Βλέποντας το The Whale του Darren Aronofsky, το δεδομένο που προέκυψε είναι οι αμέτρητες σκέψεις που πλημμύρισαν το μυαλό μου. Όχι μόνο για την ταινία, αλλά για χίλια δυο πράγματα με αφορμή την ταινία. Από που να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις; Από τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται, από τον υποκριτικό γίγαντα Brendan Fraser, από τις ερμηνείες των Hong Chau και Sadie Sink ή από το μίσος που βγαίνει αυθόρμητα για τον Aronofsky; Πάντως, μετά από μια ταινία που δεν ξέρω τελικά αν μου άρεσε ή όχι, βρίσκω την ευκαιρία να μιλήσω για πράγματα που σίγουρα αξίζουν.

Το 2023 είναι κουλ και τρεντι να αποθεωνείς τον Brendan Fraser. Να μιλάς για έναν καλό άνθρωπο και για ένα τεράστιο comeback κινηματογραφικά. Η αλήθεια είναι ότι ο Fraser εδώ ήταν πάντα. Ή σχεδόν πάντα. Απλά εμείς αποφασίσαμε για ακόμη μια φορά να μην ακούσουμε. Σίγουρα, πέρασε έζησε απώλειες, πάλεψε με θέματα υγείας, αλλά δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί πλέον ότι αυτό που πλήρωσε περισσότερο είναι ότι μίλησε για την σεξουαλική παρενόχληση που είχε δεχθεί.

Ο ηθοποιός που λατρέψαμε στην Μούμια, έπαιρνε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ταινίας όπως Ταξίδι στο Κέντρο της Γης, ξαφνικά τον χάσαμε. Εκείνος βέβαια έκανε τις δουλειές, έκανε την μετάβασή του στην τηλεόραση με μεγαλύτερη επιτυχία του εύκολα το Doom Patrol, όμως δεν ήταν στην πρώτη γραμμή. ‘Ωσπου ήρθε ένας κύριος, κατά κάποιον τρόπο να αναγεννήσει την καριέρα του όπως έκανε κάποτε και με τον Mickey Rourke. Κατ’ εμέ δεν συγκρίνονται υποκριτικά. Αλλά έγινε η ίδια δουλειά πάνω κάτω.

Μιλώντας για το προφανές πρώτα απ’όλα, ο πρωταγωνιστικός ρόλος του The Whale είναι αβανταδόρικος όποιος και να το έπαιζε. Ένας υπέρβαρος γκέι καθηγητής δημιουργικής γραφής, αποκομμένος από τα πάντα, θέλει να φτιάξει την σχέση που γκρέμισε με την κόρη του. Κοίτα να δεις, όμως, που η ερμηνεία του φίλου Brendan είναι απίστευτη. Νιώθεις την έντονη παρουσία του στον χώρο ανεξάρτητα του όγκου που κουβαλά λόγω της ειδικής στολής που φορά. Και σε ένα δράμα δωματίου, πρέπει ο πρωταγωνιστής να σε αρπάζει από τον λαιμό και να μην σε αφήνει καθόλου.

Εκεί είναι που εγώ μπαίνω λοιπόν στην εξής σκέψη. Ήταν όντως καλή ταινία ή απλά εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ από τον Fraser που δεν με ένοιαζε οτιδήποτε άλλο; Μετά από σκέψεις λίγο ημερών καταλήγω κάπου στην μέση. Ναι θέλω ο συγκεκριμένος άνθρωπος να το σηκώσει το Όσκαρ. Αν δεν το πάρει ο Farrell πάντα. Ο Butler έχει χρόνια μπροστά του. Δεν πειράζει να μην το πάρει. Του δώσανε αλλού βραβεία φέτος. Οπότε ναι για την ερμηνεία. Ναι στις Hong Chau και Sadie Sink που ήταν εξαιρετικές (Sadie φιλενάδα, άντε να παίξεις και μια όχι έφηβη αγάπη μου. Σε πιστεύουμε. Προχώρα.). Ναι στις θεματικές που θέλει να θίξει ο Aronofsky θεωρητικά. Ε στην πράξη ρε παιδιά, σόρρυ, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν νευρίαζα με αυτό που έβλεπα. Δεν είναι καν ότι έβλεπα κάτι κακό απαραίτητα ή ότι με ενοχλούσε ο έντονος ρεαλισμός του. Αλίμονο. Με ενοχλούσε η φωνούλα του Aronofsky στο αυτί μου, να μου λέει κάθε τόσο “Συγκινήθηκες τώρα; Το έπιασες αυτό για τον Θεό και την πίστη;”

Η Φάλαινα είναι μια ταινία που θα αποθεώνεται από τους Αρονοφσκικούς, θα χλευάζεται από τους “εχθρούς” του κι εμείς οι υπόλοιποι θα έχουμε να θυμόμαστε ένα ακόμα θεατρικό που έγινε ταινία και μπορεί σε μερικές συζητήσεις να το ανυψώσουμε λίγο παραπάνω για έναν σοβαρό λόγο. Γιατί ο Brendan Fraser την κουβάλησε με την αξία του.

The post The Movie Corner – The Whale: Το πολυσυζητημένο comeback του Brendan Fraser appeared first on anthem.gr.

Το Anthems Radio Show, η χειρότερη ραδιοφωνική εκπομπή, επιστρέφει για έβδομη σεζόν στον αέρα του Radioalchemy!

Τζανέτος Καβαλιώτης, Νικόλας Βασιλείου και Γιώργος Παπάζογλου θα μιλάνε κάθε Τετάρτη για τα μουσικά δρώμενα, για σειρές, ταινίες και θα συνεχίζουν running jokes και το κάφρικο χιούμορ τους! Από την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου και κάθε Τετάρτη στις 8-10 μ.μ. στο radioalchemy.net!

H εκπομπή “Anthems” είναι μία σύμπραξη του anthem.gr και του Radioalchemy.net από το 2016! Σας ευχαριστούμε για τη στήριξη σας όλα αυτά τα χρόνια!

The post To Anthems Radio Show επιστρέφει την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου στο Radioalchemy! appeared first on anthem.gr.

Ας ταξιδέψουμε στο όχι και τόσο μακρινό 2011. Οι Foo Fighters είναι έτοιμοι να βγάλουν το νέο τους δίσκο, το Wasting Light, ένα δίσκο που θα αποδειχθεί ένας από τους καλύτερους, αν όχι ο καλύτερος, του συγκροτήματος. Μαζί με το Wasting Light βγαίνει και το Back and Forth, ένα ντοκιμαντέρ με όλη την ιστορία της μπάντας συν υλικό από τις ηχογραφήσεις του Wasting Light. Πρόκειται για ένα από τα πιο ωραία μουσικά ντοκιμαντέρ που έχω δει.

Σε αυτό, ο Dave Grohl, πρώην ντράμερ των Nirvana, εξιστορεί μερικές από τις χειρότερες ιστορίες με λάθη που έκανε όσο ήταν στο συγκρότημα. Το πρώτο του μεγάλο λάθος ήταν να σβήσει τα μέρη που είχε ηχογραφήσει στα ντραμς ο William Goldsmith για το δεύτερο άλμπουμ τους και εν τέλει να παίξει αυτός. Δείγμα της τελειομανίας του Grohl, το οποίο ο Goldsmith δε θα δεχθεί και θα παραιτηθεί.

Η μπάντα χρειαζόταν έναν ντράμερ και η λύση ήταν ο Taylor Hawkins, τότε ντράμερ της Alanis Morisette που ήταν από τα πιο γνωστά acts της εποχής και ο οποίος άφησε το συγκρότημα της για να μπει στους Foo. Ο Hawkins ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν το συγκρότημα. Ένας ντράμερ που είχε προσωπικότητα και πολύ καλή τεχνική και δε μπορούσε να τον αμφισβητήσει ο Grohl. Ακόμα και στα χειρότερα τους, ήταν ο Hawkins αυτός που πλακώθηκε με τον Grohl, που τον έβρισε, που του την είπε για το τι σκατά έκανε στο συγκρότημα και ενδιαφερόταν πιο πολύ να παίζει με τους Queens of the Stone Age παρά μαζί τους.

Ο Hawkins ήταν πάντα εκεί σε όλες τις εκδηλώσεις και τις παρουσίες των Foo, κάτι σαν άτυπος υπαρχηγός δίπλα στον τύπο που και του επιβλήθηκε αλλά και έγινε ο κολλητός του. Ένα άλλο σημείο του ντοκιμαντέρ είναι αυτό που ο Grohl κατάλαβε πόσο μεγάλωσε το συγκρότημα όταν έκανε sold out συναυλία στο Wembley, στην οποία εμφανίστηκαν και οι Jimmy Page, John Paul Jones των Led Zeppelin.

Ήταν μια επική στιγμή και με τους Grohl-Hawkins να ανταλλάσσουν θέσεις και να παίζουν τραγουδάρες όπως το Rock and Roll και το Ramble On και να ξεσηκώνουν το αγγλικό κοινό που τους αποθέωσε για όλο το διήμερο που έπαιξαν.

O Hawkins έφυγε φέτος τον Μάρτιο από τη ζωή, μόλις 50 χρονών. Είναι μια απώλεια που κλόνισε τους Foo Fighters, αλλά και όλους εμάς που τους ακολουθούμε χρόνια. Στο πλαίσιο της απώλειας του, οι Foo Fighters ανακοίνωσαν δύο συναυλίες εις μνήμην του, η μία στο Wembley στις 3 Σεπτέμβρη και η άλλη στο Kia Forum στο Los Angeles στις 27 του μηνός.

Σήμερα το Unstable Show δεν αποχαιρετά απλώς τον σπουδαίο ντράμερ. Ούτε θα σας πει για το πόσο φανταστικούς guests και setlist είχε η συναυλία. Σήμερα θα σας δείξω ένα από τα πιο συγκινητικά βίντεο που έχω δει. Στο πρώτο από τα δύο σόου οι Foo Fighters κάλεσαν στην σκηνή τον Shane Hawkins για να παίξει ντραμς στο My Hero.

Όλη η σημειολογία του βίντεο είναι φανταστική. Ο Shane Hawkins μοιάζει πάρα πολύ στον Taylor και εμφανισιακά, αλλά κυρίως στον τρόπο που παίζει ντραμς και το πάθος που βγάζει. Ο πιτσιρικάς επίσης παίζει το My Hero, τραγούδι που ξεκάθαρα φαίνεται πως αφιερώνει στον εκλιπόντα πατέρα του. Οι υπόλοιποι της μπάντας είναι συγκινημένοι και ταυτόχρονα αποδίδουν εκπληκτικά. Έξι απολαυστικά λεπτά στο τέλος των οποίων το κοινό αποθεώνει τον Shane και το συγκρότημα.

Έφυγες πολύ νωρίς Taylor Hawkins. Σε ευχαριστούμε για όλα.

The post The Unstable Show: There Goes My Hero… appeared first on anthem.gr.