Συνέντευξη του George Zoula.

Είναι μία λέξη που ομολογώ ότι ούτε εγώ γνώριζα μέχρι πρόσφατα. Όταν την άκουσα με ιντρίγκαρε ετυμολογικά και την αναζήτησα. Μόλις έμαθα πλήρως την σημασία της αλλά και την συμβολική χρήση της είπα αμέσως: είναι αυτό που ακριβώς ψάχνω. Η κεντρική ιδέα του αλμπουμ είναι η εκδίκηση και η τιμωρία που επιφέρει ο Εωσφόρος στην ανθρωπότητα για την κατάντια της και την άσκοπη και αλόγιστη χρήση της γνώσης που της προσέφερε.

Η μουσική είναι γραμμένη από εμένα και τον El ενώ οι στίχοι αποκλειστικά από εμένα. Επίσης έχει συνεισφέρει και ο George Emmanuel (LUCIFER’s CHILD) σε ένα τραγούδι.

Τα τύμπανα ηχογραφήθηκαν στο Ignite studio ενώ όλα τα υπόλοιπα στο Pentagram. Όλη η διαδικασία έγινε από τον George Emmanuel που πέρα από ηχολήπτης ανέλαβε και χρέη παραγωγού σε συνεργασία με εμάς.

Αν εννοείς το εξώφυλλο έγινε από τον Harshanand Singh που είχε επιμεληθεί και τα εξώφυλλα των NECROMANTIA και YOTH IRIA. Βασίστηκε σε μία δική μου ιδέα αλλά πραγματικά έκανε θαύματα!

Αν έχεις ακολουθήσει την πορεία μου θα γνωρίζεις ότι ποτέ δεν ακολουθώ τον εύκολο “δημοφιλή” δρόμο. Είναι κάτι που βγαίνει αβίαστα. Αυτό που κάνω το θεωρώ τέχνη και όχι απλά έκφραση. Πάντα μου αρέσει να περιπλανώμαι σε μυστήριους δρόμους αναζητώντας εικόνες και συναισθήματα μετατρέποντας τα σε ήχους. Επίσης πλέον και εγώ αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας βρισκόμαστε σε ένα ώριμο επίπεδο συνθετικά λόγω της πολυετούς ενασχόλησης μας με την μουσική οπότε είναι και ένα φυσικό συνεπακόλουθο να μα ς βγαίνουν πιο πολύπλοκες μουσικά συνθέσεις. Δεν ήταν απαίτηση. Ήταν αναγκαιότητα.

Να δημιουργούμε υψηλής ποιότητας δαιμονική μουσική. Απευθυνόμαστε σε ένα ιδιαίτερο κοινό, ξεχωριστών ανθρώπων. Αυτούς που μπορούν να κατανοήσουν και να εμβαθύνουν σε αυτό που κάνουμε.

Χωρίς πνεύμα είσαι ένα άδειο κέλυφος. Ένα περιτύλιγμα. Το πνεύμα αλλά και η χρήση του είναι που σε κάνουν να ξεχωρίζεις, να δημιουργείς, να ζεις. Αλλιώς είσαι ένα ζόμπι σαν τα πολλά που κυκλοφορούν γύρω μας.

Τι εννοούμε επίπεδο αναγνώρισης; Σίγουρα έχει γίνει πιο δημοφιλές , πιο εύκολα προσβάσιμο, λιγότερο “επικίνδυνο”….Είναι αυτό πλεονέκτημα; Δεν είμαι σίγουρος. Η αναγνώριση και οι πωλήσεις είναι κάτι που δεν με αφορά ιδιαίτερα.

Ότι και τα δύο αλμπουμ ξεκινάνε και χαράζουν ένα νέο μονοπάτι. Το δεύτερο πιο ώριμο συνθετικά αλλά η ιδέα παραμένει ίδια….

Να υποστηριζετε την αξιόλογη σκοτεινή μουσική. Την ουσία και όχι το περιτύλιγμα

Ευχαριστώ πολύ George Zoula.

—
“Like Serpents from the Depths we rise…”
The Magus

The post Συνέντευξη “The Magus” appeared first on anthem.gr.

Ο Edgar Allan Poe έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για χιλιάδες δημιουργούς ανά την υφήλιο. Τα ποιήματα του άρχοντα του τρόμου προσελκύουν το ενδιαφέρον δεκάδων συγγραφέων, μουσικών και καλλιτεχνών. Ιδιαίτερη είναι η αγάπη της μέταλ και της gothic σκηνής.

Οι Nevermore παίρνουν το βάπτισμα από τα έργα του, οι Grave Digger του αφιερώνουν έναν ολόκληρο δίσκο, ο Lou Reed χτίζει κι εκείνος ένα δίσκο γύρω από τα ποιήματα του και μπάντες όπως οι Iron Maiden, οι Cradle of Filth, οι Nightwish, οι AFI και οι Elysian Field (μεταξύ άλλων), γράφουν στίχους εμπνεόμενοι από τη λογοτεχνία του. Με αυτόν τον τρόπο, οι μουσικοί αποδίδουν φόρο τιμής στον Poe.

Τα κομμάτια που ξεχωρίζουν είναι πραγματικά πολλά. Ας θυμηθούμε όμως 8 που πραγματικά αξίζει να ακούσουμε!

Rotting Christ – The Raven

Η αλήθεια είναι πως το τραγούδι αυτό αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το άρθρο. Πριν από λίγες ημέρες οι Rotting Christ κυκλοφόρησαν αυτό το εξαιρετικό single από τον επερχόμενο τους δίσκο “The Heretics”. Εκτός του ότι η απόδοση ήταν εξαιρετική, το κομμάτι διατηρεί το μυστηριακό ύφος του ποιήματος και απογειώνεται από τα μελωδικά σόλο και την αφήγηση του Stratis Steele των Endomain! 10 στα 10!

Iron Maiden – Murders in the Rue Morgue

“Οι δολοφονίες της οδού Μοργκ” είναι μία σύντομη ιστορία του Poe που κυκλοφόρησε στο Graham’s Magazine το 1841. Το έργο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους αγαπημένους μας Iron Maiden, οι οποίοι συμπεριέλαβαν το ομώνυμο τραγούδι. Το διαμαντάκι αυτό είχε μάλιστα και sequel στον δίσκο, το “Innocent Exile”, όπου οι Maiden συνεχίζουν την ιστορία του φυγά. Fun fact: Στο τραγούδι αυτό ο Steve Harris εντάσσει για πρώτη φορά στο μπάσο σημαντικό αριθμό αρμονιών.

Omnia – The Raven

Με το κοράκι οι Omnia μας χάρισαν το πιο “πιστό” adaptation του πασίγνωστου ποιήματος. Μυσταγωγία, ακουστικές κιθάρες και εξαιρετική απόδοση των στίχων που εξελίσσεται σταδιακά και μας βυθίζει στην ιστορία. Πάντοτε λάτρευα την μουσική των Omnia, αλλά το τραγούδι με κέρδισε απο την πρώτη ακρόαση, οπότε και άρχισα να το συμπεριλαμβάνω σχεδόν σε όλες τις λίστες μου! Ένα άρτιο τραγούδι-πρόζα που πρέπει να ακούσεις έστω μία φορά στη ζωή σου!

Monica Gil – Annabel Lee

Ένα κρυφό διαμάντι που ανακάλυψα πριν χρόνια στο youtube, καθώς αναζητούσα τραγούδια εμπνευσμένα από τα έργα του Πόε. Μία άψογη απόδοση του ποιήματος, η οποία περιέχει πιάνο, κιθάρες και βιολί, σε συνδυασμό με εξαιρετικά φωνητικά.

Jim Reeves – Annabel Lee

Βέβαια όταν μιλάμε για το Annabel Lee, θα ήταν προσβολή να μην συμπεριλαμβάναμε την ατμοσφαιρική εκδοχή του Jim Reeves που κυκλοφόρησε το 1963 με τον δίσκο “Talkin’ to your heart”.

Queen – Nevermore

To 1974, οι θρυλικοί Queen κυκλοφόρησαν το σύντομο “Nevermore” στο B-Side του δεύτερου δίσκου τους, “Queen II”. Με αυτό τον τρόπο τίμησαν τον λογοτέχνη από την Βοστώνη, αλλά και το αγαπημένο τους ποίημα “Το Κοράκι”, όπου ο απρόσκλητος φτερωτός επισκέπτης έκραζε την λέξη “Nevermore”.

Tristania – My Lost Lenore

Πίσω στο 1998, οι Νορβηγοί Tristania κυκλοφορούν το τραγούδι My Lost Lenore, το οποίο είναι επηρεασμένο επίσης από το κοράκι και τα έργα του Πόε. Αν και ο δίσκος “Widow’s Witch” περιέχει πολλά δυνατά κομμάτια, το κομμάτι αμέσως ξεχωρίζει, ιδίως για τον τρόπο που δένουν τα φωνητικά με το πιάνο.

Cradle Of Filth – Swansong for a Raven

Ένα από τα καλύτερα τραγούδια των extreme metallers, βαθύτα επηρεασμένο από το έργο του Πόε, όπως έχει δηλώσει πολλές φορές το ίδιο το συγκρότημα για ολόκληρο τον δίσκο “Nymphetamine”. Ατμοσφαιρικά ανατριχιαστικό!

The post Μουσική Ανταρσία #45: Ο Edgar Allan Poe στη μουσική! appeared first on anthem.gr.

6 αγαπημένα instrumental κομμάτια για στιγμές χαλάρωσης και ξεκούρασης! Γιατί ποιος χρειάζεται στίχους όταν η μουσική μιλάει από μόνη της;

Γεια! Μόλις ενεργοποιήσαμε ξανά τα σχόλια στη σελίδα μας! Άφησε μας τη γνώμη σου για το άρθρο ή για το ποια τραγούδια έπρεπε να προσθέσουμε και παραλείψαμε. 

Όλοι έχουμε περάσει από αυτή τη φάση. Στο τέλος μίας γεμάτης μέρας, μετά από άπειρες ώρες εργασίας ή διαβάσματος, να γυρνάμε στο σπίτι μας και να μη θέλουμε να ακούσουμε κιχ. Ούτε καν να μπούμε στη διαδικασία να ανοίξουμε το Netflix βρε αδερφέ. Να αράξουμε απλά στο κρεβατάκι μας και να κοιτάμε το ταβάνι με τις ώρες. Έλα όμως που η υπερένταση χτυπάει κόκκινο και εκεί που χάζευες το ταβάνι, καταλήγεις να μετράς πόσες αράχνες έχουν πλέξει ιστούς στις τέσσερις γωνίες του τοίχου.

Όταν λοιπόν δεν θες να ακούσεις τον παραμικρό ψίθυρο και αποζητάς την απομόνωση περισσότερο κι από την επανένωση των FFC, τότε είναι η ώρα απλά να ανοίξεις το Youtube ή τις λίστες σου και να παίξεις σωστή instrumental μουσική. Γιατί, για να είμαστε ειλικρινείς, τίποτα δεν εξάπτει περισσότερο τη φαντασία από ένα επικό instrumental τραγούδι.

Αν μπορούσε ένα μαγικό κουμπί να διώξει όλα τα προβλήματα σου*, τότε αυτό θα ήταν το play στο συγκεκριμένο κομμάτι. Γιατί από την πρώτη κιόλας νότα καταλαβαίνεις πως εδώ κάτι γίνεται. Βρε μήπως τελικά έχω αράξει σε κάποια αιώρα στον Αμαζόνιο;

*Δεν ενδείκνυται για να κρατά μακριά τα κουνούπια, τους vegans ή την ανάπτυξη που έρχεται τώρα που βγήκαμε από τα μνημόνια.

Τι πιο ωραίο από τα ταξίδια του νου; Από αυτά βρε αδερφέ που κλείνεις τα μάτια σου κι ενώ εξερευνούσες το Μουζάκι Καρδίτσας, καταλήγεις να αιωρείσαι στο Άλφα Κενταύρου. Ένα τραγούδι υπέροχο που ενδείκνυται για άπειρες ώρες χαλάρωσης, ενώ μπορεί να σε βοηθήσει να ξεχάσεις πως η Γαλλία σήκωσε το μουντιάλ. (After all this time… sigh…)

Υπόσχομαι πως θα είναι το τελευταίο κομμάτι που έχω επιλέξει από χαλάκια της εκπομπής. Αλλά η αλήθεια είναι μία με τα καλά instrumental trip hop κομμάτια: είναι κατάλληλα για όλες τις περιστάσεις!

Θες να πιεις ποτάκι στο μπαλκόνι παρέα με το Μαράκι; ✔
Θες να απλά να χαλαρώσεις βυθισμένος στο απόλυτο σκοτάδι; ✔
Θες κάτι χαλαρό για άπειρες ώρες Dungeons and Dragons στο υπόγειο dungeon του κολλητού σου; ✔
Θες να ξεχάσεις το Μαράκι που σε παράτησε γιατί αφιέρωνες περισσότερο χρόνο στα rpg παρά σε εκείνη; ✔

Μα το ιερό μακαρόνι, πρέπει να ακούσεις το συγκεκριμένο κομμάτι έστω μία φορά στη ζωή σου για να γνωρίσεις την απόλυτη γαλήνη. Ένα από τα αγαπημένα μου instrumental κομμάτια, με gothic vibes, εξαιρετικό buildup και ατμοσφαιρικά πλήκτρα. Θαρρώ πως δεν χρειάζεται να τονίσω ότι προέρχεται από το Dead Poem, έναν από τους ποιοτικότερους δίσκους που κυκλοφόρησε ποτέ η μπάντα!

Bonus points κάθε φορά που το ακούς στο αεροπλάνο! 

Δεν υπάρχει τίποτα πιο χαλαρωτικό και διαχρονικό από τις κιθάρες του Ritchie Blackmore στο Perfect Strangers! Πραγματικά απορώ, πως γίνεται το google να εμφανίζει τους Jonas Brothers σε κάθε αναζήτηση, αντί για αυτόν τον άρτιο δίσκο!

Ε ρε Ευρωπαϊκή Ένωση που σας χρειάζεται!

Τελικά υπάρχει ζωή σε κάποιον άλλον πλανήτη;

*literraly listens to this song and wonders about aliens until death’s cold embrace*

The post Μουσική Ανταρσία #38: The art of keeping your mouth shut! appeared first on anthem.gr.

Το 2016 μας αφήνει σιγά-σιγά χρόνους και θεωρώ πως ήρθε η ώρα να κάνουμε έναν απολογισμό. Ποιοι ήταν οι καλύτεροι δίσκοι της χρονιάς; Τα καλύτερα single; Οι πιο δυνατές εκδηλώσεις που παρακολουθήσαμε; Τι είδαμε από σειρές και ταινίες; Σας παρουσιάζουμε λοιπόν τα βραβεία μας για τη χρονιά που πέρασε. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα σε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, με μοναδικό σκοπό να αποδώσουμε τα εύσημα.

Προσοχή, επειδή θα ακουστούν γκρίνιες, με το συγκεκριμένο άρθρο δε θέλουμε να μειώσουμε κάποιο συγκρότημα ή καλλιτέχνη. Θέλουμε απλώς να παρουσιάσουμε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, λέγοντας δύο λόγια γιατί. Πρόκειται για προσωπικές απόψεις!

[Βρείτε μας στο facebook πατώντας εδώ].

Gojira – Magma

Δίχως καμία αμφισβήτηση, οι Gojira δημιούργησαν το άλμπουμ της χρονιάς. Περιέχει μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του συγκροτήματος, με τα οποία ο πήχης ανεβαίνει στα ύψη. Δίσκος με υψηλό replay value που αποτελεί must buy. Δικαιότατη η υψηλή βαθμολογία που έχει λάβει από τα μίντια.

Sabaton – The Last Stand

Είναι γεγονός πως ποτέ δεν έκρυψα την αγάπη για τους Sabaton, οι οποίοι διατηρούν υψηλή θέση στην καρδιά μου. Ωστόσο αποτελεί αντικειμενική αλήθεια το ότι είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Οι Sabaton κατάφεραν να στρέψουν την προσοχή στο power για μία ακόμη φορά, κερδίζοντας ολοένα και περισσότερους οπαδούς με τα εθιστικά τραγούδια τους. Πρόκειται για ένα θεματικό δίσκο, ενώ το συγκρότημα, κινούμενο σε γνώριμα χωράφια, συνέθεσε εξαιρετικά τραγούδια.

 Green Day – Revolution Radio

Πριν αρχίσεις τα κλισέ του τύπου: “Οι Green Day έπιασαν πάτο μετά το ¡Uno, ¡Dos!, ¡Tré!” κάτσε κι άκουσε τον! Οι Green Day δημιούργησαν κάτι πολύ όμορφο, θέτοντας ισχυρά θεμέλια για ένα καλύτερο μέλλον. Προφανώς η full-time επιστροφή του Jason White έπαιξε σημαντικό ρόλο. Θεωρώ πως τα τραγούδια του δίσκου θα ακούγονται για πολλά χρόνια ακόμη!

 Insomnium – Winter’s Gate

Οι θεματικοί δίσκοι είχαν την τιμητική τους το 2016 και οι Insomnium αφηγήθηκαν με μουσικό τρόπο την ιστορία της απόβασης μίας ομάδας vikings σε ένα μυθικό νησί στα δυτικά της Ιρλανδίας. Ένα άριστο μουσικό “μυθιστόρημα” το οποίο σε κερδίζει από το πρώτο λεπτό. Ασφαλής και δυνατή επιλογή για κάποιον που θέλει να γνωρίσει το melodic death metal.

Nick Cave and the Bad Seeds – Skeleton Tree

Ανατριχιαστικός και συνάμα συγκλονιστικός ο τελευταίος δίσκος του Αυστραλού, το post production του οποίου έγινε μετά τον τραγικό χαμό του γιου του. Ένα άλμπουμ που ξεχωρίζει μέσα από τον μινιμαλισμό της μουσικής και το υπέροχο μουσικό ηχόχρωμα. Για πολλούς ο καλύτερος δίσκος του 2016.

Honorable Mentions: Metallica – Hardwired…to Self-Destruct, Dark Tranquility – Atoma, Amon Amarth – Jomsviking, Ghost – Popestar, Hammerfall – Built to Last, Blink 182 – California, David Bowie – Blackstar, Iggy Pop – Post Rock Depression, Battleme – Habitual Love Songs

The Rockin’ Dead – Here Comes The Darkness

Πρόκειται για ένα άρτιο ηχητικά άλμπουμ, το οποίο αποδεικνύει πως η χώρα μας δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τα μεγαθήρια του εξωτερικού. Με δυνατά και υπέροχα κομμάτια, οι Αθηναίοι rockers δημιούργησαν ένα πολύ όμορφο δίσκο που δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή.

Siva Six – Dawn Of Days

Αν υπάρχει ένας δίσκος που έχω “λιώσει” το τελευταίο διάστημα στο Spotify, αυτός αναμφίβολα είναι το Dawn Of Days. Οι Siva Six με το χαρακτηριστικό dark electro ήχο απογειώνουν τις αισθήσεις του ακροατή. Ένα εξαιρετικό άλμπουμ, το οποίο σύντομα σχεδιάζω να αποκτήσω σε φυσική μορφή. Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο κλιπ του Αποκάλυψις, πατώντας εδώ.

InnerWish – InnerWish

Για μία ακόμη φορά οι θρυλικοί InnerWish κέρδισαν τις εντυπώσεις και την αγάπη του ελληνικού κοινού. Δεν υπάρχουν λόγια που να περιγράφουν την ποιότητα του ήχου, την δυναμική των τραγουδιών και το replay value του. Το InnerWish έχει ήδη κερδίσει επάξια τη θέση του πάνθεον των καλύτερων δίσκων της σκηνής μας.

Foray Between Ocean – Depression Never Ending

Οι “Foray Between Ocean” πάντρεψαν άψογα το ατμοσφαιρικό στοιχείο με το death metal δημιουργώντας έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Οι αγαπημένοι μουσικοί που ένωσαν τις δυνάμεις τους για το συγκεκριμένο εγχείρημα κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα όμορφο σύνολο, κερδίζοντας τον σεβασμό των φίλων του σκληρού ήχου.

Sober On Tuxedos – Welcome To The Liquor Store

Το 2016 ήταν η χρονιά τους. Πρόκειται για ένα δυνατό άλμπουμ που αποτελείται από άψογα τραγούδια. Γρέζια, δυνατά riffs και αυθεντικό ηχόχρωμα. Ένα συγκρότημα με λαμπρό μέλλον!

Crimson Fire – Fireborn

Ναι, το πνεύμα του 80s heavy metal παραμένει ζωντανό και υπερήφανο στην Ελλάδα. Με το δεύτερο τους δίσκο οι Crimson Fire ανέβασαν ακόμη περισσότερο τον πήχη, αφού έχουν βρει τα πατήματα τους και ο ήχος τους έχει “μεστώσει”. Ένα αριστούργημα που συστήνουμε ανεπιφύλακτα.

Honorable Mentions: Beyond The Existence – Silent Mourning, Rotting Christ – Rituals, Wardrum – Awakening, Marauder – Bullethead, Sarissa – Nemesis, Planet Of Zeus – Loyal To The Pack.

Deathcrop Valley – Days to Come

Το κομμάτι κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο το περασμένο καλοκαίρι και οι “Deathcrop Valley” μας απέδειξαν πως το μέλλον τους ανήκει. Δυνατό stoner άσμα, άρτια δομημένο και απολύτως εθιστικό. Εύγε! Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

 My Inferno – Lanius

Μπορεί το “Inhuman” να κυκλοφορεί στις αρχές του 2017, ωστόσο τα singles που κυκλοφόρησε το περασμένο διάστημα το συγκρότημα έχουν μαγνητίσει το ενδιαφέρον. Εξαιρετικό τραγούδι και ίσως το αγαπημένο μου για το 2017! Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Ascendanth Path – Fallen One 

Πρόκειται για ένα επτάλεπτο melodic death έπος, το οποίο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Άψογη ενορχήστρωση και δυνατοί στίχοι. Ένα ακόμη ταλαντούχο συγκρότημα που φαίνεται πως στο μέλλον θα πρωτοστατήσει στην μουσική σκηνή της χώρας. Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Sonata Antartika

Ναι, οι Sonata Antartika κράτησαν ψηλά για μία ακόμη φορά το λάβαρο (του ΠΑΣΟΚ;). Η σατυρική ροκ μπάντα έχει αγαπηθεί όσο λίγες, ενώ στις live εμφανίσεις τους δίνουν πάντοτε το καλύτερο τους εαυτό. Εννοείται πως κάθε φορά που ανεβαίνουν στη σκηνή το κοινό παραληρεί (ενίοτε τους πετούν και πεντοχίλιαρα).

Dean O’ Selly

Αγνό ποιοτικό ροκ. Ο Dean O’ Selly και το συγκρότημα του κάθε φορά που ανεβαίνουν στη σκηνή αποδεικνύουν πως η διασκέδαση του κοινού παραμένει προτεραιότητά τους, ενώ η ενέργεια που βγάζουν είναι μεταδοτική. Εκτός από τα τραγούδια του Dean, στα live του ακούμε και αγαπημένες ροκ διασκευές.

Strain Of Chaos

Οι Strain Of Chaos κράτησαν χαμηλό αριθμό εμφανίσεων εντός του 2016, καθώς έπαιξαν στο Remedy και στο Anthem Festival. Ωστόσο απέδειξαν πως η ποιότητα υπερισχύει της ποσότητας.Το κοινό τους δεν αφήνει καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, αφού σε κάθε εμφάνιση τους οι Αθηναίοι dark metallers δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό.

Okwaho

Θεωρώ πως οι Okwaho έχουν λαμπρό μέλλον. Ένα συγκρότημα με πολύ καλές live εμφανίσεις και δυνατό ρεπερτόριο. Σίγουρα θα τους παρακολουθήσω ξανά στο μέλλον.

Simplefast

Οι πολυαγαπημένοι heavy metallers από την Αθήνα συνέχισαν να ροκάρουν και φέτος σε μεγάλα φεστιβάλ και να κάνουν χαμό στο σανίδι. Ανυπομονούμε για τον δίσκο τους που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο της ηχογράφησης.

Reflections @ Death Disco

Οι θεματικές λογοτεχνικές βραδιές που αγαπήσαμε συνέχισαν να δίνουν βροντερό παρόν και το 2016, στηρίζοντας ενεργά τους underground συγγραφείς και καλλιτέχνες. Επιπλέον, μέσω των Metal Reflections και του Anthem Festival, έδωσαν βήμα σε νέα αλλά και καταξιωμένα underground συγκροτήματα. Πολλά μπράβο!

Φantasticon 2016 

Το φετινό Φantasticon ήταν μακράν το καλύτερο convention που οργανώθηκε στην Ελλάδα το 2016. Το event ήταν υπέροχο και οι δύο μέρες που “κατασκηνώσαμε” στην Ελληνοαμερικανική Ένωση κύλησαν πολύ όμορφα. Μπορείτε να δείτε το αναλυτικό φωτορεπορτάζ μας εδώ.

Ε.Σ.ΠΑΙ.ΡΟ.Σ.

Η πιο φιλόξενη κοινότητα που γνωρίσαμε εντός του 2016, ο Ελληνικός Σύλλογος Παιχνιδιών Ρόλων και Στρατηγικής είναι ό,τι καλύτερο μπορούν να βρουν οι φίλοι των RPG στην Ελλάδα!

 Better Call Saul

Η ιστορία του αγαπημένου δικηγόρου από το Breaking Bad, Saul Goodman, συνεχίστηκε με επιτυχία για δεύτερη σεζόν. Το casting της σειράς ήταν εξαιρετικό, η σκηνοθεσία άψογη, είχε δοθεί έμφαση σε κάθε λεπτομέρεια και η πλοκή εξελίχθηκε με σωστό τρόπο. Μία σειρά που αναμφίβολα θα αγαπήσουν οι λάτρεις του αργού παραδοσιακού story-telling.

Game of Thrones

Η γνωστότερη σύγχρονη σειρά επανήλθε μετά τη χειρότερη σεζόν της με την καλύτερη. Γεμάτη φοβερά επεισόδια, ωραίες ιστορίες και καταπληκτική εξέλιξη, ξεχωρίζει πολύ εύκολα!

American Crime Story: The People v. O.J Simpson

Η μικρή έκπληξη της φετινής σεζόν. Μία σειρά που απεικονίζει επακριβώς την ιστορία της δολοφονίας της γυναίκας του OJ Simpson και του συντρόφου της, καθώς και τη σύλληψη και τη δίκη του. Twists σε κάθε επεισόδιο και καταπληκτικές ερμηνείες. Μία πραγματικά αξέχαστη σειρά.

Stranger Things

Η μεγάλη έκπληξη της χρονιάς. Μία σειρά με άγνωστο cast και τη Winona Ryder μας έδωσε ανατριχιαστική πλοκή και ατμόσφαιρα. Μία μίξη 80s, Stephen King, Spielberg, X-Files και sci-fi που μας κάνει να ανυπομονούμε για τη 2η σεζόν.

The Blacklist

Η υπέροχη σειρά συνεχίστηκε για τέταρτη σεζόν, αποδεικνύοντας μας πως είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η αμερικανική τηλεόραση. Δυνατή σκηνοθεσία και καλογραμμένο σενάριο γεμάτο ανατροπές. Συγκλονιστική η ερμηνεία του James Spader ως Raymond Reddington.

Honorable mentions: House of Cards, Westworld, Daredevil, Mr. Robot

Captain America: Civil War

Η κορυφαία super hero movie της χρονιάς, γεμάτη καταπληκτική δράση, συγκίνηση, φοβερούς χαρακτήρες ήταν ένας από τους λόγους που το υπερωϊκό είδος τα πήγε περίφημα φέτος.

Rogue One: A Star Wars Story

Το Rogue One ήταν ένα καταπληκτικό prequel με απίστευτες αστρομαχίες, χαρακτήρες με ψυχή, πολλές ατάκες και one-liners, το οποίο ανεβάζει ακόμα περισσότερο τον πήχη για το franchise.

Deadpool

Οι X-Men της Fox δεν τα πήγαν καλά, αλλά ο Deadpool έσκισε.  Η ταινία αποτελούνταν από πολλές μάχες, όμορφα απεικονισμένη ωμή βία και άπειρη καφρίλα. Το λατρέψαμε και το συστήνουμε σε μεγάλες παρέες για χαμούλη, γέλιο και πώρωση!

Zootopia

Το καλύτερο animation της χρονιάς που σίγουρα αξίζει να βρίσκεται στο πάνθεον δίπλα στα κλασικά που βλέπαμε μικροί. Δώσε στο Zootopia την ευκαιρία να σε μαγέψει, το καταφέρνει πολύ εύκολα.

The Jungle Book

Μακράν το καλύτερο live action της Disney μέχρι σήμερα. Καλοδουλεμένο με τρομερό cgi και εκπληκτική σκηνοθετική δουλειά. Ελπίζω να συνεχίσουν έτσι.

Creed

Η επιστροφή του Rocky του Stalone με μία διαφορετική ιστορία ήταν ένα ρίσκο, αλλά το εγχείρημα στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και το sequel το περιμένουμε με ανυπομονησία.

The Hateful Eight

Θα διαφωνήσουν πολλοί με την επιλογή, αλλά ο Tarantino έδωσε και πάλι κάτι εξαιρετικό σε εμάς που δε βαριόμαστε την αργή πλοκή και τους φοβερούς μονολόγους του. Η ατμόσφαιρα και η κινηματογραφία ήταν μαγικές, οι εικόνες και τα κάδρα ήταν όλα τραβηγμένα με πολύ μεράκι.

Spotlight

Αν και δεν είναι ακριβώς blockbuster, η ταινία που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας μας έδειξε πως γίνεται η σωστή σύγχρονη δημοσιογραφική έρευνα και μας σόκαρε σε πολλά σημεία με τις αποκαλύψεις της. Βασισμένη σε πραγματική ιστορία, 100% ρεαλιστική, αληθινή και με καταπληκτικές ερμηνείες.

Fantastic Beast And Where To Find Them

Η νέα ταινία του χαρρυποτερικού σύμπαντος ήταν όπως θα έπρεπε. Αν και η πλοκή ασχολούνταν με πολλές υποθέσεις ταυτόχρονα, η ταινία πέτυχε το στόχο της και μας προετοίμασε για τη νέα γενιά ταινιών από τον υπέροχο κόσμο της J. K. Rowling.

Honorable mentions: Finding Dory, Kung Fu Panda 3, Sausage Party, Room, Suicide Squad, Doctor Strange, Sully, Hacksaw Ridge, The Revenant, Star Trek Beyond, The Accountant, Arrival

Αυτά από εμάς λοιπόν, σας ευχόμαστε καλή χρονιά σε όλους με υγεία, ευτυχία, αγάπη και πολλή μουσική!

The post Μουσική Ανταρσία #29: Τα καλύτερα του 2016! appeared first on anthem.gr.

Με το “Sleep…” η μπάντα προχωράει ένα βήμα πιο μπροστά από τα “Triarchy of the Lost Lovers” και το “Dead Poem. Τα τραγούδια είναι δημιουργημένα με πιο αργούς ρυθμούς, ενώ κυριαρχεί η ατμοσφαιρικότητα και το συναίσθημα. Στιχουργικά, τα κομμάτια είναι γραμμένα με προσοχή κι εξαιρετική ποιότητα. Το καταθλιπτικό τους ύφος δίνει ακόμη μεγαλύτερο βάθος στις μελωδίες, με αποτέλεσμα το “Sleep…” να συγκαταλέγεται στα πιο ατμοσφαιρικά black metal album όλων των εποχών.

Το album ξεκινάει με το “Cold Colours”, το  οποίο αποτελεί ιδανική επιλογή για εναρκτήριο άκουσμα του δίσκου. Δυνατό του σημείο οι “ζοφερές” μελωδίες και οι “παγωμένοι” στίχοι. Ακολουθεί το “After Dark I Feel”, τραγούδι το οποίο σπάνια λείπει από τα setlist στα live του συγκροτήματος και το κοινό το έχει λατρέψει. Το “Victoriatus” εντυπωσιάζει με τους στίχους και την ευρηματικότητα του, ενώ το “Der Perfekte Traum” αποτελεί το μοναδικό τραγούδι του συγκροτήματος που είναι γραμμένο στα Γερμανικά. Το “You My Flesh” είναι ένα αριστούργημα, βουτηγμένο μελωδικά στο συναίσθημα, ενώ στιχουργικά διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα κομμάτια, καθώς μιλάει για την αγάπη γονιού και παιδιού. Το “The World Made End” διαφοροποιείται μουσικά από τα υπόλοιπα τραγούδια, καθώς είναι πιο γρήγορο και δυνατό, δίχως όμως να χάνει την ατμοσφαιρικότητα που χαρακτηρίζει το “Sleep…”. Ακολουθούν τα “Sleep the Sleep of the Angels”, “Delusions” και “Imaginary Zone” τα οποία ολοκληρώνουν μουσικά και στιχουργικά το δίσκο. Το “Sleep…” ολοκληρώνεται με το “Thine is the Kingdom”, το οποίο προσπαθεί να δώσει απαντήσεις για το τέλος του κόσμου, κλείνοντας με τον καλύτερο τρόπο, ένα από τα ποιοτικότερα black metal album όλων των εποχών.

Δυνατά σημεία:

• Αν και όλο το άλμπουμ αποτελεί ένα εξαιρετικό σύνολο ξεχωρίζουν τα εξής:
• Το σόλο του “Victoriatus”, το οποίο πραγματικά παθιάζει τον ακροατή.
• Η μουσική και τα φωνητικά του “You My Flesh”, τα οποία έχουν ερμηνευτεί με τον κατάλληλο τρόπο για να αποκτήσει βάθος το τραγούδι.
• Το outro του “Imaginary Zone”
• Οι στίχοι των “Cold Colours” και “After Dark I Feel”.
  

  ---

Τελικό σχόλιο: Σήμερα, 15 χρόνια μετά την κυκλοφορία του,  το “Sleep of the Angels” αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα και ποιοτικότερα έργα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Ένα διαμάντι που πρέπει να υπάρχει σε κάθε συλλογή!

The post Flashback: Rotting Christ – Sleep of the Angels appeared first on anthem.gr.