<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>movement of static - projections Archives - anthem.gr</title>
	<atom:link href="https://anthem.gr/tag/movement-of-static-projections/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link></link>
	<description>anthem.gr - Ανεξάρτητο Underground Webzine</description>
	<lastBuildDate>Sat, 28 Dec 2024 10:10:31 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>The Sound Vault: Αγαπημένα άλμπουμ του 2024 από Έλληνες καλλιτέχνες, Μέρος Πρώτο</title>
		<link>https://anthem.gr/12639/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-prwto/</link>
					<comments>https://anthem.gr/12639/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-prwto/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 28 Dec 2024 10:09:28 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Opinion]]></category>
		<category><![CDATA[The Sound Vault]]></category>
		<category><![CDATA[1000mods]]></category>
		<category><![CDATA[1000mods - Cheat Death]]></category>
		<category><![CDATA[Altar of the Stag]]></category>
		<category><![CDATA[Altar of the Stag - Visceral Offering]]></category>
		<category><![CDATA[Cheat Death]]></category>
		<category><![CDATA[Commuter]]></category>
		<category><![CDATA[Commuter - Guilt Eraser]]></category>
		<category><![CDATA[Death Lurks Everyhere]]></category>
		<category><![CDATA[Guilt Eraser]]></category>
		<category><![CDATA[I'm Gonna Tell God Everything]]></category>
		<category><![CDATA[khirki]]></category>
		<category><![CDATA[khirki κυκεωνας]]></category>
		<category><![CDATA[Kvadrat]]></category>
		<category><![CDATA[Kvadrat - The Horrible Dissonance of Oblivion]]></category>
		<category><![CDATA[metal άλμπουμ ελλάδα]]></category>
		<category><![CDATA[Movement Of Static]]></category>
		<category><![CDATA[movement of static - projections]]></category>
		<category><![CDATA[Oath]]></category>
		<category><![CDATA[Oath - Death Lurks Everyhere]]></category>
		<category><![CDATA[Profane Prayer]]></category>
		<category><![CDATA[projections]]></category>
		<category><![CDATA[Psyanide]]></category>
		<category><![CDATA[Psyanide - Vertigo]]></category>
		<category><![CDATA[Suicidal Angels]]></category>
		<category><![CDATA[Suicidal Angels - Profane Prayer]]></category>
		<category><![CDATA[The Horrible Dissonance of Oblivion]]></category>
		<category><![CDATA[Till Silence Breaks]]></category>
		<category><![CDATA[Till Silence Breaks - I'm Gonna Tell God Everything]]></category>
		<category><![CDATA[vertigo]]></category>
		<category><![CDATA[Visceral Offering]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικά άλμπουμ]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικά άλμπουμ 2024]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικές metal κυκλοφορίες]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικές rock κυκλοφορίες]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικές κυκλοφορίες]]></category>
		<category><![CDATA[ελληνικό rock]]></category>
		<category><![CDATA[Ελληνικό μέταλ]]></category>
		<category><![CDATA[κυκεωνας]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=12639</guid>

					<description><![CDATA[<p>Πέρυσι το αφιέρωμα με τα καλύτερα της χρονιάς ξεκίνησε με τα ελληνικά άλμπουμ, ωστόσο φέτος ήμουν εξαιρετικά ικανοποιημένος με την εγχώρια παραγωγή και ήθελα να παρουσιάσουμε περισσότερα άλμπουμ από κάθε άλλο ημερολογιακό έτος. Επίσης θεωρώ λάθος το να βγαίνουν τα[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/12639/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-prwto/">The Sound Vault: Αγαπημένα άλμπουμ του 2024 από Έλληνες καλλιτέχνες, Μέρος Πρώτο</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img fetchpriority="high" decoding="async" class="aligncenter wp-image-12902 " src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/12/InCollage_20241225_215349797-1024x1024.jpg" alt="InCollage_20241225_215349797" width="709" height="709" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/12/InCollage_20241225_215349797-1024x1024.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/12/InCollage_20241225_215349797-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/12/InCollage_20241225_215349797-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/12/InCollage_20241225_215349797-768x768.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/12/InCollage_20241225_215349797-1536x1536.jpg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/12/InCollage_20241225_215349797-2048x2048.jpg 2048w" sizes="(max-width: 709px) 100vw, 709px" /></p>
<p>Πέρυσι το αφιέρωμα με τα καλύτερα της χρονιάς ξεκίνησε με τα ελληνικά άλμπουμ, ωστόσο φέτος ήμουν εξαιρετικά ικανοποιημένος με την εγχώρια παραγωγή και ήθελα να παρουσιάσουμε περισσότερα άλμπουμ από κάθε άλλο ημερολογιακό έτος. Επίσης θεωρώ λάθος το να βγαίνουν τα αφιερώματα με τα καλύτερα στις αρχές του Δεκέμβρη, καθώς υπάρχουν πολύ καλές δουλειές που βγαίνουν και αυτόν τον μήνα.</p>
<p>Με στόχο λοιπόν να παρουσιάσουμε όσο περισσότερα άλμπουμ γίνεται και να συμπεριλάβουμε δίσκους του Δεκεμβρίου, ξεκινάμε ένα ακόμα αφιέρωμα, το οποίο θα ολοκληρωθεί μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου και στόχος του είναι να καλύψει όσο το δυνατόν περισσότερα είδη του rock και του metal. Όπως πάντα, σας βάζω και το είδος μουσικής του συγκροτήματος και τα social media του, προκειμένου ό,τι σας αρέσει να το βρείτε, να το ακούσετε και να το ακολουθήσετε!</p>
<h2>Khirki &#8211; Κυκεώνας</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/4-fT_cwMb0c?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Heavy Rock/Folk</p>
<p>Αν έπρεπε να διαλέξω ένα άλμπουμ της χρονιάς, ο Κυκεώνας θα ήταν σίγουρα η επιλογή μου. Οι Khirki είναι ένα συγκρότημα που είδα φέτος δύο φορές live και η παρουσίαση του άλμπουμ ήταν το δικό μου highlight στη φετινή συναυλιακή σεζόν. Στο <a href="https://anthem.gr/12146/the-unstable-show-i-khirki-me-paresuran-ston-diko-tous-kukeona/">αφιέρωμα</a> που έκανα για εκείνους, έγραψα αναλυτικά γιατί και η Κτηνωδία, αλλά και ο Κυκεώνας αποτελούν μεγάλα διαμάντια για τη σύγχρονη ελληνική rock σκηνή.</p>
<p>Σε ένα άλμπουμ που είναι ο ορισμός του All Killer No Filler, έχουμε τραγούδια-φόρο τιμής στη θάλασσα και την αρχαία ελληνική μυθολογία, αλλά κυρίως έναν κυκεώνα (pun intended) των διαφορετικών επιρροών που έχει η τριάδα από την Αθήνα και οι οποίες γίνονται πιο ορατές στο δεύτερο τους δίσκο. Από το κλασικό ατσάλινο heavy metal στο Your Majesty, τα post intro και outro στο Hekate, την οριακά black εισαγωγή του Heart of the Sea, την όλη Mastodonίλα των Συμπληγάδων που για μένα είναι το καλύτερο τραγούδι του 2024 και όλα αυτά με το συγκρότημα να ανεβαίνει επίπεδο και τεχνικά.</p>
<p>Τα riffs είναι ακόμα πιο ενδιαφέροντα και γρήγορα, το μπάσο αποτελεί τον οδηγό σε κάθε κομμάτι σχεδόν επιβάλλοντας τον ρυθμό, ενώ τα ντραμς έχουν ακόμα περισσότερους και πιο πολύπλοκους ρυθμούς, δείγμα των οποίων είχαμε δει και στην Κτηνωδία. Όλο αυτό το εξαιρετικό πακέτο ενισχύεται πάντα από τα folk στοιχεία από την παραδοσιακή ελληνική και βαλκανική μουσική, μετατρέποντας τον δίσκο σε must άκουσμα.</p>
<p>Σε κάνει να ανατριχιάζεις, σε κάνει να κοπανηθείς, σε κάνει να συγκινηθείς και σε παρασέρνει σε ένα όμορφο ταξίδι στις θάλασσες της αρχαιότητας μέσα από μερικά από τα καλύτερα και πιο πρωτότυπα τραγούδια της χρονιάς. Μπείτε άμεσα στον κόσμο των Khirki αν δεν το έχετε κάνει ήδη.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/khirkiofficial/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/khirki_official/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/6nNtfTBoIcdHj8gsmez4fT">Spotify</a></p>
<h2>Movement of Static &#8211; Projections</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/AspuNGDdqro?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Post-Metal</p>
<p>Η επιστροφή των αγαπημένων μου Θεσσαλονικιών ήταν κάτι που είχα γράψει ότι ανέμενα στο <a href="https://anthem.gr/11704/unstable-show-pente-post-rock-post-metal-kallitexnes-pou-tha-hthela-na-vgaloun-neo-almpoum-to-2024/">πρώτο Unstable Show</a> της φετινής χρονιάς. Παρακολουθώ και θαυμάζω κάθε βήμα τους και κυρίως τον τρόπο που καταφέρνουν και δένουν όλη τη δισκογραφία τους ως ένα ενιαίο κόνσεπτ. Το Projections είναι ο διάδοχος και ταυτόχρονα prequel του εξαιρετικού <a href="https://anthem.gr/5879/something-to-focus-on-movement-of-static-naegleria/">Naegleria</a> και οι MoS πέτυχαν για ακόμα μία φορά το σκοπό τους.</p>
<p>Το άκουγα ξανά και ξανά, κράταγα σημειώσεις, έψαχνα τι διάολο είναι τα Fractals, τι μπορεί να ήθελαν να πουν με τον τάδε τίτλο τραγουδιού και να περάσω πολλή ώρα <a href="https://anthem.gr/12082/the-unstable-show-prospathontas-na-apokodikopihso-to-neo-aristourghma-ton-movement-of-static/">προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσω το νόημά του</a> φτάνοντας στη λύτρωση με το καταπληκτικό Archetypes. Μήνες μετά παραμένει το άλμπουμ που ξεχώρισα περισσότερο από το φετινό Post (και πιστέψτε με ακούω πάρα πολύ Post) και βυθίζομαι συνεχώς στις απίθανες μπασογραμμές του, τα ηλεκτρονικά περάσματα, τις σκληρές κιθάρες του και το πόσο όμορφα δένουν όλα αυτά μεταξύ τους. Ίσως ο πιο cinematic δίσκος της χρονιάς, ένα ταξίδι ανάμεσα στα άστρα, τους πλανήτες, αλλά και την ίδια μας την ύπαρξη.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/movementofstatic/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/movement_of_static_band/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/4vFVNsHMU2WbPHYqedBza3">Spotify</a></p>
<h2>Altar of the Stag &#8211; Visceral Offering</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/j_LO2S2bk9c?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Sludge Metal/Post-Metal</p>
<p>Δεύτερη επίσκεψη στη συμπρωτεύουσα και αυτή τη φορά θα μιλήσουμε για τους φοβερούς Altar of the Stag. Αυτόν τον δίσκο μου τον έστειλαν στις αρχές της χρονιάς γνωρίζοντας ότι και στο περσινό αφιέρωμα κάλυψα αρκετά άλμπουμ που πάντρευαν το sludge με το post. Το πολύ όμορφο εξώφυλλο μου θύμισε Mastodon, αλλά με χρωματική παλέτα των πρώιμων Baroness και κάπως έτσι βυθίστηκα στη μουσική τους.</p>
<p>Το Visceral Offering είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα γραφής στο συγκεκριμένο είδος. Αργόσυρτα εισαγωγικά riffs, στακάτο παίξιμο από το rhythm section, post ξεσπάσματα, μεγάλα σε διάρκεια τραγούδια με πολλές μεταβάσεις και τραχιά φωνητικά που απογειώνουν τους μυστικιστικούς τους στίχους. Οι instrumental στιγμές τους όπως το Celestial Offering μας δείχνουν ότι οι Θεσσαλονικείς μπορούν να σε μαγέψουν ακόμα και σε πιο post-rock συνθέσεις και μέσα στα πενήντα ένα λεπτά μουσικής τους θα βρεις έναν εξαιρετικό συγκερασμό διαφορετικών επιρροών, ήχων και ειδών από το extreme metal και το progressive πέραν του γενικότερου sludginess. Φανταστικό και πολλά υποσχόμενο ντεμπούτο.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/AltarOfTheStag/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/altarofthestag/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/4xgqU430laVylw7EAlFMal">Spotify</a></p>
<h2>Suicidal Angels &#8211; Profane Prayer</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/_ofxYJgSXAk?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Thrash Metal</p>
<p>Οι Suicidal Angels αποτέλεσαν για φέτος το νούμερο ένα συγκρότημα που άκουσα περισσότερο στο Spotify και αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι άκουσα όλη τους τη δισκογραφία με αφορμή το Profane Prayer. Κι αν το Years of Aggression έμοιαζε για μένα η κορυφή τους συνθετικά, το Profane Prayer έρχεται και το εκθρονίζει ως το καλύτερο άλμπουμ σε μία ούτως ή άλλως πολύ όμορφη πορεία.</p>
<p>Οι Suicidal δεν έχασαν ποτέ την επιθετικότητα και την ταχύτητα τους, αλλά όσο περνάνε τα χρόνια και με την προσθήκη του εξαιρετικά ταλαντούχου Gus Drax, αλλάζουν και αναμειγνύουν τα προαναφερθέντα στοιχεία τους με τις μελωδίες και τα εξαιρετικά σόλο του Λαρισαίου κιθαρίστα. Δεν γίνεται να μη χτυπηθείς με τα riffs του When The Lions Die, να μη γουστάρεις τη ζωή σου με τη συμμετοχή Σάκη Τόλη, Φώτη Μπερνάντο και Ευθύμη Καραδήμα στο υπέροχο Deathstalker, να μην απολαύσεις το The Return of the Reaper, αλλά κυρίως να μην προσθέσεις το συγκλονιστικό The Fire Paths of Fate σε μια από τις κορυφαίες στιγμές της δισκογραφίας τους ή να το θεωρήσεις (όπως εγώ) το καλύτερο τους τραγούδι.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/SuicidalAngels/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/suicidalangelsofficial/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/5Qb7CFfWNE9rlymfrFp5A2">Spotify</a></p>
<h2>Commuter &#8211; Guilt Eraser</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/EslupsSM7XA?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Post-Punk</p>
<p>Οι Μινέρβα είναι ένα συγκρότημα για το οποίο έχω <a href="https://anthem.gr/12469/ten-albums-mia-anadromh-se-agaphmenous-diskous-ellhnikon-sugkrothmaton-meros-proto/">γράψει στο παρελθόν</a> και χαίρομαι που βλέπω ότι μέλη τους συνεχίζουν να ξεδιπλώνουν τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες μέσω των Commuter. To περσινό τους EP ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα κυκλοφορία, περίμενα ωστόσο τι μας επιφυλάσσουν για τον πρώτο full length δίσκο τους. Το Guilt Eraser είναι ένας θρίαμβος. Χωρίς υπερβολή και έχοντας εξερευνήσει αρκετά την ελληνική και ξένη post-punk σκηνή αυτή τη χρονιά, νιώθω πως κανένα άλμπουμ δε με κράτησε στο repeat όσο αυτό.</p>
<p>Σε πολλά σημεία του σε ταξιδεύουν στα 80s ξεδιπλώνοντας τις επιρροές τους από εκείνη τη δεκαετία σχεδόν σε κάθε σύνθεση, αλλά προσδίδουν μια δική τους ταυτότητα που ηχεί πολύ όμορφη. Αυτό που ανέκαθεν μου έκανε εντύπωση ήταν το πως συνδύαζαν τη μελαγχολική μουσική και τις ατμοσφαιρικές μελωδίες με τα έντονα ξεσπάσματα και κορυφώσεις όπως στο αγαπημένο Honestly ή πόσο τέλεια αναπτύσσουν τις ιδέες τους μέσα στα τραγούδια είτε σε κάτω από δύο λεπτά όπως στο Bruising, είτε σε πάνω από οχτώ λεπτά όπως στο φανταστικό -οριακά post- Glasgow. Οι Commuter σίγουρα αποτελούν ένα από τα ονόματα που θα παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον σε κάθε τους βήμα.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/this.is.commuter">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/this.is.commuter/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/5nwD9VBfiq4HYFpPEC2y6b">Spotify</a></p>
<h2>Oath &#8211; Death Lurks Everyhere</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/CWnRHLXFrRY?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Doom Metal</p>
<p>Μία καλοκαιρινή κυκλοφορία που ανακάλυψα μέσω του καθιερωμένου ξεψαχνίσματος στο φοβερό κανάλι <a href="https://www.youtube.com/@666MrDoom/videos">666MrDoom</a>, οι Oath με κέρδισαν από τη στιγμή που είδα ότι παίζουν Doom και ότι το άλμπουμ διαρκεί συνολικά εικοσιπέντε λεπτά με μόλις τρία τραγούδια. Το Death lurks everywhere είναι ακριβώς πάντως αυτό που χρειάζεται ο ήχος του doom είδους εν έτει 2024.</p>
<p>Χαμηλοκουρδισμένα αργόσυρτα riffs, μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις, fuzzy κιθάρες, έντονο μπάσο, διάχυτη Sabbathίλα, ροκ ξεσπάσματα και αργά σολάκια που βοηθούν το τραγούδι να δέσει. Τίκαρε όλα τα κουτάκια μου μουσικά και έδεσε εξαιρετικά με το φανταστικό εξώφυλλο του Δημήτρη Μπασδέκη. Ειλικρινά ανυπομονώ να ακούσω το επόμενο βήμα αυτού του συγκροτήματος και να χαθώ στους μουσικούς δρόμους που θα επιλέξουν.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/OathDoom">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/oathdoom/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/2K8lQw7zRKnCdCn22nizhc">Spotify</a></p>
<h2>Kvadrat &#8211; The Horrible Dissonance of Oblivion</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/fnjfgoAfSqI?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Black Metal/Death Metal</p>
<p>Έρεβος. Σκοτάδι. Ανατριχίλα. Δεν ξέρω πως αλλιώς να περιγράψω όσα άκουσα στο ντεμπούτο των Kvadrat. Ήταν ένα ντεμπούτο που οι οπαδοί του ακραίου ήχου περίμεναν με τεράστια ανυπομονησία και απ&#8217; όσο φάνηκε είχαν απόλυτο δίκιο. Πρόκειται για ένα extreme metal αριστούργημα με αργές εισαγωγές, αλλά γρήγορα τεχνικά thrash/death riffs, καταιγιστικά blast beats και ελληνόφωνους στίχους τόσο απαισιόδοξους, μαύρους και πεσιμιστικούς που καταλήγουν να ακούγονται ποιητικοί.</p>
<p>Πραγματικά εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ με το πως ο δημιουργός του καταφέρνει και παρασέρνει από το πρώτο δευτερόλεπτο σε αυτήν την αποπνικτική ατμόσφαιρα, πως συνδυάζει υπέροχα τα black στοιχεία με το death και με πολύ λίγη μελωδία επιτυγχάνει απόλυτα το να σε κάνει να ακούς ξανά και ξανά ένα άκουσμα που σε βυθίζει σε σκέψεις χάρη στους κοινωνικούς στίχους και την φανταστική τεχνική του. Μία από τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς, όχι μόνο για τον εγχώριο ακραίο ήχο, αλλά και γενικά.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/kvadratnoise/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/kvadratnoise/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/6AE1efTCpdj8HFUpwkWrxg">Spotify</a></p>
<h2>Till Silence Breaks &#8211; I&#8217;m Gonna Tell God Everything</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/sHMsOQpCOGs?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Metalcore</p>
<p>Δε θυμάμαι πόσο καιρό έχω να ακούσω έναν ελληνικό metalcore δίσκο και να συνειδητοποιήσω ότι αυτό το σύνολο τραγουδιών δεν έχει απολύτως τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχα συγκροτήματα του εξωτερικού. Οι Till Silence Breaks από το εισαγωγικό Sundown με βύθισαν αμέσως στο γρήγορο και επιθετικό στυλ τους μέχρι να αρχίσουν να ξεδιπλώνουν τον πλήρη μουσικό τους καμβά στα υπόλοιπα τραγούδια του I&#8217;m Gonna Tell God Everything. Δεν είναι μια μπάντα που της αρέσει μόνο το γενικότερο core στυλ, αλλά αρέσκεται να προσθέτει μελωδία στον ήχο της και τα ρεφρέν τους είναι εξαιρετικά δουλεμένα και αρκούντως κολλητικά.</p>
<p>Τραγούδι με το τραγούδι, ο δίσκος ανεβαίνει στα μάτια σου χάρη και στα post-metal στοιχεία με τα οποία μπολιάζουν τον ήχο τους και τη γενικότερη γλυκόπικρη και σκοτεινή ατμόσφαιρα. Οι φωνητικές γραμμές του Νίκου Ευαγγελάτου είναι τόσο μελωδικές και ταυτόχρονα επιθετικές που νιώθεις συνεχώς αυτή τη μίξη Architects με Sleep Token που θέλουν να πετύχουν και η οποία συνοψίζεται τέλεια στο τελικό Darkness of Blue. Μια από τις πιο άρτιες κυκλοφορίες της χρονιάς σε θέμα συνοχής και ουσίας.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/tillsilencebreaks/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/tillsilencebreaks/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/2U8wT3Tzx8BeCfoc90R6Ul">Spotify</a></p>
<h2>1000mods &#8211; Cheat Death</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/9xjiB-GLcP4?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Heavy Rock</p>
<p>Είμαι πολύ χαρούμενος όταν βλέπω ελληνικά συγκροτήματα όπως τους 1000mods να περιοδεύουν συνεχώς ανά τον κόσμο, αποτελώντας ένα από τα πιο δυνατά εξαγώγιμα μουσικά χαρτιά της Ελλάδας. Τους ακούω από εποχές Super Van Vacation και έζησα την συνεχή τους εξέλιξη επικροτώντας την πορεία και την αλλαγή τους. Το Youth of Dissent αποτέλεσε την πιο πειραματική στιγμή τους και προσωπικά <a href="https://anthem.gr/12475/ten-albums-mia-anadromh-se-agaphmenous-diskous-ellhnikon-sugkrothmaton-meros-deutero/">την κατατάσσω στην κορυφαία</a> της μέχρι τώρα πορείας τους.</p>
<p>To Cheat Death αποτελεί ένα ακόμα βήμα σε διαφορετική κατεύθυνση. Λιγότερο επηρεασμένο από grunge και τον alternative ήχο των 90s, με μεγαλύτερα τραγούδια και πιο fuzzy κιθάρες, κινείται περισσότερο προς στην πλευρά του heavy rock, αν και γλυκοκοιτάζει ακόμα και το metal σε κάποια σημεία. Ίσως το πιο Sabbathικό τους πόνημα και αυτό που μου πήρε περισσότερες ακροάσεις για να κατανοήσω το ποιο ήταν το όραμά τους. Δεν σταματάνε να μας εκπλήσσουν πάντως με το πόσο διαφορετικοί και κυρίως καλλιτεχνικά ελεύθεροι ακούγονται με κάθε νέο δίσκο και αυτό μόνο όμορφο μπορεί να είναι.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/1000mods/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/1000mods/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/7EgAHTw2PMP7a1tAEtue89">Spotify</a></p>
<h2>Psyanide &#8211; Vertigo</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/FOH-fLmkHjw?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είδος: Melodic Death Metal</p>
<p>Τι θα γινόταν αν οι ριφάρες των Lamb of God και τα επιθετικά φωνητικά τους προσαρμοζόντουσαν σε melodic death συνθετικές φόρμες; Την απάντηση έρχονται να μας δώσουν οι Psyanide με ένα άλμπουμ που δεν είναι απλά καλό, αλλά μαγικό. Είναι ένα άκουσμα, στο οποίο επέστρεφα συνεχώς μέσα στη χρονιά (μιας και κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο) και κάθε φορά μου ακουγόταν πολύ φρέσκο και οδηγούσε στο να ανακαλύψω πτυχές του που δεν έχω ξανακούσει.</p>
<p>Και στον προκάτοχο του, το I Delcare War ήταν εξαιρετικοί οι Θεσσαλονικείς, αλλά εδώ καταφέρνουν και ανεβαίνουν  αισθητά επίπεδο. Η παραγωγή είναι άψογη, τα riffs είναι τρομακτικά ενδιαφέροντα καθοδηγώντας τέλεια τις συνθέσεις, το rhythm section είναι στιβαρό ενώ τα φωνητικά δεν έχουν απολύτως τίποτα να ζηλέψουν από συγκροτήματα του εξωτερικού παντρεύοντας τέλεια το groove με το μελωδικό death. Το κυριότερο όμως είναι το πόσο εμπνευσμένο και γεμάτο ιδέες ακούγεται το Vertigo. Ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς.</p>
<p><a href="https://www.facebook.com/PsyanideOfficialBand/">Facebook</a>, <a href="https://www.instagram.com/psyanide_official/">Instagram</a>, <a href="https://open.spotify.com/artist/1yf9vFWTSHq4jZjNJykZ4f">Spotify</a></p>
<p>Αυτό λοιπόν ήταν και το πρώτο μέρος του αφιερώματος μας στα καλύτερα άλμπουμ από Έλληνες καλλιτέχνες για το 2024! Τα λέμε σε περίπου δύο εβδομάδες με τα δύο επόμενα μέρη!</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/12639/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-prwto/">The Sound Vault: Αγαπημένα άλμπουμ του 2024 από Έλληνες καλλιτέχνες, Μέρος Πρώτο</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/12639/the-sound-vault-agaphmena-almpoum-tou-2024-apo-ellhnes-kallitexnes-meros-prwto/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>The Unstable Show: Προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσω το νέο αριστούργημα των Movement of Static</title>
		<link>https://anthem.gr/12082/the-unstable-show-prospathontas-na-apokodikopihso-to-neo-aristourghma-ton-movement-of-static/</link>
					<comments>https://anthem.gr/12082/the-unstable-show-prospathontas-na-apokodikopihso-to-neo-aristourghma-ton-movement-of-static/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Νικόλας]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 10 Jul 2024 09:27:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Originals]]></category>
		<category><![CDATA[The Unstable Show]]></category>
		<category><![CDATA[greek bands]]></category>
		<category><![CDATA[greek post-metal]]></category>
		<category><![CDATA[greek post-rock]]></category>
		<category><![CDATA[Movement Of Static]]></category>
		<category><![CDATA[movement of static - projections]]></category>
		<category><![CDATA[Naegleria]]></category>
		<category><![CDATA[post metal]]></category>
		<category><![CDATA[post-rock]]></category>
		<category><![CDATA[projections]]></category>
		<category><![CDATA[WherePostRockDwells]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://anthem.gr/?p=12082</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ήταν Ιανουάριος όταν έγραψα το πρώτο Unstable Show της νέας χρονιάς με τα post συγκροτήματα που θα ήθελα να βγάλουν νέο δίσκο φέτος και οι Movement of Static ήταν το σιγουράκι μου. Ήταν επιβεβαιωμένο από πολλές πηγές και κυρίως από[...]</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/12082/the-unstable-show-prospathontas-na-apokodikopihso-to-neo-aristourghma-ton-movement-of-static/">The Unstable Show: Προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσω το νέο αριστούργημα των Movement of Static</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><img decoding="async" class="aligncenter wp-image-6161 " src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2018/11/46345846_1328719677268996_5481924359138312192_n-1024x768.png" alt="Unstable Show" width="542" height="406" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2018/11/46345846_1328719677268996_5481924359138312192_n-1024x768.png 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2018/11/46345846_1328719677268996_5481924359138312192_n-300x225.png 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2018/11/46345846_1328719677268996_5481924359138312192_n-768x576.png 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2018/11/46345846_1328719677268996_5481924359138312192_n.png 1128w" sizes="(max-width: 542px) 100vw, 542px" /></p>
<p>Ήταν Ιανουάριος όταν έγραψα το <a href="https://anthem.gr/11704/unstable-show-pente-post-rock-post-metal-kallitexnes-pou-tha-hthela-na-vgaloun-neo-almpoum-to-2024/">πρώτο Unstable Show</a> της νέας χρονιάς με τα post συγκροτήματα που θα ήθελα να βγάλουν νέο δίσκο φέτος και οι Movement of Static ήταν το σιγουράκι μου. Ήταν επιβεβαιωμένο από πολλές πηγές και κυρίως από τις σελίδες τους στα social media ότι σύντομα θα έβγαζαν δίσκο και ο Απρίλης του 2023 που είχαμε το τελευταίο update φάνταζε μακρινός.</p>
<p>Δεν είναι πολύ περίεργο που κάποιες φορές μπορούμε να δεθούμε τόσο πολύ με ένα συγκρότημα και δη εγχώριο και να μην τους έχουμε δει ποτέ από κοντά; Πρόσφατα γνώρισα τα μέλη ενός πολύ αγαπημένου μου ελληνικού συγκροτήματος, αλλά με τους Movement of Static νιώθω ένα περίεργο δέσιμο. Χωρίς να τους ξέρω ή να έχω μιλήσει με περισσότερα από πέντε μηνύματα, έχω εμβαθύνει πάρα πολύ στη μουσική τους.</p>
<p><img decoding="async" class="aligncenter wp-image-12087 size-large" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-novelty-1024x569.jpg" alt="movementofstatic novelty" width="840" height="467" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-novelty-1024x569.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-novelty-300x167.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-novelty-768x427.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-novelty.jpg 1200w" sizes="(max-width: 840px) 100vw, 840px" /></p>
<p>Η αρχή έγινε το 2017 που κάναμε μια <a href="https://anthem.gr/4281/sunenteuxh-movement-static/">συνέντευξη</a> με αφορμή το πρώτο τους EP Novelty Seekers. Θυμάμαι πόσο είχα μαγευτεί από αυτό το 30λεπτο μουσικής. Ένα πραγματικό αριστούργημα που ακούγεται ενιαίο και σου προκαλεί έκρηξη συναισθημάτων. Ήταν ένα EP που με συνόδευσε πολύ εκείνη τη χρονιά, στη στρατιωτική μου θητεία και <a href="https://anthem.gr/8265/ellhnikoi-diskoi-gia-meres-karantinas/">αργότερα στην καραντίνα</a>. Ακόμα και σήμερα, δεν έχω βρει κάποιο άλλο άλμπουμ ανάλογης διάρκειας που να έχω ακούσει περισσότερο.</p>
<p>Το Naegleria, το πρώτο τους άλμπουμ, κυκλοφόρησε 1μιση χρόνο μετά και για αυτό έχω γράψει μια από τις λίγες <a href="https://anthem.gr/5879/something-to-focus-on-movement-of-static-naegleria/">κριτικές μου</a> στο anthem. Δε μου αρέσουν πολύ οι κριτικές γενικά. Αυτό που προσπάθησα να κάνω στο Naegleria είναι αυτό που κάνω με τη μουσική των Movement of Static γενικότερα. Ερμηνεύω τα μηνύματα της και αποκωδικοποιώ τι θέλουν να πουν από τη μουσική τους, τα ιντερλούδια τους και τις ρήσεις που ακούγονται πολλές φορές.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-12086 " src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-naegleria.jpeg" alt="movementofstatic naegleria" width="430" height="430" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-naegleria.jpeg 700w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-naegleria-300x300.jpeg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/04/movementofstatic-naegleria-150x150.jpeg 150w" sizes="auto, (max-width: 430px) 100vw, 430px" /></p>
<p>Το Naegleria είναι σίγουρα ένας από τους καλύτερους δίσκους του 2018, ένα υπέροχο ταξίδι για να ανακαλύψεις τη γνώση. Δύο διαστάσεις: Αυτή που βρισκόμαστε και μία άλλη όπου ένα κορίτσι προσπαθεί να ανακαλύψει το νόημα της ζωής. Ένα φανταστικό concept που το τέλος ενώνεται με την αρχή του προσφέροντας απαντήσεις στα ερωτήματα που έθεσε το ίδιο το συγκρότημα. Ακόμα και σήμερα, πολλές ακροάσεις μετά, δεν ξέρω αν το έχω αποκωδικοποιήσει πλήρως και αυτή είναι η άγρια ομορφιά του.</p>
<h2>Και εγένετο Projections</h2>
<p>Μάρτιος 2021 και όντας σε καραντίνα σκρολάρω στο Facebook και πέφτω σε ένα βίντεο από τη σελίδα των Movement of Static. Με περισσότερη ηλεκτρονική μουσική να παίζει στο background και γυρισμένο στη φύση, το βίντεο έδειχνε ότι όχι απλά θα έχουμε συνέχεια του Naegleria, αλλά ένα μουσικό prequel, το οποίο θα εξερευνούσε την έννοια της πραγματικότητας. Τι είναι πραγματικό, τι όχι, αλλά κυρίως τι οπτική γωνία έχουμε εμείς όταν εξερευνούμε την αλήθεια.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-12321 size-large" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434318136_820494743222920_6841238742520909033_n-1024x534.jpg" alt="434318136_820494743222920_6841238742520909033_n" width="840" height="438" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434318136_820494743222920_6841238742520909033_n-1024x534.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434318136_820494743222920_6841238742520909033_n-300x157.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434318136_820494743222920_6841238742520909033_n-768x401.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434318136_820494743222920_6841238742520909033_n-1536x802.jpg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434318136_820494743222920_6841238742520909033_n.jpg 1640w" sizes="auto, (max-width: 840px) 100vw, 840px" /></p>
<p>Χρειάστηκε να περιμένουμε τρία χρόνια από εκείνο το βίντεο, αλλά στις 29 Μαρτίου το Projections κυκλοφόρησε. Με εξέπληξε το πόσο μοιάζει με τα προηγούμενα τους άλμπουμ και ταυτόχρονα πόσο διαφορετικό είναι ηχητικά. Σε μια από τις πρώτες ακροάσεις, αισθάνθηκα ότι το Projections ξεκινάει με αργό, post-rock ρυθμό και καταλήγει στις γνωστές post-metal φόρμες προς το τέλος του, θυμίζοντας το ύφος του Naegleria, κάνοντας το να μοιάζει με prequel και σε ηχητικό επίπεδο. Μπορεί να μην ήταν καν ο στόχος τους, αλλά όντως ένιωσα ότι όσο περνάει η ώρα το άλμπουμ μοιάζει στο Naegleria.</p>
<p>Έχουν περάσει τρεις μήνες και κάτι από εκείνες τις πρώτες ακροάσεις και αισθάνομαι ότι έχω κάπως παραδοθεί σε αυτόν τον δίσκο. Όπως στο Naegleria, έτσι και εδώ προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω κάθε πτυχή του. Οι Movement ξέρουν πως να σε κρατάνε σε αυτό το ταξίδι μαζί τους. Για παράδειγμα στην δημοσίευση που παρουσίασαν το άλμπουμ τους, κάθε παράγραφος ξεκινούσε με κεφαλαία γράμματα που αν τα διάβαζες κάθετα, έγραφαν τον τίτλο του άλμπουμ. Είναι αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.</p>
<p>Το άλμπουμ ξεκινάει με το Perception, ένα κομμάτι που δείχνει ότι το συγκρότημα εμπλουτίζει τον ήχο του με πολλά ηλεκτρονικά περάσματα. Κυρίως όμως δείχνει πως το Projections ξεκινάει με τη λέξη αντίληψη, γιατί θέλει να σου δείξει ότι εκεί βρίσκεται η ουσία του. Στην αντίληψη που έχεις για τον κόσμο γύρω σου και την πραγματικότητα.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-12323 " src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434155100_820494303222964_1489644518876293940_n-1024x1024.jpg" alt="434155100_820494303222964_1489644518876293940_n" width="467" height="467" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434155100_820494303222964_1489644518876293940_n-1024x1024.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434155100_820494303222964_1489644518876293940_n-300x300.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434155100_820494303222964_1489644518876293940_n-150x150.jpg 150w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434155100_820494303222964_1489644518876293940_n-768x768.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434155100_820494303222964_1489644518876293940_n-1536x1536.jpg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/434155100_820494303222964_1489644518876293940_n.jpg 1600w" sizes="auto, (max-width: 467px) 100vw, 467px" /></p>
<p>Συνεχίζουμε με το Fractals και εδώ μπαίνουν τα μαθηματικά και η γεωμετρία στο κόλπο. Από την άλλη πλευρά, ακανόνιστα σχήματα όπως τα φράκταλ είναι αυτά που πρέπει να εξερευνήσουμε στο υποσυνείδητο μας για να ανακαλύψουμε την αλήθεια ή μάλλον την αντίληψη της αλήθειας που έχουμε στο μυαλό μας. Μουσικά το Fractals έχει ίσως το καλύτερο outro που έχουν γράψει ποτέ, ένα δαιμονιώδες τέλος για αυτό το ταξίδι στα βάθη της ψυχής μας.</p>
<p>Στο Remembrance άρχισα λίγο να τα χάνω. Είναι η αναδρομή που κάνουμε στο παρελθόν, στον παλιό μας εαυτό και κάπου στη μέση του κομματιού πέραν των ατμοσφαιρικών στοιχείων, ακούμε και ήχους από το παρελθόν όπως τον ήχο της dial-up σύνδεσης στο Ίντερνετ και ενός παλιού τηλεφώνου. Άρχισα να αναζητώ το που κατευθύνεται το Projections σε αυτό το κομμάτι. Κατέληξα στο ότι το μέλλον μας και οι απόψεις που έχουμε για το πως βλέπουμε τον κόσμο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το παρελθόν μας.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-12324 size-large" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/339483943_600659958629280_634680031053296406_n-1024x472.jpg" alt="339483943_600659958629280_634680031053296406_n" width="840" height="387" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/339483943_600659958629280_634680031053296406_n-1024x472.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/339483943_600659958629280_634680031053296406_n-300x138.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/339483943_600659958629280_634680031053296406_n-768x354.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/339483943_600659958629280_634680031053296406_n-1536x708.jpg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/339483943_600659958629280_634680031053296406_n-2048x944.jpg 2048w" sizes="auto, (max-width: 840px) 100vw, 840px" /></p>
<p>Το Anti-Universe με την εισαγωγάρα του μοιάζει να διαλύει ό,τι είχαν στήσει τα πρώτα τραγούδια. Ταξιδέψαμε στην ψυχή μας, στο παρελθόν μας, σχηματίσαμε την αντίληψή μας, αλλά ήταν όλα αυτά αλήθεια; Αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι που κινήθηκε περισσότερο στα space στοιχεία του Naegleria και μας τράβηξε από το υποσυνείδητο φέρνοντας μας ξανά κάπου στο διάστημα. Μια σπουδαία σύνθεση.</p>
<p>Το Decoding παίζει τον μεταβατικό ρόλο που είχε το The Passage στο προηγούμενο άλμπουμ. Φεύγουμε από το διάστημα, φεύγουμε από την ψυχή μας και ήρθε η ώρα να αποκωδικοποιήσουμε όλα όσα ζήσαμε, να δώσουμε ένα σχήμα στην αντίληψή μας όχι μόνο από τα δικά μας βιώματα, αλλά και μέσα από τους άλλους. Το ταξίδι που κάνουμε είναι το ταξίδι που κάνει προσωπικά κάθε άνθρωπος μέσα του και οι άλλοι άνθρωποι το επηρεάζουν βάσει της αντίληψης που οι ίδιοι δημιουργούν.</p>
<p>Όλο αυτό ξεκινάει και χτίζεται στο Archetypes. Εκεί είναι που δίνουμε την τελική μορφή στις σκέψεις μας, δημιουργούμε τις αντιλήψεις μας, γινόμαστε αυτοί που είμαστε και αντιλαμβανόμαστε με τον δικό μας τρόπο την αλήθεια. Το Archetypes είναι αλήθεια συγκινητικό, είναι μουσικά ποικιλόμορφο, αλλάζει συνεχώς ρυθμούς και σε παγιδεύει στις απίστευτες μελωδίες του. Μοιάζει πολύ στο Novelty Seekers, είναι σαν ένα conclusion εκείνου του EP τους.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-12322 size-large" src="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/438059412_837361841536210_8155676605875047611_n-1024x511.jpg" alt="438059412_837361841536210_8155676605875047611_n" width="840" height="419" srcset="https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/438059412_837361841536210_8155676605875047611_n-1024x511.jpg 1024w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/438059412_837361841536210_8155676605875047611_n-300x150.jpg 300w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/438059412_837361841536210_8155676605875047611_n-768x384.jpg 768w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/438059412_837361841536210_8155676605875047611_n-1536x767.jpg 1536w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/438059412_837361841536210_8155676605875047611_n-840x420.jpg 840w, https://anthem.gr/wp-content/uploads/2024/07/438059412_837361841536210_8155676605875047611_n.jpg 1814w" sizes="auto, (max-width: 840px) 100vw, 840px" /></p>
<p>Και τελικά φτάνουμε στο Inception. Ένα τραγούδι που σε παρασέρνει, ένα τραγούδι που ενώνει στοιχεία από όλα τα υπόλοιπα για να σηματοδοτήσει το τέλος αυτού του ταξιδιού και την έναρξη του επόμενου που σου έχουν ετοιμάσει οι Movement of Static. Ποια είναι η θέση μας σε αυτό το σύμπαν; Και κυρίως πως το βιώνει ο καθένας από εμάς; Τα συμπεράσματα είναι δικά σου, αφού τελειώσεις αυτόν τον δίσκο.</p>
<h2>Ένα από τα άλμπουμ της χρονιάς</h2>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/AspuNGDdqro?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Ναι, θα σας κάνω ένα spoiler alert, αλλά στα <a href="https://anthem.gr/opinion/six-songs/">Six Albums</a> στο τέλος της χρονιάς για τους καλύτερους δίσκους του 2024, το Projections θα συμπεριληφθεί. Είναι σπάνιο μια μπάντα να έχει τόσο μεράκι σε κάθε πτυχή που την αφορά. Από τα εξώφυλλα μέχρι τη μουσική τους και τα νοήματα που θέλουν να περάσουν μέσω αυτής, οι Movement of Static δείχνουν συνεχώς πόσο αληθινά σπουδαίοι είναι.</p>
<p>Αν κάτι δε μπορώ πλέον στη μουσική βιομηχανία, είναι όσους έχουν δει τη μουσική τους τόσο πολύπλοκα ώστε χτίζουν δικά τους multiverses και εναλλακτικές πραγματικότητες μέσα από concept albums λες και είναι η Marvel σε καλλιτέχνη. Οι Movement of Static από την άλλη δείχνουν την ουσία. Κάθε δουλειά τους μέχρι σήμερα δεν είναι μια κουλτουριάρικη προσπάθεια στο να δώσουν νόημα σε μέτριες συνθέσεις.</p>
<p><iframe class="youtube ytvideo" style="border: 0;" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/JF0u_oszS2Q?rel=0&amp;showinfo=0&amp;autohide=0&amp;fs=0" allowfullscreen></iframe></p>
<p>Είναι αρχιτέκτονες της μουσικής που θέλουν γράψουν. Σκέφτονται ένα concept και το αποτυπώνουν μέσα από τις υπέροχες μελωδίες στις κιθάρες, το στιβαρό rhythm section, αλλά κυρίως το μπάσο τους που για ακόμα μία φορά καθοδηγεί το κάθε τους τραγούδι. Ακόμα και να μην είχαν τόσα νοήματα κρυμμένα, θα παρέμεναν εξαιρετικοί μουσικοί. Στο τέλος της ημέρας αυτό είναι που μετράει. Ίσως τους πάρει κάποια χρόνια να μας φέρουν το επόμενο πόνημα τους. Αλλά μέχρι τότε μας έχουν αφήσει με μπόλικη δουλίτσα στην αποκρυπτογράφησή των προηγούμενων δουλειών τους.</p>
<p>The post <a href="https://anthem.gr/12082/the-unstable-show-prospathontas-na-apokodikopihso-to-neo-aristourghma-ton-movement-of-static/">The Unstable Show: Προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσω το νέο αριστούργημα των Movement of Static</a> appeared first on <a href="https://anthem.gr">anthem.gr</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://anthem.gr/12082/the-unstable-show-prospathontas-na-apokodikopihso-to-neo-aristourghma-ton-movement-of-static/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
