styles αξίζει τεράστιο σεβασμό για το γεγονός ότι στα 47 του είναι σε καλύτερη κατάσταση από ποτέ σωματικά και το εξαιρετικό κοινό του Backlash στη Γαλλία υποδέχθηκε με ενθουσιασμό τους δύο αθλητές.

Εκείνοι φρόντισαν να αποζημιώσουν και εκείνους και εμάς με έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες της καριέρας τους, την επιτομή του τι μπορεί να κάνει το στυλ πάλης του WWE όταν είναι στα καλύτερα του. Απίστευτες κινήσεις, άψογη χημεία, οριακά ποιητικό storytelling και ένα τέλειο κοινό να τα πλαισιώνει όλα αυτά από πριν ξεκινήσει το ματς με τραγούδια και συνθήματα. Ήταν ο τέλειος αντίπαλος για τον Rhodes ο Styles και έδωσε την καλύτερη πρώτη υπεράσπιση στον Cody.

6. Will Ospreay vs Ricochet vs Konosuke Takeshita – AEW WrestleDream

Νομίζω ότι το triple threat ως ματς αρχίζει και ξαναβρίσκει τη μαγεία του τα τελευταία χρόνια. Για πολύ καιρό μόνο το Lesnar/Rollins/Cena του 2015 μπορούσε να απειλήσει τα Triple H/Shawn Michaels/Benoit και το υπέρτατο Styles/Daniels/Samoa Joe. Όμως τόσο το NXT όσο και το WWE με τα Reigns/Bryan/Edge το 2021 και Sheamus/McIntyre/Gunther το 2023 έφτασε κοντά στο να μιλάμε για τα καλύτερα triple threat matches όλων των εποχών.

Το AEW στο WrestleDream έβαλε τρεις εξαιρετικούς παλαιστές με φανταστική χημεία μεταξύ τους σε ένα τέτοιο ματς και το αποτέλεσμα δε μπορούσε παρά να είναι εξίσου εκπληκτικό. Είτε σε ζευγάρια, είτε και οι τρεις μαζί, οι τρεις αθλητές δίνουν σεμινάριο στο πως ανακατεύεις διαφορετικά στυλ πάλης σε μια πανδαισία κινήσεων, δυνατών χτυπημάτων, πολύ γρήγορων εναλλαγών που σε κάνει συνέχεια να αναρωτιέσαι ποιος θα κερδίσει τελικά. Αν είχε καθαρό τέλος, πιστεύω θα ήταν στην πεντάδα.

5. Drew McIntyre vs CM Punk – WWE Summerslam/WWE Bash In Berlin/WWE Bad Blood

Μου αρέσει πολύ στις ετήσιες λίστες μου να συμπεριλαμβάνω τριλογίες ή ολόκληρες κόντρες. Αν έπαιρνες τα ματς ένα προς ένα, ίσως το πρώτο και το τρίτο να έμπαιναν στη δεκάδα, αλλά όλη η κόντρα αξίζει χαλαρά την πεντάδα. Είναι το δεύτερο παράδειγμα φέτος όπου βλέπεις δύο παλαιστές να μην τηρούν απλώς ένα σενάριο, αλλά να πιστεύουν πραγματικά όσα λένε, να θέλουν να πονέσουν ο ένας τον άλλον, να σε κάνουν να νιώθεις ότι πραγματικά μισιούνται (στην περίπτωσή τους ίσως και να ισχύει).

Στον Drew έχω πραγματικά μεγάλη αδυναμία και θεωρώ ότι ως heel και στα social media και στο μικρόφωνο έδωσε μια πραγματική παράσταση σε αυτήν την κόντρα. O Punk μπόρεσε και ακολούθησε τον ρυθμό τόσο στις κατά ριπάς προσβολές όσο και στα ματς και μας πρόσφεραν έναν πολύ καλό αγώνα στο Summerslam και το καλύτερο και πιο βίαιο Hell In A Cell των τελευταίων χρόνων. Προσωπικά είχα κάποιες ενστάσεις με την πορεία που πήρε η κόντρα, θα προτιμούσα να μην υπήρχε αυτή η ηλίθια ιστορία με το βραχιολάκι, αλλά στο τέλος της ημέρας και ο Σκωτσέζος και ο Punk βγαίνουν κερδισμένοι και μας χαρίζουν μία από τις καλύτερες κόντρες των τελευταίων χρόνων. Πιστεύω θα κάνουν μεγάλα πράγματα μέσα στο 2025.

4. Swerve Strickland vs Bryan Danielson – AEW All In

Η επιστροφή του Bryan Danielson στο ρινγκ πριν μερικά χρόνια ήταν ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της δεκαετίας. Τόσο στο WWE όσο και στο AEW είχε δύο καταπληκτικά runs είτε ως πρωταθλητής είτε ως ένα πολύ σημαντικό όνομα στο ρόστερ. Στο AEW ωστόσο είχε και την ευκαιρία για ένα ενθουσιώδες κλείσιμο στην full time καριέρα του. Στο μεγαλύτερο event της εταιρίας για φέτος, μπροστά στο θρυλικό στάδιο του Wembley, ο Danielson συνάντησε τον πρωταθλητή Swerve Strickland για το AEW World Championship.

Όμως ο Danielson έβαλε έναν ακόμα όρο. Αν έχανε, θα αποσυρόταν. Ο Swerve αν και ήταν περισσότερο tweener εκείνη την περίοδο, παίζει εξαιρετικά το ρόλο του κακού της ιστορίας και βάζει στο παιχνίδι και την οικογένεια του Bryan που καθόταν στα πρώτα καθίσματα. Οι δυο τους δεν μας προσφέρουν ένα από τα καλύτερα ματς της χρονιάς, αλλά ένα αριστούργημα με συνεχείς ανατροπές, πολλή συγκίνηση, τεράστια ποικιλία κινήσεων και ένα από τα καλύτερα φινάλε που έχω δει ποτέ. Ήταν η αρχή του τέλους για την full time καριέρα του Bryan και δε θα μπορούσε να γίνει καλύτερη από το ματς με την αποκάλυψη που λέγεται Swerve.

3. MJF vs Will Ospreay – AEW Dynamite

Κάποιες φορές θέλεις να δεις δύο από τους καλύτερους παλαιστές της γενιάς τους να παλεύουν. Ωστόσο η ιδέα του να βάλουν τον MJF σε μια φάση που δεν είχε κάποια κόντρα και τον Ospreay στη μέση ενός πολύ εκρηκτικού 2024 για τον ίδιο, ήταν μια φανταστική ιδέα. Μάλιστα όπως είχε γίνει και στην κόντρα του MJF με τον CM Punk στο παρελθόν, το πρώτο ματς δεν συνέβη σε PPV, αλλά σε εβδομαδιαίο επεισόδιο του Dynamite.

Και όπως και σε εκείνο το ματς, οι δύο παλαιστές πήραν σχεδόν μια ώρα και μας έδωσαν ένα υπέρτατο classic. Για μένα ο Ospreay είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος στον κόσμο και ο MJF είναι από τους καλύτερους στο να προσαρμόζεται στο στυλ του αντιπάλου του. Κοροϊδεύει το high flying στυλ άλλων παλαιστών, αλλά μπορεί να το εξυπηρετήσει εξαιρετικά και ο ίδιος. Αυτό το ματς ήταν καλύτερο από το αντίστοιχο στο All In, γιατί μέσα σε μία ώρα δε σε κάνουν ποτέ να βαρεθείς, χτίζουν διαρκώς μια ιστορία με payoffs που θα σου δώσουν αργότερα και μας προσφέρουν μερικά από τα καλύτερα spots της χρονιάς. Επίσης το φινάλε με το pin λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος ήταν φανταστικό.

2. Cody Rhodes vs Roman Reigns – WWE Wrestlemania XL

Επιτέλους το ματς που είδαμε τον Cody να τελειώνει την ιστορία. Τα έγραψα πολύ αναλυτικά στο αφιέρωμά μου λίγες μέρες μετά, αλλά θα τα επαναλάβω στο Ranking για το τέλος του 2024. Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο και σημαντικότερο main event της Wrestlemania, αντάξιο του hype που υπήρξε. Αν το πάρουμε καθαρά παλαιστικά ίσως το ματς των Rhodes και Reigns την προηγούμενη χρονιά να ήταν ένα κλικ ανώτερο.

Αλλά το τελευταίο δεκάλεπτο του φετινού τους αγώνα είναι έπος βιβλικών διαστάσεων. Βλέπεις τόσους σταρ να εμφανίζονται και τόσες ιστορίες των τελευταίων μηνών να περνάνε μπροστά από τα μάτια σου. Ο Jimmy και o Jey Uso, τον Solo Sikoa με τον τεράστιο John Cena, τον Rollins να προσθέτει το λιθαράκι του στην διαχρονική έχθρα του με τον Roman, τον Rock και τον θρύλο Undertaker που μας έκανε να παγώσουμε με το που ακούστηκε η θρυλική καμπάνα.

Και όλα αυτά ενώ παίζουν με την ψυχολογία σου από την προηγούμενη χρονιά (και την προηγούμενη βραδιά) κάνοντας σε να νομίζεις ότι ο Cody θα χάσει. Αναστενάζεις στα τεράστια kick out, ειδικά στο σημείο με τον Solo, και ουρλιάζεις όταν επιτέλους κερδίζει. Τεράστιο main event, τρομερός Cody Rhodes και μεγάλο respect στον Roman Reigns. Το απόλυτο storytelling για φέτος.

1. Will Ospreay vs Bryan Danielson – AEW Dynasty

Εδώ και αρκετή ώρα είμαι πολύ θετικός οπότε θα βγάλω λίγη κακία. Η μεγαλύτερη βλακεία που βλέπω να αναμασιέται στο Ίντερνετ είναι το “What’s the story behind the match?”. Αναμασιέται από ανθρώπους που βλέπουν σχεδόν αποκλειστικά WWE, επειδή τώρα υπάρχει ο Triple H που γράφει μερικές εξαιρετικές ιστορίες και την είδαν μεγάλοι φανς του storytelling όταν πριν λίγα χρόνια έχαφταν ό,τι παπαριά τους σέρβιρε ο Vince McMahon.

Ναι, και εγώ εκθείασα τις ιστορίες πιο πάνω, αλλά κάποιες φορές θέλουμε έναν αγώνα wrestling χωρίς πομπώδες storytelling, ένα απλό ματς μεταξύ δύο παλαιστών για να μάθουμε όλοι το ποιος είναι ο καλύτερος. Χρειάζεται απλά να βγει ο Bryan Danielson, ίσως ο καλύτερος παλαιστής που έχουμε δει ποτέ και να κοιτάξει τον Will Ospreay που φέτος μόνο ματσάρες μας έχει δώσει.

Δύο άνθρωποι που αρνούνται να βγάλουν κακό ματς, δύο μάστορες της τέχνης του pro wrestling, δύο συγκλονιστικοί παλαιστές συναντήθηκαν στο Dynasty χωρίς κάποια ιδιαίτερη ιστορία. Απλά για να δουν ποιος από τους δύο θα κερδίσει. Θες τεχνικές λαβές; Έχουμε. Θες συνεχείς ανατροπές και wrestling στο έδαφος; Έχουμε. Θες high flying και συγκλονιστικές κινήσεις σε κάθε μεριά του ρινγκ; Έχουμε. Θες ένα εκρηκτικό τελευταίο πεντάλεπτο με τους δύο οριακά να κάνουν μαγικά και κινήσεις που θυμίζουν Dragon Ball (χωρίς την κακή μεταγλώττιση); Φυσικά υπάρχει κι από αυτό! Ένας από τους κορυφαίους αγώνες όλων των εποχών, ένα ματς που δε μπορούσα να πιστέψω ότι βλέπω. Τυχεροί που το ζήσαμε.

Σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη και στο φετινό αφιέρωμα για τις απόψεις, τις διορθώσεις και τα σχόλιά σας!

The post Ranking: Τα 10 καλύτερα wrestling matches του 2024 appeared first on anthem.gr.

Καθώς λοιπόν φτάνουμε στο τέλος του 2024, η λίστα για τα τριάντα καλύτερα ματς της χρονιάς φτάνει κοντά στην τελική δεκάδα και περιμένω από όλους τις προβλέψεις σας και τα σχόλια σας για το ποια ματς θα βρίσκονται εκεί. Θα ήθελα να πω ότι γενικότερα δε μου αρέσουν καθόλου οι λίστες της χρονιάς να βγαίνουν αρχές Δεκέμβρη.

Ιδιαίτερα σε έναν μήνα που το WWE είχε το Saturday Night’s Main Event σε μια τρομερή επιστροφή και το AEW το Continental Classic, αποφάσισα να κλείσω την τριαντάδα μου κάπου στις 15 του μήνα. Έκτοτε ίσως μόνο το πρόσφατο Will Ospreay vs Darby Allin να έβαζα στη λίστα, αφού το μεν Continental Classic είναι πολύ κατώτερο του περσινού, ενώ το SNME εξελίχθηκε σε μια μεγάλη απογοήτευση (και τρελή χαμένη ευκαιρία κατ’ εμέ).

Όπως και να ‘χει, μια χαρά wrestling είδαμε φέτος και πάμε να δούμε ακόμα δέκα ματσάρες του 2024 που προσωπικά τις θεωρώ τις καλύτερες της χρονιάς!

20. Eddie Kingston vs. Bryan Danielson – AEW Revolution

Η ιστορία μεταξύ Eddie και Bryan εξελίσσεται πολύ καιρό στο AEW. Έχεις από τη μία τον απόλυτο σταρ του τεχνικού wrestling και από την άλλη έναν brawler που παρά τη σωματοδομή του μπορεί να προσφέρει πολύ σπουδαία ματς. Οι δυο τους είχαν κοντραριστεί και τα προηγούμενα χρόνια με τον Danielson να νικάει συνεχώς, ωστόσο αυτή τη φορά τα πράγματα είχαν πάρει άλλη τροπή.

Ο Kingston ήταν πλέον πρωταθλητής με τρεις ζώνες σε διαφορετικά promotions και έτσι η ιστορία έδειχνε ότι ο Danielson θα γίνει ο αλαζονικός heel που θέλει να δείξει στον αντίπαλο του πόσο ανώτερος είναι. Όλο το ματς έχει να κάνει με τον σεβασμό, δηλαδή τον Eddie να προσπαθεί να αποδείξει σε έναν ανώτερο παλαιστή ότι κι εκείνος είναι σπουδαίος και ότι επιτέλους μπορεί να τον κερδίσει. Ήταν από τις πολύ σπουδαίες στιγμές όταν ο Danielson έδειξε τελικά στον αντίπαλό του ότι αξίζει να βρίσκεται εκεί και του έδωσε το χέρι του. Κρίμα για τον Eddie που έχει έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό πλέον.

19. Sami Zayn vs Gunther – WWE Wrestlemania XL

Το δεύτερο It’s not a match, it’s a fucking moment της φετινής λίστας. Ο Triple H έστησε με τον Gunther τον καλύτερο Intercontinental champion όλων των εποχών. Η διαδρομή του ως πρωταθλητής είναι η καλύτερη που έχουμε δει με μερικά από τα καλύτερα ματς που έχουμε δει ποτέ για τον τίτλο, συνεχείς υπερασπίσεις και έναν πρωταθλητή που σέβεται την κληρονομιά του τίτλου.

Τι καλύτερο από το να τερματίσει αυτό το reign το απόλυτο αουτσάιντερ, ο άνθρωπος που συνεχώς ξεπερνάει τις προκλήσεις, δηλαδή ο Sami Zayn; Δεν είναι ένα μεγάλο ματς σε διάρκεια, αλλά κατακλύζεσαι από συναισθήματα αφού συμβαίνει στη μεγαλύτερη βραδιά της χρονιάς. Πριν βγει στη σκηνή, ο Kevin Owens εμψυχώνει με πάθος τον καλύτερο του φίλο. Και εκείνος βγαίνει έξω και κερδίζει ένα φαινομενικά ανίκητο τέρας. Κάποιες φορές τα crowning moments αξίζουν περισσότερο από ένα απλά σπουδαίο ματς και η νίκη του Zayn αποτελεί ένα τέτοιο.

18. Becky Lynch vs Rhea Ripley – WWE Wrestlemania XL

Η Becky και η Rhea έχουν υπάρξει πολύ αγαπημένες μου wrestlers σε πολλές φάσεις της καριέρας τους. Έπρεπε λοιπόν να συναντηθούν κάποια στιγμή και σε Wrestlemania και τι καλύτερο από το να βρεθούν στη μεγαλύτερη Wrestlemania όλων των εποχών. Η Rhea βρισκόταν στο απόγειο ενός εξαιρετικού reign που ήταν η απόδειξη γιατί είναι η κορυφαία γυναίκα της εταιρίας και η Becky σε μια φάση που σίγουρα μπορούσε να της δώσει την κορυφαία της υπεράσπιση.

Ο αγώνας ήταν τελικά το καλύτερο γυναικείο ματς που είδα φέτος με την Rhea να προσπαθεί να υπερισχύσει επί της Becky στη δύναμη και την Ιρλανδή να παλεύει ως το underdog που αγαπήσαμε μερικά χρόνια πριν για να ξεπεράσει ένα ακόμα μεγάλο εμπόδιο. Ένα σπουδαίο ματς σε μια σπουδαία βραδιά που ίσως στην πάροδο του χρόνου να ξεχάστηκε και κατ’ εμέ κακώς.

17. Sting and Darby Allin vs Young Bucks – AEW Revolution

Πόσα σπουδαία επιτεύγματα έχει στην πλάτη του ο τεράστιος Sting; Από την απόσυρση μέχρι την επιστροφή του στο ρινγκ, έχοντας πλέον μπει στα εξήντα, να κάνει ακραία spots και να λειτουργεί ως ο μέντορας του Darby Allin. Μπορούσε και να συνεχίσει, αλλά βλέποντας ότι με τα χρόνια θα γίνει πιο αργός, αποφάσισε να αποσυρθεί. Και κάπως έτσι κανονίστηκε ένα ματς τίτλου απέναντι στους αλαζόνες Young Bucks με τον Icon να έχει δίπλα του τον παλαιστή που θα αποτελέσει μεγάλο κεφάλαιο για το AEW σε λίγο καιρό.

Ο αγώνας έχει τις τρέλες του Darby Allin, τα συγκλονιστικά spots των Young Bucks και φυσικά έναν Sting να αποτίει φόρο τιμής σε όλη την καριέρα του έχοντας μαζί τους γιους του ντυμένοι παρελθοντικές εκδοχές του εαυτού του. Ειλικρινά από τα καλύτερα και πιο τρελά ματς απόσυρσης που έχω δει ποτέ, ένα αληθινά ξεχωριστό φινάλε για έναν αληθινά ξεχωριστό παλαιστή.

16. Will Ospreay vs Kazuchika Okada – NJPW Battle in the Valley

Το αντίο δύο εκ των σπουδαιότερων παλαιστών του New Japan Pro Wrestling στην εταιρία που τους πήρε νέους και τους μετέτρεψε σε σταρ. Η ιστορία Okada και Ospreay είναι από τις πιο υποτιμημένες στο NJPW με τον Ιάπωνα να φέρνει τον Άγγλο στην εταιρία για να γίνει μέλος του CHAOS πριν τελικά ο δεύτερος τον προδώσει για να φτιάξει την United Empire.

Οι αγώνες τους το 2021 και ειδικά η κόντρα τους το 2022 μας έδωσε μερικά από τα καλύτερα ματς που έχουμε δει την τελευταία δεκαετία. Με τον Ospreay να έχει υπογράψει στο AEW και τον Okada να τον ακολουθεί μέσα στη χρονιά, το NJPW μας έδωσε μια τελευταία παράσταση μεταξύ των δύο σπουδαίων παλαιστών που υπήρξαν πολύ καλοί φίλοι και ακόμα μεγαλύτεροι εχθροί. Η χημεία τους είναι αδιαμφισβήτητη και το ματς μας γύρισε πολλά χρόνια πίσω επαναλαμβάνοντας σεκάνς από προηγούμενες αναμετρήσεις τους.

15. Swerve Strickland vs Hangman Page – AEW All Out

Πόσες φορές έχεις δει ένα ματς ή μία κόντρα και να νιώθεις ότι αυτοί οι δύο wrestlers δεν τηρούν ένα απλό σενάριο. Αυτοί οι δύο πραγματικά μισιούνται. Η κόντρα των Swerve και Hangman κατάφερε στον απόλυτο βαθμό να μας πείσει για όλο αυτό. Ξεκίνησε πέρυσι, αλλά κλιμακώθηκε φέτος με τον Swerve να έχει φέρει τον αντίπαλο στα όρια του με όσα του είχε κάνει, αλλά κυρίως με τις νίκες του εναντίον του που έδειχναν ότι μάλλον ο Cowboy δεν μπορεί να τον κερδίσει.

Και ήρθε το All Out ίσως το πιο σκοτεινό PPV του AEW. Ο Hangman πήρε την εκδίκηση του. Όχι απλά καίγοντας το σπίτι που μεγάλωσε ο Swerve ως παιδί σε μια από τις πιο iconic στιγμές της χρονιάς, αλλά με τους δύο μέσα σε κλουβί τιμώρησε τον αντίπαλό του για όσα είχαν γίνει ένα χρόνο τώρα. Το φινάλε με την καρέκλα, με τη σύριγγα, με τα απίστευτα χτυπήματα και τον Millennial Cowboy να βρίσκεται εκτός εαυτού προκειμένου να πετύχει το pin, είναι ο λόγος που αγαπώ τόσο πολύ το hardcore wrestling.

14. Kazuchika Okada vs Bryan Danielson – NJPW Wrestle Kingdom 18

Το rematch που αξίζαμε φίλοι μου. Πέρυσι στο Forbidden Door μας έδωσαν σίγουρα έναν όμορφο αγώνα, αλλά ο τραυματισμός του Danielson δεν βοήθησε στο τέλος. Έτσι τον Ιανουάριο, στη μεγαλύτερη βραδιά της χρονιάς για το ιαπωνικό wrestling, οι δυο τους είπαν να το επαναλάβουν. Έμειναν υγιείς μέχρι το τέλος και μας χάρισαν έναν άρτιο αγώνα τεχνικά, με πολλά πράγματα που δε μπορούσαν να κάνουν λίγους μήνες πριν και είδαμε ένα ματς αντάξιο του πρεστίζ του Tokyo Dome και του Wrestle Kingdom. Ο αμοιβαίος σεβασμός και τα διαφορετικά στυλ πάλης, τα οποία ξεδίπλωσαν στο ρινγκ είναι ενδεικτικά του ταλέντου αυτών των δύο ανθρώπων.

13. Cody Rhodes vs Kevin Owens – WWE Bash in Berlin

Όπως είπα και στην εισαγωγή, περίμενα πολύ περισσότερα στο Saturday Night’s Main Event και απογοητεύτηκα. Μεταξύ μας αν και δηλώνω fanboy του Cody θεωρώ ότι το ιδανικό σενάριο εκείνης της βραδιάς θα ήταν ένα σοκαριστικό squash όπως αυτό που πέτυχε εναντίον του ο εκλιπών Brodie Lee για τον TNT τίτλο κάποια χρόνια πίσω.

Ωστόσο δε μπορώ να μην τιμήσω την αρχή μίας κόντρας που μοιάζει ότι θα μας απασχολήσει πολύ μέσα στο 2025. Η ιστορία του Cody Rhodes ως fighting champion απέναντι στον Kevin Owens, τον άνθρωπο που θεωρεί φίλο του, δίνοντας του έτσι μια ευκαιρία για τον τίτλο που ο ίδιος θεωρεί ότι δεν την αξίζει. Ο Triple H πρόσθεσε τη γαρνιτούρα κάνοντας μας να πιστέψουμε ότι το πολυπόθητο heel turn του KO θα ερχόταν είτε πριν το ματς είτε μετά από αυτό, αλλά τελικά έπρεπε να προστεθούν περισσότερα αφηγηματικά layers στην ιστορία. Το ματς πάντως είναι η απόδειξη ότι Cody και Owens είναι ανάμεσα στους καλύτερους παλαιστές του WWE αυτή τη στιγμή και η κόντρα τους μοιάζει πλέον πολλά υποσχόμενη.

12. Will Ospreay vs. Konosuke Takeshita – AEW Revolution

Η καλύτερη δυνατή επιλογή για τον Ospreay ερχόμενος στο AEW ήταν να δώσει έναν αγώνα με κάποιον από τη δική του φατρία, τόσο γιατί με τον Takeshita θα βρίσκανε εύκολα χημεία, αλλά και για να φυτευτούν οι σπόροι για το face turn του Άγγλου και τελικά την κόντρα με την Don Callis Family στην οποία άνηκε. Το ματς είναι πολύ επηρεασμένο από την ιαπωνική σχολή και απόλυτα λογικό αφού έχουμε έναν Ιάπωνα και έναν παλαιστή που ανδρώθηκε στην Ιαπωνία και έτσι τα near falls είναι πολλά, τα χτυπήματα πολύ δυνατά, οι ανατροπές και οι εναλλαγές σε κινήσεις τεράστιες και γενικότερα ήταν μια απολαυστική παράσταση δύο ανθρώπων που θα αποτελέσουν το μέλλον του AEW.

11. MJF vs Will Ospreay – AEW All In

Αυτές οι μίνι ιστορίες του AEW μου φαινόντουσαν πάντα πολύ ενδιαφέρουσες, ειδικά όταν η εταιρία μπλέκει δύο από τους καλύτερους παλαιστές της. Με τον MJF σε μια φάση που πρακτικά περιμένει την επιστροφή του Adam Cole για να συνεχίσουν την ιστορία τους και τον Ospreay σε ένα πολύ όμορφο reign ως International Champion, το καλοκαίρι βρήκε τους δύο να μάχονται για τον τίτλο.

Η ιστορία είναι διασκεδαστικότατη, με τον κλασικό heel MJF να θέλει να κάνει τον International τίτλο καθαρά αμερικάνικο και να οδηγηθούμε για μια ακόμα μεγάλη στιγμή του Ospreay με νίκη και επανάκτηση της ζώνης μπροστά στους συμπατριώτες του στο Λονδίνο. Είναι ένα τρομακτικά ποιοτικό ματς με το στυλ του MJF να προσαρμόζεται για ακόμα μία φορά άψογα απέναντι σε έναν τελείως διαφορετικό αντίπαλο και τους δύο να μας προσφέρουν ένα απολαυστικό θέαμα από τις επικές εισόδους μέχρι και το pin.

Αυτό ήταν και το δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας στους τριάντα καλύτερους αγώνες wrestling για το 2024. Το τρίτο και τελευταίο μέρος θα συμπέσει με την έναρξη του Raw στο Netflix τη νέα χρονιά, οπότε μην το χάσετε!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2024, Θέσεις 20-11 appeared first on anthem.gr.

Μία ακόμα χρονιά τελειώνει και όπως πάντα, φρόντισα να δω αρκετό wrestling και φέτος. Χαίρομαι που το 2024 είχα χρόνο να επιστρέψω στο φορμάτ με την παρουσίαση τριάντα αγώνων όπως το 2022 και όχι μόνο της τελικής δεκάδας όπως το 2023. Οφείλω να πω ότι πλέον οι λίστες δεν θα είναι τόσο πολυσυλλεκτικές, αφού εξαιτίας έλλειψης χρόνου σταμάτησα να βλέπω NWA, MLW, ROH, ενώ TNA και New Japan Pro Wrestling είδα αρκετά επιλεκτικά.

Προσπάθησα όμως όπως σε κάθε αφιέρωμα να υπάρχει μια ισορροπία στις επιλογές μου. Δεν έχω κρύψει και στο παρελθόν ότι μου αρέσει το hardcore wrestling, το ιαπωνικό στυλ και ότι αρκετοί παλαιστές του AEW είναι στις τοπ επιλογές μου. Όμως είμαι ένας άνθρωπος που βλέπει WWE κάθε εβδομάδα, μου αρέσουν πολλές ιστορίες του και παρακολουθώ όλα τα events με ενδιαφέρον. Δε βρίσκω λόγο να υπάρξουν γκρίνιες ή κάποια κατηγορία για μεροληψία, καθώς με θεωρώ αρκετά αντικειμενικό στην κριτική μου και οι επιλογές είναι πραγματικά κάπου στη μέση.

Δεν είμαι ο Meltzer, δεν είμαι κάποιο πληρωμένο μποτάκι πολυεθνικής που σπάει μπάλες στο Τουίτερ, είμαι απλά ένας τύπος που βλέπει wrestling και γουστάρει. Κάποια σύντομα σχόλια για την επικείμενη απόβαση του WWE στο Netflix και άλλα ζητήματα για τα φετινά events θα τα δούμε στα δύο επόμενα μέρη. Πάμε λοιπόν να δούμε ποια ματς επέλεξα για τις θέσεις 30-21!

30. Iyo Sky vs Bayley – WWE Wrestlemania XL

Τα δύο ματς για τους γυναικείους τίτλους στη Wrestlemania ήταν από τις ποιοτικότερες και πιο καλοδουλεμένες ιστορίες των τελευταίων χρόνων. Η Bayley με την Iyo Sky προέρχονται από μία σχέση χρόνων με την πρώτη να ξεκινάει ως το νούμερο ένα στη φατρία των Damage CTRL για να καταλήξει τελικά να επισκιαστεί από τις υπόλοιπες. Η νίκη της στο Rumble ήταν μια πολύ καλή απόφαση που οδήγησε σε μια ιστορία όπου θα προσπαθούσε να πάρει τον τίτλο από την πρώην φίλη της. Η Iyo Sky είναι ίσως η καλύτερη γυναίκα wrestler στον κόσμο και μετά από ένα πολύ ωραίο ματς άφησε τον τίτλο στην Bayley. Αν και το reign της ήταν μέτριο, το ματς, η ωραία ιστορία και το Wrestlemania moment είναι αυτό που κρατάμε.

29. FTR vs Blackpool Combat Club – AEW Revolution

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κόντρα ήταν αρκετά filler, δηλαδή δεν είχαν σαφή πλάνα για την FTR και το BCC εκείνη την περίοδο, αλλά επειδή ήταν μεγάλα ονόματα, αποφάσισαν να μας δώσουν μία μεταξύ τους κόντρα. Ο Mox γενικά δεν παλεύει συχνά σε tag teams, αλλά έχοντας μαζί του τον Claudio και απέναντι του μία από τις καλύτερες ομάδες στον κόσμο, μπόρεσε να ενσωματωθεί, να βρει χημεία με τους αντιπάλους και να μας προσφέρουν ένα από τα πιο ωραία και πλούσια σε κινήσεις ματς της tag team division φέτος. Μόνη ένσταση ότι θα ήθελα να έχουν κερδίσει οι FTR, αν και όπως φαίνεται θα έχουμε σύντομα επανάληψη της κόντρας.

28. Women’s Money in the Bank Match – WWE Money in the Bank

Τα τελευταία χρόνια το γυναικείο Money in the Bank έχω αρχίσει και το βρίσκω αισθητά ανώτερο του αντρικού. Νομίζω ότι είναι μια καλή ευκαιρία και για τις γυναίκες να δείξουν πως μπορούν να βγάλουν πιο extreme spots και να χρησιμοποιήσουν με ευφάνταστους τρόπους τις σκάλες. Με ένα line-up πολύ ταλαντούχο, με εξαιρετικά ικανές wrestlers όπως η Iyo Sky και η Lyra Valkyria, αλλά και την Tiffany Stratton που ήταν το σωστό πρόσωπο ως νικήτρια, το φετινό Money In the Bank θα μείνει ως μία ακόμα πολύ καλή στιγμή σε αυτή τη χρονιά για τις γυναίκες που συνεχίζουν να δείχνουν ότι αξίζουν την εμπιστοσύνη του WWE.

27. Men’s Iron Survivor Challenge – NXT Deadline

Το NXT με το Iron Survivor πέτυχε κάτι που δεν περίμενα, δηλαδή την επιστροφή του Championship Scramble, αλλά ο νικητής δεν είναι αυτός που πετυχαίνει το τελευταίο fall, αλλά αυτός που έχει τα περισσότερα. Όπως φάνηκε και στα περσινά ματς, το ΝΧΤ ξέρει να εκμεταλλεύεται άψογα το time limit των 25 λεπτών και τα τελευταία πέντε λεπτά σε όλα τα ματς έως τώρα είναι αριστουργηματικά. Φέτος στους άντρες είχαμε ένα τρομερό line up όπου όλοι κατάφεραν να δείξουν τις ικανότητες τους, το δράμα πήγε σε άλλο επίπεδο σε κάποιες στιγμές και τελικά κέρδισε ο Oba Femi για τον οποίον υπάρχουν μεγάλα πλάνα, αν και προσωπικά θα ήθελα πολύ να δω τον Evans ή τον Frazer να κερδίζουν.

26. Women’s Iron Survivor Challenge – NXT Deadline

Τα κορίτσια βέβαια σε αυτό το κόνσεπτ τα κατάφεραν λίγο καλύτερα. Και εδώ το line up είναι πολύ καλό βάζοντας κατευθείαν στο παιχνίδι τις νεαποκτηθείσες Giulia, Vaquer και Zaria που αποτελούν το μέλλον όλου του γυναικείου division (του WWE γενικά και όχι μόνο του NXT), καθώς και τις ελπιδοφόρες Sol Ruca και Wren Sinclair. Το αποτέλεσμα είναι ένα ματς με σχετικά λίγα falls, αλλά εξαιρετική χημεία, υπέροχο wrestling και τις πέντε γυναίκες να μας δείχνουν γιατί το NXT έχει ίσως την καλύτερη γυναικεία division από όλα τα ρόστερ. Και φυσικά η Giulia που επιλέχθηκε ως νικήτρια ήταν η πιο σωστή επιλογή που μπορούσε να γίνει, αφού ακόμα και σε αυτό το ταλαντούχο division ξεχωρίζει εύκολα ως το αστέρι του.

25. Team AEW vs Team Elite – AEW Dynamite Blood and Guts

Αν μου αρέσει κάτι στο AEW είναι η χρήση της βίας, ωστόσο δεν μπορώ να καταλάβω πως τα Wargames του WWE είναι πάντα τόσο ανώτερα από τα Blood and Guts, όταν προσωπικά θέλω αυτά τα ματς βίαια και με αίμα. Νομίζω απλώς ότι το χτίσιμο που κάνει το WWE σε αυτά τα ματς και το storytelling είναι πολλά επίπεδα πάνω. Όπως και να ‘χει, το φετινό Blood and Guts είχε Elite και Hangman Page εναντίον της Team AEW και ειλικρινά μετά από πολύ καιρό αυτό το ματς ήταν απόλαυση.

Δεν ήταν μόνο τα ακραία spots όσο το γενικότερο αίσθημα μίσους που υπήρχε. Ένιωθες ότι μέσα από τις ιστορίες, όλοι αυτοί οι wrestlers πραγματικά μισιούνται, πραγματικά θέλουν να κάνουν κακό ο ένας στον άλλον. Όχι μόνο στη γνωστή κόντρα Swerve με Hangman αλλά και με όλα τα μέλη της Team AEW που είχαν φτάσει στο αμήν με την Elite και ήθελαν να την πονέσουν. Το τέλος με την παραίτηση της Elite μετά τις απειλές της Team AEW ότι τα πράγματα θα ξεφύγουν κι άλλο είναι ό,τι πιο αληθινό και τρομακτικό είχα δει φέτος μέχρι το All Out. Δείτε αυτό το ματς, απλά για να δείτε το ανατριχιαστικό φινάλε του.

24. David Finlay vs Will Ospreay vs Jon Moxley – NJPW Wrestle Kingdom 18

Το NJPW αποφάσισε στο τελευταίο Wrestle Kingdom να προσθέσει έναν νέο τίτλο, το Global Championship και για πρώτο ματς χρειαζόντουσαν κάτι πολύ δυνατό παρά το ότι ως εταιρία δεν αρέσκονται σε ματς Triple Threat. Έτσι έχουμε David Finlay, αρχηγό του Bullet Club που ήθελαν να προωθήσουν ως τον νέο μεγάλο σταρ τους, τον Jon Moxley, το αστέρι του AEW και φυσικά τον εξαιρετικό (αλλά φευγάτο τότε) Will Ospreay. Ένα πραγματικά εξαιρετικό triple threat με τα διαφορετικά παλαιστικά στυλ των τριών να κολλάνε άψογα και να δίνουν είτε σε δυάδες είτε και οι τρεις μαζί πολύ ωραίες στιγμές.

23. Jey Uso vs Bron Breakker – WWE Raw

Κάποιες φορές λέμε ότι It was not a match, it was a fucking moment και ειλικρινά αρκετές θέσεις από αυτές που θα δείτε σε αυτό το αφιέρωμα κερδίζονται έτσι. Η μάχη μεταξύ Jey Uso και Bron Breakker ήταν επική, όχι μόνο γιατί ο Bron είναι ταλεντάρα, αλλά κυρίως γιατί φαινόταν ότι ο Jey θα κερδίσει τον πρώτο του ατομικό τίτλο. Ήταν μια πραγματικά συγκινητική στιγμή με ένα γεμάτο στάδιο να ουρλιάζει για τον αγαπημένο του παλαιστή, έναν άνθρωπο που ξεχωρίζει πλέον για τα όσα έχει καταφέρει και που αξίζει κάθε δευτερόλεπτο προβολής που παίρνει. Και να μη θυμάσαι καμία κίνηση από αυτό το ματς, θυμάσαι πόσο επική ήταν η στιγμή του pin.

22. Swerve Strickland vs Will Ospreay – AEW/NJPW Forbidden Door

Αυτό το ματς κάπως το είχα ξεχάσει, ίσως γιατί γενικότερα το φετινό Forbidden Door ήταν αρκετά κατώτερο από τα προηγούμενα. Ωστόσο η επιλογή του Ospreay ως αντιπάλου για το AEW World Championship ήταν ενδιαφέρουσα, γιατί αν είχαμε κάποιον αντίπαλο από το NJPW ήταν βέβαιο ποιος θα κέρδιζε όπως και τα προηγούμενα χρόνια. Ο Άγγλος ήταν σε ένα πολύ καλό σερί, αν και είχε ήδη στην κατοχή του το International Championship, το να προσθέσει έναν δεύτερο τίτλο θα ήταν θαυμάσιο. O Swerve από την άλλη ήταν στη μέση ενός πολύ τίμιου reign, στο οποίο ανέβασε τις μετοχές του. Τελικά είχαμε ένα ακόμα εντυπωσιακό ματς, με υπέροχο τελευταίο πεντάλεπτο και τους δύο παλαιστές να αποδεικνύουν γιατί αποτελούν πολύ δυνατά χαρτιά για το AEW.

21. Josh Alexander vs Will Ospreay – TNA Impact Wrestling

Πριν ο Ospreay ξεκινήσει το τρομερό φετινό run του στο AEW, είχε φροντίσει να περάσει από διάφορες εταιρίες και έτσι είχε και μια σύντομη επανεμφάνιση στο TNA. Εκεί βρέθηκε με τον Josh Alexander που κατά τη γνώμη μου είναι από τους πιο υποτιμημένους παλαιστές σε όλο τον κόσμο. Το αποτέλεσμα ήταν μια ασύλληπτη ματσάρα όπου το highflying στυλ του Ospreay με τη δύναμη του Alexander συγκρούονται και τους δυο τους να έχουν τρομακτική χημεία ως αντίπαλοι. Ο Scott D’ Amore βγήκε μετά το ματς και είπε τα καλύτερα για αυτό το ματς και τι σημαίνει για το TNA. Τι να το κάνω ρε Scott που πλέον δεν είσαι εκεί και έχει πάρει την κάτω βόλτα;

Αυτό λοιπόν ήταν το πρώτο μέρος του αφιερώματος με τα τριάντα καλύτερα ματς του 2024. Τα λέμε σε μία εβδομάδα με το επόμενο μέρος!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2024, Θέσεις 30-21 appeared first on anthem.gr.