Πριν από λίγο καιρό γνώρισα τη μουσική των Spinners, ακούγοντας τον τελευταίο τους δίσκο, το Operation: Breakout.

Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο άλμπουμ καλοπαιγμένου punk διανθισμένο με indie και post-hardcore στοιχεία, το οποίο προτείνω ανεπιφύλακτα.

Από ενδιαφέρον άκουσα και την υπόλοιπη δισκογραφία του συγκροτήματος προκειμένου να αντιληφθώ την εξελικτική τους πορεία και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το τελευταίο τους πόνημα είναι και η κορυφαία τους δουλειά.

Μετά χαράς λοιπόν συνομιλήσαμε με τους Spinners σχετικά με το Operation: Breakout και τους ίδιους ως συγκρότημα και εκείνοι απάντησαν σε κάθε μας ερώτηση.

Από ποιους αποτελούνται σήμερα οι Spinners; Μιλήστε μας για τη μέχρι τώρα πορεία και δισκογραφία σας.

Τα μέλη της μπάντας είναι: Παναγιώτης – Κιθάρα, Φωνή, Γιάννης – Μπάσο, Φωνητικά, Χρήστος – Τύμπανα. Έχουμε κυκλοφορήσει 4 δίσκους και ένα E.P όλα σε δική μας παραγωγή. Ο πρώτος δίσκος κυκλοφόρησε το 2011. Όλοι οι δίσκοι είναι Self-Released εκτός του Operation: Breakout που είχαμε και την στήριξη της Sideshow Records. Κάθε δίσκος για εμάς σηματοδοτεί ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και τις εμπειρίες που είχαμε μέσα σε αυτό. Αυτό οφείλεται βέβαια και από τις αλλαγές στη θέση του μπάσου που σχεδόν είχε κάθε φορά η μπάντα ανάμεσα στις κυκλοφορίες.

Πως προέκυψε το όνομά σας και ποιος ήταν πίσω από τη σύλληψή του;

Παναγιώτης: Ήταν δική μου ιδέα την είπα στα παιδιά και άρεσε σε όλους. Δεν σημαίνει κάτι ιδιαίτερο.

Με ποια θέματα καταπιάνεστε στιχουργικά και τι εξελίξεις προέκυψαν στη στιχουργική σας θεματολογία από τότε που ξεκινήσατε μέχρι σήμερα;

Τα θέματα μας κυρίως είναι κοινωνικοπολιτικά με σαρκαστική διάθεση. Πολλά κομμάτια έχουν και το προσωπικό χαρακτήρα βέβαια. Τα τελευταία χρόνια συμμετέχουμε όλοι στις ιδέες των στίχων και αυτό είναι πολύ καλό.

Κινούμενοι σε ένα χώρο μεταξύ του punk, του indie, αλλά και του post-hardcore ποια συγκροτήματα έχουν αποτελέσει επιρροές σας; Θα μπορούσε ο κάθε ένας της τριάδας να ονομάσει ένα άλμπουμ που τον έχει επηρεάσει περισσότερο καλλιτεχνικά;

Παναγιώτης: Husker Du – Zen Arcade
Γιάννης: Nirvana – Nevermind
Χρήστος: Screaming Trees – Dust

Πάμε στον τελευταίο σας δίσκο με το όνομα Operation: Breakout που κυκλοφόρησε στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς. Όντας ιδιαίτερα ενεργοί δισκογραφικά τα τελευταία χρόνια, τι εμπειρίες σας άφησε η ηχογράφηση και ποιοι ήταν οι συντελεστές πίσω από αυτό;

Αυτός ο δίσκος μας έκανε να πιστέψουμε πιο πολύ σε εμάς. Είμασταν όλοι πολύ δημιουργικοί εκείνη την περίοδο και θέλαμε να αποτυπώσουμε αυτό που κάναμε. Κάποια κομμάτια τα γράψαμε λίγο καιρό πριν γίνει η τελική ηχογράφηση. Μάθαμε πολλά από αυτόν τον δίσκο και για αυτό είναι ο αγαπημένος μας. Οι συντελεστές ήταν κυρίως φίλοι μας που μας βοήθησαν αρκετά στο να βγει σωστά το αποτέλεσμα.

Ακούγοντας και τις προηγούμενες κυκλοφορίες σας, θα έλεγα ότι το Operation: Breakout έχει πετύχει την καλύτερη χημεία μεταξύ των διαφορετικών ήχων και ειδών που αφομοιώνετε στη μουσική σας. Τι διαφορετικό έχει για εσάς σε σχέση με τους προκατόχους του;

Παναγιώτης: Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι η μπάντα έχει ωριμάσει αρκετά κ συνεπώς οι ιδέες μας γίνονται πιο συγκεκριμένες για το τελικό αποτέλεσμα. Σημαντικό ρόλο βέβαια έπαιξε σε αυτό και η έλευση του Γιάννη στο συγκρότημα που είναι κοντά στα ακούσματα και τις επιρροές της μπάντας, αλλά και το κλίμα πλέον είναι πολύ καλύτερο οργανωτικά και σε άλλα πράγματα.

Το όνομα του δίσκου μου θύμισε αρκετά το Operation: Mindcrime των Queensrÿche. Πως το εμπνευστήκατε και τι σημαίνει για εσάς;

Παναγιώτης: Το όνομα αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή. Είχε ο καθένας μας κάποιες ιδέες αλλά επικράτησε αυτή από το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου. Για μένα σημαίνει η αλλαγή, το νέο ξεκίνημα, η απόδραση από την μιζέρια.

Πως ξεκινάτε το γράψιμο καινούριων τραγουδιών για κάθε δίσκο; Πως αρχίζουν οι ιδέες και τι σχέση έχουν με το τελικό αποτέλεσμα;

Συνήθως όλα ξεκινούν από κάποια ιδέα που έχει κάποιος. Τζαμάρουμε πολύ για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα που είμαστε όλοι ικανοποιημένοι.

Πως είναι η εμπειρία ενός ελληνικού συγκροτήματος να περιοδεύει στην Ευρώπη; Σε ποιες χώρες έχετε παίξει και τι διαφορές παρατηρήσατε σε σύγκριση με το ελληνικό κοινό;

Βασικά το να περιοδεύει μία μπάντα δεν είναι κάτι εύκολο. Απαιτεί πολλές θυσίες και υπομονή. Εμάς μας έκανε καλό αυτό πάντως. Όλη αυτή η εμπειρία είναι που σου μένει για πάντα. Το κοινό πάνω κάτω είναι το ίδιο στα Βαλκάνια με το δικό μας. Οι χώρες που παίξαμε είναι Ρουμανία, Σερβία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, Κόσοβο, Σκόπια, Ουγγαρία κ.α.

Έχοντας μοιραστεί τη σκηνή με μεγάλα ονόματα του χώρου όπως οι Last Drive και οι Deus X Machina θα θέλατε να συνεργαστείτε σε επόμενο δίσκο με κάποιο μέλος ελληνικού ή ξένου συγκροτήματος που έχετε γνωρίσει;

Συνήθως σε κάθε δίσκο συνεργαζόμαστε με μέλη από άλλες ελληνικές μπάντες γνωστές και μη. Με κάποιον από το εξωτερικό δεν έχουμε ακόμα συνεργαστεί για κάποιο δίσκο αλλά σίγουρα είναι πολλοί αυτοί πού θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί τους.

Ποια είναι η γνώμη σας για τη στήριξη των ΜΜΕ σε underground σχήματα όπως εσείς;

Σημαντική. Μας βοηθάει αρκετά στο να κάνουμε γνωστή τη δουλειά μας σε ανθρώπους που ίσως να ενδιαφέρονται να ακούσουν τη μουσική μας.

Πως βρίσκετε την ελληνική punk-hardcore σκηνή;

Έχουμε απίστευτα καλές μπάντες…

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους Spinners; Ιδιαίτερα αφού τελειώσει η δύσκολη φάση που περνάμε, έχετε στο πλάνο να κάνετε συναυλίες και να δουλέψετε νέο υλικό;

Σίγουρα κάποια στιγμή θέλουμε να παρουσιάσουμε τον τελευταίο δίσκο που λόγω των μέτρων αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε. Τώρα θα κλειστούμε στο στούντιο και θα γράψουμε νέα κομμάτια που ίσως μπουν σε κάποια μελλοντική κυκλοφορία.

Πως μπορεί να ακούσει ο κόσμος το δίσκο και πως μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σας;

Στη σελίδα μας στο Bandcamp υπάρχει όλη η δισκογραφία μας όπου μπορεί κάποιος να την ακούσει ελεύθερα. Μπορεί βεβαίως να αγοράσει ότι θέλει και από εκεί. Μπορεί κάποιος να μας βρει εύκολα και στη σελίδα μας στο Facebook ή να στείλει mail στο: spinners222@gmail.com.

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Μείνετε ασφαλείς αλλά όχι μουδιασμένοι.

Μπορείτε να ακούσετε το Operation: Breakout και να στηρίξετε τους Spinners στο Bandcamp.

The post Συνέντευξη “Spinners” appeared first on anthem.gr.

Κοιτώντας και μόνο τη λίστα με τα κομμάτια διακρίνουμε την ποιοτική ομορφιά του δίσκου, ενώ και το εξώφυλλο μαγνητίζει τα βλέμματα. Ο δίσκος είναι intsrumetal και κάθε τραγούδι έχει ξεχωριστή θεματική, και πραγματικά κατά τη διάρκεια της ακρόασης νιώθεις πως η μουσική πραγματικά σου μιλά.

Ο δίσκος ξεκινάει με το “Hellena”, ένα κομμάτι που συνδυάζει άρτια τα χαρακτηριστικά τις post rock, ενώ παράλληλα ξεχωρίζει για την απίστευτη κιθάρα που ξεκινάει από το 1:18. Μελαγχολικό, ατμοσφαιρικό, μελωδικό. Η καλύτερη επιλογή για να “ανοίξει” ο δίσκος.

Το δεύτερο τραγούδι “Apophenia” θα μπορούσαμε να πούμε πως “παίζει” με τα συναισθήματα μας: ξεκινάει με ένταση και ελαφρά ραθυμία, εν συνεχεία γίνεται πιο αργό και με την πρόζα μετατρέπεται σε πιο ατμοσφαιρικό ώστε στο τέλος να μας “τσακίσει” με μία πιο γρήγορη μα μελαγχολική μελωδία. Εξαιρετικό δείγμα γραφής από τους “Message…”.

Το “The Need And The Needle” στην αρχή είναι πιο γρήγορο και βίαιο, όπως μπορεί κανείς να φανταστεί από τον τίτλο, δίχως όμως χάνει τη μελωδικότητα του. Ορισμένα “μουσικά ξεσπάσματα” του προσδίδουν και ένταση η οποία λίγο πριν αγγίξει το peak της, “κάνει στην άκρη” για να απολαύσουμε το εθιστικό πιάνο πριν από το ήρεμο και σταθερό build up με τα drums.

Σειρά έχει το “You Used To Die In My Hands”, τίτλος που μου θύμισε αγαπημένα τραγούδια της post black σκηνής, ωστόσο το συγκρότημα παραμένει πιστό στο μουσικό ιδίωμα του, γεγονός που με χαροποιεί ιδιαίτερα (όσο κι αν θα ήθελα σε κάποια φάση να ακούσω κάποια ουρλιαχτά να σβήνουν στο βάθος). Αν μπορούσα να αποδώσω όλο το νόημα του κομματιού σε μία φράση θα ήταν η εξής: “Sad music makes us happy”.

Κι αν νιώσαμε ως τώρα πως τα τραγούδια με τις μελαγχολικές καταβολές τους μας επηρέασαν ψυχολογικά, αν πούμε πχ πως μας “πάγωσαν”, το “Under The Blanket” έρχεται κυριολεκτικά να μας σκεπάσει, να μας πει πως δεν είναι όλα σκοτάδι. Το κομμάτι είναι πιο chill από τα υπόλοιπα, μία απαραίτητη παύση πριν το κύκνειο άσμα του δίσκου, πριν το ύστατο ψυχολογικό ξέσπασμα.

Φθάνουμε λοιπόν στον επίλογο και συγκεκριμένα στο “I Decomposed A Song Today”. Λοιπόν, πιστεύω πραγματικά πως η θέση του τραγουδιού ανήκει όντως στο τέλος. Για να κατανοήσει κάποιος το ρόλο του κομματιού θα πρέπει να ακούσει όλο το δίσκο με τη σειρά. Κάθε τραγούδι αποτελεί ένα κομμάτι μιας μεγάλης ιστορίας, μίας κλιμάκωση που κορυφώνεται με την “Αποσύνθεση…”. Το συγκρότημα αποσύνδεσε πράγματι τις αρετές όλου του δίσκου και συνδέοντας τις δημιούργησε τον επίλογο, το καλύτερο τους τραγούδι.

Ένταση, μελαγχολία, συνεχείς εναλλαγές, κυνισμός (με την καλή έννοια, αυτό μου έβγαλε η χροιά του μπάσου μετά την παύση), ελαφρύ ambience, εσωτερισμός, αργόσυρτες κιθάρες, ιδιαιτερότητα. To “I Decomposed…” είναι πράγματι το τελευταίο κομμάτι που συμπληρώνει το παζλ. Η κορύφωση της καταιγίδας που ήρθε μετά το αργό πέρασμα και την απόλυτη ηρεμία.

Τελικό σχόλιο: Το “Anassa” αποτελεί εξαιρετικό δείγμα γραφής από ένα σχήμα που ξεκίνησε ως solo project και όπως φαίνεται έχει να προσφέρει πολλά. Το post rock στη χώρα μας έχει ανάγκη από μουσικούς που δε θα το βαφτίσουν post rock, απλά και μόνο για να το γεμίσουν με εκατό χιλιάδες άσχετες επιρροές. Εν τέλει, είναι ένας δίσκος 40 λεπτών, που στο νου μου φαντάζει πολύ μικρότερος, αφού δεν κατάλαβα πόσο γρήγορα πέρασε η ώρα ακούγοντας τον. Εύχομαι να συνεχίσουν έτσι και πιστεύω πως ήδη βρίσκονται σε πολύ καλό δρόμο! Keep it up!

The post Flashback: Message In A Cloud – Anassa appeared first on anthem.gr.