Το 2026, είναι πολύ δύσκολο να βρεις ένα νέο άλμπουμ που θα σε συγκινήσει πραγματικά, τόσο στιχουργικά, όσο και μουσικά. Ο νέος δίσκος του Anser, σε παραγωγή του Eversor, είναι ένα «διαμάντι φτιαγμένο στην πίεση», το οποίο πραγματικά μπορεί να πνίξει τον ακροατή με συναισθήματα και να τον αναγκάσει να κοιτάξει κατάματα τις δικές του αλήθειες.

Η «Ανάδυση» είναι μια διαδικασία κάθαρσης, ένας δίσκος που μαστιγώνει τον ακροατή από το πρώτο κιόλας τραγούδι. Όπως λέει και ο τίτλος, για να αναδυθείς πρέπει πρώτα να έχεις βρεθεί στον βυθό, στον πάτο, στο απόλυτο σκοτάδι. Και ο Anser μας παίρνει μαζί του σε αυτή την κατάδυση, σε ένα ταξίδι που συγκινεί και ραγίζει καρδιές, κάθε φορά που αναφέρει τους ανθρώπους που έχει χάσει από τη ζωή του. Γιατί αυτό πρέπει να είναι η μουσική. Συναίσθημα και ταύτιση.

«Αυτοί οι στίχοι προσευχή μου, για όσους δεν πρόλαβαν να γεράσουν μαζί μου…»

Τα Σημεία-Σταθμοί του Δίσκου

• «Μια Συγγνώμη Στον Εαυτό Μου»: Ίσως η πιο συγκλονιστική στιγμή του άλμπουμ. Εδώ ο Anser αφήνει στην άκρη τις τεχνικές (χωρίς να τις χάνει) και μιλάει στον «Γιάννη». Είναι ένας ύμνος στην αυτογνωσία, μια παραδοχή λαθών με ειλικρίνεια και πόνο. Η μουσική του Eversor δίνει αυτόν τον μελαγχολικό αλλά και συνάμα λυτρωτικό παλμό που χρειάζεται η στιγμή.

• «Πώς Ένιωσα» (feat. Novel 729): Όταν δύο από τους πιο συναισθηματικούς λυρικούς της σκηνής συναντιούνται, το αποτέλεσμα είναι μια «γροθιά στο στομάχι». Η χημεία τους είναι ανατριχιαστική, περιγράφοντας την αίσθηση του να είσαι ξένος μέσα στις δικές σου αναμνήσεις.

• «Ανάδυση»: Το ομώνυμο κομμάτι λειτουργεί ως κορύφωση. Είναι η στιγμή που οι στίχοι γίνονται «προσευχή» και ο ρυθμός ανεβαίνει. Ένας συμβολισμός της εξόδου προς τον ήλιο.  Ένα τραγούδι που σου θυμίζει γιατί το rap του Anser θεωρείται πλέον «διαχρονικό».

• «Σέρπα»: Ο Anser χρησιμοποιεί τη μεταφορά του οδηγού των βουνών για να μιλήσει για το βάρος που κουβαλάμε για τους άλλους. Η ερμηνεία του ξεχειλίζει από ειλικρίνεια, θυμίζοντας μας ότι ο δρόμος προς την κορυφή είναι πάντα μοναχικός.

• «Εύκολο Τίποτα» (feat. Buzz): Δεν έχω κρύψει πως ο Buzz είναι ο αγαπημένος μου ράπερ. Σε κάθε συναυλία περιμένουμε πως και πως το ντουέτο τους. Μια πιο «σκληρή» στιγμή που μας υπενθυμίζει ότι η άνοδος είναι μία αέναη μάχη που απαιτεί θυσίες. Η συνεργασία αυτή αλλάζει τη δυναμική του δίσκου, με χροιά πιο επιθετική, που διαφέρει από την εσωτερικότητα του υπόλοιπου album.

Η Καθηλωτική Παραγωγή του Eversor

Ο Eversor επιβεβαιώνει με κάθε νότα γιατί η ελληνική hip hop σκηνή τον αναγνωρίζει ως τον κορυφαίο αρχιτέκτονα του ήχου. Στην «Ανάδυση», ο «Major» σμιλεύει σύνθετα ηχοτοπία και πλάθει μια ατμόσφαιρα που μεταφέρει τον ακροατή από το σκοτάδι του βυθού, στο εκτυφλωτικό φως της επιφάνειας.

Κάθε kick και κάθε μελωδία που υπογράφει, υπηρετεί με απόλυτη πιστότητα τον στίχο, ενισχύοντας το συναίσθημα χωρίς να το επισκιάζει. Τα beats του καθοδηγούν την ένταση του δίσκου, δημιουργώντας μια κινηματογραφική εμπειρία. Μέσα από τις ενορχηστρώσεις του, ο Eversor μετουσιώνει τον πόνο και την ελπίδα σε ήχο, κάνοντας τον ακροατή να νιώθει στο πετσί του το ψυχολογικό βάρος των στίχων.

Συμπέρασμα

Η «Ανάδυση» είναι το άλμπουμ που χρειαζόμασταν για να θυμηθούμε ότι η μουσική μπορεί ακόμα να είναι ιαματική. Ένας δίσκος – εμπειρία, με τραγούδια που θα μας ταρακουνήσουν στις φετινές τους συναυλίες. Ο Anser και ο Eversor δημιούργησαν ένα έργο που θα μείνει για χρόνια, ως καταφύγιο για όποιον παλεύει να βγει στην επιφάνεια.

The post Flashback: Anser x Eversor – Ανάδυση appeared first on anthem.gr.

Λένε πως όταν ένα κεφάλαιο κλείνει, ανοίγει ο δρόμος για να ξεκινήσει κάτι καινούργιο, ίσως ακόμη πιο όμορφο. Έτσι κι εμείς, ως Anthems Radio Show και Anthem.gr, αποχαιρετούμε σήμερα το ραδιοφωνικό μας σπίτι.

Ύστερα από εννέα χρόνια παρουσίας στα ερτζιανά, μας ανακοινώθηκε ότι το Radioalchemy αναστέλλει τη λειτουργία του. Δεν γνωρίζουμε αν ο θρυλικός διαδικτυακός σταθμός θα κλείσει οριστικά ή αν κάποια στιγμή θα επιστρέψει. Για εμάς, όμως, ολοκληρώνεται μια υπέροχη συνεργασία, γεμάτη στιγμές που θα κρατήσουμε για πάντα.

Στα στούντιο του σταθμού γεννήθηκε μια εβδομαδιαία, σχεδόν ιερή συνήθεια μαζί σας. Το Anthems Radio Show υπήρξε η καλύτερη μορφή ψυχοθεραπείας, κι ένας μοναδικός τρόπος να διατηρούμε ζωντανή την επαφή μας με εσάς, τους αναγνώστες και ακροατές του webzine μας. Στα εννιά αυτά χρόνια γνωρίσαμε και συνομιλήσαμε με σπουδαίους καλλιτέχνες και μουσικούς, γελάσαμε με τους πιο επικούς χαρακτήρες της trash TV, διοργανώσαμε φεστιβάλ, σατιρίσαμε, δοκιμάσαμε γεύσεις από όλο τον κόσμο, χτίσαμε δυνατές φιλίες και ανοίξαμε τους ορίζοντές μας.

Πάνω απ’ όλα, θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε από καρδιάς για την αγάπη, τη στήριξη και την παρέα που μας χαρίσατε όλα αυτά τα χρόνια. Χωρίς εσάς, τίποτα από όλα όσα ζήσαμε δεν θα είχε την ίδια αξία. Ήσασταν η έμπνευση και η κινητήρια δύναμή μας σε κάθε εκπομπή, σε κάθε μας βήμα.

Το ταξίδι μας στο Radioalchemy μπορεί να ολοκληρώνεται εδώ, αλλά οι αναμνήσεις, οι στιγμές και οι δεσμοί που δημιουργήσαμε θα μας συντροφεύουν για πάντα. Και, ποιος ξέρει; Ίσως σύντομα να βρεθούμε ξανά μαζί σε ένα νέο κεφάλαιο.

Μέχρι τότε σχεδιάζουμε να κάνουμε μία αποχαιρετιστήρια εκπομπή, την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου, παρέα με τον Αγαμέμνονα και τον Νικόλα.

The post Μουσική Ανταρσία #56: Αντίο Radioalchemy appeared first on anthem.gr.

Θέλω για πρώτη φορά  μετά από καιρό να γράψω δύο λόγια και να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου για ένα θέμα που έρχεται συχνά σε συζητήσεις που κάνουμε με την παρέα, τη μοναξιά. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που επιδεινώνεται συνεχώς και εξελίσσεται σχεδόν σε μια “σιωπηλή επιδημία”. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο με τη μοναξιά είναι ότι, αν και πολλοί άνθρωποι προσπαθούν σκληρά να την ξεπεράσουν (παρακολουθώντας βίντεο, συμμετέχοντας σε σεμινάρια, ή ακόμα και προσπαθώντας να γνωρίσουν νέο κόσμο) το πρόβλημα παραμένει. Βλέπουμε ανθρώπους να καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια, χωρίς όμως ουσιαστικά αποτελέσματα.

Συχνά ακούμε συμβουλές όπως “βγες έξω και γνώρισε κόσμο” ή “αν έκανες αυτό, δε θα ένιωθες μόνος”. Αυτές οι προσεγγίσεις μεταφέρουν όλη την ευθύνη στο ίδιο το άτομο. Όμως η μοναξιά δεν είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να λυθεί ατομικά! Απαιτεί την παρουσία και τη συμμετοχή ενός άλλου ανθρώπου. Κι εκεί βρίσκεται η ουσία του προβλήματος…

Ο κόσμος μας αλλάζει ραγδαία. Ζούμε σε μια κοινωνία που προωθεί όλο και περισσότερο την ανεξαρτησία. Βλέπουμε κινήματα όπως το “anti-work”, όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από τις συλλογικότητες. Η τεχνολογία μάς έχει δώσει τα εργαλεία για να λειτουργούμε σχεδόν αυτόνομα: μπορούμε να δουλεύουμε, να ψωνίζουμε και να διασκεδάζουμε χωρίς να αλληλεπιδρούμε με κανέναν. Αυτή η απομάκρυνση από τις ανθρώπινες σχέσεις έχει ως αποτέλεσμα να ξεχνάμε πώς να συσχετιζόμαστε και να συνδεόμαστε με άλλους ανθρώπους.

Παράλληλα, ο κόσμος γίνεται αντικειμενικά πιο στρεσογόνος. Ενώ παλαιότερα κυριαρχούσαν σωματικές ασθένειες όπως τα καρδιακά νοσήματα και ο καρκίνος, πλέον η ψυχική υγεία βρίσκεται στην κορυφή των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Καθώς αυξάνονται οι απαιτήσεις, ειδικά μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, η φυσική αντίδραση των ανθρώπων είναι να αποσύρονται σε “ασφαλείς ζώνες”.

Το διαδίκτυο, ενώ προσφέρει σύνδεση, συχνά ενισχύει την τοξικότητα. Οι πλατφόρμες βασίζονται στην συναισθηματική εμπλοκή και συχνά μας παρουσιάζουν περιεχόμενο που μας κάνει να αισθανόμαστε χειρότερα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, καταφεύγουμε σε διαδικτυακές “φούσκες”, τα λεγόμενα “echo chambers”, όπου ακούμε μόνο όσα ήδη πιστεύουμε. Αν και δεν είναι απαραιτήτως κακό να βρίσκεις ανθρώπους που συμφωνούν μαζί σου, αυτό ενισχύει την ανεκτικότητα μόνο προς ομοϊδεάτες και καλλιεργεί την απόρριψη κάθε διαφωνίας.

Καθώς η κοινωνία προωθεί την προσωπική ευθύνη για όλα, έχει παραγκωνιστεί εντελώς η έννοια της αμοιβαίας ευθύνης. Όμως η μοναξιά είναι το μόνο πρόβλημα που δεν μπορούμε να λύσουμε μόνοι μας. Χρειάζεται και την πρωτοβουλία κάποιου άλλου.

Τι πιστεύω πως μπορούμε να κάνουμε:

Προκειμένου να αλλάξουμε την κατεύθυνση στην οποία κινείται η κοινωνία μας, υπάρχουν κάποιες ενέργειες που οφείλουμε να κάνουμε, ακόμη κι αν μας φαίνονται δύσκολες ή άβολες.

Πρώτον, χρειάζεται περισσότερη ανεκτικότητα. Το φαινόμενο του “online drift” δείχνει πώς κάθε άποψη που διαφέρει από την επικρατούσα αποβάλλεται. Αυτή η πολωτική στάση δημιουργεί κοινωνική απομόνωση και συμβάλλει στη μοναξιά.

Δεύτερον, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η μοναξιά δεν είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να λύσει κανείς μόνος του. Αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξει κάτι, θα πρέπει να δείξουμε περισσότερη ενσυναίσθηση προς τους άλλους, ακόμη και προς ανθρώπους που δε θα σκεφτόμασταν να προσεγγίσουμε. Μπορεί να μην “οφείλουμε” τίποτα σε κανέναν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να επιλέξουμε να νοιαστούμε.

Ακόμα κι αν εσύ ο ίδιος αισθάνεσαι μοναξιά, υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό που μπορείς να δοκιμάσεις: να απευθυνθείς σε κάποιον όχι για δικό σου όφελος, αλλά για το δικό του. Η ψυχολογία της μοναξιάς μας δείχνει ότι όσο περισσότερο σκεφτόμαστε τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο αυξάνεται το άγχος και η ανασφάλεια. Η σκέψη “είμαι μόνος και πρέπει να κάνω κάτι για μένα” συχνά φέρνει αντίσταση και φόβο.

Αντίθετα, όταν κάποιος λειτουργεί με σκοπό να βοηθήσει έναν άλλον άνθρωπο, ακόμα και αν νιώθει αρνητικά συναισθήματα, τότε αυτά τα συναισθήματα μειώνονται. Η προσφορά είναι μια μορφή λύτρωσης. Και αυτό μπορεί να γίνει το πρώτο βήμα για να ξεπεράσουμε το προσωπικό μας αδιέξοδο.

Πιστεύω πραγματικά πως η μοναξιά δεν είναι απλώς ένα ατομικό πρόβλημα, είναι κοινωνικό. Δεν μπορούμε να περιμένουμε από έναν μοναχικό άνθρωπο να τη θεραπεύσει μόνος του. Είναι ευθύνη όλων μας να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για περισσότερη σύνδεση, κατανόηση και συμπόνια. Μόνο τότε μπορούμε να χτίσουμε έναν κόσμο όπου κανένα άτομο δε θα είναι πραγματικά μόνο.

The post Random Thoughts #10: Η επιδημία της μοναξιάς appeared first on anthem.gr.

Tην περασμένη εβδομάδα επέστρεψε για ένατη σεζόν η εκπομπή μας Anthems Radio Show στο Radioalchemy. Η αλήθεια είναι πως η μουσική ταυτότητα της εκπομπής μας τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει αρκετά. Το ηχόχρωμα της εκπομπής περιέχει πολλά είδη όπως Darkwave, Goth Rock, Synthpop, New Wave, Post Punk, Coldwave, Witch House, Electronic, Retro Aesthetic, Indietronica και Dream Pop. Τις αγαπημένες μας μπάντες λοιπόν τις έχετε αγκαλιάσει και μας έχετε ζητήσει πολλές φορές να μοιραστούμε μαζί σας τη συγκεκριμένη λίστα.

Έφθασε αυτή η ώρα λοιπόν. Εύχομαι να την απολαύσετε και να κρατήσει άπειρες ώρες συντροφιάς. Εμείς σας περιμένουμε κάθε Τετάρτη στις 8 μ.μ. στο Radioalchemy, για να περάσουμε χρόνο με γέλιο, σάτιρα, αγαπημένους καλλιτέχνες και πολύ τρολάρισμα.

Α και έχουμε καινούργια σελίδα στο instagram. 🙂

The post Playlist: Darkwave Vibes appeared first on anthem.gr.

Το anthem.gr γιορτάζει 10 χρόνια ζωής και ο Τζανέτος, ο Νικόλας και ο Αγαμέμνονας μαζεύτηκαν στο στούντιο του Radioalchemy για να ηχογραφήσουν αυτό το επετειακό επεισόδιο. Με διάθεση να πούμε πάρα πολλά, σε αυτό το podcast θα μάθετε τι είναι το anthem.gr και πως δημιουργήθηκε, πως στήσαμε το Anthem Festival και το Anthems Radio Show, θα μιλήσουμε για όσους συμμετείχαν σε αυτήν την προσπάθεια και όσους ήθελαν να μας κάνουν κακό, τι ευτράπελα ζήσαμε στο στούντιο του σταθμού καθώς και πάρα μα πάρα πολλές backstage πληροφορίες για τις οποίες δε μιλήσαμε ποτέ. Δέστε ζώνη και απολαύστε μία ώρα με πολλά αστεία σκηνικά και αποκαλύψεις για αυτό το σάιτ. Και φυσικά αποκαλύπτουμε τι θα γίνει με την ένατη σεζόν του Anthems Radio Show.

Podcast Website – Podcast Feed

Spotify – Youtube – CastBox – RadioPublic
Google Podcasts – TuneIn – Apple Podcasts
Listen Notes – Breaker – Overcast
Castro – Podchaser
player.fm

Ολοκληρωμένο αρχείο ραδιοφωνικών εκπομπών

The post Γιορτάζοντας τα 10 χρόνια του anthem.gr! – Anthem.gr Podcast Special appeared first on anthem.gr.

Ο Τζανέτος Καβαλιώτης συζητά με τον ψυχοθεραπευτή Ανδρέα Γαλιατσάτο, για τη στροφή της Ευρώπης προς τις ακροδεξιές κυβερνήσεις, σχολιάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα, την άνοδο των BRICS και την κρίση που βιώνουν οι ΗΠΑ τον τελευταίο χρόνο.

Podcast Website – Podcast Feed

Spotify – Youtube – CastBox – RadioPublic
Google Podcasts – TuneIn – Apple Podcasts
Listen Notes – Breaker – Overcast
Castro – Podchaser
player.fm

Ολοκληρωμένο αρχείο ραδιοφωνικών εκπομπών

The post Η στροφή της Ευρώπης προς την ακροδεξιά – Anthem.gr Podcast appeared first on anthem.gr.

Δώδεκα χρόνια τώρα καίει η φωτιά μέσα μας.

Δώδεκα χρόνια από τότε που αγόρασα το “Sing the Sorrow” και το “Decemberunderground“, σε ένα από τα ελάχιστα δισκάδικα που είχαν απομείνει στην Αθήνα. Ναι, δώδεκα χρόνια από τότε που η πένα και τα φωνητικά του Davey Havoc, άρχισαν να αφήνουν το αποτύπωμά τους και στο δικό μου τρόπο γραφής.

Μπορεί λοιπόν να γνώρισα του AFI αρκετά χρόνια μετά την μετάλλαξη τους σε εξαιρετική emo rock μπάντα των zeroes, ωστόσο οι δύο εκείνοι δίσκοι μου έδωσαν το έναυσμα να ερευνήσω και να αγαπήσω τις υπόλοιπες φάσεις τους: alternative, post-hardcore, horror punk ή gothic rock.

Όντας λοιπόν φανατικός οπαδός του σχήματος, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, η μουσική των AFI θα μου κρατά πάντα συντροφιά στην καθημερινότητα. Γιατί όσα κι αν έχουν αλλάξει όλο αυτό το διάστημα, στα ακουστικά μου παίζει συνέχεια η μελαγχολική μουσική τους. Παραμένει soundtrack για κάθε λογής καταστάσεις: lockdowns, χωρισμούς, γιορτές, θανάτους, βράδια με φίλους. Τότε που ήμασταν ριζωμένοι σε δημοσιογραφικά γραφεία, ευτυχισμένοι σε ραδιοφωνικά στούντιο, που διανύαμε χιλιάδες χιλιόμετρα πίσω από ένα τιμόνι. Τότε που αγκαλιαστήκαμε για πρώτη φορά, αλλά κι όταν είπαμε το τελευταίο αντίο. Μελωδίες που αφήνουν το αποτύπωμά τους στο σαρωτικό πέρασμα του χρόνου. Αυθεντικές, ατόφιες, αναλλοίωτες!

“Συμβούλευσε τη ζεστασιά σου να μείνει μακριά. Εδώ είναι Δεκέμβρης! Κάθε μέρα…“

Αν αναρωτιέστε πως αυτή η ψύχρα των στίχων, της μουσικής και των βιντεοκλίπ κράτησε τη φλόγα ζωντανή, αρκεί να ανατρέξετε στην φιλοσοφία και τον τρόπο ζωής του frontman, ο οποίος παραμένει αυθεντικός στα πιστεύω του μέχρι και σήμερα: straight edge, vegan, hardcore. Δίχως ποτέ όμως να κουνήσει το δάχτυλο για τον τρόπο ζωής του.

“Το straight edge γεννήθηκε μέσα από τα σπλάχνα της hardcore σκηνής. Δεν πιστεύω υποχρεωτικά, όπως λένε μερικοί άλλοι άνθρωποι, ότι πρέπει να ανήκεις στην hardcore σκηνή, αν θες να μοιραστείς τη φιλοσοφία αυτή και τη στάση κόντρα στη χρήση ουσιών…”!

Πάντως από την πρώτη φάση του σχήματος μέχρι και σήμερα, είναι ξεκάθαρο πως υπάρχει μία μάχη των δημιουργών. Σαν να προσπαθούν απεγνωσμένα να ορθώσουν ανάστημα κόντρα στην κατάθλιψη και τον πόνο. Διότι μέχρι και τον ομώνυμο δίσκο του 2017, τα μοτίβα φανερώνουν πως έχει “χυθεί αίμα” στον πόλεμο με το θηρίο. Πόνος που εκφράζεται μέσα από τα riffs, το γρέζι της φωνής του Davey και τους στίχους. Διαχρονικός. Οξύς. Ανίκητος.

Αυτός ο πόνος των AFI, θαρρείς μεγάλωνε δίσκο με δίσκο. Ο κόσμος άρχισε να αγκαλιάζει την μπάντα από την Καλιφόρνια, η οποία σταδιακά υιοθετούσε επιρροές σκοτεινού ρομαντισμού. Από τον τρίτο δίσκο κι έπειτα, η μουσική και οι στίχοι τους μεστώνουν, γίνονται πιο ατμοσφαιρικοί. Αυτή είναι και η ευκαιρία να γίνουν γνωστοί από το ευρύ κοινό και να αγαπηθούν όσο λίγοι.

Παράλληλα αποδίδουν φόρο τιμής σε όλα εκείνα τα συγκροτήματα που γαλούχησαν τα μουσικά τους πιστεύω. Στις μπάντες των 80s που μέχρι και σήμερα έχουν αφήσει το αποτύπωμα τους στο χρόνο.

“Έχουμε πολλές, πολλές επιρροές που καλύπτουν το μουσικό φάσμα. Ο καθένας από εμάς μεγάλωσε με αρκετά είδη, από πανκ έως σκληροπυρηνικά και σκοτεινά σχήματα της δεκαετίας του ’80 από το Ηνωμένο Βασίλειο όπως The Cure, Bauhaus, Joy Division και Sisters of Mercy. Υπήρχαν ροκ συγκροτήματα όπως οι Misfits, Samhain και Danzig και βιομηχανικές μπάντες όπως οι Skinny Puppy, Ministry, Front 242 και Alien Sex Fiend. Και όλοι αγαπάμε τους Smiths”.

Συνήθως, οι πιο σκληροπυρηνικοί οπαδοί κρίνουν αρνητικά ένα συγκρότημα που εξελίσσεται μουσικά και αφήνει πίσω κάποιες από τις παλαιότερες μουσικές καταβολές του. Αυτό έρχεται σε άμεση ρήξη με την άποψη πως ένα συγκρότημα πρέπει να εξελίσσεται μουσικά, να “απασφαλίζει” στιχουργικά και να μπορεί να πειραματιστεί όπως ορίζει η μουσική έκφραση των μελών.

Και κάπου εδώ θεωρώ πως οι AFI έχουν κάνει την καλύτερη δουλειά. Εξελίχθηκαν σε όλα τα επίπεδα, εκφράστηκαν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και παράλληλα παρέμειναν πιστοί στο ηχόχρωμα και την αγάπη τους για τη μουσική. Έτσι, έχοντας τέσσερις δεκαετίες στο ενεργητικό τους και έντεκα δίσκους στην πλάτη τους, παραμένουν επίκαιροι και πρωτοστατούν στην σκηνή.

Παρ’ όλα αυτά, η επταετία 2000-2006 είναι η ψυχή και η καρδιά των AFI.

Με το “The Art Of Drowning” κατάφεραν να συστηθούν στο κοινό ως μία horror punk μπάντα, που μιλάει δίχως ντροπή για τους φόβους και τον πόνο. Κορυφαία στιγμή του δίσκου είναι το “The Despair Factor”, με το οποίο κατακτούν τις πρώτες διθυραμβικές κριτικές.

Τρία χρόνια αργότερα, το 2003, κυκλοφορεί το “Sing The Sorrow“, όπου ο ήχος τους γίνεται πιο μεστός και τραγουδούν για κάθε είδους ανθρώπινο πόνο. Πρόκειται για ένα μοναχικό ταξίδι στους δρόμους της κατάθλιψης, όπου η θλίψη είναι συνοδηγός και μπορεί να οδηγήσει στη λύτρωση. Ποιητικά άρτιο, μουσικά υπέροχο. Σε μία βδομάδα καταφέρνουν να πουλήσουν 96.000 δίσκους, τεράστιο επίτευγμα για μπάντα της εποχής.

Οι στίχοι τους μιλούν για τη μοναξιά, την εγκατάλειψη και τον πόνο. Το κοινό τους ταυτίζεται. Όσοι νιώθουν βυθισμένοι από το τέρας της κατάθλιψης, βρίσκουν απάγκιο στην μουσική και τους στίχους τους. Και κάπου εκεί έρχεται το “DecemberUnderground“, ίσως ο καλύτερος δίσκος τους μέχρι σήμερα.

Πλέον έχουν  αποδεχτεί το ψύχος του χειμώνα, για το οποίο μας προοικονομούσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ο δίσκος αποτελεί την επιτομή της καριέρας τους, καθώς οι AFI συνδέουν αριστουργηματικά τα παρακάτω είδη: alternative rock, emo, post-hardcore, EDM, new wave, gothic rock, hardcore punk, synthwave και synthpop. Ποτέ ξανά μια μπάντα των zeroes δεν είχε συνδέσει όλα αυτά τα είδη με επιτυχία σε έναν μόνο δίσκο.

Τα τρία singles του “DecemberUnderground” (Miss Murder, Love Like Winter and The Missing Frame) αποτελούν και τον βασικό πυρήνα του δίσκου. Οι στίχοι παραμένουν σε προηγούμενα μοτίβα, μόνο που πλέον έχουν αποδεχτεί ότι ο χειμώνας αυτός δε θα τελειώσει ποτέ.

Γιατί εδώ είναι κάθε μέρα Δεκέμβρης!

“Θα σε περιμένω”, είπε Ατελείωτα. “Θα σε περιμένω”, είπε Μιζέρια.

Εδώ είναι κάθε Δεκέμβρης!

Για περισσότερα άρθρα της Μουσικής Ανταρσίας, μπορείτε να πατήσετε εδώ.

The post Μουσική Ανταρσία #55: Εδώ είναι πάντα Δεκέμβρης! appeared first on anthem.gr.

Ο νέος τους δίσκος, “Deathcult“, κυκλοφόρησε πρόσφατα και αποτελεί ένα εξαιρετικό υβριδικό μίγμα dark electro και industrial μουσικής. Καθ’ όλη τη διάρκεια του δίσκου παρουσιάζονται στοιχεία ψυχολογικού horror, τα οποία ταιριάζουν απόλυτα με την αισθητική του συγκροτήματος. Τα φωνητικά έχουν το απαραίτητο γρέζι που απαιτείται και αναδεικνύουν απόλυτα τους στίχους.

Στιχουργικά λοιπόν, ο πέμπτος δίσκος του ντουέτου κινείται γύρω από τη θεματική του θανάτου. Μας μιλούν για το απόλυτο μυστήριο και αναλύουν την τραγωδία. Κοιτούν το Θηρίο κατάματα και μέσα από την ψυχή του οι στίχοι πέρνουν σάρκα κι οστά. Ανατριχιαστικά, γκροτέσκα, λυτρωτικά…

My love failed, a rusty nail, my heart impaled, sold and jailed

Ο δίσκος ξεκινάει με ένα δυναμικό τραγούδι, το “Ghost Dance” το οποίο αμέσως σε τοποθετεί στο κλίμα. Παρ’ όλα αυτά, όταν έφθασα στο τέλος της πρώτης ακρόασης, συνειδητοποίησα πως πρόκειται για ένα αριστούργημα, το καλύτερο τραγούδι του “Deathcult“. Και ναι, το γρήγορο κι εθιστικό beat συναντά μία γνώριμη μελωδία πιάνου, ζεστή και γλυκιά. Πρόκειται για το Gnossiennes No. 1 του Γάλλου συνθέτη Erik Satie.

Πώς γίνεται όμως το γρέζι, το γρήγορο beat και η σκοτεινά γλυκιά μελωδία του Γάλλου να ταιριάζουν μεταξύ τους; Κι όμως γίνεται και δημιουργεί το απόλυτο μουσικό υβρίδιο, που προσωπικά ακούω πολλές φορές στο repeat. Ναι, είναι ένα δυνατό χαστούκι, που έρχεται όμως από την αρχή κιόλας του δίσκου και μας δείχνει τη μουσική παιδεία και ποιότητα των Siva Six.

Τα επόμενα δύο κομμάτια ξεκινούν ατμοσφαιρικά και στην πορεία αυξάνουν τις εντάσεις. Το “The Cult” έχει πιο έντονα psychological horror στοιχεία, ενώ το σύντομο “Jack The Black” έχει ένα απόκοσμο ίντρο πιάνου και μία πρόζα στην αρχή, που άνετα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για soundtrack horror ταινίας.

Τέταρτο κατά σειρά τραγούδι του δίσκου είναι το “Fight the Machine”, το οποίο είναι βίαιο, χορευτικό και με αρκετά σωστά breakdowns. Μας παρακινούν να “πολεμήσουμε τη Μηχανή”. Κι αυτό κάνουν και οι ίδιοι, αφού οι συνθέσεις δημιουργούν ένα σκηνικό πολέμου, το οποίο έχει και μία μικρή περίοδο “εκεχειρίας” στο τρίτο περίπου λεπτό. Μετά η μάχη συνεχίζεται ξανά και μας μεταφέρει στο “Club Macabre“, εκεί όπου όλοι είμαστε ένοχοι για τις επιλογές μας. Ατμοσφαιρικό και με εθιστικό ρεφρέν, είναι εύκολα το δεύτερο καλύτερο τραγούδι του δίσκου!

Welcome to the club Macabre!

Το εκρηκτικό μίγμα του δίσκου συνεχίζεται με το “Psychopath” ένα τραγούδι με βίαια beats και μοτίβα. To “Lilly Dale” χτίζει αργά και σταθερά την κλιμάκωση, με αρκετές παύσεις και μελωδίες πιάνου στο background. Το “Omega” μας φέρνει στο τέλος, λίγο πριν την Κρίση και αφού φέρνει τα πάνω – κάτω, μας οδηγεί σαν εισαγωγή στο “Alpha“. Θα μπορούσε να πει κανείς πρόκειται για ένα σκοτεινό ύμνο στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Το “Hatred” ακολουθεί πιστά την πορεία του υπόλοιπου δίσκου και οι Siva Six μας εκμυστηρεύονται πως “δε νιώθουν πλέον τίποτα”. Θαρρείς πως το synthesizer βγάζει όντως αγνό, ηλεκτρικό μίσος.

Ο δίσκος κλείνει με ένα ακόμη σύντομο intro: “15th of...” είναι ο τίτλος της ατμοσφαιρικής εισαγωγής που μας συνοδεύει στο κύκνειο άσμα. “…December“. Συναισθηματικά φορτισμένο σε όλα τα επίπεδα: στιχουργικά, μουσικά, φωνητικά. Και  όλο αυτό το συναίσθημα και η σημαντική του θέση ως επίλογος του “Deathcult“, το απογειώνουν και κατά την προσωπική μου άποψη το θέτουν εύκολα ως το τρίτο αγαπημένο μου τραγούδι.

Stay, don’t leave this way, to God I prayed, for love’s sake
Today’s all grey, what a great day

Εν κατακλείδι, το “Deathcult” αποτελεί εξαιρετικό δείγμα γραφής των Siva Six. Το συγκρότημα μας έχει αποδείξει εδώ και πολλά χρόνια πως του ανήκει μία θέση στα αγαπημένα σχήματα που προέρχονται από τη χώρα μας. Πρόκειται για ένα πόνημα γκροτέσκο και συνάμα ατμοσφαιρικό, βίαιο μα και συναισθηματικό, σε κάθε περίπτωση όμως σκοτεινό! Τα τρια τραγούδια “Ghost Dance“, “Club Macabre” και “December” θα συνεχίσω να τα ακούω για καιρό και θα παίξουν σίγουρα κάποια στιγμή στην εκπομπή μας!

Μπορείτε να ακούσετε το δίσκο και να υποστηρίξετε τους Siva Six, πατώντας εδώ.

The post Flashback: Siva Six – Deathcult appeared first on anthem.gr.

Στο πιο πρόσφατο επεισόδιο του podcast μας, συζητάμε με τον ψυχοθεραπευτή Ανδρέα Γαλιατσάτο για το επίκαιρο ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία. Ποιοι είναι οι λόγοι που οδήγησαν στην εισβολή και ποιες θα είναι οι συνέπεις στους αμάχους.

Podcast Website – Podcast Feed

Spotify – Youtube – CastBox – RadioPublic
Google Podcasts – TuneIn – Apple Podcasts
Listen Notes – Breaker – Overcast
Castro – Podchaser
player.fm

Ολοκληρωμένο αρχείο ραδιοφωνικών εκπομπών

The post Ο Πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας – Anthem.gr Podcast appeared first on anthem.gr.

Το ερώτημα του αν ζούμε σε κάποιου είδους προσομοίωση, είναι κάτι που έχει απασχολήσει πολλούς ανθρώπους στο παρελθόν. Σε αυτό το επεισόδιο συζητάμε για τις προσομοιώσεις σε φιλοσοφικό επίπεδο και ποιες είναι οι πιθανότητες να ζούμε σε κάποιου είδους simulation; Πόσο εύκολο είναι τελικά να μας δώσει η τεχνολογία απαντήσεις σε αναπάντητα ερωτήματα;

Καλεσμένος ο σχεσιακός ψυχοθεραπευτής, Ανδρέας Γαλιατσάτος.

Timestamps

• 00:00 – Εισαγωγή
• 01:16 – Ο διαχωρισμός σε φιλοσοφικό και τεχνολογικό υπόβαθρο
• 02:30 – Πως παρουσίασαν οι ταινίες “Matrix” το ζήτημα της προσομοίωσης;
• 03:26 – Disclaimer για τη συζήτηση
• 04:18 – Οικογένεια και προσομοιώσεις της πραγματικότητας
• 05:30 – Panx Romana και ιστορική αναδρομή
• 09:25 – Προσομοιώσεις της κόλασης σε Χριστιανικούς Ναούς
• 10:40 – Το Matrix εν έτει 2022
• 12:10 – Φόβος, ποινές κι ενοχές
• 17:05 – Ραγδαία αυξανόμενη ανάγκη επιτήρησης
• 18:54 – Πειράματα, starlink και εταιριοκρατία
• 21:57 – Πόσο κερδίζει από τα data σου το Facebook;
• 25:27 – Η “εκπαίδευση” του αλγόριθμου
• 27:42 – Μετατροπές και upgrades του ανθρώπινου σώματος
• 30:58 – Η στρατιωτική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης
• 32:50 – Replika: Ένας “φίλος” που είναι AI
• 34:58 – Ένας βασικός διαχωρισμός
• 37:21 – Η επαφή με το φυσικό περιβάλλον
• 38:12 – Mandela Effect, Deja Vu, Φαινόμενο της Πεταλούδας
• 41:30 – Το πείραμα με τους πιθήκους
• 46:27 – Επίλογος

Podcast Website – Podcast Feed

Spotify – Youtube – CastBox – RadioPublic
Google Podcasts – TuneIn – Apple Podcasts
Listen Notes – Breaker – Overcast
Castro – Podchaser
player.fm

Ολοκληρωμένο αρχείο ραδιοφωνικών εκπομπών

The post Matrix και Προσομοιώσεις – Anthem.gr Podcast appeared first on anthem.gr.

Ζήσαμε πολύ περίεργες καταστάσεις τα δύο προηγούμενα χρόνια. Οι συνεχείς καραντίνες και η απομόνωση, ώθησαν πολύ κόσμο στην αναζήτηση εναλλακτικών τρόπων για την καλλιέργεια και την προώθηση της Τέχνης τους. Στη διάρκεια της πρώτης καραντίνας, οι ET//AL. ένωσαν τις δυνάμεις τους από απόσταση και δημιούργησαν το “Studi di Quarantena”. Και πραγματικά η προσπάθεια τους στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία.

Εδώ και πολύ καιρό, δεν έχουμε κρύψει την αγάπη μας για το post rock συγκρότημα από την Ιταλία. Κάθε δίσκος τους καταφέρνει να αποδώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όλες τις εκφάνσεις μελαγχολικών συναισθημάτων. Κι αυτός είναι ο λόγος που επιστρέφουμε ξανά στη μουσική τους, η οποία αποτελεί “απάνεμο αραξοβόλι” για τις δύσκολες αυτές ημέρες.

Το “ντύσιμο” του άλμπουμ είναι λιτό και απέριττο. Περιέχει 15 σπουδές, οι οποίες έχουν και ιταλικούς τίτλους. Τα ακούσματα διεισδύουν με άρτιο τρόπο στην καρδιά μας, αν και όλα τους είναι instrumental, πλην του “Fanno svegliare tutti i bambini”, που περιέχει μια πρόζα από το ποίημα Gold Leaves του G. K. Chesterton και του “Ardono le stelle sulla riva, που περιέχει φωνητικά και βρίσκεται προς το τέλος του δίσκου.

Η διαδικασία της σύνθεσης ήταν διαφορετική για το συγκεκριμένο δίσκο, δεδομένων των καταστάσεων. Ο Arber και η Frederica έγραψαν τα αρχικά ηχητικά μονοπάτια και στη συνέχεια τα έστειλαν στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας.

The world remembers you quickly, for a little and forgets you quickly, forever.

Το πρώτο κομμάτι “Per poi fiorire incessantemente” (Μόνο να ανθίζω αδιάκοπα), αποτελεί την ιδανική επιλογή για την εισαγωγή του δίσκου. Τα έγχορδα εδώ δεν είναι μελαγχολικά. Αντιθέτως “ζωγραφίζουν” ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μας και μας προετοιμάζουν με όμορφο τρόπο για τη δεύτερη σπουδή το “Una panchina e le fratture” (Ένα παγκάκι και κατάγματα). Η μουσική μειλίχια και ονειρική.

Τα επόμενα δύο τραγούδια, “E una scatola di barattoli” (κι ένα κουτί βάζα) και “L’impronta delle armature” (Το αποτύπωμα της πανοπλίας), θεωρώ πως μας βυθίζουν με ηρεμία σε ένα ονειρικό πεδίο, όπου θέλουμε να μείνουμε για πάντα. Τα φωνητικά του δεύτερου κομματιού, είναι τόσο ήρεμα και συναισθηματικά. Τίποτα δε μας προετοιμάζει για τη συνέχεια!

Η πέμπτη σπουδή “E la vita piena di trampoli” (Και ζωή γεμάτη ξυλοπόδαρα) μας επαναφέρει στην πραγματικότητα και τη βιαιότητα του χρόνου που κυλάει ατέρμονα. Αν μπορούσαμε να πούμε ότι το τραγούδι αυτό περιγράφει ένα συναίσθημα, τότε αυτό θα ήταν το άγχος θανάτου. Ο χρόνος συνεχίζει να κυλά και στην έκτη σπουδή “Le lunghe notti e guerre fredde” (Οι μεγάλες νύχτες και οι ψυχροί πόλεμοι). Και πότε σταμάτησε άλλωστε; Εδώ τα πλήκτρα ψυχραίνουν όντως την ατμόσφαιρα. Ένας κόμπος στο στήθος.

Και κάπου εδώ καταλαβαίνουμε ότι κάθε τραγούδι μας βυθίζει ολοένα και περισσότερο στη μελαγχολία. Η έβδομη σπουδή, η οποία είναι και η αγαπημένη μου, ονομάζεται “Fanno svegliare tutti i bambini” (Κάνουν όλα τα παιδιά να ξυπνούν). Αποτελεί ένα υπέροχο και θλιμμένο σόλο πιάνου, με τα αποσπάσματα πρόζας που προανέφερα. Αμέσως όμως το πιάνο κάνει πίσω και δίνει βήμα στα έγχορδα: “Che’l lupo nero forte difende” (Αυτό που υπερασπίζεται ο δυνατός μαύρος λύκος).

Το ένατο άσμα ονομάζεται “Accendendo tutti i camini” (Ανάβοντας όλα τα τζάκια). Εξαιρετικός πειραματισμός. Θαρρείς πως οι νότες μιλούν και περιγράφουν όλα όσα βιώσαμε εκείνες τις μέρες της καραντίνας. Θλίψη, πόνος, απομόνωση. Ούτε το φως από τα τζάκια μπορεί να διώξει το σκοτάδι.

Οι ET//AL. ηχογράφησαν το άλμπουμ στο πρώτο lockdown, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο του 2020.

Και μετά το σοκ, είναι η συνειδητοποίηση της μοναξιάς. Η ψύχρα του ανέμου. “Le litanie degli eremiti” (Οι λιτανείες των ασκητών) θέτουν έντονα όσα προαναφέραμε. Αργόσυρτες βαριές μελωδίες και ambience που σε κάνει να ανατριχιάζεις. Κι αν το προηγούμενο τραγούδι μας έδειχνε τη μοναξιά, ο ηλεκτρισμός του “I sufi che non ballano più” (Οι Σούφι που δεν χορεύουν πια), έρχεται να μας συνταράξει. Είναι αναμφίβολα το καλύτερο κομμάτι του δίσκου, κατά την άποψη μου και μας παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά της γραφής των  ET//AL. με τον καλύτερο τρόπο.

Κι όσο εσύ κοντοστέκεσαι και συνειδητοποιείς το έπος που μόλις άκουσες, τα επόμενα δύο τραγούδια κυλούν σαν το νερό ορεινής πηγής. Αγνή θλίψη τα φωνητικά στο “Per non esser per sempre assaliti” (Να μην μου επιτίθενται για πάντα), άγχος αποχαιρετισμού το πιάνο στο “Dalla cenere che giace quaggiù” (Από τη στάχτη που βρίσκεται εδώ κάτω).

Το “Ardono le stelle sulla riva” (Τα αστέρια καίνε στην ακτή) είναι το σημείο όπου αποφασίζουμε να πούμε αντίο. Until we meet again μας λένε τα φωνητικά. Ένα βήμα πριν το πέρασμα, ένα βήμα πριν τον οριστικό δεκαπεντάλεπτο χαιρετισμό:

“Sogna l’elefante, che dorme Dalla montagna fredda enorme Scende bruciando la locomotiva” (Ονειρεύεται τον ελέφαντα, που κοιμάται από το τεράστιο κρύο βουνό. Κατεβαίνει καίγοντας την ατμομηχανή). Ένα τραγούδι που μας κάνει να ανατριχιάζουμε. Το πέρασμα, το κατευόδιο, το ταξίδι.

Εν τέλει, η ακρόαση μας αφήνει με πολλές σκέψεις. Το σίγουρο είναι πως οι ET//AL. έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικό πειραματικό υβρίδιο, το οποίο αποτελεί μπορεί να εισάγει νέους ακροατές στο κοινό τους. Το Studi di Quarantena είναι ένας δίσκος που πρέπει να ακούσει κάθε φαν της post rock και της μπάντας.

Μπορείτε να ακούσετε το δίσκο και να υποστηρίξετε τη μπάντα, πατώντας εδώ.

The post Flashback: ET//AL. – Studi di Quarantena appeared first on anthem.gr.

Timestamps

Podcast Website – Podcast Feed

Spotify – Youtube – CastBox – RadioPublic
Google Podcasts – TuneIn – Apple Podcasts
Listen Notes – Breaker – Overcast
Castro – Podchaser
player.fm

Ολοκληρωμένο αρχείο ραδιοφωνικών εκπομπών

The post Μύθοι και Πραγματικότητα – Anthem.gr Podcast appeared first on anthem.gr.

Στο νέο επεισόδιο του podcast μας συζητάμε εκτενώς για το ζήτημα της ραγδαίας μείωσης του πληθυσμού της Ελλάδας, τη μαζική μετανάστευση των νέων στο εξωτερικό και την οικονομική-εργατική καταπίεση που βιώνουν οι millennials.

Timestamps

• 00:00 – Εισαγωγή
• 01:05 – Η επιστροφή του Anthems Radio Show
• 04:10 – Εισόδημα: βασικότερος λόγος του Brain Drain
• 05:10 – Συνθήκες Εργασίας στην Ελλάδα
• 08:01 – Μετάθεση ευθυνών στους νέους
• 12:46 – Διακρίσεις στην εργασία με βάση το φύλο και την ηλικία
• 14:45 – Τι συμβαίνει με την πλειοψηφία των νέων εργαζομένων;
• 18:18 – Doomers και 12ωρη εργασία
• 21:21 – Οι νέοι γόνεις που δε βλέπουν τα παιδιά τους
• 23:40 – Η μαζική εκροή πληθυσμού την επόμενη δεκαετία
• 25:20 – Πληθωρισμός και ακρίβεια
• 30:00 – Το ισοζύγιο προσφοράς και ζήτησης εργασίας
• 33:14 – Ενοίκια μεγαλύτερα από μισθούς
• 35:28 – Η Αθήνα είναι καμίνι
• 36:40 – Ζητήματα που θα αντιμετωπίσουν οι νέοι στο μέλλον
• 38:55 – Πως θα βρεθεί λύση

Podcast Website – Podcast Feed

Spotify – Youtube – CastBox – RadioPublic
Google Podcasts – TuneIn – Apple Podcasts
Listen Notes – Breaker – Overcast
Castro – Podchaser
player.fm

Ολοκληρωμένο αρχείο ραδιοφωνικών εκπομπών

The post Brain Drain και Δημογραφικό – Anthem.gr Podcast appeared first on anthem.gr.

Timestamps

• 00:00 – Εισαγωγή
• 01:40 – Καλωσόρισμα του Ανδρέα
• 02:37 – Οι καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού
• 03:03 – Ο εσωτερικός και ο εξωτερικός πέλεκυς
• 04:00 – Εμπρησμοί από ανήλικο
• 05:15 – Κλιματική αλλαγή και αχαλίνωτος καπιταλισμός
• 08:45 – Το μεγάλο δωμάτιο
• 11:54 – Οι παρωπίδες που φορούν οι εμπρηστές
• 13:22 – Πως επηρεάζεται το παιδί από τον αυτοκαταστροφικό γονέα
• 14:29 -Το παράδειγμα της ρύπανσης της παραλίας
• 15:41 – Η καταστροφή της Πάρνηθας και της Βόρειας Εύβοιας
• 16:15 – Η καταστορή του Βόρνεου και του Αμαζονίου
• 18:05 – Ο Νέρονας και ο Σπαρτιάτης που σκότωνε σκλάβους
• 21:41 – Ο υπνωτισμός της δυτικής κουλτούρας και κοινωνίας
• 22:29 – Οπλοκατοχή στις ΗΠΑ και τρομοκρατικές επιθέσεις σε σχολεία
• 25:25 – Οφθαλμόν αντί οφθαλμού
• 30:46 – Η ανάγκη να ανήκεις κάπου και το Παραμύθι
• 33:44 – Από την αυτοκαταστροφή στη Δημιουργία και την Αυτοπαρατήρηση
• 37:38 – “Νόρμες” που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά
• 40:45 – Γιατί είμαστε όλοι μας υποκριτές;
• 43:09 – Η καταστροφή της παραγωγής μελιού και ελαιόλαδου
• 44:49 – Επίλογος

Podcast Website – Podcast Feed

Spotify – Youtube – CastBox – RadioPublic
Google Podcasts – TuneIn – Apple Podcasts
Listen Notes – Breaker – Overcast
Castro – Podchaser
player.fm

Ολοκληρωμένο αρχείο ραδιοφωνικών εκπομπών

The post Aυτοκαταστροφικότητα & ανθρώπινη φύση – Anthem.gr Podcast #8 appeared first on anthem.gr.

Το podcast του anthem.gr επιστρέφει με καλοκαιρινά θέματα συζήτησης. Συζήτηση εφ’ όλης της ύλης γύρω από τις αγαπημένες μας καλοκαιρινές συνήθειες, συναυλίες, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς στην Αθήνα, τις διακοπές του πρωθυπουργού και πολλά άλλα ευτράπελα.

Μπορείτε να στηρίξετε τo podcast μας κάνοντας εγγραφή στις αγαπημένες σας πλατφόρμες!

TIMESTAMPS

• 00:00 Εισαγωγή – Δεν είναι όλα κρούσματα
• 00:38 Η επιστροφή της ραδιοφωνικής εκπομπής
• 02:40 Το εξαμηνιαίο podcast και τα άρθρα του anthem.gr
• 04:28 Anthem Effect
• 06:10 Προηγούμενα επεισόδια και άλλες εκπομπές μας
• 10:03 Καύσωνας
• 12:40 Μέσα Μαζικής Μεταφοράς καλοκαιριάτικα
• 16:17 Rant για τους τύπους που πάνε τρεις μήνες διακοπές
• 18:07 Πως επηρεάστηκαν νέα μαγαζιά από το lockdown
• 19:08 Τύποι με κιθάρες στην παραλία
• 21:43 Πρωθυπουργικές διακοπάρες
• 25:16 Γιατί κλείνουν ξαπλώστρες;
• 25:56 Το πιο φτηνό ρεύμα και τηλέφωνο στην Ευρώπη (από την ανάποδη)
• 26:49 Στόρι από κλαμπάκια
• 27:37 Rockwave και ιστορίες από καλοκαιρινές συναυλίες Iron Maiden και Flogging Molly
• 33:58 Τρεις καλλιτέχνες που θα θέλαμε να δούμε σίγουρα live
• 37:17 Ποιο είναι το καλύτερο καλοκαιρινό φαγητό;
• 38:47 Πανάκριβα κλαμπ σάντουιτς και συζήτηση για καρπούζι με φέτα, κρέπα με παγωτό
• 43:37 Καλό χειμώνα
• 43:49 Δε γίνεται να είσαι καλοκαιράκιας μετά τα 22 σου
• 45:43 Αποφώνηση και αντίο ΒΒΒΒΒΖΖΖΖΖΙΟΝΓΚ

Podcast Website – Podcast Feed

Spotify – Youtube – CastBox – RadioPublic
Google Podcasts – TuneIn – Apple Podcasts
Listen Notes – Breaker – Overcast
Castro – Podchaser
player.fm

Ολοκληρωμένο αρχείο ραδιοφωνικών εκπομπών

The post Καλοκαιρινό Special – Anthem.gr Podcast appeared first on anthem.gr.