Για να διαβάζεις αυτό, και το Anthem γενικότερα, μάλλον σου αρέσει η μουσική. Που ακούς μουσική σήμερα; Στο Youtube; Στο Spotify; Μήπως έχεις Apple Music; Είσαι χίππης του Bandcamp;

Είναι τόσο εύκολο πλέον να βρεις μουσική που σου αρέσει.

Δεν λέω, αυτό είναι πολύ καλό. Οι μέρες που περνούσες εβδομάδες ακούγοντας τα ίδια τραγούδια, τα οποία ήταν τα μόνα που είχες, δεν μου λείπουν.

Εντάξει, η νοσταλγία, ίσως, λίγο. Ήταν ωραία να παίζεις με τις κασέτες, να τις γυρίζεις, να τις διαλύεις και να αντιγράφεις τραγούδια από κασέτα σε κασέτα και να φτιάχνεις playlists. Είχε μια άλλη μαγία (ή απλά έτσι το έχω στο μυαλό μου μετά από χρόνια;).

Και μετά τα CDs. Πολύ πιο βολικό μέσο. Μπορούσες να κουβαλάς το φορητό CD player σου και μια φορητή δισκοθήκη ώστε να ακούς την μουσική σου με φίλους. Και μπορούσατε να ανταλάσσετε CDs. Φυσικά οι πιο tech savvy, ή κάποια περίεργα μαγαζιά, στο πίσω μέρος, μπορούσαν να αντιγράφουν CDs.

Ακόμα αγοράζω CDs που και που. Όχι λόγο νοσταλγίας. Το CD είναι ψηφιακό μέσο, σε αντίθεση με το βινύλιο, ας πούμε. Δεν μου λέει και τίποτα, είναι απλά ψηφιακά δεδομένα. Αγοράζω CD για δύο λόγους: Για να υποστηρίξω τον καλλιτέχνη και για τα booklets με φωτογραφίες, τους στίχους, credits κλπ.

Είναι τόσο όμορφο να ξεφυλίζεις το βιβλιαράκι καθώς ακούς και να έχεις κάτι υλικό, στα χέρια σου. Ο ίδιος λόγος που προτιμώ να αγοράζω βιβλία και όχι να διαβάζω ebooks σε ένα iPad. Προφανώς διαβάζω και ηλεκτρονικά βιβλία μερικές φορές, αλλά είναι σπάνιο. Ως μέση λύση, ίσως κάποια στιγμή, μεταβώ σε Kindle. Αλλά ακόμα δυσκολεύομαι να αφήσω το χαρτί. Και ας μην μου αρέσει το waste, ή να στιβάζω βιβλία στην ντουλάπα μου. Έχω μερικά σε ράφια, για ντεκόρ, αλλά δεν έχω στήσει ακόμα μια καλή βιβλιοθήκη.

Αυτό, το να παίρνει κάτι άυλο, όπως ο ήχος, ή οι σκέψεις, υλική μορφή, του δίνει μια διαφορετική υπόσταση. Του δίνει μια διαφορετική, ίσως μεγαλύτερη, αξία. Ο δημιουργός περιβάλλει το έργο του με επιπλέον υλικό ώστε να δώσει στον δέκτη μια καλύτερη ιδέα για το τι είχε στο μυαλό του κατά την δημιουργία.

Και αυτό ακριβώς, το χάνεις όταν το έργο σου, ξαφνικά, βρίσκεται ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα παρόμοια, με ακριβώς την ίδια μορφή.

Για παράδειγμα, ανοίγοντας το Spotify και πηγαίνοντας στην σελίδα ενός καλλιτέχνη, βλέπεις τα δημοφιλή κομμάτια του, τους δίσκους του (με μια μικρή φωτογραφία), τις playlists στις οποίες βρίσκονται τραγούδια του και κάνα δυό φωτογραφίες του με ένα σύντομο βιογραφικό.

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, θα δεις τα “προφίλ” όλων των άλλων καλλιτεχνών. Δεν βρίσκεσαι πλέον στον κόσμο του καλλιτέχνη, αλλά στον κόσμο του Spotify, το οποίο καθοδηγεί την όλη εμπειρία ανακάλυψης και ακρόασης.

Συχνά πιάνω τον εαυτό μου να βάζω μια playlist και πριν ακούσω τα πρώτα δευτερόλεπτα, να πατάω το κουμπί που σε πάει στο επόμενο κομμάτι. Ξανά και ξανά. Επειδή δεν μου κέντρισε το ενδιαφέρον από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Δεν έδωσα στον καλλιτέχνη μια ευκαιρία. Το Spotify έχει άλλους 100 διαθέσιμους.

Ξαφνικά ο καλλιτέχνης έγινε κάτι αναλώσιμο. Και φυσικά, ακούγοντας παραπάνω, πριν πατήσω next, φυσικά και θα μπορούσα να βρω κάτι ενδιαφέρον. Θέλεις λίγο χρόνο για να οικειοποιηθείς με κάτι νέο που θα ακούσεις, δεν φτάνουν τα πρώτα δευτερόλεπτα. Και φυσικά, τώρα μπορείς να μου πεις ότι το πρόβλημα το δημιουργώ εγώ. Αλλά το Spotify δεν είναι σχεδιασμένο με το όφελος του μουσικού στο μυαλό. Οι περισσότερες επιλογές, κατά την σχεδίαση των λειτουργιών, δεν έχουν καν το όφελος του ακροατή στο μυαλό.

Το Spotify, και άλλες παρόμοιες υπηρεσίες, σου παρέχονται από κερδοσκοπικές εταιρίες. Παρά το πόσο γνωστό είναι, και τα εκατομμύρια των χρηστών που έχει, ακόμα συνεχίζει να χάνει χρήματα. Είναι λογικό να έχουν διαφορετικά πράγματα στο μυαλό από το να κάνουν μια θετική αλλαγή στην μουσική βιομηχανία.

Και φυσικά οι καλλιτέχνες, από όλο αυτό, παίρνουν ελάχιστα χρήματα για τις ακροάσεις των τραγουδιών τους. Για χρόνια είχα συνδρομή των 3.5€/μήνα για να έχω πρόσβαση, χωρίς διαφημίσεις, σε οποιοδήποτε κομμάτι στην πλατφόρμα (κάτι παρόμοιο έχεις και στο δωρεάν πακέτο).

3.5€/μήνα δεν είναι μια καλή τιμή για τον ακροατή. Κοιτώντας πίσω, δεν είμαι περήφανος για το πόσο χρησιμοποίησα την υπηρεσία και το πόσο λίγο μου κόστισε.

Σκέφτομαι το πόσο μεγάλη προσβολή είναι, για τον μουσικό, όχι μόνο να βρίσκεται ανάμεσα σε άλλους χιλιάδες (με τρόπο χειρότερο από το Youtube), αλλά το έργο, το οποίο μπορεί να έχει ξοδέψει χρόνια από την ζωή του για να φτιάξει, να παίρνει τόσο χαμηλή αξία.

Και δεν έχει καν την επιλογή πλέον να πει “όχι, δεν θέλω να βρίσκομαι στο Spotify”, το Spotify το έχει κάνει να φαίνεται περίεργο.

Ναι, οι μεγάλοι μουσικοί, προφανώς πλέον δεν βασίζονται σε πωλήσεις δίσκων για να επιβιώσουν, αλλά έχουν άλλους τρόπους να έχουν εισόδημα. Δεν παύει όμως, η μουσική βιομηχανία, να πλήττεται από τον τρόπο που πράττουν μερικές εταιρίες που κυριαρχούν στον χώρο.

Προφανώς, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την εξέλιξη της τεχνολογίας, και τις σημερινές ανάγκες των καταναλωτών. Δεν θα αγόραζα κάθε δίσκο σε CD, σε μερικές περιπτώσεις θα αρκεστώ να ακούω μερικά τραγούδια που διατίθενται δωρεάν στο Youtube.

Αλλά όταν θέλω κάτι παραπάνω, το μοντέλο άλλων υπηρεσιών, όπως το Bandcamp, μπορεί να είναι αρκετά προτιμότερο. Και φυσικά, αν ο καλλιτέχνης διαθέτει την μουσική του σε κάποιο δικό του κανάλι, θα προτιμούσα να την αγοράσω από εκεί. Είναι που είναι δύσκολο να επιβιώσει από αυτό ο ίδιος ο καλλιτέχνης, γίνεται ακόμα δυσκολότερο αν υπάρχουν και μεσάζοντες.

Δεν χρειάζεται το internet να τυποποιείται περισσότερο, όσο περνάει ο καιρός. Θέλουμε περισσότερες ιστοσελίδες καλλιτεχνών, προσωποποιημένες, να ξεχωρίζουν και να είναι μια προέκταση του έργου τους. Δεν μου αρέσει να βλέπω κοινότητες που υπήρχαν, και συμμετείχα παλιότερα, να χάνονται με τον χρόνο και όλα να περιστρέφονται γύρω από 2-3 εταιρίες που κοιτάνε να πουλήσουν τα δεδομένα σου.

Anyways, αυτά για τώρα.

Αν έχεις σκεφτεί κάτι περί του όλου θέματος, θα χαιρόμουν να το διαβάσω στα σχόλια από κάτω.

The post Είναι η μουσική αναλώσιμη; appeared first on anthem.gr.

Τα τελευταία χρόνια έχω σταματήσει να βλέπω ειδήσεις και να ακολουθώ την επικαιρότητα. Πολλοί θα με έλεγαν αναίσθητο, ότι κακώς δείχνω αδιαφορία και ότι είναι περίεργο να μην ενημερώνομαι για το τι συμβαίνει γύρω μου.

Το να δουλεύω εξ’ αποστάσεως με βοηθάει στο να αποφεύγω να ακούω για το κάθε τι που συμβαίνει αυτή την περίοδο. Το να μην έχω τηλεόραση στο σπίτι μου δεν το βλέπω ως αρνητικό. Ίσα ίσα, κάθε φορά που επισκέπτομαι το πατρικό μου, ανοίγοντας την τηλεόραση και πηγαίνοντας από κανάλι σε κανάλι, με εντυπωσιάζει το ότι σχεδόν τα πάντα που βλέπω, ειδικά στις ειδήσεις, έχουν μια αρνητική χροιά, κάτι που αν παρακολουθείς συχνά το λαμβάνεις ως normal.

Τόσο χάλια είναι όλα γύρω μας; Σίγουρα, οκ, ζούμε στην Ελλάδα και πάρα πολλά πράγματα πάνε στραβά. Αλλά δεν υπάρχει κάτι θετικό να συμβαίνει; Είναι όντως τόσο άσχημα τα πράγματα;

Ας βαφτούμε μπλε και ας πέσουμε στην θάλασσα. Είναι τόσο εύκολο εδώ που ζούμε.

Hold on.

Και αν δεν είναι έτσι τα πράγματα; Ποιοι είναι αυτοί που μας παρουσιάζουν τα νέα και γιατί να τους ακούμε; Δεν νομίζω ότι τα κανάλια, και τα μέσα ενημέρωσης γενικότερα, έχουν το καλό των ακροατών στο μυαλό τους.

Τα μέσα ενημέρωσης είναι εταιρίες. Κερδοσκοπικές εταιρίες, στις περισσότερες περιπτώσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σε αυτά. Από τις δουλείες τους, στο να γράφουν σε αυτά, ζούνε οι ίδιοι και οι οικογένειέπροϊόντας τους. Πρέπει να βγάλουν χρήματα. Θέλουν, αυτά που γράφουν να διαβάζονται. Να προσελκύσουν ένα μεγάλο, ευρύ κοινό ώστε διαφημιστές να ενδιαφερθούν ώστε να παρουσιάσουν τα προϊόντα τους.

Έτσι, τα μέσα ενημέρωσης, θέλουν να τραβήξουν την προσοχή όσο περισσότερο γίνεται. Και πως θα τραβήξουν την προσοχή του καθενός; Ένας τρόπος είναι κάνοντας τους ανθρώπους να φοβούνται. Επειδή, είναι τάση του ανθρώπου να θέλει να νοιώθει ασφαλής. Και πως θα νοιώθει ασφαλής; Γνωρίζοντας τι συμβαίνει γύρω του και πως θα ανταποκριθεί. Και πως θα ξέρει τι συμβαίνει γύρω του; Με διάφορους τρόπους, αλλά φυσικά ένας από τους τρόπους είναι οι πηγές ενημέρωσης.

Και ποιος έχει τον χρόνο να ψάξει ώστε να βρει πιο αξιόπιστες και έγκυρες πηγές ενημέρωσης; Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού θα έλεγα, το internet είναι εδώ και ευκολότερα προσβάσιμο από ποτέ. Αλλά φυσικά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού νομίζει ότι είναι τόσο απασχολημένο (και ότι έχει καλύτερα πράγματα να κάνει) που δεν έχει χρόνο για κάτι τέτοιο. Δεν είσαι τόσο απασχολημένος, απλά δεν ξέρεις πως να αξιοποιείς σωστά τον χρόνο σου. Το να βλέπεις τηλεόραση και σειρές 3 ώρες την ημέρα δεν σε κάνει πολυάσχολο.

Και φυσικά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν ξέρει να διαβάζει. Okay, δεν το λέω για εσένα που διαβάζεις αυτή την στιγμή αυτό το άρθρο. Αλλά σκέψου τι θα διαβάσει ο μέσος άνθρωπος. 0 βιβλία, 0 άρθρα, 0 τίποτα εκτός από… Τίτλους αναρτήσεων στο Facebook, επικεφαλίδες νέων σε ενημερωτικά sites της κακιάς ώρας, που δεν λένε τίποτα… άντε να μπει σε καμία σελίδα και να σκανάρει άρθρα, διαβάζοντας συνήθως μόνο τις έντονες προτάσεις.

Η γνώση και η μόρφωση δεν σταματάνε στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο. Θέλεις να έχεις άποψη; Δεν έχεις να ζητήσεις άδεια από κανέναν, αλλά αν δεν διαβάζεις (σε καθημερινή βάση) μόνο τον εαυτό σου κοροϊδεύεις. Δεν είναι δύσκολο να πεις τις μαγικές λέξεις: “Δεν ξέρω, δεν γνωρίζω αρκετά ώστε να έχω σχηματίσει άποψη για το Χ θέμα”. Είναι εύκολο να ρίξεις τον εγωισμό σου.

Και γι’ αυτό, οι ειδησεογραφικές σελίδες θα σου παρουσιάσουν, με τον τρόπο που θέλουν, εύπεπτα, ότι αρνητικό βρουν, ώστε να σου τραβήξουν την προσοχή. Ξέρουν, και δεν περιμένουν να διαβάσεις όλα όσα γράφουν. Μόνο αποσπάσματα.

Ας μπούμε σε μερικές από τις πιο πολυσύχναστες ελληνικές ειδησεογραφικές σελίδες και ας δούμε τα πρώτα νέα που βρίσκουμε:

Zougla.gr

• Τα 232 φάρμακα που λείπουν από τα ράφια

• Κύμα οργής στη Μόσχα για την εκατόμβη νεκρών Ρώσων στο Ντονέτσκ

• Δέκα φορές είχε νοσηλευτεί στο ψυχιατρείο

• Τα δέκα νέα μέτρα για τις ελλείψεις φαρμάκων

• Πώς η ομάδα Παντσέρι χειραγώγησε το Ευρωκοινοβούλιο

makeleio.gr

• ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ ΚΥΡΙΕ ΠΛΕΥΡΗ

• ΧΑΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΩΝ – ΛΑΜΙΑΣ ΛΟΓΩ ΤΡΟΧΑΙΩΝ

• ΜΠΑΝΑΝΙΑ Η ΕΛΛΑΣ! Η ΧΩΡΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙ ΣΤΗΝ ΥΦΕΣΗ

• ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΗ ΕΒΑΛΑΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΕ ΠΑΙΔΑΚΙΑ…

• Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΚΟΡΟΔΟΪΟΥ ΤΩΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ

(όλα σε κεφαλαία για έξτρα εφέ)

protothema.gr

• Κινέζικος εφιάλτης με τον covid: «Τεράστιος» ο αριθμός των νεκρών, ομολογεί το καθεστώς

• Κορωνοϊος: Γιατί η έξαρση της νόσου στην Κίνα προκαλεί ανησυχία;

• Μέτρα για τον κορωνοϊό – ΕΟΔΥ: Έκτακτες συμβουλές της Κομισιόν για όσους ταξιδεύουν…

• Βέροια: «Δεν σκότωσα το παιδί μου, μπουσούλησε και έπεσε στο νερό», ισχυρίστηκε η 29χρονη μητέρα

• Τραγωδία με νεκρό παιδί στη Βέροια: Δέκα φορές είχε νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική η μητέρα

Κυριολεκτικά, έψαξα “μεγαλύτερα ειδησεογραφικά sites” και πήρα τις πρώτες 5 αναρτήσεις που είδα στο καθένα. Δεν θέλω να μπω και σε άλλα. Το αφήνω σε εσένα, τον αναγνώστη. Σημείωσε και τις πρώτες 5 ειδήσεις που θα δεις στα πρώτα 3 δελτία ειδήσεων που θα πετύχεις. Πόσες είναι αρνητικές;

Πόσα από αυτά τα “νέα” σε επηρεάζουν πραγματικά, μπορείς να κάνεις κάτι ή πρέπει να γνωρίζεις; Τι αυτοεκτίμηση έχεις για να δέχεσαι να βομβαρδίζεσαι έτσι παθητικά στην καθημερινότητά σου; Τι αντίκτυπο έχουν στην ψυχολογία σου; Γιατί να βάλεις στόχους στην ζωή σου και να περιμένεις κάτι καλύτερο αν όλα είναι τόσο χάλια; Γιατί να προσπαθήσεις για κάτι καλύτερο;

Έχουμε αρχίσει να έχουμε μια εμμονή με τον “συνεχώς αυξημένο κίνδυνο” στον κόσμο μας, κάτι που έχει ρίζες στην εξελικτική μας ανάπτυξη. Ιστορίες φόβου και κινδύνου πικάρουν το άγχος μας. Βάζουν το μυαλό μας σε εγρήγορση, ένα πλεονέκτημα που κάποτε προστάτευε τους πρώιμους προγόνους μας, αλλά αυτή την στιγμή μας κρατάει μπροστά από μια οθόνη και στο να σκρολάρουμε ασυναίσθητα. Η προσοχή μας διαμορφώνει τα μέσα ενημέρωσης και τα μέσα ενημέρωσης διαμορφώνουν την προσοχή μας.

Σίγουρα, αν κάνεις framing την καθημερινότητα όπως σε παρακινούν, φίλε παράτα τα. Άστο. Δεν.

Αλλά μάντεψε. Δεν χρειάζεται να σου δώσει κανένας την άδεια για να αγνοήσεις όλα αυτά. Δεν θα γίνει και κάτι να είσαι αυτός που δεν γνωρίζει και πολλά από τα αρνητικά που συμβαίνουν γύρω μας. Δεν θα χάσεις και τίποτα σημαντικό, το 99% είναι απλά θόρυβος. Ότι χρειαστεί να μάθεις, θα το μάθεις.

Κλείσε το Facebook, το Instagram και άλλα social media που δεν σε βοηθάνε να δεις τον κόσμο πιο θετικά. Το FOMO είναι απλά μια ψευδαίσθηση. Θα το καταλάβεις αργά η γρήγορα. Δεν θα σου λείψει και τίποτα.

Αποσύνδεσε την τηλεόρασή σου από το τηλεοπτικό δίκτυο. Δεν έχεις ανάγκη να πας από κανάλι σε κανάλι για να βρεις κάτι ενδιαφέρον να περάσεις τον χρόνο σου, και meanwhile να δέχεσαι ότι ερέθισμα σου σερβίρεται. Οκ, δεν θα σου έλεγα να κάνεις συνδρομή σε κάποια συνδρομητική τηλεοπτική υπηρεσία, αλλά είναι πολύ καλύτερα να επιλέγεις εσύ, όσο πιο συνειδητά γίνεται, τι θα παρακολουθήσεις από το να το καθορίζει κάποιος άλλος.

Ξέχνα όλες τις ειδησεογραφικές σελίδες που ξέρεις. Πήγαινε σε ένα μαγαζί με βιβλία και επέλεξε κάτι (non-fiction) που σου κινεί το ενδιαφέρον. Υπάρχουν άπειρες επιλογές. Βρες κάποιο audiobook αν δεν θέλεις να αφιερώσεις χρόνο σε διάβασμα (κακώς). Ψάξε για ιστοσελίδες που έχουν κάτι πραγματικά να σου προσφέρουν. Βρες σχετικά forums με το αντικείμενο σου και άρχισε να συμμετάσχεις στην συζήτηση (όχι, το Reddit δεν είναι καλή επιλογή).

Κάνε όλα αυτά για μερικές εβδομάδες και θα παρατηρήσεις ότι η σκέψη σου είναι πιο καθαρή. Ότι δεν είναι όλα τόσο άσχημα όσο μπορεί να φαίνονται, αντιθέτως, και ότι έχεις περισσότερο χρόνο να κάνεις πράγματα που θέλεις. Τηλεφώνησε σε έναν φίλο σου και κανόνισε έναν καφέ. Και φυσικά απέφυγε να αρχίσετε να σχολιάζεται την καθημερινότητα και πόσο άσχημη είναι.

Ας αρχίσουμε μια συζήτηση περί του θέματος εδώ. Μπορείς να γράψει ένα σχόλιο και να πεις την γνώμη σου. Πάρε μια θέση και γράψε τις σκέψεις σου. Δεν χρειάζεται να συμφωνήσεις, δεν θα το πάρω κατάκαρδα αν έχεις αντίθετη άποψη, αρκεί να την παρουσιάσεις με επιχειρήματα.

Το ίντερνετ παλιότερα δεν ήταν έτσι. Υπήρχαν περισσότερες συζητήσεις και όχι τόση παθητική κατανάλωση. Με την πτώση του Facebook και άλλων τέτοιων ιστοσελίδων, καθώς ο κόσμος συνειδητοποιεί την κατάσταση που υπάρχει πλέον, ίσως αυτό αλλάξει. Αλλά είναι κάτι το οποίο μπορούμε να συζητήσουμε σε επόμενο άρθρο.

The post Αγνοώντας την επικαιρότητα appeared first on anthem.gr.

Έχοντας μεγαλώσει με μουσική από τον εναλλακτικό χώρο, πρέπει να πω πως είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που σήμερα φιλοξενούμε ένα συγκρότημα της alternative underground σκηνής.

Οι Circus Caravan ξεκίνησαν πριν από αρκετά χρόνια και πρόσφατα κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο “Scattered Sketches”.

Ένα πολύ όμορφο άλμπουμ που συνδυάζει ένα μεγάλο πλήθος επιρροών και δημιουργεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Ας δούμε λοιπόν τι μας απάντησαν στις ερωτήσεις μας…

Πότε ξεκίνησαν οι Circus Caravan και από ποιους αποτελούνται σήμερα;

Ξεκινήσαμε το 2013 σιγά σιγά τις πρόβες, με τις πρώτες live εμφανίσεις να πραγματοποιούνται στις αρχές του 2014. Σήμερα είμαστε τρεις του αρχικού σχήματος, Αλέξης Λαγκαδίτης στη φωνή, Βασίλης και Θωμάς Κυρίτσης στις κιθάρες, μαζί με το Χρήστο Κυριακόπουλο στα ντραμς που εντάχθηκε λίγο αργότερα και πιο πρόσφατη προσθήκη το Διονύση Τσιούνη, μπασίστα του συγκροτήματος από το 2018.

Ενδιαφέρον όνομα το Circus Caravan. Ποιος από εσάς το σκέφτηκε και ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτό;

Ήταν μια συνδυαστική ιδέα των Βασίλη και Θωμά, για ένα πρώιμο σχήμα στο οποίο συμμετείχε ο πρώτος, αλλά δεν προχώρησε. Η έμπνευση προέκυψε από το τσίρκο της ταινίας “Big Fish” και τη συνύπαρξη ετερόκλητων καλλιτεχνών, ακροβατών και λοιπών πλασμάτων σε αυτό. Εν τέλει, μας ταίριαξε λόγω των διαφορετικών επιρροών που έχουμε και προσπαθούμε να εντάξουμε στη μουσική μας, αλλά και στη συνεργατική μας λειτουργία.

Ακούγοντας τον πρώτο σας δίσκο, θα έλεγα ότι η μουσική σας παρουσιάζει αρκετές διαφορετικές επιρροές από το χώρο της εναλλακτικής σκηνής. Ποιοι καλλιτέχνες σας έχουν επηρεάσει περισσότερο;

Στη διαδικασία της δημιουργίας αλλά και της ηχογράφησης του δίσκου, μας έχουν επηρεάσει πολλοί διαφορετικοί καλλιτέχνες ανά καιρούς και ίσως να είναι αυτό που στο τέλος δίνει στον ακροατή αυτή την αίσθηση αρμονικής συνύπαρξης ετερογενούς μουσικής, που και εμείς θέλαμε να πετύχουμε. Σίγουρα οι κύριες επιρροές μας που διαφαίνονται και στο άλμπουμ είναι οι Radiohead, Muse, Queens of the Stone Age, Explosions in the Sky.

Ας μιλήσουμε για τον πρώτο σας δίσκο που κυκλοφόρησε το Μάιο με το όνομα Scattered Sketches. Τι εμπειρίες σας άφησε η ηχογράφηση του; Ποιοι είναι οι άνθρωποι που συνέβαλαν στη δημιουργία του άλμπουμ;

Ήταν μια μοναδική εμπειρία. Παρότι είχαμε μια πρότερη γνώση του τι θα πει ηχογράφηση λόγω του EP, αυτή τη φορά το βιώσαμε εντελώς διαφορετικά. Τότε ουσιαστικά τα τραγούδια τα ολοκληρώσαμε κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης, τώρα αυτό δεν ίσχυε.

Αυτή τη φορά τα κομμάτια ήταν ήδη ολοκληρωμένα μέσα από τις πρόβες που κάναμε τον προηγούμενο καιρό και κάποια από αυτά είχαν μάλιστα παιχτεί και σε live εμφανίσεις που κάναμε. Επομένως ξέραμε τι θέλαμε από το καθένα.

Ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε. Σε αυτό το σημείο μπαίνει ο εξωτερικός παρατηρητής, στη προκειμένη περίπτωση ο Dime St που έκανε την ηχοληψία του άλμπουμ, ο οποίος μέσα από τις παρατηρήσεις του έβαλε και τη δική του υπογραφή στο αποτέλεσμα. Αυτή λοιπόν η ανταλλαγή απόψεων είναι που οδήγησε στο αποτέλεσμα που ακούμε σήμερα και για το οποίο είμαστε περήφανοι. Τέλος, μέσα από τη διαδικασία αυτή ο καθένας από μας ζυγίζει και τα όρια του τόσο στο επίπεδο του οργάνου που παίζει όσο και ως προς τις φυσικές του αντοχές, καθώς μπορεί να χρειαστεί να παίξεις το ίδιο μέρος αρκετές φορές μέχρι να πάρεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ποια είναι η στιχουργική θεματολογία του δίσκου σας;

Οι στίχοι των κομματιών δεν ακολουθούν μια συγκεκριμένη θεματολογία και αυτό είναι πιθανότατα αποτέλεσμα του ότι δεν γράφει μόνο ένα μέλος της μπάντας τους στίχους. Είναι ιστορίες μέσα από την καθημερινότητα του καθενός ή μέσα από μια ιστορία που έχει ακούσει ή διαβάσει και τον ενέπνευσε. Είναι εκφράσεις άγχους, ηρεμίας, μελαγχολίας, συναισθημάτων που μας έχουν κατακλύσει. Αυτό φαίνεται και στον τίτλο του album “Scattered Sketches” δηλαδή σκόρπια σκίτσα-ιστορίες που ενώθηκαν κάτω από μια εναλλακτική σκοπιά συνδυάζοντας διαφορετικές μουσικές επιρροές.

Τι διαφορές εντοπίζετε μεταξύ του Scattered Sketches και του πρώτου σας EP με τίτλο Chapter 0 που κυκλοφόρησε πριν από περίπου τρία χρόνια;

Η διαφορά είναι μεγάλη για εμάς σε όλους τους τομείς που χαρακτηρίζουν έναν δίσκο. Η μεγαλύτερη εντοπίζεται στο ότι πλέον είμαστε αρκετά πιο κατασταλαγμένοι ως προς το τι θέλουμε, τις συνθέσεις μας αλλά και ολόκληρη την παραγωγή του δίσκου. Πάντα στην πρώτη δουλειά πηγαίνεις λιγο ψάχνοντας σε όλους τους τομείς, από τα κομμάτια που γράφεις μέχρι και το artwork και το packaging που θα διαλέξεις. Εμείς μάθαμε πράγματα μέσα από αυτή την διαδικασία με αποτέλεσμα να είναι ξεκάθαρο το τοπίο για το πως θα είναι ο πρώτος full-length δίσκος μας. Νομίζουμε αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν θα αλλάζαμε τίποτα σε σχέση με το EP μας. Η συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε και πώς προχωράμε.

Ποια είναι η συνήθης διαδικασία σύνθεσης νέων κομματιών; Πως ξεκινάει το κάθε τραγούδι και πως καταλήγει στην τελική του μορφή;

Συνήθως ξεκινάει από κάποιο riff στη κιθάρα ή κάποια μελωδική γραμμή φωνής με τη συνοδεία ακουστικής κιθάρας (Παλιότερα μπορεί να το κάναμε αυτό και σε πλήκτρα, αλλά βλέποντας ότι δεν μπορούσαμε να το υποστηρίξουμε live, το αφήσαμε). Στη πορεία, όταν βρεθούμε για πρόβα, αυτή η ιδέα παρουσιάζεται στο υπόλοιπο συγκρότημα και αν αρέσει τη χτίζουμε όλοι μαζί. Ο καθένας προτείνει το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί, το συζητάμε και αν τελικά θεωρήσουμε ότι προσφέρει κάτι στο τελικό αποτέλεσμα υιοθετούμε την προσέγγιση, διαφορετικά την αφήνουμε. Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει κάποιος ο οποίος έχει αναλάβει τον ρόλο του δημιουργού. Όλοι είμαστε δυνητικοί δημιουργοί των τραγουδιών που παίζουμε και αυτή είναι η ομορφιά της διαδικασίας της σύνθεσης. Η συνδιαμόρφωση.

Πως ήταν η εμπειρία των ζωντανών εμφανίσεων σε ελληνικά φεστιβάλ όπως το Music Highway Festival μαζί με μεγάλα ονόματα; Θα θέλατε να παίξετε κάποια στιγμή στην Ευρώπη;

Φανταστική! Καταρχάς το Music Highway Festival (Mountain edition) μόνο και μόνο λόγω τοποθεσίας ήταν πολλαπλάσια μαγικό. Το να μοιράζεσαι δε τη σκηνή με τόσο μεγάλα ονόματα είναι κάτι το οποίο δεν περιγράφεται. Είναι ένας συνδυασμός άγχους και ολοκλήρωσης πολύ ιδιαίτερος. Αυτό διαρκεί μέχρι να ανέβεις στη σκηνή, από εκεί και έπειτα όλα εξαφανίζονται και φυσικά όταν η βραδιά τελειώνει και είσαι στον ίδιο χώρο με όλους αυτούς τους καλλιτέχνες, συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει κάτι το μακρινό σε αυτούς και πως και εκείνοι μοιράζονται την ίδια ικανοποίηση με σένα που είσαι πρωτάρης σε τέτοια event.
Από την άλλη, Η Ευρώπη είναι το μεγάλο μας όνειρο. Με την κυκλοφορία του album μας είναι στα πλάνα μας να δοκιμάσουμε κάτι τέτοιο άλλωστε. Θα θέλαμε πολύ να παρουσιάσουμε τη μουσική μας σε ένα κοινό εντελώς διαφορετικό από το δικό μας και να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας απέναντί του. Αν κάποια στιγμή στο μέλλον βρισκόμασταν και σε κάποιο φεστιβάλ θα ήταν το ιδανικό φυσικά!

Με ποιον Έλληνα και με ποιον ξένο καλλιτέχνη θα θέλατε να συνεργαστείτε μελλοντικά;

Και στις δύο περιπτώσεις είναι πολλοί οι καλλιτέχνες που μας έρχονται στο μυαλό για να μοιραστούμε μαζί τους την σκηνή. Στην Ελλάδα θα διαλέξουμε τον Theodore γιατι θεωρούμε ότι η ατμόσφαιρα της δουλειάς του θα ταίριαζε πολύ καλά με την δική μας, θα ήταν ένα ωραίο live. Στο εξωτερικό θα θέλαμε να μοιραστούμε την σκηνή με τον Thom Yorke, με ότι σχήμα αυτός θα ήθελε, είτε solo ειτε με τους Radiohead, αρκεί να είναι μέσα ο Thom Yorke. Το ίδιο ισχύει και για τον Josh Homme και τους Queens of the Stone Age.

Ποια είναι η γνώμη σας για τη στήριξη των ΜΜΕ σε νέα underground συγκροτήματα;

Πιστεύουμε πως σε αυτό το θέμα, τα ΜΜΕ χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Από τη μία υπάρχουν webzines/web radios και γενικά σελίδες οι οποίες ψάχνουν, στηρίζουν και προωθούν την ανεξάρτητη εγχώρια σκηνή. Χωρίς αυτές η αλήθεια είναι, πως δύσκολα οι περισσότεροι καλλιτέχνες του βεληνεκούς μας θα έφταναν σε ένα πιο ευρύ κοινό.

Από την άλλη, υπάρχουν και τα πιο mainstream εκ των οποίων λίγα μπαίνουν στη διαδικασία αναζήτησης και προώθησης νέων καλλιτεχνών. Για παράδειγμα, σε ραδιόφωνα παρατηρείται το φαινόμενο να παίζονται, στο repeat, playlists με τα περισσότερο ακουσμένα κομμάτια των πιο γνωστών και φτασμένων καλλιτεχνών των τελευταίων 30 χρόνων, το οποίο δεν θα το λέγαμε ακριβώς στήριξη προς την underground σκηνή. Αναμφισβήτητα, είναι λογικό αυτοί να είναι το επίκεντρο (έφτασαν εκεί που έφτασαν άλλωστε, λόγω της ποιότητας και του αντίκτυπου που είχαν), αλλά υπάρχει τόσος πολύς χώρος (διαδικτυακός και μη) που θα μπορούσε να συμπληρώνεται και με εναλλακτικές προτάσεις.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα συγκροτήματα της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής;

Μέχρι πρότινος θεωρούσαμε αρκετά φτωχή – ποσοτικά κυρίως – την εγχώρια εναλλακτική σκηνή. Τους τελευταίους μήνες όμως μας δόθηκε η ευκαιρία να τη μελετήσουμε καλύτερα και πλέον πιστεύουμε πως υπάρχουν αρκετές μπάντες και καλλιτέχνες στην Ελλάδα που παράγουν αξιόλογη μουσική, σε βαθμό που όντως να σχηματίζεται “σκηνή”. Μάλιστα, κάνοντας μια απόπειρα να τη χαρτογραφήσουμε, δημιουργήσαμε πρόσφατα τη δική μας indie/alternative playlist στο Spotify, με τίτλο “Mixtape Sessions – Lekka Street”, στην οποία δίνεται μια επαρκής πρώτη επαφή με τους εναλλακτικούς καλλιτέχνες της χώρας. Μπορείτε να τη βρείτε εδώ: https://open.spotify.com/playlist/6U0wuwrJ3dyG606jcxMTzA

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους Circus Caravan; Υπάρχουν ιδέες για επόμενο δίσκο; Υπάρχει πλάνο για συναυλίες σε πόλεις της Ελλάδας όταν ξεκαθαρίσει λίγο η δύσκολη κατάσταση με όσα βιώνουμε;

Το άμεσο μέλλον είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την προώθηση του Scattered Sketches. Εκεί έχουμε συγκεντρώσει όλη μας την ενέργεια. Υπάρχουν ιδέες για καινούρια κομμάτια, κάποιες ως ένα βαθμό δουλεμένες, αλλά προς το παρόν είμαστε επικεντρωμένοι στο νέο μας άλμπουμ. Από το φθινόπωρο κι έπειτα σχεδιάζουμε να πραγματοποιήσουμε live εμφανίσεις στην επαρχία, να παρουσιάσουμε το δίσκο μας σωστά, δηλαδή επί σκηνής. Επίσης, έχουμε σκοπό να επαναλάβουμε το φεστιβάλ μας, το “Mixtape Sessions”, που πέρσι ήταν αρκετά επιτυχημένο, χάρις και την αρωγή των συνεργατικών εγχειρημάτων που συμμετείχαν. Φυσικά, για όλα αυτά πρέπει να κάνουμε υπομονή μέχρι να ξεδιαλύνει το τοπίο.

Που μπορεί ο κόσμος να ακούσει το δίσκο σας και πως θα σας βρει στα social media;

Το Scattered Sketches είναι διαθέσιμο στις περισσότερες online πλατφόρμες: Youtube, Spotify, iTunes, Bandcamp κλπ. Μάλιστα, όποιος θέλει μπορεί να το κατεβάσει δωρεάν από το Bandcamp, στο οποίο, αντίτιμο έχει ο δίσκος μόνο σε φυσική μορφή.

Στα social media δραστηριοποιούμαστε σε Facebook και Instagram.

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Λόγω των συνθηκών, είναι καλή ευκαιρία να αναδειχθούν μικρά και τοπικά καλλιτεχνικά (κι όχι μόνο) δρώμενα. Ας τα αναζητήσουμε λοιπόν στις γειτονιές μας, γιατί όχι και ως συμμετέχοντες / συνδιοργανωτές. Ραντεβού στα φεστιβάλ!

Facebook: https://www.facebook.com/circus.caravan/
YouTube: https://www.youtube.com/c/CircusCaravan
Instagram: https://www.instagram.com/circuscaravan/
Spotify: https://open.spotify.com/artist/6QO4CUbFhgFAbdIZG5s1qo
Bandcamp: https://circuscaravanband.bandcamp.com/

The post Συνέντευξη “Circus Caravan” appeared first on anthem.gr.

Update: Στείλτε μας κι εσείς την εμπειρία σας με την συγκεκριμένη εταιρία εδώ!

Κι εκεί που ένα μεσημέρι συζητούσαμε με τον Τζανέτο συνειδητοποιούμε πως και οι δύο βρισκόμαστε σε παρόμοια κατάσταση. Να περιμένουμε ένα δέμα από την Γενική Ταχυδρομική το οποίο έχει καθυστερήσει.

Το να επικοινωνήσουμε μαζί τους ήταν δύσκολο και οι πληροφορίες για την παραγγελία μας, καθώς και το πότε θα φτάσει δεν ήταν τόσο ακριβείς.

Ευχαριστούμε πολύ για την κριτική σας. Οί κριτικές σας μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι.

Έτσι λοιπόν, με πρόφαση την συχνή τους απάντηση στις κριτικές, αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό που έπρεπε.

Να τους βοηθήσουμε!

Αφήσαμε τις δικές μας κριτικές στο Google Maps με σκοπό να κάνουμε ακριβώς αυτό. Να τους βοηθήσουμε να γίνουν καλύτεροι και να τους δώσουμε κίνητρο να οργανωθούν καλύτερα!

Όμως κάτι απρόοπτο συνέβη

Δεν το περιμέναμε. Μα πως είναι δυνατόν;

Οι κριτικές μας χάθηκαν για κάποιον περίεργο λόγο. Μήπως τις έσβησε η Google; Ε δεν γίνεται, έτσι θα είναι!

Αποκλείεται οι τόσο καλοπροαίρετοι άνθρωποι στην Γενική Ταχυδρομική να έκαναν κάτι τέτοιο εξ’ άλλου, έτσι δεν είναι;! Αφού με τέτοιες κριτικές παίρνουν πάτημα και γίνονται καλύτεροι! Βελτιώνονται! Κάνουν ότι μπορούν για να μείνουν οι πελάτες τους ευχαριστημένοι!

Θέλουμε να βοηθήσουμε την Γενική Ταχυδρομική

Θέλουμε να βοηθήσουμε λοιπόν τους φίλους μας στην Γενική Ταχυδρομική.

Παραθέτουμε λοιπόν παρακάτω τις κριτικές μας, ώστε να σιγουρευτούμε πως δεν θα χαθούν ξανά σε μια μαύρη τρύπα, έτσι απρόοπτα, και θα πέσουν στην ματιά των υπευθύνων!

Κριτική 1

Απαράδεκτοι και αναξιόπιστοι.

Πλήρωσα (μεγάλο ποσό) για δέμα το οποίο θα παραδιδόταν την επόμενη ημέρα και τρεις ημέρες μετά ακόμα δεν έχει ληφθεί.

Τηλεφωνικώς δύσκολα τους βρίσκεις και η ώρα παράδοσης που σου δίνουν δεν τηρείται.

Προσωπικά, όσο είναι δυνατό, δεν θα χρησιμοποιούσα την υπηρεσία τους για κανένα λόγο στο μέλλον.

Κριτική 2

Η χειρότερη εταιρεία στο χώρο. Δε θα τους προτιμήσω ποτέ ξανά.

Έλαβαν την παραγγελία μου από το πλαίσιο την 1η Απριλίου. Έχει φθάσει 10 Απρίλη και ακόμη δεν έχω παραλάβει τίποτα.

Στο τηλέφωνο δεν τους βρήκα ποτέ και με είχαν στην αναμονή με τις ώρες. Συνεπώς δεν μπορούσα να αλλάξω την διεύθυνση αποστολής κι έπρεπε κάθε μέρα να περιμένω στην εταιρία μου, η οποία έχει κλείσει λόγο πανδημίας και περιμένω αυτούς μέχρι το απόγευμα.

Όλες οι άλλες μεταφορικές μου είχαν αλλάξει την διεύθυνση μέσα σε πέντε λεπτά.

Εν τέλει χθες έφυγα από το κατάστημα 17:40. 17.42 έρχεται ο διανομέας. Κάνει μια αναπάντητη δύο δευτερολέπτων και φεύγει.

Εννοείται πως μετά δεν απάντησε σε καμία κλήση μου και το δέμα επέστρεψε στην αποθήκη τους.

Τώρα περιμένουν ότι και καλά εν μέσω πανδημίας θα τρέχω χωρις δικαιολογητικά στου Ρέντη να το παραλάβω. Ούτε για αστείο.

Ευτυχώς μου έκοψε και έβαλα αντικαταβολή και πάει για ακύρωση η παραγγελια, προκειμένου να συνεννοηθώ με σοβαρες εταιρίες, αν γίνει χοντράδα.

Συμπέρασμα: ΜΑΥΡΟ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ. Υπάρχουν δεκάδες πιο σοβαρές εταιρίες εκεί έξω.

Μπορείτε κι εσείς να βοηθήσετε την Γενική Ταχυδρομική

Ευχαριστούμε πολύ για την κριτική σας. Οί κριτικές σας μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι.

Η Γενική Ταχυδρομική ζητάει τις κριτικές σας! Θέλουνε να ξέρουν την γνώμη σας ώστε να βελτιωθούν και να γίνουν καλύτεροι!

Μην διστάζετε! Βοηθήστε τους, κάθε κριτική μετράει. Ας βοηθήσουμε, όλοι μαζί, την εταιρία αυτή να φτάσει από τον πάτο στην κορυφή!

Update

Στις 17/12/2021 αναγνώστρια της σελίδας μας έστειλε voice mail, ακούστε το εδώ:

Στείλτε μας κι εσείς την εμπειρία σας με την συγκεκριμένη εταιρία εδώ!

The post Rant #3: Γενική Ταχυδρομική, you failed us appeared first on anthem.gr.

Επιτρέπεται η χρήση των φωτογραφιών από όλους, χωρίς την αφαίρεση των λογότυπων. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας.

Οι φωτογραφίες με το λευκό λογότυπο είναι του Θοδωρή.

Sealed Paths

Disillusive Play

Mental Disobedience

Acheron’s Chaos

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #14: Anthem Festival ACT IV (Φωτορεπορτάζ) appeared first on anthem.gr.