Κάθε Part του JoJo’s Bizarre Adventure είναι διαφορετικό από τα άλλα. Διαφορετικό στόρι, διαφορετική εποχή, διαφορετικοί χαρακτήρες. Και όπως είπαμε και στο Part 3, αλλάζει και ο τρόπος που γίνονται οι μάχες μέσα στην σειρά. Υπάρχουν 2 πράγματα όμως που κάνουν το anime adaptation του Diamond is Unbreakable τελείως διαφορετικό. Πρώτον, το art design παίρνει μια νέα στροφή, κάνοντας το σχέδιο των χαρακτήρων αρκετά πιο smooth από αυτό των προηγούμενων Parts. Και δεύτερον και κατά την γνώμη μου σημαντικότερο, είναι η αλλαγή στο τρόπο αφήγησης της ιστορίας.

Για όλους τους JoJo μέχρι στιγμής, η περιπέτεια τους είναι ένα ταξίδι. Από ένα σχετικά πρώιμο σημείο της ιστορίας, ο κεντρικός κακός είναι γνωστός, και ο κάθε πρωταγωνιστής μας μαζί με τους συμμάχους πρέπει να ξεκινήσουν μια διαδρομή, να φτάσουν στον κακό και με οποιαδήποτε θυσία να τον σταματήσουν. Αν και αυτή είναι η βασική δομή κάθε Part, η μονοτονία είναι εμφανής και κουράζει.(αν και ελάχιστα.)

Έτσι, στο Part 4, λοιπόν, έχουμε ίσως την πιο έξυπνη αλλαγή που έχει γίνει ποτέ στο JoJo. Πλέον, αντί για ταξίδι, έχουμε μια βουτιά στην καθημερινότητα μια πολύ μικρής και περίεργης πόλης στην Ιαπωνία, με το όνομα Morioh, και βλέπουμε την καθημερινή ζωή του κεντρικού JoJo του 4ου μέρους, Higashikata Josuke. Ο κεντρικός κακός της σεζόν δεν εμφανίζεται σχεδόν καθόλου στην αρχή, υπάρχουν πολλά αυτοτελή επεισόδια που απλά οι χαρακτήρες ζουν τις ζωές τους(σε κάποια άλλη σειρά θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως Filler, αλλά όχι εδώ, κάθε αυτοτελές επεισόδιο σε έβαζε όλο και περισσότερο στο κλίμα και τους ρυθμούς της Morioh και καθυστερούσαν το αναπόφευκτο τέλος αυτού του διαμαντιού.) και κάθε επεισόδιο που προχώραγε την κεντρική πλοκή έδινε, αν και μερικές φορές μικρά, Hints για το ποιο θα είναι το τελικό σημείο της πλοκής.

Αρκετά όμως με την εισαγωγή. Το Diamond is Unbreakable εκδόθηκε originally το 1992 και για πρώτη φορά στη σειρά ο Αράκι χρησιμοποιεί μελλοντική εποχή(1999) για να αφηγηθεί την ιστορία του. Το Part 4 θεωρείται αρκετά διαφορετικό από τους προκατόχους του, και μπορεί να εύκολα να αναρωτηθεί κανείς αν ξεπερνάει ή όχι τα προηγούμενα Part….

Bonus: Morioh Cho Radio

Ότι πρέπει για να μπει κάποιος στο κλίμα της Morioh σε κάθε επεισόδιο, και αξίζει ένα ‘ από μόνο του.

Extra Score: ‘

H ιστορία ξεκινά στην Morioh, με το Koichi Hirose, ένα απλό και ήσυχο λυκειόπαιδο, ξαφνικά να βλέπει τον Jotaro Kujo,(πρωταγωνιστή του Part 3) ο οποίος ψάχνει έναν τύπο με το όνομα Josuke Higashikata. Ο Koichi δίνει οδηγίες στο Jotaro να περιηγηθεί μέσα στην πόλη, αλλά ξαφνικά βλέπουν στο δρόμο μια παρέα από τριτοετή λυκειόπαιδα να παρενοχλούν ένα πρωτοετή λυκειόπαιδο, με ένα περίεργο κούρεμα, που κοίταζε μια χελώνα. Οι τριτοετείς αρχίζουν να φωνάζουν στο πρωτοετή, χτυπάν την χελώνα, και ένας από αυτούς κάνει το λάθος να κοροϊδέψει το κούρεμα του.

Έτσι το λυκειόπαιδο τα παίρνει, και μαθαίνουμε ότι έχει Stand, με το όνομα Crazy Diamond, με το οποίο δέρνει τους τριτοετείς και, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που έχει το Stand του, γιατρεύει την τραυματισμένη χελώνα. Το παιδί αυτό μαθαίνουμε πως είναι ο Josuke Higashikata, και ο Jotaro σπεύδει να του μιλήσει.

Του εξηγεί πως ο Josuke είναι ο γιος του Joseph Joestar, ο οποίος σε μια επίσκεψη του στην Ιαπωνία έκανε σχέση με μια Ιαπωνίδα(την μητέρα του Josuke), και ότι δικαιούται το 1/3 της περιουσίας των Joestar. O Josuke, όμως του λέει πως δεν τον ενδιαφέρει η περιουσία των Joestar, και ότι θα ήθελε να συνεχίσει να ζει μια ήσυχη ζωή με την μητέρα του. Ο Jotaro, όμως, του εξηγεί, πως δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος επίσκεψης του και ότι το Stand του Joseph εντόπισε έναν κίνδυνο μέσα στην πόλη, και αυτός ο κίνδυνος είναι ένας δραπέτης θανατοποινίτης με το όνομα Angelo, ο οποίος έφτασε στην Morioh πρόσφατα. Ο Josuke τις επόμενες μέρες θα αντιμετωπίσει τον Angelo και θα τον φυλακίσει μέσα σε έναν βράχο.

Περνώντας οι μέρες, ο Josuke με τον Koichi θα αρχίσουν να κάνουν όλο και περισσότερη παρέα, και μια μέρα θα βρεθούν έξω από ένα εγκαταλελειμμένο εμφανισιακά σπίτι. Σε αυτό το σπίτι ζουν τα αδέλφια Nijimura, τα οποία έχουν στην κατοχή τους ένα βέλος, το οποίο μπορεί να δώσει σε όποιον καρφώσει δυνάμεις Stand. O μεγαλύτερος αδελφός, Keicho, καρφώνει τον Koichi με το βέλος(με αποτέλεσμα ο Koichi να αποκτήσει Stand με το όνομα Echoes.) και τον απαγάγει μέσα στο σπίτι. Ο Josuke αντιμετωπίζει τον Okuyasu και τον Keicho με τα stand τους, the Hand και Bad Company, τους νικάει και σώζει τον Κoichi. Ξαφνικά, όμως, ένα Stand με το όνομα Red Hot Chili Pepper, εμφανίζεται, σκοτώνει τον Keicho, και κλέβει το βέλος. Ύστερα από αυτή την μάχη ο Okuyasu με τον Josuke γίνονται κολλητοί, και ψάχνουν με τον Koichi και τον Jotaro τον Red Hot Chili Pepper, για να σταματήσουν ότι και αν ετοιμάζει…

Score: 9/10 Αυτή είναι απλά η πλοκή των πρώτων επεισοδίων, και στην συνέχεια της σειράς θα υπάρξουν αρκετές ανατροπές.

Bonus: Stand Names

Κάθε Stand Name πλέον είναι ένα reference σε κάποια μπάντα ή κάποιο τραγούδι. Το Crazy Diamond και το Echoes είναι τραγούδια των Pink Floyd, το Bad Company είναι όνομα Μπάντας, και το Red Hot Chili Pepper είναι τόσο εμφανές που δεν θα πω τίποτα άλλο…

Extra Score: ‘

Το Diamond is Unbreakable έχει ένα αρκετά διαφορετικό στυλ από τα προηγούμενα μέρη. Πλέον οι χαρακτήρες δεν έχουν γωνίες στα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, και είναι σχετικά πιο στρογγυλά τα πρόσωπα τους. Τα χρώματα πλέον είναι πιο έντονα για να αντιπροσωπεύουν την ζωντάνια που υπάρχει μέσα στην πόλη, και γενικά το Design μοιάζει πιο απλό. Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι παραμένει το στυλ να είναι του JoJo. Είναι μια αλλαγή που έκανε το Part 4 πιο ευχάριστο να παρακολουθήσει κανείς, και βοηθάει στο να παρακολουθείς την πλοκή χωρίς να κουράζεται το μάτι.

Το animation quality παραμένει το ίδιο ποιοτικό με τα προηγούμενα επεισόδια, με καθαρά transition και χωρίς κολλήματα. Υπήρχαν μερικά flaws σε μερικά καρέ, αλλά με την κυκλοφορία του DvD version του Diamond is Unbreakable διορθώθηκαν.

Score: 10/10 Το καλύτερο art style που έχουμε δει στο JoJo’s Bizarre Adventure, που με το δικό του τρόπο κατάφερε να ξεχωρίσει και να μείνει αξέχαστο.

Πέρα από τους πρωταγωνιστές, το Diamond is Ubreakable έχει ένα αρκετά μεγάλο και diverse cast με χαρακτήρες. Πολλοί από αυτούς τους χαρακτήρες έχουν το δικό τους επεισόδιο και κάνουν επανεμφανίσεις σε κάποια σημεία του στόρι. Εδώ αξίζει να σημειωθεί, ότι περισσότεροι από αυτούς τους χαρακτήρες, ξεκινάνε σαν “κακοί” στο πρώτο επεισόδιο που εμφανίζονται και σε μετέπειτα επεισόδια μπορεί να βοηθούν τους κεντρικούς χαρακτήρες ή πολύ απλά να ζουν τις ζωές. 

Μεγαλύτερο παράδειγμα είναι ο Rohan Kishibe, ένας mangaka artist που πρόσφατα άρχισε να ζει στην πόλη. Με την δύναμη του Stand του, Heaven’s Door, πιάνει τον Koichi για να τον χρησιμοποιήσει ως έμπνευση για το έργο του. Μαζί με τον Josuke, όμως, καταφέρνουν να τον νικήσουν και να το στείλουν στο νοσοκομείο. Λίγα επεισόδια μετά, και ο Rohan Kishibe αρχίζει να γίνεται μέλος του κεντρικού cast και πλέον είναι ένας από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες των φαν.

Score: 10/10 Τόσοι πολλοί χαρακτήρες, και όμως παίρνουν τόσο screen time μέσα στην πλοκή, αρκετό για παρουσιαστούν μέσα στην σειρά.

Bonus: Κεντρικός Κακός

Χωρίς να θέλω να κάνω spoiler, ο κεντρικός κακός της σεζόν είναι τόσο διαφορετικός και ιδιαίτερος από τον Dio και τους Pillar Men, που μένει χαραγμένος στην μνήμη του κοινού. Από τα μέση της σεζόν και μετά, αρχίζουμε και βλέπουμε το κεντρικό κακό, έχει αρκετές δικές του στιγμές μέσα στα επεισόδια, και προσφέρει μια 2η περίεργη ματιά μέσα στην καθημερινότητα της Morioh.

Extra Score: ‘

To “Crazy Noisy Bizarre Town” από τους The DU και το “Chase” από τους Batta είναι τα δύο πρώτα opening Themes της σειράς. Το πρώτο σε βάζει δυνατά μέσα στο κλίμα της Morioh, ενώ το δεύτερο αφορά το κυνήγι που κάνουν οι πρωταγωνιστές για να πιάσουν τον κεντρικό κακό της σειράς.

Το “I want you” των Savage Garden είναι το πρώτο Ending Theme της σειράς και κάνει καλή δουλεία στο να κλείνει το κάθε επεισόδιο.

Και φτάνουμε στο “Great Days”, των Karen Aoki και Daisuke Hasegawa, που είναι το 3ο και 4ο opening της σειράς. Ναι, ένα τραγούδι τόσο επικό που χρησιμοποιήθηκε 2 φορές ως opening Theme.(Να σημειωθεί ότι σαν 4ο opening, ξεκινάει από διαφορετικό σημείο από ότι στο 3ο, για να συμβολίσει μια αλλαγή που έγινε προς τα τελευταία επεισόδια της σειράς.)

Score: 9/10 Καλό το “Great Days”, αλλά και πάλι δεν είναι το “Roundabout”

Bonus: Great Days Units Ver.

To 2o ending theme του Diamond is Ubreakable είναι το cover του “Great Days”, αλλά το τραγουδάνε όλοι οι προηγούμενοι τραγουδιστές των openings του JoJo’s Bizarre Adventure!

Extra Score: ”

To Diamond is Ubreakable είναι το πιο unique και υπέροχο Part του JoJo. Κάθε επεισόδιο σε κάνει να πιστεύεις ότι βρίσκεσαι σε μια αληθινή και ζωντανή πόλη, οι χαρακτήρες είναι ένας και ένας, και ο κεντρικός κακός έχει αφήσει την απεικόνιση του στα μυαλά όλου του κοινού.

Final Score: 9.5””’/10

Και έτσι φτάνουμε στο τέλος(για την ώρα) στο αφιέρωμα του JoJo Bizarre Adventure στο The Series Corner. Το Part 5: Vento Aureo παίζει κανονικά κάθε παρασκευή και σε μερικούς μήνες θα έχει φτάσει στο τέλος του, και μπορείτε τότε να περιμένετε το 5ο μέρος του αφιερώματος…

The post The Series Corner: JoJo’s Bizarre Adventure, Part 4: Diamond is Unbreakable appeared first on anthem.gr.

Το 1989 ήταν η χρόνια που σήμανε την μεγαλύτερη αλλαγή στις ιστορίες των JoJo, με το Stardust Crusaders ως το 3ο μέρος του JoJo’s Bizarre Adventure. Αυτή η αλλαγή ήταν τόσο καθοριστική που και μετά από 30 χρόνια, έχει παραμείνει στην πλοκή. Ποια ήταν αυτή η αλλαγή; Θυμάστε την Ενέργεια Χάμον, που χρησιμοποιούσαν οι χαρακτήρες στις μάχες τους; Πλέον, έκανε στην άκρη, και οι μάχες γίνονται μέσω των Stands. Τι είναι τα Stands; Είναι η ενσάρκωση του μαχητικού πνεύματος της ψυχής του κάθε ανθρώπου. Αυτή η ενσάρκωση είναι διαφορετική για κάθε άνθρωπο, με διαφορετικές ικανότητες και διαφορετική μορφή(από Ανθρωπόμορφη εμφάνιση μέχρι και την μορφή κάποιου οχήματος, τα όρια, αν υπάρχουν είναι λιγοστά.)

Τα Stands, όπως είναι λογικό στην αρχή, μπέρδεψαν το κόσμο. Κάποιοι τα λάτρεψαν, άλλοι δεν νοιαστήκανε, και υπήρχαν μερικοί που παράτησαν το JoJo για αυτό τον λόγο. Ένα πράγμα ήταν σίγουρο, τα Stands ήρθαν για να μείνουν.

Πέρα όμως από τα Stands, τι άλλο ήταν το Stardust Crusaders; Ήταν ένα ταξίδι, διαφορετικό από τα άλλα, διότι όσο σημαντική ήταν η διαδρομή, άλλο τόσο σημαντικό ήταν ο προορισμός. Μια διαδρομή, γεμάτη επικίνδυνους κακοποιούς, θανάσιμες παγίδες, και όλο το κόσμο να είναι εναντίων των πρωταγωνιστών.(Ναι, των.) Όμως, ήταν και μια διαδρομή γεμάτη επικές μάχες που μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο ήταν απρόβλεπτες, ξεκαρδιστικές σκηνές, και πλοκή που άφηνε το κοινό με μια τρύπα στην καρδιά όταν τελείωσε.

Επόμενος σταθμός για τις περιπέτειες των Joestar, η Ιαπωνία του 1989, με το πλέον Παππού Joseph Joestar, ύστερα από ένα μήνυμα από την κόρη του, Holly Joestar, να σπεύδει να την επισκεφτεί.(να σημειωθεί ότι ο Joseph δεν έχει ιδιαίτερη εκτίμηση για την Ιαπωνία και τους Ιάπωνες, καθώς ένας Ιάπωνας παντρεύτηκε την κόρη του.) Στο μήνυμα της, η Holly αναφέρει, πως ο εγγονός του, Kujo Jotaro, πήγε και κλείστηκε μόνος του οικειοθελώς στην φυλακή. Καταφθάνοντας στην φυλακή ο Joseph και πηγαίνοντας να μιλήσει με τον Jotaro, ο Jotaro του εξηγεί πως έκλεισε το εαυτό του στην φυλακή, φοβισμένος ότι θα κάνει κακό σε κόσμο, επειδή τον έχει κυριεύσει, κατά τον ίδιο, ένα κακό πνεύμα.

Με τα πολλά(και ύστερα από μια απόπειρα αυτοκτονίας του Jotaro για να αποδείξει την ύπαρξη του πνεύματος), ο Joseph του εξηγεί πως δεν τον έχει κυριεύσει κάποιο πνεύμα, αλλά έχει αποκτήσει ένα Stand(με το όνομα Star Platinum), το οποίο δημιουργήθηκε, λόγω της ξαφνικής επανεμφάνισης του Dio Brando, του Βαμπίρ που είχε αντιμετωπίσει πριν από εκατό χρόνια ο Jonathan Joestar, με αποτέλεσμα να αποκτήσει και ο Joseph Stand(Hermit Purple). Για να του αποδείξει ότι έχει δίκιο, ο Joseph του παρουσιάζει τον συνεργάτη του, Avdol, ο οποίος έχει και αυτός Stand, με το όνομα Magician’s Red. Έτσι, ο Jotaro αποφασίζει να βγει από την φυλακή….

Οι μέρες περνάν και ξαφνικά ο Jotaro βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν δολοφόνο που έστειλε ο Dio να τον σκοτώσει. Ο δολοφόνος αυτός, με το όνομα Noriaki Kakyoin, παλεύει με το Stand του(Hierophant Green) μέχρι τελικής πτώσεως ενάντια στο Jotaro, αλλά δεν καταφέρνει να τον νικήσει. Ύστερα από την μάχη, αποδεικνύεται ότι ο Kakyoin ήταν υπνωτισμένος από τον Dio, και χωρίς να ‘ναι επηρεασμένος από τις δυνάμεις του Βαμπίρ, γίνετε φίλος με το Jotaro.

Ξαφνικά, η μητέρα του Jotaro αρρωσταίνει και λόγος της αρρώστιας αυτής είναι ότι απέκτησε και αυτή Stand, αλλά το σώμα της δεν μπορεί να το αντέξει, και ο μόνος τρόπος να μην πεθάνει, είναι να καταστραφεί ο Dio. Έτσι, ο Jotaro, o Joseph, o Avdol και ο Kakyoin, ξεκινάν ένα ταξίδι προς την Αίγυπτο(που μαθαίνουν ότι βρίσκεται ο Dio, χάρη στο Stand του Joseph) για να σκοτώσουν τον Dio, να διαλύσουν τα σχέδια του και να σώσουν την Holly. Στην αρχή του ταξιδιού τους θα συναντήσουν και τον Jean Pierre Polnareff, άλλο ένα υπνωτισμένο δολοφόνο του Dio, και θα έρθουν αντιμέτωποι με το Stand του Silver Chariot. O Polnareff, ύστερα από την ήττα του θα τους ακολουθήσει στο ταξίδι τους, ενώ παράλληλα θα ψάχνει για τον δολοφόνο της αδελφής του…

Το ταξίδι αυτό δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Ο Dio έχει μαζέψει ένα στρατό από δολοφόνους με Stands, με τους περισσότερους να μην είναι καν υπνωτισμένοι, απλά να θέλουν είτε να βοηθήσουν τον Dio είτε να βγάλουν λεφτά. Κάθε μέρα ταξιδιού, άλλες δύο παγίδες θανάτου, αλλά οι πρωταγωνιστές μας είναι οπλισμένοι με πείσμα να μην αφήσουν τίποτα να τους εμποδίσει….

Score: 8/10 Από την αρχή μέχρι το τέλος το Stardust Crusaders καταφέρνει και παραδίδει. Καμιά μάχη δεν μοιάζει με άλλη, τα plot twist, πετάγονται από κάθε γωνία και δε σε αφήνουν να σηκωθείς από την καρέκλα σου.

Bonus: Stand Names

Σχεδόν κάθε Stand σε αυτό το part, έχει αποκτήσει το όνομα του από μια κάρτα Ταρό, με τα χαρακτηριστικά του να ταιριάζουν την συγκεκριμένη κάρτα. Ένα έξτρα flavour που αξίζει να αναφερθεί. 

Extra Score: ‘

Το Art Style παραμένει το κλασσικό που όλοι οι φανς ξέρουμε και αγαπάμε, αλλά σίγουρα έχουν υπάρξει βελτιώσεις. Το animation με άνεση μπορούμε να πούμε ότι έχει βελτιωθεί, και παρόλο που οι animators έπρεπε να φτιάξουν τα διπλάσια επεισόδια από τα δύο προηγούμενα parts μαζί, απέδωσαν σε εντέλεια.

Score: 9/10 Σχεδόν αγγίζει την τελειότητα, σχεδόν…

Ο Jotaro είναι ο Badass JoJo, με κάθε έννοια της λέξης, παραμένει ψύχραιμος μέχρι το τελευταίο λεπτό και γενικά, όποιος κάνει το λάθος να τον αντιμετωπίσει, στο τέλος το μόνο που καταφέρνει είναι να φάει άπειρες μπουνιές από το Stand του.

Αλλά, όπως αναφέρθηκε και πριν, ο JoJo του Part 3 δεν είναι ο μόνος πρωταγωνιστής του Part. O Joseph ακόμα συνεχίζει και προσφέρει την ακαταμάχητη προσωπικότητα του στην σειρά, ενώ ο Avdol, o Kakyoin, και ο Polnareff, όλοι τους έχουν αρκετά επεισόδια αφιερωμένα στον καθένα ξεχωριστά.

Το μόνο “κακό” με τους χαρακτήρες του Part 3, είναι οι κακοί. Αν και μερικοί από αυτούς επανεμφανίζονται, είναι φανερό ότι είναι φτιαγμένοι να τους νικάν οι πρωταγωνιστές. Αυτό, που εννοώ, είναι ότι κάθε κακός στην σειρά καταφέρνει σχεδόν να νικήσει τους πρωταγωνιστές και στο τέλος χάνει(πάντα ύστερα από μια έξυπνη ατάκα, του πρωταγωνιστή). Αυτό, αν και συνέβαινε και στα προηγούμενα parts του JoJo, επειδή το Part 3 είναι διπλάσιο σε διάρκεια, εμφανίζεται σε σχεδόν κάθε επεισόδιο και κουράζει. Εξαιρέσεις του κανόνα, o Vanilla Ice και ο Dio Brando, οι δύο τελικοί κακοί της υπόθεσης.

Score: 8/10 Αν και οι πρωταγωνιστές τραβάνε αρκετά καλά την πλοκή, η πληθώρα των κακών που είναι παρόμοιοι ο ένας με τον άλλο κουράζει.

Bonus: Iggy

Στα αρχή της δεύτερης σεζόν, ένα νέο μέλος μπαίνει στην ομάδα του Jotaro. Ένας σκύλος με το δικό του Stand, ο Iggy. Περήφανος, αστείος και μοναδικός, ο Iggy μέχρι τέλους, ήταν μια ευχάριστη προσθήκη στο cast.

Extra Score: ‘

To Part 3 είναι το πρώτο part με παραπάνω από 2 openings, δίνοντας στο κοινό ακόμα περισσότερη ποιοτική μουσική. Το Stand Proud του Jin Hashimoto και το End of the World που είναι ένα τρίο μεταξύ του Coda, του Jin και του Tommy Tominaga (των τριών τραγουδιστών των τριών προηγούμενων openings.) είναι τραγούδια που δεν αφήνουν κανένα παραπονεμένο.

Από την άλλη, το Walk like an Egyptian, των Bangles και το Last Train Home των Pat Metheny, αν και δεν είναι το roundabout των Yes που είχαμε συνηθίσει για κλείσιμο, κάνουν μια σχεδόν εξίσου καλή δουλειά.

Score: 9/10 Δεν έχει roundabout πλέον για ending, και είναι μια απώλεια που την νοιώθουμε ακόμα και σήμερα.

Το Stardust Crusaders, είναι το Part του JoJo, που προσπάθησε καινούργια πράγματα και στην πορεία απέδωσε και έθεσε ένα νέο standard για την σειρά. Tα Stands ήρθαν για να μείνουν, και προσωπικά ήταν μια αναγκαία αλλαγή που έφερε καθαρό αέρα στην σειρά.

8.5”/10 Très Bien!

The post The Series Corner: JoJo’s Bizarre Adventure, Part 3: Stardust Crusaders appeared first on anthem.gr.

Λίγους μήνες μετά τη κυκλοφορία του Phantom Blood, στις δύο Νοεμβρίου του 1987, έρχεται το δεύτερο μέρος του JoJo’s Bizarre Adventure, με τίτλο Battle Tendency, και ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να βελτιώσει πολλά σημεία αυτό που έκανε τον Phantom Blood μοναδικό, αλλάζει αρκετά την ατμόσφαιρα και το στυλ της σειράς.

Αυτή η αλλαγή ήταν αυτό που χρειάζονταν το JoJo για περάσει σε άλλο επίπεδο, και έτσι οι νέοι κωμικοί τόνοι σε συνδυασμό με επικές μάχες, συγκινητικές σκηνές, και ακόμα περισσότερες πόζες είναι οι κυριότεροι λόγοι που οι περισσότεροι Φανς θεωρούν το Part 2 ως το καλύτερο της σειράς. Τα κατάφερε όμως τόσο καλά και το anime adaptation;

Πρωταγωνιστής αυτή την φορά στην ιστορία είναι o Joseph Joestar, ίσως ο πιο αγαπημένος από το κοινό JoJo(και προσωπικά αγαπημένος). Σαν χαρακτήρας ο Joseph είναι πολύ πιο ευθύς και τραχύς, δεν φοβάται να πει την γνώμη του ή να αντιδράσει σε κάτι που δε θεωρεί σωστό. Παράλληλα, είναι οξυδερκής, έχει αρκετά καλό χιούμορ και το πιο σημαντικό από όλα, σαν αληθινός Joestar, έχει την ίδια καλοσύνη και κώδικα τιμής με τον Jonathan(παππού του Joseph). Ο Joseph όμως, συγκριτικά, είναι αρκετά πιο flawed χαρακτήρας(Ίσως ένας λόγος που είναι τόσο αγαπητός από το κοινό. Αρκετές φορές ο Joseph δεν θα πάρει στα σοβαρά μια μάχη κοντεύοντας έτσι να χάσει, ναι μεν είναι οξυδερκής αλλά σίγουρα δεν είναι και ο πιο έξυπνος JoJo, και αρκετά συχνά εκφράζει φόβο που σε κάποια σημεία τον δυσκολεύει να λύσει τα προβλήματα του. Κανείς δεν πρέπει να ξεγελαστεί όμως, ο Joseph είναι η επιτομή στο τι σημαίνει να είσαι μέλος της οικογένειας Joestar.

Στην Νέα Υόρκη, λοιπόν του 1938, καταφθάνουν ο Joseph με τη γιαγιά του, Erina, θέλοντας να επισκεφτούν το Robert Speedwagon(το μοναδικό father figure για τον Joseph, καθώς και ο παππούς του και ο πατέρας του πέθαναν πρόωρα), που ύστερα από τόσα χρόνια πλέον, κατάφερε και έγινε Κροίσος. Κατά την επίσκεψη  τους στην Αμερική, ο Joseph συναντάει το Smokey, ένα παιδί-κλέφτη, που κάτι διεφθαρμένοι αστυνομικοί προσπαθούν να πάρουν στην δούλεψη τους δια της βίας. Ο Joseph καταφέρνει χάρη στην ενέργεια Hamon, να βοηθήσει τον Smokey να ξεφύγει από τους αστυνομικούς. Έτσι, κάνοντας παρέα μια νύχτα με τον Smokey, o JoJo συναντά και αντιμετωπίζει το Straizo, έναν άνθρωπο που πριν από αρκετά χρόνια είχε βοηθήσει τον Jonathan να νικήσει το Dio. Πλέον ο Straizo, γερασμένος, αποφάσισε και απέρριψε την ανθρωπότητα του και κατέληξε βαμπίρ.(Με μια περίπου ίδια μάσκα που χρησιμοποίησε ο Dio). Ο Straizo μάλιστα πριν από λίγες μέρες, χτύπησε πισώπλατα τον Speedwagon για να αποκτήσει την μάσκα.

Ο Joseph αποφασίζει να μην σκοτώσει τον Straizo, ο οποίος, όμως αυτοκτονεί, αλλά όχι πριν του αποκαλύψει ότι ο Speedwagon ζει και ότι τον έχουν πιάσει ναζί στο Μεξικό, όπου το χρησιμοποιούν για να τους δώσει πληροφορίες για τους Pillar Men, της αρχαίας φυλής εκ των οποίων προέρχονται οι μάσκες των Βαμπίρ.

Έτσι ο Joseph σπεύδει για το Μεξικό, για να σώσει τον Speedwagon, εισβάλει στο στρατόπεδο των ναζί και ξαφνικά βρίσκεται, στην μέση της μάχης/σφαγής, των ναζί ενάντια σε έναν και μόνο Pillar Men, τoν Santana(με τους ναζί να πεθαίνουν με το κιλό, χάρη στις υπερφυσικές δυνάμεις του Santana). Σε triple way, o Joseph αντιμετωπίζει τον Santana και τον Rudol Von Stroheim, τον αρχηγό των ναζί. Αρκετά κοντινή μάχη καταφέρνει να νικήσει και τους δύο ο Joseph, σώζει τον Speedwagon, από τον οποίο μαθαίνουμε ότι υπάρχουν 3 ακόμα πιο  δυνατοί Pillar Men παγιδευμένοι κάπου. Για αυτό ξεκινάει ένα ταξίδι με τον Joseph στην Ιταλία, και συγκεκριμένα στην Ρώμη, οπού φημολογείται βρίσκεται η πέτρινη φυλακή τους. Εκεί ο Joseph θα συναντήσει και θα πιάσει φιλίες με τον Caesar Zeppeli, άρτιο στην τέχνη της ενέργειας Hamon και εγγονό του τρανού Baron Zeppeli, και έτσι θα γνωρίσει την καθηγήτρια Hamon, Lisa Lisa, για να μάθει να χειρίζεται ο Joseph το Hamon καλύτερα για να μπορέσουν να σταματήσουν τους Pillar Men από το να ξυπνήσουν…..

Score: 9/10 Το story του Battle Tendency στην αρχή φαίνεται κάπως βαρύ και μπερδεμένο, αλλά αμέσως καταφέρνει να δέσει και να εξηγήσει αρκετά κενά που δημιουργεί, είναι γεμάτο επικές στιγμές, δυνατές συγκινήσεις, και απίθανα plot twist.

To Phantom Blood και το Battle Tendency, αν και διαφορετικά part, λόγω των μειωμένων κεφαλαίων που έχουν συγκριτικά με τα άλλα parts, κυκλοφόρησαν στην ίδια σεζόν, έτσι το animation τους είναι ολόιδιο, αρκετά πιστό στο πανέμορφο Art style του Araki. Όμως, είναι φανερό ότι οι animators, ύστερα από τόσα επεισόδια, είχαν πάρει το κολάι, και βελτίωσαν ακόμα περισσότερο το animation.

Score: 8/10 Υπάρχει βελτίωση, με ακόμα λιγότερα τεχνικά κολλήματα, αλλά όπως είχαμε πει, κάθε part βελτιώνει το quality. (Και για αυτό το λόγω υπάρχει και μικρότερη βαθμολογία.)

Αν και από την μεριά των καλών χαρακτήρων, το Battle Tendency είναι πιο πολύ One Man Show, με τον JoJo να κουβαλάει την πλοκή της σειράς στα χέρια του, υπάρχουν και αρκετοί χαρακτήρες όπως ή Lisa Lisa και Caesar που έχουν πολύ δυνατές εμφανίσεις.

Αυτό που κάνει όμως το Part 2 να λάμπει πραγματικά, είναι οι κακοί του. Από τον Stroheim, τον Santana και τον Straizo έως τους Kars, Esidisi και Wamuu(οι 3 Pillar Men), δεν υπάρχει κανείς από το κοινό να μείνει παραπονεμένος. Καθένας τους έχει κάτι το μοναδικό είτε στην προσωπικότητα του, είτε στο τρόπο που πολεμά, δημιουργώντας έτσι ένα ιδιαίτερο και περίεργο Rogue Gallery για το Part 2.

Scaore:9,5/10 Κάθε μάχη που έχει ο JoJo με τους κακούς, και όλα τα interactions που έχει μαζί τους, τους κάνουν ίσως τους καλύτερους κακούς της σειράς(ίσως……)

Το Roundabout των Yes παραμένει το Ending Theme της σεζόν, ωστόσο το opening theme, αλλάζει σε κάτι πιο ταιριαστό με το δεύτερο μέρος. Έτσι, ο Coda μας παρουσιάζει το Bloody Stream, ένα αρκετά πιο funky τραγούδι σε σύγκριση με το πρώτο, και έχει αρκετές αλλαγές στη διάθεση του, για να προϊδεάσει κατάλληλα το κοινό για το τι έπεται.

Score:9.5/10 Προσωπικά προτιμώ το Sono Chi No Sadame, αλλά δεν υπάρχει κανένα τραγούδι που να με αφήνει παραπονεμένο από το JoJo. Έτσι και αλλιώς, το δεύτερο μέρος έχει κάτι που δεν θα έχει ποτέ το πρώτο…..

BONUS OST: Awaken, (My Masters)

Το καλύτερο non opening/ending OST του JoJo’s Bizarre Adventure.  To theme αυτό παίζει πρώτη φόρα την στιγμή που ξυπνάνε οι Pillar Men, και είναι μια από τις πιο επικές σκηνές κακών EVER. Επίσης από, τότε έχει γίνει meme, και είναι ένας κύριος λόγος που πολύς κόσμος έμαθε το JoJo.

Extra Score: ‘

Για πολλούς το καλύτερο Part του JoJo, πιστεύω πως όντως φτάνει κάπου εκεί στην κορυφή και σίγουρα έθεσε πολύ υψηλά standards για τα υπόλοιπα parts. 9’/10

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα για το review του 3ου μέρους του JoJo’s Bizarre Adventure, Stardust Crusaders, όπου τα πράγματα παίρνουν όντως μια πιο περίεργη στροφή….

The post The Series Corner: JoJo’s Bizarre Adventure Part 2, Battle Tendency appeared first on anthem.gr.

Στην πρώτη Ιανουαρίου του 1987, κυκλοφόρησε στο εβδομαδιαίο περιοδικό Shonen Jump, το πρώτο chapter του JoJo no Kimyō na Bōken(JoJo’s Bizarre Adventure), σε σχέδιο και κείμενο του Χιροχίτο Αράκι, ξεκινώντας έτσι μια σειρά που έχει γίνει μεγάλο κομμάτι της τωρινής ποπ κουλτούρας. 32 χρόνια μετά, 123 τόμους, 8 anime adaptation, μια έκθεση στο Λούβρο, καθώς και άπειρα memes στο Διαδίκτυο, μπορούμε με άνεση να πούμε ότι πρόκειται για ένα cult φαινόμενο, που δεν φαίνεται να σταματήσει να γίνεται πιο επιτυχημένο.

Σίγουρα, αυτό που βοήθησε αρκετά να μεγαλώσει και άλλο η φήμη της σειράς, είναι το JoJo’s Bizarre Adventure anime adaptation του 2012, οπού μέσα σε 26 επεισόδια κατάφερε να απεικονίσει σωστά τα πρώτα 2 parts του manga, κάτι που οι προηγούμενες προσπάθειες δεν τα είχαν καταφέρει. Σαν συνέπεια, περισσότερος νέος κόσμος έμαθε για το JoJo, και είναι αυτό που το έκανε πολύ πιο διάσημο από ότι ήταν ποτέ. Έτσι από σήμερα και κάθε Σάββατο, για τις 5 επόμενες βδομάδες θα αναλύσουμε τα JoJo anime adaptions από το 2012 και μετά, και παράλληλα θα βαθμολογήσουμε ποιο είναι το καλύτερο. 

Disclaimer: Mild Spoilers Ahead (Up to episode 4)

Κάθε part του JoJo έχει διαφορετική πλοκή, με διαφορετικούς χαρακτήρες και σε διαφορετική εποχή. Το κοινό μεταξύ όλων των parts είναι ότι ο πρωταγωνιστής τους είναι μέλος της οικογένειας Joestar, και ότι το αρχικό τους όνομα ξεκινάει από Jo (π.χ., Joseph, Jotaro, Josuke) με αποτέλεσμα ο κόσμος να τους φωνάζει όλους JoJo.

Το πρώτο part του Jojo Bizarre Adventure, λοιπόν, εν ονόματι Phantom Blood, μας αφηγείται την ζωή του Jonathan Joestar, ενός χαρακτήρα, που η ζωή του ήταν τόσο λυπητερή, βάναυση, και σκληρή, που όλη η πλοκή της Λάμψης μπροστά της θα θεωρούταν κωμωδία. Η πλοκή διαδραματίζεται στην Αγγλία του 1880, με τον Jonathan να είναι ο γιος του ευγενή George Joestar. Παρόλο που είναι ευγενής, ο JoJo πάντα προσπαθεί να βοηθήσει αυτούς που το έχουν ανάγκη, ακόμα και αν καταλήξει να τσακωθεί με κάποιον σαν αποτέλεσμα. Την καλοσύνη αυτήν την πήρε από τον πατέρα του, όπου ο George μια μέρα υιοθετεί τον γιο ενός γνωστού που απεβίωσε πρόσφατα.

Το παιδί αυτό με το όνομα Dio Brando, όμως, είναι κάθε τι αντίθετο από ότι αντιπροσωπεύει το όνομα Joestar. Είναι υποχθόνιος, διπρόσωπος και διεστραμμένος, με μοναδικό του σκοπό, να αποκτήσει όλη την περιουσία της οικογένειας Joestar. Ο Jonathan τον καταλαβαίνει από νωρίς όμως και για αυτό ο Dio του κάνει την ζωή κόλαση. Κάνει τον πατέρα του να θυμώνει απέναντι του, κάνει όλο τον περίγυρο τους να τον απεχθάνεται, προσπαθεί να του κλέψει το κορίτσι που αρέσει στο Jonathan(και την φιλάει και πρώτος, και χωρίς την θέληση της), και το χειρότερο από όλα; ΚΑΙΕΙ ζωντανό τον σκύλο του Jonathan και ρίχνει το φταίξιμο στον μπάτλερ. Ο Jonathan, ύστερα από όλα αυτά αποφασίζει να αντιμετωπίσει τον Dio και καταφέρνει να τον νικήσει. Κατά την διάρκεια της μάχης όμως το αίμα του Dio πέφτει πάνω σε μια αρχαία μάσκα που διακοσμούσε τον τοίχο, με την μάσκα να βγάζει καρφιά.

Εκστασιασμένος από την δύναμη της μάσκας, ο Dio αποφασίζει να αλλάξει στρατηγική, και αποφασίζει να σταματήσει να ενοχλεί τον JoJo, όσο μελετά τη μάσκα και της δυνάμεις της, για να βρει ένα νέο τρόπο να καταστρέψει τους Joestar. 7 χρόνια αργότερα, ο Dio έχει πιάσει φιλίες με τον Jonathan, προσπαθώντας να τον μπερδέψει, και ταυτόχρονα, δηλητηριάζει τον πατέρα τους George, με ένα δηλητήριο που σκοτώνει τον θύμα του σαν να ‘χε αρρωστήσει. Ο JoJo δεν μασάει αυτά που τον ταΐζει ο Dio, και αρχίζει να ερευνά την αρρώστια του πατέρα του. Έτσι, φεύγει με σκοπό να βρει αποδείξεις. Στον δρόμο του συναντάει τον Speedwagon και την συμμορία του, που προσπαθούν να τον κλέψουν. Στο τέλος, όμως ο Speedwagon συνειδητοποιεί πόσο καλό χαρακτήρα έχει ο JoJo και αποφασίζει να τον βοηθήσει να ξεσκεπάσουν τον Dio, και άμεσα βρίσκουν ποιος παρέδωσε το δηλητήριο. 

Γυρνώντας στην έπαυλη, στήνουν παγίδα στο Dio, ο οποίος την ίδια μέρα είχα πάει έξω κάνοντας πειράματα με την μάσκα, ανακαλύπτοντας ότι όποιος την φοράει γίνεται βρυκόλακας. Έχοντας αποκαλυφθεί πια σε όλους, αποφασίζει να φορέσει την μάσκα, απορρίπτοντας έτσι και το τελευταίο κομμάτι ανθρωπιάς που του ‘μένε. Στην νέα του μορφή, καταφέρνει και σκοτώνει και τον πατέρα το JoJo και όλους τους αστυνομικούς που τον είχαν περικυκλώσει. Ο JoJo, σε μια απελπισμένη του προσπάθεια, καταφέρνει και νικά τον Dio, νομίζοντας ότι έχει πεθάνει. Η βίλα και ότι είχε η οικογένεια Joestar καταστρέφονται. Ύστερα, ο JoJo μαθαίνει ότι ζει και ότι αυτήν την φορά θέλει να κατακτήσει τον Κόσμο. Ο Jonathan πλέον θα κάνει τα πάντα για να τον σταματήσει…

Βαθμολογία:Πρόκειται για την πιο σκοτεινή από όλες τις ιστορίες της σειράς, αλλά το φως μέσα στο σκοτάδι, που είναι ο χαρακτήρας του Jonathan, καταφέρνει να γεμίζει με ελπίδα του αναγνώστες.  8/10 

Το στυλ του Αράκι είναι μοναδικό. Όλοι οι πρωταγωνιστές είναι φουσκωτοί, οι χαρακτήρες κάνουν πόσες στο πουθενά, γράμματα αιωρούνται από το πουθενά για να χαρακτηρίζουν την ατμόσφαιρα τριγύρω τους. Αρχικά φαίνεται περίεργο, αλλά όσο πιο πολύ επενδύσει κανείς μέσα στην σειρά, βλέπει πόσο δημιουργικό είναι πραγματικά αυτό το σύνολο. Το Animation επίσης είναι καλοφτιαγμένο, όχι μόνο απεικονίζει άρτια το σχέδιο του Αράκι, αλλά και το εμπλουτίζει. Οι κινήσεις τον χαρακτήρων φαίνονται καθαρά, τα σπέσιαλ εφέ δεν έχουν κολλήματα, και γενικά είναι μια αξιοπρεπείς δουλειά.

Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι το JoJo είναι μια σειρά γεμάτη μάχες. Ειδικά από την στιγμή που JoJo μαθαίνει ότι Dio ζει, αρχίζει και εκπαιδεύεται με την καθοδήγηση του Βαρόνου Zeppeli στο πως να πολεμάει με την μυστικιστική ενέργεια Hamon, που μπορεί να εξολοθρεύσει βρικόλακες. Όλες οι μάχες από αυτό το σημείο και έπειτα, ενώ ήδη ήταν καλοσχεδιασμένες και είχαν impact σε κάθε χτύπημα, απέκτησαν ένα καινούργιο και πρωτοποριακό στυλ.

Βαθμολογία:  Αν και είναι εξαιρετικό το animation, στις επόμενες σεζόν βελτιώνεται όλο και περισσότερο,  με αποτέλεσμα στα reruns να παρατηρεί κάποιος μερικά κολλήματα. 7/10

Κάθε χαρακτήρας είναι μοναδικός. Από τον καλοσυνάτο JoJo στον διεστραμμένο Dio και από τον αστείο Speedwagon στον ηρωικό Baron Zeppeli, οι χαρακτήρες έχουν φτιαχτεί, ώστε ο καθένας να έχει διαφορετική προσωπικότητα, διαφορετικές αρχές, διαφορετικό είναι. Και στο πρώτο part, με ένα συγκριτικά μικρότερο καστ από τα άλλα, αυτό φαίνεται περισσότερο.

Βαθμολογία: Οι χαρακτήρες του Phantom Blood είναι όλοι ένας προς ένας, και καταφέρνουν να παρουσιάσουν πολλές φορές αληθοφάνεια. 9/10

To Opening, Sono chi no Sadame (For the Blood of all the JoJos) του Hiroaki Tommy Tominaga, με το δυνατό του intro και τα μοναδικά του φωνητικά ανεβάσματα, βάζει το κοινό στο κλίμα του JoJo.

Από την άλλη το Ending Theme του JoJo, είναι το Roundabout των Yes, είναι ίσως το πιο γνωστό τραγούδι που συσχετίζεται με την σειρά. Μάλιστα, είναι ένας από του κύριους λόγους που η σειρά είναι τόσο διάσημη. Άπειρα To be continued… memes στολίζουν το διαδίκτυο, και πλέον όλοι συσχετίζουν τις περιπέτειες των JoJo με αυτό το τραγούδι. 

Βαθμολογία: Άνετα τα πιο memorable τραγούδια που κοσμούν αυτή την σειρά. 10/10

Το Phantom Blood είναι ένα από τα καλύτερα intro σειράς που υπάρχουν, σε βάζει στο κλίμα του JoJo, και σε κάνει είτε να ανυπομονείς για περισσότερο, είτε να θες να διαβάσεις τα βιβλία. Για αυτό και άξια παίρνει την βαθμολογία 8.5/10.

Ραντεβού το επόμενο Σάββατο, όπου θα αναλύσουμε το part 2: Battle Tendency!

The post The Series Corner: JoJo’s Bizarre Adventures Part 1, Phantom Blood appeared first on anthem.gr.