Κεφάλαιο 1: Η φυγή

Ιανουάριος 2014. Το πρώτο pay per view της χρονιάς για το WWE είναι γεγονός με το πάντα ενθουσιώδες Royal Rumble. Σε ένα ιστορικά κακό ματς, ο CM Punk μπαίνει πρώτος και μετά από 49 λεπτά και ενώ είναι στους τελευταίους τέσσερις, αποκλείεται. Και μάλιστα από παλαιστή που δεν είναι στο ματς, γιατί αυτή είναι η φάση ώρες ώρες. Το επόμενο βράδυ ο Punk ειδοποιεί τους ανώτερους του στο WWE ότι πολύ απλά φεύγει από το Raw, γεια χαραντάν, λακιαφί.

3 Μαρτίου 2014. Δύο μήνες μετά, το Raw γίνεται στο Σικάγο. Την πόλη, από την οποία κατάγεται ο Punk. Δε γινόταν να μην εμφανιστεί. Προσωρινό ήταν λέγαμε όλοι, πάει πέρασε. Ο Punk δεν εμφανίζεται ποτέ. Τα πράγματα δείχνουν να είναι σοβαρά. Τι είχε γίνει όμως; Τι οδήγησε έναν από τους καλύτερους pro wrestlers αυτής της γενιάς να φύγει από την πιο διάσημη εταιρία πάλης;

Κεφάλαιο 2: Η άνοδος στην κορυφή

Το ημερολόγιο γράφει 2011. Το συμβόλαιο του CM Punk με το WWE τελειώνει. Ο Phil Brooks είχε γίνει πολύ μεγάλο όνομα στο Ring of Honor έχοντας εξαιρετικά storylines, ένα μικρό αλλά τρομερό reign ως παγκόσμιος πρωταθλητής που σημαδεύτηκε από το πρώτο Summer of Punk και φυσικά απίστευτες ματσάρες. Στο WWE από την άλλη τα πράγματα δεν πήγαιναν εξίσου καλά. Συχνά το push του στο ECW κοβόταν, τρία μικρά reigns με παγκόσμιο τίτλο απέτυχαν να κάνουν όσα έκανε ένα μόλις 55 ημερών στο ROH και ο ίδιος έκανε storylines καταδικασμένα για αποτυχία να δουλέψουν, ενώ είχε μια εξαιρετική κόντρα με τον Jeff Hardy, χωρίς όμως να κερδίζει κάτι περισσότερο.

Το 2011 βλέποντας πως μάλλον δε θα ανέβει περισσότερο στην εταιρία, είχε πάρει την απόφαση να φύγει. Το WWE ωστόσο πίστευε ακόμη σε εκείνον και εν τέλει ο Vince McMahon, ο άνθρωπος πίσω από όλα τα καλά και τα κακά του brand αυτού, έκανε κάτι που κανείς δεν περίμενε. Σε μια εταιρία που ακόμα και σήμερα τα promos της δείχνουν ψεύτικα, με σενάριο γραμμένο κυρίως από άσχετους με το wrestling συγγραφείς και που καμία κόντρα δε σου εξάπτει τη φαντασία, ο Vince McMahon είπε όχι. Αυτή τη φορά θα δημιουργήσουμε κάτι ξεχωριστό. Τότε πήρε την απόφαση που έμελλε να μας φέρει μια από τις καλύτερες κόντρες και ένα από τα καλύτερα ματς της δεκαετίας.

Κεφάλαιο 3: Η κόντρα που άλλαξε τα πάντα

Ο Punk είναι πρώτος contender για το παγκόσμιο πρωτάθλημα του John Cena. Συμπτωματικά το επόμενο pay per view λαμβάνει χώρα την τελευταία μέρα του συμβολαίου του Punk και ταυτόχρονα στην πατρίδα του, το Σικάγο, την πόλη που τον αγαπάει όσο καμία άλλη. Ο McMahon έχει πάρει την απόφαση του για να πείσει τον Punk να ανανεώσει. Του δίνει ένα μικρόφωνο και εκείνος λέει όσα ήθελε να πει. Το λεγόμενο pipebomb κάνει πάταγο. Δεν ξέρω πόσα παιδιά μέχρι σήμερα είδαν και αγάπησαν το wrestling λόγω αυτού.

Ο Punk είναι πλέον ήρωας. Κράζει τον Rock που πλέον ως τεράστιο brand name έχει κατοχυρωμένη θέση στο main event της επόμενης Wrestlemania, του μεγαλύτερου event πάλης του WWE. Ανέφερε το Ring of Honor, το New Japan Pro Wrestling, wrestlers που δεν ήταν στο WWE, έκραξε την ίδια την εταιρία για την υποκρισία της όσον αφορά τα προγράμματα κατά του bullying και κυρίως έκραξε τους φανς, γιατί ανεξαρτήτως αν εκείνος ήταν εκεί ή όχι, εκείνοι θα συνέχιζαν ως εταιρικά πρόβατα να καταναλώνουν υλικό μιας εταιρίας που κατά τ’ άλλα τους άρεσε που ο Punk την έκραζε. Είπε ότι η εταιρία θα πήγαινε μπροστά, όταν ο McMahon πέθαινε.

Ήταν πλέον σταρ. Ήταν πλέον The Thing. Θόλωσε κάθε έννοια μεταξύ σεναρίου και πραγματικότητας. Χωρίς αυστηρό σενάριο ο Punk μεγαλούργησε. Και οι επόμενες εβδομάδες μας οδήγησαν σε ένα από τα καλύτερα ματς όλων των εποχών, όπου ανάμεσα σε απίστευτες κραυγές των συμπολιτών του, ο Punk κέρδισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα και έφυγε από την αρένα με τη ζώνη ανά χείρας, καθώς όλοι πίστευαν ότι το σκάει με τη σημαντικότερο πρωτάθλημα της εταιρίας χωρίς να έχει συμβόλαιο μαζί της.

Κεφάλαιο 4: Η απογοήτευση

Το δεύτερο ουσιαστικά Summer of Punk δεν είχε καλή κατάληξη. Αφού ο Punk υπέγραψε νέο συμβόλαιο και επέστρεψε μόλις ένα μήνα μετά τη νίκη του και το WWE έκανε συνεχή λάθη μαζί του μέχρι το τέλος της χρονιάς. Ήττες, κακές κόντρες, κακές ιστορίες. Ο Punk ξαναπήρε τον τίτλο μετά από τρεις καταστροφικούς μήνες, αλλά πλέον ήταν αργά. Έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για ένα μνημειώδες reign 434 ημερών, το οποίο το WWE προσπάθησε να ξεγράψει δίνοντας σε άλλους μεγαλύτερα reigns τα επόμενα χρόνια, αλλά κανένα δεν έπιασε τη μαγεία αυτού.

Στην πιο ακατάλληλη στιγμή είδε ξανά το φόβο του να πραγματοποιείται. Έχασε το πρωτάθλημα από τον The Rock και για ακόμα μία φορά δεν έπαιξε στο main event της Wrestlemania. Προσπάθησε να γίνει triple threat το ματς με τους Rock και Cena. Σε όλο του το reign ως πρωταθλητής, σπανίως έκλεινε εκείνος τη βραδιά, σπανίως είχε το σημαντικότερο ματς. Ας του το ανταπέδιδαν τώρα με μια θέση στο main event της σημαντικότερης βραδιάς της χρονιάς. Δεν εισακούστηκε. Αντ’ αυτού προκάλεσε τον ιστορικό παλαιστή Undertaker και παρά την κάκιστη φυσική κατάσταση του τελευταίου, τον κουβάλησε για το καλύτερο ματς της κάρτας. Όλοι του είπαν ότι είχε το καλύτερο ματς και ότι άξιζε να παλέψει για τον τίτλο. Δεν τον ένοιαζε πλέον.

Μετά από ένα μικρό διάλειμμα, την υπόλοιπη χρονιά ο Punk έδωσε κάποια εξαιρετικά ματς, αλλά αργά και σταθερά η υγεία του επιδεινώνονταν και ο ίδιος σταμάτησε να νοιάζεται. Το αγαπημένο του άθλημα έγινε ένας καθημερινός εφιάλτης. Δε μπορούσε να απολαύσει τίποτα. Έδειχνε αδιάφορος, με ψεύτικο χαμόγελο, έμοιαζε άρρωστος και ότι πάλευε χωρίς να είναι 100% έτοιμος. Διαρκώς ήταν σε δεύτερο πλάνο ενώ συχνά έδινε το καλύτερο ματς της βραδιάς όταν αγωνιζόταν. Και τότε ο Ιανουάριος του 2014 ήρθε και ο Punk απλά έφυγε.

Κεφάλαιο 5: Η αγρανάπαυση και η ημιεπιστροφή

Ο ίδιος ο Phil Brooks αποφάσισε να μη γυρίσει στο wrestling ποτέ. Έκανε podcasts με τον φίλο του Colt Cabana όπου ανέφερε όλα τα ιατρικά λάθη που έκανε το WWE μαζί του και δήλωσε τυχερός που ζει. Οι αποκαλύψεις σχετικά με την υγεία του και την κάκιστη αντιμετώπιση της μεγαλύτερης εταιρίας πάλης, ήταν σοκαριστικές. Προσπάθησε να κάνει MMA, αλλά η αποτυχία του ήταν οικτρή. Ο ίδιος παρά τις κάκιστες εμφανίσεις στο χώρο των μεικτών πολεμικών τεχνών, επέμενε. Δε θα γύριζε πίσω. Έγραψε κόμικς, έπαιξε σε ταινίες και όλοι αναρωτιόμασταν αν θα γυρίσει τελικά.

To 2019 και με αφορμή τη συμφωνία του WWE με το τεράστιο δίκτυο Fox για το Smackdown, ξεκινάει το WWE Backstage μια εκπομπή με σκοπό τον σχολιασμό των ιστοριών της εταιρίας. Το δίκτυο λοιπόν φέρνει τον CM Punk και αυτό που αναφέρει ο ίδιος στην επιστροφή του: When they think they got the answers, I change the culture, μια αναφορά που εκτείνεται σε πολλά επίπεδα.

Το Ίντερνετ παραλύει. Αν και ειπώθηκε ότι ο Punk δεν έχει συμβόλαιο με το WWE, αλλά με το Fox, ο ασκός του Αιόλου είχε ανοίξει. Όλα έδειχναν επιστροφή. Ο Punk βέβαια δεν πολυχαμπάριαζε. Μέσα από την εκπομπή, συχνά πυκνά έδειχνε τη δυσαρέσκεια του με τις μέτριες ή κακές ιστορίες του WWE, σχολίαζε τις χαζομάρες που ανέβαζαν διάφοροι WWE superstars όπως ο Seth Rollins στα social media και έδειχνε πως το είχε ακόμα με τα mic skills του. Η εκπομπή δε μακροημέρευσε για διάφορους λόγους και δε μπορέσαμε να απολαύσουμε περισσότερο τον Punk.

Κεφάλαιο 6: Η μεγάλη επιστροφή

Ο Punk τελικά επέστρεψε στο wrestling. Και όπως είπε ο ίδιος έφυγε από αυτό το 2005 που αποχώρησε από το Ring of Honor και όχι το 2014. Κυρίως γιατί η επιστροφή του δεν ήταν για το WWE, αλλά για το AEW, ένα καινούριο promotion που γρήγορα κέρδισε την εκτίμηση των φανς που είχαν βαρεθεί το sports entertainment feeling του WWE (τουλάχιστον όσον αφορά τα Raw και Smackdown, γιατί την ίδια ώρα και για αρκετά χρόνια μεγαλουργούσε με αριστουργήματα ένα μικρό brand ονόματι NXT αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία).

Ο Punk επέστρεψε υπό τις βροντερές ιαχές του Σικάγο. Έκατσε οκλαδόν όπως στο pipebomb και οι οπαδοί άρχισαν να ουρλιάζουν. Εφτά χρόνια μετά τους είχε ακόμα στα χέρια του. Το promo του ήταν εκπληκτικό. Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Οι φαν του δάκρυσαν. Ο υποφαινόμενος έφτασε πολύ κοντά σε αυτό το σημείο. Ένας από τους αγαπημένους του παλαιστές επέστρεφε πίσω. Στο πρώτο του ματς ένα μήνα μετά, ξανά στο Σικάγο ο Punk έδειξε πως και στο ρινγκ δεν είχε περάσει μία μέρα. Ο ίδιος πλέον δείχνει να το διασκεδάζει περισσότερο από ποτέ.

Έκανε πλάκα λέγοντας ότι Shit is fun again κάνοντας callback σε μια αληθινή ιστορία του, τους τελευταίους μήνες στο WWE που κυριολεκτικά τα έκανε πάνω του κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Ο Punk είναι πλέον υγιής και περνάει καλά. Παλεύει με νέους wrestlers. Επαναφέρει κόντρες του παρελθόντος. Δεν ταΐζεται σε κανέναν μεγάλο σταρ, αλλά έχει σεβασμό στο booking του. Και στο μικρόφωνο παραμένει ασυναγώνιστος όπως έδειξε στις κόντρες του με τον Eddie Kingston και τον MJF με 20λεπτα promos που η βιομηχανία του wrestling είχε ξεχάσει.

Τελευταίο κεφάλαιο στην ιστορία του; Η κόντρα της χρονιάς με τον MJF, έναν παλαιστή που τον είχε είδωλο και τον απομυθοποίησε λόγω της φυγής του το 2014. Ο Punk έχασε το πρώτο ματς. Πριν ένα μήνα στο AEW Revolution, o Punk επέστρεψε για τη νίκη. Σε ένα απίστευτα βίαιο ματς με πολύ αίμα, ο Punk έκανε την είσοδο του όχι με το σύνηθες Cult of Personality. Την έκανε με το Miseria Cantare, το τραγούδι που έβγαινε στο Ring of Honor φορώντας το ανάλογο gear. Δεν είναι ex WWE guy. Είναι παιδί του Ring of Honor και των indies και αυτά τιμάει πλέον. Για εκείνον αυτό είναι το wrestling που αγαπάει.

Κεφάλαιο 7: Η αλλαγή της νοοτροπίας

Ο Punk δεν είναι ο καλύτερος παλαιστής στον κόσμο όπως διατείνεται. Αυτόν τον τίτλο κατά τη γνώμη μου μπορούν να τον οικειοποιηθούν αυτή τη στιγμή ο AJ Styles, o Bryan Danielson, o Kazuchika Okada, ο Kenny Omega και ίσως ο Will Ospreay. Όμως ο ίδιος αρχίζει και κάνει πλέον αυτό που έλεγε. Change the culture.

Έβλεπα τη συνέντευξη του μετά το ματς και έλεγε το απλό. Υπάρχουν οπαδοί που θέλουν wrestling. Και υπάρχουν αυτοί που θέλουν sports entertainment και βλέπουν μόνο αυτό, γιατί δεν ξέρουν κάτι άλλο. Είναι αυτοί που τον ήθελαν να γυρίσει στην αγαπημένη τους εταιρία απλά και μόνο για να αναλωθεί σε μέτριες κόντρες και να γίνει ένα ακόμα θύμα των αγαπημένων παιδιών που κουβαλούν πρωταθλήματα όπως συνέβη με άλλους.

Ο Punk δε λέει ιστορίες για αυτούς, δεν πάει για σόου σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, δε νοιάζεται για ανθρώπους που δεν τους αρέσει ουσιαστικά το wrestling, αλλά θέλουν μερικές safe wrestling κινήσεις και σελέμπριτις να κλέβουν χρόνο άλλων στο ρινγκ. Θέλει να αλλάξει την κουλτούρα και τη νοοτροπία που καταναλώνουμε υλικό πάλης και το κάνει για λίγους, για όσους θα το εκτιμήσουν, για όσους θα κρέμονται από τα χείλη του σε κάθε promo, για όσους ανατριχιάζουν με το Miseria Cantare, για όσους χαίρονται που τον βλέπουν να γουστάρει, γιατί είναι δικοί του οπαδοί και όχι ακόλουθοι εταιριών. Αν αυτοί είναι μικρότερο κοινό από του WWE, δεν τον νοιάζει. Ξέρει ποιοι θα τον θάψουν αναλόγως με το σε ποια εταιρία βρίσκεται και ποιοι απλά θα θέλουν να τον δουν.

Το 2011 είχε την ευκαιρία να αλλάξει την κουλτούρα επιτέλους. Να βάλει ρεαλισμό, να προσθέσει κάτι καινούριο επιτέλους σε μια βιομηχανία που τότε ήταν μέτρια. Απέτυχε γιατί δεν υπήρχε το κατάλληλο μέσο να τον υποστηρίξει σε αυτό. Σήμερα το wrestling είναι περισσότερο και καλύτερο από ποτέ. AEW, NJPW, Impact, MLW, NWA παράγουν καλές ιστορίες, ακόμα και το WWE το οποίο όμως έχει πάει ξεκάθαρα σε ένα sports entertainment προϊόν με περισσότερους σελέμπριτι και λιγότερη ουσία, αλλά που και που μας δίνει κάποιες καλές ιστορίες. Ο Punk συμμετέχει σε μερικές από τις πιο όμορφες κόντρες που έχουμε δει. Και το νόημα δεν είναι ότι να το κάνει για εμάς. Είναι πρωτίστως αυτό να περνάει καλά και να γουστάρει. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε στο ρινγκ.

Αυτό ήταν το πρώτο και ίσως τελευταίο αφιέρωμα του Unstable Show με ένα wrestling κείμενο. Επιφυλάσσομαι για το αν θα γράψω ένα ακόμα. Αυτά και τα λέμε στο επόμενο!

The post The Unstable Show: Τελικά ο CM Punk άλλαξε τη νοοτροπία appeared first on anthem.gr.

2.Γιατί δεν είναι τυχαίο που κοροϊδεύουμε τους Αίλυναις flat earthers και μέσα σε ένα μήνα μας κόβουν 2 φορές την εκπομπή!

3.

4. Ούτε ο Άρης γλιτώνει από τους Έλληνες Flat Earthers!

5.Ας πάμε τώρα στο επίμαχο θέμα: Κωβότσολε περιμένουμε τα copyrights, για το: “Είχατε και στο χωριό σας Black Friday?”. Ρε corporate γατάκια του Βοκώτσολου, την ατάκα την καθιερώσαμε εδώ και δύο χρόνια στο Anthems Radio Show για το Halloween.

6.Έχουμε τα πρωτεία στο κακό χιούμορ! Δε θα μας αντιγράφετε εσείς!

7.Εν τω μεταξύ ρε φίλε, οργανώνετε που οργανώνετε Black Friday, κάντε το σωστά! Βάλτε εκπτώσεις 90%, κάντε τον κόσμο να κατασκηνώσει για κανένα οχτάωρο έξω από το μαγαζί σας και μαγνητοσκοπήστε την κυρά Σούλα να ξεμαλλιάζεται με την Μαρίκα για ένα πολυμίξερ. Θα βγάλετε τα λεφτά σας από τo Youtube και θα γίνεται διάσημοι μέχρι και στο Milwaukee!

8.Δεν θα είναι σαν το βιντεάκι με την -ενήλικη- γυναίκα που κλέβει το παιχνίδι από ένα παιδάκι, αλλά και πάλι θα βγάλει τα λεφτά του! Trust me!

9.Εν τω μεταξύ κλαίω με κάποια site που βγάζουν άρθρα με τίτλο: “Οδηγός επιβίωσης για το Black Friday”! Ρε κακομοίρηδες, ρε ψιψίνοι, ρε μόμολα! Οδηγός επιβίωσης είναι στο Τέξας των ΗΠΑ, εδώ καλύτερα να μοιράσεις έξτρα κουπονάκια για το my Market.

10.

11.Μιας και μιλάμε για πετυχημένες αντιγραφές!

12.”Περιμένω νέους χαρακτήρες τον Σαμοάνο Γιάννη, τον Φον Μπέιλορ και νέες tag teams όπως το Μπαρ που θα είναι 2 Μπαρμεν και οι Συγγραφείς της Καταστροφής που θα είναι ghost writers του Stephen King. Α και εννοείται τη Νέα Μέρα που θα είναι μέλη του κόμματος του Βαρουφάκη” – Nikolas.

13.Αν είχαν χιούμορ πάντως τα Ασφαλιστικά Ταμεία θα συμμετείχαν στο Black Friday!

14.Μιας και πρόσφατα ήταν 17 Νοέμβρη και οι διάφοροι Χουντικοί κλαίνε στα social media και forum, αφήνω αυτό εδώ.

15.Πάντως πολύ στενοχωριέμαι που όλα πάνε στραβά τελευταία. Ευτυχώς που δεν έχει φύγει ακόμη ο Ρονάλντο από το Next Top Model και έχει λίγο νόημα η ζωή μας!

16. Σαδ.

Υ.Γ.: Προφανώς δεν παρακολουθούμε Next Top Model! Ενημερωνόμαστε απλά μέσω fb!

The post Random Thoughts #7: Βλακ Friday και φθηνές αντιγραφές! appeared first on anthem.gr.

Καθώς πλησιάζουμε προς το τέλος του 2017, είμαστε ιδιαιτέρως χαρούμενοι που σας παρουσιάζουμε για μία ακόμη χρονιά τα highlights του έτους που μας αποχαιρετά. Με την εκπομπή μας ενεργή καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς μας δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ακόμη περισσότερες μπάντες και να ασχοληθούμε με περισσότερα είδη μουσικής. Μεγαλύτερη έμφαση δώσαμε φέτος σε σειρές και ταινίες, καθώς επρόκειτο για μία από τις πιο παραγωγικές χρονιές στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.

Ωστόσο, λόγω του αυξημένου φόρτου εργασίας, αλλά και των στρατιωτικών μας υποχρεώσεων, δεν καταφέραμε να παρακολουθήσουμε ενεργά του μουσικά δρώμενα της underground σκηνής μας. Συνεπώς αποφασίσαμε πως είναι δίκαιο να αφαιρεθεί η κατηγορία για τους καλύτερους underground performers, έτσι ώστε να μην αδικηθεί κάποιος.

Τέλος θυμίζουμε πως πρόκειται ξεκάθαρα για προσωπικές απόψεις, αφού θέλουμε απλώς να παρουσιάσουμε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, λέγοντας δύο λόγια γιατί.

Ευχόμαστε το 2017 να κλείσει όμορφα και να έχετε μία υπέροχη χρονιά!

[Βρείτε μας στο facebook πατώντας εδώ].

Trivium – The Sin And The Sentence

Οι Trivium αφήνουν τα μελωδικά μονοπάτια και καταπιάνονται ξανά με σκληρές και πωρωτικές συνθέσεις σε έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς και αναμφίβολα τον πιο αδικημένο από τα ΜΜΕ. Τα brutal φωνητικά του Heafy, το απίστευτο κιθαριστικό δίδυμο και το εξαιρετικό drumming του νεοφερμένου Alex Bent συνθέτουν ένα μοναδικό τελικό αποτέλεσμα και έδειξε το δρόμο για τις μελλοντικές κυκλοφορίες του συγκροτήματος. – Ν.

Mastodon – Emperor of Sand

Η πορεία των Mastodon είναι σταθερά ποιοτική και με το Emperor of Sand επιβεβαιώθηκε για ακόμα μία φορά. Ένας δίσκος που αναμφίβολα κατατάσσεται στους καλύτερους της χρονιάς, οι Αμερικανοί metallers παρουσίασαν και πιο ανάλαφρα κομμάτια όπως το “Show Yourself”, αλλά και σκληρές τραγουδάρες όπως το “Sultan’s Curse” με το τελικό αποτέλεσμα να είναι φοβερό. – Ν.

Chelsea Wolfe – Hiss Spun

Η Empress of Darkness το 2017 βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων εξαιτίας του νέου άλμπουμ της. Παντρεύοντας για μία ακόμη φορά το doom ηχόχρωμα με το gothic στοιχείο και τους ψυχεδελικούς στίχους, μας χάρισε ένα δίσκο με απίστευτο replay value, καθώς και κομμάτια που στέκονται αξιοπρεπέστατα και ως μονάδες. Μπόνους πόντοι για την εξαιρετική της συναυλία στην Αθήνα! – Τ.

Battleme – Cult Psychotica

Ένας δίσκος που πρέπει να ανακαλύψει όποιος αγαπάει το rock ‘n’ roll αλλά και οι επικριτές που θεωρούν πως έχει πεθάνει. Έχοντας ήδη δημιουργήσει το δικό τους ξεχωριστό ηχόχρωμα με την κυκλοφορία του “Habitual Love Songs”, οι Battleme πειραματίζονται ακόμη περισσότερο και δημιουργούν έναν εθιστικό και χορευτικό δίσκο που προσφέρεται φυσικά για ατελείωτα rock parties. Με ευκολία παίρνει 10 στα 10! – Τ.

Royal Blood – How Did We Get So Dark?

Οι Άγγλοι indie rockers μετά το εκπληκτικό ομώνυμο ντεμπούτο τους, κεφαλαιοποιούν την επιτυχία τους με ένα εξαιρετικό άλμπουμ. Χωρίς κιθάρα, αλλά με μπάσο και ντραμς, το δίδυμο μας δίνει πάλι φοβερά τραγούδια, άλλοτε πιο εμπορικά με στόχο να γίνουν χιτάκια, άλλοτε πιο ωμά, πάντα με τα χαρακτηριστικά catchy ριφάκια στο μπάσο και όμορφα φωνητικά. Μακάρι να συνεχίσουν έτσι. – Ν.

Cigarettes After Sex – Cigarettes After Sex

Τους Cigarettes After Sex τους έχουμε τιμήσει άπειρες φορές στην εκπομπή μας. Ποιος μπορεί άλλωστε να αντισταθεί στη μουσική τους; Με τον νέο και ομώνυμο δίσκο, το συγκρότημα καταφέρνει να αγγίξει όλο το πρίσμα των συναισθημάτων. Δεν είναι τυχαίο πως το “Cigarettes…” έχει χαρακτηριστεί ως το LP των αντιφάσεων! Το νέο τους αυτό πρότζεκτ γίνεται αμέσως viral και λαμβάνει (δίκαια!) διθυραμβικές κριτικές απ’ άκρη σ’ άκρη του πλάνητη! – Τ.

Honorable Mentions: Converge – The Dusk In Us, Code Orange – Forever, Power Trip – Nightmare Logic, Queens Of The Stone Age – Villains, Foo Fighters – Concrete And Gold, Linkin Park – One More Light,
G-Easy – The Beautiful & Damned, XXXTentacion – 17

Solmeister – Cool Kids Never Die

Αν υπάρχει ένα άλμπουμ που τιμήσαμε περισσότερο από κάθε άλλο φέτος στην εκπομπή μας, αυτό ήταν το “Cool Kids…”. Κι όχι άδικα, αφού για μας πρόκειται για τον καλύτερο εγχώριο δίσκο του ’17. Ποιο τραγούδι να πρωτοξεχωρίσεις όταν όλα στέκονται άριστα ως μονάδες, αλλά παράλληλα δημιουργούν ένα απίστευτο σύνολο που δύσκολα διασπάται; Αφοπλιστικοί στίχοι, θέματα που μας αγγίζουν όλους και ροκ επιρροές συνθέτουν ένα άλμπουμ που δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή! – Τ.

Firewind – Immortals

Πέντε χρόνια μετά την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά, το “Few Against Many” που δίχασε τον κόσμο, οι Firewind επιστρέφουν με τον Henning Basse στη θέση του τραγουδιστή και βγάζουν ένα δίσκο που θυμίζει αρκετά τις παλιότερες κυκλοφορίες τους και με το power στοιχείο να κυριαρχεί. Ο Gus G και η παρέα του κάνουν εξαιρετική δουλειά σε όλους τους τομείς σε ένα άλμπουμ που δικαίως αγαπήθηκε πολύ από τους οπαδούς τους και το οποίο θα ακούμε για πολύ καιρό. – Ν.

Septic Flesh – Codex Omega

Οι Septicflesh είναι αναμφίβολα μία από τις καλύτερες ελληνικές μπάντες και είναι πολύ γνωστοί και στο εξωτερικό. Μετά το “Titan”, συνεχίζουν και εξελίσσουν τον ήχο τους με τον καλύτερο τρόπο και αυτή τη φορά με πιο πολλά μελωδικά στοιχεία, κρατώντας έντονη τη σκοτεινή ατμόσφαιρα που περιέβαλλε κάθε τους κυκλοφορία και καταλήγουν ως συνήθως σε ένα φοβερό αποτέλεσμα. – Ν.

Simplefast – Apocalypse

Με ένα δίσκο “Αποκάλυψη” οι Simplefast αποδεικνύουν πως είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η νέα γενιά του ελληνικού underground. Ένας δίσκος που περιμέναμε πως και πως και που πραγματικά μας άφησε όλους ικανοποιημένους. Από το άλμπουμ ξεχωρίζει το “Pain”. Το heavy metal όπως θα έπρεπε να είναι! – Τ.

Rusty Bonez – Wrath

Το “Wrath” είναι ένας δίσκος που σε κερδίζει από την πρώτη ακρόαση. Με αργόσυρτα riffs και μπόλικο γρέζι, οι Rusty Bonez παραδίδουν σεμινάριο σωστού και καλοστημένου heavy rock. Αγαπημένο κομμάτι το εθιστικό “Nameless Hero”, το οποίο πρόκειται πραγματικά για αριστούργημα. – Τ.

Arrayan Path – Dawn Of Aquarius

Ο τελευταίος δίσκος των Κύπριων power metallers είναι αναμφίβολα και ο καλύτερος τους. Στο “Dawn of Aquarius” παραδίδουν ένα εκπληκτικό σύνολο τραγουδιών με εξαιρετική κιθαριστική δουλειά, στιβαρό rhythm section και καταπληκτικά φωνητικά. Είναι ένα άλμπουμ που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από κυκλοφορίες μεγάλων power metal συγκροτημάτων του εξωτερικού και που θέτει πολύ ψηλά τον πήχη για τη μπάντα. -Ν.

Honorable Mentions: Iratus – Ωκεανοί, Bloody Hawk – Κομπλεξικό

The Rockin’ Dead – Fighter’s Anthem

Σαν βόμβα έσκασε η συνεργασία των αγαπημένων μας ροκάδων με το wrestling promotion “ZMAK”. Ένα υπέροχο και δυναμικό κομμάτι το οποίο προσφέρεται για άπειρο headbanging. Ρυθμικό, βίαιο και με εμφανείς τις επιρροές από τη hard rock σκηνή των zeroes, πρόκειται για ό,τι καλύτερο μας έχει χαρίσει το συγκρότημα μέχρι στιγμής. Φυσικά από το κλιπ δεν απουσίαζαν οι αστέρες του κατς. – Τ.

Dean O’ Selly ft. Stelios Magalios – Get Crazy

O ταλαντούχος ροκάς Dean O’ Selly αποτελεί σημείο αναφοράς με κάθε νέο του τραγούδι να είναι καλύτερο από το προηγούμενο. Φέτος σε συνεργασία με το Στέλιο Μαγαλιό των Sober on Tuxedos δημοσίευσαν το εκρηκτικό single “Get Crazy”. Με την κιθαριστική δουλειά του Dean O’ Selly να είναι άψογη και την εξαιρετική φωνή του Στέλιου να απογειώνει το κομμάτι, το “Get Crazy” είναι από τα πιο πωρωτικά και ωραία τραγούδια του underground χώρου για φέτος. – Ν.

Βέβηλος – Να Έρθεις Απόψε Να Με Βρεις

Ο Βέβηλος για μία ακόμη χρονιά μας χάρισε κομμάτια διαμάντια, ωστόσο αυτό που ξεχώρισε ήταν το τελευταίο που μας παρουσίασε. Ένα τραγούδι που μιλάει για την απομόνωση, την μοναξιά και το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας. Στίχοι που συγκλονίζουν και μας βάζουν σε σκέψεις. – Τ.

Tidal Dreams – Midnight Rider

Το φετινό “Previsor” των Tidal Dreams ήταν ένας εξαιρετικός δίσκος και αναμφίβολα ο καλύτερος της δισκογραφίας τους μέχρι τώρα. Το “Midnight Rider” αποτελεί ένα ακόμα δείγμα του πόσο ψηλά μπορούν να φτάσουν με τα φωνητικά να είναι φοβερά, τις κιθάρες να οδηγούν μαεστρικά τη σύνθεση σε κορυφώσεις και το rhythm section να υποστηρίζει άψογα. Το μέλλον τους φαίνεται λαμπρό. – Ν.

Bloody Hawk – Ανάγκη Να Σε Δω

Ένα από τα καλύτερα τραγούδια που κυκλοφόρησαν εντός του ’17, το έχω “Ανάγκη να σε δω” πλημμυρίζει από συναισθήματα και ένταση. Με την αφοπλιστική του ειλικρίνεια, ο Bloody καταφέρνει να μας συγκινήσει και να μας κρατήσει κολλημένους πάνω από το replay button. – T.

Movement Of Static – Telomeres

Αν και κυκλοφόρησε πέρυσι, το “Novelty Seekers” είναι μακράν του δευτέρου, το καλύτερο EP που άκουσα φέτος. Το “Telomeres” που ήταν και το εισαγωγικό κομμάτι του δίσκου δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο ως single και αποτελεί μόνο ένα δείγμα του μαγικού instrumental EP των Movement of Static, το οποίο κυλά πανέμορφα σε κάθε δευτερόλεπτο της μισάωρης διάρκειας του. Περιμένω εναγωνίως τις επόμενες κυκλοφορίες τους. – Ν.

Mental Disobedience live performance
Αν και είχε προηγηθεί ο τραυματισμός του frontman της μπάντας, Αχιλλέα Παπαθανασίου, οι Mental Disobedience ανέβηκαν στη σκηνή με ενέργεια και ζωντάνια, χαρίζοντας μας μία από τις ωραιότερεςεμφανίσεις της χρονιάς. Οι μεταλάδες από την Αθήνα απέδειξαν πως αγαπούν τη σκηνή και τον κόσμο και αναμφίβολα κέρδισαν μία θέση στην καρδιά μας! -Τ.

Reflections @ Death Disco

Το αγαπημένο μας pop culture event συνέχισε και φέτος να πρωτοστατεί στα underground δρώμενα της πόλης μας, χαρίζοντας μας πολλές αξέχαστες βραδιές. Με LARP gatherings, βραδιές Harry Potter, Halloween Events, Dark Bazaars, Dj sets και δεκάδες ακόμη διαφορετικές θεματικές, τα Reflections αναμφίβολα έχουν κάτι να προσφέρουν στον καθένα από εμάς. – Τ.

ZMAK – Greek Pro Wrestling

Η ελληνική Pro Wrestling σκηνή στα καλύτερα της! Το ZMAK με ταλαντούχους αθλητές, ιντριγκαδόρικους χαρακτήρες και εξαιρετικό wrestling μας ψυχαγώγησε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρόνιας. Δίχως να ξεχνάει πως το κατς πάνω απ’ όλα είναι διασκέδαση, το promotion κατάφερε με άνεση να εδραιωθεί ως ένα από τα καλύτερα της Γηραιάς Ηπείρου. – Τ.

Ε.Σ.ΠΑΙ.ΡΟ.Σ.

Για μία ακόμη χρονιά, ο Ελληνικός Σύλλογος Παιχνιδιών Ρόλων και Στρατηγικής συνέχισε να αποτελεί μία φιλόξενη “φωλιά” για όσους αγαπούν τα rpg. Με εξαιρετικές εκδηλώσεις και ζεστό όμορφο κλίμα, ο Σύλλογος είναι ιδανικός τόσο για αρχάριους παίκτες, όσο και για τους πιο hardcore. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 8 – Horror Show pt.2 (Αποστόλης Χιρδάρης & Γιώργος Σαφελάς)

Λίγο πριν το τέλος της τέταρτης σεζόν, τα late night horror show επέστρεψαν μετά από δική σας παρότρυνση. Με καλεσμένο τον Γιώργο Σαφελά των Reflections, αλλά και τον αγαπημένο Youtuber – αρθρογράφο Αποστόλη Χιρδάρη μιλάμε για μεταφυσικές εμπειρίες, ιστορίες τρόμου, πνευματικές αναζητήσεις, τη Μόρα, την υπνική παράλυση, την αστρική προβολή και πολλά ακόμη θέματα. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 4 – Treiskaidekaphobia

Γιατί η Παρασκευή και 13 θεωρείται γρουσούζικη μέρα; Είστε κι εσείς ένας από αυτούς που τη φοβάστε; Never fear, “Pete’s guide to survive Friday the 13th” is here. Επιπλέον συζητάμε για “It”, “Bladerunner 2049”, παρουσιάζουμε το “Series October” και ο Κωστάρας μας αφηγείται ιστορίες για μία στάση… λεωφορείου! – Τ.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 20 – Η γη είναι πυραμίδα!

Με την εξεταστική και το καλοκαίρι να έχουν μπει για τα καλά, μοιραζόμαστε ιστορίες από τις Πανελλήνιες και το άγχος της εξεταστικής, αναλύουμε όσα ξέρουν οι Αμερικάνοι για τις ευρωπαϊκές χώρες, δίνουμε survival tips για τη ζέστη, συζητάμε για τους flat earthers, ενώ για πρώτη φορά δίνονται οι ορισμοί του φαλαφελικού χίπστερ και του trendsetter χίπστερ. – Ν.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 5 – Συνέντευξη “Papariazzi”

Την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η ομάδα μας συζητάει στην πρώτη ώρα για την Τσικνοπέμπτη και τον αθλητισμό, διαβάζει τραγικά ερωτικά ποιήματα και σχολιάζει τα Grammys. Στη δεύτερη οι σατιρικοί Papariazzi θα δώσουν την πιο αστεία συνέντευξη που είχαμε ποτέ γεμάτη απίστευτες απαντήσεις, πανέξυπνα αστεία, τρομερό χιούμορ και θα απαγγείλουν το θρυλικό απολυτίκιο του Αγίου Βαλεντίνου. – Ν.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 26 – Rock Party (Finale)

Παρά τα τεχνικά προβλήματα κατά την πρώτη ώρα της εκπομπής, η τρίτη σεζόν έκλεισε με ένα δυνατό ροκ αφιέρωμα. Γελάμε με Κλεομένη και σιχαΜένιο, συζητάμε για την πριβέ συναυλία των Foo Fighters, o Κωστάρας μας παραδίδει μαθήματα καμακιού στην παραλία και λέμε για τις καλοκαιρινές διακοπές. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 6 – Close to Hallow’s Eve

Με τον Τζανέτο άρρωστο, πέφτει δούλεμα μιλώντας αισθησιακά στο μικρόφωνο και η ομάδα μας αναλύει πόσο χαλιά ξεκίνησε η 4η σεζόν του Flash. Επηρεασμένοι από τον Τσίπρα διαβάζουμε ελληνικές παροιμίες στα αγγλικά, λέμε το χειρότερο ανέκδοτο και το χειρότερο ποίημα στην ιστορία της εκπομπής, ενώ μία από τις καλύτερες στιγμές στην ιστορία θα έρθει, όταν ακούγεται το θρυλικό Ισπαχάν (ναι του Ανδρέα Εμπειρίκου) στο πιο καμένο remix που έχει δημιουργήσει άνθρωπος. – Ν.

Stranger Things

Η σειρά που σαγήνευσε τους fans της ποπ κουλτούρας των 80s επέστρεψε δυναμικά με μία άρτια σκηνοθετικά σεζόν. Με δυναμική πλοκή και συνεχή δράση, οι τηλεθεατές παρακολουθούσαμε κάθε επεισόδιο με το στόμα ανοικτό. Παρά το αδύναμο καστ, η παρέα των μικρών φίλων απέδειξε πως πρόκειται για μεγάλα ταλέντα που το μέλλον τους ανήκει. – T.

Marvel’s The Punisher

H Marvel και το Netflix ξέρουν τι κάνουν με το The Punisher να είναι μία από τις καλύτερες φετινές σειρές. O Jon Bernthal αποδεικνύει ότι είναι γεννημένος για το ρόλο, βγάζοντας με εξαιρετικό τρόπο στην οθόνη τον πόνο και τον εσωτερικό κόσμο του Frank Castle. Οι σκηνές δράσης είναι φοβερές και επηρεασμένες από το John Wick με τη σειρά να συστήνει άριστα το backstory του ήρωα και να προμηνύει ένα φοβερό μέλλον. – Ν.

Rick And Morty

Το πιο διαδεδομένο, πλέον, animation σε όλο τον κόσμο επανήλθε δυναμικά μετά από 150 μέρες απουσίας. Πρόκειται για την πιο σκοτεινή σεζόν μιας ήδη σκοτεινής σειράς, ενώ το Adult swim κατάφερε και παρέδωσε ένα masterpiece. Ειδική αναφορά στο “The Ricklantis Mixup”/”Tales From the Citadel” ως το καλύτερο animated επεισόδιο της χρονιάς. – Π.

The Blacklist
Χαρίζοντας μας μία από τις πιο ανατριχιαστικές σκηνές της σύγχρονης τηλεόρασης το Blacklist συνέχισε να μας κρατά κολλημένους στους δέκτες. H λίστα του Red μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο και το ενδιαφέρον της πλοκής στρέφεται στη μυστηριώδη βαλίτσα της Mr. Kaplan, η οποία σαν ένα νέο κουτί της Πανδώρας θα φέρει τα πάνω κάτω πολύ σύντομα. Με κάθε επεισόδιο που περνά, ο σαγηνευτικός James Spader αποδεικνύει πως είναι ο καλύτερος ηθοποιός της γενιάς μας! -Τ.

Game Of Thrones

Η φετινή σεζόν του Game of Thrones δίχασε τους οπαδούς, αλλά η σειρά έμεινε στα ίδια υψηλά στάνταρ. Είδαμε πολλές στιγμές που περιμέναμε χρόνια να δούμε, η πλοκή προχωρούσε με γοργούς ρυθμούς, οι μάχες και τα εφέ ήταν επικά και η ανάπτυξη των χαρακτήρων υποδειγματική. Παρά τις γκρίνιες κάποιων, έθεσε το hype πολύ ψηλά για την επόμενη. – Ν.

Preacher

Η δεύτερη σεζόν της τηλεοπτικής μεταφοράς του ομώνυμου κόμικ της Vertigo πήγε την ιστορία πάρα πολλά βήματα μπροστά. Ο Jesse, η Tulip και ο Cassidy εξελίσσονται πολύ σαν χαρακτήρες με τον καθένα να έχει τα δικά του story arcs, ενώ εξαιρετικό subplot ήταν η ιστορία του Eugene. Highlights της σεζόν η εξαιρετική ατμόσφαιρα σε κάθε επεισόδιο και οι απίθανοι δεύτεροι χαρακτήρες. – N.

Better Call Saul

Καθώς πλησιάζουμε χρονικά στην εποχή του Breaking Bad, η κόντρα του Jimmy με τον αδερφό του κορυφώνεται, οι λάθος επιλογές πλέον έχουν τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή του και φυσικά αγαπημένοι χαρακτήρες κάνουν σιγά σιγά την εμφάνισή τους. Η μεταμόρφωση του McGill σε Saul Goodman είναι πλέον γεγονός, ενώ η αριστουργηματική και αργόσυρτη σκηνοθεσία των Gilligan και Gould, έχει μετατρέψει τη σειρά σε ένα διαμάντι της σύγχρονης τηλεόρασης. – Τ.

Arrow

Μετά την «καταστροφή» της σειράς από την υπερβολική χρήση ρομάντζου στην 4η σεζόν, η 5η σεζόν ήρθε και νιώσαμε όλοι πάλι όπως όταν είχαμε μόλις ξεκινήσει το Arrow το 2012. Ο κεντρικός κακός της σεζόν, ο Prometheus, κατάφερε να σαγηνεύσει το κοινό με τη καταπληκτική ερμηνεία του, και απλά ευχόμαστε η 6η σεζόν να συνεχίσει όσο καλά ξεκίνησε. – Π.

Legion

Η σειρά του FX δεν πήγε να γίνει ένα ακόμα superhero show, αλλά εξερεύνησε την ψυχεδέλεια του ήρωα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το Legion είχε πολύ ταλαντούχο καστ (Dan Stevens, Aubrey Plaza) σε ρόλους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους, τρομερή ατμόσφαιρα, εξαιρετική κινηματογραφία και πολύ ωραία εφέ. Μία σειρά που πρέπει να δεις περισσότερες από μία φορές για να την κατανοήσεις πλήρως.  – Ν.

Doctor Who

Φέτος είδαμε την τρίτη σεζόν του Doctor Who, με πρωταγωνιστή το Peter Capaldi, γεγονός που πολλούς είχε τρομάξει αρχικά. Ο Peter κατάφερε να αποδείξει μέσα από την μεθοδική ερμηνεία του, τις άψογα εκτελεσμένες ομιλίες του και το μοναδικό του χιούμορ, ότι είναι ο καλύτερος Doctor από το 2005 κι έπειτα. Αυτή την περίοδο τελειώνει επίσημα το έργο του με το χριστουγεννιάτικο σπέσιαλ του BBC, όπου η Jodie Whittaker θα πάρει τα ηνία της σειράς. – Π.

Honorable Mentions: A Series Of Unfortunate Events, Taboo, Legends of Tomorrow

Guardians Of The Galaxy 2

Συνεχίζοντας ό, τι είχαν χτίσει στην πρώτη ταινία, ο Star Lord και η παρέα του, επιστρέφουν με την ξεκάθαρα καλύτερη sci-fi ταινία της χρονιάς. Τα visuals ήταν απίθανα, η πλοκή πρωτοποριακή και οι νέοι χαρακτήρες τα κατάφεραν εξίσου καλά με τους παλιούς. Ένα απίθανο sequel με αρκετές ανατροπές, άφθονο χιούμορ, και τρομερή μουσική, που όλοι πρέπει να δουν μια φορά στην ζωή τους. – Π.

Get Out

Το Get Out ήταν ένα θρίλερ που έλαβε καθολική αποδοχή, έχοντας μία πολύ πρωτότυπη κεντρική ιδέα στην εποχή των reboots, sequels, remakes. Με καταπληκτικές ερμηνείες και μαεστρική σκηνοθεσία, αλλά και με πολλές αναφορές για τη σύγχρονη κοινωνία και πολιτικούς προβληματισμούς, είναι μία από τις ταινίες που όχι απλά δε θα ξεχαστεί, αλλά πρέπει να αποτελέσει οδηγό για τη βιομηχανία του θεάματος. – Ν.

 

The Killing Of A Sacred Deer

Με μία από τις καλύτερες ταινίες του, ο Γιώργος Λάνθιμος καταφέρνει να αγαπηθεί τόσο από τους κριτικούς όσο και από το κοινό του Hollywood. Η άψογη σκηνοθεσία, το σωστό σενάριο και το δυνατό καστ δημιούργησαν ένα πρωτότυπο σύνολο εικόνων και συναισθημάτων που μπορεί να λυγίσει και τον πιο σκληρό χαρακτήρα. Παρά την κυριαρχία των έντονων και ζεστών χρωμάτων καθ΄ όλη τη διάρκεια της ταινίας, το “The Killing…” καταφέρνει να εδραιωθεί ως μία από τις καλύτερες ταινίες ψυχολογικού τρόμου της χρονιάς. -T.

Blade Runner 2049

Αυτό το αριστουργηματικό κομψοτέχημα είναι το καλύτερο sequel για την εμβληματική ταινία του 1982. Με την οσκαρικού επιπέδου σκηνοθεσία του Denis Vileneuve, η ταινία έχει εκπληκτικές εικόνες και κινηματογραφία, τρομερό sound design, ερωτήματα και αλληγορίες για τη σημερινή ζωή, την κοινωνία και τον άνθρωπο και καταπληκτικό soundtrack. – Ν.

Dunkirk

Ένα ακόμα αριστούργημα από τον εξαίρετο Christopher Nolan. Η πλοκή της ταινίας εκτυλίσσεται στη διάρκεια της μάχης της Δουνκέρκης, την οποία μάχη το κοινό παρακολουθεί από τρία διαφορετικά πρόσωπα σε 3 διαφορετικές στιγμές, που προς το τέλος ενώνονται σε μια και μοναδική πλοκή. Ο χειρότερος εχθρός των πρωταγωνιστών είναι ο χρόνος και ο Nolan καταφέρνει να το αποδείξει χωρίς να εμφανίσει ούτε ένα Γερμανό στρατιώτη ως το τέλος της ταινίας, αλλά έχοντας ταυτόχρονα κρατήσει το κοινό σε απόλυτη αγωνία. – Π.

Logan

Το Logan είναι η τελευταία ταινία του Wolverine με τον Hugh Jackman στο ρόλο και αδιαμφισβήτητα η καλύτερη. Με καταπληκτική σκηνοθεσία από τον James Mangold, κινηματογραφία και τοποθεσίες που θύμιζαν western και απίστευτες ερμηνείες από τον Hugh Jackman και τον Patrick Stewart, η ταινία αποδομεί άριστα τον ήρωα Wolverine και τον μετατρέπει στο συναισθηματικό, αδύναμο και ανθρώπινο Logan. – N.

Star Wars: The Last Jedi

Παρά τις φανερές αδυναμίες στην πλοκή, το The Last Jedi είναι αναμφίβολα μία από τις καλύτερες ταινίες του 2017. Βασικός άξονας του storyline είναι το passing of the torch στη νέα γενιά χαρακτήρων του franchise που όλοι αγαπάμε. Δεν ενδείκνυται για όσους θέλουν να απολαύσουν άπειρο fan service (π.χ. Rogue One), ωστόσο μας κράτησε καθηλωμένους ακόμη και μετά τα credits. (Ανάθεμά σε Lucas Films, Marvel, Disney! Ανάθεμά σε!) -Τ.

Baby Driver

Η τελευταία ταινία του Edgar Wright είναι και μία από τις καλύτερες του. Ο Άγγλος σκηνοθέτης επιλέγει να φτιάξει μία από πολύ διαφορετική ταινία από αυτές που μας είχε συνηθίσει, οι σκηνές με τα αυτοκίνητα και με το ανθρωποκυνηγητό είναι τρομερές, έχει μαεστρικά καθοδηγημένες ερμηνείες και ένα απίστευτο vintage soundtrack που κολλάει υπέροχα με τις σκηνές. – Ν.

Wonder Woman

Αδιαμφισβήτητα, η καλύτερη ταινία της DC φέτος με ένα εξαιρετικό και ανανεωμένο σενάριο, δημιουργικά πλάνα και ανατροπές που άφησαν το κοινό με το στόμα ανοιχτό. Η Gal Gadot και ο Chris Pine έκλεψαν την παράσταση με τις ερμηνείες τους και τη μοναδική χημεία που είχαν. Τέλος, είναι ίσως η μόνη ταινία υπερηρώων που καταφέρνει να αποτυπώσει την πραγματικότητα του Πολέμου, για το πόσο σκληρή και άνιση είναι, χωρίς παράλληλα να γίνεται μουντή. – Π.

Thor: Ragnarok

O Taika Waititi απέδειξε πως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη δουλειά με το Ragnarok να είναι η καλύτερη ταινία Thor και μία από τις καλύτερες ταινίες του MCU. Αν και 100% κωμωδία με πάρα πολύ καλά αστεία εμπεριέχει πολύ όμορφες ιστορίες για τις σχέσεις των ηρώων που εξελίσσονται άριστα, συστήνει φοβερούς χαρακτήρες και βοηθάει το Universe να πάει πολλά βήματα μπροστά. – Ν.

Honorable mentions: Spiderman: Homecoming, War for the Planet of the Apes, Split, Silence, It, The Lego Batman, Kingsman: The Golden Circle, Cars 3, Justice League

The post Μουσική Ανταρσία #35: Τα καλύτερα του 2017! appeared first on anthem.gr.