Πριν από λίγες μέρες αποχαιρετήσαμε και επίσημα το 2025 και μαζί του μια χρονιά κομβική για το pro wrestling. Η ευκολία με την οποία βλέπουμε στην Ελλάδα πλέον το WWE και τα events του μας έδωσε τεράστια χαρά σε όσους πλέον δε θα ταλαιπωρούμασταν για να παρακολουθήσουμε τη μεγαλύτερη εταιρία πάλης.

Από την άλλη ζήσαμε μια αναβίωση των καλών εποχών του AEW που τα τελευταία δύο χρόνια λειτουργούσε κυρίως με εκλάμψεις. Τα ματς του ήταν πάντα καλά, αλλά οι ιστορίες ήταν οριακά ανύπαρκτες, ωστόσο φέτος υπήρξε μια σημαντική εσωτερική αναδιοργάνωση, έμειναν όσοι παλαιστές ήθελαν πραγματικά να βρίσκονται στην εταιρία και το αποτέλεσμα ήταν να δούμε πολύ καλύτερα και ολοκληρωμένα storylines.

Ήταν επίσης μια χρονιά που τα premium live events και PPVs κυμάνθηκαν σε αρκετά καλό επίπεδο. Το WWE είχε κάποια πιο συμπαγή σόου, καλές κάρτες, αλλά και κάποιες απογοητεύσεις (εσένα κοιτάω Wrestlepalooza), ενώ το AEW είχε τις κλασικές υπερμεγέθεις κάρτες του και οριακά πεντάωρα events, αλλά παρ’ όλα αυτά πέτυχε να είναι όλα σε σχετικά καλό επίπεδο.

Το event της χρονιάς για εμένα είναι το All In που το παρακολούθησα live. Έγινε στην Αμερική αντί για το Wembley και αντιμετωπίστηκε ως μια καλοκαιρινή Wrestlemania από την εταιρία. Ποιοτικά και τα ματς και ο ρυθμός του ήταν πολύ καλός και είχαμε ένα από τα καλύτερα κλεισίματα της χρονιάς. Από την άλλη μεριά ξεχώρισα το Summerslam, το Crown Jewel και φυσικά το Elimination Chamber που μας πρόσφερε το τέλος της δεκαετίας και τον λόγο που είχα μείνει να κοιτάω την οθόνη αποσβολωμένος για πολλή ώρα.

Αυτά τα ολίγα λοιπόν για το 2025 και πάμε στις επιλογές μου για τα δέκα καλύτερα ματς της χρονιάς!

10. Iyo Sky vs Rhea Ripley vs Bianca Belair – WWE Wrestlemania 41

Αυτό το ματς ήταν πραγματικά ένας καταλύτης για τη φετινή χρονιά. Αν είχε περισσότερο χρόνο, πιστεύω ότι θα μιλούσαμε χαλαρά για αγώνα πεντάδας. Τρεις από τις καλύτερες, αν όχι οι τρεις καλύτερες γυναίκες wrestlers της εταιρίας σε ένα triple threat για τον τίτλο. Η Iyo με την εμπειρία και τα high flying skills, η Bianca με την ωμή δύναμη και η Rhea ως η πιο ολοκληρωμένη performer της γενιάς της.

Από το ξεκίνημα φαινόταν ότι θα είναι ένα απλό showcase, αλλά μια παράσταση από τρεις παλαίστριες που μπορούσαν να σου δείξουν σε τι επίπεδο έχει φτάσει πλέον το γυναικείο wrestling. Το format του triple threat βοήθησε πάρα πολύ, αφού και τα τρία ζευγάρια έχουν φουλ χημεία μεταξύ τους και τα στυλ τους συμπληρώνουν το ένα το άλλο. Έχει αφήγηση, έχει ρυθμό και ροή και δείχνει πόσο πολύ έχουν εξελιχθεί η Bianca, η Rhea και η Iyo σε μια από τις πολλές παραστάσεις που θα μας δώσουν στο μέλλον.

9. Will Ospreay vs Konosuke Takeshita – AEW Dynamite

Είναι λίγο τρελό πόσα ματς μεταξύ νέων και ταλαντούχων performers πήραμε φέτος. Οι Ospreay και Takeshita, όπως έχουμε ξαναπεί, είναι δύο από τους καλύτερους της γενιάς τους και φυσικά έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους. Το ότι αυτό το ματς το είδαμε σε ένα απλό επεισόδιο του Dynamite ως μέρος του Owen Hart Tournament δείχνει και την ποιότητα που υπάρχει στα εβδομαδιαία σόου του AEW.

Υπάρχει το γενικότερο στόρι με τον Takeshita που είναι το poster boy της Don Callis Family να αντιμετωπίζει τον προηγούμενο παλαιστή που κατείχε τη θέση αυτή, αλλά από την άλλη πλευρά το βασικό ζήτημα είναι και για τους δύο είναι πολύ απλά να αποδείξουν πως ο ένας είναι ανώτερος του άλλου. Ματς ιαπωνικής σχολής με πολύ δυνατά χτυπήματα, πολλές κινήσεις ακόμα και στη ράμπα εισόδου και ένα εκρηκτικό φινάλε με γονατιές, Styles Clash, Storm Breaker και φοβερές ανατροπές. Θα έχουν περισσότερο χρόνο στο μέλλον να μας δείξουν τις δυνατότητές τους και σε PPV.

8. Kenny Omega vs Gabe Kidd – AEW/NJPW WrestleDynasty

Λατρεύω όταν ο Omega γυρίζει στην Ιαπωνία για να αντιμετωπίσει έναν νέο παλαιστή, ειδικά όταν δεν είναι Ιάπωνας. Με ενθουσιάζει η ιστορία του έμπειρου και κατασταλαγμένου Kenny που υπήρξε το πρόσωπο του New Japan απέναντι στην αλαζονεία νέων performers που θέλουν να διεκδικήσουν αυτή τη θέση για τον εαυτό τους. Αυτό το ματς έβαλε τον Gabe Kidd στον χάρτη των main eventers.

Δύο τελείως διαφορετικά στυλ μάχης έρχονται σε κόντρα στο πιο ωμό και γρήγορο pace της Ιαπωνίας. Ο Kenny μπήκε μέσα ως ένας ολοκληρωμένος σταρ και ο Gabe Kidd ως ένας διψασμένος νέος που θα ρισκάρει τα πάντα για να αποδείξει ότι ανήκει στην ελίτ. Χτυπήματα πολύ δυνατά και με ουσία, spots εκτελεσμένα με ανατριχιαστική ακρίβεια, ματς που έχει τεχνική, ψυχή και χαρακτήρα. Είναι πάντα ωραίο να βλέπεις αρχές της χρονιάς ένα Match of the Year contender.

7. Will Ospreay vs Swerve Strickland – AEW Dynamite Summer Blockbuster

Είχαν παλέψει και πέρυσι αυτοί οι δύο, αλλά το φετινό τους ματς ήταν αρκετά ανώτερο. Το καλοκαίρι, η κύρια ιστορία στο AEW ήταν ποιος εκ των Hangman, Swerve και Ospreay θα εκθρονίσει τον Jon Moxley και θα πάρει τον μεγάλο τίτλο με την κόντρα των πρώτων δύο να παραμένει έντονη και τον Ospreay να λειτουργεί ως συμφιλιωτής. Στο ματς με τον Swerve υπήρχε περισσότερη ιστορία με τους δύο να αναφέρουν τη φιλία τους και τη σχέση τους που πάει χρόνια πίσω.

Τη στιγμή που μπήκαν στο ring, οι δυο τους αποφάσισαν να κάνουν μια επίδειξη των δυνατοτήτων τους και μάλιστα στον μέγιστο βαθμό αφού το ματς τελείωσε ως ισοπαλία μετά από μισή ώρα. Ο τρόπος που συνδυάζουν αυτοί οι δύο την ταχύτητα και την αθλητικότητά τους είναι εξαιρετικός. Υπάρχουν spots όπως το Hidden Blade έξω από το ring που εντυπωσιάζουν, υπάρχουν χτυπήματα της ιαπωνικής σχολής και φυσικά εξαιρετικά kick outs που οδηγούν στην ισοπαλία. Αυτοί οι δύο είχαν ένα πολύ καλό 2025 και ματς όπως αυτό το πιστοποιούν.

6. Toni Storm vs Mariah May – AEW Revolution

Αυτό το ματς ήταν το επιστέγασμα της ίσως καλύτερης ιστορίας μεταξύ γυναικών των τελευταίων χρόνων. Η επιστροφή της Toni Storm με τον προηγούμενο χαρακτήρα της, το εξαιρετικό της παίξιμο και η συμπεριφορά της απέναντι στη Mariah που της πήρε τον τίτλο λίγους μήνες πριν, το σοκαριστικό segment με την αποκάλυψη ότι πάντα ήταν η Timeless Toni πίσω από τον χαρακτήρα και φυσικά η νίκη της στην Αυστραλία μας οδηγούν στο Hollywood Ending.

Ήταν μια κόντρα που όλες οι χαρακτηριστικές της στιγμές είχαν μέσα αίμα και οι δύο παλαίστριες φροντίζουν να το θυμάσαι αυτό εξαρχής. Είναι ένα ματς με σχεδόν κινηματογραφική αφήγηση, ένας αγώνας που γυρίζει συνεχώς στα πιο σημαντικά σημεία της κόντρας, έχει πάρα πολλή ένταση και πολύ βίαια spots. Από άποψη storytelling είναι από τα καλύτερα που έχω δει. Σπάνια οι μεγάλες κόντρες μπορούν να έχουν τόσο σπουδαία φινάλε και αυτό είναι ένα από τα καλύτερα που έχουμε δει. Και δυστυχώς όσοι επιχειρήσουν να αντιγράψουν την ίδια συνταγή, δύσκολα θα βρουν τη μαγεία που υπάρχει εδώ.

5. John Cena vs AJ Styles – WWE Crown Jewel Perth

Το ήθελε πολύ ο Cena αυτό το ματς, το ήθελε ο Styles, το αποζητούσαμε και εμείς ως κοινό. Μετά λοιπόν και από την απαίτηση του πρώτου, δύο παλαιστές που μας έχουν χαρίσει παρέα μερικά από τα καλύτερα ματς της καριέρας τους συναντήθηκαν στην Αυστραλία και έδωσαν μια πραγματική παράσταση. Δεν υπάρχει ουσιαστικά ιστορία, μιας και οι δύο έχουν το ρόλο του καλού.

Ωστόσο είναι μια τελευταία συνάντηση μεταξύ του poster boy του Sports Entertainment και του καλύτερου παλαιστή στην ιστορία του TNA και του απόλυτου αφεντικού του Bullet Club. Έτσι θέλησε ο Cena να προλογιστεί ο μεγάλος του αντίπαλος. Ίσως κάποιους να τους ξενέρωσε η εκτεταμένη χρήση κινήσεων άλλων παλαιστών, αλλά αυτό το ματς δεν ήταν ένας απλός αγώνας για το ποιος είναι ο καλύτερος.

Είναι κάτι σαν ταινία που χωρίζεται σε σκηνές. Έχεις τους δύο να μας θυμίζουν τα παλιότερα ματς τους και μετά το σκηνικό γυρίζει στην παρουσίαση της καριέρας τους. Μας θυμίζουν παλιούς τους αντιπάλους, αποτίουν ένα φόρο τιμής σε μεγάλες προσωπικότητες του wrestling και ουσιαστικά δημιουργούν ένα love letter στους οπαδούς του σπορ, τόσο στους πιο mainstream όσο και στους πιο hardcore. Αγώνας με τεράστια σημασία.

4. Will Ospreay vs Hangman Page – AEW Double or Nothing

To AEW έκανε εξαιρετικά τουρνουά φέτος (γρήγορο shout out στο φανταστικό C2 που αν γινόταν νωρίτερα μέσα στη χρονιά θα είχε σίγουρα 3-4 θέσεις στο αφιέρωμα) και αυτός ο τελικός του Owen Hart Cup Final είναι μακράν ο καλύτερος του βραχύβιου θεσμού μέχρι τώρα. Το διακύβευμα είναι ένας αγώνας τίτλου στο All In, το μεγαλύτερο event της χρονιάς και αντιμέτωποι έρχονται δύο παλαιστές όπου κανένας δεν έχει ρόλο κακού.

Από τη μία η νεανική ορμή και ο ενθουσιασμός του Ospreay που θέλει να κερδίσει τον μεγάλο τίτλο και από την άλλη πλευρά ο Hangman, ο καλύτερος χαρακτήρας της εταιρίας, το παιδί που υπήρξε χαμογελαστό και μεθυσμένο, που κέρδισε τον μεγάλο τίτλο και τον έχασε, έχασε επίσης τη χαρά του, είχε μια κόντρα με τον Swerve που τον χάραξε για πάντα και αναζητάει τη λύτρωση μέσα από το να ξεπερνάει τα τραύματά του σε κάθε ματς.

Όταν αυτοί οι δύο χαρακτήρες με αυτό το background και κυρίως αυτές τις ικανότητες, έρχονται αντιμέτωποι στο ring, το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από επικό. Ο Hangman ακολουθεί τον φρενήρη ρυθμό του Άγγλου, το ματς πηγαίνει παντού γύρω από το ring, ενώ ξεχωρίζουν το staredown τους πριν ορμήσουν ο ένας στον άλλον για να επιχειρήσουν finisher, η εξάντληση του Hangman στο Hidden Blade και ο τέλειος συγχρονισμός τους. Τρομερές στιγμές.

3. Iyo Sky vs Rhea Ripley vs Naomi – WWE Evolution

Αυτό το ματς είναι τόσο καλό που είναι κρίμα ότι μελλοντικά όλοι θα το θυμούνται μόνο για την εξαιρετική ανατροπή στο τέλος και όχι για την ποιότητά του. Ε αυτή η λίστα είπε να κάνει λίγο τη διαφορά. Το φετινό Evolution ήταν εξαιρετικό και φυσικά ένας ακόμη λόγος που το WWE πρέπει να δίνει πιο συχνά το spotlight του στις γυναίκες της εταιρίας.

Προφανώς η εισβολή και το cash in της Naomi που δεν περιμέναμε ήταν μια εξαιρετική έκπληξη και επιστέγασμα του πολύ καλού heel turn της. Επίσης ανανέωσε προσωρινά το women’s division του Raw. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μέχρι εκείνο το σημείο, η Rhea και η Iyo δίνουν μακράν το καλύτερο ματς γυναικών για όλο το 2025.

Οι δύο φίλες, αν και έχουν διαφορετικό σωματότυπο, βρίσκουν τρομερή χημεία στο ring και το high flying στυλ της μίας με τη δύναμη της άλλης δένουν σε σημείο που όλο αυτό μοιάζει αψεγάδιαστο. Έχει μια τρομερή ροή γενικά και κάνει το ματς να μοιάζει μεγαλύτερο σε διάρκεια λόγω όλων αυτών των spots που βλέπεις να εξελίσσονται μπροστά σου. Ε βάλε και την ανατροπή με τη Naomi και τότε παίρνεις ένα διαμαντάκι. Iyo και Rhea πρέπει να παλέψουν πολλές φορές ακόμα.

2. Hangman Page vs Jon Moxley – AEW All In

Αν στο μυαλό μου υπάρχουν δύο wrestlers της χρονιάς, αυτοί είναι οι Hangman Page και Jon Moxley. Ο λόγος είναι γιατί και οι δύο είχαν ένα τεράστιο redemption arc και όπως στο παρελθόν με τον Cody Rhodes, τα εκτιμώ πάρα πολύ αυτά. Στο event της χρονιάς για μένα, το All In του AEW οι δύο αυτοί παλαιστές συναντήθηκαν και μας πρόσφεραν κάτι σπουδαίο.

Από τη μία ο απόλυτος κακός, ο άνθρωπος που κλείδωσε το μεγάλο πρωτάθλημα της εταιρίας σε μια βαλίτσα και ζήτησε από τους πάντες να ανταποκριθούν στο επίπεδο του. Και από την άλλη ο άνθρωπος που από τότε που έχασε το πρωτάθλημα, πέρασε μια προσωπική Οδύσσεια. Ο άνθρωπος που έχασε τα πάντα και προσπάθησε να τα διεκδικήσει ξανά, φτάνοντας όμως σε όλο και πιο ακραίο σημείο.

Εκείνο το βράδυ ο Hangman μπήκε και διάλεξε τη βία απέναντι σε έναν άνθρωπο που ζει για ματς με αίμα. Όχι μόνο αρνείται να χάσει, αλλά πρέπει να προσπεράσει μια ολόκληρη αντίπαλη φατρία πριν τελικά έρθει η λύτρωση με τη μορφή του Bryan Danielson και του Swerve Strickland, του μεγάλου του αντιπάλου για να τον βοηθήσουν. Η σκηνή που βγάζει τον τίτλο από τη βαλίτσα και το βλέμμα του Swerve είναι η πιο όμορφη της χρονιάς. Και όλο αυτό σε ένα ματς με καρφιά, τραπέζια, γυαλιά και αλυσίδες που αποτύπωσαν πόσες δυσκολίες έπρεπε να περάσει ο ήρωας της ιστορίας μας για να φτάσει εκεί. Σπουδαία ιστορία, ακόμα πιο σπουδαίος αγώνας.

1. Kyle Fletcher vs Will Ospreay – AEW Revolution

Η ιστορία των δύο πρώην φίλων και μελών της United Empire που ξεκίνησε στα τέλη του 2024 θεωρώ πως είναι μια από τις πιο υποτιμημένες σε όλο το wrestling. Μετά τις ματσάρες του σε Full Gear και World’s End η κόντρα των δύο συνεχίστηκε με τη συμμαχία του Ospreay με τον Omega εναντίον της Don Callis Family και ολοκληρώθηκε στο φετινό Revolution σε ένα ματς σε κλουβί.

Τι ακριβώς να πω για αυτόν τον αγώνα; Οι δύο highflyers όχι απλά δεν περιορίστηκαν με το steel cage, αλλά αντίθετα βρήκαν τρόπους να εκμεταλλευτούν το stipulation και να μας προσφέρουν ίσως το καλύτερο ματς που έχουμε δει με αυτό. Υπάρχουν πλάνα από την έναρξη με τους δύο τους να στέκονται στις άκρες του κλουβιού και να κοιτάζονται αποφασισμένοι που προμηνύουν τι θα επακολουθήσει.

Είναι ένα ματς που ισορροπεί ανάμεσα στη βία και την τεχνική και κάποια spots όπως το Spanish Fly από την κορυφή του κελιού θεωρείς ότι μόνο αυτοί οι δύο μπορούν να τα εκτελέσουν, καθώς είναι οι πιο ταλαντούχοι της γενιάς τους. Ίσως πολλοί να μην το τοποθετούν τόσο ψηλά, όμως το τέλος αυτού του ματς με τον Fletcher να φωνάζει στον Ospreay ότι τον μισεί και τον Άγγλο να τον αποτελειώνει δείχνει γιατί ήταν το κορυφαίο της χρονιάς. Γιατί είχε ποιότητα, εξαιρετική εκτέλεση και φανταστική ιστορία. Θα το θυμόμαστε για χρόνια.

Αυτό ήταν και το τελευταίο μέρος του αφιερώματος στους καλύτερους αγώνες πάλης του 2025. Μπορείτε να μου στείλετε τη γνώμη σας και τα σχόλιά σας και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για του χρόνου.

The post Ranking: Τα 10 καλύτερα wrestling matches του 2025 appeared first on anthem.gr.

Ναι, το δεύτερο μέρος είναι εδώ και όπως καταλάβατε κάθε φωτό σε εισαγωγή θα έχει John Cena. O λόγος είναι ότι το 2025 σημαδεύτηκε από το retirement run του καλύτερου που έχουμε δει ποτέ στο ρινγκ. Δυστυχώς είναι μια περίοδος που θα μπορούσε να είναι και καλύτερη. Είχε κάποιες πολύ καλές στιγμές, αλλά γενικά νιώθω ότι ούτε τον είδαμε απέναντι σε όσους θέλαμε, ενώ σε άλλους αντιπάλους δόθηκε περισσότερος χρόνος ή προσοχή απ’ όσο άξιζαν.

Αν σε αυτά προσθέσουμε και το αρκετά αποτυχημένο heel run που στην αρχή είχε ενθουσιάσει τους πάντες, μεταξύ άλλων και του γράφοντος, καταλαβαίνουμε ότι υπήρχαν καλές προθέσεις, πολύ καλές ιδέες, αλλά κακή εκτέλεση. Κάποια από αυτά τα παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Cena, ειδικά σε όσα αφορούν τον The Rock και την όλη ιστορία του turn που δεν πήγε πουθενά.

Το νόημα είναι ότι ο ίδιος άφησε πάρα πολλά ματς και ακόμα περισσότερες στιγμές που θα θυμόμαστε, πολύ δυναμικά promos και ένα συγκινητικό φινάλε. Περισσότερα για μένα και τη σχέση που έχω με τον Cena μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Όσο για το Ranking, το δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας ξεκινάει και πάμε να δούμε ποια ματς επέλεξα για τις θέσεις 20-11!

20. Cody Rhodes vs Seth Rollins – WWE Crown Jewel Perth

Αν και δεν μπορώ να το βάλω δίπλα στην τριλογία τους πριν τρία χρόνια, αυτό το ματς έδειξε σε μεγάλο βαθμό πως η χημεία των Cody Rhodes και Seth Rollins δεν χάθηκε ποτέ. Κάθε τους συνάντηση μοιάζει διαφορετική, αλλά η ιστορία είναι ίδια. Στο Crown Jewel αν και το ματς είναι για αυτόν τον υπερμεγέθη τίτλο με το όνομα του event, η ουσία ήταν πολύ μεγαλύτερη.

Αυτή τη φορά δεν μάχονταν δύο εχθροί, αλλά δύο άνθρωποι που είχαν συμμαχήσει πριν έναν χρόνο, είχαν κερδίσει τον απόλυτο κακό της εταιρίας, αλλά πλέον ο Seth έμοιαζε να έχει γυρίσει στις παλιές του συνήθειες όσο ο Cody κρατούσε σταθερές τις αξίες του. Το αποτέλεσμα φυσικά ήταν αυτό που αναμέναμε. Ένα ματς με τρομερό pacing, φοβερά near falls και τον Seth να καταφέρνει επιτέλους να υπερισχύσει του μεγάλου του αντιπάλου.

19. Darby Allin, Roderick Strong and The Conglomeration vs Death Riders – AEW Dynamite Blood and Guts

Το πρόβλημα που είχα πάντα με τα Blood and Guts έναντι των Wargames ήταν ότι έμοιαζαν πιο χαοτικά. Το κλουβί ήταν μεγαλύτερο, η βία ήταν περισσότερη και κάπου ανάμεσα στα spots χανόσουν. Ε λοιπόν όχι φέτος. Αυτή τη φορά το Blood and Guts ήταν πολύ καλύτερο και πιο ισορροπημένο σε σχέση με άλλες χρονιές. Ο Darby Allin είναι πλέον συνηθισμένος στο να κάνει ακρότητες, ενώ ο Roderick Strong δίνει πολλή σταθερότητα, αν και απόλυτος πρωταγωνιστής γίνεται ο Kyle O’ Reilly.

Ο O’ Reilly είναι πραγματικά υπέροχος σε όλη την κόντρα με τον Moxley που προσπαθεί πολύ να τον ανεβάσει όπως έκανε και με άλλους σταρ φέτος. Ταυτόχρονα και οι πιτσιρικάδες των Death Riders δείχνουν ό,τι αξίζουν. Τα spots πέφτουν βροχή, η βία είναι ένα κλικ κάτω από πέρυσι και αυτό βοηθάει, η μία φατρία φέρνει ωμή βία και οι αντίπαλοι φέρνουν τεχνική. Το αποτέλεσμα φυσικά είναι ένα ματς όπου όλοι έχουν ρόλο, όλοι έχουν στιγμές

18. Motor City Machine Guns vs DIY vs Street Profits – WWE Smackdown

Τεράστιο έγκλημα ότι σε μια Wrestlemania με δύο βραδιές, αυτό το ματς δεν βρήκε χώρο στην κάρτα. Οι τρεις ομάδες μάλλον το πήραν πατριωτικά και φρόντισαν να μας δώσουν ένα φοβερό TLC από τα παλιά, έχοντας βέβαια και την άνεση του χρόνου μαζί τους. Οι Motor City Machine Guns έφεραν την εμπειρία, οι Street Profits την ενέργεια και οι DIY λειτούργησαν ως συνδετικός κρίκος σε όλο αυτό.

Τα spots με τις σκάλες είναι φανταστικά, αν και σε κάποια φάση έχουμε το απίστευτο σκηνικό με τον Montez Ford να χρησιμοποιεί το τεχνητό πόδι ενός οπαδού στις πρώτες σειρές που του το έδωσε. Η χημεία πάντως είναι τρελή και τα τραπέζια με τις καρέκλες προσθέτουν το αλατοπίπερο σε ένα ματς με τρελό ρυθμό που αποτίει φόρο τιμής και στα θρυλικά TLC των Hardys/Dudleys/Edge and Christian. Στη Wrestlemania θα έκλεβε τη βραδιά.

17. Will Ospreay and Swerve Strickland vs Young Bucks – AEW All In

Τι να πω εγώ για αυτό το ματς που να μην έχει γραφτεί; Από τη μία οι Young Bucks, μία από τις κορυφαίες tag teams με μοναδική ικανότητα να βρίσκει χημεία με κάθε ομάδα απέναντί της. Από την άλλη οι Swerve και Ospreay, δύο από τους καλύτερους παλαιστές της σημερινής εποχής. Αν και υπήρχε ο τίτλος των Bucks ως EVPs, στην πραγματικότητα λειτούργησε σαν ένα μεγαλύτερο statement.

Η αθλητικότητα όλων των εμπλεκόμενων, η ταχύτητα με την οποία λειτουργούν και η φαντασία που έχουν κατά τη διάρκεια του ματς δημιουργούν έναν εκρηκτικό συνδυασμό. Υπάρχουν κάποια σημεία στο ματς που χρειάζεται να πάρεις ανάσα να χωνέψεις τι ακριβώς ήταν αυτό που είδες και να το επεξεργαστείς. Το happy ending της ιστορίας μπροστά σε ένα τεράστιο κοινό λειτουργεί σαν λύτρωση. Απλά υπέροχο.

16. Hangman Page vs Kyle Fletcher – AEW All Out

Αυτό το ματς με κέρδισε λίγο υπόκωφα. Ήρθε σε μια πολύ μεταβατική περίοδο όπου οι Swerve και Ospreay είχαν βγει νοκ άουτ και ο Hangman ήθελε έναν δυνατό αντίπαλο για το επερχόμενο All Out. Enter Kyle Fletcher. Ο νεαρός Αυστραλός που είχε κερδίσει πρόσφατα το TNT Championship πήγαινε για την απόλυτη έκπληξη και να γίνει διπλός πρωταθλητής.

Δεν τα κατάφερε, αλλά ο αγώνας μας έδειξε πάρα πολλά πράγματα. Πρώτον ότι ο Hangman Page είναι μάλλον ο καλύτερος άνδρας παλαιστής αυτήν την περίοδο, έχοντας βρει χημεία με κάθε αντίπαλο. Δεύτερον ο Fletcher είναι ένας από τα μεγαλύτερα ταλέντα αυτή τη στιγμή με φοβερό μέλλον μπροστά του. Ήταν ένα ματς με πολύ δυνατά χτυπήματα και που σταματούσε στα σωστά σημεία, μεγάλο σε διάρκεια χωρίς να κάνει κοιλιά. Σίγουρα όχι το τελευταίο μεταξύ των δύο.

15. The Wyatt Sicks vs Andrade and Rey Fénix vs #DIY vs Fraxiom vs Motor City Machine Guns vs The Street Profits – WWE Summerslam

Σε αντίθεση με τη Wrestlemania, το WWE δεν την πάτησε με τους tag team τίτλους στο Summerslam και φρόντισε το TLC για τους tag team τίτλους να βρει θέση στην κάρτα. Οι ίδιες ομάδες συμμετείχαν συν τους εξαιρετικούς ανερχόμενους Fraxiom, τους εντυπωσιακούς Andrade και Rey Fenix και τους Wyatt Sicks που πρόσφεραν σκληράδα και δύναμη.

Αν και ακούγεται πολύ χαοτικό, το αποτέλεσμα είναι απίστευτο. Οι Wyatt Sicks δίνουν μια πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα, οι Fraxiom και οι δύο Μεξικάνοι φέρνουν περισσότερα high flying spots, οι συνδυασμοί μεταξύ των έξι ομάδων είναι εκρηκτικοί. Είναι τόσο πλούσιο που ανά σημεία πρέπει να διαλέξεις που θα εστιάσεις και να χάσεις άλλα εντυπωσιακά πράγματα γύρω από το ring. Ένα ματς γεμάτο ωραίες στιγμές που θα σε εντυπωσιάσει και δε θα σε κάνει σε κανένα σημείο του να το βαρεθείς.

14. CM Punk vs Seth Rollins vs Roman Reigns – WWE Wrestlemania 41

Ήμουν αρκετά κατά του να λάβει χώρα η συγκεκριμένη ιστορία θεωρώντας πως και οι τρεις πάνε χαμένοι σε μια μεταξύ των κόντρα. Εν μέρει ισχύει, ωστόσο το main event της πρώτης βραδιάς της Wrestlemania μας έδωσε ένα πραγματικά σπουδαίο ματς. Ο Roman Reigns λειτουργεί σαν ο ιδανικός glue guy ανάμεσα σε Punk και Rollins που κατά τη γνώμη μου δεν είχαν ιδιαίτερη χημεία και το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά triple threat matches των τελευταίων χρόνων.

Η ομορφιά είναι στις ιστορίες που έχουν ο ένας με τον άλλον. Η ένταση μεταξύ Punk και Seth, η διαχρονική κόντρα Seth με Roman και η διαφορά φιλοσοφίας μεταξύ Punk και Roman. Σε πάρα πολλά σημεία νιώθεις την ένταση, το μίσος και τον κρυφό σεβασμό που έχουν ο ένας για τον άλλον. Οι τρεις τους φρόντισαν να δώσουν μια μοναδική παράσταση και ένα φοβερό τέλος που ειδικά στην κόντρα των δύο πρώην μελών της Shield θα συμβάλλει πολύ μελλοντικά. Ή μάλλον αυτό ελπίζω. Όπως και να ‘χει, είναι σπουδαίος αγώνας.

13. Kyle Fletcher vs Mike Bailey – AEW Dynamite Winter Is Coming

Ένα μεγάλο κακό του Continental Classic είναι ότι γίνεται Δεκέμβρη και έχει ματσάρες που δεν προλαβαίνω να βάλω στα τοπ της χρονιάς. Αυτό το ματς ωστόσο βρήκε μια θέση στη λίστα, γιατί είναι ένας από τους πιο καθαρούς αγώνες της χρονιάς. Όχι παρεμβάσεις, είκοσι λεπτά χρόνος και δύο από τους καλύτερους νέους παλαιστές της εποχής τους να μάχονται μέχρι τελικής πτώσης.

Το C2 είναι ο ορισμός του τουρνουά που δεν χρειάζεσαι πολλή ιστορία, απλά βάζεις wrestlers με τελείως διαφορετικά στυλ και βλέπεις τις κόντρες τους. Οι κλωτσιές, το high flying στυλ και η εκρηκτικότητα του Bailey βρήκαν την τέλεια ισορροπία με τη δύναμη και το timing που έχει στις κινήσεις του ο Fletcher. Προσωπικά αγαπάω τέτοια ματς που οι δύο αντίπαλοι τα δίνουν όλα με συνεχή counters και γρήγορο ρυθμό, οπότε δε γινόταν να μη μπει στη φετινή λίστα.

12. Kenny Omega and Will Ospreay vs Konosuke Takeshita and Kyle Fletcher – AEW Grand Slam Australia

Ήταν λίγο κακογραμμένο και απότομο το πως οι πρώην εχθροί Omega και Ospreay αποφάσισαν να συμμαχήσουν, ωστόσο το ματς των δύο πρώην πρωτοκλασάτων μελών της Don Callis Family απέναντι στα τωρινά της αστέρια ήταν φανταστικό. Πάτησε μάλιστα στις ήδη υπάρχουσες κόντρες Omega/Takeshita και Ospreay/Fletcher που επίσης μας είπαν εξαιρετικές ιστορίες φέτος.

Το ταλέντο υπάρχει περίσσιο σε αυτό το ματς και η χημεία όλων των παλαιστών μεταξύ τους είναι αδιαμφισβήτητη. Τα counters και τα transitions βγαίνουν πολύ γρήγορα και φυσικά, τα spots με high flying κινήσεις αποτελούν το highlight και σε κάθε σημείο του νιώθεις πως όλο αυτό είναι κάτι τόσο ξεχωριστό και τόσο μοναδικό που απλά σε παρασύρει στη δίνη του. Σπάνια θα δούμε ένα tag team match που θα υπάρχει τόση έκρηξη και τόση χημεία χωρίς έστω μία από τις δύο ομάδες να είναι tag team. Αλλά όταν έχεις τόσο εξαιρετικούς παλαιστές, πως να πάει κάτι λάθος;

11. Konosuke Takeshita vs Kenny Omega – AEW Revolution

Είχαν ξανασυναντηθεί αυτοί οι δύο στο παρελθόν, ωστόσο αυτή τη φορά υπήρχε μια μεγάλη διαφορά. Στο Revolution της φετινής χρονιάς ο Omega δεν είχε απέναντι του τον άγουρο Takeshita του DDT, αλλά έναν ανερχόμενο σταρ που το στυλ πάλης του θυμίζει πολύ τον ίδιο. Αναμενόμενα λοιπόν αυτή η κόντρα και το συγκεκριμένο ματς ήταν μάλλον η τελική εξέταση για τον Ιάπωνα ότι ανήκει σε αυτό το επίπεδο.

Φυσικά και τα κατάφερε. Ο Omega είναι το απόλυτο μέτρο σύγκρισης και βρήκε απέναντι του έναν παλαιστή που μπόρεσε να τον κοιτάξει στα μάτια κι ας έχασε. Ήταν ένα σκληρό ματς, με wrestling της ιαπωνικής σχολής με πολύ δυνατά χτυπήματα, πολλά V triggers, αρκετά powerbombs και φυσικά ένα φινάλε με εκρηκτικό ρυθμό και υπέροχα near falls. Σπουδαίος αγώνας αν και ήθελα λίγο καλύτερο τέλος.

Αυτό ήταν και το δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας για τα καλύτερα ματς της χρονιάς. Κάπου εδώ αποχαιρετούμε το Ranking για το 2025 και τα λέμε τις πρώτες μέρες του 2026 με την πρώτη δεκάδα!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2025, Θέσεις 20-11 appeared first on anthem.gr.

Το 2025 τελειώνει και μαζί του πάντα έρχεται η τριπλέτα του Ranking με τα τριάντα καλύτερα ματς της χρονιάς. Μιας χρονιάς που χαρακτηρίστηκε από το μετριοκακό retirement tour του John Cena, την είσοδο του WWE στο Netflix που μας έκανε τη ζωή πιο εύκολη, τη συνεργασία του TNA με το WWE σε πολλά events, την βελτίωση του storytelling του AEW και πολλά ακόμα.

Φέτος λόγω χρόνου παρακολούθησα κυρίως τις δύο μεγάλες εταιρίες και λίγο το NJPW. Ούτως ή άλλως ματς από TNA, MLW και NWA δύσκολα θα κατέληγαν στις λίστες. Όπως έχω ξαναπεί, αυτή είναι μια υποκειμενική λίστα και έτσι πρέπει να την διαβάσετε και να μου πείτε τις προτάσεις σας. Προσπάθησα να έχω μια ισορροπία στις επιλογές μου χωρίς να κρύβω ποιο στυλ wrestling μου αρέσει περισσότερο και παρακολουθώ πιο ευχάριστα.

Όπως έγραψα και πέρυσι: “Δεν είμαι ο Meltzer, δεν είμαι κάποιο πληρωμένο μποτάκι πολυεθνικής που σπάει μπάλες στο Τουίτερ, είμαι απλά ένας τύπος που βλέπει wrestling και γουστάρει.” οπότε αυτά είναι τα τριάντα ματς που επέλεξα εγώ. Στις εισαγωγές των επόμενων δύο μερών θα μιλήσουμε λίγο για τα events της χρονιάς και φυσικά το retirement tour του προσωπικού μου GOAT John Cena. Μέχρι τότε πάμε να δούμε τις δέκα πρώτες ματσάρες στις θέσεις 30-21!

30. Fraxiom vs Josh Briggs and Yoshiki Inamura –  NXT Vengeance Day

Πρώτη μας επιλογή για σήμερα και θα πάμε με το μοναδικό NXT match της λίστας καθώς είδα λιγότερα shows από το αναπτυξιακό brand σε σχέση με άλλες χρονιές. Σε αυτό το ματς πάντως πρέπει να πω ότι πέρασα φανταστικά. Οι Fraxiom είναι μια από τις πιο ταλαντούχες νέες ομάδες όλου του WWE. Από την άλλη πλευρά ο Josh Briggs είναι ανερχόμενο ταλέντο και ο Yoshiki Inamura φέρνει το ιαπωνικό vibe που μου αρέσει πολύ.

Το highflying στυλ των πρώτων ταίριαξε τέλεια με τις power moves των δεύτερων με αποτέλεσμα να υπάρχει η κατάλληλη χημεία και ο τέλειος ρυθμός. Ένα tag team match όπως θα έπρεπε να είναι τα περισσότερα στο WWE, δηλαδή να έχει όλα τα στοιχεία που κάνουν ωραίο το wrestling.

29. Mark Briscoe vs Kyle Fletcher – AEW Full Gear

Με κάποιον περίεργο τρόπο, ο Mark Briscoe βρέθηκε φέτος να έχει μια μεγάλη κόντρα με τον Kyle Fletcher, ένα από τα πιο λαμπερά ανερχόμενα αστέρια της βιομηχανίας. Επειδή είχαν δώσει αρκετά ματς μεταξύ τους, αυτό αποφασίστηκε ως φινάλε και πραγματικά κράτησαν το καλύτερο για το τέλος. Ήταν η κόντρα φάσεων καριέρας με τον βετεράνο να παρασύρει τον πιτσιρικά σε ένα ματς που έδωσε περισσότερη βάση στη βία και τα ωραία spots παρά στην τεχνική.

Σε κάνει πολλές φορές να αναφωνήσεις, να ενθουσιαστείς, να φωνάξεις από την ένταση. Είναι η πιστοποίηση ότι ο Briscoe βρίσκεται σε μια εξαιρετική στιγμή για τη σόλο καριέρα του και ότι ο Kyle Fletcher θα εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτερους παλαιστές της γενιάς του.

28. John Cena vs Gunther – WWE Saturday Night’s Main Event XLII

Το έχω φρέσκο στη μνήμη μου αυτό το ματς και αν δεν ήταν η απόσυρση του Cena, λογικά δε θα έμπαινε στην τριαντάδα. Ωστόσο είναι ο αγαπημένος μου παλαιστής απέναντι στον εξαιρετικό Gunther και προφανώς αποκτά αυτόματα ενδιαφέρον. Το pacing του ματς είναι σχετικά αργό με τον Gunther να δείχνει πως ελέγχει απόλυτα τον Cena και κάθε comeback του GOAT να μοιάζει πιο απελπισμένο από το προηγούμενο.

Τελικά είχαμε ένα από τα πιο σοκαριστικά τέλη που έχουμε δει ποτέ. Έχω γράψει τις ενστάσεις μου εδώ, αλλά αυτό που μένει είναι το τέλος μιας σπουδαίας καριέρας και η παραίτηση ενός ανθρώπου που δεν παραιτούνταν ποτέ. Σπουδαίο ματς και για τους δύο.

27. Golden Lovers, Darby Allin, Hiroshi Tanahashi and Will Ospreay vs Death Riders, The Young Bucks and Gabe Kidd – AEW x NJPW Forbidden Door

Αρχικά αυτό το ματς είναι εντυπωσιακό που έγινε με τόσους τραυματισμούς που αντιμετώπιζαν στην πλευρά των καλών. Λέει πολλά για την ποιότητα τους ωστόσο πως κατάφεραν να μας ανταμείψουν με κάτι αντάξιο για να μπει στη λίστα. Μιλάμε για pure Forbidden Door chaos.

Τα spots έπεφταν βροχή, ο Darby Allin και ο Will Ospreay σε έκαναν να νομίζεις ότι μάλλον δεν σκέφτονται την καριέρα τους και ο Tanahashi, αν και πλέον πιο αργός από ποτέ, προσέθεσε κύρος και συναίσθημα ανάμεσα στο spotfest που είχε στηθεί. Τέτοια ματς αξίζει να τα βλέπεις σαν αγνός φίλος του wrestling και όχι ως κριτικός. Το νόημα είναι ότι είδαμε μαζί βετεράνους και ανερχόμενους σταρ σε έναν εντυπωσιακό αγώνα με πολύ συναίσθημα.

26. Cody Rhodes vs John Cena – WWE Summerslam

Αυτό το ματς έπρεπε να το δω αρκετές φορές για να το εκτιμήσω κυρίως γιατί πραγματικά το παρακάνει με τα finishers και τα kick outs. Όμως αυτό το booking είναι ολόσωστο, αφού είναι ο τρόπος του να καλύψεις την έλλειψη χημείας που είχαν Cody και Cena στη Wrestlemania. Σε αυτό το ματς έχουμε τη μάχη των δύο σπουδαιότερων καλών της γενιάς τους.

Είναι η μάχη του μέντορα με τον μαθητή, του φαν με το είδωλό του και το face turn του Cena βοήθησε σε αυτήν την κατεύθυνση. Δεν χτύπησαν στον ρυθμό, αλλά στο storytelling με κάθε kick out να έχει ειδικό βάρος και κάθε finisher να συμβάλλει σε όλη αυτήν την ένταση. Το τέλος που άξιζε στην κόντρα των δύο.

25. CM Punk vs Gunther – WWE Summerslam

Ήταν ένα περίεργο δίδυμο για παγκόσμιο τίτλο αυτοί οι δύο και τελικά το ματς τους δε με απογοήτευσε καθόλου. Σε θέμα ρυθμού ταιριάζουν οι δυο τους αφού δίνουν περισσότερο βάρος στην τεχνική, αλλά κατά τ’ άλλα διαφέρει πολύ το στυλ πάλης τους. Το ματς χτίζεται γύρω από το concept της φθοράς. Ο Gunther ποντάρει στην διαφορά της ηλικίας τους και έχει σκοπό να καταστρέψει αργά και σταθερά τον αντίπαλό του.

Ο Punk πάλι απαντά με την εμπειρία του και το timing του σε κάθε κίνηση κάνοντας ωραία submissions. Εκτιμώ ιδιαίτερα να υπάρχουν τέτοια ματς που σου δείχνει τη σύγκρουση σε δύο στυλ και φιλοσοφίες και

24. Kevin Owens vs Sami Zayn – WWE Elimination Chamber

Ό,τι και να κάνουν αυτοί οι δύο πάντα θα είναι ιδιαίτερο, πάντα θα είναι όμορφο, πάντα θα έχει αυτήν την ιδιαίτερη αίσθηση ότι παλεύουν δύο αδερφικοί φίλοι. Σε κάθε κόντρα τους, ο KO και ο Sami από τις μέρες του Ring of Honor έδειχναν την χημεία και την εμπιστοσύνη που έχουν ο ένας στον άλλον. Δε θα μπορούσε να γίνει κάτι λιγότερο στο ματς του Elimination Chamber.

Με τον KO να αποτελεί πλέον έναν από τους πιο δυναμικούς κακούς της εταιρίας, η ιστορία της ρήξης με τον κολλητό του άρχισε να απορρέει πολύ φυσικά και με τον ίδιο τον Owens να έχει επιχειρήματα για να είναι εκνευρισμένος με τον φίλο του. Ωραίος ρυθμός, πολύ δυνατά spots στα superplex και οι δύο φίλοι να χτίζουν διαρκώς την ένταση. Ίσως έλειψε λίγο το αίμα. Προσωπικά, πάντα θα έχω μια αδυναμία στα ματς αυτών των δύο. Έχουν τόση ιστορία και ψυχή που παρακαλάς να μας δώσουν πολλά ακόμα.

23. Anarchy in the Arena – Kenny Omega, Swerve Strickland, Willow Nightingale and The Opps vs Death Riders and The Young Bucks – AEW Double or Nothing

Το Anarchy in the Arena έχει εξελιχθεί ανά τα χρόνια σε ένα από τα αγαπημένα μου concepts στο wrestling. Προσπαθεί να συνδυάσει κάποιες πιο goofy στιγμές με σκηνές που έχουν αίμα και βία. Το φετινό AITR είναι πολύ χαοτικό και χρησιμοποιώ τη λέξη με την καλή έννοια. Με το που ακούγεται το Bodies των Drowning Pool από τα μεγάφωνα, ξέρεις πως θα επακολουθήσει κάτι γαμάτο.

Συνεχές brawling, σώματα να πέφτουν σε ακραία spots μέσα και έξω από το ρινγκ, ευφάνταστα όπλα δημιουργούν ένα feeling μεγαλύτερο από έναν απλό αγώνα. Η Willow ξεχωρίζει για την περσόνα της και το hardcore στυλ της, ο Omega είναι μετρονόμος για τον ρυθμό και κάθε ένας εξυπηρετεί τέλεια τον σκοπό του. Προσωπικά τέτοιου είδους ματς τα βάζω στη λίστα όχι επειδή είναι τέλεια, αλλά επειδή λειτουργούν ως εμπειρίες.

22. Men’s Elimination Chamber Match – WWE Elimination Chamber

Αυτό το ματς ήταν πραγματικά ένα από τα πιο σωστά δομημένα Chambers των τελευταίων χρόνων. Είχε αρκετούς έμπειρους superstars, αλλά και νεότερους σε ηλικία και ταυτόχρονα πολλές ιστορίες να πει, ιδίως χάρη στην παρουσία του Cena. Δεν είναι ένα ματς που σου μένει στη μνήμη λόγω του τελικού Cena vs Punk και του heel turn που ακολούθησε και σόκαρε τους πάντες.

Ακολούθησε τη σωστή συνταγή με κάθε είσοδο κάποιου σταρ να αλλάζει τις ισορροπίες και να φέρνει κάτι νέο στη σκακιέρα. Ο ρυθμός είναι πάρα πολύ καλός, τα spots καλοδουλεμένα, τα eliminations είναι πολύ καλά και φυσικά ο John Cena κλέβει την παράσταση στο τελευταίο του Elimination Chamber. Μακάρι να είναι και άλλες χρονιές εξίσου ισορροπημένα.

21. Toni Storm vs Mercedes Mone – AEW All In

Αυτό το ματς λειτουργεί γενικότερα ως μια πολύ δυνατή ιστορία. Από τη μία η Timeless Toni Storm, ο καλύτερος γυναικείος χαρακτήρας στο AEW και από την άλλη η Mercedes Mone, η απόλυτη belt collector. Αυτό που ουσιαστικά υποβόσκει είναι η ιστορία της Mone που μπορεί να κατακτήσει κάθε τίτλο εκτός του μεγάλου πρωταθλήματος της εταιρίας.

Οι δύο γυναίκες πραγματικά δίνουν μια απίστευτη παράσταση. Είτε στον αέρα, είτε με spots από τα σχοινιά και ωραία submissions, σε αυτό το ματς βλέπουμε δύο από τις καλύτερες wrestlers αυτών των ημερών να μάχονται μέχρι τέλους. Πιστεύω ότι έχουν πολλές ακόμα ιστορίες να πούνε και πολλά ακόμα ματς που θα εξερευνήσουν τη δυναμική τους.

Αυτό ήταν το πρώτο μέρος με τα καλύτερα ματς της χρονιάς, θα έρθουν άλλα δύο μέρη με τις θέσεις 20-11 και φυσικά την δεκάδα μας. Μέχρι τότε στείλτε μου γνώμες και την πρόβλεψή σας για το ποια θα είναι τα επόμενα!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2025, Θέσεις 30-21 appeared first on anthem.gr.

Καθώς λοιπόν φτάνουμε στο τέλος του 2024, η λίστα για τα τριάντα καλύτερα ματς της χρονιάς φτάνει κοντά στην τελική δεκάδα και περιμένω από όλους τις προβλέψεις σας και τα σχόλια σας για το ποια ματς θα βρίσκονται εκεί. Θα ήθελα να πω ότι γενικότερα δε μου αρέσουν καθόλου οι λίστες της χρονιάς να βγαίνουν αρχές Δεκέμβρη.

Ιδιαίτερα σε έναν μήνα που το WWE είχε το Saturday Night’s Main Event σε μια τρομερή επιστροφή και το AEW το Continental Classic, αποφάσισα να κλείσω την τριαντάδα μου κάπου στις 15 του μήνα. Έκτοτε ίσως μόνο το πρόσφατο Will Ospreay vs Darby Allin να έβαζα στη λίστα, αφού το μεν Continental Classic είναι πολύ κατώτερο του περσινού, ενώ το SNME εξελίχθηκε σε μια μεγάλη απογοήτευση (και τρελή χαμένη ευκαιρία κατ’ εμέ).

Όπως και να ‘χει, μια χαρά wrestling είδαμε φέτος και πάμε να δούμε ακόμα δέκα ματσάρες του 2024 που προσωπικά τις θεωρώ τις καλύτερες της χρονιάς!

20. Eddie Kingston vs. Bryan Danielson – AEW Revolution

Η ιστορία μεταξύ Eddie και Bryan εξελίσσεται πολύ καιρό στο AEW. Έχεις από τη μία τον απόλυτο σταρ του τεχνικού wrestling και από την άλλη έναν brawler που παρά τη σωματοδομή του μπορεί να προσφέρει πολύ σπουδαία ματς. Οι δυο τους είχαν κοντραριστεί και τα προηγούμενα χρόνια με τον Danielson να νικάει συνεχώς, ωστόσο αυτή τη φορά τα πράγματα είχαν πάρει άλλη τροπή.

Ο Kingston ήταν πλέον πρωταθλητής με τρεις ζώνες σε διαφορετικά promotions και έτσι η ιστορία έδειχνε ότι ο Danielson θα γίνει ο αλαζονικός heel που θέλει να δείξει στον αντίπαλο του πόσο ανώτερος είναι. Όλο το ματς έχει να κάνει με τον σεβασμό, δηλαδή τον Eddie να προσπαθεί να αποδείξει σε έναν ανώτερο παλαιστή ότι κι εκείνος είναι σπουδαίος και ότι επιτέλους μπορεί να τον κερδίσει. Ήταν από τις πολύ σπουδαίες στιγμές όταν ο Danielson έδειξε τελικά στον αντίπαλό του ότι αξίζει να βρίσκεται εκεί και του έδωσε το χέρι του. Κρίμα για τον Eddie που έχει έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό πλέον.

19. Sami Zayn vs Gunther – WWE Wrestlemania XL

Το δεύτερο It’s not a match, it’s a fucking moment της φετινής λίστας. Ο Triple H έστησε με τον Gunther τον καλύτερο Intercontinental champion όλων των εποχών. Η διαδρομή του ως πρωταθλητής είναι η καλύτερη που έχουμε δει με μερικά από τα καλύτερα ματς που έχουμε δει ποτέ για τον τίτλο, συνεχείς υπερασπίσεις και έναν πρωταθλητή που σέβεται την κληρονομιά του τίτλου.

Τι καλύτερο από το να τερματίσει αυτό το reign το απόλυτο αουτσάιντερ, ο άνθρωπος που συνεχώς ξεπερνάει τις προκλήσεις, δηλαδή ο Sami Zayn; Δεν είναι ένα μεγάλο ματς σε διάρκεια, αλλά κατακλύζεσαι από συναισθήματα αφού συμβαίνει στη μεγαλύτερη βραδιά της χρονιάς. Πριν βγει στη σκηνή, ο Kevin Owens εμψυχώνει με πάθος τον καλύτερο του φίλο. Και εκείνος βγαίνει έξω και κερδίζει ένα φαινομενικά ανίκητο τέρας. Κάποιες φορές τα crowning moments αξίζουν περισσότερο από ένα απλά σπουδαίο ματς και η νίκη του Zayn αποτελεί ένα τέτοιο.

18. Becky Lynch vs Rhea Ripley – WWE Wrestlemania XL

Η Becky και η Rhea έχουν υπάρξει πολύ αγαπημένες μου wrestlers σε πολλές φάσεις της καριέρας τους. Έπρεπε λοιπόν να συναντηθούν κάποια στιγμή και σε Wrestlemania και τι καλύτερο από το να βρεθούν στη μεγαλύτερη Wrestlemania όλων των εποχών. Η Rhea βρισκόταν στο απόγειο ενός εξαιρετικού reign που ήταν η απόδειξη γιατί είναι η κορυφαία γυναίκα της εταιρίας και η Becky σε μια φάση που σίγουρα μπορούσε να της δώσει την κορυφαία της υπεράσπιση.

Ο αγώνας ήταν τελικά το καλύτερο γυναικείο ματς που είδα φέτος με την Rhea να προσπαθεί να υπερισχύσει επί της Becky στη δύναμη και την Ιρλανδή να παλεύει ως το underdog που αγαπήσαμε μερικά χρόνια πριν για να ξεπεράσει ένα ακόμα μεγάλο εμπόδιο. Ένα σπουδαίο ματς σε μια σπουδαία βραδιά που ίσως στην πάροδο του χρόνου να ξεχάστηκε και κατ’ εμέ κακώς.

17. Sting and Darby Allin vs Young Bucks – AEW Revolution

Πόσα σπουδαία επιτεύγματα έχει στην πλάτη του ο τεράστιος Sting; Από την απόσυρση μέχρι την επιστροφή του στο ρινγκ, έχοντας πλέον μπει στα εξήντα, να κάνει ακραία spots και να λειτουργεί ως ο μέντορας του Darby Allin. Μπορούσε και να συνεχίσει, αλλά βλέποντας ότι με τα χρόνια θα γίνει πιο αργός, αποφάσισε να αποσυρθεί. Και κάπως έτσι κανονίστηκε ένα ματς τίτλου απέναντι στους αλαζόνες Young Bucks με τον Icon να έχει δίπλα του τον παλαιστή που θα αποτελέσει μεγάλο κεφάλαιο για το AEW σε λίγο καιρό.

Ο αγώνας έχει τις τρέλες του Darby Allin, τα συγκλονιστικά spots των Young Bucks και φυσικά έναν Sting να αποτίει φόρο τιμής σε όλη την καριέρα του έχοντας μαζί τους γιους του ντυμένοι παρελθοντικές εκδοχές του εαυτού του. Ειλικρινά από τα καλύτερα και πιο τρελά ματς απόσυρσης που έχω δει ποτέ, ένα αληθινά ξεχωριστό φινάλε για έναν αληθινά ξεχωριστό παλαιστή.

16. Will Ospreay vs Kazuchika Okada – NJPW Battle in the Valley

Το αντίο δύο εκ των σπουδαιότερων παλαιστών του New Japan Pro Wrestling στην εταιρία που τους πήρε νέους και τους μετέτρεψε σε σταρ. Η ιστορία Okada και Ospreay είναι από τις πιο υποτιμημένες στο NJPW με τον Ιάπωνα να φέρνει τον Άγγλο στην εταιρία για να γίνει μέλος του CHAOS πριν τελικά ο δεύτερος τον προδώσει για να φτιάξει την United Empire.

Οι αγώνες τους το 2021 και ειδικά η κόντρα τους το 2022 μας έδωσε μερικά από τα καλύτερα ματς που έχουμε δει την τελευταία δεκαετία. Με τον Ospreay να έχει υπογράψει στο AEW και τον Okada να τον ακολουθεί μέσα στη χρονιά, το NJPW μας έδωσε μια τελευταία παράσταση μεταξύ των δύο σπουδαίων παλαιστών που υπήρξαν πολύ καλοί φίλοι και ακόμα μεγαλύτεροι εχθροί. Η χημεία τους είναι αδιαμφισβήτητη και το ματς μας γύρισε πολλά χρόνια πίσω επαναλαμβάνοντας σεκάνς από προηγούμενες αναμετρήσεις τους.

15. Swerve Strickland vs Hangman Page – AEW All Out

Πόσες φορές έχεις δει ένα ματς ή μία κόντρα και να νιώθεις ότι αυτοί οι δύο wrestlers δεν τηρούν ένα απλό σενάριο. Αυτοί οι δύο πραγματικά μισιούνται. Η κόντρα των Swerve και Hangman κατάφερε στον απόλυτο βαθμό να μας πείσει για όλο αυτό. Ξεκίνησε πέρυσι, αλλά κλιμακώθηκε φέτος με τον Swerve να έχει φέρει τον αντίπαλο στα όρια του με όσα του είχε κάνει, αλλά κυρίως με τις νίκες του εναντίον του που έδειχναν ότι μάλλον ο Cowboy δεν μπορεί να τον κερδίσει.

Και ήρθε το All Out ίσως το πιο σκοτεινό PPV του AEW. Ο Hangman πήρε την εκδίκηση του. Όχι απλά καίγοντας το σπίτι που μεγάλωσε ο Swerve ως παιδί σε μια από τις πιο iconic στιγμές της χρονιάς, αλλά με τους δύο μέσα σε κλουβί τιμώρησε τον αντίπαλό του για όσα είχαν γίνει ένα χρόνο τώρα. Το φινάλε με την καρέκλα, με τη σύριγγα, με τα απίστευτα χτυπήματα και τον Millennial Cowboy να βρίσκεται εκτός εαυτού προκειμένου να πετύχει το pin, είναι ο λόγος που αγαπώ τόσο πολύ το hardcore wrestling.

14. Kazuchika Okada vs Bryan Danielson – NJPW Wrestle Kingdom 18

Το rematch που αξίζαμε φίλοι μου. Πέρυσι στο Forbidden Door μας έδωσαν σίγουρα έναν όμορφο αγώνα, αλλά ο τραυματισμός του Danielson δεν βοήθησε στο τέλος. Έτσι τον Ιανουάριο, στη μεγαλύτερη βραδιά της χρονιάς για το ιαπωνικό wrestling, οι δυο τους είπαν να το επαναλάβουν. Έμειναν υγιείς μέχρι το τέλος και μας χάρισαν έναν άρτιο αγώνα τεχνικά, με πολλά πράγματα που δε μπορούσαν να κάνουν λίγους μήνες πριν και είδαμε ένα ματς αντάξιο του πρεστίζ του Tokyo Dome και του Wrestle Kingdom. Ο αμοιβαίος σεβασμός και τα διαφορετικά στυλ πάλης, τα οποία ξεδίπλωσαν στο ρινγκ είναι ενδεικτικά του ταλέντου αυτών των δύο ανθρώπων.

13. Cody Rhodes vs Kevin Owens – WWE Bash in Berlin

Όπως είπα και στην εισαγωγή, περίμενα πολύ περισσότερα στο Saturday Night’s Main Event και απογοητεύτηκα. Μεταξύ μας αν και δηλώνω fanboy του Cody θεωρώ ότι το ιδανικό σενάριο εκείνης της βραδιάς θα ήταν ένα σοκαριστικό squash όπως αυτό που πέτυχε εναντίον του ο εκλιπών Brodie Lee για τον TNT τίτλο κάποια χρόνια πίσω.

Ωστόσο δε μπορώ να μην τιμήσω την αρχή μίας κόντρας που μοιάζει ότι θα μας απασχολήσει πολύ μέσα στο 2025. Η ιστορία του Cody Rhodes ως fighting champion απέναντι στον Kevin Owens, τον άνθρωπο που θεωρεί φίλο του, δίνοντας του έτσι μια ευκαιρία για τον τίτλο που ο ίδιος θεωρεί ότι δεν την αξίζει. Ο Triple H πρόσθεσε τη γαρνιτούρα κάνοντας μας να πιστέψουμε ότι το πολυπόθητο heel turn του KO θα ερχόταν είτε πριν το ματς είτε μετά από αυτό, αλλά τελικά έπρεπε να προστεθούν περισσότερα αφηγηματικά layers στην ιστορία. Το ματς πάντως είναι η απόδειξη ότι Cody και Owens είναι ανάμεσα στους καλύτερους παλαιστές του WWE αυτή τη στιγμή και η κόντρα τους μοιάζει πλέον πολλά υποσχόμενη.

12. Will Ospreay vs. Konosuke Takeshita – AEW Revolution

Η καλύτερη δυνατή επιλογή για τον Ospreay ερχόμενος στο AEW ήταν να δώσει έναν αγώνα με κάποιον από τη δική του φατρία, τόσο γιατί με τον Takeshita θα βρίσκανε εύκολα χημεία, αλλά και για να φυτευτούν οι σπόροι για το face turn του Άγγλου και τελικά την κόντρα με την Don Callis Family στην οποία άνηκε. Το ματς είναι πολύ επηρεασμένο από την ιαπωνική σχολή και απόλυτα λογικό αφού έχουμε έναν Ιάπωνα και έναν παλαιστή που ανδρώθηκε στην Ιαπωνία και έτσι τα near falls είναι πολλά, τα χτυπήματα πολύ δυνατά, οι ανατροπές και οι εναλλαγές σε κινήσεις τεράστιες και γενικότερα ήταν μια απολαυστική παράσταση δύο ανθρώπων που θα αποτελέσουν το μέλλον του AEW.

11. MJF vs Will Ospreay – AEW All In

Αυτές οι μίνι ιστορίες του AEW μου φαινόντουσαν πάντα πολύ ενδιαφέρουσες, ειδικά όταν η εταιρία μπλέκει δύο από τους καλύτερους παλαιστές της. Με τον MJF σε μια φάση που πρακτικά περιμένει την επιστροφή του Adam Cole για να συνεχίσουν την ιστορία τους και τον Ospreay σε ένα πολύ όμορφο reign ως International Champion, το καλοκαίρι βρήκε τους δύο να μάχονται για τον τίτλο.

Η ιστορία είναι διασκεδαστικότατη, με τον κλασικό heel MJF να θέλει να κάνει τον International τίτλο καθαρά αμερικάνικο και να οδηγηθούμε για μια ακόμα μεγάλη στιγμή του Ospreay με νίκη και επανάκτηση της ζώνης μπροστά στους συμπατριώτες του στο Λονδίνο. Είναι ένα τρομακτικά ποιοτικό ματς με το στυλ του MJF να προσαρμόζεται για ακόμα μία φορά άψογα απέναντι σε έναν τελείως διαφορετικό αντίπαλο και τους δύο να μας προσφέρουν ένα απολαυστικό θέαμα από τις επικές εισόδους μέχρι και το pin.

Αυτό ήταν και το δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας στους τριάντα καλύτερους αγώνες wrestling για το 2024. Το τρίτο και τελευταίο μέρος θα συμπέσει με την έναρξη του Raw στο Netflix τη νέα χρονιά, οπότε μην το χάσετε!

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2024, Θέσεις 20-11 appeared first on anthem.gr.

Το 2023 ήταν ίσως η πιο σημαντική χρονιά στη σύγχρονη ιστορία του pro wrestling. Ομολογώ πως φέτος δεν είδα τόσες εταιρίες και όσα σόου θα ήθελα. Είναι η πρώτη χρονιά που παρακολούθησα ελάχιστα NJPW και έχασα το G1 που είχε σταθερά 6-7 ματς στις ετήσιες λίστες μου. Δεν είδα καθόλου NWA, MLW και μικρά promotions που τιμούσα. Το Impact κάπου με κούρασε.

Από την άλλη πλευρά το WWE έχει μία συγκλονιστική αναβίωση υπό τον σπουδαίο Triple H. Από το 2022, ο Cerebral Assassin παρέλαβε χάος και διόρθωσε πάρα πολλές ιστορίες κάνοντας τες καλύτερες και πιο πρωτότυπες. Σίγουρα έκανε λάθη (δώσε ρε Trips τον τίτλο στον Cody να γουστάρουμε), αλλά κατάφερε κάτι τρομερό. Έκανε τα σπουδαία σόου του WWE ακόμα πιο σπουδαία βλέπε Wrestlemania γεμάτη matches of the year και κυρίως έκανε τα δευτερεύοντα σόου να μοιάζουν ξανά σημαντικά.

Κάποτε βλέπαμε Fastlane και θέλαμε να βγάλουμε τα μάτια μας και να τα κάψουμε. Τώρα είναι ένα πολύ ευχάριστο τρίωρο όπως και τα υπόλοιπα. Δε θα έχουν μέσα κανένα τρομερό ματς. Αλλά δε θα έχουν και σαπίλες. Όλη η κάρτα θα είναι μεστή και το σόου θα βλέπεται ευχάριστα. Το WWE έχει επανέλθει σε επίπεδο που είχαμε χρόνια να δούμε με την παραγωγή του να γίνεται ολοένα και καλύτερη.

Από την άλλη πλευρά είχαμε την κλασική γκρίνια για το AEW. Κυρίως από ανθρώπους που δεν το γουστάρουν εκ προοιμίου ή το άφησαν σε κακή περίοδο. Προσωπικά συνεχίζω να το απολαμβάνω. Το Collision είναι ένα πολύ όμορφο σόου, sports oriented όπως χρειαζόταν, τα ματς σε εβδομαδιαία βάση στο Dynamite είναι αρκετά καλά και επιτέλους αντί να προστατεύονται συνέχεια οι μεγάλοι σταρ σε κακά ματς με μετριότητες, τους βλέπουμε να κοντράρονται μεταξύ τους.

Παράδειγμα η εξαιρετική κόντρα του Hangman Page με τον Swerve Strickland. Το sports feeling ενισχύθηκε με το φανταστικό Continental Classic στα τέλη της χρονιάς. Το λάθος του AEW είναι να προσπαθεί ώρες ώρες με κάποιες ηλίθιες κόντρες και ματς να γίνει WWE. Δεν χρειαζόμαστε το WWE. Θέλουμε μια εναλλακτική του. Το WWE είναι εξαιρετικό σε αυτό που κάνει. Το AEW πρέπει να συνεχίζει να εκμεταλλεύεται το τρομερό του ρόστερ που μπορεί να δώσει ματσάρες και να αλλάξει την προσέγγιση σε ιστορίες.

Φέτος όπως είπα δεν είδα πολύ pro wrestling. Ελλείψει χρόνου για τα αφιερώματα στο anthem.gr αποφάσισα φέτος να μην έχουμε τοπ 30 ματς της χρονιάς. Φέτος θα σας βάλω ονομαστικά τις θέσεις 11-25 στο τέλος της λίστας και θα σας αναλύσω την αγαπημένη μου δεκάδα. Πάμε λοιπόν να δούμε τα 10 αγαπημένα μου ματς της χρονιάς.

10. Rhea Ripley vs Charlotte Flair – WWE Wrestlemania 39

Δύο ματς της Wrestlemania κονταροχτυπήθηκαν για μια θέση στη δεκάδα. Το ένα ήταν το απίστευτο triple threat για το Intercontinental Championship μεταξύ Gunther, Sheamus και Drew McIntyre. Ελλείψει γυναικείου αγώνα, είπα να προτιμήσω το Rhea Ripley vs Charlotte. Η Ripley είχε ένα εξαιρετικό 2023 με το ρόλο της στην Judgement Day να είναι καθοριστικός σε κάθε κόντρα της ομάδας επισκιάζοντας ότι το reign της είναι κάπως μέτριο. Δε φταίει βέβαια εκείνη, αλλά το επίπεδο του γυναικείου division στο Raw.

Όπως και να ‘χει, η νίκη της στο Royal Rumble ήταν απολαυστική και ήθελα οπωσδήποτε να τη δούμε ενάντια στη Charlotte προκειμένου να ολοκληρωθεί η ιστορία που είχε αρχίσει τρία χρόνια πριν. Εκείνη η ήττα στη Wrestlemania 36 aka τη WM της πανδημίας με είχε πονέσει πολύ ως φαν της Ripley. Πλέον με φουλ κόσμο σε ένα απίστευτο ματς με μια από τις πιο ταλαντούχες γυναίκες wrestlers, η Rhea τα κατάφερε και πέτυχε σπουδαία νίκη. Bonus η Charlotte που δε μπορούσε να κρύψει το χαμόγελο της μετά την ήττα της.

9. MJF vs Sammy Guevara vs Darby Allin vs Jack Perry – AEW Double or Nothing

Όταν είδα για πρώτη φορά τους τέσσερις Pillars του AEW να είναι μαζί στο ίδιο ρινγκ, δε μπορούσα να πιστέψω ότι η εταιρία θα έπαιρνε την απόφαση για Fatal 4 Way για τον παγκόσμιο τίτλο. Ο MJF είχε ξεκινήσει το reign του πολύ εντυπωσιακά και νομίζω ότι αυτήν την κόντρα τη χρειαζόταν πάρα πολύ. Ήταν ένα ματς που έπρεπε να δούμε πριν κάποιος εξ αυτών φύγει για κανά WWE και ήταν πολύ σημαντικό οι Allin, Perry και Guevara να πάρουν μια ευκαιρία στο main event ενός PPV.

Η ιστορία ξεκίνησε με πολύ ωραία promos και συνεχίστηκε με κωμικό στοιχείο όπως τη φιλία των MJF και Sammy πριν καταλήξουμε σε ένα καταπληκτικό ματς. Τέσσερα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στο pro wrestling συγκρούστηκαν και τα πήγαν περίφημα. Φοβερές κινήσεις, μερικές αξιομνημόνευτες στιγμές με αγαπημένη μου αυτή που όλοι τους χρησιμοποιούν το finisher του μέντορα τους και τα prospects του AEW απέδειξαν πως η δική τους ώρα είναι τώρα. Κρίμα που μόνο ο MJF συνέχισε τη χρονιά του εξίσου καλά.

8. The Usos vs Kevin Owens and Sami Zayn – WWE Wrestlemania 39

Το Bloodline Saga είναι ένα από τα καλύτερα storylines στην ιστορία του pro wrestling. Το πως ο Triple H πήρε τον Sami Zayn και από έναν χαρακτήρα-ανέκδοτο που έπαιζε έναν φαν της Bloodline, τον μετέτρεψε σε μέλος της ομάδας που τους πείθει όλους ότι τους αγαπάει, κοντράρεται με τον καλύτερο του φίλο και τελικά σπάει με τη φατρία του και επανενώνεται με εκείνον, πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάρια σεναρίου. Όχι pro wrestling, γενικά.

Όπως ήταν προφανές οι Zayn και Owens θα προκαλούσαν τους Usos και τα δύο παιδιά που κάποτε πάλευαν για μια χούφτα φανς στο Ring of Honor και το PWG βρέθηκαν στο main event του μεγαλύτερου σόου της χρονιάς. Ήταν ένα ματς συγκινητικό, ένα ματς με μεγάλες στιγμές, ένα ματς αντάξιο του main event της Wrestlemania. Και στο τέλος, σε μια σκηνή που θύμισε την παλιότερη κόντρα των Owens-Zayn, o Sami χτύπησε με το Helluva Kick τον Jey, τον άνθρωπο που ποτέ δεν τον εμπιστεύτηκε. Ο Jey έπεσε στην αγκαλιά του και ύστερα ο Sami τον ξαναχτύπησε. Και μετά το ξαναέκανε και τελείωσε το ματς. Το pro wrestling είναι μαγικό κάποιες φορές.

7. FTR vs Bullet Club Gold – AEW Collision

Το 2023 ήταν η χρονιά των FTR με ένα αρκετά καλό reign που τελείωσε βέβαια λίγο απογοητευτικά. Η μεγάλη έκπληξη βέβαια ήταν ότι το καλύτερο τους ματς φέτος δεν ήταν ούτε το rematch με τους Aussie Open στο Wrestledream (το περσινό τους στο Royal Quest ήταν νούμερο 22 στη λίστα), ούτε το τρίτο ματς της τριλογίας τους με τους Young Bucks (το περσινό τους ήταν νούμερο 6 στη λίστα). Αντιθέτως δεν ήταν ούτε με μια κανονική tag team με προυπάρχουσα χημεία.

Το καλοκαίρι λοιπόν ως μέρος του Collision το Bullet Club Gold ανέβαινε και οι FTR χρειαζόντουσαν μια τηλεοπτική κόντρα. Αντί των Gunns επιλέχθηκαν τα άλλα δύο μέλη της φατρίας, οι Jay White και Juice Robinson. Και οι δύο φανταστικοί wrestlers, ειδικά ο White, αλλά δεν είναι μια συνηθισμένη ομάδα. Αυτό που ακολούθησε ήταν απίστευτο. Δύο τεράστια σε διάρκεια ματς, το ένα two out of three falls όπου η τετράδα δείχνει να έχει τρομερή χημεία. Δύο ματς που παίζουν με την ψυχολογία σου και κλιμακώνονται φανταστικά. Δεν είναι τα αγαπημένα μου tag team matches όλων των εποχών. Αλλά είναι χαλαρά στο τοπ 3 από ματς σε εβδομαδιαίο σόου.

6. The Judgement Day and Drew McIntyre vs Seth Rollins, Cody Rhodes, Randy Orton, Jey Uso and Sami Zayn – WWE Survivor Series

Είναι τρομερό πως η Judgement Day από μια κριντζοομάδα υπό την ηγεσία του Edge, έγινε μία από τις καλύτερες heel φατρίες στο pro wrestling. Σε μια ιστορία που χτιζόταν μήνες, η κόντρα τους με τους faces του Raw έφτασε στο φινάλε της στο Survivor Series και μάλιστα σε Wargames. Θα μου επιτρέψετε να έχω μία άποψη. Όσον αφορά τη βία σε μεγάλες εταιρίες, το AEW έχει πολύ καλύτερα βίαια ματς. Ωστόσο η βία σε Wargames/Blood and Guts αγώνα στο WWE είναι κλάσεις ανώτερη και καμία εταιρία δεν το κάνει καλύτερα.

Σε έναν εκπληκτικό αγώνα με συνεχείς αλλαγές στην ψυχολογία, με πολύ δυνατά χτυπήματα, με απίστευτες εναέριες κινήσεις και την επιστροφή του σπουδαίου Randy Orton, οι καλοί κέρδισαν τους κακούς και έδειξαν έτοιμοι να προχωρήσουν σε μεταξύ τους κόντρες πλέον. Τα μικρά subplots όπως η σχέση των Uso/Zayn και Rollins/Rhodes βοήθησαν πολύ στην εξέλιξη της ιστορίας, αλλά και το ματς καθ’ αυτό θα μας μείνει ως ένα από τα καλύτερα Wargames όλων των εποχών.

5. The Usos vs Roman Reigns and Solo Sikoa – WWE Money in the Bank

Η αποκοπή του Zayn από τη Bloodline τελείωσε στη Wrestlemania και από εκεί και πέρα άρχισαν να φυτεύονται πολύ προσεκτικά οι σπόροι για τον Εμφύλιο της φατρίας. Ξεκινώντας από το Night of Champions όπου επιτέλους ο Jimmy έσπασε και επιτέθηκε στον αρχηγό του, ο Jey σιγά σιγά πείστηκε και σε ένα από τα καλύτερα φινάλε ever σε Smackdown, στήθηκε επιτέλους το ματς που θέλαμε να δούμε.

Οι δίδυμοι εναντίον του αδερφού τους και του Tribal Chief μπροστά στο φανταστικό αγγλικό κοινό της O2 Arena. To ματς ξεκινάει αργά όπως θέλαμε και μετά από μισή ώρα έχουμε ένα πραγματικό χάος. Και για ακόμα ένα ματς των Usos έχουμε ένα φανταστικό φινάλε με τα δύο αδέρφια να πετυχαίνουν το pin ενάντια στον Roman Reigns κάτι που είχε να συμβεί από το 2019. Αν αυτό ήταν το φινάλε, θα ήταν απίστευτο, αλλά δυστυχώς στο Summerslam ανατράπηκαν τα δεδομένα. Ωστόσο αυτό το ματς, αυτή η στιγμή θα μας θυμίζει πάντα γιατί αγαπήσαμε τόσο πολύ αυτήν την ιστορία.

4. Roman Reigns vs Sami Zayn – WWE Elimination Chamber

Κάποια ματς στο pro wrestling σε πληγώνουν με έναν δικό τους ιδιαίτερο τρόπο. Είναι η στιγμή που ξέρεις ότι αυτή η ιστορία έπρεπε να εξελιχθεί αλλιώς. Όλοι θέλαμε ο Cody να κερδίσει τον Reigns στην Wrestlemania. Αλλά όταν ο Zayn έφυγε από τη Bloodline, όλοι καταλάβαμε πως αυτή ήταν η στιγμή του. Δεν υπήρχε κάτι καλύτερο σεναριακά από το να εκθρονίσει εκείνος τον Tribal Chief. Και το ξέραμε ρε γαμώτο. Το ξέραμε ότι δε θα γίνει και πάλι ελπίζαμε.

Μπροστά στο παθιασμένο κοινό του Μόντρεαλ που έβλεπε το δικό του παιδί, ο Sami Zayn και ο Roman Reigns έδωσαν ένα σόου. Ένα από τα καλύτερα singles matches του WWE εδώ και χρόνια. Το WWE έκανε αυτό που έπρεπε. Μας έκανε πολλές φορές να πιστέψουμε ότι θα γίνει. Ότι ο Sami θα τα καταφέρει. Helluva Kicks, o Owens δίπλα του, το κοινό να ουρλιάζει. Ξέραμε ότι δε θα γίνει. Και μας έδωσαν αυτό το λίγο, τη μικρή υποψία ότι θα τα καταφέρει. Αν με ρώταγες μία μέρα μετά θα σου έλεγα ότι σιχαίνομαι αυτό το ματς. Μερικούς μήνες μετά, αναγνωρίζω ότι αυτή ήταν η κορυφή του WWE για το 2023.

3. Will Ospreay vs Kenny Omega – NJPW Wrestle Kingdom 17

Το NJPW δε συνηθίζει να μας δίνει τέτοιες ξαφνικές ιστορίες, αλλά η κόντρα του Ospreay και του Omega, δύο εκ των καλύτερων wrestlers όλων των εποχών έπρεπε να συμβεί. Η κόντρα του βετεράνου που έφυγε από την Ιαπωνία για να παλέψει στην Αμερική και του νέου σταρ που έμεινε πίσω και πήρε τα ηνία. Η κόντρα του απόλυτου ξένου του New Japan και του ανθρώπου που τον απογοήτευσε με όσα έκανε μετά από εκείνον.

Χωρίς τα φοβερά promos, οι δύο σταρ μίλησαν στο ρινγκ και έκαναν το US Heavyweight Championship να μοιάζει εξαιρετικά βαρύς τίτλος. Το ματς τους στην Ιαπωνία με ανησυχούσε για το αν οι δυο τους θα έχουν χημεία. Τελικά δεν είχαν απλά χημεία, αλλά παρέδωσαν ένα σεμινάριο για το πως ξεκινάνε, πορεύονται και τελειώνουν τα ματς στο wrestling. Με κινήσεις που σπάνια βλέπεις, με απίστευτη αθλητικότητα και στυλ βλέπουμε 35 απολαυστικά λεπτά που δύσκολα επαναμβάνονται. Ή ίσως και όχι.

2. MJF vs Bryan Danielson – AEW Revolution

O MJF χρειαζόταν ένα δυνατό πρώτο κρας τεστ ως ο heel παγκόσμιος πρωταθλητής. Έχοντας ως backstory ότι παλεύει πολύ λίγες φορές τον χρόνο, βρέθηκε απέναντι του το απόλυτο workhorse. Ο άνθρωπος που για να πάρει εκδίκηση για τον τραυματισμό του μέντορά του William Regal θα έκανε τα πάντα. Ο καλύτερος wrestler στον πλανήτη, ο Bryan Danielson. Για να τον προκαλέσει και να διαλέξει stipulation, o Danielson έδωσε επίσης ματσάρες σε εβδομαδιαία βάση με τους Takeshita, Bandido, Thatcher, Brian Cage και Rush. Wrestlers διαφορετικούς ή με παρόμοιο ρεπερτόριο που μάγεψαν δίπλα στον καλύτερο. Και αφού τα έκανε όλα επέλεξε stipulation.

Iron Man match. Όποιος πετύχει περισσότερα falls σε μια ώρα. Καταλαβαίνω για όποιον πει ότι άλλο Iron Man match μπορεί να του άρεσε περισσότερο. Αλλά ειλικρινά δεν υπάρχει σύγκριση. Ο Danielson παίρνει το πρώτο fall και κερδίζει δεύτερο μετά από DQ του αντιπάλου. Όμως το DQ τον έχει αποδυναμώσει και ο MJF ισοφαρίζει. Μετά από λίγο περνάει μπροστά. Ο Danielson ισοφαρίζει με την κίνηση του Regal, του μέντορα που ο αντίπαλος του τραυμάτισε. Ισοπαλία και ξαφνικός θάνατος. Ο MJF κερδίζει με την κίνηση παράδοσης του Danielson.

Τι ματς, τι απόλαυση ήταν να βλέπεις δύο από τους καλύτερους στον κόσμο να λένε μια ιστορία για 65 λεπτά. Να σου αλλάζουν συνέχεια την ψυχολογία, να σε μαγεύουν με τις κινήσεις τους, να χτυπιούνται για πάρα πολλή ώρα και να μη βαριέσαι ποτέ. Δεν ξέρω αν θα ξαναγίνει σύντομα κάποιο Iron Man match, αλλά αυτό έθεσε τον πήχη πάρα πολύ ψηλά.

1. Will Ospreay vs Kenny Omega – NJPW x AEW Forbidden Door

Τα ματς στο NJPW πάντα μου αρέσουν πολύ, αλλά έχουν ένα κακό. Το κοινό είναι αρκετά ήσυχο. Δεν έχουν την έκρηξη και τη φωνή των ευρωπαϊκών κοινών ή την ένταση των Αμερικάνων (όταν θέλουν). Ε βάλε τώρα το παθιασμένο κοινό του Toronto και όλα γίνονται καλύτερα. Το sequel του Will Ospreay vs Kenny Omega από το Wrestle Kingdom είχε μία μεγάλη σεναριακή εξέλιξη. Ο Don Callis, μακροχρόνιος φίλος και μέντορας του Kenny Omega, ο άνθρωπος που ήταν πλάι του στο ματς του Ιανουαρίου, τον είχε προδώσει και είχε συμμαχήσει με τον Ospreay.

Για τον Ospreay αυτό το ματς ήταν πολύ σπουδαίο. Έπρεπε να αποδείξει ότι μπορεί να κοντράρει τον Omega, ότι η πρώτη ήττα ήταν απλώς μια κακή μέρα και ότι ο ίδιος είναι το μέλλον του NJPW (και πλέον του AEW). Τελικά έχοντας περισσότερο χρόνο από το πρώτο ματς, οι Ospreay και Omega πρόσφεραν άλλο ένα σόου, ένα δεύτερο σεμινάριο απολαυστικού pro wrestling. Ίσως πιο βίαιο από την πρώτη τους συνάντηση, αυτό το ματς έκλεισε ένα από τα καλύτερα σόου της χρονιάς και με σχετική ευκολία ανέβηκε στην πρώτη θέση της λίστας μου για match of the year.

Ακολουθούν τα ματς που δεν προλάβαινα να αναλύσω και κατέληξαν στις θέσεις 11-25:

11. Gunther vs Drew McIntyre vs Sheamus – WWE Wrestlemania 39
12. Kenny Omega vs El Hijo Del Vikingo – AEW Dynamite
13. Bryan Danielson vs. Zack Sabre Jr. – AEW WrestleDream
14. Swerve Strickland vs Hangman Page – AEW Full Gear
15. The Elite vs Blackpool Combat Club Anarchy in the Arena – AEW Double or Nothing
16. Bianca Belair, Charlotte Flair, Shotzi, and Becky Lynch vs Damage CTRL – WWE Survivor Series
17. Bad Bunny vs Damian Priest – WWE Backlash
18. Kenny Omega vs Konosuke Takeshita – AEW All Out
19. Claudio Castagnoli vs Eddie Kingston – ROH Supercard of Honor
20. The Elite & Eddie Kingston, Tomohiro Ishii vs. The Blackpool Combat Club – NJPW x AEW Forbidden Door
21. The Elite vs House of Black – AEW Revolution
22. FTR vs Young Bucks – AEW All In
23. Hangman Page vs Jon Moxley – AEW Revolution
24. Bryan Danielson vs. Kazuchika Okada – NJPW x AEW Forbidden Door
25. Dijak vs Ilja Dragunov – WWE NXT Battleground

Εσάς ποια ήταν τα αγαπημένα σας ματς φέτος; Γράψτε μου στα σχόλια ή στείλτε μου μήνυμα. Το Ranking θα επιστρέψει το 2024!

The post Ranking: Τα καλύτερα wrestling matches του 2023 appeared first on anthem.gr.

Το Ranking ήταν στα πλάνα να γυρίσει εντός του 2022, αλλά δυστυχώς οι συνθήκες δεν βοήθησαν και έμεινε λίγο πίσω. Μην ανησυχείτε όμως γιατί η στήλη επανέρχεται μετά από δύο χρόνια με τρία ολοκαίνουρια άρθρα συν πολλά ακόμα αφού υπάρχουν ιδέες!

Wrestling λοιπόν. Μία περίοδο έβλεπα σχεδόν όλα τα promotions της Αμερικής και τα εβδομαδιαία σόου τους, αλλά πλέον κάποια πιο indy τα έχω κόψει ελλείψει χρόνου. Αποφάσισα λοιπόν να κάνω ένα καινούριο αφιέρωμα και μιας και το Unstable Show για τον CM Punk σας άρεσε να μιλήσω για τα αγαπημένα μου ματς φέτος.

Φέτος ο κόσμος του wrestling γνώρισε ένα απίθανο πρώτο εξάμηνο με τρομερές ματσάρες στο Wrestle Kingdom του NJPW, μια καλή Wrestlemania, δύο πολύ δυνατά πρώτα events για το AEW, καλά εβδομαδιαία σόου. Το δεύτερο εξάμηνο δεν το βρήκα εξίσου καλό, αλλά το WWE λόγω του σκανδάλου του ισχυρού άνδρα του, άλλαξε δημιουργική ομάδα.

Τα ηνία ανέλαβε ο Triple H, ένας θρυλικός παλαιστής και εμπνευστής ίσως του πιο σταθερά φανταστικού wrestling brand που είδαμε την προηγούμενη δεκαετία του NXT. Το προϊόν ανέβηκε πάρα πολύ δίνοντας μας δύο από τα καλύτερα PPVs της χρονιάς, το Clash at the Castle και το Survivor Series: Wargames. Το AEW είχε σκαμπανεβάσματα στην ποιότητα, αλλά συνέχισε να μας δίνει το ίσως καλύτερο εβδομαδιαίο σόου που παίζει αυτή τη στιγμή, το Dynamite.

Το αφεντικό του AEW, o Tony Khan αγόρασε και το θρυλικό ROH και χωρίς να έχει σταθερή τηλεοπτική παρουσία, τα τρία του events ήταν εξαιρετικά solid και κάποια είχαν Match of the Year contenders μέσα. Το NXT 2.0 έγινε ΝΧΤ και βελτιώθηκε λίγο σε σχέση με τους κάκιστους πρώτους μήνες του, αλλά οι ένδοξες μέρες του είναι στο παρελθόν. Τέλος το NJPW ξεκίνησε εξαιρετικά, αλλά γρήγορα έπεσε, υποψιάζομαι ότι όλο και περισσότεροι παλαιστές του προτιμούν να παλεύουν στην Αμερική σε σχέση με την Ιαπωνία.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Σαφώς η λίστα είναι 100% υποκειμενική. Ο καθένας έχει διαφορετικό γούστο στο wrestling. Δε μου αρέσει καθόλου το mainstream στυλ πάλης του WWE, αλλά θα βρείτε ματς του εδώ μέσα. Δεν τίμησα το NXT γιατί το προϊόν του το βρίσκω μέτριο προς καλό πλέον, ενώ προφανώς μου αρέσει το strong style της Ιαπωνίας και όλο το στυλ πάλης του AEW. Μην προσπαθείτε να αποδώσετε τις επιλογές μου σε φανμποϊσμό. Είναι τι μου αρέσει και σε αντίθεση με συντάκτες που δηλώνουν ότι βλέπουν WWE, AEW και πολύ λίγο από άλλα promotions, έχω τη χαρά να λέω ότι είδα πάρα πολλά promotions φέτος.

Πάμε λοιπόν να δούμε σήμερα τα ματς στις θέσεις 30-21!

30. Tyler Bate vs Trent Seven – WWE NXT UK

Ένα ματς που προετοιμαζόταν για πολλά χρόνια. Ο μέντορας και ο μαθητής ήταν εκεί από τις αρχές του NXT UK, ζήσαμε τις χαρές τους, τις λύπες τους, τις ματσάρες τους και μετά από μία μεγάλη ιστορία φτάσαμε στην προδοσία του Trent στον Tyler. Το τελευταίο ματς τους έμελλε να είναι για το μεγάλο πρωτάθλημα του brand και χωρίς να το ξέρουν ήταν και το τελευταίο ματς του NXT UK γενικά.

Το NXT Europe θα έρθει του χρόνου, αλλά οι δύο φίλοι μας έδωσαν μια σπουδαία τελευταία παράσταση και ο Tyler, ο πρώτος πρωταθλητής του NXT UK έμελλε να είναι και ο τελευταίος πριν τη συγχώνευση του τίτλου με το κύριο NXT Championship. Προτιμώ να μη θυμάμαι τι συνέβη μετά τη νίκη του, μόνο αυτό το συγκινητικό ματς με το αγγλικό κοινό να παραληρεί.

29. Tomohiro Ishii vs Minoru Suzuki – NJPW Windy City Riot

Αυτό το event στο Σικάγο ήταν από τα καλύτερα του NJPW στην Αμερική φέτος. Σε μια προσπάθεια τους να δείξουν το stiff style τους στο αμερικάνικο κοινό, δύο βετεράνοι wrestlers επιστρατεύτηκαν και έδωσαν μια εκπληκτική ματσάρα. Ishii και Suzuki χτύπησαν ο ένας τον άλλον ανελέητα με πολλά chops και φοβερές κινήσεις. Δεν ήταν το πρώτο ή το τελευταίο ματς τους, αλλά μια παράσταση σε ένα κοινό που χειροκρότησε τους δύο έμπειρους παλαιστές.

28. Moose vs Josh Alexander – Impact Wrestling Rebellion

Ο Josh Alexander έχει μια από τις καλύτερες ιστορίες στο wrestling αυτή τη στιγμή και η πλάκα είναι ότι έχει περάσει κάπως στα αζήτητα. Έχοντας καταφέρει επιτέλους να κερδίσει το Impact World Championship μετά από χρόνια προσπάθειας, έχασε από τον Moose μπροστά στα έντρομα μάτια της γυναίκας και του γιου του. Το Impact εκεί έδωσε ένα εξάμηνο reign στον σπουδαίο Moose και ο Alexander αναλώθηκε σε λίγο περιττές κόντρες, ώσπου μας το ξεπλήρωσαν με το rematch. Αληθινή ματσάρα με callbacks στην κόντρα τους και φυσικά μια υπέροχη στιγμή δικαίωσης για το πρώην μέλος της North.

27. Tomohiro Ishii vs Eddie Kingston – NJPW Capital Collision

Τι θα γίνει αν βάλεις δύο σπουδαίους, αλλά υποτιμημένους εργάτες του wrestling στο ρινγκ; Κόλαση. Ε αυτό έγινε και στη συγκεκριμένη περίπτωση με τον Ishii και τον Kingston να έρχονται σε σύγκρουση στην Ουάσινγκτον και να κερδίζουν το χειροκρότημα και τις εντυπώσεις. Τρομερό ματς με ανελέητα χτυπήματα και από τις δύο πλευρές, το οποίο ήταν απολαυστικό ειδικά αν είσαι φαν τους.

26. Shota Umino, Wheeler Yuta and Eddie Kingston vs Le Sex Gods and Minoru Suzuki – AEW x NJPW: Forbidden Door

Το Forbidden Door ήταν το αγαπημένο μου event φέτος, γιατί παρά τους τραυματισμούς είχε πάρα πολλά εξαιρετικά ματς από παλαιστές δύο αγαπημένων μου εταιριών. Δεν έχουν μπει πολλά στη λίστα, αλλά ποιοτικά το event ήταν εξαιρετικό. Αποφάσισα να βάλω το διασκεδαστικότερο ματς και αυτό ήταν το εισαγωγικό με τους Umino, Yuta και Kingston να έρχονται σε κόντρα με τους Suzuki και τους Jericho και Sammy Guevara aka Le Sex Gods. Συγκλονιστικά διασκεδαστικό ματς που απολαμβάνεις κάθε λεπτό του.

25. Jay White vs Kazuchika Okada – NJPW Dominion

Το main event του Dominion είναι πάντα must watch και το φετινό είχε μια τεράστια έκπληξη. Με τον Okada να φαίνεται ότι βρίσκει μετά από χρόνια τη φόρμα του νικώντας δύο ματσάρες στο Wrestle Kingdom του Ιανουαρίου και να υπερασπίζεται τον τίτλο του αποτελεσματικά, όλοι περιμέναμε ότι ο Jay White θα είναι η πρώτη πραγματική πρόκληση. Ο White έφαγε μεγάλο μέρος του 2021 παλεύοντας στις ΗΠΑ και κυρίως στο Impact, αλλά η επιστροφή του στην Ιαπωνία ήταν θεαματική. Από τα μεγαλύτερα beatdowns που θυμάμαι σε έναν πραγματικό μονόλογο απέναντι στον πρωταθλητή και golden boy του promotion. H ρεβάνς έρχεται στις 4 Ιανουαρίου στο Wrestle Kingdom και αναμένεται εντυπωσιακή.

24. Cody Rhodes vs Sammy Guevara – AEW Dynamite Beach Break

Τι ματσάρες είχε ο περσινός Γενάρης ακόμα και χωρίς Wrestle Kingdom… Λίγο πριν ο Cody Rhodes μας δώσει μια σπουδαία επιστροφή στο WWE μας έδωσε δύο θρυλικές στιγμές στο AEW, το promotion που βοήθησε στη δημιουργία του και που απέδειξε ότι είναι πραγματικός main eventer. Έκανε ένα σπουδαίο promo όπου θυμήθηκε πόσα πέτυχε και ύστερα έχασε το TNT Championship (ένα πρωτάθλημα που ο ίδιος έκανε σπουδαίο) από τον Sammy Guevara σε ένα από τα καλύτερα ladder matches που έχω δει προσωπικά. Ο Rhodes ήταν άτυχος φέτος, αλλά είναι σπουδαίος σε κάθε promotion που αγωνίζεται και το απέδειξε.

23. Jurassic Express vs reDRagon vs Young Bucks – AEW Revolution

Καμία εταιρία δεν παράγει εξίσου καλό tag team wrestling με το AEW. Αυτή η εταιρία μοιάζει να τελειοποιεί συνεχώς τη συνταγή της και φέτος μας πρόσφερε τρομερά tag team matches, six man tag team matches και μέσα σε όλα και απίστευτα triple threat. Ανάμεσα στα Swerve in our Glory vs Young Bucks vs Hobs and Starks και Swerve in our Glory vs Jurassic Express vs Hobs and Starks, το triple threat του AEW Revolution ήρθε λίγο πιο πάνω.

Και αυτό γιατί έχουμε την τους reDRagon με τους Young Bucks που υποτίθεται ότι ανήκουν στην ίδια φατρία να έρχονται εν τέλει σε κόντρα και όλα αυτά ενώ υπάρχει απίστευτη χημεία και μεταξύ τους, αλλά και με τους πιο νέους Jurassic Express με αποτέλεσμα να βλέπουμε ένα πραγματικά υπέροχο spotfest με κινήσεις και εναλλαγές σε pins. Το tag team wrestling μπορεί να γίνει εξαιρετικά διασκεδαστικό αν έχεις τέτοιες ομάδες.

22. FTR vs Aussie Open – NJPW Royal Quest

Αυτό το ματς θα μπορούσε να είναι ψηλότερα, αλλά η παραγωγή του ήταν κακή. Δηλαδή βρε New Japan έχεις ένα τέτοιο event στο Λονδίνο και το φιλμάρεις σαν ένα μέτριο indy event; Γιατί; Παρ’ όλα τα κακά του, το ματς ποιοτικά είναι εξαιρετικό με την FTR, την καλύτερη ομάδα στον κόσμο μακράν της δεύτερης να δίνει ακόμα ένα classic με διαφορετικό αντίπαλο. Οι Wheeler και Harwood έχουν κάνει τρομερά πράγματα φέτος κρατώντας τρία διαφορετικά πρωταθλήματα και αν και για το New Japan δεν ήταν πολύ ενεργοί, το ματς με τους ανερχόμενους Aussie Open δικαίωσε το promotion που τους εμπιστεύεται με το πρωτάθλημα του.

21. Team Belair (Bianca Belair, Alexa Bliss, Asuka, Mia Yim, and Becky Lynch) vs Team Bayley (Damage CTRL (Bayley, Dakota Kai, and Iyo Sky), Nikki Cross, and Rhea Ripley) – WWE Survivor Series: Wargames

Το Wargames έρχεται για πρώτη φορά στο main roster του WWE και αυτό ήταν μια καλή απόφαση. Τα ματς ποιοτικά δεν ήταν στο επίπεδο Match of the Year του NXT, αλλά πραγματικά ήταν τόσο φρέσκια πνοή για το κουρασμένο Survivor Series αυτά τα δύο Wargames. Στη λίστα μου θα βάλω το γυναικείο, γιατί πραγματικά μου άρεσε πολύ η ιστορία πίσω από αυτό, το πως μπήκανε μέσα στο ματς οι γυναίκες, οι κινήσεις, τα όπλα, γενικά ήταν από τα πιο φοβερά γυναικεία ματς φέτος.

Αυτή λοιπόν ήταν η πρώτη δεκάδα και την επόμενη εβδομάδα ετοιμαστείτε για τις θέσεις 20-11.

The post Ranking: Τα 30 καλύτερα wrestling matches του 2022, Θέσεις 30-21 appeared first on anthem.gr.