To 2024 τελείωσε και όπως πάντα είμαι εδώ για να σας προσφέρω την τελική δεκάδα των καλύτερων ματς που είδα στο pro wrestling φέτος. Το World’s End του AEW που έκλεισε τα events της χρονιάς ήταν αρκετά καλό, αλλά δεν είχε τη ματσάρα που θα τρύπαγε τη δεκάδα. Επίσης όπως είπα στο πρώτο άρθρο, αυτή η λίστα βασίζεται σε προσωπικές επιλογές και προσωπικά δε διαχωρίζω εταιρίες ή οτιδήποτε. Βλέπω και κρίνω τις ιστορίες και τα ματς που μου αρέσουν.

Η μέρα που ανεβαίνει το άρθρο είναι σημαδιακή, καθώς το βράδυ έχουμε το ντεμπούτο του Raw στο Netflix. Σίγουρα για την Αμερική είναι σπουδαίο, αλλά θεωρώ πως η συμφωνία για μεταφορά του περιεχομένου του WWE και των live αναμεταδόσεων των premium live events και των εβδομαδιαίων προγραμμάτων του στο Netflix σε παγκόσμια κλίμακα είναι ακόμα πιο σημαντική.

Εξαιρετικά σημαντική για ανθρώπους όπως εγώ που μεγαλώσαμε με κάκιστα links, να προσπαθούμε να δούμε μεγάλες στιγμές σε Wrestlemania τη στιγμή που συνέβαιναν και να παρακαλάμε να μην κολλήσει το live. Βραδιές με το φίλο Μιχάλη να ανταλλάσσουμε links και να συζητάμε τι παίχτηκε σε κάθε ματς ελπίζοντας ότι ο άλλος δεν είναι ένα με δύο λεπτά πίσω. Ελπίζω το Netflix να υποστηρίξει όλο αυτό το εγχείρημα χωρίς τεχνικά προβλήματα, γιατί είναι μια σπουδαία κίνηση. Ανυπομονώ πραγματικά.

Anyway ελπίζω να έχουμε μία εξίσου καλή χρονιά για το pro wrestling το 2025 και πάμε να δούμε τα δέκα καλύτερα ματς του 2024 κατά τη γνώμη μου.

10. Roman Reigns, The Usos (Jey Uso and Jimmy Uso), Sami Zayn and CM Punk vs The Bloodline – Survivor Series: WarGames

Υπάρχει μία ατμόσφαιρα στα Wargames του WWE που δύσκολα θα τα βρεις σε άλλη εταιρία. Ίσως η καλύτερη εποχή τους από άποψη πάλης να ήταν την περίοδο του NXT, όμως νομίζω ότι στο main roster οι ιστορίες είναι αρκετά ανώτερες. Η επιστροφή του Roman Reigns σήμαινε και σταδιακή επανένωση της original Bloodline απέναντι στην Bloodline από το Tem εεεε την Bloodline του Solo Sikoa. Αυτός ο εμφύλιος ήταν φτιαγμένος για επικά αποτελέσματα.

Ίσως το χτίσιμο της ιστορίας με την επανένωση των Usos και το σενάριο με τον Sami να ήταν κάπως βιαστικό (Crown Jewel και Σαουδική Αραβία ευχαριστούμε και για αυτό), αλλά τελικά τα teasers για Rollins και η προσθήκη του CM Punk μέσω του Paul Heyman βοήθησαν πολύ στο να τοποθετηθούν τέλεια τα πιόνια στη σκακιέρα. Το ματς φυσικά ήταν αντάξιο των προσδοκιών μας. Πολλή βία, αρκετό ξύλο, τραπέζια να σπάνε, εντυπωσιακές εναέριες κινήσεις, τρομερά call backs από τους Usos, δυνατό storytelling από Punk και Roman και πάρα πολλοί σπόροι που φυτεύτηκαν για μελλοντικές ιστορίες. Κανείς δεν κάνει Wargames όπως το WWE.

9. Pac vs Will Ospreay – AEW All Out

Αυτό το ματς θα μπορούσε να λάβει χώρα στο All In λίγες μέρες πίσω μιας και θα ήταν και οι δύο παλαιστές στη χώρα τους, ωστόσο σοφά προτιμήθηκε το All Out ως πρώτη υπεράσπιση του Ospreay σαν International champion. Ο λόγος είναι ότι ο Pac ήταν σε μια πολύ καλή φάση της καριέρας του, είχε κερδίσει τίτλο στο All In και επίσης πρόκειται για έναν από τους πιο αξιόπιστους παλαιστές, όταν θες κάποιον να σου δώσει ματσάρα.

Μέρος ενός πραγματικά σκοτεινού PPV, αυτός ο αγώνας ήταν σχεδόν αδύνατον να μας απογοητεύσει αν αναλογιστούμε τους δύο παλαιστές που τον απαρτίζουν. Δεν έχει πολλά στοιχεία από το βρετανικό στυλ πάλης, αλλά συνδυάζει γρήγορες κινήσεις, λαβές, highflying και φανταστικά counters και ως συνήθως ένα εκρηκτικό τελικό πεντάλεπτο με τον Ospreay να κάνει ένα φανταστικό pin. Όπως είπαμε: Αν θες να είσαι σίγουρος για ματσάρα, ο Pac και ο Ospreay είναι εγγύηση.

8. Will Ospreay vs Kyle Fletcher – AEW Full Gear

Θα πω την απόλυτη αλήθεια. Στην αρχή κάπως με είχε ξενερώσει το heel turn του Kyle Fletcher. Θεωρούσα πως η καλύτερη επιλογή θα ήταν η επιστροφή του Mark Davis και η απόσχιση των Fletcher/Ospreay από την Don Callis Family προκειμένου να δούμε την United Empire στο AEW. Το turn αυτό προφανώς σήμαινε ότι οι δύο πρώην κολλητοί θα γινόντουσαν πλέον εχθροί. Όμως το ματς τους στο Full Gear απέδειξε ότι τελικά η ανεξαρτητοποίηση του Αυστραλού μόνο καλό θα του έκανε.

Με διαφορετικό λουκ σε gear και μαλλί, αλλά εξίσου τεράστια ικανότητα μέσα στο ρινγκ, πήρε τον Ospreay και μας πρόσφεραν ένα από τα πιο εντυπωσιακά ματς όλης της χρονιάς. Παντού έβλεπες στοιχεία storytelling είτε από την Ιαπωνία είτε από το AEW, οι κινήσεις ήταν επικίνδυνες, αλλά άκρως εντυπωσιακές και το τέλος αρκετά συγκινητικό με τον Kyle να παίρνει τη μεγαλύτερη νίκη της καριέρας του. Στο World’s End ήταν επίσης εξαιρετικοί, όμως τη μαγεία του Full Gear ήταν δύσκολο να την αγγίξουν. Αν δεν κάνουν κάτι τρομερά λάθος, είναι ασφαλές να πούμε πως το μέλλον ανήκει όχι μόνο στον Ospreay, αλλά και στον Fletcher.

7. Cody Rhodes vs AJ Styles – WWE Backlash France

Ο Cody Rhodes κέρδισε τον μεγάλο τίτλο στη Wrestlemania και πάντα μετά από μια νίκη που περιμέναμε καιρό, θες κάποιον πολύ αξιόπιστο παλαιστή για την πρώτη κόντρα. Όπως με τον Roman Reigns το 2016, έτσι και εδώ επιλέχθηκε πολύ σωστά ο AJ Styles, ένας άνθρωπος που θεωρώ αδύνατον να δώσει στο ρινγκ έστω και μέτριο ματς. Ο Styles αξίζει τεράστιο σεβασμό για το γεγονός ότι στα 47 του είναι σε καλύτερη κατάσταση από ποτέ σωματικά και το εξαιρετικό κοινό του Backlash στη Γαλλία υποδέχθηκε με ενθουσιασμό τους δύο αθλητές.

Εκείνοι φρόντισαν να αποζημιώσουν και εκείνους και εμάς με έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες της καριέρας τους, την επιτομή του τι μπορεί να κάνει το στυλ πάλης του WWE όταν είναι στα καλύτερα του. Απίστευτες κινήσεις, άψογη χημεία, οριακά ποιητικό storytelling και ένα τέλειο κοινό να τα πλαισιώνει όλα αυτά από πριν ξεκινήσει το ματς με τραγούδια και συνθήματα. Ήταν ο τέλειος αντίπαλος για τον Rhodes ο Styles και έδωσε την καλύτερη πρώτη υπεράσπιση στον Cody.

6. Will Ospreay vs Ricochet vs Konosuke Takeshita – AEW WrestleDream

Νομίζω ότι το triple threat ως ματς αρχίζει και ξαναβρίσκει τη μαγεία του τα τελευταία χρόνια. Για πολύ καιρό μόνο το Lesnar/Rollins/Cena του 2015 μπορούσε να απειλήσει τα Triple H/Shawn Michaels/Benoit και το υπέρτατο Styles/Daniels/Samoa Joe. Όμως τόσο το NXT όσο και το WWE με τα Reigns/Bryan/Edge το 2021 και Sheamus/McIntyre/Gunther το 2023 έφτασε κοντά στο να μιλάμε για τα καλύτερα triple threat matches όλων των εποχών.

Το AEW στο WrestleDream έβαλε τρεις εξαιρετικούς παλαιστές με φανταστική χημεία μεταξύ τους σε ένα τέτοιο ματς και το αποτέλεσμα δε μπορούσε παρά να είναι εξίσου εκπληκτικό. Είτε σε ζευγάρια, είτε και οι τρεις μαζί, οι τρεις αθλητές δίνουν σεμινάριο στο πως ανακατεύεις διαφορετικά στυλ πάλης σε μια πανδαισία κινήσεων, δυνατών χτυπημάτων, πολύ γρήγορων εναλλαγών που σε κάνει συνέχεια να αναρωτιέσαι ποιος θα κερδίσει τελικά. Αν είχε καθαρό τέλος, πιστεύω θα ήταν στην πεντάδα.

5. Drew McIntyre vs CM Punk – WWE Summerslam/WWE Bash In Berlin/WWE Bad Blood

Μου αρέσει πολύ στις ετήσιες λίστες μου να συμπεριλαμβάνω τριλογίες ή ολόκληρες κόντρες. Αν έπαιρνες τα ματς ένα προς ένα, ίσως το πρώτο και το τρίτο να έμπαιναν στη δεκάδα, αλλά όλη η κόντρα αξίζει χαλαρά την πεντάδα. Είναι το δεύτερο παράδειγμα φέτος όπου βλέπεις δύο παλαιστές να μην τηρούν απλώς ένα σενάριο, αλλά να πιστεύουν πραγματικά όσα λένε, να θέλουν να πονέσουν ο ένας τον άλλον, να σε κάνουν να νιώθεις ότι πραγματικά μισιούνται (στην περίπτωσή τους ίσως και να ισχύει).

Στον Drew έχω πραγματικά μεγάλη αδυναμία και θεωρώ ότι ως heel και στα social media και στο μικρόφωνο έδωσε μια πραγματική παράσταση σε αυτήν την κόντρα. O Punk μπόρεσε και ακολούθησε τον ρυθμό τόσο στις κατά ριπάς προσβολές όσο και στα ματς και μας πρόσφεραν έναν πολύ καλό αγώνα στο Summerslam και το καλύτερο και πιο βίαιο Hell In A Cell των τελευταίων χρόνων. Προσωπικά είχα κάποιες ενστάσεις με την πορεία που πήρε η κόντρα, θα προτιμούσα να μην υπήρχε αυτή η ηλίθια ιστορία με το βραχιολάκι, αλλά στο τέλος της ημέρας και ο Σκωτσέζος και ο Punk βγαίνουν κερδισμένοι και μας χαρίζουν μία από τις καλύτερες κόντρες των τελευταίων χρόνων. Πιστεύω θα κάνουν μεγάλα πράγματα μέσα στο 2025.

4. Swerve Strickland vs Bryan Danielson – AEW All In

Η επιστροφή του Bryan Danielson στο ρινγκ πριν μερικά χρόνια ήταν ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της δεκαετίας. Τόσο στο WWE όσο και στο AEW είχε δύο καταπληκτικά runs είτε ως πρωταθλητής είτε ως ένα πολύ σημαντικό όνομα στο ρόστερ. Στο AEW ωστόσο είχε και την ευκαιρία για ένα ενθουσιώδες κλείσιμο στην full time καριέρα του. Στο μεγαλύτερο event της εταιρίας για φέτος, μπροστά στο θρυλικό στάδιο του Wembley, ο Danielson συνάντησε τον πρωταθλητή Swerve Strickland για το AEW World Championship.

Όμως ο Danielson έβαλε έναν ακόμα όρο. Αν έχανε, θα αποσυρόταν. Ο Swerve αν και ήταν περισσότερο tweener εκείνη την περίοδο, παίζει εξαιρετικά το ρόλο του κακού της ιστορίας και βάζει στο παιχνίδι και την οικογένεια του Bryan που καθόταν στα πρώτα καθίσματα. Οι δυο τους δεν μας προσφέρουν ένα από τα καλύτερα ματς της χρονιάς, αλλά ένα αριστούργημα με συνεχείς ανατροπές, πολλή συγκίνηση, τεράστια ποικιλία κινήσεων και ένα από τα καλύτερα φινάλε που έχω δει ποτέ. Ήταν η αρχή του τέλους για την full time καριέρα του Bryan και δε θα μπορούσε να γίνει καλύτερη από το ματς με την αποκάλυψη που λέγεται Swerve.

3. MJF vs Will Ospreay – AEW Dynamite

Κάποιες φορές θέλεις να δεις δύο από τους καλύτερους παλαιστές της γενιάς τους να παλεύουν. Ωστόσο η ιδέα του να βάλουν τον MJF σε μια φάση που δεν είχε κάποια κόντρα και τον Ospreay στη μέση ενός πολύ εκρηκτικού 2024 για τον ίδιο, ήταν μια φανταστική ιδέα. Μάλιστα όπως είχε γίνει και στην κόντρα του MJF με τον CM Punk στο παρελθόν, το πρώτο ματς δεν συνέβη σε PPV, αλλά σε εβδομαδιαίο επεισόδιο του Dynamite.

Και όπως και σε εκείνο το ματς, οι δύο παλαιστές πήραν σχεδόν μια ώρα και μας έδωσαν ένα υπέρτατο classic. Για μένα ο Ospreay είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος στον κόσμο και ο MJF είναι από τους καλύτερους στο να προσαρμόζεται στο στυλ του αντιπάλου του. Κοροϊδεύει το high flying στυλ άλλων παλαιστών, αλλά μπορεί να το εξυπηρετήσει εξαιρετικά και ο ίδιος. Αυτό το ματς ήταν καλύτερο από το αντίστοιχο στο All In, γιατί μέσα σε μία ώρα δε σε κάνουν ποτέ να βαρεθείς, χτίζουν διαρκώς μια ιστορία με payoffs που θα σου δώσουν αργότερα και μας προσφέρουν μερικά από τα καλύτερα spots της χρονιάς. Επίσης το φινάλε με το pin λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος ήταν φανταστικό.

2. Cody Rhodes vs Roman Reigns – WWE Wrestlemania XL

Επιτέλους το ματς που είδαμε τον Cody να τελειώνει την ιστορία. Τα έγραψα πολύ αναλυτικά στο αφιέρωμά μου λίγες μέρες μετά, αλλά θα τα επαναλάβω στο Ranking για το τέλος του 2024. Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο και σημαντικότερο main event της Wrestlemania, αντάξιο του hype που υπήρξε. Αν το πάρουμε καθαρά παλαιστικά ίσως το ματς των Rhodes και Reigns την προηγούμενη χρονιά να ήταν ένα κλικ ανώτερο.

Αλλά το τελευταίο δεκάλεπτο του φετινού τους αγώνα είναι έπος βιβλικών διαστάσεων. Βλέπεις τόσους σταρ να εμφανίζονται και τόσες ιστορίες των τελευταίων μηνών να περνάνε μπροστά από τα μάτια σου. Ο Jimmy και o Jey Uso, τον Solo Sikoa με τον τεράστιο John Cena, τον Rollins να προσθέτει το λιθαράκι του στην διαχρονική έχθρα του με τον Roman, τον Rock και τον θρύλο Undertaker που μας έκανε να παγώσουμε με το που ακούστηκε η θρυλική καμπάνα.

Και όλα αυτά ενώ παίζουν με την ψυχολογία σου από την προηγούμενη χρονιά (και την προηγούμενη βραδιά) κάνοντας σε να νομίζεις ότι ο Cody θα χάσει. Αναστενάζεις στα τεράστια kick out, ειδικά στο σημείο με τον Solo, και ουρλιάζεις όταν επιτέλους κερδίζει. Τεράστιο main event, τρομερός Cody Rhodes και μεγάλο respect στον Roman Reigns. Το απόλυτο storytelling για φέτος.

1. Will Ospreay vs Bryan Danielson – AEW Dynasty

Εδώ και αρκετή ώρα είμαι πολύ θετικός οπότε θα βγάλω λίγη κακία. Η μεγαλύτερη βλακεία που βλέπω να αναμασιέται στο Ίντερνετ είναι το “What’s the story behind the match?”. Αναμασιέται από ανθρώπους που βλέπουν σχεδόν αποκλειστικά WWE, επειδή τώρα υπάρχει ο Triple H που γράφει μερικές εξαιρετικές ιστορίες και την είδαν μεγάλοι φανς του storytelling όταν πριν λίγα χρόνια έχαφταν ό,τι παπαριά τους σέρβιρε ο Vince McMahon.

Ναι, και εγώ εκθείασα τις ιστορίες πιο πάνω, αλλά κάποιες φορές θέλουμε έναν αγώνα wrestling χωρίς πομπώδες storytelling, ένα απλό ματς μεταξύ δύο παλαιστών για να μάθουμε όλοι το ποιος είναι ο καλύτερος. Χρειάζεται απλά να βγει ο Bryan Danielson, ίσως ο καλύτερος παλαιστής που έχουμε δει ποτέ και να κοιτάξει τον Will Ospreay που φέτος μόνο ματσάρες μας έχει δώσει.

Δύο άνθρωποι που αρνούνται να βγάλουν κακό ματς, δύο μάστορες της τέχνης του pro wrestling, δύο συγκλονιστικοί παλαιστές συναντήθηκαν στο Dynasty χωρίς κάποια ιδιαίτερη ιστορία. Απλά για να δουν ποιος από τους δύο θα κερδίσει. Θες τεχνικές λαβές; Έχουμε. Θες συνεχείς ανατροπές και wrestling στο έδαφος; Έχουμε. Θες high flying και συγκλονιστικές κινήσεις σε κάθε μεριά του ρινγκ; Έχουμε. Θες ένα εκρηκτικό τελευταίο πεντάλεπτο με τους δύο οριακά να κάνουν μαγικά και κινήσεις που θυμίζουν Dragon Ball (χωρίς την κακή μεταγλώττιση); Φυσικά υπάρχει κι από αυτό! Ένας από τους κορυφαίους αγώνες όλων των εποχών, ένα ματς που δε μπορούσα να πιστέψω ότι βλέπω. Τυχεροί που το ζήσαμε.

Σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη και στο φετινό αφιέρωμα για τις απόψεις, τις διορθώσεις και τα σχόλιά σας!

The post Ranking: Τα 10 καλύτερα wrestling matches του 2024 appeared first on anthem.gr.

Το 2023 ήταν ίσως η πιο σημαντική χρονιά στη σύγχρονη ιστορία του pro wrestling. Ομολογώ πως φέτος δεν είδα τόσες εταιρίες και όσα σόου θα ήθελα. Είναι η πρώτη χρονιά που παρακολούθησα ελάχιστα NJPW και έχασα το G1 που είχε σταθερά 6-7 ματς στις ετήσιες λίστες μου. Δεν είδα καθόλου NWA, MLW και μικρά promotions που τιμούσα. Το Impact κάπου με κούρασε.

Από την άλλη πλευρά το WWE έχει μία συγκλονιστική αναβίωση υπό τον σπουδαίο Triple H. Από το 2022, ο Cerebral Assassin παρέλαβε χάος και διόρθωσε πάρα πολλές ιστορίες κάνοντας τες καλύτερες και πιο πρωτότυπες. Σίγουρα έκανε λάθη (δώσε ρε Trips τον τίτλο στον Cody να γουστάρουμε), αλλά κατάφερε κάτι τρομερό. Έκανε τα σπουδαία σόου του WWE ακόμα πιο σπουδαία βλέπε Wrestlemania γεμάτη matches of the year και κυρίως έκανε τα δευτερεύοντα σόου να μοιάζουν ξανά σημαντικά.

Κάποτε βλέπαμε Fastlane και θέλαμε να βγάλουμε τα μάτια μας και να τα κάψουμε. Τώρα είναι ένα πολύ ευχάριστο τρίωρο όπως και τα υπόλοιπα. Δε θα έχουν μέσα κανένα τρομερό ματς. Αλλά δε θα έχουν και σαπίλες. Όλη η κάρτα θα είναι μεστή και το σόου θα βλέπεται ευχάριστα. Το WWE έχει επανέλθει σε επίπεδο που είχαμε χρόνια να δούμε με την παραγωγή του να γίνεται ολοένα και καλύτερη.

Από την άλλη πλευρά είχαμε την κλασική γκρίνια για το AEW. Κυρίως από ανθρώπους που δεν το γουστάρουν εκ προοιμίου ή το άφησαν σε κακή περίοδο. Προσωπικά συνεχίζω να το απολαμβάνω. Το Collision είναι ένα πολύ όμορφο σόου, sports oriented όπως χρειαζόταν, τα ματς σε εβδομαδιαία βάση στο Dynamite είναι αρκετά καλά και επιτέλους αντί να προστατεύονται συνέχεια οι μεγάλοι σταρ σε κακά ματς με μετριότητες, τους βλέπουμε να κοντράρονται μεταξύ τους.

Παράδειγμα η εξαιρετική κόντρα του Hangman Page με τον Swerve Strickland. Το sports feeling ενισχύθηκε με το φανταστικό Continental Classic στα τέλη της χρονιάς. Το λάθος του AEW είναι να προσπαθεί ώρες ώρες με κάποιες ηλίθιες κόντρες και ματς να γίνει WWE. Δεν χρειαζόμαστε το WWE. Θέλουμε μια εναλλακτική του. Το WWE είναι εξαιρετικό σε αυτό που κάνει. Το AEW πρέπει να συνεχίζει να εκμεταλλεύεται το τρομερό του ρόστερ που μπορεί να δώσει ματσάρες και να αλλάξει την προσέγγιση σε ιστορίες.

Φέτος όπως είπα δεν είδα πολύ pro wrestling. Ελλείψει χρόνου για τα αφιερώματα στο anthem.gr αποφάσισα φέτος να μην έχουμε τοπ 30 ματς της χρονιάς. Φέτος θα σας βάλω ονομαστικά τις θέσεις 11-25 στο τέλος της λίστας και θα σας αναλύσω την αγαπημένη μου δεκάδα. Πάμε λοιπόν να δούμε τα 10 αγαπημένα μου ματς της χρονιάς.

10. Rhea Ripley vs Charlotte Flair – WWE Wrestlemania 39

Δύο ματς της Wrestlemania κονταροχτυπήθηκαν για μια θέση στη δεκάδα. Το ένα ήταν το απίστευτο triple threat για το Intercontinental Championship μεταξύ Gunther, Sheamus και Drew McIntyre. Ελλείψει γυναικείου αγώνα, είπα να προτιμήσω το Rhea Ripley vs Charlotte. Η Ripley είχε ένα εξαιρετικό 2023 με το ρόλο της στην Judgement Day να είναι καθοριστικός σε κάθε κόντρα της ομάδας επισκιάζοντας ότι το reign της είναι κάπως μέτριο. Δε φταίει βέβαια εκείνη, αλλά το επίπεδο του γυναικείου division στο Raw.

Όπως και να ‘χει, η νίκη της στο Royal Rumble ήταν απολαυστική και ήθελα οπωσδήποτε να τη δούμε ενάντια στη Charlotte προκειμένου να ολοκληρωθεί η ιστορία που είχε αρχίσει τρία χρόνια πριν. Εκείνη η ήττα στη Wrestlemania 36 aka τη WM της πανδημίας με είχε πονέσει πολύ ως φαν της Ripley. Πλέον με φουλ κόσμο σε ένα απίστευτο ματς με μια από τις πιο ταλαντούχες γυναίκες wrestlers, η Rhea τα κατάφερε και πέτυχε σπουδαία νίκη. Bonus η Charlotte που δε μπορούσε να κρύψει το χαμόγελο της μετά την ήττα της.

9. MJF vs Sammy Guevara vs Darby Allin vs Jack Perry – AEW Double or Nothing

Όταν είδα για πρώτη φορά τους τέσσερις Pillars του AEW να είναι μαζί στο ίδιο ρινγκ, δε μπορούσα να πιστέψω ότι η εταιρία θα έπαιρνε την απόφαση για Fatal 4 Way για τον παγκόσμιο τίτλο. Ο MJF είχε ξεκινήσει το reign του πολύ εντυπωσιακά και νομίζω ότι αυτήν την κόντρα τη χρειαζόταν πάρα πολύ. Ήταν ένα ματς που έπρεπε να δούμε πριν κάποιος εξ αυτών φύγει για κανά WWE και ήταν πολύ σημαντικό οι Allin, Perry και Guevara να πάρουν μια ευκαιρία στο main event ενός PPV.

Η ιστορία ξεκίνησε με πολύ ωραία promos και συνεχίστηκε με κωμικό στοιχείο όπως τη φιλία των MJF και Sammy πριν καταλήξουμε σε ένα καταπληκτικό ματς. Τέσσερα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στο pro wrestling συγκρούστηκαν και τα πήγαν περίφημα. Φοβερές κινήσεις, μερικές αξιομνημόνευτες στιγμές με αγαπημένη μου αυτή που όλοι τους χρησιμοποιούν το finisher του μέντορα τους και τα prospects του AEW απέδειξαν πως η δική τους ώρα είναι τώρα. Κρίμα που μόνο ο MJF συνέχισε τη χρονιά του εξίσου καλά.

8. The Usos vs Kevin Owens and Sami Zayn – WWE Wrestlemania 39

Το Bloodline Saga είναι ένα από τα καλύτερα storylines στην ιστορία του pro wrestling. Το πως ο Triple H πήρε τον Sami Zayn και από έναν χαρακτήρα-ανέκδοτο που έπαιζε έναν φαν της Bloodline, τον μετέτρεψε σε μέλος της ομάδας που τους πείθει όλους ότι τους αγαπάει, κοντράρεται με τον καλύτερο του φίλο και τελικά σπάει με τη φατρία του και επανενώνεται με εκείνον, πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάρια σεναρίου. Όχι pro wrestling, γενικά.

Όπως ήταν προφανές οι Zayn και Owens θα προκαλούσαν τους Usos και τα δύο παιδιά που κάποτε πάλευαν για μια χούφτα φανς στο Ring of Honor και το PWG βρέθηκαν στο main event του μεγαλύτερου σόου της χρονιάς. Ήταν ένα ματς συγκινητικό, ένα ματς με μεγάλες στιγμές, ένα ματς αντάξιο του main event της Wrestlemania. Και στο τέλος, σε μια σκηνή που θύμισε την παλιότερη κόντρα των Owens-Zayn, o Sami χτύπησε με το Helluva Kick τον Jey, τον άνθρωπο που ποτέ δεν τον εμπιστεύτηκε. Ο Jey έπεσε στην αγκαλιά του και ύστερα ο Sami τον ξαναχτύπησε. Και μετά το ξαναέκανε και τελείωσε το ματς. Το pro wrestling είναι μαγικό κάποιες φορές.

7. FTR vs Bullet Club Gold – AEW Collision

Το 2023 ήταν η χρονιά των FTR με ένα αρκετά καλό reign που τελείωσε βέβαια λίγο απογοητευτικά. Η μεγάλη έκπληξη βέβαια ήταν ότι το καλύτερο τους ματς φέτος δεν ήταν ούτε το rematch με τους Aussie Open στο Wrestledream (το περσινό τους στο Royal Quest ήταν νούμερο 22 στη λίστα), ούτε το τρίτο ματς της τριλογίας τους με τους Young Bucks (το περσινό τους ήταν νούμερο 6 στη λίστα). Αντιθέτως δεν ήταν ούτε με μια κανονική tag team με προυπάρχουσα χημεία.

Το καλοκαίρι λοιπόν ως μέρος του Collision το Bullet Club Gold ανέβαινε και οι FTR χρειαζόντουσαν μια τηλεοπτική κόντρα. Αντί των Gunns επιλέχθηκαν τα άλλα δύο μέλη της φατρίας, οι Jay White και Juice Robinson. Και οι δύο φανταστικοί wrestlers, ειδικά ο White, αλλά δεν είναι μια συνηθισμένη ομάδα. Αυτό που ακολούθησε ήταν απίστευτο. Δύο τεράστια σε διάρκεια ματς, το ένα two out of three falls όπου η τετράδα δείχνει να έχει τρομερή χημεία. Δύο ματς που παίζουν με την ψυχολογία σου και κλιμακώνονται φανταστικά. Δεν είναι τα αγαπημένα μου tag team matches όλων των εποχών. Αλλά είναι χαλαρά στο τοπ 3 από ματς σε εβδομαδιαίο σόου.

6. The Judgement Day and Drew McIntyre vs Seth Rollins, Cody Rhodes, Randy Orton, Jey Uso and Sami Zayn – WWE Survivor Series

Είναι τρομερό πως η Judgement Day από μια κριντζοομάδα υπό την ηγεσία του Edge, έγινε μία από τις καλύτερες heel φατρίες στο pro wrestling. Σε μια ιστορία που χτιζόταν μήνες, η κόντρα τους με τους faces του Raw έφτασε στο φινάλε της στο Survivor Series και μάλιστα σε Wargames. Θα μου επιτρέψετε να έχω μία άποψη. Όσον αφορά τη βία σε μεγάλες εταιρίες, το AEW έχει πολύ καλύτερα βίαια ματς. Ωστόσο η βία σε Wargames/Blood and Guts αγώνα στο WWE είναι κλάσεις ανώτερη και καμία εταιρία δεν το κάνει καλύτερα.

Σε έναν εκπληκτικό αγώνα με συνεχείς αλλαγές στην ψυχολογία, με πολύ δυνατά χτυπήματα, με απίστευτες εναέριες κινήσεις και την επιστροφή του σπουδαίου Randy Orton, οι καλοί κέρδισαν τους κακούς και έδειξαν έτοιμοι να προχωρήσουν σε μεταξύ τους κόντρες πλέον. Τα μικρά subplots όπως η σχέση των Uso/Zayn και Rollins/Rhodes βοήθησαν πολύ στην εξέλιξη της ιστορίας, αλλά και το ματς καθ’ αυτό θα μας μείνει ως ένα από τα καλύτερα Wargames όλων των εποχών.

5. The Usos vs Roman Reigns and Solo Sikoa – WWE Money in the Bank

Η αποκοπή του Zayn από τη Bloodline τελείωσε στη Wrestlemania και από εκεί και πέρα άρχισαν να φυτεύονται πολύ προσεκτικά οι σπόροι για τον Εμφύλιο της φατρίας. Ξεκινώντας από το Night of Champions όπου επιτέλους ο Jimmy έσπασε και επιτέθηκε στον αρχηγό του, ο Jey σιγά σιγά πείστηκε και σε ένα από τα καλύτερα φινάλε ever σε Smackdown, στήθηκε επιτέλους το ματς που θέλαμε να δούμε.

Οι δίδυμοι εναντίον του αδερφού τους και του Tribal Chief μπροστά στο φανταστικό αγγλικό κοινό της O2 Arena. To ματς ξεκινάει αργά όπως θέλαμε και μετά από μισή ώρα έχουμε ένα πραγματικό χάος. Και για ακόμα ένα ματς των Usos έχουμε ένα φανταστικό φινάλε με τα δύο αδέρφια να πετυχαίνουν το pin ενάντια στον Roman Reigns κάτι που είχε να συμβεί από το 2019. Αν αυτό ήταν το φινάλε, θα ήταν απίστευτο, αλλά δυστυχώς στο Summerslam ανατράπηκαν τα δεδομένα. Ωστόσο αυτό το ματς, αυτή η στιγμή θα μας θυμίζει πάντα γιατί αγαπήσαμε τόσο πολύ αυτήν την ιστορία.

4. Roman Reigns vs Sami Zayn – WWE Elimination Chamber

Κάποια ματς στο pro wrestling σε πληγώνουν με έναν δικό τους ιδιαίτερο τρόπο. Είναι η στιγμή που ξέρεις ότι αυτή η ιστορία έπρεπε να εξελιχθεί αλλιώς. Όλοι θέλαμε ο Cody να κερδίσει τον Reigns στην Wrestlemania. Αλλά όταν ο Zayn έφυγε από τη Bloodline, όλοι καταλάβαμε πως αυτή ήταν η στιγμή του. Δεν υπήρχε κάτι καλύτερο σεναριακά από το να εκθρονίσει εκείνος τον Tribal Chief. Και το ξέραμε ρε γαμώτο. Το ξέραμε ότι δε θα γίνει και πάλι ελπίζαμε.

Μπροστά στο παθιασμένο κοινό του Μόντρεαλ που έβλεπε το δικό του παιδί, ο Sami Zayn και ο Roman Reigns έδωσαν ένα σόου. Ένα από τα καλύτερα singles matches του WWE εδώ και χρόνια. Το WWE έκανε αυτό που έπρεπε. Μας έκανε πολλές φορές να πιστέψουμε ότι θα γίνει. Ότι ο Sami θα τα καταφέρει. Helluva Kicks, o Owens δίπλα του, το κοινό να ουρλιάζει. Ξέραμε ότι δε θα γίνει. Και μας έδωσαν αυτό το λίγο, τη μικρή υποψία ότι θα τα καταφέρει. Αν με ρώταγες μία μέρα μετά θα σου έλεγα ότι σιχαίνομαι αυτό το ματς. Μερικούς μήνες μετά, αναγνωρίζω ότι αυτή ήταν η κορυφή του WWE για το 2023.

3. Will Ospreay vs Kenny Omega – NJPW Wrestle Kingdom 17

Το NJPW δε συνηθίζει να μας δίνει τέτοιες ξαφνικές ιστορίες, αλλά η κόντρα του Ospreay και του Omega, δύο εκ των καλύτερων wrestlers όλων των εποχών έπρεπε να συμβεί. Η κόντρα του βετεράνου που έφυγε από την Ιαπωνία για να παλέψει στην Αμερική και του νέου σταρ που έμεινε πίσω και πήρε τα ηνία. Η κόντρα του απόλυτου ξένου του New Japan και του ανθρώπου που τον απογοήτευσε με όσα έκανε μετά από εκείνον.

Χωρίς τα φοβερά promos, οι δύο σταρ μίλησαν στο ρινγκ και έκαναν το US Heavyweight Championship να μοιάζει εξαιρετικά βαρύς τίτλος. Το ματς τους στην Ιαπωνία με ανησυχούσε για το αν οι δυο τους θα έχουν χημεία. Τελικά δεν είχαν απλά χημεία, αλλά παρέδωσαν ένα σεμινάριο για το πως ξεκινάνε, πορεύονται και τελειώνουν τα ματς στο wrestling. Με κινήσεις που σπάνια βλέπεις, με απίστευτη αθλητικότητα και στυλ βλέπουμε 35 απολαυστικά λεπτά που δύσκολα επαναμβάνονται. Ή ίσως και όχι.

2. MJF vs Bryan Danielson – AEW Revolution

O MJF χρειαζόταν ένα δυνατό πρώτο κρας τεστ ως ο heel παγκόσμιος πρωταθλητής. Έχοντας ως backstory ότι παλεύει πολύ λίγες φορές τον χρόνο, βρέθηκε απέναντι του το απόλυτο workhorse. Ο άνθρωπος που για να πάρει εκδίκηση για τον τραυματισμό του μέντορά του William Regal θα έκανε τα πάντα. Ο καλύτερος wrestler στον πλανήτη, ο Bryan Danielson. Για να τον προκαλέσει και να διαλέξει stipulation, o Danielson έδωσε επίσης ματσάρες σε εβδομαδιαία βάση με τους Takeshita, Bandido, Thatcher, Brian Cage και Rush. Wrestlers διαφορετικούς ή με παρόμοιο ρεπερτόριο που μάγεψαν δίπλα στον καλύτερο. Και αφού τα έκανε όλα επέλεξε stipulation.

Iron Man match. Όποιος πετύχει περισσότερα falls σε μια ώρα. Καταλαβαίνω για όποιον πει ότι άλλο Iron Man match μπορεί να του άρεσε περισσότερο. Αλλά ειλικρινά δεν υπάρχει σύγκριση. Ο Danielson παίρνει το πρώτο fall και κερδίζει δεύτερο μετά από DQ του αντιπάλου. Όμως το DQ τον έχει αποδυναμώσει και ο MJF ισοφαρίζει. Μετά από λίγο περνάει μπροστά. Ο Danielson ισοφαρίζει με την κίνηση του Regal, του μέντορα που ο αντίπαλος του τραυμάτισε. Ισοπαλία και ξαφνικός θάνατος. Ο MJF κερδίζει με την κίνηση παράδοσης του Danielson.

Τι ματς, τι απόλαυση ήταν να βλέπεις δύο από τους καλύτερους στον κόσμο να λένε μια ιστορία για 65 λεπτά. Να σου αλλάζουν συνέχεια την ψυχολογία, να σε μαγεύουν με τις κινήσεις τους, να χτυπιούνται για πάρα πολλή ώρα και να μη βαριέσαι ποτέ. Δεν ξέρω αν θα ξαναγίνει σύντομα κάποιο Iron Man match, αλλά αυτό έθεσε τον πήχη πάρα πολύ ψηλά.

1. Will Ospreay vs Kenny Omega – NJPW x AEW Forbidden Door

Τα ματς στο NJPW πάντα μου αρέσουν πολύ, αλλά έχουν ένα κακό. Το κοινό είναι αρκετά ήσυχο. Δεν έχουν την έκρηξη και τη φωνή των ευρωπαϊκών κοινών ή την ένταση των Αμερικάνων (όταν θέλουν). Ε βάλε τώρα το παθιασμένο κοινό του Toronto και όλα γίνονται καλύτερα. Το sequel του Will Ospreay vs Kenny Omega από το Wrestle Kingdom είχε μία μεγάλη σεναριακή εξέλιξη. Ο Don Callis, μακροχρόνιος φίλος και μέντορας του Kenny Omega, ο άνθρωπος που ήταν πλάι του στο ματς του Ιανουαρίου, τον είχε προδώσει και είχε συμμαχήσει με τον Ospreay.

Για τον Ospreay αυτό το ματς ήταν πολύ σπουδαίο. Έπρεπε να αποδείξει ότι μπορεί να κοντράρει τον Omega, ότι η πρώτη ήττα ήταν απλώς μια κακή μέρα και ότι ο ίδιος είναι το μέλλον του NJPW (και πλέον του AEW). Τελικά έχοντας περισσότερο χρόνο από το πρώτο ματς, οι Ospreay και Omega πρόσφεραν άλλο ένα σόου, ένα δεύτερο σεμινάριο απολαυστικού pro wrestling. Ίσως πιο βίαιο από την πρώτη τους συνάντηση, αυτό το ματς έκλεισε ένα από τα καλύτερα σόου της χρονιάς και με σχετική ευκολία ανέβηκε στην πρώτη θέση της λίστας μου για match of the year.

Ακολουθούν τα ματς που δεν προλάβαινα να αναλύσω και κατέληξαν στις θέσεις 11-25:

11. Gunther vs Drew McIntyre vs Sheamus – WWE Wrestlemania 39
12. Kenny Omega vs El Hijo Del Vikingo – AEW Dynamite
13. Bryan Danielson vs. Zack Sabre Jr. – AEW WrestleDream
14. Swerve Strickland vs Hangman Page – AEW Full Gear
15. The Elite vs Blackpool Combat Club Anarchy in the Arena – AEW Double or Nothing
16. Bianca Belair, Charlotte Flair, Shotzi, and Becky Lynch vs Damage CTRL – WWE Survivor Series
17. Bad Bunny vs Damian Priest – WWE Backlash
18. Kenny Omega vs Konosuke Takeshita – AEW All Out
19. Claudio Castagnoli vs Eddie Kingston – ROH Supercard of Honor
20. The Elite & Eddie Kingston, Tomohiro Ishii vs. The Blackpool Combat Club – NJPW x AEW Forbidden Door
21. The Elite vs House of Black – AEW Revolution
22. FTR vs Young Bucks – AEW All In
23. Hangman Page vs Jon Moxley – AEW Revolution
24. Bryan Danielson vs. Kazuchika Okada – NJPW x AEW Forbidden Door
25. Dijak vs Ilja Dragunov – WWE NXT Battleground

Εσάς ποια ήταν τα αγαπημένα σας ματς φέτος; Γράψτε μου στα σχόλια ή στείλτε μου μήνυμα. Το Ranking θα επιστρέψει το 2024!

The post Ranking: Τα καλύτερα wrestling matches του 2023 appeared first on anthem.gr.

Δεύτερο μέρος με τα καλύτερα ματς της χρονιάς και σήμερα βλέπουμε τις θέσεις 20-11. Η τελευταία δεκάδα θα βγει ως άρθρο τις πρώτες ημέρες του 2023. Μαζί με τη δεκάδα θα δείτε και όλα τα ματς που δεν μπήκαν στην τριαντάδα και έχουν honorable mention. Ωστόσο για να μη σας αφήσω έτσι, στο τέλος της λίστας αυτής θα βρείτε μία ακόμα μίνι λίστα με τα αγαπημένα μου PPVs ή Premium Live Events που παρακολούθησα φέτος.

20. Becky Lynch vs Bianca Belair – WWE Wrestlemania 38

Πιθανώς το καλύτερο γυναικείο ματς της χρονιάς από το WWE που δείχνει ότι έχει τελειοποιήσει το γυναικείο wrestling και μας έχει παραδώσει εξαιρετικά ματς. Αυτό δεν αποτέλεσε εξαίρεση και μάλιστα ήταν η μεγάλη δικαίωση της Bianca Belair μετά την επιστροφή της Becky στο προηγούμενο Summerslam και το squash ματς που ξενέρωσε κάθε λογικό άνθρωπο.

19. Cash Wheeler vs Dax Harwood – AEW Dynamite

Ήταν ευκαιρία το τουρνουά προς τιμήν του Owen Hart να δούμε για πρώτη και μάλλον τελευταία φορά τους Wheeler και Harwood της FTR ως αντίπαλους. Λάτρεις του Bret Hart και του αδερφού του, οι δύο κολλητοί μας έδωσαν ένα πάρα πολύ καλό ματς, με αναφορές σε άλλους αγώνες της οικογένειας Hart και φυσικά ένα τρομερό old school feeling, αφού δεν είδαμε πολλές σύγχρονες κινήσεις, αλλά λαβές και δυνατά χτυπήματα. Ο Harwood φέτος έδωσε ματσάρες και στα singles, αλλά ο Wheeler ήταν αποκάλυψη και ας έχασε. Οι μεγάλες tag teams όπως των Michaels-Triple H διακρίνονται τόσο όταν είναι μαζί όσο και σαν αντίπαλοι και οι FTR δείξανε ξανά τη χημεία τους.

18. Daniel Garcia vs Bryan Danielson – AEW Dynamite Fight for the Fallen

Daniel Garcia, ένας από τους καλύτερους πιτσιρικάδες όσον αφορά την τεχνική και τα submissions εναντίον του ανθρώπου που θαύμαζε από μικρό παιδί και πιθανότατα του καλύτερου wrestler που έχουμε δει ποτέ Bryan Danielson. Είχαν μια εξαιρετική τριλογία, αλλά το πραγματικά σπουδαίο ματς δεν ήταν το (φοβερό) 2 out of 3 falls, αλλά ο αγώνας τους στο Fight for the Fallen, μια εμφάνιση που ο μαθητής κέρδισε τον δάσκαλο και είχε την απόλυτη στιγμή πανηγυρισμού. Ένα ματς με πολλές κινήσεις παράδοσης, πολλή τεχνική και πάρα πολλά δυναμικά χτυπήματα. Είναι τρομερή η δουλειά που κάνει ο Danielson με τους αυριανούς σταρ του AEW.

17. Jon Moxley vs Will Ospreay – NJPW Windy City Riot

Η συνεργασία του New Japan με το AEW μας έδωσε πολύ ωραία crossovers στα events του ιαπωνικού promotion στην Αμερική και έτσι στο Σικάγο είδαμε επιτέλους τον Jon Moxley να έρχεται πρώτη φορά σε κόντρα με τον Will Ospreay. Τελείως διαφορετικό στυλ πάλης οι δυο τους, ο μεν Moxley πιο βίαιος, ο δε Ospreay περισσότερο highflyer παρ’ όλα αυτά έδεσαν άψογα μεταξύ τους σε ένα εντυπωσιακό ματς με αρκετό αίμα, τεράστια ποικιλία κινήσεων και την πρώτη φορά που ο Moxley κάνει reference στο παρελθόν του με τη SHIELD, καθώς εκτελεί το curb stop του Seth Rollins με τον οποίο o Ospreay είχε διαδικτυακή κόντρα. Είναι από τα ματς που δεν περίμενες να δεις και δεν το χορταίνεις.

16. Konosuke Takeshita vs Claudio Castagnoli – AEW Battle of the Belts III

Τα Battle of the Belts ήταν λίγο απογοητευτικά, αλλά το τρίτο edition είχε ένα από τα πιο ενθουσιώδη ματς που παρακολούθησα φέτος. Claudio Castagnoli λοιπόν, φρέσκος ως παγκόσμιος πρωταθλητής εναντίον του Konosuke Takeshita, ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Ιαπωνίας που για το excursion του επέλεξε να πάει στην Αμερική και δικαιώθηκε απόλυτα φέρνοντας ιαπωνικά στοιχεία στο αμερικάνικο στυλ και βγάζοντας ωραία ματς και με τον Claudio και με τον Hangman Page. Αυτό πάντως ήταν το κορυφαίο του, γιατί διαρκεί 20 λεπτά και ανά σημεία θυμίζει πάρα πολύ το στυλ του NJPW. Ένα ματς που παίρνει μπρος και έχει φρενήρη ρυθμό ως το τέλος.

15. Chris Jericho vs Jon Moxley – AEW Dynamite Quake By The Lake

Ο Chris Jericho είναι σίγουρα θρύλος του wrestling και το 2022 είναι πραγματικά φανταστικό. Μελλοντικά ίσως γράψω ένα κείμενο για την καριέρα του σπουδαίου αυτού παλαιστή, ωστόσο φέτος ο ίδιος έδειχνε να περνάει δεύτερη νιότη, έχοντας χάσει αρκετά κιλά και φέρνοντας πίσω την περσόνα του Lionheart μετά από 20 χρόνια. Έτσι στην κόντρα του με το Blackpool Combat Club μας χάρισε και ως Lionheart και ως Jericho μερικά φοβερά ματς και το αγαπημένο μου ήταν αυτό με τον Jon Moxley. Οι δύο παλαιστές στο παρελθόν είχαν μια απογοητευτική κόντρα για τις δυνατότητες τους και το ματς τους στο Revolution του 2020 ήταν απλά καλό, αλλά πλέον και οι δύο βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση και σίγουρα μας έδωσαν το πιο ωραίο ματς τους ως τώρα.

14. Death Triangle vs The Elite – AEW Full Gear

H επιστροφή της Elite μετά το περιστατικό με τον CM Punk στο All Out την έφερε αντιμέτωπη με μια ομάδα που η χημεία τους είναι ασύλληπτη. Έτσι, εξερευνώντας το κατά πόσο η Death Triangle μπορεί να ξεπεράσει τα όρια του heel ή να ακολουθήσει τακτικές ενός κακού σηματοδοτεί το τέλος σε ένα φανταστικό ματς και την αρχή μιας σειράς από διαφορετικούς αγώνες που σίγουρα θα κριθούν στον έβδομο και τελευταίο. Πολλά trios matches ήταν φέτος φανταστικά, κυρίως ό,τι είχε Death Triangle, Elite, Dark Order και United Empire, απλά το συγκεκριμένο είναι και σημειολογικά κάτι το διαφορετικό και βρίσκει θέση στη λίστα.

13. Shingo Takagi vs Will Ospreay – NJPW G1 Climax

O Shingo ήταν εύκολα στο top 5 των παλαιστών για το 2021 με καταπληκτικά ματς και τη μεγάλη ζώνη του promotion στη μέση του, ωστόσο το 2022 τον βρήκε γρήγορα στο midcard της εταιρίας. Αυτό ωστόσο δεν τον πτόησε από το να βγάλει ξανά ματσάρες και με τον Will Ospreay, τον άνθρωπο που για μένα πέρυσι δώσανε τα καλύτερα ματς της χρονιάς, είπαν να μας χαρίσουν ένα ακόμα αριστούργημα για το G1 Climax. Η χημεία των δύο είναι αδιαμφισβήτητη και θεωρώ πως δύσκολα θα μας απογοητεύσουν και μελλοντικά.

12. Wheeler Yuta vs Jon Moxley – AEW Rampage

Το ματς που έβαλε και επίσημα τον Wheeler Yuta στο Blackpool Combat Club. Η ιστορία του πως οι Danielson, Regal και Moxley ξεχώρισαν τον νεαρό Yuta, πόσα αιματηρά ματς πέρασε μαζί τους, πως ο ίδιος άλλαξε το στυλ του από τους Best Friends για να τους αποδείξει ότι αξίζει… Είναι μια φανταστική και πολύ υποτιμημένη ιστορία που τελειώνει σε ένα απλό επεισόδιο του Rampage.

Ξανά ο Yuta αυτή τη φορά με τον Mox. Είναι ένα συγκλονιστικό ματς. Είναι το ματς που ο Yuta δε θέλει να χάσει, αρνείται. Και ο Moxley πρώτη φορά εδώ και χρόνια εκπλήσσεται. Ο Yuta τον χτυπάει δυνατά, τον χτυπάει συνέχεια, ο Mox απαντάει. Τον ρίχνει κάτω με το Paradigm Shift. O Yuta κάνει ένα συγκλονιστικό kickout. Ο Mox τον ξαναχτυπάει και εκτελεί το Death Rider. Μιλάμε για κίνηση που ελάχιστοι έχουν κάνει kickout. Και ο Yuta κάνει και δεύτερο. Απλά δεν ήθελε να χάσει. Ο Mox κάνει στον Wheeler μια λαβή μέχρι να μείνει αναίσθητος. Ο Regal και Danielson βγαίνουν έξω και δίνουν το χέρι τους στον Yuta. Είναι το νέο μέλος του BCC και αυτό το επικό ματς του έδωσε το εισιτήριο. Συγκλονιστικά πράγματα για ένα απλό Rampage.

11. Kazuchika Okada vs Shingo Takagi – NJPW Wrestle Kingdom 16

Για μένα ο σπουδαίος πρωταθλητής είναι αυτός που στέφεται με ματσάρα, διατηρεί τον τίτλο με αξιομνημόνευτες στιγμές και φεύγει εντυπωσιακά. Ο Shingo Takagi τα έκανε και τα τρία και όπως κέρδισε το κενό IWGP World Heavyweight Championship απέναντι στον Okada, έτσι και μερικούς μήνες μετά παρέδωσε ξανά τον τίτλο του στο απόλυτο αστέρι της εταιρίας. Αυτό ωστόσο δεν παίρνει τίποτα πίσω, γιατί το έκανε με ένα ακόμα μαγικό ματς που σε κάνει σε κάθε μεγάλη κίνηση να νομίζεις ότι τελείωσε και παρ’ όλα αυτά να μην τελειώνει και να συνεχίζουν οι εντυπωσιακές στιγμές των δύο σπουδαίων παλαιστών. Ήταν μόλις η αρχή κάτι πολύ μαγικού για τον Okada σε εκείνο το Wrestle Kingdom.

Τα αγαπημένα μου PPVs/PLEs για φέτος

10. WWE Extreme Rules

9. NXT Worlds Collide

8. ROH Death Before Dishonor

7. WWE Wrestlemania 38

6. ROH Final Battle

5. AEW Full Gear

4. WWE Clash at the Castle

3. WWE Survivor Series

2. AEW Revolution

1. AEW x NJPW: Forbidden Door

Honorable mention: NJPW Wrestle Kingdom 16

Αυτά και για σήμερα, μείνετε συντονισμένοι στο anthem.gr γιατί έρχεται καινούρια αρθράρα Τζανέτου για τους AFI, χριστουγεννιάτικα αφιερώματα και ανασκοπήσεις ταινιών της χρονιάς από Στέφανο, το Unstable Show για την ανασκόπηση, δύο Six Songs και φυσικά το τελευταίο Ranking για τα ματς της χρονιάς!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2022, Θέσεις 20-11 appeared first on anthem.gr.