Η 7η έκθεση των Hellas Playmobil Customizers πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 14, 15 και 16 Μαρτίου 2025, στο πολιτιστικό κέντρο “Μάνος Λοΐζος” που βρίσκεται στην οδό Θηβών 245, στο στη Νίκαια.

Η HELLAS PLAYMOBIL CUSTOMIZERS, σε συνεργασία με τον Δήμο Νίκαιας και την PLAYMOBIL® hellas σας προσκαλεί να θαυμάσετε από κοντά υπέροχες κατασκευές με μοναδικά υλικά, το μεράκι και το αγαπημένο παιχνίδι Playmobil. Πάνω από 20 εκθέματα μέσα στο χώρο θα σας μεταφέρουν στην αρχαία Ρώμη, στην άγρια δύση, σε βικτωριανές πόλεις, σε διαστημικούς σταθμούς, σε αναπαραστάσεις ιστορικών γεγονότων μέσα από την Ελληνική ιστορία,σε μεγάλες πόλεις με τρένα, σε σκηνές από ταινίες και άλλα πολλά!

Η εμπειρία κορυφώνεται με την συμμετοχή των:
Star Wars Hellenic Academy
Star Trek Hellenic Federation
The Greek GhostBusters

Κατά την διάρκεια της έκθεσης θα έχουν την χαρά οι μικροί μας φίλοι να δουν από κοντά και να αλληλοεπιδράσουν με χαρακτήρες από το STAR WARS, STAR TREK και Ghostbusters!

Θα κληρωθούν 5 υπέροχα σετ Playmobil στους μικρούς μας φίλους και 10 ετήσιες οικογενειακές συνδρομές για το PLAYMOBIL FUNPARK.. Καθημερινές εκπλήξεις και παιχνίδια με έπαθλα φιγούρες των αγαπημένων Playmobil.

Στις κληρώσεις θα μπορούν να συμμετέχουν οι επισκέπτες κατά τις ημέρες επίσκεψής τους στην έκθεση.

Η έκθεση θα είναι ανοικτή από την Παρασκευή έως και την Κυριακή από τις 09:30 έως τις 21:30 καθημερινά.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

The post Έκθεση Playmobil 2025 στην Αθήνα στον Πολυχώρο Μάνος Λοΐζος appeared first on anthem.gr.

Η 6η έκθεση των Hellas Playmobil Customizers πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 24, 25 και 26 Νοεμβρίου 2023, στο πολιτιστικό κέντρο “Μάνος Λοΐζος” που βρίσκεται στην οδό Θηβών 245, Νίκαια.

Η HELLAS PLAYMOBIL CUSTOMIZERS, σε συνεργασία με τον Δήμο Νίκαιας και την PLAYMOBIL® hellas σας προσκαλεί να θαυμάσετε από κοντά υπέροχες κατασκευές με μοναδικά υλικά, το μεράκι και το αγαπημένο παιχνίδι Playmobil. Πάνω από 20 εκθέματα μέσα στο χώρο θα σας μεταφέρουν στην άγρια δύση, σε βικτωριανές πόλεις, σε διαστημικούς σταθμούς, σε αναπαραστάσεις ιστορικών γεγονότων μέσα από την Ελληνική ιστορία, σε σκηνές από ταινίες και άλλα πολλά!

Θα κληρωθούν 5 υπέροχα σετ στους μικρούς μας φίλους και 10 ετήσιες οικογενειακές συνδρομές στο PLAYMOBIL FUNPARK. Στις κληρώσεις θα μπορούν να συμμετέχουν οι επισκέπτες κατά τις ημέρες επίσκεψής τους στην έκθεση.

Η έκθεση θα είναι ανοικτή την Παρασκευή από τις 16:00 έως τις 22:00 και το Σάββατο & Κυριακή από τις 10:00 έως τις 21:00. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Youtube

Facebook

The post Έκθεση Playmobil 2023 στην Αθήνα: Ένα Μαγικό Ταξίδι στην Ιστορία & τη Φαντασία appeared first on anthem.gr.

Αριάδνη ΕΑΡ “Στην υγειά μας”

Η Αριάδνη Ευαγγελίου-Ραχιώτη, με καλλιτεχνικό ακρωνύμιο “Αριάδνη ΈΑΡ” παρουσιάζει την πρώτη της ατομική έκθεση, στο χώρο τέχνης “Γκαλερί Ηώς”, Χέυδεν 38, στην Βικτώρια. Η έκθεση έχει τον τίτλο “Στην Υγειά Μας”. Το Anthem.gr φυσικά παρέστη στην έκθεση της νεαρής καλλιτέχνιδας.

Παρόλο που το ακρωνύμιο προκύπτει από τον αναγραμματισμό του ονόματος της, επιτρέψτε μου να πω πώς μόνο σύμπτωση δεν αποτελεί. Η έκθεση της καλλιτέχνιδας σπάει το παγωμένο και μίζερο χειμωνιάτικο τοπίο του Γενάρη. Mας φέρνει μπρος στο κατώφλι της Άνοιξης.

Με αστείρευτη δημιουργικότητα, ένα smart phone και έναν διαφορετικό από τον σύνηθες “φίλο” κάθε φορά για συντροφιά, η καλλιτέχνης ξεκίνησε μια δική της μορφής θεραπεία, μέσω της έκφρασης. Η ίδια αναφέρει:

“Είτε γιατί δεν μπορώ να ενταχθώ σε μια παρέα και το ποτήρι λειτουργεί σαν τρόπος αποφυγής, είτε γιατί βγαίνω μόνη μου. Tο ποτήρι παίζει το ρόλο του φίλου, κρατώντας μου συντροφιά όσο το ζωγραφίζω”.

Η έκθεση αποτελείται από φωτιζόμενες εκτυπώσεις με συνοδεία βίντεο. Όλα της τα έργα είναι ζωγραφισμένα σε εξωτερικούς χώρους, όπως καφέ, ταβέρνες και μπαρ. Υπό το φυσικό φως της ημέρας και το σκοτάδι της νυκτός, θερμά και ψυχρά χρώματα χορεύουν σαν μπαλαρίνες πάνω στον φωτεινό καμβά.

Ο φίλος αποκτά κάθε φορά μορφή μέσα από τα γυμνά δάχτυλα της. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως δεν χρησιμοποίησε κάποιου είδους γραφίδα για κανένα σχέδιο της. Κάθε φορά και άλλος “φίλος”, άλλο σκηνικό, διαφορετικός φωτισμός, διαφορετική μουσική. Η ίδια έχει δημιουργήσει ένα βίντεο, εντάσσοντας τον ήχο αλλά και τη διαδικασία από κάθε μέρος δημιουργίας.

“Λειτουργεί σαν καταγραφή ευχάριστων στιγμών, σαν οπτικοακουστικό ημερολόγιο. Ο θεατής νιώθει να μεταφέρεται στο χώρο δημιουργίας του κάθε έργου.” 

Εκθέτει τα έργα της σε χειροποίητα light boxes (φωτιζόμενα κάδρα), καθώς θέλει ο θεατής να έχει την αίσθηση της φωτεινής οθόνης του κινητού, όπου είναι και το μέρος δημιουργίας τους.

Η Αριάδνη Ευαγγελίου-Ραχιώτη έχει αποφοιτήσει από το τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας( Καλών Τεχνών Φλώρινας). Έχει σπουδάσει αργυροχρυσοχοΐα στο ΙΕΚ Mokume και έχει παρακολουθήσει Σεμινάρια εικαστικού κοσμήματος και άλλων τεχνικών στο εκπαιδευτικό Ίδρυμα Karma και στο Εργαστήριο Άναμμα. Έχει πάρει μέρος σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής και κοσμήματος.

Μπορείτε να ακούσετε το podcast του Anthem.gr πατώντας εδώ.

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #18: Στην Υγειά Μας – Έκθεση Τέχνης appeared first on anthem.gr.

Το τελευταίο τετραήμερο του Ιουνίου, βρεθήκαμε στο αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι, όπου λάμβανε χώρα για μία ακόμη χρονιά το αγαπημένο μας “Athens Retro Festival”. Φέτος είχαμε την τιμή να βάλουμε κι εμείς ένα μικρό λιθαράκι, παίζοντας μουσική και παρουσιάζοντας live εκπομπές από το περίπτερο που βρισκόταν στην είσοδο του χώρου. Ραδιόφωνο και Anthem.gr ενώσαμε τις δυνάμεις μας εκπέμποντας ζωντανά στον αέρα του ραδιοφωνικού και τις τέσσερις ημέρες.

Η εισροή του κόσμου ήταν συνεχής και παντού παρατηρούσες χαμογελαστά πρόσωπα. Ανθρώπους που έστω και για λίγο ξεγέλασαν τον χρόνο και επέστρεψαν στα “χρυσές δεκαετίες, αλλά και νέους που θέλησαν να πάρουν γεύση από την αίγλη του παρελθόντος.

Δυστυχώς δεν αναμετρηθήκαμε στο Street Fighter, όπως σας είχαμε υποσχεθεί, αφού διαρκώς ο νους μας ήταν στο live streaming και τη ροή του προγράμματος. Αυτός είναι κι ο λόγος που ο αριθμός των φωτογραφιών είναι σχετικά μικρός. Αποτελεί σίγουρα όμως ένα φωτογραφικό ημερολόγιο ενός διασκεδαστικού τετραήμερου, χάρη στο οποίο ξεχάσαμε προσωρινά την πίεση και την ρουτίνα της καθημερινότητας, συναντηθήκαμε με παλιούς καλούς φίλους και γνωρίσαμε ανθρώπους σέβονται το παρελθόν και κινούνται προς το μέλλον δίχως να παραμερίζουν τη σημαντικότητά του.

Ευχόμαστε η διοργάνωση να συνεχίσει να προσφέρει στον πολιτισμό της πρωτεύουσας για πολλά ακόμη χρόνια.

Ακολουθήστε τη σελίδα του Athens Retro Festival πατώντας εδώ!

Έπρεπε να κλείσουμε το άρθρο με τις μούρες μας! 😛

Σας άρεσε το ρεπορτάζ; Πατώντας εδώ μπορείτε να διαβάσετε και για άλλες ενδιαφέρουσες βραδιές στην πρωτεύουσα!

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #16: Athens Retro Festival! (Φωτορεπορτάζ) appeared first on anthem.gr.

Καλοκαιράκι! Η καλύτερη περίοδος για φεστιβάλ και συγκεκριμένα για ένα από τα καλύτερα της πόλης: το Athens Retro Festival, που επιστρέφει το τελευταίο τετραήμερο του Ιουνίου. Η Αθήνα ντύνεται με ρετρό διάθεση και ετοιμάζεται για ένα όμορφο νοσταλγικό ταξίδι στο χρόνο!

Φυσικά, πέρα από τα υπέροχα εκθέματα που υπάρχουν στο φεστιβάλ και όλες φυσικές τις εξαιρετικές υπηρεσίες, σημαντικό ρόλο θα παίξει και η μουσική, αφού μερικά από τα καλύτερα μουσικά σχήματα της πόλης, θα βγαίνουν στη live σκηνή δίνοντας τον καλύτερο τους εαυτό.

Η ομάδα μας θα βρίσκεται και τις τέσσερις ημέρες στην είσοδο του φεστιβάλ, όπου θα πραγματοποιήσει live εκπομπή μαζί με τους φίλους του ραδιοφωνικού σταθμού. Επιπλέον σας ετοιμάζουμε μία σειρά άρθρων για το Athens Retro Festival, αφιέρωμα στην σημερινή εκπομπή και φυσικά μουσικές λίστες που θα μας βάλουν στο κλίμα.

Ας αναπολήσουμε όμως λίγο μερικά από τα αγαπημένα μας ρετρό ιδιώματα και να γνωρίσουμε μερικά κρυμμένα διαμάντια που “στόλισαν” τη μουσική βιομηχανία!

Bubblegum Pop

Το πρώτο κύμα της σκηνής αυτής ξεκίνησε στα late 60s. Ένα μουσικό ιδίωμα που εξαρχής στόχευσε να σαγηνεύσει τις νεαρότερες ηλικίες. Ένα μουσικό ιδίωμα απλό λιτό και απέριττο που εξαπλώθηκε στο δυτικό κόσμο μέχρι και το 1977, που έκαναν δειλά-δειλά την εμφάνισή τους οι πρώτες ντισκοτέκ. Τα πιο γνωστά μουσικά σχήματα είναι φυσικά οι “The Lemon Pipers“, “1910 Fruitgum Company” και “The Ohio Express“. Κάθε ρετρό συλλέκτης που σέβεται τον εαυτό του, έχει έστω ένα δίσκο από τα προαναφερθέντα σχήματα.

Beat Rock

Μέχρι και σήμερα, οι λεπτομέρειες για την προέλευση τις beat rock αγνοούνται. Πρόκειται για ένα από τα προγενέστερα είδη της rock ‘n’ roll, γέννημα θρέμμα των 60s. Η μουσική διαφοροποίηση έχει να κάνει με το ότι οι ρυθμοί αυστηρά παραμένουν στα 4/4. Παρά τον κανόνα αυτό όμως, η μουσική είναι επαναστατική για την εποχή. Ξεπηδάει από το Liverpool και κάνει το γύρο του κόσμου. Οι “Beatles“, ως πρωτοπόροι δίνουν σάρκα και οστά στο κίνημα και στην πορεία ακολουθούν οι θρύλοι “Rolling Stones“. “The Animals“, “The Kinks“, “The Dennison” και πολλές ακόμη μπάντες δίνουν σάρκα και οστά στη μουσική με την οποία μεγαλώσαμε. Εγώ βέβαια επισυνάπτω το αγαπημένο μου τραγούδι από τους “Herman Beats“!

Electro Swing

Τι συμβαίνει όταν αναμιγνύουμε vintage swing με jazz, house, hip hop και EDM; Μα φυσικά ίσως το καλύτερο μουσικό ιδίωμα των 00s. Ένα είδος ριζοσπαστικό που κράτησε τις ρίζες της swing, την πακετάρισε και την παρουσίασε με τον ωραιότερο τρόπο στο σύγχρονο κόσμο. Από το “Caravan Palace” και “Caro Emerald” μέχρι τον “Parov Stellar” και τους πιο πρόσφατους “Boogie Belgique“, έχουμε μία σκηνή που ακόμη προσφέρει. Αφήνω το αγαπημένο Volta, που αν και σχετικά πρόσφατο, το έχουμε τιμήσει άπειρες φορές στην εκ

80s Indie Rock

Η Βρετανία αποτέλεσε μητέρα για πολλά παρακλάδια του ροκ. Η Indie Rock βέβαια ξεπετάχτηκε από τα σπλάχνα της μας γρήγορα διέσχισε την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Shoegazing, Alternative, Post Punk, College Rock βρίσκονται στην αγκαλιά της Indie Rock, η οποία άκμασε στα 70s και τα 80s. “The Pixies“, “The Cure“, “Verve“, “R.E.M.“, “The Jesus and Mary Chain“, “Nirvana“, “Sonic Youth“. Πόσες υπέροχες μπάντες μπορείς να πρωτοθυμηθείς; Μπάντες που οι τότε συντηρητικοί καταδίκαζαν, μα διαδόθηκαν σε χρόνο ρεκόρ στις pubs. Όχι και άσχημα έτσι;

Jazz Funk

Νέα Ορλεάνη! Η πόλη που το 19ο αιώνα γέννησε την jazz, την μητέρα της σύγχρονης μουσικής. Η πόλη των καταχρήσεων, της λάσπης και του ξέφρενου γλεντιού. Σημείο κατατεθέν, αφού από εκεί ξεπετάχτηκε και η Jazz Funk, η πιο ευδιάθετη ένωση που θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος και που μέχρι και σήμερα “ντύνει” ταινίες του Hollywood! Αυτό το υποείδος χαρακτηρίζεται από γρήγορους ρυθμούς, ηλεκτρονικό ήχο και φυσικά synthesizer, αφού είναι ένα από τα πρώτα ιδιώματα που το συμπεριέλαβαν στις συνθέσεις! “The Bottle“, “Rock Creek Park“, “Chameleon“, “The Revolution“, “Earth, Wind & Fire“!

70s – 80s Disco Pop

Μα φυσικά γίνεται να αφήσουμε εκτός τη χρυσή εποχή; Τα χρόνια που οι νεότεροι όλοι θα θέλαμε να ζήσουμε έστω και για λίγο! Ευτυχώς που υπάρχουν και εκδηλώσεις όπως το Retro Festival, όπου μπορούμε να βιώσουμε κάπως την αίγλη και την ομορφιά της εποχής! Άλλη τη λένε New Wave, Synth-Pop, Electronic, μα ο παράγοντας είναι κοινός. Καλλιτέχνες που έχουν αφήσει ιστορία και έχουμε τιμήσει, όπως οι “Boney-M“, “Eurythmics“, “Duran Duran“, “Madonna“, “David Bowie“. Ίσως πρόκειται για το ιδίωμα που αγαπήθηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στην Ελλάδα, αφού “γεννήθηκαν” ντισκοτέκ σε ολόκληρη τη χώρα. Αγαπάμε!

The post Μουσική Ανταρσία #49: 6 αγαπημένα είδη μουσικής που θα ακούσεις στο Athens Retro Festival! appeared first on anthem.gr.

Από φέτος λοιπόν, πολλές από τις περσινές κατηγορίες αλλάζουν συλλήβδην, όσον αφορά τουλάχιστον την μουσική σκηνή και την ραδιοφωνική μας εκπομπή. Επιπλέον αποφασίσαμε να κινηθούμε πιο δημιουργικά στις επιλογές μας.

Αν και σε αντίθεση με το ’17, η χρονιά δεν ήταν ιδιαίτερα παραγωγική για το Χόλιγουντ, αποφασίσαμε να επανέλθουν οι επιλογές για τις αγαπημένες μας σειρές και ταινίες, επειδή οι ακροατές της εκπομπής έχετε αγκαλιάσει τη συγκεκριμένη θεματική και συμμετέχετε ενεργά. Δειλά-δειλά κάνει και την εμφάνισή της η κατηγορία με αγαπημένα comics και βιβλία. Ελπίζουμε πως το 19 θα μας δοθεί η ευκαιρία να γεμίσουμε το άρθρο με ακόμη με περισσότερες επιλογές.

Τέλος θυμίζουμε πως πρόκειται ξεκάθαρα για προσωπικές απόψεις, αφού θέλουμε απλώς να παρουσιάσουμε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, λέγοντας δύο λόγια γιατί.

Ευχόμαστε το 2018 να κλείσει όμορφα και δημιουργικά. Μακάρι να έχουμε μία υπέροχη χρονιά!

[Βρείτε μας στο facebook πατώντας εδώ].

Ο δίσκος της χρονιάς, τελεία και παύλα! Ό,τι πιο δυνατό έχουν βγάλει οι “Architects” κατά τη διάρκεια της δισκογραφικής τους πορείας! Συναισθηματικά τέλειο, με σωστή δομή από την αρχή μέχρι το τέλος και riff που τσακίζουν κόκαλα. ! Ήδη τα άρτια κομμάτια του δίσκου έχουν βρει θέσεις στις μουσικές μας λίστες! – Τ.

Είναι τρομερή η εξέλιξη των Ghost τα τελευταία χρόνια τόσο σε θέμα σκηνικής παρουσίας όσο και μουσικής σύνθεσης. Στο Prequelle ακούγονται απολαυστικότεροι από ποτέ, έχοντας πιο catchy μελωδίες και pop φωνητικά, αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσουν τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες, βάζουν στην εξίσωση πιο πολλά μουσικά όργανα όπως σαξόφωνο και synthesizer και δίνουν στο κοινό ένα εξαιρετικό σύνολο τραγουδιών. – Ν.

Πίστευα ότι οι Godsmack έχουν δώσει πάνω-κάτω όσα είχαν να δώσουν μέχρι τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, αλλά προφανώς έκανα λάθος. Με το When Legends Rise ο Sully Erna και η παρέα του βγάζουν ένα πολύ διασκεδαστικό άλμπουμ με μοντέρνο heavy ήχο, ραδιοφωνικά κομμάτια, αλλά και σκληρές συνθέσεις που θύμισαν τη μπάντα των 00s που λάτρεψα στο Λύκειο. – Ν.

Οι Alice In Chains μετά το comeback τους με την πρόσληψη του William DuVall έχουν κυκλοφορήσει άλλα δύο φοβερά άλμπουμ, αλλά το Rainier Fog είναι μακράν το καλύτερο τους μετά την επιστροφή τους. Ισορροπώντας μεταξύ του rock και του metal με πολλά επαναλαμβανόμενα κολλητικά riffs, το trademark φωνητικό δίπολο των DuVall-Cantrell και στιβαρό rhythm section, το αποτέλεσμα είναι τρομερό με μερικά από τα τραγούδια τους να συγκαταλέγονται στα καλύτερα της χρονιάς. -Ν.

Έχουν βάλει σκοπό να μας τρελάνουν οι MoS. Δύο χρόνια μετά το EP τους που μας ανατίναξε το μυαλό, οι Βορειοελλαδίτες post-rockers επιστρέφουν με έναν απίστευτο instrumental full-length δίσκο, ο οποίος βρίθει από πανέξυπνα riffs, είναι σε κάποια σημεία πωρωτικός, σε άλλα σημεία ρίχνει τους τόνους και χωρίς μισό στίχο σε παρασέρνει σε ένα ταξίδι σκέψεων και νοημάτων μέσα από το concept που αφορά τη ζωή και το λόγο ύπαρξης μας. Εκπληκτικό. – Ν.

Η πειραματική μουσική των Message in a Cloud ξεφεύγει από τις παραδοσιακές φόρμες. Από την πρώτη κιόλας ακρόαση ο δίσκος καταφέρνει να δημιουργήσει συναισθήματα.  Η παντελής απουσία φωνητικών εξυπηρετεί άψογα το storytelling. Δίκαια το motto της χρονιάς ήταν: “Eat, Sleep, Listen to Anassa, Repeat.” -T.

Στίχοι και riffs που “δεν μπορούμε να βγάλουμε από το κεφάλι μας”, ψυχεδελικά φωνητικά και μία εξαιρετική πρόζα από τον Ψαραντώνη, συνθέτουν το εξαιρετικό αυτό δίσκο, που αναμφίβολα έχει κερδίσει μία θέση στα highlights της χρονιάς. Ποίηση, μουσική, απελευθέρωση! – Τ.

Μία συγκλονιστική κυκλοφορία, όπου συγκεντρώθηκαν ανέκδοτα τραγούδια του Θάνου. Είναι δύσκολο να ακούσει κάποιος το δίσκο δίχως να φορτιστεί με κάποιο από τα κομμάτια του εκλιπόντος. Μία συγκινησιακά φορτισμένη κυκλοφορία που αγαπήσαμε. – Τ.

Οι Deathcrop Valley μας απέδειξαν και στο παρελθόν, με lives όπως το Anthem Festival, πως μπορούν να είναι εκρηκτικοί. Από το ομώνυμο album τους δεν περίμενα τίποτα λιγότερο. Τρομερά riffs που σου κολλάνε στο μυαλό, καταπληκτικά φωνητικά και δυναμικό rhythm section, ένας 100% άρτιος δίσκος που σίγουρα θα λατρέψει κάθε οπαδός του heavy rock. Απολαύστε αυτό το δίσκο και όπως και εγώ χτυπηθείτε με όλα του τα κομμάτια. – Ν.

Μία από τις καλύτερες μπάντες της σκηνής μας, οι “The Last Drive” κυκλοφόρησαν φέτος έναν δυνατό δίσκο, μας χάρισαν μερικές απίστευτες συναυλίες και κατάφεραν να μας εθίσουν με το αψεγάδιαστο single του “Always the Sun”, το οποίο είναι η αλήθεια πως περιμέναμε με ανυπομονησία! – T.

Έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία, αλλά δε μπορούμε να πούμε ότι μας χάλασε κιόλας. Ένα τρομερό single σαν κι αυτό έχει θέση στα καλύτερα της χρονιάς με τους Slipknot να μας θυμίζουν εποχές Iowa, θυμό να ξεχειλίζει από κάθε στίχο και τους ίδιους να ακούγονται εξίσου φρέσκοι, έτοιμοι για ένα ακόμα επιτυχημένο δισκογραφικό βήμα. Ανυπομονούμε και για το νέο άλμπουμ. – Ν.

Δίκαια το 2018 ήταν η χρονιά των Noise Figures! Αν και το “Telepath” είναι ένας υπέροχος δίσκος, το “Lethary” είναι η αφρόκρεμα του album! Εξαιρετικό, εθιστικό και με τεράστιο replay value, ήταν το τραγούδι που φέτος δεν σταματούσαμε να ακούμε. Και μην ξεχνάμε πως ήταν από τα αγαπημένα των ακροατών της εκπομπής μας! Θα μπορούσαμε να πούμε πως “μας στοίχειωσε και στον ύπνο μας! – Τ.

Η τεράστια Dolores O’ Riordan των Cranberries θα συμμετείχε σε αυτή τη διασκευή, αλλά τη μέρα της ηχογράφησης έφυγε από τον κόσμο. Οι Bad Wolves εις μνήμην της, προσθέτουν metal στοιχεία στην κλασική επιτυχία με το αποτέλεσμα να κερδίζει τον κόσμο τόσο λόγω των εξαιρετικών φωνητικών του Tommy Vext, όσο και του δυναμισμού που αποπνέει. Πολύ όμορφο. – Ν.

Ένας από τους λόγους που λάτρεψα αυτήν την ταινία(ρα) ήταν και το soundtrack, με το κάθε τραγούδι να ταιριάζει τέλεια στην κάθε σκηνή. Hip-Hop, R&B και rap κομμάτια με φοβερούς καλλιτέχνες όπως τον Post Malone ντύνουν άψογα την ταινία. Δυνατές υποψηφιότητες είχαν και το soundtrack του Black Panther και φυσικά το Venom του Eminem. – Ν.

Austin ήταν αναμφίβολα ο pop καλλιτέχνης που ακούσαμε περισσότερο από κάθε άλλον εντός του 2018. Με συνεχή ροή κομματιών, δυνατές συνεργασίες και άψογο flow, τα κομμάτια του καταφέρνουν πάντοτε να κερδίσουν επάξια τις κορυφαίες θέσεις των charts. – T.

Πάντα υπάρχει ένα debate, αν το κάθε καινούργιο Opening του JoJo ταιριάζει με την σειρά. Για την πέμπτη σεζόν του JoJo, η συζήτηση αυτή δεν υπάρχει. Το Fighting Gold μπαίνει δυναμικά και αφήνει το κοινό γεμάτο αισθήματα. Καθ’όλην την διάρκεια του κρατάει ένα άνετο pace, μέχρι που φτάνει στο ρεφρέν και το “γυρνάει ανάποδα”. – Π.

Η 4η σεζόν της σειράς είναι και η καλύτερη μέχρι στιγμής, με τον πήχη να ανεβαίνει διαρκώς. Η αργή και μεστή προσέγγιση στο σενάριο δεν έλειψε ούτε φέτος, ενώ οι αποκαλύψεις για τους αγαπημένους μας χαρακτήρες από το σύμπαν του Breaking Bad, μας χαστούκιζαν συνεχώς στα μούτρα. Πέραν της εξαιρετικής πλοκής, η ώριμη και αψεγάδιαστη σκηνοθεσία δημιούργησε μία σειρά που δεν έπασχε από καμία παθογένεια! – Τ.

Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας: Τη σειρά αυτή την κατέβασα από το Netflix, για να σκοτώσω το χρόνο μου στην πτήση προς Ιταλία. Βέβαια δεν είμαι μέντιουμ, για να ξέρω αν ήταν χάλια η σειρά πριν την δω (γκουχ-γκουχ). Ωστόσο,από το πρώτο κιόλας επεισόδιο το “Money Heist” κατάφερε να με κερδίσει. Η γρήγορη εξέλιξη της πλοκής παραδόξως δεν με κούρασε, η σκηνοθεσία ήταν δυνατή, η δράση ανελλιπής και το χιούμορ καυστικό. Μοναδικό παράπονο: ε δεν γίνεται τώρα να μου χορεύετε το Bella Ciao στις ξαπλώστρες στη Μύκονο! Λυπηθείτε μας! – Τ.

Α ρε Daredevil μας αρρώστησες και φέτος. Το “παιδί” της Marvel και του Netflix όχι απλά δε λύγισε μετά από δύο εξαιρετικές σεζόν, αλλά έβγαλε μία τρίτη που ήταν απολαυστική από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Τρομερή εξέλιξη της πλοκής, καταπληκτική σκηνοθεσία, σεμιναριακές σκηνές μάχης και απίστευτοι χαρακτήρες. Παραμένει στο πάνθεον των υπερηρωικών σειρών και ας είναι αυτή η τρίτη σεζόν η τελευταία – Ν.

Με την καινούργια του σεζόν να βγαίνει σε λίγες μέρες και την οδύσσεια που πέρασαν οι συντελεστές του Β99 να ξαναβγούν στην tv, ευχόμαστε απλά η σειρά να έχει μια σταθερή πορεία. Μια απίθανη κωμωδία, γεμάτη γέλιο, συγκινήσεις, running jokes και Die Hard references. Must Watch! – Π.

Τι σεζόν κι αυτή; Με ένα συνταρακτικό “Fall Finale” και την ιστορία να εξελίσσεται πιο δυναμικά από ποτέ, το “The Blacklist” κατάφερε και φέτος να αναδειχθεί ως μία από τις καλύτερες σειρές της χρονιάς. Φυσικά και φέτος ξεχώρισε ο James Spader στο ρόλο του Reddington, ενώ τρομερή ήταν και η εξέλιξη του Ryan Eggold, που υποδυόταν τον Tom Keen. – Τ.

Το animation στα καλύτερα του! Μία σειρά που απογείωσε το space drama με καυστικό παράλληλα χιούμορ, το οποίο μας επέτρεπε να εμβαθύνουμε στους χαρακτήρες και την πλοκή. Άψογο από όλες τις απόψεις, το Final Space κατάφερε να συγκινήσει ακόμη και τους πιο σκληρούς κριτικούς. Ανυπομονούμε για τη δεύτερη σεζόν! -Τ.

Το Camp Camp είναι μία από τις καλύτερες σειρές animation του διαδικτύου. Αρχικά, φαίνεται για ένα κλασσικό παιδικό cartoon με κατασκηνωτές. Όμως από το πρώτο κιόλας επεισόδιο, η πραγματική του ταυτότητα αποκαλύπτεται. Με αρκετό adult humor, καλοφτιαγμένες σκηνές και εξαιρετικό voice acting, το Camp Camp είναι μια τελείως διαφορετική σειρά, και η τρίτη σεζόν απλά εμβαθύνει στο πόσο καλή είναι. – Π.

Το ομώνυμο βιβλίο της Gillian Flynn το προτείνω ανεπιφύλακτα και η σειρά του HBO έκανε εξαιρετική δουλειά στη μεταφορά του. Pulp στοιχεία, πολύ καλή σκηνοθεσία από τον Jean-Marc Vallée, ρυθμός που βοηθά το θεατή στην κατανόηση όσων διαδραματίζονται, αρκετό μυστήριο και φυσικά μία τελική σκηνή που σου κόβει την ανάσα. – Ν.

Η Robbin’ Season του Atlanta περιείχε μερικά από τα καλύτερα επεισόδια της χρονιάς και σκηνοθετικά ήταν από τις πιο άρτιες φετινές σειρές. Hiro Murai και Donald Glover δίνουν μαθήματα σκηνοθεσίας σε επεισοδιάρες όπως το Teddy Perkins και το Barbershop. Αν λατρέψατε κι εσείς το βίντεο κλιπ του “This is America”, μαντέψτε ποιοι βρίσκονται πίσω από τη σύλληψη και εκτέλεση του. Σειρές σαν το Atlanta δε βγαίνουν κάθε χρόνο. – Ν.

Started from the bottom, now we are here. Η καλύτερη σειρά όλου του Arrowverse, μας χαρίζει 2 ακόμη σεζόν το 2018. Με το επικό Final battle της 3ης σεζόν και το μοναδικό “Legends of To meow meow” επεισόδιο της 4ης, το LoT ικανοποιεί dc, scifi και comic book fans. – Π.

Δεν είναι κάτι σύνηθες να βγαίνουν καλές horror σειρές, but Netflix did it again! To The Haunting of Hill House είναι μία πάρα πολύ προσεγμένη σειρά, πολύ τρομακτική ανά σημεία χωρίς να χρησιμοποιεί συνέχεια jump scares, αλλά καλλιεργώντας μία ανατριχιαστική ατμόσφαιρα. Έχει πρωτότυπο storytelling, χρησιμοποιώντας διαφορετικές αφηγηματικές τεχνικές κατά τη διάρκειά της. – Ν.

Η σειρά-Βασιλιάς των anime επέστρεψε, πιο δυνατή από ποτέ. Απολύτως πιστή στο manga, καταφέρνει παράλληλα να βελτιώσει αρκετές κλασσικές σκηνές από το masterpiece του Araki. Περιμένουμε πολλά περισσότερα από το νέο έτος και ήδη έχει γίνει το καλύτερο anime του 2019. – Π.

Μια σειρά που καταφέρνει να πατήσει κάτω τα περισσότερα tropes γύρω από παρόμοιες σειρές, το Goblin Slayer μας παρουσιάζει της περιπέτειες του ομώνυμου χαρακτήρα. Πρόκειται για ένα αρκετά βίαιο anime, που παρουσιάζει ένα σκληρό και αληθοφανή κόσμο, παρόλο που βρίσκεται σε Fantasy Setting. – Π.

Ωραίο το Black Panther, τίμιος ο Aquaman, αλλά όπως είναι φυσιολογικό το Infinity War ήταν η καλύτερη υπερηρωική ταινία της χρονιάς. Κατάφερε να συμπεριλάβει άπειρους χαρακτήρες, δίνοντας καλό screen time στους περισσότερους, είχε στιγμές που ουρλιάζαμε από τη χαρά μας με όσα εκτυλίσσονταν στην οθόνη, οι μάχες ήταν τρομερές και η σκηνοθεσία εξαιρετική. Ένα απίστευτο σύγχρονο blockbuster, once again καταπληκτική δουλειά από τη Marvel. – Ν.

Μία ταινία που δε μπορεί να αφήσει ασυγκίνητο κανέναν fan του Spiderman, με απίστευτο χιούμορ, animation που σε μαγνητίζει, κορυφαίο soundtrack και σενάριο που εξελισσόταν οργανικά, παρά την πολυπλοκότητα του multiverse. Την παράσταση κλέβει φυσικά ο χαρακτήρας του Miles Morales και η τάση των δημιουργών για αυτοσαρκασμό! – Τ.

Αν και η ταινία δεν ήταν απολύτως πιστή στο βιβλίο του Ernest Cline, ξεχώρισε αρκετά, ενώ ήταν μια unique ταινία με άπειρα έξυπνα pop culture references, καλοστημένο plot και πανέμορφο στυλ. Οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν ικανοποιητικές, και η τελική μάχη ήταν απλά μοναδική. – Π.

Εν έτει 2018, μία βιογραφία για τον Freddy Mercury μας έκανε όλους να λατρέψουμε τη συνθετική και τραγουδιστική ιδιοφυΐα του frontman των Queen λες και τους ξανακούγαμε για πρώτη φορά. Ο Rami Malek είναι συγκλονιστικός ως Freddy, ενώ η απόδοση πολλών στιγμών του συγκροτήματος (κι ας υπήρξαν αλλαγές σε σχέση με την πραγματική ιστορία) είναι απίστευτα πιστή με το Live Aid να αποτελεί μία τρομερή κορύφωση. – Ν.

Μπορεί να μην είναι η ταινία της χρονιάς, ωστόσο αυτή η διαφορετική οπτική στην ιστορία του Christopher Robin και του αρκούδου του, Winnie The Pooh, καταφέρνει με ευκολία να μας μεταφέρει γλυκόπικρα συναισθήματα. Όλοι μας ταυτιστήκαμε με τον Robin του παρελθόντος, αν και συμπάσχουμε με την ενήλικη πλευρά του χαρακτήρα. Μία ταινία που μας θύμισε τη μαγεία της παιδικής μας ηλικίας με διασκεδαστικό σενάριο και πανέμορφη σκηνοθεσία! – Τ.

Ο John Krasinski εκτός από πολύ καλός κωμικός ηθοποιός, αποδεικνύει πως είναι γενικότερα καλός ηθοποιός και σκηνοθέτης μέσω αυτής της πάρα πολύ καλής ταινίας. Το A Quiet Place δε χρειάζεται σενάριο, αλλά ήχους, ατμόσφαιρα και φυσικά τη σκηνοθετική πινελιά του Krasinski για να τρομάξει το θεατή και να τον κάνει να νιώθει πως βρίσκεται μαζί με τους πρωταγωνιστές στη δυστοπία, στην οποία ζουν. Τρομερά πράγματα. – Ν.

Ήρθε από το πουθενά το Game Night, αλλά τη δουλειά του την έκανε. Στη σύγχρονη κωμωδία όπου οι περισσότερες ταινίες ή είναι παρωδίες ή έχουν παντού κακά αστεία, το Game Night ήταν πρωτότυπο, πρόσθεσε λίγη ευρηματικότητα, καλά running jokes και έβγαλε γέλιο μέσα από τις καταστάσεις που ζούσαν οι πρωταγωνιστές. O Jason Bateman είναι απλά τέλειος. – Ν.

Είναι τρομερό το πόσο σταθερά ποιοτικός τίτλος είναι το Batman. Μετά τους Grant Morrison στα τέλη των 00s και Scott Snyder κατά το New 52, ο Tom King γράφει συνεχώς όλο και πιο ευρηματικές ιστορίες, εξερευνώντας πτυχές του αγαπημένου ήρωα που δεν είχαμε δει στο παρελθόν και οι οποίες το φέρνουν στην κορυφή των καλύτερων κόμικ της DC. Must-read για κάθε λάτρη της ένατης τέχνης. – Ν.

Οι εκδόσεις Οξύ έχουν φέρει νέα πνοή όσον αφορά τα κόμικ στα ελληνικά και με το Infinity Gauntlet έκαναν ένα ακόμα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Άψογη μεταφορά της κλασικής ιστορίας του Jim Starlin, μία έκδοση που έπρεπε επιτέλους να δούμε στη χώρα μας και η οποία ήρθε στο τέλειο σημείο κοντά στην κυκλοφορία του Infinity War. Όσον αφορά το κόμικ καθ’ αυτό, είναι μία από τις καλύτερες ιστορίες όλων των εποχών τόσο για τη Marvel όσο και γενικά και καθόλου υπερτιμημένη καθώς γι’ αυτό προσπάθησαν κάποιοι αδαείς να μας πείσουν, αποτυγχάνοντας πλήρως. Σε κάθε σελίδα σε ενθουσιάζει και σε αφήνει διψασμένο για τη συνέχεια. Διαβάζεται μονορούφι και σε αφήνει πλήρως ικανοποιημένο. – Ν.

Το βιβλίο “διαμάντι” της φετινής χρονιάς ήρθε από την Ars Nocturna. Οι ιστορίες του Λευκάδιου Χερν πήραν σάρκα και οστά στα ελληνικά σε μία προσεγμένη έκδοση που δίκαια έγινε best seller! Το βιβλίο περιέχει όλο το πακέτο: όμορφο εξώφυλλο, σωστά δομημένες εισαγωγικές πληροφορίες, εξαιρετικές μεταφράσεις. Ένας τίτλος που πρέπει να κοσμεί κάθε βιβλιοθήκη. – Τ.

Όσον αφορά τα κόμικ στα Ελληνικά, οι Εκδόσεις Οξύ πήραν μία πολύ σωστή απόφαση με την έκδοση του Venom από τον Rick Remender. Πολύ ωραία ιστορία με τον ανάπηρο βετεράνο του πολέμου Flash Thompson να είναι ο κυβερνητικός πράκτορας Venom σε μία ιστορία πέντε τευχών πραγματικά υπέροχη με αρχή, μέση και τέλος. Σίγουρα μία κυκλοφορία που δεν περίμενα τόσο καλή και αποτέλεσε έκπληξη. – Ν.

Με το αναμενόμενο anime adaptation του να κυκλοφορεί σύντομα, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το πιο διαφορετικό/επικό Isekai εκεί έξω. Η ιστορία του Naofumi ξεκινάει με τον κόσμο να τον μισεί και να τον κατηγορεί για ένα έγκλημα το οποίο δεν διέπραξε, με αποτέλεσμα από ήρωας να θεωρείται κακοποιός. Έχοντας χάσει την ελπίδα του στην ανθρωπότητα, θα βρει συμμάχους εκεί που δεν το περιμένει, και με την βοήθεια τους θα προσπαθήσει να σώσει τον κόσμο, αυτόν τον οποίον τον πούλησε… – Π.

Για μία ακόμα χρονιά τα Κουραφέλκυθρα μας έκαναν να γελάσουμε στο μέγιστο βαθμό. Με τη θεματολογία να ποικίλει, πολλούς χαρακτήρες να εμφανίζονται σε πολλαπλά σκίτσα και φυσικά τα αστεία και το χιούμορ να μην έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα από ποιοτικά κόμικ του εξωτερικού. Αξίζει να στηρίξετε εκτός της σελίδας στο Facebook, την έντυπη έκδοση όπου συγκεντρώνονται τα πρώτα 8 χρόνια των Κουραφέλκυθρων. – Ν.

Με συνεχή ροή νέων επεισοδίων κάθε Σάββατο και Τρίτη, “οι Περιπέτειες του Θεού” είναι το πρώτο πράγμα που διαβάζουμε για να ξεκινήσει ευχάριστα η μέρα. Με πρωτότυπους χαρακτήρες και δημιουργική πλοκή, πρόκειται για μια απολύτως μοναδική ιστορία και δεν χάνουμε επεισόδιο. – Π.

Η pop κουλτούρα είχε την τιμητική της στο διήμερο του AthensCon, το οποίο φέτος πραγματικά απολαύσαμε. Στο φεστιβάλ παρακολουθήσαμε ενδιαφέρουσες ομιλίες για αγαπημένα κόμικ, γνωρίσαμε καταξιωμένους καλλιτέχνες από Ελλάδα και εξωτερικό και κάναμε μία όμορφη βόλτα με διάρκεια μεγαλύτερη των 8 ωρών.  – T.

Η αγαπημένη μας εκδήλωση επέστρεψε για μία ακόμη χρονιά στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, ίσως με την πιο βολική διαρρύθμιση που έχουμε δει ποτέ στο χώρο. Με δυνατούς καλεσμένους και πολύ καλή οργάνωση, το διήμερο event κύλισε ευχάριστα. – Τ.

Τα αγαπημένα εβδομαδιαία events των Reflections έδωσαν για μία ακόμη χρονιά δυναμικό παρόν στα αθηναϊκά δρώμενα. Συγγραφείς, ηθοποιοί, μουσικοί και καλλιτέχνες ένωσαν τις δυνάμεις τους στη σκηνή του Death Disco, με το Vampire Masquerade και εκδηλώσεις για θεματικές που αγαπάμε (Lord Of The Rings, Cure, Sandman, Helloween κ.α) να έχουν την τιμητική τους. Φέτος κυκλοφόρησε και η ανθολογία της εκδήλωσης “Σκιές και Αντανακλάσεις”, όπου συμμετείχα κι εγώ, εκπροσωπόντας το anthem.gr! -T.

Ο Ελληνικός Σύλλογος Παιχνιδιών Ρόλων και Στρατηγικής συνέχισε να δείχνει έμπρακτα την αγάπη του για το αντικείμενό του και φέτος. Με συμμετοχή σε όλα τα μεγάλα φεστιβάλ, συνεχή παρουσία στα social media, τα καθιερωμένα πάρτυ που διοργανώνει και φυσικά άπειρο παιχνίδι, ο ΕΣΠΑΙΡΟΣ διέγραψε και φέτος εξαιρετική πορεία! – Ν.

Η πιο ηλίθια μορφή συνομοσιολόγων είναι αναμφίβολα οι flat earthers. Έχοντας μπει στις σελίδες τους, προσπαθήσαμε πολλές φορές μέσω της εκπομπής και της αρθρογραφίας μας να εξετάσουμε πως γίνεται να επιβιώνει μία τόσο βλακώδης θεωρία στην εποχή μας. – Τ.

Η καθολική εκκλησία ζήλεψε τη δόξα του Pokemon Go και αποφάσισε να κυκλοφορήσει ένα αντίστοιχο παιχνίδι, με σκοπό να οδηγήσει τους νέους στο κατώφλι της. Αναρωτιόμαστε εμείς, πόσο σπάνιος χαρακτήρας θα είναι ο Άγιος Βελισσάριος; – Τ.

The post Μουσική Ανταρσία #44: Τα καλύτερα του 2018! appeared first on anthem.gr.

Η αλήθεια είναι πως είμαι άνθρωπος του στεκιού. Μου αρέσει να επισκέπτομαι συχνά τα αγαπημένα μου μαγαζιά, τα οποία αποτελούν ασφαλή επιλογή για να περάσουμε καλά. Αντίθετα, σπάνια θα ανακαλύψω κάτι νέο που θα μου κεντρίσει το ενδιαφέρον και που θα αποδειχθεί ότι όντως αξίζει.

Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να δημιουργήσω αυτή τη στήλη για να παρουσιάσω μουσικές (κι όχι μόνο) εκδηλώσεις που μου τράβηξαν την προσοχή και που πραγματικά αγάπησα. Μία από αυτές είναι τα Reflections, μία dark pop cultur εκδήλωση που διοργανώνεται σχεδόν κάθε Πέμπτη στο Death Disco, λίγο πιο κάτω από το σταθμό του Θησείου. Στο event με προσκάλεσαν όταν επισκέφθηκα το τραπέζι της Ars Nocturna στο Φαντάsticon λίγες μέρες νωρίτερα.

Το μαγαζί είναι εύκολα προσβάσιμο, καθώς βρίσκεται κοντά στο σταθμό του ηλεκτρικού. Φτάνοντας εκεί περίπου στις 8 η ώρα, μείναμε με το στόμα ανοικτό. Ο μινιμαλιστικά διακοσμημένος χώρος είχε γεμίσει από νωρίς. Υπήρχε μία άκρως ενδιαφέρουσα έκθεση έργων τέχνης (πίνακες-φωτογραφίες) και μία καρέκλα σε μία άδεια και όμορφα φωτισμένη σκηνή (γεγονός που πρόδιδε κάποια παρουσίαση). Επίσης υπήρχαν άνθρωποι που μοίραζαν αναμνηστικές κάρτες, καθώς και πάγκοι με merchandise. Όλα φάνταζαν υπέροχα.

Αφού βρήκαμε ένα τραπέζι, αράξαμε κι απολαύσαμε το μουσικό αφιέρωμα στους Sisters Of Mercy, που έτρεχε από τον Γιώργο Σαφελά στα decks. Ύστερα από περίπου μισή ώρα ανέβηκε στη σκηνή ο Γιώργος Μπελαούρης, ένας νέος κι ανερχόμενος συγγραφέας ο οποίος παρουσίασε με όμορφο τρόπο τον gothic τρόπο ζωής. Ο Γιώργος απέφυγε κάθε υπερβολή και με το άμεσο κι έξυπνο χιούμορ του κέρδισε το ενδιαφέρον και το χειροκρότημα του κοινού. Θυμάμαι χαρακτηριστικά αρκετά άτομα από το κοινό να κουνούν καταφατικά το κεφάλι τους και να λένε: Πόσο δίκιο έχεις!

Ύστερα λοιπόν από αυτή την παρουσίαση συνεχίστηκε το αφιέρωμα στους Sisters Of Mercy και λίγο αργότερα περάσαμε σε μία νέα αφήγηση, αυτή τη φορά από τον Ανδρέα Μιχαηλίδη, ο οποίος εντυπωσίασε τους πάντες με τις ιστορίες του στο Φαντάsticon. Αμέσως λοιπόν έγινε προφανές ότι θα ακούσουμε μία από αυτές τις συγκλονιστικές ιστορίες. Κι όντως έτσι έγινε. Η αφήγηση ξεκίνησε χιουμοριστικά με τον αφηγητή να παρουσιάζει την άποψη του για το τι είναι gothic αλλά και τον παρελθοντικό εαυτό του. Στη συνέχεια όμως παρουσίασε μια εξαιρετικά μελαγχολική και σκοτεινή ιστορία σχετικά με το θάνατο και τα μαθήματα που μας δίνει η ζωή. Θεωρώ πως θα χάσει τη μαγεία της αν προσπαθήσω να την περιγράψω!

Λίγο πριν φύγω, χάζεψα την έκθεση και θα σας παρουσιάσω μερικές φωτογραφίες από αυτή, τις οποίες τράβηξε ο ίδιος ο Ανδρέας Μιχαηλίδης.

Εφόσον λοιπόν περάσαμε άψογα στα Reflections, αποφάσισα να επικοινωνήσω με το Γιώργο Σαφελά για να μου δώσει περισσότερες πληροφορίες:

“Τα Reflections εδώ και ενάμιση μήνα διανύουν αισίως την τρίτη χρονιά ζωής τους στο Death Disco. Από όταν τέθηκε η ιδέα να δώσουμε μια νέα πνοή στις καθημερινές με ελεύθερη είσοδο (!) και ο Λεώ Σκιαδάς (the club owner) με εμπιστεύτηκε για αυτό, αποφάσισα όταν ακόμα δεν υπήρχε συγκεκριμένη κατεύθυνση ότι θέλω να αποδώσω τον τρόπο ζωής μου από την εφηβεία μέχρι τώρα στα late twenties, να συνδυάσουμε τα dj sets με τα κόμικς, τους κινηματογραφικούς ήρωες,την αφήγηση ιστοριών, τα σκίτσα, τα κοσμήματα που φτιάχνουν πολλά παιδιά και ξεπερνούν τόσα από τα ακριβά και οτιδήποτε άλλο έχει μοναδική εκφραστική δύναμη και την ικανότητα να αποδίδει την πραγματικότητα με τρόπο εναλλακτικό.

Στα αμερικάνικα κόμικς κάποτε υπήρχαν διαφημίσεις από δίσκους που έβγαζαν οι μεγαλύτερες μπάντες του πλανήτη, ενώ θυμάμαι κομιξάδικα όπως το Jemma στον Πειραιά που έπαιζαν ανελλιπώς τα ροκ ραδιόφωνα της Αθήνας σε πιο καλές ραδιοφωνικές εποχές. Αυτό το πακέτο σε καλούσε να ανακαλύψεις μια άλλη καθημερινότητα λιγότερο άχρωμη που θα σε πήγαινε εκεί που ήθελες εσύ, ”την πόρτα πίσω από την πόρτα” όπως είπα κάποια στιγμή χρόνια αργότερα, θέλοντας να περιγράψω με μια μικρή φράση όλο αυτό το συναίσθημα. Κοιτάζοντας πίσω μετά από δέκα-δεκαπέντε χρόνια ανακαλύπτεις ότι από τη μια, γίγαντες του 20ου αιώνα όπως οι Cure, οι Joy Division & οι Sisters of Mercy είναι το θαύμα με τη μουσική που χάρισαν, αλλά παράλληλα η μουσική είναι απλά η αφορμή…

Αυτό είναι τα Reflections του Death Disco, η αφορμή για να εκφραστούν οι συμμετέχοντες με φόντο τις μουσικές τους ανησυχίες σε άλλους τομείς οι καλύτεροι του χώρου της 9ης τέχνης, της γοτθικής λογοτεχνίας και της κατασκευής αντικειμένων μαζί με ερασιτέχνες στα πρώτα τους βήματα που φέρνουν μαζί τους μια ανάσα φρεσκάδας διαρκώς και ακόμα και τους fans που διασκεδάζουν απίστευτα με το να λένε στο stage του εναλλακτικού club του Ψυρρή την άποψη τους για το κεντρικό θέμα που φιλοξενούμε κάθε φορά.

Η εκδήλωση ”The Art of Sisters Of Mercy” έτυχε εξαιρετικής προσέλευσης και ανταπόκρισης από όσους ήρθαν και ήταν ένα πολύ χαρακτηριστικό βράδυ,αφού για πρώτη φορά βάλαμε ως κεντρικό ένα θέμα που αφορούσε μια θρυλική gothic μπάντα, δίνοντας τον πρώτο λόγο στις άλλες μορφές τέχνης όμως και όχι στη μουσική. Με λίγα λόγια,ήταν…πολύ Death Disco με όλη τη σημασία της λέξεως το συγκεκριμένο βράδυ και χαίρομαι πολύ για αυτό!” 

Η ομάδα στην παρούσα φάση αποτελείται από τον Δημήτρη Στράμπη και τον Γιώργος Σαφελά. Ποιοι όμως είναι εκείνοι που δίνουν ζωή στο event; Ο Γιώργος μας τους παρουσιάζει:

“Υπάρχουν άτομα που συμβάλλουν σε μόνιμη βάση σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τα Reflections κι ήταν μαζί μας και αυτή τη φορά: Λία Δαβράδου στο συντονισμό των προβολών βίντεο δικών της και όχι μόνο με σκοπό την προώθηση της δουλειάς των συμμετεχόντων. Ανδρεάς Μιχαηλίδης, κορυφαίος αφηγητής ιστοριών που μεταξύ άλλων μάγεψε στο φετινό Φαντάsticon. Γιώργος Μπελαούρης, συγγραφέας ανερχόμενος που έχει τη μοναδική ικανότητα να αποδίδει την άποψη του με πολύ ενδιαφέρον τρόπο για οτιδήποτε του ζητηθεί. Lena Decay, εξαιρετική σχεδιάστρια που συχνά αναλαμβάνει και το γραφίστικο κομμάτι. Η Ars Nocturna, η Ελληνική gothic εκδοτική εταιρία που εδώ και λίγο καιρό δραστηριοποιείται πλέον και σε άλλους ψυχαγωγικούς τομείς.

Μαζί μας ήταν ακόμα ορισμένα άτομα που καλούμε σε πολύ ιδιαίτερες περιστάσεις, όπως η ”Frei Tag”, σχεδιάστρια μόδας και ζωγράφος που μας χάρισε έναν μοναδικό πίνακα με τους Eldtrich & Patriccia Morisson, ο Jonathan Bright, δημοφιλής ερευνητής του παραφυσικού στην Ελλάδα -και όχι μόνο-, ο Άρης Λάμπος, σχεδιαστής που ετοιμάζει μια κυκλοφορία ενός υπέροχου Poe-based χαρακτήρα, η σχεδιάστρια Στέλλα Στεργίου και φυσικά οι ”βενιαμίν” της υπόθεσης, Βαγγέλης και Κώνα ,που είναι σχεδόν πάντα μαζί μας με τα σχέδια τους.

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #1: Reflections @ Death Disco appeared first on anthem.gr.