Για να πούμε κάτι περί anthem και αυτού του μήνα. Όταν έπεσε η ιδέα στο τραπέζι, ήμουν πολύ υπέρ, γιατί είναι φρέσκο θέμα, ωραίο. Αμέσως μετά σκέφτηκα ότι και άρθρα να γραφτούν και 5-6 ωραία επιχειρήματα να παραθέσουμε, ο Ελληνάρας μπουχέσας ναιμεναλλάς θα σχολίαζε τις παπαριές του από κάτω.

Ας εξηγήσουμε λοιπόν 1-2 πράγματα. Το anthem.gr ξεκίνησε σαν ένα μουσικό webzine με κριτικές δίσκων, συνεντεύξεις συγκροτημάτων, το φεστιβάλ του κτλ. Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι που το απαρτίζουν πέρα από την αγάπη τους για την underground μουσική, αγαπάνε τη συγγραφή και την τέχνη, γι’ αυτό και πλέον αποτελούμε ένα underground webzine. Γι’ αυτό καταπιανόμαστε με τα πάντα.

Ο τίτλος Ανεξάρτητο στο όνομά μας δεν είναι τυχαίος. Είμαστε ανεξάρτητοι και πολιτικά ανένταχτοι. Αγαπάμε το underground και προσκαλούμε τους αναγνώστες μας, να δώσουν τα άρθρα τους για ένα πολιτικό θέμα που τους αφορά. Αυτά.

Εδώ και κάποια χρόνια, νιώθω κοινωνικά όλο και πιο αποκομμένος. Τα άτομα που εμπιστεύομαι, να πω 5 κουβέντες γίνονται όλο και λιγότερα. Και στα πολιτικά χειροτερεύει η φάση. Συναντάς από απολιτίκ όντα που δεν καταλαβαίνουν ότι το να μην ψηφίζουν απλά τους υποδουλώνει ακόμα περισσότερο μέχρι τα ακραία κομματόσκυλα που τα επιχειρήματα τους είναι ξεπατικωμένα από τα tweets του αρχηγού του κόμματος. Κι αναρωτιέμαι ρε γαμώτο. Οκ, έχεις μία συγκεκριμένη ιδεολογία, τη βρίσκεις σε ένα κόμμα και κολλάς; Με τα άκρα τι φάση πλέον; Είναι μόδα όλο αυτό; Ή μήπως βασίζεται κάπου ακόμα βαθύτερα;

Αν παρατηρήσει κάποιος, τα τελευταία χρόνια στις εκλογές που γίνονται στην Ευρώπη, τα ακροδεξιά κόμματα με ρητορικές μίσους και εμετικά σχόλια για διάφορες κοινωνικές ομάδες ή για διάφορες φυλές, ανεβαίνουν όλο και περισσότερο. Στην Αμερική, ένας φασιστάκος ονόματι Donald Trump είναι υποψήφιος για πλανητάρχης! Οι κοινωνίες καταρρέουν όλο και περισσότερο πλέον, καθώς οι άνθρωποι δίνουν χώρο μέσα τους στο μίσος. Αντί για αλληλεγγύη και αλτρουισμό απέναντι σε άλλους ανθρώπους, πιο αδύναμους και μη, προτιμούν να μισούν και να κατηγορούν για την κατάντια της σύγχρονης κοινωνίας, συνανθρώπους τους ή ξένες σε αυτούς φυλές/θρησκείες χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Όταν ξέσπασε το προσφυγικό, βγήκαν άρθρα από ακραίους μέχρι και liberal της πούτσας που τα πάντα γενικοποιούνταν. Είσαι Ισλαμιστής; Είσαι και ακραίος, άρα οπαδός του ISIS. Σαν να λέω ότι επειδή υπάρχουν διάφοροι ακραίοι τραγόπαπες, όλοι οι χριστιανοί είναι εξίσου ακραίοι και μισούν τους πάντες. Τα άκρα είτε πολιτικά είτε θρησκευτικά είτε οποιουδήποτε είδους είναι ίδια! Έχουν ίδιες απόψεις απλά υπό διαφορετικό πρίσμα. Δεν ξεχωρίζουν πουθενά, δε διαφέρουν πουθενά. Το μίσος στο συνάνθρωπο είναι ατόφιο μίσος, όπως και να ‘χει, ό,τι κι αν θες να πρεσβεύεις.

Ειλικρινά πόσο περισσότερο να απογοητευτείς, όταν ακραία μορφώματα όπως ο νεοναζισμός βρίσκουν χώρο στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια; Στα κοινοβούλια που πολιτικοί ηγέτες αγανακτούν με αυτήν την άνοδο, αγνοώντας ότι υπεύθυνοι σε μεγάλο βαθμό για τη στροφή του κόσμου στη μισαλλοδοξία είναι οι ίδιοι και οι επιλογές τους. Ποτέ δεν κατάλαβα, γιατί να είσαι ένας νεοναζιστής. Κράζεις με ηλίθια επιχειρήματα, φυλές και ανθρώπους με τους οποίους δεν έχεις επαφή, δεν έχεις γνωρίσει την κουλτούρα τους και τα ήθη τους, απλά κρίνεις απ’ ότι διαβάζεις στο Ίντερνετ ή ότι σου πει ο αρχηγός και ο χ,ψ φασιστοδημοσιογράφος. Και είσαι αξιολύπητος ακριβώς γι’ αυτό. Δεν έχεις προσωπική άποψη, πάντα ακολουθείς τους άλλους, αυτούς με την απλοποιημένη σκέψη και την ανύπαρκτη ιδεολογία. Παράλληλα δηλώνεις εθνικά υπερήφανος. Κοιτάς μόνο τα αρνητικά ενός άλλου λαού, μίας άλλης θρησκείας, τα αρνητικά οποιουδήποτε πράγματος θες να μισήσεις. Στα μόνα πράγματα που κοιτάς τα θετικά του, είναι των δικών σου ιδανικών, της δικιάς σου φυλής και της δικιάς σου θρησκείας. Κοιτάς πάντα τις ακρότητες και τα καφριλίκια του διαφορετικού, αλλά για την πλευρά σου, εσύ είσαι ο ακραίος και ο κάφρος!

Ειλικρινά πότε είδες το διαφορετικό με άλλη όψη; Κράζεις τους μουσουλμάνους, πήγες να μιλήσεις με κάποιον συμπατριώτη σου με αυτή τη θρησκεία στην Ξάνθη ή στην Κομοτηνή; Είναι μία συγκλονιστική εμπειρία. Κράζεις οτιδήποτε φυλετικά/πολιτικά/εθνικά διαφοροποιημένο από σένα. Μίλησες ποτέ με κάποιον άλλον για την άποψή του; Τσέκαρες επιστημονικά στοιχεία σχετικά με τις φυλές. Για να σε ενημερώσω. Γονιδιακά είσαι όπως κάθε άλλος άνθρωπος εκεί έξω. Είσαι σίγουρος ότι θες να μισείς κάποιον με γνώμονα τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά; Περισσότερο ηλίθιος θα περνιέσαι. Σέρνεσαι επάνω σε ένα πεθαμένο πολιτικό κουφάρι, μία αντίληψη που οδηγεί την κοινωνία 100 χρόνια πίσω. Χρόνια που η τεχνολογική ανάπτυξη, οι αγώνες για κοινωνική ισότητα, τα διάφορα κινήματα και οι πολιτικές και πολιτιστικές εξελίξεις οδήγησαν την ανθρωπότητα στο να γυρίσει σελίδα. Μία σελίδα που φυσικά δεν κράτησε για πολύ και δε φταις εσύ που οδηγήθηκες εκεί. Άλλοι οδήγησαν εκεί.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε μία πανέμορφη φωτογραφία που απεικονίζει μία γυναίκα στη Σουηδία να στέκεται ενάντια σε μία παρέλαση νεοναζί. Μία γυναίκα που δεν αρνείται αυτό που είναι, ούτε μπροστά στο φασίστα. Μία φωτογραφία όπου μία γυναίκα μόνη της, ισοπεδώνει ένα μάτσο μισαλλόδοξους νεοναζιστές με αυτήν της την κίνηση.

Ό,τι και να λέμε για κάτι τέτοια χρειάζεται θάρρος και επιμονή. Επιμονή και υπομονή για να οδηγήσεις τους ανθρώπους στο να δουν πάλι τη σωστή οπτική. Να αξιολογούν το διπλανό τους με άλλα κριτήρια από το χρώμα και τη θρησκεία. Να μην έχουν το κόμπλεξ ανωτερότητας της οποιαδήποτε φυλής. Και η αλήθεια είναι ότι είναι τρομακτικό το πόσο δύσκολα γίνεται αυτό. Οι μαζικές προβολές του εκπληκτικού American History X δύσκολα θα αλλάξουν μυαλά σε όλους.

Κάπου εδώ θα ήθελα να κλείσω αυτό το άρθρο με τη φωτογραφία της φίλης του anthem, Μαρκέλλας. Μας την έστειλε την ίδια μέρα που ανακοινώθηκε το #antinaziMay.

Τόσο χιουμοριστική, όσο αληθινή…

Ας ελπίσουμε κάποια στιγμή τα πράγματα να αλλάξουν. Περιμένω τις δικές σας απόψεις με μήνυμα στο Facebook ή κάτω από το άρθρο. Τώρα αν κάποια νεοναζίδια θίχτηκαν που έφαγαν όλη την αλήθεια στη μούρη, σας έχουμε ένα μήνυμα:

ΠΙΣΩ ΡΕ ΖΩΑ

The post Ενάντια στο νεοναζισμό! #antinaziMay appeared first on anthem.gr.

Της Μαίρης Βούλγαρη!

Ναζιστικά Στρατόπεδα Συγκέντρωσης
Στην Ναζιστική Γερμάνια, πριν αλλά και κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, υπήρχαν στρατόπεδα Συγκέντρωσης, τα όποια βρίσκονταν στην επικράτεια που έλεγχε η Γερμάνια. Τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης βρίσκονταν σε γερμανικό έδαφος και τα περισσότερα ήταν στρατόπεδα εργασίας. Την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν φυλακές για χιλιάδες Εβραίους, Σοβιετικούς, ομοφυλόφιλους, Πολωνούς, Τσιγγάνους, αιχμάλωτους πολέμου, Μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλων ανθρώπων που σύμφωνα με τους Ναζί αποτελούσαν «εχθρούς του Γερμανικού Έθνους.». Πολλοί κρατούμενοι των στρατοπέδων, πέθαναν εξαιτίας ασθενειών, κακής μεταχείρισης, υπερβολικής εργασίας και ασιτίας.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης έκαναν την εμφάνιση τους στην Γερμάνια από την αρχή της Ναζιστικής διακυβέρνησης, το 1933. Τα στρατόπεδα δημιουργήθηκαν με σκοπό να λειτουργούν ως χώροι κράτησης των πολιτικών κρατούμενων και γενικότερα των πολιτικών κρατούμενων και γενικότερα των ανεπιθύμητων ατόμων. Από το 1933 μέχρι το 1939 άρχισαν να λειτουργούν έξι από τα πιο μεγάλα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα όποια είναι: το Νταχάου το 1933, το Σαξενχαουζεν το 1946, το Μπουχενβαλντ το 1937, το Φλόσενμπεργκ το 1938, το Μαουτχάουζεν το 1938 και το Ραβενσμπρικ το 1939. Επίσης, τα ΕςΕς το 1938 προχώρησαν στην εκμετάλλευση της καταναγκαστικής εργασίας των κρατούμενων στα στρατόπεδα αυτά με σκοπό την απόκτηση κέρδους. Το εργατικό δυναμικό αρκετών Γερμανικών εταιριών προέρχονταν από στρατόπεδα συγκέντρωσης, κυρίως την περίοδο του πολέμου.
Από το 1939 και μετά, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αυξήθηκαν και «εξαπλώθηκαν» στην Ευρώπη. Κατασκευάστηκαν νέα στρατόπεδα σε μέρη όπου υπήρχε μεγάλο ποσοστό «ανεπιθύμητων» πληθυσμών όπως Πολωνών, Εβραίων, Τσιγγάνων, Κομμουνιστών κ.α. Τα πιο πολλά στρατόπεδα ήταν στην Πολώνια και η μεταφορά των κρατούμενων σε αυτά ήταν μια ιδιαίτερα επίπονη διαδικασία αφού οι συνθήκες μεταφοράς ήταν πολύ άσχημες. Συνήθως χρησιμοποιούσαν αμαξοστοιχίες που προορίζονταν για την μεταφορά εμπορευμάτων και συχνά αρκετοί άνθρωποι πέθαιναν πριν ακόμα φτάσουν στα στρατόπεδα. Επίσης, πολλά από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης βρίσκονταν και στην Γερμάνια στα όποια πέθαναν πολλά άτομα όχι επειδή προορίζονταν να εξοντωθούν συστηματικά αλλά λόγω των δυσμενών συνθηκών ή εκτελέσεων.
Από το 1941 και μετά ξεκίνησε η δημιουργία στρατοπέδων εξόντωσης με στόχο την μαζική δολοφονία των Εβραίων της Ευρώπης σύμφωνα με το σχέδιο «Τελική λύση». Τα στρατόπεδα εξόντωσης βρίσκονταν στην Πολώνια και στην Λευκορωσία, στην περιοχή του «Γενικού Κυβερνείου». Πάνω από τρία εκατομμύρια Εβραίοι έχασαν την ζωή τους στα στρατόπεδα αυτά μέσα σε θαλάμους δηλητηριωδών αέριων και με άλλους τρόπους κατά την διάρκεια ομαδικών εκτελέσεων.
Προς το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν και χώρους, στους οποίους γίνονταν ιατρικά πειράματα. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα ευγονικής, δόκιμες ουσιών που βρίσκονταν σε πειραματικό στάδιο, κατέψυχαν κρατούμενους προκείμενου να διαπιστώσουν ποσό και πως επηρεάζονται από αυτό πιλότοι σε περίπτωση κατάρριψης του αεροσκάφους τους και άλλα ακόμη τρομερά ιατρικά πειράματα.
Επίσης, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης λειτουργούσαν και ως φυλακές για σημαντικούς κρατούμενους. Ανάμεσα σε αυτούς άνηκαν οι στρατηγοί που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Χίτλερ στις 20 Ιουλίου το 1944, ο Ναύαρχος Βίλχελμ Κανάρις και ο κυβερνήτης του υποβρυχίου U-Boot Μάρτιν Νιμόλερ.
Τέλος, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης απελευθερώθηκαν από το 1943 έτος το 1945 από τις Συμμαχικές δυνάμεις, αλλά ήταν ήδη αργά και η σωτηρία των τελευταίων κρατούμενων ήταν αδύνατη. Ωστόσο, υπήρξαν στρατόπεδα συγκέντρωσης και μετά το τέλος του πολέμου. Στην Ανατολική Γερμάνια, στρατόπεδα άρχισαν να λειτουργούν ξανά και χρησιμοποιήθηκαν από τις Σοβιετικές κατοχικές δυνάμεις για την κράτηση πολιτικών αντιπάλων όπως πρώην Ναζιστών αλλά και σοσιαλδημοκρατών. Στο διάστημα ανάμεσα στο 1945 και 1950, έχασαν την ζωή τους χιλιάδες κρατούμενοι στα στρατόπεδο Ζαξενχαουζεν και Μπούχενβαλντ.
Η Σύμβαση περί Γενοκτονίας -1948
Αφού ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος έλαβε τέλος, τα μέλη που απαρτίζουν την Διεθνή Κοινότητα αποφάσισαν πως έπρεπε να δημιουργηθεί ένα μόνιμο σύστημα κανόνων το όποιο θα ειδικεύονταν στην αντιμετώπιση προσπαθειών γενοκτονίας, όπως αυτή που έγινε κατά την διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου πολέμου από τους Ναζί.
Η πρώτη συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ μέσω ψηφίσματος χαρακτήρισε την γενοκτονία ως «διεθνές έγκλημα» και ζήτησε από το ECOSOC να ξεκινήσει τις διαδικασίες για την δημιουργία μιας σύμβασης για την τιμωρία και την καταστολή αυτού του εγκλήματος. Στην συνέχεια, δημιουργήθηκε και μια ειδική επιτροπή, η όποια σε συνεργασία με τον Γενικό γραμματέα, κατέληξαν σε παρόμοιες αποφάσεις. Αποφασίστηκε και από τους δυο, πως πέρα από την δημιουργία της σύμβασης είναι πολύ σημαντική και η δημιουργία ενός διεθνούς ποινικού δικαστηρίου, το όποιο θα αποτελεί συμπλήρωμα στα εθνικά δικαστήρια και θα ειδικεύεται στην εκδίκαση παραβιάσεων της Σύμβασης για την Γενοκτονία.
Οι δυο αυτές αποφάσεις παραπέμφθηκαν από την Γενική Συνέλευση στην έκτη Νομική επιτροπή προκειμένου να εξεταστούν. Η Νομική Επιτροπή, υπέδειξε μετά την εξέταση των αποφάσεων την άμεση δημιουργία της σύμβασης και έδωσε αναβολή στην δημιουργία του δικαστηρίου προκειμένου το αίτημα να εξεταστεί από την Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου.
Αργότερα, η Γενική Συνέλευση υιοθέτησε την Σύμβαση περί Γενοκτονίας, το 1948, στην τετάρτη συνεδρίαση της. Επίσης, προστέθηκε στο Άρθρο VI η διάταξη, σύμφωνα με την οποία, τα άτομα που θα αντιμετώπιζαν κατηγορίες σχετικές με παραβιάσεις της Σύμβασης θα δικάζονταν είτε σε εθνικό δικαστήριο είτε σε ένα αρμόδιο διεθνές δικαστήριο, το οποίο θα είχε δικαιοδοσία πάνω στα κράτη-μέρη, τα οποία θα έχουν αρχικά αποδεχτεί αυτή την δικαιοδοσία. Η νέα αυτή προσθήκη, έδωσε στην Διεθνή Κοινότητα το όραμα για την δημιουργία ενός διεθνούς ποινικού δικαστηρίου, το οποίο θα τιμωρεί τους εγκληματίες πολέμου και όσους ευθύνονται για το έγκλημα της γενοκτονίας. Μετά από 50 χρόνια, το όραμα αυτό υλοποιήθηκε με την υπογραφή του καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, στην Ρώμη, τον Ιούλιο του 1998.

Διαβάστε όλη την εργασία της Μαίρης Βούλγαρη “Διεθνές Δίκαιο: Ναζιστικά Στρατόπεδα Συγκέντρωσης- Στρατόπεδο Guantanamo” πατώντας εδώ!

The post Τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης & η σύμβαση περί γενοκτονίας! (της Μαίρης Βούλγαρη) #antinaziMay appeared first on anthem.gr.

Ο φασισμός, γέννημα του 20ου αιώνα, αποτέλεσε ένα είδος εξέγερσης εναντιόν των ιδεών και αξιών που κυριαρχούσαν στην πολιτική σκέψη της Δύσης, όπως η ισότητα, ο ορθολογισμός και η πρόοδος. Κύριο σύνθημα των οπαδών του φασισμού αποτελεί το: «ισχύς εν τη ενώσει», στηριζόμενο σε μια εικόνα ενοποιημένης εθνικά κοινότητας. Το έθνος ή η φυλή και η διατήρηση του κύρους και της «δόξας» τους είναι για τον κάθε φασίστα τιμή, ενώ θέτει ως καθήκον της ζωής του να τα υπερασπίζεται από όσους απειλούν να αμαβρώσουν την γνησιότητα ή την τιμή της πατρίδας τους.

Όπως σε κάθε ιδεολογία εμφανίζονται παρακλάδια, έτσι και στον φασισμό διακρίνονται διάφορες άλλες μορφές, με κοινό χαρακτηριστικό την εχθρική διάθεση απέναντι στους αντίθετα σκεπτόμενους. Το παρακλάδι που θα εξετάσουμε είναι ο ναζισμός ή εθνικοσοσιαλισμός που είχε ως αφετηρία το καθεστώς του Hitler στην Γερμανία (1933-1945) και σε αντίθεση με τον ιταλικό φασισμό του Mussolini που έθετε ως επίκεντρο το κράτος, ο ναζισμός αποδίδει απόλυτη προτεραιότητα στην (εθνική) λαϊκή κοινότητα. Δύο κεντρικές θεωρίες του ναζισμού είναι ο Αρειανισμός (η πεποίθηση ότι οι Γερμανοί αποτελούσαν «ανώτερη φυλή», την «Άρια φυλή») και ο Αντισημιτισμός που καταδίκαζε την εβραϊκή κοινότητα ως εκ φύσεως «κακή» και αποσκοπούσε στην άμεση εξάλειψή τους. Η σύλληψη του έθνους και του λαού με βιολογικούς όρους ως «φυλή», ο αποκαλούμενος «φυλετισμός», προσέδωσε τον απαράμιλλα φονικό και καταστροφικό χαρακτήρα στον ναζισμό, χωρίζοντας τους ανθρώπους σε βιολογικά ξεχωριστές φυλές. Ένα βασικό αίτημα του ναζισμού αποτελεί η «παλιγγενεσία», δηλαδή η αποκατάσταση της «καθαρότητας» του (γερμανικού) έθνους-φυλής και η παράλληλη άνθιση της εθνοφυλετικής συνείδησης.

Στο σημείο αυτό τίθεται αναγκαίο να αναλύσουμε το δεύτερο συνθετικό της λέξης «εθνικοσοσιαλισμός» (ναζισμός), που υπαινίσσεται μια σύνθεση εθνικισμού και σοσιαλισμού και εύλογα ενδέχεται να λειτουργήσει παραπλανητικά ως προς την σοσιαλιστική δράση. Εκτός λοιπόν από τον «θετικό» σοσιαλισμό που εμπεριέχεται στις αριστερές ιδεολογίες, στην περίπτωση που εξετάζουμε αποτελεί μορφή «αρνητικού» σοσιαλισμού, καθώς από την μία πλευρά τάσσεται κατά του καπιταλισμού, φιλελευθερισμού και άλλων αντίθετων ιδεολογιών και συστημάτων, ενώ από την άλλη απευθύνεται εμφατικά σε λαϊκά και εργατικά στρώματα.

Σήμερα, παρά το πνεύμα του μεταϋλισμού που επικρατεί έπειτα από τις μακροχρόνιες δυστυχίες που βίωσε η ανθρωπότητα με δύο παγκόσμιους πολέμους, ο ναζισμός (εθνικοσοσιαλισμός) αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του γερμανικού ναζισμού που αναφέραμε, με την ονομασία «νεοναζισμός». Το ρατσιστικό πνεύμα, ο αντισημιτικός χαρακτήρας, οι ξενοφοβικές τάσεις, καλλιεργούν την έχθρα απέναντι στον σύγχρονο τρόπο σκέψης, και η εχθρική διάθεση αυτή εμφανίζεται με ακραίες μορφές βίας, προκλητικών εκδηλώσεων και στρατολόγησης των ομοϊδεατών σε ναζιστικές ομάδες, όπως η «χρυσή αυγή».

Η άνοδος του νεοναζισμού τα τελευταία χρόνια οφείλεται στην απειλή που αισθάνεται μία ομάδα ατόμων που ανήκει σε ένα έθνος, λόγω των ρυθμών της παγκοσμιοποίησης και των ενιαίων οικονομικών και πολιτικών συστημάτων που σιγά σιγά καταλύουν τον ρόλο του εθνικού κράτους, ενώ εξίσου κύριο ρόλο διαδραματίζουν τα διάφορα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα, όπως η μετανάστευση, το προσφυγικό, το οικονομικό αδιέξοδο.

Η «αλλοτρίωση» και ο κίνδυνος για απώλεια της εθνικής ταυτότητας και παράδοσης, καθώς και η επίρρηψη ευθυνών για την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην «εισβολή ξένων», ωθεί δυστυχώς όλο και περισσότερους αγανακτησμένους από την πολιτική κατάσταση ψηφοφόρους να τάσσονται υπέρ των ναζιστικών κομμάτων, θεωρώντας πως είναι η μόνη λύση για την διασφάλιση της ομοιογένειας του έθνους τους, και για την επαναφορά της ευρυθμίας του κρατικού συστήματος. Δεν είναι λίγες οι φορές εξάλλου που επαναλαμβάνεται η φράση: «ήρθαν οι ξένοι να μας πάρουν τις δουλειές», ή «γιατί να ταϊζουμε τους πρόσφυγες, αφού δεν έχουμε οι ίδιοι να φάμε».

Η συγκεκριμένη όμως νοοτροπία του Έλληνα και του κάθε ατόμου που δεν θεωρεί τον εαυτό του «πολίτη του κόσμου» αλλά «πολίτη ενός έθνους», βοηθά τις ναζιστικές αντιλήψεις να επιβιώνουν και να αναδεικνύονται πιο ισχυρές από ότι θα έπρεπε σε μια μεταϋλιστική εποχή. Οι πληγές των δύο αιματηρών παγκοσμίων πολέμων που πρόσφατα επουλώθηκαν και η εφιαλτική εμπειρία του Ολοκαυτώματος και των απάνθρωπων πράξεων των Ναζί, στοιχειώνουν ακόμα το μυαλό των ατόμων. Για να αρνείται μία μερίδα πληθυσμού το ματωμένο παρελθόν του κόσμου και να επιθυμεί την «ένδοξη» αναβίωση του ναζισμού σε μία εποχή που επιζητά επιτέλους την ειρήνη, σημαίνει πως τα άτομα αυτά αδυνατούν να προσαρμοστούν στην εξέλιξη της κοινωνίας, το οποίο οφείλεται στην έλλειψη παιδείας τόσο από το σχολείο, όσο (κυρίως) από το οικογενειακό περιβάλλον που ανατράφηκαν.

Τίθεται αναγκαίο λοιπόν να τοποθετήσουμε τα βιβλία προπαγανδισμένης ιστορίας στην άκρη, να ξεχάσουμε το καλό ή κακό παρελθόν μας με άλλους λαούς. Ο πόλεμος πάντοτε ήταν πόλεμος μεταξύ κυβερνήσεων που κρύβονταν πίσω από το προσωπείο του εθνικισμού, προκειμένου να χειραγωγήσουν τον λαό ώστε να θυσιάσει την ανθρώπινη ταυτότητα στον βωμό μίας «εθνικής», καλλιεργώντας μίσος για οτιδήποτε ζεί εκτός των εθνικών του συνόρων. Η κατανόηση της πλεκτάνης του συστήματος αποτελεί την καλύτερη εμπειρία που άντλησε η ανθρωπότητα μετά τους μακροχρόνιους πολέμους. Το αποτελεσματικότερο «φάρμακο» ενάντιον του ναζισμού είναι η καλλιέργεια του σκεπτικού ότι πρώτα από όλα είμαστε άνθρωποι και τα σύνορα είναι απλά φρούρια για την διασφάλιση πολιτικών συμφερόντων.

Μόνο όταν αρχίσουμε όλοι να σκεφτόμαστε σαν άνθρωποι και όχι σαν πιόνια ενός έθνους θα αποκτήσουμε πλήρως την ιδιότητα να λεγόμαστε «άνθρωποι», και τότε τα αναχρονιστικά στερεότυπα και οι προκαταλήψεις θα βυθιστούν για πάντα στην λήθη, με το πνεύμα ειρήνης και φιλίας να δεσπόζει. Όσο ουτοπικό και να φαντάζει, οφείλουμε να προσπαθούμε διαρκώς για ένα καλύτερο αύριο.

Αγγελική Κλαυδιανού

The post Η ιστορία και η αναβίωση του φασισμού! (της Αγγελικής Κλαυδιανού) #antinaziMay appeared first on anthem.gr.

Τα τραγούδια εξ αρχής ήταν μέσο εξιστόρισης μυθικών γεγονότων και ηρωικών επιτευγμάτων. Αυτό έχουν ασπαστεί και οι Sabaton φυσικά, το κορυφαίο ίσως συγκρότημα όπου κάποιος θα βρει στίχους που εξυμνούν ιστορικά γεγονότα απ’όλες τις περιόδους και οπτικές γωνίες. Αλλά ποιος χρειάζεται τους Sabaton ε; Έχουμε το μάθημα της ιστορίας στα ελληνικά σχολεία από την 1η δημοτικού μέχρι την 3η λυκείου σωστά; ΛΑΘΟΣ. Ακόμη και στις χρονιές αφιερωμένες στην ευρωπαική ιστορία θα βρεις ελάχιστα πραγματικά ενδιαφέροντα και αξιομνημόνευτα πράγματα. Ακόμη και αυτά που θα βρεις είναι τόσο κακογραμμένα που θα σταματήσεις να διαβάζεις μετά από 3 λεπτά. Δεν μισεί κανείς την ιστορία. Το μάθημα μισούν.

Με αφορμή λοιπόν τα προαναφερθέντα, μάζεψα 10 γεγονότα που έμαθα μέσα από τα τραγούδια των Sabaton και μου κέντρισαν τόσο το ενδιαφέρον ώστε να ψάξω να μάθω γι’αυτά. Ξεκινάμε…

1) Τραγούδι: The Price of A Mile

Γεγονός: Η μάχη του Passchendaele.

Ειλικρινά απορώ πως δεν υπάρχει στα βιβλία της ιστορίας μια τέτοια μάχη. Ακόμα και οι Maiden έχουν γράψει τραγούδι γι’αυτη. H μάχη αυτή πραγματοποιηθήκε στο βέλγικο χωριό του Passchendaele και διήρκησε 3 μήνες και 6 μέρες από τις 31 Ιουλίου έως στις 10 Νοεμβρίου του 1917 μεταξύ των δυνάμεων των Συμμάχων και της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα αυτής; 217.000 νεκροί και 49.000 αγνοούμενοι ΜΟΝΟ από την Γερμανική πλευρά. Τελικά οι σύμμαχοι κατέκτησαν το χωριό, υποχρεώνοντας την Γερμανική αυτοκρατορία να υποχωρήσει μετά από τον μεγάλο αριθμό απωλειών. Θεωρείται μία από τις πιο αιματηρές μάχες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

“Long way from home, paying the price in young men’s lives”

2) Τραγούδι: 40:1

Γεγονός: Η μάχη του Wizna

Μία από τις πιο αρχ@@@τες μάχες που έχω ακούσει. Πραγματοποιήθηκε στο χωριό Wizna της Πολωνίας και διήρκησε 3 μέρες από τις 7 έως τις 10 Σεπτεμβρίου του 1939 κατά την διάρκεια των πρώτων σταδίων της Εισβολής των γερμανικών στρατευμάτων στην Πολωνία. Περίπου 720 Πολωνοί στρατιώτες αμύνθηκαν εναντίον 40.000 (!) γερμανών στρατιωτών. Παρόλο που ήξεραν ότι η νίκη ήταν αδύνατη κατάφεραν να καθυστερήσουν την επέλαση των γερμανικών στρατευμάτων για τρεις μέρες, καθυστερόντας έτσι την περικύκλωση μιας διμοιρίας πολωνικών στρατευμάτων που μαχόταν σε ένα κοντινό σημείο. Εν τέλει τα τανκς των γερμανών έσπασαν την γραμμή της άμυνας και εξολόθρευσαν ένα-ένα τα καταφύγια των Πολωνών συνεχίζοντας την επέλαση τους. Το γεγονός στην Πολωνία το θεωρούν τις «Πολωνικές Θερμοπύλες». Και όχι άδικα.

“Always remember a fallen soldier, always remember fathers and sons at war. Always remember a fallen soldier, buried in history”

3) Τραγούδι: Resist and Bite

Γεγονός: Η μάχη του τάγματος Chasseurs Ardennais του βελγικού στρατού στα σύνορα κατά της επέλασης των Γερμανικών στρατευμάτων.

Παραμένουμε στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μεταφερόμαστε στα νότια σύνορα του Βελγίου. Οι γερμανικές δυνάμεις επελάσσουν με σκοπό την υποδούλωση του Βελγίου. Το τάγμα Chasseurs Ardennais είχε διαταγές να κρατήσει τα νότια σύνορα εναντίον των γερμανών. Και αυτό έκαναν μέχρι την ήττα τους εναντίον των υπεράριθμων γερμανικών στρατευμάτων. Οι γερμανοί παραδέχτηκαν την γενναιότητα και την μαχητικότητα των Βέλγων κατά την εισβολή τους παρά τους πολύ μικρότερους αριθμούς τους. Η μάχη του Βελγίου κράτησε 18 μέρες από τις 10 Μαίου έως 28 Μαίου 1940 όταν και έληξε με την υποδούλωση του Βελγίου στις δυνάμεις των Γερμανών. Πέσανε αλλά δίνοντας τεράστια μάχη.

“Gloria fortis miles, the Wehrmacht closing in. Adversor et admorsus, the Boar against the Eagle”

4) Τραγούδι: Screaming Eagles

Γεγονός: Η πολιορκία του Bastogne, μέρος της καμπάνιας των Γερμανών για την κατάκτηση του λιμανιού του Antwerp, μεταξύ των Αμερικανικών στρατευμάτων και των δυνάμεων του Άξονα.

Μένουμε στο Βέλγιο και στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. 1944, μέσα Δεκεμβρίου ξεκινάει η πολιορκία του χωριού Bastogne του Βελγίου από τα γερμανικά στρατεύματα με στόχο την κατάληψη του λιμανιού του Antwerp. Εκεί θα βρουν αντίσταση τους Αμερικανούς και πιο συγκεκριμένα την 101η Εναέρια Διμοιρία. Δεδομένου ότι ήταν τέλη Δεκεμβρίου (η μάχη διήρκησε από τις 20 Δεκεμβρίου έως τις 26) οι καιρικές συνθήκες ήταν απειλητικές με το κρύο να θερίζει κυρίως τα αμερικανικά στρατεύματα καθώς τους έλειπε εξοπλισμός για το κρύο ενώ οι Γερμανοί υπερτερούσαν αριθμητικά 5 προς 1. Στις 22 Δεκεμβρίου ο Γερμανός στρατηγός, αφού οι Γερμανοί είχαν περικυκλώσει τους Αμερικανούς, επικοινώνησε με τον Αμερικανό στρατηγό, ζητώντας την υποταγή των Αμερικανών για να λάβει την απάντηση “NUTS”. Η μάχη συνέχισε, η επιμονή των Αμερικανών κέρδισε, και έτσι έσπασε η περικύκλωση.

“Crack of the lightning splitting the ground, thunder is sounding, artillery pounding. Wrath of the Nazi’s cast on Bastogne, facing their forces alone”

5) Τραγούδι: A Lifetime of War

Γεγονός: Ο Τριακονταετής Πόλεμος

Ένας από τους πιο αιματηρούς πολέμους που είδε η Ευρώπη, διήρκησε 30 χρόνια (duh) μεταξύ του 1618 και 1648. Αρχικά μια μάχη εναντίον Προτεσταντών και Καθολικών, εξελίχθηκε γρήγορα σε γενική μάχη μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, γίνοντας ολοένα και λιγότερο για την θρησκεία και περισσότερο συνέχεια του πολέμου μεταξύ του Βασιλείου της Γαλλίας και του Οίκου του Habsburg για την πολιτική κυριαρχία της Ευρώπης. Αποτέλεσμα αυτού; 8.000.000 (ναι εκατομμύρια) νεκροί. Και όλα αυτά ξεκίνησαν επειδή η Ρωμαική Αυτοκρατορία ήθελε να επιβάλει την θρησκεία της στα υπόλοιπα κράτη. Πόλεμος που ξεκίνησε για την θρησκεία; Αποκλείεται….

“Religion and creed, cause milions to bleed”

6) Τραγούδι: Cliffs Of Gallipoli

Γεγονός: Η μάχη της Καλλίπολις

Η μάχη της Καλλίπολης ήταν κατά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, μία καμπάνια από πλευράς των συμμάχων της Ρώσσικης Αυτοκρατορίας (Βρετανία και Γαλλία) ώστε να κατακτήσουν το τοπίο καθώς ήταν κομβικό σημείο για τις θαλάσσιες διαδρομές της Ρωσσικής αυτοκρατορίας και να συνεχίσουν στην κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης (τότε πρωτεύουσας του Ωθωμανικού κράτους). Εκεί βρήκαν αντίσταση από την Ωθωμανική Αυτοκρατορία με ηγέτη τον Μουσταφά Κεμάλ. Το αποτέλεσμα ήταν χιλιάδες νεκροί, περίπου 250.000 από πλευράς συμμάχων και άλλες 220.000 από πλευράς Ωθωμανών, οι οποίοι ήταν και οι νικητές της μάχης καθώς ανάγκασαν τους συμμάχους σε οπισθοχώρηση και εν τέλει σε ματαίωση της καμπάνιας τους.

“How many wasted lives, how many dreams did fade away. Broken promises, they won’t be coming home”

7) Τραγούδι: Panzerkampf

Γεγονός: Η μάχη του Kursk, και στη συνέχεια η μάχη του Prokhorovka

Επιστροφή στον 2ο Παγκόσμιο και σε μάχη μεταξύ Γερμανών και Σοβιετικών. Ο Γερμανικός στρατός επελαύνει προς της Μόσχα. Οι Σοβιετικοί στην άμυνα. Οι Γερμανοί ήθελαν να μειώσουν τις επιθετικές ικανότητες των αντιπάλων τους, στο Kursk όμως αντιμετώπισαν περισσότερα στρατεύματα απ’όσα περίμεναν. Η μάχη του Kursk μεταφέρθηκε στο Prokhorovka, όπου έγινε μία από τις μεγαλύτερες μάχες αρμάτων στην ιστορία, με νικητή την Σοβιετική Ένωση. Μία από τις σημαντικότερες μάχες, καθώς μετά την νίκη τους, οι Σοβιετικοί απέκτησαν στρατηγικό πλεονέκτημα για το υπόλοιπο του πολέμου ενώ οι Γερμανοί έχασαν κάθε ελπίδα για επίθεση στο ανατολικό μέτωπο.

“Into the motherland the German army march. Comrades stand side by side to stop the Nazi charge”

8) Τραγούδι: Inmate 4859

Γεγονός: Η εισχώρηση του Witold Pilecki στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και η αποκάλυψη των αισχροτήτων που πραγματοποιούνταν εκεί

Αφήνοντας τις μεγάλες μάχες, πάμε σε μια ατομική προσπάθεια που απαιτεί – θα το πω όσο πιο κόσμια γίνεται – μεγάλα αρχίδια. Όλοι ξέρουμε για το Άουσβιτς. Δεν χρειάζονται περαιτέρω εισηγήσεις. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουμε ποιος ήταν αυτός που αποκάλυψε τα αίσχη που γινόντουσαν εκεί. Ο Witold Pilecki, ήταν Πολωνός στρατιώτης ο οποίος μπήκε ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ στο Άουσβιτς προκειμένου να αποκαλύψει τις ενέργειες των Γερμανών εκεί μέσα. Ηγήθηκε της αντίστασης του Birkenau και απέδρασε, γράφοντας την Αναφορά του Witold, τα πρώτα χειρόγραφα που περιήχαν αναφορές στο Άουσβιτς και το Ολοκαύτωμα. RE-SPECT.

“Join the uprising, fight on the streets while hiding his rank, takes command all while serving his country in need.”

9) Τραγούδι: Smoking Snakes

Γεγονός: 3 Βραζιλιάνοι στρατιώτες εναντίον του Γερμανικού στρατού

Arlindo Lúcio da Silva, Geraldo Baeta da Cruz και Geraldo Rodrigues de Souza. Δεν θα θυμάστε αυτά τα ονόματα αύριο. Μπορείτε όμως να θυμάστε την ιστορία τους. Λάβανε μέρος στη μάχη για την κατάκτηση της πόλης Montese της Ιταλίας. Διαχωρίστηκαν από την μονάδα τους και έμειναν 3 να πολεμάνε έναν στρατό Γερμανών. Τους ζητήθηκε να παραδωθούν, αρνήθηκαν, πολέμησαν μέχρι που τους τελείωσαν οι σφαίρες και τότε φτιάξανε τις μπαγιονέτες τους και επιτέθηκαν καταλήγοντας έτσι στον θάνατο. Οι Γερμανοί αναγνώρισαν την ανδρεία τους θάβοντας τους με μία επιγραφή που έγραφε “Drei Brasilianischen Helden” (Τρεις Βραζιλιάνοι Ήρωες).

Φαν Φακτ: Ο Joakim Broden σε συνέντευξη του ανέφερε πως ένας φίλος των 3 ηρώων που υπηρέτησε μαζί τους στο ίδιο τάγμα τον επισκέφθηκε σε συναυλία των Sabaton στην Βραζιλία όπου τον ευχαρίστησε για την αναφορά στους φίλους του και μετά έμεινε στη συναυλία να τους ακούσει. Ο Joakim του είπε «θα μείνεις; Είναι χέβι μέταλ, μπορεί να γίνει πολύ έντονο». Η απάντηση του: «επιβίωσα από τους γερμανούς, θα καταφέρω τους μεταλλάδες». Ο τύπος είναι 93 χρονών.

“Cobras Fumantes, eterna é sua vitória”

10) Τραγούδι: No Bullets Fly

Γεγονός: Το συμβάν μεταξύ Charlie Brown και Franz Stigler

20 Δεκεμβρίου 1943. Ένας επιτυχημένος βομβαρδισμός στη Βρέμη έχει ως αποτέλεσμα να υποστεί ζημιές το αεροπλάνο του Charlie Brown της Βρετανικής Αεροπορίας. Ο Franz Stigler, πιλότος της Luftwaffe, έχει την ευκαιρία να πυροβολήσει και να καταρρίψει το αεροπλάνο του Brown, αλλά αντ’αυτού το συνοδεύει μέχρι την θάλασσα. Οι Γερμανοί δεν άνοιξαν πυρ καθώς έβλεπαν δικό τους αεροπλάνο. Έτσι ο Brown κατάφερε να φτάσει στην Αγγλία όπου και προσγειώθηκε. 40 χρόνια μετά οι δύο πιλότοι συναντήθηκαν μετά από εκτενή έρευνα από τον Brown και η φιλία τους διήρκησε μέχρι τον θάνατο του Stigler τον Μάρτιο του 2008. Α στα διάλα συγκινήθηκα.

“Fly, fighting fair. It’s the code of the air. Brothers, heroes, foes.”

Έτσι κατέληξε η λίστα μου. Αυτό που θέλω να σημειώσω είναι ότι μέσα από αυτά τα τραγούδια μου δόθηκε η ευκαιρία να μάθω για γεγονότα ενδιαφέροντα, σημαντικά, συγκινηνιτικά. Πίσω από κάθε τραγούδι υπάρχει μια ιστορία. Χρησιμοποιήστε το ως αφορμή να την ψάξετε και να την μάθετε. Ο καθένας μας θα ήθελε να ακουστεί η δικιά του ιστορία.

Και μην ξεχνάτε. Σαν σήμερα, 7 Μαίου 1945, παραδόθηκαν οι Γερμανοί στους συμμάχους και τους Σοβιετικούς λύγοντας τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

The post 10 ιστορικά γεγονότα που μάθαμε από τα τραγούδια των Sabaton & δε διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία! appeared first on anthem.gr.

Στα πλαίσια λοιπόν της ενημέρωσης (ειδικά των νέων ανθρώπων), όλα τα opinion άρθρα αυτού του μήνα θα έχουν αντιναζιστική χροιά!

Η ενημέρωση είναι η νούμερο 1 άμυνα απέναντι στο τέρας!

Καλούμε τους αναγνώστες μας να στείλουν με το όνομά τους αντιναζιστικά κείμενα, τα καλύτερα από τα οποία θα δημοσιευτούν στη σελίδα μας! (Για αποστολή εδώ)

‪#‎antinazimay‬ ‪#‎vday‬

The post Αντιναζιστικός Μάης στο anthem.gr! Ενώνουμε τις φωνές μας ενάντια στο ναζισμό! appeared first on anthem.gr.