Το 2025 τελειώνει και μαζί του πάντα έρχεται η τριπλέτα του Ranking με τα τριάντα καλύτερα ματς της χρονιάς. Μιας χρονιάς που χαρακτηρίστηκε από το μετριοκακό retirement tour του John Cena, την είσοδο του WWE στο Netflix που μας έκανε τη ζωή πιο εύκολη, τη συνεργασία του TNA με το WWE σε πολλά events, την βελτίωση του storytelling του AEW και πολλά ακόμα.

Φέτος λόγω χρόνου παρακολούθησα κυρίως τις δύο μεγάλες εταιρίες και λίγο το NJPW. Ούτως ή άλλως ματς από TNA, MLW και NWA δύσκολα θα κατέληγαν στις λίστες. Όπως έχω ξαναπεί, αυτή είναι μια υποκειμενική λίστα και έτσι πρέπει να την διαβάσετε και να μου πείτε τις προτάσεις σας. Προσπάθησα να έχω μια ισορροπία στις επιλογές μου χωρίς να κρύβω ποιο στυλ wrestling μου αρέσει περισσότερο και παρακολουθώ πιο ευχάριστα.

Όπως έγραψα και πέρυσι: “Δεν είμαι ο Meltzer, δεν είμαι κάποιο πληρωμένο μποτάκι πολυεθνικής που σπάει μπάλες στο Τουίτερ, είμαι απλά ένας τύπος που βλέπει wrestling και γουστάρει.” οπότε αυτά είναι τα τριάντα ματς που επέλεξα εγώ. Στις εισαγωγές των επόμενων δύο μερών θα μιλήσουμε λίγο για τα events της χρονιάς και φυσικά το retirement tour του προσωπικού μου GOAT John Cena. Μέχρι τότε πάμε να δούμε τις δέκα πρώτες ματσάρες στις θέσεις 30-21!

30. Fraxiom vs Josh Briggs and Yoshiki Inamura –  NXT Vengeance Day

Πρώτη μας επιλογή για σήμερα και θα πάμε με το μοναδικό NXT match της λίστας καθώς είδα λιγότερα shows από το αναπτυξιακό brand σε σχέση με άλλες χρονιές. Σε αυτό το ματς πάντως πρέπει να πω ότι πέρασα φανταστικά. Οι Fraxiom είναι μια από τις πιο ταλαντούχες νέες ομάδες όλου του WWE. Από την άλλη πλευρά ο Josh Briggs είναι ανερχόμενο ταλέντο και ο Yoshiki Inamura φέρνει το ιαπωνικό vibe που μου αρέσει πολύ.

Το highflying στυλ των πρώτων ταίριαξε τέλεια με τις power moves των δεύτερων με αποτέλεσμα να υπάρχει η κατάλληλη χημεία και ο τέλειος ρυθμός. Ένα tag team match όπως θα έπρεπε να είναι τα περισσότερα στο WWE, δηλαδή να έχει όλα τα στοιχεία που κάνουν ωραίο το wrestling.

29. Mark Briscoe vs Kyle Fletcher – AEW Full Gear

Με κάποιον περίεργο τρόπο, ο Mark Briscoe βρέθηκε φέτος να έχει μια μεγάλη κόντρα με τον Kyle Fletcher, ένα από τα πιο λαμπερά ανερχόμενα αστέρια της βιομηχανίας. Επειδή είχαν δώσει αρκετά ματς μεταξύ τους, αυτό αποφασίστηκε ως φινάλε και πραγματικά κράτησαν το καλύτερο για το τέλος. Ήταν η κόντρα φάσεων καριέρας με τον βετεράνο να παρασύρει τον πιτσιρικά σε ένα ματς που έδωσε περισσότερη βάση στη βία και τα ωραία spots παρά στην τεχνική.

Σε κάνει πολλές φορές να αναφωνήσεις, να ενθουσιαστείς, να φωνάξεις από την ένταση. Είναι η πιστοποίηση ότι ο Briscoe βρίσκεται σε μια εξαιρετική στιγμή για τη σόλο καριέρα του και ότι ο Kyle Fletcher θα εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτερους παλαιστές της γενιάς του.

28. John Cena vs Gunther – WWE Saturday Night’s Main Event XLII

Το έχω φρέσκο στη μνήμη μου αυτό το ματς και αν δεν ήταν η απόσυρση του Cena, λογικά δε θα έμπαινε στην τριαντάδα. Ωστόσο είναι ο αγαπημένος μου παλαιστής απέναντι στον εξαιρετικό Gunther και προφανώς αποκτά αυτόματα ενδιαφέρον. Το pacing του ματς είναι σχετικά αργό με τον Gunther να δείχνει πως ελέγχει απόλυτα τον Cena και κάθε comeback του GOAT να μοιάζει πιο απελπισμένο από το προηγούμενο.

Τελικά είχαμε ένα από τα πιο σοκαριστικά τέλη που έχουμε δει ποτέ. Έχω γράψει τις ενστάσεις μου εδώ, αλλά αυτό που μένει είναι το τέλος μιας σπουδαίας καριέρας και η παραίτηση ενός ανθρώπου που δεν παραιτούνταν ποτέ. Σπουδαίο ματς και για τους δύο.

27. Golden Lovers, Darby Allin, Hiroshi Tanahashi and Will Ospreay vs Death Riders, The Young Bucks and Gabe Kidd – AEW x NJPW Forbidden Door

Αρχικά αυτό το ματς είναι εντυπωσιακό που έγινε με τόσους τραυματισμούς που αντιμετώπιζαν στην πλευρά των καλών. Λέει πολλά για την ποιότητα τους ωστόσο πως κατάφεραν να μας ανταμείψουν με κάτι αντάξιο για να μπει στη λίστα. Μιλάμε για pure Forbidden Door chaos.

Τα spots έπεφταν βροχή, ο Darby Allin και ο Will Ospreay σε έκαναν να νομίζεις ότι μάλλον δεν σκέφτονται την καριέρα τους και ο Tanahashi, αν και πλέον πιο αργός από ποτέ, προσέθεσε κύρος και συναίσθημα ανάμεσα στο spotfest που είχε στηθεί. Τέτοια ματς αξίζει να τα βλέπεις σαν αγνός φίλος του wrestling και όχι ως κριτικός. Το νόημα είναι ότι είδαμε μαζί βετεράνους και ανερχόμενους σταρ σε έναν εντυπωσιακό αγώνα με πολύ συναίσθημα.

26. Cody Rhodes vs John Cena – WWE Summerslam

Αυτό το ματς έπρεπε να το δω αρκετές φορές για να το εκτιμήσω κυρίως γιατί πραγματικά το παρακάνει με τα finishers και τα kick outs. Όμως αυτό το booking είναι ολόσωστο, αφού είναι ο τρόπος του να καλύψεις την έλλειψη χημείας που είχαν Cody και Cena στη Wrestlemania. Σε αυτό το ματς έχουμε τη μάχη των δύο σπουδαιότερων καλών της γενιάς τους.

Είναι η μάχη του μέντορα με τον μαθητή, του φαν με το είδωλό του και το face turn του Cena βοήθησε σε αυτήν την κατεύθυνση. Δεν χτύπησαν στον ρυθμό, αλλά στο storytelling με κάθε kick out να έχει ειδικό βάρος και κάθε finisher να συμβάλλει σε όλη αυτήν την ένταση. Το τέλος που άξιζε στην κόντρα των δύο.

25. CM Punk vs Gunther – WWE Summerslam

Ήταν ένα περίεργο δίδυμο για παγκόσμιο τίτλο αυτοί οι δύο και τελικά το ματς τους δε με απογοήτευσε καθόλου. Σε θέμα ρυθμού ταιριάζουν οι δυο τους αφού δίνουν περισσότερο βάρος στην τεχνική, αλλά κατά τ’ άλλα διαφέρει πολύ το στυλ πάλης τους. Το ματς χτίζεται γύρω από το concept της φθοράς. Ο Gunther ποντάρει στην διαφορά της ηλικίας τους και έχει σκοπό να καταστρέψει αργά και σταθερά τον αντίπαλό του.

Ο Punk πάλι απαντά με την εμπειρία του και το timing του σε κάθε κίνηση κάνοντας ωραία submissions. Εκτιμώ ιδιαίτερα να υπάρχουν τέτοια ματς που σου δείχνει τη σύγκρουση σε δύο στυλ και φιλοσοφίες και

24. Kevin Owens vs Sami Zayn – WWE Elimination Chamber

Ό,τι και να κάνουν αυτοί οι δύο πάντα θα είναι ιδιαίτερο, πάντα θα είναι όμορφο, πάντα θα έχει αυτήν την ιδιαίτερη αίσθηση ότι παλεύουν δύο αδερφικοί φίλοι. Σε κάθε κόντρα τους, ο KO και ο Sami από τις μέρες του Ring of Honor έδειχναν την χημεία και την εμπιστοσύνη που έχουν ο ένας στον άλλον. Δε θα μπορούσε να γίνει κάτι λιγότερο στο ματς του Elimination Chamber.

Με τον KO να αποτελεί πλέον έναν από τους πιο δυναμικούς κακούς της εταιρίας, η ιστορία της ρήξης με τον κολλητό του άρχισε να απορρέει πολύ φυσικά και με τον ίδιο τον Owens να έχει επιχειρήματα για να είναι εκνευρισμένος με τον φίλο του. Ωραίος ρυθμός, πολύ δυνατά spots στα superplex και οι δύο φίλοι να χτίζουν διαρκώς την ένταση. Ίσως έλειψε λίγο το αίμα. Προσωπικά, πάντα θα έχω μια αδυναμία στα ματς αυτών των δύο. Έχουν τόση ιστορία και ψυχή που παρακαλάς να μας δώσουν πολλά ακόμα.

23. Anarchy in the Arena – Kenny Omega, Swerve Strickland, Willow Nightingale and The Opps vs Death Riders and The Young Bucks – AEW Double or Nothing

Το Anarchy in the Arena έχει εξελιχθεί ανά τα χρόνια σε ένα από τα αγαπημένα μου concepts στο wrestling. Προσπαθεί να συνδυάσει κάποιες πιο goofy στιγμές με σκηνές που έχουν αίμα και βία. Το φετινό AITR είναι πολύ χαοτικό και χρησιμοποιώ τη λέξη με την καλή έννοια. Με το που ακούγεται το Bodies των Drowning Pool από τα μεγάφωνα, ξέρεις πως θα επακολουθήσει κάτι γαμάτο.

Συνεχές brawling, σώματα να πέφτουν σε ακραία spots μέσα και έξω από το ρινγκ, ευφάνταστα όπλα δημιουργούν ένα feeling μεγαλύτερο από έναν απλό αγώνα. Η Willow ξεχωρίζει για την περσόνα της και το hardcore στυλ της, ο Omega είναι μετρονόμος για τον ρυθμό και κάθε ένας εξυπηρετεί τέλεια τον σκοπό του. Προσωπικά τέτοιου είδους ματς τα βάζω στη λίστα όχι επειδή είναι τέλεια, αλλά επειδή λειτουργούν ως εμπειρίες.

22. Men’s Elimination Chamber Match – WWE Elimination Chamber

Αυτό το ματς ήταν πραγματικά ένα από τα πιο σωστά δομημένα Chambers των τελευταίων χρόνων. Είχε αρκετούς έμπειρους superstars, αλλά και νεότερους σε ηλικία και ταυτόχρονα πολλές ιστορίες να πει, ιδίως χάρη στην παρουσία του Cena. Δεν είναι ένα ματς που σου μένει στη μνήμη λόγω του τελικού Cena vs Punk και του heel turn που ακολούθησε και σόκαρε τους πάντες.

Ακολούθησε τη σωστή συνταγή με κάθε είσοδο κάποιου σταρ να αλλάζει τις ισορροπίες και να φέρνει κάτι νέο στη σκακιέρα. Ο ρυθμός είναι πάρα πολύ καλός, τα spots καλοδουλεμένα, τα eliminations είναι πολύ καλά και φυσικά ο John Cena κλέβει την παράσταση στο τελευταίο του Elimination Chamber. Μακάρι να είναι και άλλες χρονιές εξίσου ισορροπημένα.

21. Toni Storm vs Mercedes Mone – AEW All In

Αυτό το ματς λειτουργεί γενικότερα ως μια πολύ δυνατή ιστορία. Από τη μία η Timeless Toni Storm, ο καλύτερος γυναικείος χαρακτήρας στο AEW και από την άλλη η Mercedes Mone, η απόλυτη belt collector. Αυτό που ουσιαστικά υποβόσκει είναι η ιστορία της Mone που μπορεί να κατακτήσει κάθε τίτλο εκτός του μεγάλου πρωταθλήματος της εταιρίας.

Οι δύο γυναίκες πραγματικά δίνουν μια απίστευτη παράσταση. Είτε στον αέρα, είτε με spots από τα σχοινιά και ωραία submissions, σε αυτό το ματς βλέπουμε δύο από τις καλύτερες wrestlers αυτών των ημερών να μάχονται μέχρι τέλους. Πιστεύω ότι έχουν πολλές ακόμα ιστορίες να πούνε και πολλά ακόμα ματς που θα εξερευνήσουν τη δυναμική τους.

Αυτό ήταν το πρώτο μέρος με τα καλύτερα ματς της χρονιάς, θα έρθουν άλλα δύο μέρη με τις θέσεις 20-11 και φυσικά την δεκάδα μας. Μέχρι τότε στείλτε μου γνώμες και την πρόβλεψή σας για το ποια θα είναι τα επόμενα!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2025, Θέσεις 30-21 appeared first on anthem.gr.

Το 2023 ήταν ίσως η πιο σημαντική χρονιά στη σύγχρονη ιστορία του pro wrestling. Ομολογώ πως φέτος δεν είδα τόσες εταιρίες και όσα σόου θα ήθελα. Είναι η πρώτη χρονιά που παρακολούθησα ελάχιστα NJPW και έχασα το G1 που είχε σταθερά 6-7 ματς στις ετήσιες λίστες μου. Δεν είδα καθόλου NWA, MLW και μικρά promotions που τιμούσα. Το Impact κάπου με κούρασε.

Από την άλλη πλευρά το WWE έχει μία συγκλονιστική αναβίωση υπό τον σπουδαίο Triple H. Από το 2022, ο Cerebral Assassin παρέλαβε χάος και διόρθωσε πάρα πολλές ιστορίες κάνοντας τες καλύτερες και πιο πρωτότυπες. Σίγουρα έκανε λάθη (δώσε ρε Trips τον τίτλο στον Cody να γουστάρουμε), αλλά κατάφερε κάτι τρομερό. Έκανε τα σπουδαία σόου του WWE ακόμα πιο σπουδαία βλέπε Wrestlemania γεμάτη matches of the year και κυρίως έκανε τα δευτερεύοντα σόου να μοιάζουν ξανά σημαντικά.

Κάποτε βλέπαμε Fastlane και θέλαμε να βγάλουμε τα μάτια μας και να τα κάψουμε. Τώρα είναι ένα πολύ ευχάριστο τρίωρο όπως και τα υπόλοιπα. Δε θα έχουν μέσα κανένα τρομερό ματς. Αλλά δε θα έχουν και σαπίλες. Όλη η κάρτα θα είναι μεστή και το σόου θα βλέπεται ευχάριστα. Το WWE έχει επανέλθει σε επίπεδο που είχαμε χρόνια να δούμε με την παραγωγή του να γίνεται ολοένα και καλύτερη.

Από την άλλη πλευρά είχαμε την κλασική γκρίνια για το AEW. Κυρίως από ανθρώπους που δεν το γουστάρουν εκ προοιμίου ή το άφησαν σε κακή περίοδο. Προσωπικά συνεχίζω να το απολαμβάνω. Το Collision είναι ένα πολύ όμορφο σόου, sports oriented όπως χρειαζόταν, τα ματς σε εβδομαδιαία βάση στο Dynamite είναι αρκετά καλά και επιτέλους αντί να προστατεύονται συνέχεια οι μεγάλοι σταρ σε κακά ματς με μετριότητες, τους βλέπουμε να κοντράρονται μεταξύ τους.

Παράδειγμα η εξαιρετική κόντρα του Hangman Page με τον Swerve Strickland. Το sports feeling ενισχύθηκε με το φανταστικό Continental Classic στα τέλη της χρονιάς. Το λάθος του AEW είναι να προσπαθεί ώρες ώρες με κάποιες ηλίθιες κόντρες και ματς να γίνει WWE. Δεν χρειαζόμαστε το WWE. Θέλουμε μια εναλλακτική του. Το WWE είναι εξαιρετικό σε αυτό που κάνει. Το AEW πρέπει να συνεχίζει να εκμεταλλεύεται το τρομερό του ρόστερ που μπορεί να δώσει ματσάρες και να αλλάξει την προσέγγιση σε ιστορίες.

Φέτος όπως είπα δεν είδα πολύ pro wrestling. Ελλείψει χρόνου για τα αφιερώματα στο anthem.gr αποφάσισα φέτος να μην έχουμε τοπ 30 ματς της χρονιάς. Φέτος θα σας βάλω ονομαστικά τις θέσεις 11-25 στο τέλος της λίστας και θα σας αναλύσω την αγαπημένη μου δεκάδα. Πάμε λοιπόν να δούμε τα 10 αγαπημένα μου ματς της χρονιάς.

10. Rhea Ripley vs Charlotte Flair – WWE Wrestlemania 39

Δύο ματς της Wrestlemania κονταροχτυπήθηκαν για μια θέση στη δεκάδα. Το ένα ήταν το απίστευτο triple threat για το Intercontinental Championship μεταξύ Gunther, Sheamus και Drew McIntyre. Ελλείψει γυναικείου αγώνα, είπα να προτιμήσω το Rhea Ripley vs Charlotte. Η Ripley είχε ένα εξαιρετικό 2023 με το ρόλο της στην Judgement Day να είναι καθοριστικός σε κάθε κόντρα της ομάδας επισκιάζοντας ότι το reign της είναι κάπως μέτριο. Δε φταίει βέβαια εκείνη, αλλά το επίπεδο του γυναικείου division στο Raw.

Όπως και να ‘χει, η νίκη της στο Royal Rumble ήταν απολαυστική και ήθελα οπωσδήποτε να τη δούμε ενάντια στη Charlotte προκειμένου να ολοκληρωθεί η ιστορία που είχε αρχίσει τρία χρόνια πριν. Εκείνη η ήττα στη Wrestlemania 36 aka τη WM της πανδημίας με είχε πονέσει πολύ ως φαν της Ripley. Πλέον με φουλ κόσμο σε ένα απίστευτο ματς με μια από τις πιο ταλαντούχες γυναίκες wrestlers, η Rhea τα κατάφερε και πέτυχε σπουδαία νίκη. Bonus η Charlotte που δε μπορούσε να κρύψει το χαμόγελο της μετά την ήττα της.

9. MJF vs Sammy Guevara vs Darby Allin vs Jack Perry – AEW Double or Nothing

Όταν είδα για πρώτη φορά τους τέσσερις Pillars του AEW να είναι μαζί στο ίδιο ρινγκ, δε μπορούσα να πιστέψω ότι η εταιρία θα έπαιρνε την απόφαση για Fatal 4 Way για τον παγκόσμιο τίτλο. Ο MJF είχε ξεκινήσει το reign του πολύ εντυπωσιακά και νομίζω ότι αυτήν την κόντρα τη χρειαζόταν πάρα πολύ. Ήταν ένα ματς που έπρεπε να δούμε πριν κάποιος εξ αυτών φύγει για κανά WWE και ήταν πολύ σημαντικό οι Allin, Perry και Guevara να πάρουν μια ευκαιρία στο main event ενός PPV.

Η ιστορία ξεκίνησε με πολύ ωραία promos και συνεχίστηκε με κωμικό στοιχείο όπως τη φιλία των MJF και Sammy πριν καταλήξουμε σε ένα καταπληκτικό ματς. Τέσσερα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στο pro wrestling συγκρούστηκαν και τα πήγαν περίφημα. Φοβερές κινήσεις, μερικές αξιομνημόνευτες στιγμές με αγαπημένη μου αυτή που όλοι τους χρησιμοποιούν το finisher του μέντορα τους και τα prospects του AEW απέδειξαν πως η δική τους ώρα είναι τώρα. Κρίμα που μόνο ο MJF συνέχισε τη χρονιά του εξίσου καλά.

8. The Usos vs Kevin Owens and Sami Zayn – WWE Wrestlemania 39

Το Bloodline Saga είναι ένα από τα καλύτερα storylines στην ιστορία του pro wrestling. Το πως ο Triple H πήρε τον Sami Zayn και από έναν χαρακτήρα-ανέκδοτο που έπαιζε έναν φαν της Bloodline, τον μετέτρεψε σε μέλος της ομάδας που τους πείθει όλους ότι τους αγαπάει, κοντράρεται με τον καλύτερο του φίλο και τελικά σπάει με τη φατρία του και επανενώνεται με εκείνον, πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάρια σεναρίου. Όχι pro wrestling, γενικά.

Όπως ήταν προφανές οι Zayn και Owens θα προκαλούσαν τους Usos και τα δύο παιδιά που κάποτε πάλευαν για μια χούφτα φανς στο Ring of Honor και το PWG βρέθηκαν στο main event του μεγαλύτερου σόου της χρονιάς. Ήταν ένα ματς συγκινητικό, ένα ματς με μεγάλες στιγμές, ένα ματς αντάξιο του main event της Wrestlemania. Και στο τέλος, σε μια σκηνή που θύμισε την παλιότερη κόντρα των Owens-Zayn, o Sami χτύπησε με το Helluva Kick τον Jey, τον άνθρωπο που ποτέ δεν τον εμπιστεύτηκε. Ο Jey έπεσε στην αγκαλιά του και ύστερα ο Sami τον ξαναχτύπησε. Και μετά το ξαναέκανε και τελείωσε το ματς. Το pro wrestling είναι μαγικό κάποιες φορές.

7. FTR vs Bullet Club Gold – AEW Collision

Το 2023 ήταν η χρονιά των FTR με ένα αρκετά καλό reign που τελείωσε βέβαια λίγο απογοητευτικά. Η μεγάλη έκπληξη βέβαια ήταν ότι το καλύτερο τους ματς φέτος δεν ήταν ούτε το rematch με τους Aussie Open στο Wrestledream (το περσινό τους στο Royal Quest ήταν νούμερο 22 στη λίστα), ούτε το τρίτο ματς της τριλογίας τους με τους Young Bucks (το περσινό τους ήταν νούμερο 6 στη λίστα). Αντιθέτως δεν ήταν ούτε με μια κανονική tag team με προυπάρχουσα χημεία.

Το καλοκαίρι λοιπόν ως μέρος του Collision το Bullet Club Gold ανέβαινε και οι FTR χρειαζόντουσαν μια τηλεοπτική κόντρα. Αντί των Gunns επιλέχθηκαν τα άλλα δύο μέλη της φατρίας, οι Jay White και Juice Robinson. Και οι δύο φανταστικοί wrestlers, ειδικά ο White, αλλά δεν είναι μια συνηθισμένη ομάδα. Αυτό που ακολούθησε ήταν απίστευτο. Δύο τεράστια σε διάρκεια ματς, το ένα two out of three falls όπου η τετράδα δείχνει να έχει τρομερή χημεία. Δύο ματς που παίζουν με την ψυχολογία σου και κλιμακώνονται φανταστικά. Δεν είναι τα αγαπημένα μου tag team matches όλων των εποχών. Αλλά είναι χαλαρά στο τοπ 3 από ματς σε εβδομαδιαίο σόου.

6. The Judgement Day and Drew McIntyre vs Seth Rollins, Cody Rhodes, Randy Orton, Jey Uso and Sami Zayn – WWE Survivor Series

Είναι τρομερό πως η Judgement Day από μια κριντζοομάδα υπό την ηγεσία του Edge, έγινε μία από τις καλύτερες heel φατρίες στο pro wrestling. Σε μια ιστορία που χτιζόταν μήνες, η κόντρα τους με τους faces του Raw έφτασε στο φινάλε της στο Survivor Series και μάλιστα σε Wargames. Θα μου επιτρέψετε να έχω μία άποψη. Όσον αφορά τη βία σε μεγάλες εταιρίες, το AEW έχει πολύ καλύτερα βίαια ματς. Ωστόσο η βία σε Wargames/Blood and Guts αγώνα στο WWE είναι κλάσεις ανώτερη και καμία εταιρία δεν το κάνει καλύτερα.

Σε έναν εκπληκτικό αγώνα με συνεχείς αλλαγές στην ψυχολογία, με πολύ δυνατά χτυπήματα, με απίστευτες εναέριες κινήσεις και την επιστροφή του σπουδαίου Randy Orton, οι καλοί κέρδισαν τους κακούς και έδειξαν έτοιμοι να προχωρήσουν σε μεταξύ τους κόντρες πλέον. Τα μικρά subplots όπως η σχέση των Uso/Zayn και Rollins/Rhodes βοήθησαν πολύ στην εξέλιξη της ιστορίας, αλλά και το ματς καθ’ αυτό θα μας μείνει ως ένα από τα καλύτερα Wargames όλων των εποχών.

5. The Usos vs Roman Reigns and Solo Sikoa – WWE Money in the Bank

Η αποκοπή του Zayn από τη Bloodline τελείωσε στη Wrestlemania και από εκεί και πέρα άρχισαν να φυτεύονται πολύ προσεκτικά οι σπόροι για τον Εμφύλιο της φατρίας. Ξεκινώντας από το Night of Champions όπου επιτέλους ο Jimmy έσπασε και επιτέθηκε στον αρχηγό του, ο Jey σιγά σιγά πείστηκε και σε ένα από τα καλύτερα φινάλε ever σε Smackdown, στήθηκε επιτέλους το ματς που θέλαμε να δούμε.

Οι δίδυμοι εναντίον του αδερφού τους και του Tribal Chief μπροστά στο φανταστικό αγγλικό κοινό της O2 Arena. To ματς ξεκινάει αργά όπως θέλαμε και μετά από μισή ώρα έχουμε ένα πραγματικό χάος. Και για ακόμα ένα ματς των Usos έχουμε ένα φανταστικό φινάλε με τα δύο αδέρφια να πετυχαίνουν το pin ενάντια στον Roman Reigns κάτι που είχε να συμβεί από το 2019. Αν αυτό ήταν το φινάλε, θα ήταν απίστευτο, αλλά δυστυχώς στο Summerslam ανατράπηκαν τα δεδομένα. Ωστόσο αυτό το ματς, αυτή η στιγμή θα μας θυμίζει πάντα γιατί αγαπήσαμε τόσο πολύ αυτήν την ιστορία.

4. Roman Reigns vs Sami Zayn – WWE Elimination Chamber

Κάποια ματς στο pro wrestling σε πληγώνουν με έναν δικό τους ιδιαίτερο τρόπο. Είναι η στιγμή που ξέρεις ότι αυτή η ιστορία έπρεπε να εξελιχθεί αλλιώς. Όλοι θέλαμε ο Cody να κερδίσει τον Reigns στην Wrestlemania. Αλλά όταν ο Zayn έφυγε από τη Bloodline, όλοι καταλάβαμε πως αυτή ήταν η στιγμή του. Δεν υπήρχε κάτι καλύτερο σεναριακά από το να εκθρονίσει εκείνος τον Tribal Chief. Και το ξέραμε ρε γαμώτο. Το ξέραμε ότι δε θα γίνει και πάλι ελπίζαμε.

Μπροστά στο παθιασμένο κοινό του Μόντρεαλ που έβλεπε το δικό του παιδί, ο Sami Zayn και ο Roman Reigns έδωσαν ένα σόου. Ένα από τα καλύτερα singles matches του WWE εδώ και χρόνια. Το WWE έκανε αυτό που έπρεπε. Μας έκανε πολλές φορές να πιστέψουμε ότι θα γίνει. Ότι ο Sami θα τα καταφέρει. Helluva Kicks, o Owens δίπλα του, το κοινό να ουρλιάζει. Ξέραμε ότι δε θα γίνει. Και μας έδωσαν αυτό το λίγο, τη μικρή υποψία ότι θα τα καταφέρει. Αν με ρώταγες μία μέρα μετά θα σου έλεγα ότι σιχαίνομαι αυτό το ματς. Μερικούς μήνες μετά, αναγνωρίζω ότι αυτή ήταν η κορυφή του WWE για το 2023.

3. Will Ospreay vs Kenny Omega – NJPW Wrestle Kingdom 17

Το NJPW δε συνηθίζει να μας δίνει τέτοιες ξαφνικές ιστορίες, αλλά η κόντρα του Ospreay και του Omega, δύο εκ των καλύτερων wrestlers όλων των εποχών έπρεπε να συμβεί. Η κόντρα του βετεράνου που έφυγε από την Ιαπωνία για να παλέψει στην Αμερική και του νέου σταρ που έμεινε πίσω και πήρε τα ηνία. Η κόντρα του απόλυτου ξένου του New Japan και του ανθρώπου που τον απογοήτευσε με όσα έκανε μετά από εκείνον.

Χωρίς τα φοβερά promos, οι δύο σταρ μίλησαν στο ρινγκ και έκαναν το US Heavyweight Championship να μοιάζει εξαιρετικά βαρύς τίτλος. Το ματς τους στην Ιαπωνία με ανησυχούσε για το αν οι δυο τους θα έχουν χημεία. Τελικά δεν είχαν απλά χημεία, αλλά παρέδωσαν ένα σεμινάριο για το πως ξεκινάνε, πορεύονται και τελειώνουν τα ματς στο wrestling. Με κινήσεις που σπάνια βλέπεις, με απίστευτη αθλητικότητα και στυλ βλέπουμε 35 απολαυστικά λεπτά που δύσκολα επαναμβάνονται. Ή ίσως και όχι.

2. MJF vs Bryan Danielson – AEW Revolution

O MJF χρειαζόταν ένα δυνατό πρώτο κρας τεστ ως ο heel παγκόσμιος πρωταθλητής. Έχοντας ως backstory ότι παλεύει πολύ λίγες φορές τον χρόνο, βρέθηκε απέναντι του το απόλυτο workhorse. Ο άνθρωπος που για να πάρει εκδίκηση για τον τραυματισμό του μέντορά του William Regal θα έκανε τα πάντα. Ο καλύτερος wrestler στον πλανήτη, ο Bryan Danielson. Για να τον προκαλέσει και να διαλέξει stipulation, o Danielson έδωσε επίσης ματσάρες σε εβδομαδιαία βάση με τους Takeshita, Bandido, Thatcher, Brian Cage και Rush. Wrestlers διαφορετικούς ή με παρόμοιο ρεπερτόριο που μάγεψαν δίπλα στον καλύτερο. Και αφού τα έκανε όλα επέλεξε stipulation.

Iron Man match. Όποιος πετύχει περισσότερα falls σε μια ώρα. Καταλαβαίνω για όποιον πει ότι άλλο Iron Man match μπορεί να του άρεσε περισσότερο. Αλλά ειλικρινά δεν υπάρχει σύγκριση. Ο Danielson παίρνει το πρώτο fall και κερδίζει δεύτερο μετά από DQ του αντιπάλου. Όμως το DQ τον έχει αποδυναμώσει και ο MJF ισοφαρίζει. Μετά από λίγο περνάει μπροστά. Ο Danielson ισοφαρίζει με την κίνηση του Regal, του μέντορα που ο αντίπαλος του τραυμάτισε. Ισοπαλία και ξαφνικός θάνατος. Ο MJF κερδίζει με την κίνηση παράδοσης του Danielson.

Τι ματς, τι απόλαυση ήταν να βλέπεις δύο από τους καλύτερους στον κόσμο να λένε μια ιστορία για 65 λεπτά. Να σου αλλάζουν συνέχεια την ψυχολογία, να σε μαγεύουν με τις κινήσεις τους, να χτυπιούνται για πάρα πολλή ώρα και να μη βαριέσαι ποτέ. Δεν ξέρω αν θα ξαναγίνει σύντομα κάποιο Iron Man match, αλλά αυτό έθεσε τον πήχη πάρα πολύ ψηλά.

1. Will Ospreay vs Kenny Omega – NJPW x AEW Forbidden Door

Τα ματς στο NJPW πάντα μου αρέσουν πολύ, αλλά έχουν ένα κακό. Το κοινό είναι αρκετά ήσυχο. Δεν έχουν την έκρηξη και τη φωνή των ευρωπαϊκών κοινών ή την ένταση των Αμερικάνων (όταν θέλουν). Ε βάλε τώρα το παθιασμένο κοινό του Toronto και όλα γίνονται καλύτερα. Το sequel του Will Ospreay vs Kenny Omega από το Wrestle Kingdom είχε μία μεγάλη σεναριακή εξέλιξη. Ο Don Callis, μακροχρόνιος φίλος και μέντορας του Kenny Omega, ο άνθρωπος που ήταν πλάι του στο ματς του Ιανουαρίου, τον είχε προδώσει και είχε συμμαχήσει με τον Ospreay.

Για τον Ospreay αυτό το ματς ήταν πολύ σπουδαίο. Έπρεπε να αποδείξει ότι μπορεί να κοντράρει τον Omega, ότι η πρώτη ήττα ήταν απλώς μια κακή μέρα και ότι ο ίδιος είναι το μέλλον του NJPW (και πλέον του AEW). Τελικά έχοντας περισσότερο χρόνο από το πρώτο ματς, οι Ospreay και Omega πρόσφεραν άλλο ένα σόου, ένα δεύτερο σεμινάριο απολαυστικού pro wrestling. Ίσως πιο βίαιο από την πρώτη τους συνάντηση, αυτό το ματς έκλεισε ένα από τα καλύτερα σόου της χρονιάς και με σχετική ευκολία ανέβηκε στην πρώτη θέση της λίστας μου για match of the year.

Ακολουθούν τα ματς που δεν προλάβαινα να αναλύσω και κατέληξαν στις θέσεις 11-25:

11. Gunther vs Drew McIntyre vs Sheamus – WWE Wrestlemania 39
12. Kenny Omega vs El Hijo Del Vikingo – AEW Dynamite
13. Bryan Danielson vs. Zack Sabre Jr. – AEW WrestleDream
14. Swerve Strickland vs Hangman Page – AEW Full Gear
15. The Elite vs Blackpool Combat Club Anarchy in the Arena – AEW Double or Nothing
16. Bianca Belair, Charlotte Flair, Shotzi, and Becky Lynch vs Damage CTRL – WWE Survivor Series
17. Bad Bunny vs Damian Priest – WWE Backlash
18. Kenny Omega vs Konosuke Takeshita – AEW All Out
19. Claudio Castagnoli vs Eddie Kingston – ROH Supercard of Honor
20. The Elite & Eddie Kingston, Tomohiro Ishii vs. The Blackpool Combat Club – NJPW x AEW Forbidden Door
21. The Elite vs House of Black – AEW Revolution
22. FTR vs Young Bucks – AEW All In
23. Hangman Page vs Jon Moxley – AEW Revolution
24. Bryan Danielson vs. Kazuchika Okada – NJPW x AEW Forbidden Door
25. Dijak vs Ilja Dragunov – WWE NXT Battleground

Εσάς ποια ήταν τα αγαπημένα σας ματς φέτος; Γράψτε μου στα σχόλια ή στείλτε μου μήνυμα. Το Ranking θα επιστρέψει το 2024!

The post Ranking: Τα καλύτερα wrestling matches του 2023 appeared first on anthem.gr.