<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Mother of Millions Archives - anthem.gr</title>
	<atom:link href="https://anthem.gr/tag/mother-of-millions/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link></link>
	<description>anthem.gr - Ανεξάρτητο Underground Webzine</description>
	<lastBuildDate>Wed, 08 Jan 2025 12:07:58 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>The Sound Vault: Αγαπημένα άλμπουμ του 2024 από Έλληνες καλλιτέχνες, Μέρος Δεύτερο</title>
		<link>https://anthem.gr/12824/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-deutero/</link>
					<comments>https://anthem.gr/12824/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-deutero/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 08 Jan 2025 09:57:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<category><![CDATA[The Sound Vault]]></category>
		<category><![CDATA[An Elegy of Scars and Past Reflections]]></category>
		<category><![CDATA[Attack of the Zombie Cans]]></category>
		<category><![CDATA[Blasteroid]]></category>
		<category><![CDATA[Blasteroid - Crypts of Mind]]></category>
		<category><![CDATA[Crypts of Mind]]></category>
		<category><![CDATA[Cult of Orpist]]></category>
		<category><![CDATA[Cult of Orpist - Attack of the Zombie Cans]]></category>
		<category><![CDATA[Flower]]></category>
		<category><![CDATA[Full House Brew Crew]]></category>
		<category><![CDATA[Full House Brew Crew - Rise of the Underdogs]]></category>
		<category><![CDATA[KIVA]]></category>
		<category><![CDATA[KIVA - An Elegy of Scars and Past Reflections]]></category>
		<category><![CDATA[Leftover Bullets]]></category>
		<category><![CDATA[Leftover Bullets - Flower]]></category>
		<category><![CDATA[Magna Mater]]></category>
		<category><![CDATA[Mallevs]]></category>
		<category><![CDATA[Mallevs - The Hammer]]></category>
		<category><![CDATA[Mother of Millions]]></category>
		<category><![CDATA[Mother of Millions - Magna Mater]]></category>
		<category><![CDATA[My Sorrow's Rage]]></category>
		<category><![CDATA[Rise of the Underdogs]]></category>
		<category><![CDATA[Son of the Sun]]></category>
		<category><![CDATA[Sunlight]]></category>
		<category><![CDATA[Sunlight - Son of the Sun]]></category>
		<category><![CDATA[Temor]]></category>
		<category><![CDATA[Temor - My Sorrow's Rage]]></category>
		<category><![CDATA[The Great Silence]]></category>
		<category><![CDATA[The Hammer]]></category>
		<category><![CDATA[Yovel]]></category>
		<category><![CDATA[Yovel - The Great Silence]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικά άλμπουμ]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικά άλμπουμ 2024]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικές metal κυκλοφορίες]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικές rock κυκλοφορίες]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικές κυκλοφορίες]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικό rock]]></category>
		<category><![CDATA[Ελληνικό μέταλ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=12824</guid>

					<description><![CDATA[<p>Το 2024 τελείωσε και σιγά σιγά μπαίνουμε στο φινάλε των αφιερωμάτων για τα καλύτερα της χρονιάς κλείνοντας με τις ελληνικές κυκλοφορίες που μπήκαν στα αγαπημένα μου. Προτίμησα να δώσω λίγο χρόνο στα συγκεκριμένα άρθρα αφού συμπεριέλαβα και κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/12824/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-deutero/">The Sound Vault: Αγαπημένα άλμπουμ του 2024 από Έλληνες καλλιτέχνες, Μέρος Δεύτερο</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img fetchpriority="high" decoding="async" class="aligncenter wp-image-12979" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2025/01/InCollage_20250105_230505319-scaled.jpg" alt="InCollage_20250105_230505319" width="709" height="709" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2025/01/InCollage_20250105_230505319-scaled.jpg 2560w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2025/01/InCollage_20250105_230505319-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2025/01/InCollage_20250105_230505319-1024x1024.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2025/01/InCollage_20250105_230505319-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2025/01/InCollage_20250105_230505319-768x768.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2025/01/InCollage_20250105_230505319-1536x1536.jpg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2025/01/InCollage_20250105_230505319-2048x2048.jpg 2048w" sizes="(max-width: 709px) 100vw, 709px" /></p>
<p>Το 2024 τελείωσε και σιγά σιγά μπαίνουμε στο φινάλε των αφιερωμάτων για τα καλύτερα της χρονιάς κλείνοντας με τις ελληνικές κυκλοφορίες που μπήκαν στα αγαπημένα μου. Προτίμησα να δώσω λίγο χρόνο στα συγκεκριμένα άρθρα αφού συμπεριέλαβα και κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου που ήθελα να ακούσω, να αξιολογήσω και να μιλήσω για αυτές πιο εμπεριστατωμένα.</p>
<p>Θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ τους καλλιτέχνες που κοινοποίησαν το <a href="https://anthem.gr/12639/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-prwto/">πρώτο μέρος</a> του αφιερώματός μας στο Facebook και στο Instagram και να ενημερώσω ότι ετοιμάζουμε κάτι πολύ όμορφο με κάποιους εξ αυτών. Πάμε λοιπόν να δούμε ακόμα δέκα άλμπουμ ελληνικών συγκροτημάτων που αγάπησα το 2024 και όπως πάντα σας επισημαίνω τα social media και τις σελίδες τους στο Spotify για να τους ακολουθήσετε και να τους ακούσετε!</p>
<h2>Mother of Millions &#8211; Magna Mater</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/3pXQKqfFZgc?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Progressive Metal</p>
<p>Οι Mother of Millions είναι μαζί με τους Khirki τα δύο συγκροτήματα που ξεχώρισα περισσότερο φέτος. Έχοντας ζήσει τους Αθηναίους live πρέπει να πω ότι έζησα μια μοναδική εμπειρία, ωστόσο ακόμα μεγαλύτερη ήταν το νέο τους άλμπουμ. Ανέκαθεν έγραφαν <a href="https://anthem.gr/12469/ten-albums-mia-anadromh-se-agaphmenous-diskous-ellhnikon-sugkrothmaton-meros-proto/">εξαιρετική μουσική</a> (θεωρώ το Rome ένα από τα πιο ανατριχιαστικά τραγούδια της ελληνικής σκηνής στιχουργικά και μουσικά), αλλά το Magna Mater κεφαλαιοποιεί την επιτυχία τους.</p>
<p>Μετά τις πρώτες ακροάσεις ήμουν σίγουρος ότι είχαμε ξεκάθαρα το magnum opus της μέχρι τώρα πορείας τους. Το εκπληκτικό εισαγωγικό Inside, το κολλητικότατο Feral, το ομώνυμο που κινείται σε πιο αργό tempo, το Irae που αποτελεί μια από τις κορυφαίες συνθέσεις της χρονιάς, το μελωδικό Halo, αυτός ο δίσκος είναι γεμάτος κομματάρες. Με έναν ιδιαίτερο τρόπο, οι Mother of Millions έγραψαν τον πιο σκληρό, τον πιο πολυσυλλεκτικό, τον πιο συναισθηματικό και ταυτόχρονα τον καλύτερο τους δίσκο.</p>
<p>Ό,τι και να πούμε για αυτό το progressive αριστούργημα, η αλήθεια είναι ότι δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχα άλμπουμ του εξωτερικού. Τα ξεπερνάει πολύ εύκολα και κάνει τον χώρο του προοδευτικού rock και metal να κοιτάξει προς την μεριά τους και να αντλήσει έμπνευση από έναν δίσκο γεμάτο καταπληκτικές ιδέες, υπέροχο παίξιμο και συγκλονιστικές ερμηνείες από τον Γιώργο Προκοπίου.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/motherofmillionsband/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/motherofmillionsband/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/3121AQETMztJVu59OKAnFJ">Spotify</a></p>
<h2>Leftover Bullets &#8211; Flower</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/FzrfpxJAxTo?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Hard Rock</p>
<p>Πάμε προς Θεσσαλονίκη και συναντάμε τους Leftover Bullets πιστούς στο ραντεβού τους με νέο δίσκο. Μου είχε λείψει να ακούσω λίγο δυνατό ελληνικό hard rock και το Flower κάλυψε απόλυτα την ανάγκη μου. Με αρκετές επιρροές από τα 80s και τα 90s, αλλά με παίξιμο που καλύπτει επιταγές του σύγχρονου ήχου, οι κομματάρες των Leftover Bullets μου κόλλησαν για καιρό στο μυαλό.</p>
<p>Είναι τα ωραία ρεφρέν στα When The Light Is On και Helpless, το ομώνυμο με το υπέροχο riffάκι στην εισαγωγή και την καταπληκτική ερμηνεία του Γιάννη Βογιατζή, τα οριακά metal ξεσπάσματα στο John Konnor vs A.I. και Buata Camessa, η ολοκλήρωση που σου προσφέρει στα αυτιά σου το Captain Sad, η ατμόσφαιρα στο Scream Out Loud και το The Wrong Poem που συνολικά συνθέτουν ένα υπέροχο άλμπουμ σύγχρονου rock που θα καλύψει τα γούστα κάθε φίλου της καλής μουσικής. Στα θετικά και οι πολύ ωραίες συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες. Πολύ καλή δουλειά!</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/leftoverbulletsband/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/leftoverbullets_official/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/7m7LMGEKlUlzqqil1LKWCi">Spotify</a></p>
<h2>Blasteroid &#8211; Crypts of Mind</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/Fdy1fGOmKuo?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Progressive Death Metal</p>
<p>Το 2024 μας επιφύλασσε πολλά εξαιρετικά εγχώρια ντεμπούτα και το Crypts of Mind των Blasteroid είναι ένα εξ αυτών, ερχόμενο εφτά χρόνια μετά το EP Universal Knowledge. Πρόκειται για ένα από τα πιο γεμάτα και πληθωρικά άλμπουμ που άκουσα φέτος και μου πήρε αρκετή ώρα να σκεφτώ πόσο καιρό έχω να ακούσω ξανά ελληνικό συγκρότημα να κινείται σε αυτό το είδος και να είναι τόσο άρτιο από άποψη τεχνικής.</p>
<p>Οι Αθηναίοι μέσα σε μόλις εννιά συνθέσεις γράφουν έναν αρκούντως εντυπωσιακό δίσκο. Τα riffs τους είναι πάρα πολύ γρήγορα και τεχνικά, επηρεασμένα από τη thrash σχολή των Sylosis, αλλά ταυτόχρονα στο μελωδικό και το death στοιχείο δεν πάνε καθόλου πίσω, δίνοντας μας κάποιες πολύ εντυπωσιακές γέφυρες με υπέροχα σόλο.</p>
<p>Οι παραλληλισμοί με τους Vektor και τους Nile είναι εύστοχοι, αλλά οι Blasteroid δείχνουν να δημιουργούν έναν δικό τους χαρακτήρα μέσα από τη μουσική τους. Το παίξιμο τους είναι γρήγορο, στακάτο και με τρελή χημεία, η παραγωγή απόλυτα προσεγμένη και σε κερδίζουν ακόμα και με μικρές λεπτομέρειες όπως το υπέροχο εξώφυλλο και τα γραφικά τους στο Spotify. Τρομερή ποιότητα από όλες τις απόψεις.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/Blasteroid.death.metal/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/blasteroid___death/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/7zTAWTjkofVgzfUaHQ3BT7">Spotify</a></p>
<h2>Sunlight &#8211; Son of the Sun</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/aHR_PeGXkEg?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Power Metal</p>
<p>Τους Sunlight τους γνώρισα μέσω κοινού γνωστού μου, όταν κάναμε τα πρώτα βήματα ως anthem.gr και Anthems Radio Show. Μας είχαν δώσει τόσο <a href="https://anthem.gr/3635/sunenteuxh-sunlight/">γραπτή</a> όσο και <a href="https://anthem.gr/4335/anthems-radio-show-s-3-ep-2/">ραδιοφωνική</a> συνέντευξη και με είχαν κερδίσει με το My Own Truth του 2015, παρ&#8217; ότι δεν ακούω πολύ power. Χάρηκα πολύ που είδα ότι επέστρεψαν δισκογραφικά εννιά χρόνια μετά με ένα πραγματικά πολύ όμορφο άλμπουμ.</p>
<p>Με διαφορετικό πλέον line up, ανανεωμένοι και κυρίως πιο ώριμοι, στο νέο Son of the Sun, οι Sunlight ανεβαίνουν επίπεδο ως σχήμα. Είναι ένα σύνολο υπέροχων μελωδικών συνθέσεων με τις κιθάρες και τα πλήκτρα να τις καθοδηγούν, ενώ και τα ρεφρέν τους είναι πολύ catchy με τον ιδιαίτερα ταλαντούχο τραγουδιστή τους Δημήτρη Γιαννακόπουλο να δίνει σπουδαίες ερμηνείες.</p>
<p>Συνολικά η εικόνα τους και ο ήχος που βγαίνει στον δίσκο ακούγεται πολύ δεμένος με τους Sunlight να έχουν βρει χημεία όλο αυτόν τον καιρό που προετοίμαζαν την επιστροφή τους. Δεν γίνεται να μην ξεχωρίζεις κομματάρες όπως το Forever Lost, το Can&#8217;t Let You Go και το Sunrise που κλείνει το δίσκο ως μερικά από τα καλύτερα power metal τραγούδια φέτος. Πολλά μπράβο!</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/SunlightTheBand/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/sunlightbandofficial/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/3PLubZBgmElV6CUsE5bgMl">Spotify</a></p>
<h2>Mallevs &#8211; The Hammer</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/GNd_KrjFykM?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Heavy Metal</p>
<p>Ταξιδεύουμε στην Καβάλα για τους Maleevs και το ντεμπούτο τους The Hammer. Το εξώφυλλο και ο τίτλος σε προϊδεάζουν απόλυτα για αυτό που θα ακούσεις. Ατσάλι. Το ατσάλι το σωστό, το ελληνικό, αυτό που όσο και να κράζουμε ως χιλιοπαιγμένο είδος, πάντα θα έρθει ένα συγκρότημα που θα μας χτυπήσει την πόρτα και με ωραίες ιδέες και ενδιαφέρουσες συνθέσεις θα μπει στα καλύτερα της χρονιάς.</p>
<p>Αυτό κατάφεραν προσωπικά οι Mallevs για εμένα. Τα εισαγωγικά Fire and Blade και το φοβερό Barricade of Steel θέτουν αμέσως τον τόνο για όσα θα ακολουθήσουν. Ρετρό ήχος, έντονη μπασάρα που καθοδηγεί ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο κιθαριστικό ντουέτο και τρελά φωνητικά φαλτσέτα που πάντα τα γουστάρουμε σε τέτοια άλμπουμ.</p>
<p>Είναι ένα συγκρότημα που δείχνει να αγαπάει τους Priest, τους Manowar, τους Saxon και δε θέλει να φέρει τον ήχο τους στο 2024, παρά να μας ταξιδέψει στα 80s και να μας προσφέρει έναν δίσκο που να μας θυμίζει κλασικό βρετανικό heavy metal τόσο από άποψη συνθέσεων όσο και παραγωγής. Από εμένα τεράστιος σεβασμός, καθώς κομματάρες σαν το Hydra of Lerna και το Astral Plains μπαίνουν εύκολα στις λίστες για ατελείωτο repeat τον επόμενο καιρό.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/mallevsmetallvm">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/mallevsband/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/2KhsadWzMM2FnKa9U0Q11m">Spotify</a></p>
<h2>KIVA &#8211; An Elegy of Scars and Past Reflections</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/EgLNdNIqkVM?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Sludge Metal/Post-Metal</p>
<p>Στις αρχές του 2024 όταν και έσκασε το ντεμπούτο των KIVA εστίασα αμέσως την προσοχή μου πάνω τους. Παντρεύουν ένα είδος που αγαπώ πολύ, το post-metal με πάρα πολλά sludge στοιχεία, doom περάσματα και μια πινελιά από τον extreme metal ήχο. Μέσα σε σαράντα λεπτά με πέντε αρκετά μεγάλες συνθέσεις, το An Elegy of Scars and Past Reflections μου θυμίζει αρκετά τους πρώιμους Allochiria (μέλος των οποίων αποτελεί ο ντράμερ τους), αλλά με μια πιο πεσιμιστική οριακά black metal διάθεση.</p>
<p>Συνθέσεις που έχουν επιθετικότητα και το απαραίτητο γρέζι, αλλά ταυτόχρονα δεν χάνουν καθόλου σε λυρισμό και μελωδία. Αργές doom riffάρες συναντούν post γέφυρες και δημιουργούν μία αποπνικτική post-apocalyptic ατμόσφαιρα, την οποία ενισχύει η στιχουργική θεματολογία του. Το άλμπουμ δεν έχει καμία κακή στιγμή, δεν κάνει πουθενά κοιλιά, αλλά πραγματικά το From the Ego of Our Ancestors αποτελεί μια από τις καλύτερες κορυφώσεις από όσα άλμπουμ άκουσα φέτος. Δίσκος με τρομακτική ποιότητα.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/kivabandgr/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/kivabandgr/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/3sC0RAS3ESwbEOfkOZzWi0">Spotify</a></p>
<h2>Full House Brew Crew &#8211; Rise of the Underdogs</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/iCRU9VWiXng?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Groove Metal</p>
<p>Ο Βαγγέλης Καρζής βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα παραγωγική χρονιά, αφού εκτός του νέου άλμπουμ των Wolfheart, επέστρεψε και με τους Full House Brew Crew για το Rise of the Underdogs και κατά τη γνώμη μου κατάφερε να προσφέρει και την κορυφαία στιγμή του συγκροτήματος μέχρι τώρα. Οι Full House B.C. με αυτό το άλμπουμ καταφέρνουν να γράψουν τον πιο heavy και ταυτόχρονα catchy δίσκο τους.</p>
<p>Έχει τα thrash/heavy riffs, την επιθετικότητα και τον τσαμπουκά των φωνητικών του Καρζή, αλλά ταυτόχρονα φέρνουν στοιχεία που λίγες φορές βλέπουμε στο ελληνικό metal στερέωμα. Λίγο nu metal και Soulfly από εδώ, λίγο southern των Black Label Society και των Anti-Mortem από εκεί, περισσότερη μελωδία στα καλοδουλεμένα ρεφρέν τους και γενικότερα ένας δίσκος που συνδυάζει όλες τις επιρροές τους.</p>
<p>Το Rise of the Underdogs μέσα από κομματάρες όπως το ομώνυμο, το Flaws of Guilt, το Downfall και το When Violence Meets the Art έρχεται να μας δείξει πως πρέπει να παίζεται το μοντέρνο metal και να ηχεί εξίσου καλό και σκληρό τόσο στα αυτιά των μεταλλάδων όσο και των πιο mainstream ακροατών που μπορούν να εξερευνήσουν τις μελωδικότερες στιγμές του.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/fullhousebrewcrew/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/full.house.bc/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/3KUdRZ13QmXU2FHZZFL6aL">Spotify</a></p>
<h2>Yovel &#8211; The Great Silence</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/5vR5t4OG_CM?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Black Metal</p>
<p>Scroll. Post. Like. Die. Όταν ξεκινάς το άλμπουμ σου με τίτλο-πολιτικό σχολιασμό, αυτομάτως με έχεις κερδίσει ανεξαρτήτως αν γουστάρω γενικότερα τους Yovel ως συγκρότημα. Το The Great Silence είναι ακόμα ένα άλμπουμ που αποδεικνύει, γιατί φτιάχνω τις λίστες μου τον Δεκέμβριο μιας και κυκλοφόρησε στα μέσα του προηγούμενου μήνα.</p>
<p>Στόχος των Yovel δεν είναι μόνο να γράψουν καλή μουσική, αλλά μέσα από τον κοινωνικοπολιτικό τους στίχο να δώσουν στους ακροατές τους ένα σύνθημα αντίστασης και αφύπνισης καυτηριάζοντας τον σύγχρονο ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, την αποχαύνωση των social media και την κοινωνική απάθεια. Αν και πατάει πάνω σε black metal riffs με έντονα λυρικά στοιχεία, το The Great Silence έχει τεράστια μουσική ποικιλία με ακουστικές στιγμές και μελωδίες κάνουν την εμφάνισή τους.</p>
<p>Η πιο ανατριχιαστική και πολύπλευρη σύνθεση τους είναι το 13λεπτο Better Days Will Come που κλείνει το δίσκο. Μοιάζει σαν να θέλει να τραβήξει από τον πεσιμισμό που κατακλύζει το άλμπουμ ως εκείνη την ώρα προσθέτοντας μερικές αχτίδες φωτός στην εισαγωγή προτού σε παρασύρει ξανά στο δυστοπικό περιβάλλον της σύγχρονης αστικής ζωής προς το τέλος. Ωστόσο το κλείσιμο που οι Yovel επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι με οποιοδήποτε μέσο, θα έρθουν καλύτερες μέρες πραγματικά με έκανε να ανατριχιάσω. Επικό τέλος σε ένα τρομερό άλμπουμ.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/yovelband/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/yovelband/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/4bMnvSjYJ7bHAYAxiVrRs2">Spotify</a></p>
<h2>Temor &#8211; My Sorrow&#8217;s Rage</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/gwyPX7Ks_pA?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Melodic Death Metal</p>
<p>Το 2024 μας επεφύλασσε σπουδαία ντεμπούτα, αλλά το My Sorrow&#8217;s Rage των Temor κέρδισε εύκολα μια θέση ανάμεσα στα αγαπημένα μου. Πρόκειται για ένα συγκρότημα μοναδικό υπό μία έννοια μιας και χρησιμοποιεί στη μουσική του ένα εξαιρετικό σπάνιο όργανο με ιδιαίτερο ήχο, το Halldorophone. Για περισσότερες λεπτομέρειες για το όργανο αυτό, σας παραπέμπω στη συνέντευξή τους στο <a href="https://www.youtube.com/watch?v=6-QjJKH79tk">Rock Gems</a>.</p>
<p>Από εκεί και πέρα, όλα τους τα μέλη είναι εγνωσμένης αξίας από παλαιότερα σχήματα όπως οι Descending, οι Primal Fear και οι Nightrage και αυτή η σύμπραξη φαίνεται πάρα πολύ ενδιαφέρουσα τόσο στα χαρτιά όσο και στην πράξη. Το My Sorrow&#8217;s Rage είναι η επιτομή του σύγχρονου melodic death με black φωνητικά, γρήγορα και ατμοσφαιρικά riffs, μια διάχυτη επιθετικότητα και το Halldorophone να προσθέτει symphonic πινελιές και μελωδίες που κάνουν το όλο περιβάλλον ακόμα πιο horror.</p>
<p>To My Sorrow&#8217;s Rage δεν είναι απλώς ένα εξαιρετικό άλμπουμ που αποτελεί και εισιτήριο για το συγκρότημα στο να παίξει support δίπλα σε ένα τεράστιο όνομα όπως οι In Flames. Είναι μια πολύ μεστή δουλειά από ταλαντούχους μουσικούς που πειραματίζονται διαρκώς με αποτέλεσμα ένα άκρως καλοδουλεμένο σύνολο συνθέσεων.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/TEMOR-official-100090607830949/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/temor_official/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/2A7COD4RmugE3Jeff6sLqb">Spotify</a></p>
<h2>Cult of Orpist &#8211; Attack of the Zombie Cans</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/9qvSQqA4-rI?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Thrash Metal</p>
<p>Το πόσο μου αρέσουν τέτοιες thrashίλες εν έτει 2024 ούτε που το φαντάζεστε. Μαζί με τους Violent Definition που θα αναλύσουμε στο επόμενο μέρος του αφιερώματος, αποτέλεσαν τα δύο άλμπουμ ελληνικού underground thrash που έλιωσα περισσότερο. Ας ξεκινήσουμε όμως για τα βασικά με τους Cult of Orpist. Η θεματική του άλμπουμ όπως σου δείχνει το εξώφυλλο αφορά ζόμπι. Με κέρδισε από εκεί και μόνο.</p>
<p>Το γεγονός όμως ότι το άλμπουμ ξεκινάει με το The Lurking Invasion σε μια horror symphonic μονόλεπτη εισαγωγή και απευθείας μπαίνει η riffάρα του Attack of the Zombie Cans που θα μπορούσε χαλαρά να είναι σε άλμπουμ των Cannibal Corpse με έκανε να το λατρέψω απευθείας. Από εκεί και πέρα οι Λαμιώτες είναι ξεκάθαρα επηρεασμένοι από τη σχολή του τευτονικού thrash, ιδιαίτερα τους Sodom και τους Kreator, αλλά ενσωματώνουν και το death metal στη μουσική τους.</p>
<p>Ουσιαστικά έχουν πετύχει απόλυτα τη συνταγή που χρειάζεσαι για να γράψεις έναν δίσκο για κοπάνημα και ατελείωτο moshing στα live: Πολύ γρήγορες κιθάρες, τα ντραμς και το μπάσο να βαράνε ανελέητα, τα φωνητικά σκληρά, το μακελειό με τα ζόμπια να κυριαρχεί στιχουργικά και φυσικά άφθονο αλκοόλ. Από εμένα εύγε.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/CultofOrpist/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/cult_of_orpist/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/02PND3WxyJlGJUKmdkVmlX">Spotify</a></p>
<p>Θα ήθελα να ευχαριστήσω ξανά όσους μουσικούς διάβασαν το πρώτο μέρος του αφιερώματος και μου έστειλαν τα καλά τους λόγια. Δώστε αγάπη σε ελληνικά συγκροτήματα γιατί έχουμε εξαιρετική παραγωγή, ακούστε και στηρίξτε τη σκηνή μας. Τα λέμε σε λίγες μέρες με το τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος!</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/12824/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-deutero/">The Sound Vault: Αγαπημένα άλμπουμ του 2024 από Έλληνες καλλιτέχνες, Μέρος Δεύτερο</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/12824/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-deutero/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>The Sound Vault: Μια αναδρομή σε αγαπημένους δίσκους ελληνικών συγκροτημάτων Μέρος Δεύτερο</title>
		<link>https://anthem.gr/12475/ten-albums-mia-anadromh-se-agaphmenous-diskous-ellhnikon-sugkrothmaton-meros-deutero/</link>
					<comments>https://anthem.gr/12475/ten-albums-mia-anadromh-se-agaphmenous-diskous-ellhnikon-sugkrothmaton-meros-deutero/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 25 Oct 2024 16:18:14 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<category><![CDATA[The Sound Vault]]></category>
		<category><![CDATA[1000mods]]></category>
		<category><![CDATA[1000mods - Youth of Dissent]]></category>
		<category><![CDATA[Allochiria]]></category>
		<category><![CDATA[Allochiria - Throes]]></category>
		<category><![CDATA[Bad Movies]]></category>
		<category><![CDATA[Bad Movies - Στο Λάκκο με τα Φίδια]]></category>
		<category><![CDATA[greek bands]]></category>
		<category><![CDATA[greek music]]></category>
		<category><![CDATA[Instant Boner]]></category>
		<category><![CDATA[Instant Boner - High Place Phenomenon]]></category>
		<category><![CDATA[Mother of Millions]]></category>
		<category><![CDATA[Mother of Millions - Artifacts]]></category>
		<category><![CDATA[Narcosis]]></category>
		<category><![CDATA[Narcosis - Leap of Faith]]></category>
		<category><![CDATA[Puta Volcano]]></category>
		<category><![CDATA[Puta Volcano - AMMA]]></category>
		<category><![CDATA[Residuos Mentales]]></category>
		<category><![CDATA[Residuos Mentales - Introspection]]></category>
		<category><![CDATA[The Steams]]></category>
		<category><![CDATA[The Steams - Wild Ferment]]></category>
		<category><![CDATA[Villagers of Ioannina City]]></category>
		<category><![CDATA[Villagers of Ioannina City - Age of Aquarius]]></category>
		<category><![CDATA[we.own.the.sky]]></category>
		<category><![CDATA[we.own.the.sky - Home]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=12475</guid>

					<description><![CDATA[<p>Όπως είπαμε και στο προηγούμενο μέρος αυτού του αφιερώματος, αν κάτι μου αρέσει είναι το να συγκεντρώνω και να μιλάω για άλμπουμ που αγαπώ πολύ. Έτσι αποφάσισα να χτίσω σιγά σιγά ένα άρθρο με δίσκους ελληνικών συγκροτημάτων από την περίοδο[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/12475/ten-albums-mia-anadromh-se-agaphmenous-diskous-ellhnikon-sugkrothmaton-meros-deutero/">The Sound Vault: Μια αναδρομή σε αγαπημένους δίσκους ελληνικών συγκροτημάτων Μέρος Δεύτερο</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img decoding="async" class="aligncenter wp-image-12555 size-large" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/10/InCollage_20241025_174026080-1024x819.jpg" alt="InCollage_20241025_174026080" width="840" height="672" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/10/InCollage_20241025_174026080-1024x819.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/10/InCollage_20241025_174026080-300x240.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/10/InCollage_20241025_174026080-768x614.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/10/InCollage_20241025_174026080-1536x1229.jpg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/10/InCollage_20241025_174026080-2048x1638.jpg 2048w" sizes="(max-width: 840px) 100vw, 840px" /></p>
<p>Όπως είπαμε και στο προηγούμενο μέρος αυτού του αφιερώματος, αν κάτι μου αρέσει είναι το να συγκεντρώνω και να μιλάω για άλμπουμ που αγαπώ πολύ. Έτσι αποφάσισα να χτίσω σιγά σιγά ένα άρθρο με δίσκους ελληνικών συγκροτημάτων από την περίοδο 2017-2022 όπου η σκηνή μας πέρασε από διάφορες φάσεις.</p>
<p>Θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ όλα τα συγκροτήματα που κοινοποίησαν το άρθρο στην <a href="https://www.instagram.com/anthemwebzine/">ολοκαίνουρια σελίδα</a> μας στο Instagram και όλους εσάς που μου στείλατε δικές σας προτάσεις ή γουστάρατε με τις μουσικές που ακούσατε στο πρώτο μέρος. Είμαι σίγουρος ότι θα λατρέψετε εξίσου και το δεύτερο. Από το progressive στο sludge και από το punk στο stoner, πάμε να μιλήσουμε για μερικές ακόμα δισκάρες!</p>
<h2>1. we.own.the.sky &#8211; Home (2019)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/MDpwe3HK8js?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Οι we.own.the.sky κατέχουν μια πολύ ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου, καθώς το ορχηστρικό post-rock είναι ένα από τα αγαπημένα μου είδη και χαίρομαι όταν βλέπω συγκροτήματα από την Ελλάδα να διαπρέπουν σε αυτό. Το Home ήρθε τέσσερα χρόνια μετά το επίσης φανταστικό Earths Collide και αποτελεί ένα ακόμα βήμα στην εξέλιξη του συγκροτήματος από την Αθήνα.</p>
<p>Οι συνθέσεις στο Home αρχίζουν και γίνονται λίγο πιο μικρές σε διάρκεια πέφτοντας από τα εφτά με οχτώ λεπτά στα πέντε με έξι ανά τραγούδι, κάτι που βοηθάει στο να γράψουν περισσότερα κομμάτια και με καλύτερη συνοχή. Το progressive στοιχείο που ήταν εμφανές και στον προκάτοχό του, εδώ γίνεται ακόμα πιο έντονο και γενικότερα υπάρχει μια εκπληκτική ατμόσφαιρα καθ&#8217; όλη τη διάρκεια του. Ένας από τους καλύτερους δίσκους ελληνικού συγκροτήματος στο είδος και όχι μόνο, πολύ πιο εθιστικός από πολλά άλμπουμ που θεωρούνται κορυφαία στο είδος.</p>
<h2>2. Instant Boner &#8211; High Place Phenomenon (2020)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/rBZ8B07XXXc?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Βρισκόμαστε σε αναμονή της επόμενης δουλειάς των Θεσσαλονικιών Instant Boner μιας και έχουν ήδη δημοσιεύσει το εξαιρετικό <a href="https://www.youtube.com/watch?v=NHs2uX-HXj0">Chasing Fire</a> (πιθανότατα το καλύτερο τους τραγούδι μέχρι σήμερα), οπότε αυτή είναι μια καλή στιγμή να θυμηθούμε το ντεμπούτο τους. Κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2020 και από το δεκάλεπτο High Place Phenomenon καταλαβαίνεις αμέσως τι θα ακολουθήσει.</p>
<p>Ένας κατά βάση stoner δίσκος, αλλά με ιδιαίτερες post επιρροές και μια διάχυτη ψυχεδέλεια σε κάθε πτυχή του. Προσθέτεις και τα πνευστά που δίνουν μια πιο jazzy αισθητική και έχεις μία υπέροχη μίξη διαφορετικών επιρροών και μουσικών που παντρεύονται υπέροχα στο High Place Phenomenon. Τα φωνητικά της Μαριάνθης απλά επισφραγίζουν ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Ένας δίσκος που δύσκολα μπορείς να κατατάξεις σε συγκεκριμένο είδος, αλλά σε κερδίζει από το πρώτο λεπτό του.</p>
<h2>3. Allochiria &#8211; Throes (2017)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/Ex0t4UF131I?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Το περσινό Commotion μπήκε στις <a href="https://anthem.gr/11691/six-albums-agaphmena-almpoum-tou-2023-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-trito/">λίστες με τα καλύτερα του 2023</a>, αλλά και ο προκάτοχος του είναι πραγματικά πάρα πολύ καλός. Από το Omonoia του 2014 είχαν τεθεί οι βάσεις, αλλά στο Throes οι Allochiria ανεβαίνουν επίπεδο παίζοντας μουσική που σπάνια ακούς στην ελληνική μουσική σκηνή. Τα περισσότερα κομμάτια τους διαρκούν από εφτά έως δέκα λεπτά, κρατώντας όμως την ποιότητα τους σταθερή καθ&#8217; όλη τη διάρκεια του.</p>
<p>Εξαιρετικά καλοπαιγμένο post-metal με πάρα πολλές sludge επιρροές και μια γενικότερη doom ατμόσφαιρα. Οι ερμηνείες της Ειρήνης Παππά είναι ανατριχιαστικές και το υπόλοιπο συγκρότημα ξέρει ακριβώς τόσο το πως να πατήσει πάνω σε αυτές, όσο και να γράψει μαγευτικά instrumental σημεία σε κάθε κομμάτι. Μάλιστα σε αρκετά από αυτά ακουμπάνε και λίγο στο post-rock που δείχνει να τους ταιριάζει πολύ. Κατ&#8217; εμέ το Throes αποτελεί έμπνευση για τα νεότερα συγκροτήματα του σκληρού ήχου αποτελώντας ένα τρομακτικά πολυσχιδές και φυσικά ποιοτικό άλμπουμ.</p>
<h2>4. 1000mods &#8211; Youth of Dissent (2020)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/gtlkJSux6Tk?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Όλοι οι καλλιτέχνες έχουν δικαίωμα στην αλλαγή. Οι αγαπημένοι 1000mods ήταν ένα από τα ηγετικά συγκροτήματα στο χώρο του stoner, ακολουθώντας για χρόνια μια συνταγή που εμπλουτιζόταν με νέα στοιχεία. Στο Youth of Dissent όμως αποκλίνουν τελείως από την πεπατημένη. Μικραίνουν σε διάρκεια τις περισσότερες συνθέσεις τους, ενσωματώνουν πιο catchy μελωδίες σε όλα τα τραγούδια τους και ταυτόχρονα γλυκοκοιτάνε το heavy rock.</p>
<p>Από το γρήγορο και αισιόδοξο Lucid με το κολλητικό ρεφρέν του και το heavy riff του Warped φαίνεται η αλλαγή του ύφους. Θες ξανά τις πιο αργές και μεγαλύτερες σε διάρκεια στιγμές τους; To Dear Herculine και το Young είναι υπέροχα. Θες κάτι πιο γρήγορο και fun με το οποίο θα χτυπηθείς στις ζωντανές εμφανίσεις τους; Το Pearl, το Dissent και το προαναφερθέν Lucid σε κερδίζουν αμέσως. To Youth of Dissent ήρθε στα τέλη της πρώτης καραντίνας και πήρε λίγο καιρό προκειμένου να μπορεί να παιχτεί live, αλλά ήταν σίγουρα μια κορυφή για το συγκρότημα. Μέχρι την επόμενη φυσικά μιας και σύντομα κυκλοφορεί ο διάδοχός του.</p>
<h2>5. The Steams &#8211; Wild Ferment (2018)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/H1W0Rh-SmnQ?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Όταν βγήκε το Wild Ferment, έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στο χώρο του underground rock και θεωρώ πως αυτό το buzz δεν ήταν καθόλου τυχαίο. Από το εισαγωγικό The Harvest καταλαβαίνεις αμέσως το στυλ των The Steams, αλλά χρειάζεται να ακούσεις όλο το άλμπουμ προκειμένου να το αποκωδικοποιήσεις. Ψυχεδελικές μελωδίες, πολύ ωραίες garage πινελιές και μια διάχυτη ρετρίλα κυριαρχούν στα περισσότερα κομμάτια τους.</p>
<p>Οι ρυθμοί είναι γενικά αργοί, αλλά τα ξεσπάσματα τους είναι πολύ εντυπωσιακά και οι κορυφώσεις αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα. Φυσικά το Wild Ferment ήταν και η έναρξη εντυπωσιακών συνεργασιών για τους Αθηναίους με τον Ψαραντώνη να συμμετέχει στο Perfect Storms from Afar, ενώ στο επόμενο άλμπουμ συνεργάστηκαν με τον Γιώργο Μαζωνάκη και πιο πρόσφατα με την Kim Logan.</p>
<h2>6. Residuos Mentales &#8211; Introspection (2018)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/yMa4m9J4s64?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Τους Residuos Mentales τους γνώρισα το 2018 σε μια επικοινωνία που είχαμε σχετικά με το Introspection. Εντυπωσιασμένος από τα σχόλια που διάβαζα για τον δίσκο αποφάσισα να τον ακούσω και μπορώ να πω πως έγινα σχεδόν αμέσως φαν τους. Σε σχέση με το A Temporary State Of Bliss του 2023 (που φυσικά μπήκε στα <a href="https://anthem.gr/11422/six-albums-ta-agaphmena-almpoum-tou-2023-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-proto/">καλύτερα της χρονιάς</a>) είναι ένα τελείως διαφορετικό άκουσμα.</p>
<p>Χαλαρωτική, instrumental μουσική με κομμάτια διάρκειας τριών έως πέντε λεπτών με το πιάνο του Στράτου και την κιθάρα και το φλάουτο του Αλέξανδρου να σε ταξιδεύουν σε αλλοτινούς κόσμους που μοιάζουν με το υπέροχα ταιριαστό εξώφυλλο του. Ένα μαγικό και φιλόδοξο άλμπουμ, φτιαγμένο για ανθρώπους που θέλουν να αφεθούν και να απολαύσουν κάθε δευτερόλεπτό του.</p>
<h2>7. Puta Volcano &#8211; AMMA (2020)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/bzpzDqXl6nE?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Τους Puta Volcano τους έχουμε εξυμνήσει ουκ ολίγες φορές και στο Anthems Radio Show, αφού τόσο εγώ όσο και ο Γιώργος Παπάζογλου που ακούμε αρκετό stoner και heavy rock, θεωρούμε πως αποτελούν ένα από τα πιο ποιοτικά σχήματα της εγχώριας σκηνής. Έχοντας λιώσει όλα τους τα άλμπουμ, επέλεξα για το αφιέρωμα το AMMA καθώς το θεωρώ ένα κλικ ανώτερο από το επίσης εξαιρετικό Harmony of Spheres.</p>
<p>Ο λόγος είναι ότι οι Puta Volcano στο AMMA εξελίχθηκαν πολύ εντυπωσιακά, προσφέροντας ένα πιο πλούσιο και με περισσότερες συνθέσεις δίσκο, καταφέρνοντας ταυτόχρονα να μην υστερεί καθόλου σε σχέση με τους προκατόχους του. Το ΑΜΜΑ είναι πολύ ατμοσφαιρικό, έχει εξαιρετικές στιγμές τόσο στα πιο ήρεμα όσο και στο πιο heavy σημεία του, διαθέτει φανταστικά ρεφρέν που σου κολλάνε στο μυαλό και γενικότερα είναι το επιστέγασμα μιας εξαιρετικής πορείας. Ελπίζω να τους ακούσουμε ξανά σύντομα δισκογραφικά.</p>
<h2>8. Bad Movies &#8211; Στο Λάκκο με τα Φίδια (2022)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/enjaqHq9kGI?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Έχω πολύ μεγάλη αγάπη για το ελληνικό punk, οπότε η επιστροφή των Bad Movies με νέο άλμπουμ το 2022 ήταν ένα εξαιρετικό νέο. Το Στο Λάκκο με τα Φίδια είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμασταν από τους Θεσσαλονικείς. Γρήγορες συνθέσεις, όμορφες μελωδίες, υπέροχοι ελληνόφωνοι στίχοι, γενικότερα ένας ήχος που παραπέμπει περισσότερο στα 00s, αλλά προσαρμοσμένος στη δεκαετία που κυκλοφόρησε. Έξτρα credits στο πολύ όμορφο εξώφυλλο που συμπυκνώνει τα περίπου τριάντα εννιά λεπτά της μουσικής του. Είναι ένα άλμπουμ που θα σου κολλήσουν πολλά τραγούδια και σίγουρα θα θέλεις να τους ακούσεις και live που πραγματικά είναι ισοπεδωτικοί.</p>
<h2>9. Narcosis &#8211; Leap of Faith (2020)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/juu-_RzVCVQ?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Τους Narcosis τους παρακολουθώ εδώ και αρκετά χρόνια και μπορώ να πω ότι είμαι πολύ μεγάλος φαν της μουσικής τους, καθώς καταφέρνει κάτι που είναι αρκετά δύσκολο. Με γυρίζει πίσω αρκετά χρόνια και μου θυμίζει αγαπημένα μου ακούσματα από την περίοδο της εφηβείας μου. Δεν εννοώ την περίοδο των Linkin Park ή των Rasmus, αλλά την πιο ώριμη φάση που αναδιαμόρφωνα τα γούστα μου και το stoner, το grunge και το post-grunge έπαιξαν μεγάλο ρόλο σε αυτό.</p>
<p>Είναι αρκετά εμφανές από τις φωνητικές τους γραμμές ότι λατρεύουν τον Cobain και τον Layne Staley, αλλά η μουσική τους έχει μια γενικότερη 90s υφή που πραγματικά με άγγιξε. Πότε πιο grungy, πότε πιο εναλλακτικό, ανά σημεία έχει πιο heavy αλλά και stoner στιγμές, ενώ είναι εμφανές ότι και το garage κύμα των 00s έχει αφήσει τις πινελιές του στις συνθέσεις τους. Το Leap of Faith είναι ένα πραγματικά ολοκληρωμένο και όμορφο άκουσμα και μέσα σε όλα έχει και ένα υπέροχο εξώφυλλο.</p>
<h2>10. Mother of Millions &#8211; Artifacts (2019)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/BUITzM14ekc?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Τους Mother of Millions τους είδα πολύ πρόσφατα live, ενώ πριν λίγες μέρες άκουσα και το καινούριο άλμπουμ τους Magna Water που έδειξε ότι πρόκειται για ένα από τα πιο ώριμα και ολοκληρωμένα συγκροτήματα της ελληνικής σκηνής αυτή τη στιγμή. Το Artifacts ωστόσο αποτελεί ίσως το σημαντικότερο βήμα σε αυτήν τους την πορεία έως το Magna Water.</p>
<p>Όλοι τους οι δίσκοι έως εκείνο το σημείο ήταν πολύ συμπαγείς, αλλά το Artifacts είναι πραγματικά ένα επίπεδο πιο πάνω. Μέσα σε σαράντα λεπτά οι Mother of Millions σε παρασέρνουν μέσα στο τεράστιο εύρος επιρροών και μουσικών που τους έχουν χαράξει. Τα chorus είναι εντυπωσιακά, τα progressive riffs τους είναι αργά και καλοπαιγμένα, ενώ ο Γιώργος Προκοπίου παραδίδει τα καλύτερα φωνητικά του σε άλμπουμ τους μέχρι τότε. Τόσο το Artifacts όσο και το Magna Water είναι αριστουργήματα που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από progressive άλμπουμ του εξωτερικού.</p>
<h2>Bonus: Villagers of Ioannina City &#8211; Age of Aquarius (2019)</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/SrVmSJ5CHc4?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είναι μεγάλο debate μεταξύ εμού και διαφόρων φίλων το ποιο άλμπουμ των Villagers of Ioannina City είναι ανώτερο. Το Riza ή το Age of Aquarius; Αν και ανήκω σε αυτούς που λατρεύουν την παραδοσιακή πλευρά του Riza, δε γίνεται να μην αναγνωρίσω πόσο υπέροχο άκουσμα είναι και το Age of Aquarius. Έζησα τα live που έκαναν πριν την κυκλοφορία του, το να παίζουν νέα τραγούδια τους, το άκουσα από την πρώτη μέρα που βγήκε και έχω μία πολύ ξεχωριστή σύνδεση μαζί του.</p>
<p>Ο δίσκος αυτός κάνει προφανή την εξέλιξη των VIC μεταμορφώνοντας τους σε ένα πιο καθαρόαιμο stoner σχήμα με πολλά ψυχεδελικά στοιχεία και αρκετή ελληνική μουσική παράδοση. Οι συνθέσεις αρχίζουν και γίνονται αρκετά μεγαλύτερες πλησιάζοντας τα εννιά με δέκα λεπτά και κάθε τραγούδι σε ταξιδεύει σε έναν δικό του κόσμο μέσα από το αργό χτίσιμο και τη σταδιακή κορύφωση. Αυτό που κατάλαβα με τα χρόνια είναι ότι το Age of Aquarius ήταν η φυσική εξέλιξη του Riza και πραγματικά περιμένω για το πως θα κινηθούν στο επόμενο άλμπουμ τους οι Ηπειρώτες της καρδιάς μας.</p>
<p>Σας ευχαριστώ που διαβάσατε αυτό το άρθρο και ελπίζω να ανακαλύψατε καινούριες μουσικές μέσα από αυτό! Σας αφήνω όπως πάντα την playlist όλου του αφιερώματος με τρία επιλεγμένα τραγούδια από κάθε δίσκο!</p>
<p><iframe title="Spotify Embed: Anthem.gr Greek Album Essentials 2017-2022" style="border-radius: 12px" width="100%" height="352" frameborder="0" allowfullscreen allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture" loading="lazy" src="https://open.spotify.com/embed/playlist/54WOXqpj4j0QyG8oARs2Jf?si=41cd23c26eb94bf7&#038;utm_source=oembed"></iframe></p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/12475/ten-albums-mia-anadromh-se-agaphmenous-diskous-ellhnikon-sugkrothmaton-meros-deutero/">The Sound Vault: Μια αναδρομή σε αγαπημένους δίσκους ελληνικών συγκροτημάτων Μέρος Δεύτερο</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/12475/ten-albums-mia-anadromh-se-agaphmenous-diskous-ellhnikon-sugkrothmaton-meros-deutero/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
