Λοιπόν, ξεκινώντας αυτό το αφιέρωμα, πρέπει να πω ότι αυτήν την ιδέα την είχα σκεφτεί το καλοκαίρι του 2022. Ήθελα κάπως να μαζέψω το ποια ήταν τα αγαπημένα μου άλμπουμ από Έλληνες καλλιτέχνες των τελευταίων πέντε χρόνων και ξεκίνησα με πέντε επιλογές, εμπλουτίζοντας σιγά σιγά τη λίστα. Έκτοτε έχω γράψει εκτενή αφιερώματα στην ελληνική δισκογραφία μέσω της στήλης που διαβάζετε καλύπτοντας πολλούς δίσκους τις χρονιές 2022 και 2023.

Αποφάσισα ωστόσο σήμερα να συγκεντρώσω τα αγαπημένα μου, αυτά που λατρεύω, αυτά στα οποία σταθερά γυρίζω και ξανακούω. Και περιόρισα τη λίστα στην εξαετία 2017-2022. Η σειρά δεν είναι προφανώς σειρά προτίμησης και προσπάθησα να συμπεριλάβω όσο περισσότερα είδη γίνεται για μεγαλύτερη ποικιλία. Πάμε λοιπόν να κάνουμε μια αναδρομή λοιπόν και να θυμηθούμε μερικά από τα καλύτερα άλμπουμ Ελλήνων καλλιτεχνών!

1. Deaf Radio – Modern Panic (2019)

Το έχω ξανατιμήσει στο παρελθόν, αλλά θα το ξαναπώ ότι αν μου δίνανε τη δυνατότητα να επιλέξω έναν ελληνικό δίσκο για να προτείνω σε κάποιον, είτε ακούει rock είτε όχι, τότε αυτός θα ήταν το Modern Panic. Οι Deaf Radio είχαν δείξει από το ντεμπούτο τους ότι είναι πολύ καλοί μουσικοί, αλλά σε αυτό το δεύτερο άλμπουμ κατάφεραν και εξελίχθηκαν πολύ περισσότερο από αυτό που περιμέναμε. Παίρνουν όλα τα στοιχεία που είχαν στο Aggravation, τον εναλλακτικό ήχο, τις garage επιρροές τους και προσθέτουν τη μελωδικότητα που φάνηκε ακόμα πιο έντονα και στο Arsenal of Hope που ακολούθησε.

Το Modern Panic ωστόσο είναι ακριβώς το σημείο που όλα ισορρόπησαν και για αυτό κανένα κομμάτι δεν υστερεί σε ποιότητα. Από το γρήγορο Death Club που θέτει τον τόνο για το τι θα ακολουθήσει, το άκρως κολλητικό Animals και το garage Dance Like A Reptile μέχρι πιο αργές συνθέσεις όπως το φανταστικό Astypalea που σε ταξιδεύει και το ομώνυμο, αυτό το άλμπουμ έχει 42 υπέροχα λεπτά και σε κάνει σχεδόν να ζηλεύεις αυτούς που δεν το έχουν ακούσει και θα βιώσουν την ακρόαση του για πρώτη φορά. Ο ορισμός του instant classic.

2. Godsleep – Coming of Age (2018)

Το περσινό Lies to Survive των Godsleep μπήκε εύκολα στα αγαπημένα μου της χρονιάς, αλλά είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για το Coming of Age που βγήκε πέντε χρόνια πριν. Σε αυτό το άλμπουμ το συγκρότημα απλά δείχνει πως μπορείς να κάνεις μια άκρως επιτυχημένη αλλαγή τραγουδιστή. Μετά την αποχώρηση του πρώτου τραγουδιστή τους λόγω μετακόμισης στο εξωτερικό, φέρνουν την ιδιαίτερα ταλαντούχα Amie Makris και δουλεύουν πάρα πολύ μαζί της για να βρουν την απαραίτητη χημεία.

Έτσι από το πιο αργό και stonerίζον Thousand Sons Of Sleep, αλλάζουν αρκετά το στυλ τους και το προσαρμόζουν στις φωνητικές γραμμές της Amie. Αυτό γίνεται εμφανές από τα πρώτα δύο κομμάτια, Ex-Nowhere Man και Unlearn που είναι από τα καλύτερα της δισκογραφίας τους. Το υπόλοιπο Coming of Age κυλάει υπέροχα. Μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις, αλλά αρκετά σπιντάτες και με μια πιο fun συνολικά νότα, αποτέλεσε ένα από τα εισιτήρια τους για τις συνεχείς περιοδείες σε Ελλάδα και εξωτερικό. Οι Godsleep βρήκαν την ταυτότητα τους και αυτό το άλμπουμ το πιστοποίησε.

3. Simplefast – Eternal (2020)

Αυτό το άλμπουμ ανά περιόδους ξεχνούσα να το ξανακούσω ενώ δεν έπρεπε. Βγήκε μόλις ένα μήνα πριν την πρώτη καραντίνα το 2020 και με συνόδευσε σε αρκετές βραδιές εκείνης της δύσκολης περιόδου. Έχοντας ζήσει όλες τις φάσεις του συγκροτήματος από το 2011 που ξεκίνησαν, το Eternal παραμένει μια στιγμή ολοκλήρωσης μιας τεράστιας εξελικτικής πορείας.

Από ένα καλό EP σε ένα ωραίο ντεμπούτο, το Eternal δεν είναι απλά το επόμενο βήμα. Με δύο αλλαγές στη lead κιθάρα και τα φωνητικά, οι Simplefast αλλάζουν επίπεδο και μας προσφέρουν την κορυφαία στιγμή τους. Άψογο rhythm section, καταπληκτική δουλειά στις κιθάρες, συνθέσεις άλλοτε μελωδικές και άλλοτε πιο γρήγορες και trashy. Μου έχουν λείψει πολύ οι Simplefast τόσο συναυλιακά όσο και μουσικά. Ελπίζω σύντομα να ετοιμάσουν ένα διάδοχο, όσο δύσκολο και να είναι το να διαδεχτείς μια δισκάρα σαν το Eternal.

4. Breath After Coma – Woke up in Babel (2019)

Το πρώτο draft αυτής της λίστας περιλάμβανε πέντε άλμπουμ και το δημοσίευσα στο Twitter. Τότε κάποιος από κάτω μου πρότεινε το Woke up in Babel των Αθηναίων Breath After Coma. Το αποθήκευσα τότε να δω τι έλεγε, αλλά ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που δεν το έβαλα νωρίτερα να παίζει. Με τα χρόνια, το Woke up in Babel άρχισε να εξελίσσεται σε ένα από τα αγαπημένα μου άλμπουμ της δεκαετίας.

Είναι πολύ δύσκολο να σκεφτείς με τι να πρωτοξεκινήσεις σε αυτό το άλμπουμ. Γαμάτες μπασοεισαγωγές, εκρηκτικά riffs, τέλειες φωνητικές γραμμές και chorus, εναλλαγές μέσα στα τραγούδια, υπέροχες μελωδίες. Ειδικά τα πρώτα πέντε τραγούδια σε πιάνουν από τα μούτρα και σε κολλάνε στο repeat. Δε χορταίνεις να ακούς αυτόν τον δίσκο, γιατί θέλεις να ρουφήξεις κάθε δευτερόλεπτο, κάθε πτυχή του. Μαγικό άλμπουμ που δυστυχώς αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα του συγκροτήματος…

5. Adolf Plays the Jazz – Low Life |We Can’t Lose. We Have Already Lost. (2022)

Οι Adolf Plays the Jazz είναι από τα μακροβιότερα projects στο χώρο του ελληνικού post-rock ξεκινώντας από το 2002 και παραμένοντας ενεργοί μέχρι και φέτος που μετονομάστηκαν σε Black Knot. Πριν τη μετονομασία τους ωστόσο και συμπληρώνοντας μια εικοσαετία ως σχήμα, πρόλαβαν να βγάλουν έναν εμβληματικό post δίσκο όπως το Low Life.

Είναι ένα 100% ατμοσφαιρικό άκουσμα με τις περισσότερες συνθέσεις να είναι instrumental και το ύφος τους αρκετά σκοτεινό. Το rhythm section τους είναι εξαιρετικό, ενώ τα πνευστά και ιδιαίτερα το σαξόφωνο απογειώνουν κάθε σύνθεση και συμβάλλουν στο jazzy στοιχείο που είχαν και στο προηγούμενο όνομά τους. Ένα άλμπουμ που το συγκρότημα δεν ψάχνεται, αλλά σχηματίζει μια νέα ταυτότητα καθώς κατευθύνεται σε μια νέα εποχή. Είμαι σίγουρος ότι και ως Black Knot θα γράφουν υπέροχη μουσική.

6. Bombing the Avenue – Dysfunctional (2019)

Το Dysfunctional το ανακάλυψα κάπως τυχαία ένα με δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Μου έκανε εντύπωση το εξώφυλλο και ο πολύ ωραίος ήχος που άκουγα στο Hangover City και είπα να το προσθέσω στη λίστα μου. Όσο κυλούσε η ακρόαση γινόταν και πιο απολαυστικό, βλέποντας μια προσέγγιση που μου είχε λείψει από ελληνικά συγκροτήματα.

Απλά riffs, πολύ ωραία ρεφρέν που θες να σιγοτραγουδήσεις και κυρίως κάποια εκπληκτικά outros που χτίζονταν πολύ προσεκτικά στα περίπου τέσσερα λεπτά που διαρκούν τα τραγούδια τους. Και φυσικά όλο αυτό κλείνει με μια κομματάρα όπως το αγαπημένο Bad Uncle που έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος των playlists μου. Ευελπιστώ να έχουμε σύντομα νέα της τριάδας από την Αθήνα, καθώς εδώ και δύο χρόνια φαίνονται απασχολημένοι σε άλλα projects.

7. Their Methlab – The Last Second (2019)

Άλλο ένα σχήμα που λάτρεψα και το οποίο έλιωσα στις ακροάσεις τη διετία 2019-2020 που ήταν πολύ παραγωγικοί με το The Last Second, το Tsunami και το Colours in Venice. Ιδιαίτερα ωστόσο το The Last Second, ως το ντεμπούτο τους με βρήκε σε μια φάση που εξερευνούσα πολύ ελληνικούς ορχηστρικούς δίσκους στο είδος του post όπως το Anassa και το Naegleria, οπότε δε μπορούσε να με αφήσει ασυγκίνητο.

Πρόκειται για ένα πραγματικό post-apocalyptic ταξίδι με την τριάδα από τα Ιωάννινα να σε παρασέρνει στις μελωδίες της. Σε κάποια σημεία μελαγχολικό, σε άλλα απαισιόδοξο, σε άλλα πιο φωτεινό, το The Last Second μέσα από υπέροχες συνθέσεις όπως το Arctic Funk, το Decompression και το Muktuk θα σε κάνει να βιώσεις πάρα πολλά διαφορετικά συναισθήματα και σίγουρα δε θα σε αφήσει ασυγκίνητο. Ακόμα και να μην ακούς rock ή metal, σε αυτό το άλμπουμ αξίζει να δώσεις μια ευκαιρία.

8. Khirki – Κτηνωδία (2021)

Το Μάϊο έγραψα ότι ο Κυκεώνας είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους της φετινής χρονιάς. Δεν ξέρω τι άλμπουμ θα έρθουν μέσα στο επόμενο τρίμηνο, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι δύσκολα θα πέσει από την πρώτη θέση. Εδώ όμως είμαστε για να μιλήσουμε για την Κτηνωδία, τον δίσκο με τον οποίο συστήθηκαν οι Khirki και αποτελεί κι από μόνος του ένα ξεχωριστό διαμάντι.

Είναι ένα άλμπουμ που βρίθει από φανταστικά riffs, εξαιρετικό παίξιμο στα ντραμς που δίνουν τέλεια με τη μπασάρα του Ορέστη. Με εκρηκτικά κομμάτια όπως το Deadpan και το Bukovo, με γαμάτα outros όπως στο Raging Bull, αλλά και με πιο αργές συνθέσεις όπως το Medea (που στα live τους είναι μια συγκλονιστική εμπειρία), η Κτηνωδία έδειξε κάτι που επιβεβαιώθηκε στον Κυκεώνα: Οι Khirki είναι πραγματικά το next big thing της ελληνικής μουσικής σκηνής.

9. Tuber – Out of the Blue (2017)

Αυτό το άλμπουμ των Σερραίων Tuber μου φαινόταν πάντα κάπως υποτιμημένο σε σχέση με την υπόλοιπη δισκογραφία τους. Το Joyful Science είναι το πρόσφατο πόνημα που εμφανίστηκαν αρκετά διαφορετικοί, το Desert Overcrowded είναι αυτό που τους έκανε γνωστούς, αλλά το Out of the Blue αποτελεί τον τέλειο συνδετικό κρίκο μεταξύ των δύο.

Από το ομώνυμο και το Russian φαίνεται η διάθεσή του να παραμείνει εξίσου σκληρό με τον προκάτοχό του, αλλά αργότερα στο Cat Class και το Noman μπαίνουν περισσότερα ατμοσφαιρικά και ηλεκτρονικά στοιχεία που είδαμε μελλοντικά. Το συμπέρασμα παραμένει ένα. Το Out of the Blue συγκεράζει τέλεια τις επιρροές των δημιουργών του αποτελώντας ένα υπέροχο post άκουσμα με πολλά ψυχεδελικά και stoner στοιχεία.

10. Μινέρβα – Κονσέρβα (2020)

Πως είμαι όταν σκέφτομαι ότι ένα χρόνο μετά το ντεμπούτο τους οι Μινέρβα διαλύθηκαν; Με Νεύρα όπως λέει και το δημοφιλέστερο κομμάτι τους. Θυμάμαι όταν μου πρότειναν να ακούσω την Κονσέρβα, το πρόσωπο μου έλαμψε από τα πρώτα δευτερόλεπτα του Eye On You. Τέλειος ήχος στις κιθάρες, catchy μελωδίες, πολύ ωραίο ρεφρέν και διάχυτη garagίλα σε ένα γενικότερο post-punk μουσικό πλαίσιο.

Θες τραγούδια που θα σε έκαναν να κολλήσεις αν ήταν κάποια ανεξάρτητη μπάντα από το εξωτερικό; Πάρε το Poppers και το Mercules. Θέλεις ελληνόφωνο στίχο; Από το προαναφερθέν Με Νεύρα, μέχρι το Καλά Μυαλά και το Δράμα, κάθε τραγούδι των Μινέρβα είναι ισορροπημένο, είναι κολλητικό, είναι μια απολαυστική εμπειρία από την αρχή έως το τέλος. Θα ήθελα πολύ να κάνουν reunion.

Bonus: Suicidal Angels – Years of Aggression (2019)

Θα έρθει μεγαλύτερο και αναλυτικότερο αφιέρωμα σε ολόκληρη τη δισκογραφία των Suicidal Angels, ωστόσο σε αυτό το σημείο θα ήθελα σαν bonus να συμπεριλάβω το φανταστικό Years of Aggression. Για όλους εμάς που τους ακούγαμε νεότεροι στο Dead Again και το Bloodbath, η προσθήκη του Gus Drax είχε έφερε φρέσκια πνοή και νέες ιδέες που φάνηκαν στο Division of Blood αλλά κυρίως στο Years of Aggression.

Οι Suicidal δεν χάνουν σε ταχύτητα ή σε riffs, αλλά σε αυτό το άλμπουμ έχουν μια απίστευτη συνοχή. Κιθαριστικά είναι πολύ ανώτεροι και τα σόλο του Gus αποδεικνύουν την εξέλιξη του ως κιθαρίστα δίπλα στους Νίκο, Άγγελο και Ορφέα που ήταν για χρόνια σταθερές της μπάντας. Επιπλέον αποδεικνύουν ότι και πιο αργές συνθέσεις όπως το Bloody Ground τους ταιριάζουν γάντι, αφού προσθέτουν ποιότητα στο άλμπουμ. Το Years of Aggression για μένα έδειξε ότι οι Αθηναίοι thrashάδες μεγαλώνουν και εξελίσσονται. Και όπως φάνηκε από το φετινό Profane Prayer είναι στην καλύτερη φάση της καριέρας τους.

Σαν εξτραδάκι για όσα είπαμε σήμερα, ετοίμασα και μια playlist με τρία τραγούδια από κάθε άλμπουμ που θα δείτε στο πρώτο μέρος αυτού του αφιερώματος. Τα λέμε μέσα στον Οκτώβρη με άλλα δέκα άλμπουμ και ακόμα περισσότερη μουσική!

The post The Sound Vault: Μια αναδρομή σε αγαπημένους δίσκους ελληνικών συγκροτημάτων Μέρος Πρώτο appeared first on anthem.gr.

Well, τι χρονιά κι αυτή μέχρι τώρα; Τρεις σχεδόν μήνες και ο πλανήτης μας ζει μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις των τελευταίων χρόνων, ίσως και δεκαετιών και τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της κρίσης αυτής θα τις βρίσκουμε μπροστά μας για τα επόμενα 1-2 χρόνια σίγουρα. Φυσικά η επιρροή της πανδημίας έχει φανεί και στον τομέα μας, την ποπ κουλτούρα. Προγραμμάτιζα ένα comeback με δύο άρθρα με τα αγαπημένα μου τραγούδια από ταινίες James Bond και λίγο πριν τα τελειώσω και έχοντας στόχο τη δημοσίευση πριν την κυκλοφορία της ταινίας, μαθαίνεται ότι αναβάλλεται για μελλοντική προβολή.

Στην Ελλάδα μας έχει επισκεφθεί ο ιός και έχουμε μπει σε καραντίνα από νωρίς, βλέποντας τα καμώματα των γειτόνων Ιταλών. Τώρα και με την απαγόρευση κυκλοφορίας είναι στο χέρι μας να φερθούμε υπεύθυνα, να κάνουμε μόνο τις απαραίτητες μετακινήσεις και να προσέχουμε πολύ, καθώς τα χειρότερα βρίσκονται πιθανότατα μπροστά μας. Δε θα ήθελα να επεκταθώ σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα, βρισκόμαστε εδώ για να μιλήσουμε για μουσική.

Ας μπούμε λοιπόν στο θέμα του άρθρου. Προσωπικά δε βρίσκομαι ακόμα σε διαρκή καραντίνα, αφού εργάζομαι στον κλάδο των τροφίμων και οι τελευταίοι δύο μήνες έχουν τρελό τρέξιμο, αλλά είμαι μόνο σπίτι-δουλειά-δουλειά-σπίτι τηρώντας δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. Μιας και λοιπόν περνάω τα απογεύματα μου βλέποντας σειρές, διαβάζοντας κόμικ και βιβλία και ακούγοντας μουσικούλα, είπα ότι αφού το άρθρο με τα Bond songs αναβάλλεται, ας προτείνουμε κανένα τραγούδι και άλμπουμ να ακούσει ο κόσμος.

Σήμερα λοιπόν το Six Songs επανέρχεται με album edition και σου προτείνει πολύ όμορφες μουσικές για αυτές τις μέρες! Και κυρίως επέλεξα δίσκους που βγήκαν τα τελευταία χρόνια από ελληνικά συγκροτήματα, τα οποία εκτιμώ και θα ήθελα πολύ να προτείνω. Κάποια εξ αυτών τα έχω γνωρίσει από κοντά, κάποια άλλα όχι αν και θα ήθελα πολύ. Όπως και να ‘χει για αυτές τις δύσκολες ημέρες και αν διαθέτετε τον απαραίτητο χρόνο, αυτές οι μουσικές θα σας κρατήσουν πολύ όμορφη συντροφιά. Trust me. Επισημαίνω φυσικά και τις σελίδες των συγκροτημάτων σε Bandcamp και Facebook για να μπορέσετε να δείτε τους συντελεστές τους και να τους στηρίξετε!

1. Movement of Static – Novelty Seekers

Θα μπορούσα να βάλω το Naegleria, το πρώτο άλμπουμ των αγαπημένων μου Θεσσαλονικιών, αλλά το έχω αναλύσει πολύ σε αυτήν την κριτική. Οπότε αυτό που θα προτείνω είναι το Novelty Seekers, το EP της μπάντας, το οποίο τα τελευταία 3 χρόνια το έχω ακούσει σίγουρα έναν τριψήφιο αριθμό φορών. Γιατί; Γιατί όσα χρόνια κι αν περάσουν θα είναι το αγαπημένο μου EP, ένα απίστευτο μουσικό ταξίδι που διαρκεί μόλις μισή ώρα, αλλά σε κάνει να το σκέφτεσαι για πολύ περισσότερο καιρό. Τις πρώτες φορές που το άκουσα δε μπορούσα καν να διακρίνω πότε σταματάει το κάθε κομμάτι και αρχίζει το επόμενο δείχνοντας την απίστευτη ροή και συνοχή της μουσικής που έχουν πετύχει. Την ίδια συνταγή ακολούθησαν και στο Naegleria με περισσότερα ιντερλούδια, πιο βαθύ κρυμμένο νόημα και ακόμη πιο ενθουσιώδη αποτελέσματα. Αυθεντικό post-metal, με πολλές επιρροές, χωρίς κανέναν στίχο, αλλά ταυτόχρονα με πάρα πολύ δυνατά μηνύματα, το Novelty Seekers και το Naegleria είναι δύο διαμάντια του ελληνικού σκληρού ήχου που αξίζει να ανακαλύψετε. Ελπίζω μετά την καραντίνα να έχουμε νέα για καμία συναυλία στην Αθήνα, αλλά και για κάποιο επόμενο άλμπουμ.

Bandcamp: https://movementofstatic.bandcamp.com/
Facebook: https://www.facebook.com/movementofstatic/

2. Deaf Radio – Modern Panic

Μπορώ να πω με ασφάλεια και μετά από πολλές ακροάσεις ότι από όσα άλμπουμ ελληνικών συγκροτημάτων άκουσα μέσα στο 2019, το Modern Panic είναι το αγαπημένο μου. Τους Deaf Radio τους ανακάλυψα τυχαία τον Ιούνιο, ακούγοντας το Aggravation από τον πρώτο δίσκο τους σε ένα μαγαζί και από περιέργεια άκουσα όλο το ντεμπούτο τους και μου έκαναν εντύπωση τα alternative vibes, τα desert περάσματα και οι garage επιρροές. Ύστερα τους είδα live στη Νέα Κίο σε μία ζωντανή εμφάνιση που έσπειρε, οπότε είχα τα αυτιά μου ανοιχτά για το δεύτερο δίσκο. Και το Νοέμβριο έρχεται το Modern Panic. Ένα τρελό step up που θέτει τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη. Τι να πει κανείς για αυτήν την απίστευτη δισκάρα; Είναι ο ορισμός του All Killer, No Filler. Δεν υπάρχει κάποιο κομμάτι χωρίς λόγο ύπαρξης, όλα είναι συνθέσεις απόλυτα άρτιες, τρομερά κολλητικές και πολύ εμπνευσμένες. Οι Deaf Radio δείχνουν το δρόμο σε ελληνικές και ξένες μπάντες για το πως πρέπει να παίζουν μοντέρνο alternative rock, κρατώντας το ενδιαφέρον του ακροατή τόσο σε δυναμικά κομμάτια όσο και σε low tempo συνθέσεις. Βάλτε το Modern Panic στη ζωή σας, ο ορισμός του της διασκεδαστικής μουσικής από την αρχή μέχρι το τέλος.

Bandcamp: https://deafradio.bandcamp.com/
Facebook: https://www.facebook.com/deafradioband/

3. Beyond This Earth – Universal Fury

Τους Beyond This Earth τους άκουσα πρώτη φορά κοντά στα τέλος του 2018 και λίγο καιρό μετά γνωριστήκαμε κι από κοντά. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το πόσο καλά παιδιά, αστείοι, αλλά και ταπεινοί είναι και κυρίως το γεγονός ότι παίζουν μουσική 100% για την καύλα τους και μπορεί να έρχονται αυθημερόν από τη Λιβαδειά (όπου ζουν τα περισσότερα μέλη του συγκροτήματος) στην Αθήνα για να χτυπηθούν μπροστά στο κοινό του Death Disco. Τα περισσότερα συγκροτήματα που έχω γνωρίσει ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, αλλά εκείνη την εποχή που γνωριστήκαμε, είχαμε συναναστραφεί ως anthem και με 2-3 που δε θα ήθελα να επεκταθώ για την άθλια συμπεριφορά τους οπότε η γνωριμία μου με ανθρώπους που απλά γράφουν μουσική ως μία δεμένη παρέα, μου θύμισε το λόγο που ξεκίνησα κι εγώ αυτό το σάιτ. Το Universal Fury λοιπόν είναι ένα ακόμα διαμαντάκι στο χώρο του heavy rock από ένα συγκρότημα που αγαπάει το headbanging, έχει αρκετές stoner πινελιές, βραχνά φωνητικά και εξαιρετικό rhythm section. Και για να λέμε την αλήθεια, 12λεπτα έπη τύπου Liberty σε αυτόν το χώρο της underground σκηνής δεν τα βρίσκεις καθόλου εύκολα. Ένας δίσκος 100% αγνή διασκέδαση!

Bandcamp: https://beyondthisearth.bandcamp.com/releases
Facebook: https://www.facebook.com/BeyondThisEarthband/

4. Message in a Cloud – Anassa

Τη δουλειά του ιθύνοντα νου της μπάντας, Νικόλα Λουκόπουλου την είχα δει για πρώτη φορά μέσα από τη συνέντευξη με τους άκρως ενδιαφέροντες nibiru, το συγκρότημα που έπαιζε μπάσο και η αλήθεια είναι πως και τότε και τώρα βρίσκεται πίσω από αρκετά projects, αλλά το πλέον αγαπημένο μου είναι οι Message in a Cloud. To Anassa, το οποίο ήταν το πρώτο άλμπουμ της μπάντας είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα instrumental μουσικής που μπορείς να ανακαλύψεις (τα λέει και ο Τζανέτος ωραία στην κριτική του). Διαρκεί για σαράντα λεπτά και περιέχει έξι τραγούδια και σε αγγίζει στην ψυχή από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Είναι από τους λίγους δίσκους που δε μπορώ να ξεχωρίσω κανένα κομμάτι ως αγαπημένο μου, γιατί όλα είναι εξίσου άρτια με αριστουργηματική δομή και ένα τεράστιο πλήθος επιρροών να συναντούν η μία την άλλη, δημιουργώντας ένα απίστευτα συναισθηματικό αποτέλεσμα. Με μέση διάρκεια τραγουδιού τα έξι λεπτά, το συγκρότημα πειραματίζεται συνεχώς, έχει low tempo συνθέσεις, κρύβει μία αγάπη για το ατμοσφαιρικό black metal και σε κάνει να μελαγχολείς μέσα από υπέροχες μελωδίες. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι στις playlists μου και παρ’ ότι έχει κυκλοφορήσει πριν από σχεδόν δύο χρόνια, με κάθε ακρόαση μου ακούγεται εξίσου φρέσκο και μοναδικό. Αν μπορώ να βρω ένα αρνητικό στους Message in a Cloud είναι ότι από πέρυσι μας έχουν teasάρει με νέα δείγματα μουσικής και φωτογραφίες από το στούντιο και ακόμα περιμένουμε. Από την άλλη, είμαι σίγουρος ότι η αναμονή θα αξίζει, αλλά μέχρι τότε κρατήστε το μότο “Eat, Sleep, Listen to Anassa, Repeat”.

Bandcamp: https://messageinacloud.bandcamp.com/
Facebook: https://www.facebook.com/messageinacloudgr/

5. The Screaming Fly – Trip to Venus

Άλλος ένα άλμπουμ του 2019 στη λίστα μας και αυτή τη φορά θα πούμε για το Trip to Venus των The Screaming Fly. Οι Αθηναίοι rockers έχουν μία ξεχωριστή αύρα, την οποία νιώθεις καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του εξαιρετικά ενδιαφέροντος δίσκου. Ο ήχος και οι επιρροές τους παραπέμπουν σε περασμένες δεκαετίες, αλλά οι ιδέες και η μουσική τους είναι τόσο φρέσκα που τους διαφοροποιούν από πολλές μπάντες στο είδος τους. Θα μπορούσε να πει ότι κανείς ότι κατά βάση οι The Screaming Fly κινούνται σε garage μονοπάτια, αλλά η αγάπη τους για το rock n’ roll των 60s και τα 70s είναι εμφανής και στα έξι κομμάτια που απαρτίζουν το Trip to Venus. Το κυριότερο όμως είναι πως όλες οι συνθέσεις τους βρίσκονται υπό ένα άκρως ψυχεδελικό πρίσμα, το οποίο ψυχανεμίζεσαι από το όνομα και φυσικά το απίστευτο εξώφυλλο, αλλά ούτε αυτά δε σε έχουν προετοιμάσει κατάλληλα για το τι θα επακολουθήσει για τα επόμενα 41 λεπτά. Ένα απολαυστικότατο ψυχεδελικό ταξίδι με πολλές ρετρό πινελιές. Είναι ένας κορυφαίος δίσκος, προσωπικά μεταξύ των αγαπημένων μου την περσινή χρονιά και σίγουρη πρότασή μου σε αρκετούς φίλους είτε ασχολούνται με μουσική είτε όχι.

Bandcamp: https://thescreamingfly1.bandcamp.com/releases
Facebook: https://www.facebook.com/The-Screaming-Fly-251778561534745/

6. Simplefast – Eternal

Οι Simplefast είναι ιδιαίτερη περίπτωση συγκροτήματος για εμένα. Τους γνώρισα, όταν κάνανε τα πρώτα τους βήματα πριν από σχεδόν μία δεκαετία που πηγαίναμε Λύκειο, ήταν η πρώτη μου συνέντευξη για το anthem.gr, έχουν έρθει καλεσμένοι στην εκπομπή μας, το Anthems Radio Show και χαίρομαι να τους βλέπω να δίνουν συναυλίες, να μεγαλώνουν και να εξελίσσονται. Μετά από ένα διάστημα τριών χρόνων λοιπόν επιστρέφουν φέτος με το Eternal και με δύο καινούρια μέλη να πλαισιώνουν τους παλιούς Έκτορα, Νικόλα και Στράτο σχηματίζουν ξανά μία πεντάδα που προσφέρει έναν εξαιρετικό heavy metal δίσκο. Η αντίδρασή μου μετά τις πρώτες ακροάσεις ήταν να τους στείλω ότι χωρίς προσβολή, το Eternal κάνει τις παλιότερες δουλειές τους να μοιάζουν ερασιτεχνικές. Είναι εξαιρετικά ισορροπημένο άλμπουμ, αφού οι νέες προσθήκες έχουν άψογη χημεία και προσδίδουν κάτι εντελώς καινούριο στον ήχο της μπάντας. Όλες οι συνθέσεις είναι άρτιες, ανά σημεία όσο heavy πρέπει, αλλού αναδεικνύονται οι thrashy επιρροές τους, αρκετά ρεφρέν τους παίζουν στο μυαλό σου για αρκετή ώρα μετά την ακρόαση και γενικότερα αποπνέουν έναν αέρα εξέλιξης. Είναι μακράν το κορυφαίο δείγμα γραφής τους μέχρι σήμερα και το μόνο που τους εύχομαι είναι να συνεχίσουν να γράφουν ασταμάτητα και αφού περάσει η καραντίνα να διοργανώσουν μία ζωντανή εμφάνιση για να πέσουν κορμιά ως συνήθως.

Bandcamp: https://simplefast.bandcamp.com/music
Facebook: https://www.facebook.com/Simplefast

Bonus 1: Strain Of Chaos – Lethargy Slave

Επειδή όπως είπαμε είναι album edition αυτό το άρθρο, στα bonus θα βάλω 2-3 singles που κυκλοφόρησαν τους τελευταίους μήνες και τα οποία μου άρεσαν πολύ και αξίζουν αναφορά. Ξεκινάμε με τους αγαπημένους φίλους Strain of Chaos και τη συνεργασία τους με τη Maya Kampakis για το Lethargy Slave. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό πραγματικά! Επίσης το βίντεο είναι μάλλον ιστορικό, γιατί είναι το τελευταίο ντοκουμένο του τραγουδιστή τους, Στέφανου με πλούσιο μακρύ μαλλί. Αναμένουμε νέα και για τον full length δίσκο τους, καθώς και η πιο πρόσφατη δουλειά τους, το μελωδικότατο The Lighthouse έδειξε ότι το συγκρότημα μπορεί να μας μαγέψει και εκτός του παραδοσιακά metal ήχου τους.

Bonus 2: Peculiar Three – The Sentient

Και λίγο πριν τελειώσω το άρθρο, σκάει νέο single από τους Peculiar Three, το οποίο μάλιστα παρουσιάζει ένα αρκετά μεγάλο πλήθος των επιρροών τους από διάφορες εκφάνσεις του rock και του metal, οπότε πραγματικά δε γινόταν να μην το βάλω. Απολαύστε το, είναι υπέροχο!

Αυτοί λοιπόν ήταν έξι δίσκοι και τρία singles από ελληνικά συγκροτήματα, τα οποία σας τα προτείνω οπωσδήποτε για τις ημέρες που βρίσκεστε κλεισμένοι σπίτι και ψάχνετε κάτι καλό να ακούσετε. Εύχομαι σε όλους κουράγιο και ψυχική δύναμη για αυτές τις δύσκολες εβδομάδες και να προσέχετε.

The post The Sound Vault: Δίσκοι από ελληνικά συγκροτήματα για τις μέρες της καραντίνας appeared first on anthem.gr.

Καθώς πλησιάζουμε προς το τέλος του 2017, είμαστε ιδιαιτέρως χαρούμενοι που σας παρουσιάζουμε για μία ακόμη χρονιά τα highlights του έτους που μας αποχαιρετά. Με την εκπομπή μας ενεργή καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς μας δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ακόμη περισσότερες μπάντες και να ασχοληθούμε με περισσότερα είδη μουσικής. Μεγαλύτερη έμφαση δώσαμε φέτος σε σειρές και ταινίες, καθώς επρόκειτο για μία από τις πιο παραγωγικές χρονιές στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.

Ωστόσο, λόγω του αυξημένου φόρτου εργασίας, αλλά και των στρατιωτικών μας υποχρεώσεων, δεν καταφέραμε να παρακολουθήσουμε ενεργά του μουσικά δρώμενα της underground σκηνής μας. Συνεπώς αποφασίσαμε πως είναι δίκαιο να αφαιρεθεί η κατηγορία για τους καλύτερους underground performers, έτσι ώστε να μην αδικηθεί κάποιος.

Τέλος θυμίζουμε πως πρόκειται ξεκάθαρα για προσωπικές απόψεις, αφού θέλουμε απλώς να παρουσιάσουμε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, λέγοντας δύο λόγια γιατί.

Ευχόμαστε το 2017 να κλείσει όμορφα και να έχετε μία υπέροχη χρονιά!

[Βρείτε μας στο facebook πατώντας εδώ].

Trivium – The Sin And The Sentence

Οι Trivium αφήνουν τα μελωδικά μονοπάτια και καταπιάνονται ξανά με σκληρές και πωρωτικές συνθέσεις σε έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς και αναμφίβολα τον πιο αδικημένο από τα ΜΜΕ. Τα brutal φωνητικά του Heafy, το απίστευτο κιθαριστικό δίδυμο και το εξαιρετικό drumming του νεοφερμένου Alex Bent συνθέτουν ένα μοναδικό τελικό αποτέλεσμα και έδειξε το δρόμο για τις μελλοντικές κυκλοφορίες του συγκροτήματος. – Ν.

Mastodon – Emperor of Sand

Η πορεία των Mastodon είναι σταθερά ποιοτική και με το Emperor of Sand επιβεβαιώθηκε για ακόμα μία φορά. Ένας δίσκος που αναμφίβολα κατατάσσεται στους καλύτερους της χρονιάς, οι Αμερικανοί metallers παρουσίασαν και πιο ανάλαφρα κομμάτια όπως το “Show Yourself”, αλλά και σκληρές τραγουδάρες όπως το “Sultan’s Curse” με το τελικό αποτέλεσμα να είναι φοβερό. – Ν.

Chelsea Wolfe – Hiss Spun

Η Empress of Darkness το 2017 βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων εξαιτίας του νέου άλμπουμ της. Παντρεύοντας για μία ακόμη φορά το doom ηχόχρωμα με το gothic στοιχείο και τους ψυχεδελικούς στίχους, μας χάρισε ένα δίσκο με απίστευτο replay value, καθώς και κομμάτια που στέκονται αξιοπρεπέστατα και ως μονάδες. Μπόνους πόντοι για την εξαιρετική της συναυλία στην Αθήνα! – Τ.

Battleme – Cult Psychotica

Ένας δίσκος που πρέπει να ανακαλύψει όποιος αγαπάει το rock ‘n’ roll αλλά και οι επικριτές που θεωρούν πως έχει πεθάνει. Έχοντας ήδη δημιουργήσει το δικό τους ξεχωριστό ηχόχρωμα με την κυκλοφορία του “Habitual Love Songs”, οι Battleme πειραματίζονται ακόμη περισσότερο και δημιουργούν έναν εθιστικό και χορευτικό δίσκο που προσφέρεται φυσικά για ατελείωτα rock parties. Με ευκολία παίρνει 10 στα 10! – Τ.

Royal Blood – How Did We Get So Dark?

Οι Άγγλοι indie rockers μετά το εκπληκτικό ομώνυμο ντεμπούτο τους, κεφαλαιοποιούν την επιτυχία τους με ένα εξαιρετικό άλμπουμ. Χωρίς κιθάρα, αλλά με μπάσο και ντραμς, το δίδυμο μας δίνει πάλι φοβερά τραγούδια, άλλοτε πιο εμπορικά με στόχο να γίνουν χιτάκια, άλλοτε πιο ωμά, πάντα με τα χαρακτηριστικά catchy ριφάκια στο μπάσο και όμορφα φωνητικά. Μακάρι να συνεχίσουν έτσι. – Ν.

Cigarettes After Sex – Cigarettes After Sex

Τους Cigarettes After Sex τους έχουμε τιμήσει άπειρες φορές στην εκπομπή μας. Ποιος μπορεί άλλωστε να αντισταθεί στη μουσική τους; Με τον νέο και ομώνυμο δίσκο, το συγκρότημα καταφέρνει να αγγίξει όλο το πρίσμα των συναισθημάτων. Δεν είναι τυχαίο πως το “Cigarettes…” έχει χαρακτηριστεί ως το LP των αντιφάσεων! Το νέο τους αυτό πρότζεκτ γίνεται αμέσως viral και λαμβάνει (δίκαια!) διθυραμβικές κριτικές απ’ άκρη σ’ άκρη του πλάνητη! – Τ.

Honorable Mentions: Converge – The Dusk In Us, Code Orange – Forever, Power Trip – Nightmare Logic, Queens Of The Stone Age – Villains, Foo Fighters – Concrete And Gold, Linkin Park – One More Light,
G-Easy – The Beautiful & Damned, XXXTentacion – 17

Solmeister – Cool Kids Never Die

Αν υπάρχει ένα άλμπουμ που τιμήσαμε περισσότερο από κάθε άλλο φέτος στην εκπομπή μας, αυτό ήταν το “Cool Kids…”. Κι όχι άδικα, αφού για μας πρόκειται για τον καλύτερο εγχώριο δίσκο του ’17. Ποιο τραγούδι να πρωτοξεχωρίσεις όταν όλα στέκονται άριστα ως μονάδες, αλλά παράλληλα δημιουργούν ένα απίστευτο σύνολο που δύσκολα διασπάται; Αφοπλιστικοί στίχοι, θέματα που μας αγγίζουν όλους και ροκ επιρροές συνθέτουν ένα άλμπουμ που δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή! – Τ.

Firewind – Immortals

Πέντε χρόνια μετά την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά, το “Few Against Many” που δίχασε τον κόσμο, οι Firewind επιστρέφουν με τον Henning Basse στη θέση του τραγουδιστή και βγάζουν ένα δίσκο που θυμίζει αρκετά τις παλιότερες κυκλοφορίες τους και με το power στοιχείο να κυριαρχεί. Ο Gus G και η παρέα του κάνουν εξαιρετική δουλειά σε όλους τους τομείς σε ένα άλμπουμ που δικαίως αγαπήθηκε πολύ από τους οπαδούς τους και το οποίο θα ακούμε για πολύ καιρό. – Ν.

Septic Flesh – Codex Omega

Οι Septicflesh είναι αναμφίβολα μία από τις καλύτερες ελληνικές μπάντες και είναι πολύ γνωστοί και στο εξωτερικό. Μετά το “Titan”, συνεχίζουν και εξελίσσουν τον ήχο τους με τον καλύτερο τρόπο και αυτή τη φορά με πιο πολλά μελωδικά στοιχεία, κρατώντας έντονη τη σκοτεινή ατμόσφαιρα που περιέβαλλε κάθε τους κυκλοφορία και καταλήγουν ως συνήθως σε ένα φοβερό αποτέλεσμα. – Ν.

Simplefast – Apocalypse

Με ένα δίσκο “Αποκάλυψη” οι Simplefast αποδεικνύουν πως είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η νέα γενιά του ελληνικού underground. Ένας δίσκος που περιμέναμε πως και πως και που πραγματικά μας άφησε όλους ικανοποιημένους. Από το άλμπουμ ξεχωρίζει το “Pain”. Το heavy metal όπως θα έπρεπε να είναι! – Τ.

Rusty Bonez – Wrath

Το “Wrath” είναι ένας δίσκος που σε κερδίζει από την πρώτη ακρόαση. Με αργόσυρτα riffs και μπόλικο γρέζι, οι Rusty Bonez παραδίδουν σεμινάριο σωστού και καλοστημένου heavy rock. Αγαπημένο κομμάτι το εθιστικό “Nameless Hero”, το οποίο πρόκειται πραγματικά για αριστούργημα. – Τ.

Arrayan Path – Dawn Of Aquarius

Ο τελευταίος δίσκος των Κύπριων power metallers είναι αναμφίβολα και ο καλύτερος τους. Στο “Dawn of Aquarius” παραδίδουν ένα εκπληκτικό σύνολο τραγουδιών με εξαιρετική κιθαριστική δουλειά, στιβαρό rhythm section και καταπληκτικά φωνητικά. Είναι ένα άλμπουμ που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από κυκλοφορίες μεγάλων power metal συγκροτημάτων του εξωτερικού και που θέτει πολύ ψηλά τον πήχη για τη μπάντα. -Ν.

Honorable Mentions: Iratus – Ωκεανοί, Bloody Hawk – Κομπλεξικό

The Rockin’ Dead – Fighter’s Anthem

Σαν βόμβα έσκασε η συνεργασία των αγαπημένων μας ροκάδων με το wrestling promotion “ZMAK”. Ένα υπέροχο και δυναμικό κομμάτι το οποίο προσφέρεται για άπειρο headbanging. Ρυθμικό, βίαιο και με εμφανείς τις επιρροές από τη hard rock σκηνή των zeroes, πρόκειται για ό,τι καλύτερο μας έχει χαρίσει το συγκρότημα μέχρι στιγμής. Φυσικά από το κλιπ δεν απουσίαζαν οι αστέρες του κατς. – Τ.

Dean O’ Selly ft. Stelios Magalios – Get Crazy

O ταλαντούχος ροκάς Dean O’ Selly αποτελεί σημείο αναφοράς με κάθε νέο του τραγούδι να είναι καλύτερο από το προηγούμενο. Φέτος σε συνεργασία με το Στέλιο Μαγαλιό των Sober on Tuxedos δημοσίευσαν το εκρηκτικό single “Get Crazy”. Με την κιθαριστική δουλειά του Dean O’ Selly να είναι άψογη και την εξαιρετική φωνή του Στέλιου να απογειώνει το κομμάτι, το “Get Crazy” είναι από τα πιο πωρωτικά και ωραία τραγούδια του underground χώρου για φέτος. – Ν.

Βέβηλος – Να Έρθεις Απόψε Να Με Βρεις

Ο Βέβηλος για μία ακόμη χρονιά μας χάρισε κομμάτια διαμάντια, ωστόσο αυτό που ξεχώρισε ήταν το τελευταίο που μας παρουσίασε. Ένα τραγούδι που μιλάει για την απομόνωση, την μοναξιά και το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας. Στίχοι που συγκλονίζουν και μας βάζουν σε σκέψεις. – Τ.

Tidal Dreams – Midnight Rider

Το φετινό “Previsor” των Tidal Dreams ήταν ένας εξαιρετικός δίσκος και αναμφίβολα ο καλύτερος της δισκογραφίας τους μέχρι τώρα. Το “Midnight Rider” αποτελεί ένα ακόμα δείγμα του πόσο ψηλά μπορούν να φτάσουν με τα φωνητικά να είναι φοβερά, τις κιθάρες να οδηγούν μαεστρικά τη σύνθεση σε κορυφώσεις και το rhythm section να υποστηρίζει άψογα. Το μέλλον τους φαίνεται λαμπρό. – Ν.

Bloody Hawk – Ανάγκη Να Σε Δω

Ένα από τα καλύτερα τραγούδια που κυκλοφόρησαν εντός του ’17, το έχω “Ανάγκη να σε δω” πλημμυρίζει από συναισθήματα και ένταση. Με την αφοπλιστική του ειλικρίνεια, ο Bloody καταφέρνει να μας συγκινήσει και να μας κρατήσει κολλημένους πάνω από το replay button. – T.

Movement Of Static – Telomeres

Αν και κυκλοφόρησε πέρυσι, το “Novelty Seekers” είναι μακράν του δευτέρου, το καλύτερο EP που άκουσα φέτος. Το “Telomeres” που ήταν και το εισαγωγικό κομμάτι του δίσκου δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο ως single και αποτελεί μόνο ένα δείγμα του μαγικού instrumental EP των Movement of Static, το οποίο κυλά πανέμορφα σε κάθε δευτερόλεπτο της μισάωρης διάρκειας του. Περιμένω εναγωνίως τις επόμενες κυκλοφορίες τους. – Ν.

Mental Disobedience live performance
Αν και είχε προηγηθεί ο τραυματισμός του frontman της μπάντας, Αχιλλέα Παπαθανασίου, οι Mental Disobedience ανέβηκαν στη σκηνή με ενέργεια και ζωντάνια, χαρίζοντας μας μία από τις ωραιότερεςεμφανίσεις της χρονιάς. Οι μεταλάδες από την Αθήνα απέδειξαν πως αγαπούν τη σκηνή και τον κόσμο και αναμφίβολα κέρδισαν μία θέση στην καρδιά μας! -Τ.

Reflections @ Death Disco

Το αγαπημένο μας pop culture event συνέχισε και φέτος να πρωτοστατεί στα underground δρώμενα της πόλης μας, χαρίζοντας μας πολλές αξέχαστες βραδιές. Με LARP gatherings, βραδιές Harry Potter, Halloween Events, Dark Bazaars, Dj sets και δεκάδες ακόμη διαφορετικές θεματικές, τα Reflections αναμφίβολα έχουν κάτι να προσφέρουν στον καθένα από εμάς. – Τ.

ZMAK – Greek Pro Wrestling

Η ελληνική Pro Wrestling σκηνή στα καλύτερα της! Το ZMAK με ταλαντούχους αθλητές, ιντριγκαδόρικους χαρακτήρες και εξαιρετικό wrestling μας ψυχαγώγησε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρόνιας. Δίχως να ξεχνάει πως το κατς πάνω απ’ όλα είναι διασκέδαση, το promotion κατάφερε με άνεση να εδραιωθεί ως ένα από τα καλύτερα της Γηραιάς Ηπείρου. – Τ.

Ε.Σ.ΠΑΙ.ΡΟ.Σ.

Για μία ακόμη χρονιά, ο Ελληνικός Σύλλογος Παιχνιδιών Ρόλων και Στρατηγικής συνέχισε να αποτελεί μία φιλόξενη “φωλιά” για όσους αγαπούν τα rpg. Με εξαιρετικές εκδηλώσεις και ζεστό όμορφο κλίμα, ο Σύλλογος είναι ιδανικός τόσο για αρχάριους παίκτες, όσο και για τους πιο hardcore. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 8 – Horror Show pt.2 (Αποστόλης Χιρδάρης & Γιώργος Σαφελάς)

Λίγο πριν το τέλος της τέταρτης σεζόν, τα late night horror show επέστρεψαν μετά από δική σας παρότρυνση. Με καλεσμένο τον Γιώργο Σαφελά των Reflections, αλλά και τον αγαπημένο Youtuber – αρθρογράφο Αποστόλη Χιρδάρη μιλάμε για μεταφυσικές εμπειρίες, ιστορίες τρόμου, πνευματικές αναζητήσεις, τη Μόρα, την υπνική παράλυση, την αστρική προβολή και πολλά ακόμη θέματα. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 4 – Treiskaidekaphobia

Γιατί η Παρασκευή και 13 θεωρείται γρουσούζικη μέρα; Είστε κι εσείς ένας από αυτούς που τη φοβάστε; Never fear, “Pete’s guide to survive Friday the 13th” is here. Επιπλέον συζητάμε για “It”, “Bladerunner 2049”, παρουσιάζουμε το “Series October” και ο Κωστάρας μας αφηγείται ιστορίες για μία στάση… λεωφορείου! – Τ.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 20 – Η γη είναι πυραμίδα!

Με την εξεταστική και το καλοκαίρι να έχουν μπει για τα καλά, μοιραζόμαστε ιστορίες από τις Πανελλήνιες και το άγχος της εξεταστικής, αναλύουμε όσα ξέρουν οι Αμερικάνοι για τις ευρωπαϊκές χώρες, δίνουμε survival tips για τη ζέστη, συζητάμε για τους flat earthers, ενώ για πρώτη φορά δίνονται οι ορισμοί του φαλαφελικού χίπστερ και του trendsetter χίπστερ. – Ν.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 5 – Συνέντευξη “Papariazzi”

Την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η ομάδα μας συζητάει στην πρώτη ώρα για την Τσικνοπέμπτη και τον αθλητισμό, διαβάζει τραγικά ερωτικά ποιήματα και σχολιάζει τα Grammys. Στη δεύτερη οι σατιρικοί Papariazzi θα δώσουν την πιο αστεία συνέντευξη που είχαμε ποτέ γεμάτη απίστευτες απαντήσεις, πανέξυπνα αστεία, τρομερό χιούμορ και θα απαγγείλουν το θρυλικό απολυτίκιο του Αγίου Βαλεντίνου. – Ν.

Anthems Radio Show s. 3 ep. 26 – Rock Party (Finale)

Παρά τα τεχνικά προβλήματα κατά την πρώτη ώρα της εκπομπής, η τρίτη σεζόν έκλεισε με ένα δυνατό ροκ αφιέρωμα. Γελάμε με Κλεομένη και σιχαΜένιο, συζητάμε για την πριβέ συναυλία των Foo Fighters, o Κωστάρας μας παραδίδει μαθήματα καμακιού στην παραλία και λέμε για τις καλοκαιρινές διακοπές. – Τ.

Anthems Radio Show s. 4 ep. 6 – Close to Hallow’s Eve

Με τον Τζανέτο άρρωστο, πέφτει δούλεμα μιλώντας αισθησιακά στο μικρόφωνο και η ομάδα μας αναλύει πόσο χαλιά ξεκίνησε η 4η σεζόν του Flash. Επηρεασμένοι από τον Τσίπρα διαβάζουμε ελληνικές παροιμίες στα αγγλικά, λέμε το χειρότερο ανέκδοτο και το χειρότερο ποίημα στην ιστορία της εκπομπής, ενώ μία από τις καλύτερες στιγμές στην ιστορία θα έρθει, όταν ακούγεται το θρυλικό Ισπαχάν (ναι του Ανδρέα Εμπειρίκου) στο πιο καμένο remix που έχει δημιουργήσει άνθρωπος. – Ν.

Stranger Things

Η σειρά που σαγήνευσε τους fans της ποπ κουλτούρας των 80s επέστρεψε δυναμικά με μία άρτια σκηνοθετικά σεζόν. Με δυναμική πλοκή και συνεχή δράση, οι τηλεθεατές παρακολουθούσαμε κάθε επεισόδιο με το στόμα ανοικτό. Παρά το αδύναμο καστ, η παρέα των μικρών φίλων απέδειξε πως πρόκειται για μεγάλα ταλέντα που το μέλλον τους ανήκει. – T.

Marvel’s The Punisher

H Marvel και το Netflix ξέρουν τι κάνουν με το The Punisher να είναι μία από τις καλύτερες φετινές σειρές. O Jon Bernthal αποδεικνύει ότι είναι γεννημένος για το ρόλο, βγάζοντας με εξαιρετικό τρόπο στην οθόνη τον πόνο και τον εσωτερικό κόσμο του Frank Castle. Οι σκηνές δράσης είναι φοβερές και επηρεασμένες από το John Wick με τη σειρά να συστήνει άριστα το backstory του ήρωα και να προμηνύει ένα φοβερό μέλλον. – Ν.

Rick And Morty

Το πιο διαδεδομένο, πλέον, animation σε όλο τον κόσμο επανήλθε δυναμικά μετά από 150 μέρες απουσίας. Πρόκειται για την πιο σκοτεινή σεζόν μιας ήδη σκοτεινής σειράς, ενώ το Adult swim κατάφερε και παρέδωσε ένα masterpiece. Ειδική αναφορά στο “The Ricklantis Mixup”/”Tales From the Citadel” ως το καλύτερο animated επεισόδιο της χρονιάς. – Π.

The Blacklist
Χαρίζοντας μας μία από τις πιο ανατριχιαστικές σκηνές της σύγχρονης τηλεόρασης το Blacklist συνέχισε να μας κρατά κολλημένους στους δέκτες. H λίστα του Red μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο και το ενδιαφέρον της πλοκής στρέφεται στη μυστηριώδη βαλίτσα της Mr. Kaplan, η οποία σαν ένα νέο κουτί της Πανδώρας θα φέρει τα πάνω κάτω πολύ σύντομα. Με κάθε επεισόδιο που περνά, ο σαγηνευτικός James Spader αποδεικνύει πως είναι ο καλύτερος ηθοποιός της γενιάς μας! -Τ.

Game Of Thrones

Η φετινή σεζόν του Game of Thrones δίχασε τους οπαδούς, αλλά η σειρά έμεινε στα ίδια υψηλά στάνταρ. Είδαμε πολλές στιγμές που περιμέναμε χρόνια να δούμε, η πλοκή προχωρούσε με γοργούς ρυθμούς, οι μάχες και τα εφέ ήταν επικά και η ανάπτυξη των χαρακτήρων υποδειγματική. Παρά τις γκρίνιες κάποιων, έθεσε το hype πολύ ψηλά για την επόμενη. – Ν.

Preacher

Η δεύτερη σεζόν της τηλεοπτικής μεταφοράς του ομώνυμου κόμικ της Vertigo πήγε την ιστορία πάρα πολλά βήματα μπροστά. Ο Jesse, η Tulip και ο Cassidy εξελίσσονται πολύ σαν χαρακτήρες με τον καθένα να έχει τα δικά του story arcs, ενώ εξαιρετικό subplot ήταν η ιστορία του Eugene. Highlights της σεζόν η εξαιρετική ατμόσφαιρα σε κάθε επεισόδιο και οι απίθανοι δεύτεροι χαρακτήρες. – N.

Better Call Saul

Καθώς πλησιάζουμε χρονικά στην εποχή του Breaking Bad, η κόντρα του Jimmy με τον αδερφό του κορυφώνεται, οι λάθος επιλογές πλέον έχουν τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή του και φυσικά αγαπημένοι χαρακτήρες κάνουν σιγά σιγά την εμφάνισή τους. Η μεταμόρφωση του McGill σε Saul Goodman είναι πλέον γεγονός, ενώ η αριστουργηματική και αργόσυρτη σκηνοθεσία των Gilligan και Gould, έχει μετατρέψει τη σειρά σε ένα διαμάντι της σύγχρονης τηλεόρασης. – Τ.

Arrow

Μετά την «καταστροφή» της σειράς από την υπερβολική χρήση ρομάντζου στην 4η σεζόν, η 5η σεζόν ήρθε και νιώσαμε όλοι πάλι όπως όταν είχαμε μόλις ξεκινήσει το Arrow το 2012. Ο κεντρικός κακός της σεζόν, ο Prometheus, κατάφερε να σαγηνεύσει το κοινό με τη καταπληκτική ερμηνεία του, και απλά ευχόμαστε η 6η σεζόν να συνεχίσει όσο καλά ξεκίνησε. – Π.

Legion

Η σειρά του FX δεν πήγε να γίνει ένα ακόμα superhero show, αλλά εξερεύνησε την ψυχεδέλεια του ήρωα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το Legion είχε πολύ ταλαντούχο καστ (Dan Stevens, Aubrey Plaza) σε ρόλους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους, τρομερή ατμόσφαιρα, εξαιρετική κινηματογραφία και πολύ ωραία εφέ. Μία σειρά που πρέπει να δεις περισσότερες από μία φορές για να την κατανοήσεις πλήρως.  – Ν.

Doctor Who

Φέτος είδαμε την τρίτη σεζόν του Doctor Who, με πρωταγωνιστή το Peter Capaldi, γεγονός που πολλούς είχε τρομάξει αρχικά. Ο Peter κατάφερε να αποδείξει μέσα από την μεθοδική ερμηνεία του, τις άψογα εκτελεσμένες ομιλίες του και το μοναδικό του χιούμορ, ότι είναι ο καλύτερος Doctor από το 2005 κι έπειτα. Αυτή την περίοδο τελειώνει επίσημα το έργο του με το χριστουγεννιάτικο σπέσιαλ του BBC, όπου η Jodie Whittaker θα πάρει τα ηνία της σειράς. – Π.

Honorable Mentions: A Series Of Unfortunate Events, Taboo, Legends of Tomorrow

Guardians Of The Galaxy 2

Συνεχίζοντας ό, τι είχαν χτίσει στην πρώτη ταινία, ο Star Lord και η παρέα του, επιστρέφουν με την ξεκάθαρα καλύτερη sci-fi ταινία της χρονιάς. Τα visuals ήταν απίθανα, η πλοκή πρωτοποριακή και οι νέοι χαρακτήρες τα κατάφεραν εξίσου καλά με τους παλιούς. Ένα απίθανο sequel με αρκετές ανατροπές, άφθονο χιούμορ, και τρομερή μουσική, που όλοι πρέπει να δουν μια φορά στην ζωή τους. – Π.

Get Out

Το Get Out ήταν ένα θρίλερ που έλαβε καθολική αποδοχή, έχοντας μία πολύ πρωτότυπη κεντρική ιδέα στην εποχή των reboots, sequels, remakes. Με καταπληκτικές ερμηνείες και μαεστρική σκηνοθεσία, αλλά και με πολλές αναφορές για τη σύγχρονη κοινωνία και πολιτικούς προβληματισμούς, είναι μία από τις ταινίες που όχι απλά δε θα ξεχαστεί, αλλά πρέπει να αποτελέσει οδηγό για τη βιομηχανία του θεάματος. – Ν.

 

The Killing Of A Sacred Deer

Με μία από τις καλύτερες ταινίες του, ο Γιώργος Λάνθιμος καταφέρνει να αγαπηθεί τόσο από τους κριτικούς όσο και από το κοινό του Hollywood. Η άψογη σκηνοθεσία, το σωστό σενάριο και το δυνατό καστ δημιούργησαν ένα πρωτότυπο σύνολο εικόνων και συναισθημάτων που μπορεί να λυγίσει και τον πιο σκληρό χαρακτήρα. Παρά την κυριαρχία των έντονων και ζεστών χρωμάτων καθ΄ όλη τη διάρκεια της ταινίας, το “The Killing…” καταφέρνει να εδραιωθεί ως μία από τις καλύτερες ταινίες ψυχολογικού τρόμου της χρονιάς. -T.

Blade Runner 2049

Αυτό το αριστουργηματικό κομψοτέχημα είναι το καλύτερο sequel για την εμβληματική ταινία του 1982. Με την οσκαρικού επιπέδου σκηνοθεσία του Denis Vileneuve, η ταινία έχει εκπληκτικές εικόνες και κινηματογραφία, τρομερό sound design, ερωτήματα και αλληγορίες για τη σημερινή ζωή, την κοινωνία και τον άνθρωπο και καταπληκτικό soundtrack. – Ν.

Dunkirk

Ένα ακόμα αριστούργημα από τον εξαίρετο Christopher Nolan. Η πλοκή της ταινίας εκτυλίσσεται στη διάρκεια της μάχης της Δουνκέρκης, την οποία μάχη το κοινό παρακολουθεί από τρία διαφορετικά πρόσωπα σε 3 διαφορετικές στιγμές, που προς το τέλος ενώνονται σε μια και μοναδική πλοκή. Ο χειρότερος εχθρός των πρωταγωνιστών είναι ο χρόνος και ο Nolan καταφέρνει να το αποδείξει χωρίς να εμφανίσει ούτε ένα Γερμανό στρατιώτη ως το τέλος της ταινίας, αλλά έχοντας ταυτόχρονα κρατήσει το κοινό σε απόλυτη αγωνία. – Π.

Logan

Το Logan είναι η τελευταία ταινία του Wolverine με τον Hugh Jackman στο ρόλο και αδιαμφισβήτητα η καλύτερη. Με καταπληκτική σκηνοθεσία από τον James Mangold, κινηματογραφία και τοποθεσίες που θύμιζαν western και απίστευτες ερμηνείες από τον Hugh Jackman και τον Patrick Stewart, η ταινία αποδομεί άριστα τον ήρωα Wolverine και τον μετατρέπει στο συναισθηματικό, αδύναμο και ανθρώπινο Logan. – N.

Star Wars: The Last Jedi

Παρά τις φανερές αδυναμίες στην πλοκή, το The Last Jedi είναι αναμφίβολα μία από τις καλύτερες ταινίες του 2017. Βασικός άξονας του storyline είναι το passing of the torch στη νέα γενιά χαρακτήρων του franchise που όλοι αγαπάμε. Δεν ενδείκνυται για όσους θέλουν να απολαύσουν άπειρο fan service (π.χ. Rogue One), ωστόσο μας κράτησε καθηλωμένους ακόμη και μετά τα credits. (Ανάθεμά σε Lucas Films, Marvel, Disney! Ανάθεμά σε!) -Τ.

Baby Driver

Η τελευταία ταινία του Edgar Wright είναι και μία από τις καλύτερες του. Ο Άγγλος σκηνοθέτης επιλέγει να φτιάξει μία από πολύ διαφορετική ταινία από αυτές που μας είχε συνηθίσει, οι σκηνές με τα αυτοκίνητα και με το ανθρωποκυνηγητό είναι τρομερές, έχει μαεστρικά καθοδηγημένες ερμηνείες και ένα απίστευτο vintage soundtrack που κολλάει υπέροχα με τις σκηνές. – Ν.

Wonder Woman

Αδιαμφισβήτητα, η καλύτερη ταινία της DC φέτος με ένα εξαιρετικό και ανανεωμένο σενάριο, δημιουργικά πλάνα και ανατροπές που άφησαν το κοινό με το στόμα ανοιχτό. Η Gal Gadot και ο Chris Pine έκλεψαν την παράσταση με τις ερμηνείες τους και τη μοναδική χημεία που είχαν. Τέλος, είναι ίσως η μόνη ταινία υπερηρώων που καταφέρνει να αποτυπώσει την πραγματικότητα του Πολέμου, για το πόσο σκληρή και άνιση είναι, χωρίς παράλληλα να γίνεται μουντή. – Π.

Thor: Ragnarok

O Taika Waititi απέδειξε πως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη δουλειά με το Ragnarok να είναι η καλύτερη ταινία Thor και μία από τις καλύτερες ταινίες του MCU. Αν και 100% κωμωδία με πάρα πολύ καλά αστεία εμπεριέχει πολύ όμορφες ιστορίες για τις σχέσεις των ηρώων που εξελίσσονται άριστα, συστήνει φοβερούς χαρακτήρες και βοηθάει το Universe να πάει πολλά βήματα μπροστά. – Ν.

Honorable mentions: Spiderman: Homecoming, War for the Planet of the Apes, Split, Silence, It, The Lego Batman, Kingsman: The Golden Circle, Cars 3, Justice League

The post Μουσική Ανταρσία #35: Τα καλύτερα του 2017! appeared first on anthem.gr.

Μπορεί το 2017 να μην έχει ξεκινήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αναφορικά πάντοτε με τις νέες μουσικές κυκλοφορίες, αλλά η αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα είμαστε τυχεροί, καθώς έχουμε ήδη ακούσει μερικά εξαιρετικά τραγούδια, η ποιότητα των οποίων βρίσκεται πολύ ψηλά.

Ποια είναι αυτά τραγούδια; Πρόκειται για μουσικές κυκλοφορίες που έχουμε στο πρώτο περίπου μισό του έτους και που κατά κύριο λόγο αφορούν την ελληνική σκηνή (σας έχουμε μία έκπληξη στο τέλος από ΗΠΑ). Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η σκηνή μας, παρατηρούμε ότι τα συγκροτήματα και οι μουσικοί δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό και δημιουργούν υψηλού επιπέδου τραγούδια.

Solmeister – Χειρομαντεία & Αυτοκινητόδρομος

Κινούμενος σε γνώριμα χωράφια, παράλληλα όμως εμπλουτίζοντας της μουσική του με στοιχεία από διαφορετικά ιδιώματα, ο αγαπημένος μας Sol δημιούργησε ένα ακόμη τραγούδι με τεράστιο replay value. Το τραγούδι ακούστηκε για πρώτη φορά στην εκπομπή μας, Anthems Radio Show και από τότε έχει κερδίσει μία θέση στα αγαπημένα μας κομμάτια.

Εξίσου δυναμικό και φορτισμένο με μπόλικο συναίσθημα είναι και το πιο πρόσφατο τραγούδι του ίδιου δημιουργού, με τίτλο “Αυτοκινητόδρομος”. Τα λόγια είναι περιττά. Απλά πατήστε το play.

The Rockin’ Dead – Figther’s Anthem

Οι Rockin’ Dead μας τίμησαν επίσης παρουσιάζοντας για πρώτη φορά το τραγούδι αυτό στην εκπομπή μας. Το “Fighter’s Anthem” κινείται στα πρότυπα των fight songs των early zeroes. Δυναμικά riffs, εξαιρετικές εναλλαγές φωνητικών, εθιστικοί στίχοι και μία συνεργασία με το ελληνικό wrestling promotion “ΖΜΑΚ” είναι ο απολογισμός του κομματιού αυτού, το οποίο ήρθε για να μείνει.

Simplefast – Pain

Το “Pain” κυκλοφόρησε πριν από ένα περίπου μήνα και είναι το πρώτο single από το πιο πρόσφατο album των Αθηναίων metallers, με τίτλο “Apocalypse”. Ρυθμικό, βαρύ, με σωστά riffs και όμορφα φωνητικά, το Pain αποδεικνύει πως το μέλλον ανήκει στους Simplefast. Συγκρίνοντας το με προηγούμενες δουλειές του συγκροτήματος, παρατηρούμε ότι υπάρχει τρομερή βελτίωση, αφού πλέον το αποτέλεσμα είναι άρτιο.

Disillusive Play – In The Blink Of A Life

Πριν από ένα μήνα κυκλοφόρησε και το “In The Blink Of A Life”, των ροκάδων που φιλοξενήσαμε στο τελευταίο Anthem Festival. Πρόκειται για το δεύτερο single που κυκλοφόρησε από τον επερχόμενο δίσκο “Open Arms”, ενώ σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα, το video clip πλησιάζει τις 7 χιλιάδες προβολές. Highlight του τραγουδιού το εθιστικό ρεφρέν του, το οποίο μας έχει πορώσει. Τους αξίζουν πολλά μπράβο.

Fozzy – Judas

Με ένα μινιμαλιστικό βίντεο κλιπ κι ένα τραγούδι που αποτελεί πρότυπο για τους απανταχού ροκάδες, οι Fozzy με πρωτοστάτη τον Chris Jericho κυκλοφόρησαν το κομμάτι Judas, το οποίο ήδη διεκδικεί μία θέση για τα καλύτερα rock tunes της χρονιάς. ΕΙΝΑΙ Υ-ΠΕ-ΡΟ-ΧΟ!

What have I become? Now that I’ve betrayed
Everyone I’ve ever loved, I pushed them all away
And I have been a slave to the Judas in my mind

The post Μουσική Ανταρσία #31: 5+1 υπέροχα νέα τραγούδια που λατρεύουμε! appeared first on anthem.gr.

Οι SIMPLEFAST θα κυκλοφορήσουν το νέο τους άλμπουμ, “Apocalypse”, στις 19 Μαίου μέσω της AMAdea Music.

Πέρασαν κιόλας 2 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου μας album “Cursed”, αλλά σήμερα ήρθε η ώρα να σας συστήσουμε το διάδοχό του,  το “Apocalypse”. Περισσότερα από 40 λεπτά μουσικής έρχονται για εσάς στις 19 Μαίου 2017 μέσω της AMAdea Music και είμαστε ενθουσιασμένοι γι’αυτό!

Το album αντιπροσωπεύει τη νέα εποχή των Simplefast με τη ποικιλία του και νιώθουμε ανυπόμονοι για να το μοιραστούμε μαζί σας.  Το  “Apocalypse” θα είναι διαθέσιμο για προ-παραγγελία στο www.simplefast-official.com από τις 20 Μαρτίου σε CD και στις 15 Απριλίου μέσω iTunes, Amazon και Google Play σε ψηφιακή έκδοση.

Την παραγωγή του άλμπουμ έκανε ο Μάρκος Σαμαράς, ο οποίος είχε αναλάβει και την παραγωγή του “Cursed”.

Συνεχίστε να παρακολουθείτε το www.simplefast-official.com  για περισσότερες πληροφορίες…ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ!!!

Οι Simplefast επίσης κυκλοφόρησαν το επίσημο video για το δεύτερο κομμάτι του δίσκου “Pain”.

Apocalypse (AMAdea Music)

Tracklist:

1. Apocalypse
2. Pain
3. The Escape
4. Not Coming Home
5. Sins
6. King Of The World
7. As Chaos Prevails
8. Enter The Maze (Instrumental)
9. Chasing Ghosts
10. Alive

The post Οι SIMPLEFAST κυκλοφορούν το ‘Apocalypse’ το Μάιο! appeared first on anthem.gr.

Το 2016 μας αφήνει σιγά-σιγά χρόνους και θεωρώ πως ήρθε η ώρα να κάνουμε έναν απολογισμό. Ποιοι ήταν οι καλύτεροι δίσκοι της χρονιάς; Τα καλύτερα single; Οι πιο δυνατές εκδηλώσεις που παρακολουθήσαμε; Τι είδαμε από σειρές και ταινίες; Σας παρουσιάζουμε λοιπόν τα βραβεία μας για τη χρονιά που πέρασε. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα σε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, με μοναδικό σκοπό να αποδώσουμε τα εύσημα.

Προσοχή, επειδή θα ακουστούν γκρίνιες, με το συγκεκριμένο άρθρο δε θέλουμε να μειώσουμε κάποιο συγκρότημα ή καλλιτέχνη. Θέλουμε απλώς να παρουσιάσουμε όσα εμείς ξεχωρίσαμε, λέγοντας δύο λόγια γιατί. Πρόκειται για προσωπικές απόψεις!

[Βρείτε μας στο facebook πατώντας εδώ].

Gojira – Magma

Δίχως καμία αμφισβήτηση, οι Gojira δημιούργησαν το άλμπουμ της χρονιάς. Περιέχει μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του συγκροτήματος, με τα οποία ο πήχης ανεβαίνει στα ύψη. Δίσκος με υψηλό replay value που αποτελεί must buy. Δικαιότατη η υψηλή βαθμολογία που έχει λάβει από τα μίντια.

Sabaton – The Last Stand

Είναι γεγονός πως ποτέ δεν έκρυψα την αγάπη για τους Sabaton, οι οποίοι διατηρούν υψηλή θέση στην καρδιά μου. Ωστόσο αποτελεί αντικειμενική αλήθεια το ότι είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Οι Sabaton κατάφεραν να στρέψουν την προσοχή στο power για μία ακόμη φορά, κερδίζοντας ολοένα και περισσότερους οπαδούς με τα εθιστικά τραγούδια τους. Πρόκειται για ένα θεματικό δίσκο, ενώ το συγκρότημα, κινούμενο σε γνώριμα χωράφια, συνέθεσε εξαιρετικά τραγούδια.

 Green Day – Revolution Radio

Πριν αρχίσεις τα κλισέ του τύπου: “Οι Green Day έπιασαν πάτο μετά το ¡Uno, ¡Dos!, ¡Tré!” κάτσε κι άκουσε τον! Οι Green Day δημιούργησαν κάτι πολύ όμορφο, θέτοντας ισχυρά θεμέλια για ένα καλύτερο μέλλον. Προφανώς η full-time επιστροφή του Jason White έπαιξε σημαντικό ρόλο. Θεωρώ πως τα τραγούδια του δίσκου θα ακούγονται για πολλά χρόνια ακόμη!

 Insomnium – Winter’s Gate

Οι θεματικοί δίσκοι είχαν την τιμητική τους το 2016 και οι Insomnium αφηγήθηκαν με μουσικό τρόπο την ιστορία της απόβασης μίας ομάδας vikings σε ένα μυθικό νησί στα δυτικά της Ιρλανδίας. Ένα άριστο μουσικό “μυθιστόρημα” το οποίο σε κερδίζει από το πρώτο λεπτό. Ασφαλής και δυνατή επιλογή για κάποιον που θέλει να γνωρίσει το melodic death metal.

Nick Cave and the Bad Seeds – Skeleton Tree

Ανατριχιαστικός και συνάμα συγκλονιστικός ο τελευταίος δίσκος του Αυστραλού, το post production του οποίου έγινε μετά τον τραγικό χαμό του γιου του. Ένα άλμπουμ που ξεχωρίζει μέσα από τον μινιμαλισμό της μουσικής και το υπέροχο μουσικό ηχόχρωμα. Για πολλούς ο καλύτερος δίσκος του 2016.

Honorable Mentions: Metallica – Hardwired…to Self-Destruct, Dark Tranquility – Atoma, Amon Amarth – Jomsviking, Ghost – Popestar, Hammerfall – Built to Last, Blink 182 – California, David Bowie – Blackstar, Iggy Pop – Post Rock Depression, Battleme – Habitual Love Songs

The Rockin’ Dead – Here Comes The Darkness

Πρόκειται για ένα άρτιο ηχητικά άλμπουμ, το οποίο αποδεικνύει πως η χώρα μας δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τα μεγαθήρια του εξωτερικού. Με δυνατά και υπέροχα κομμάτια, οι Αθηναίοι rockers δημιούργησαν ένα πολύ όμορφο δίσκο που δεν πρέπει να λείπει από καμία συλλογή.

Siva Six – Dawn Of Days

Αν υπάρχει ένας δίσκος που έχω “λιώσει” το τελευταίο διάστημα στο Spotify, αυτός αναμφίβολα είναι το Dawn Of Days. Οι Siva Six με το χαρακτηριστικό dark electro ήχο απογειώνουν τις αισθήσεις του ακροατή. Ένα εξαιρετικό άλμπουμ, το οποίο σύντομα σχεδιάζω να αποκτήσω σε φυσική μορφή. Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο κλιπ του Αποκάλυψις, πατώντας εδώ.

InnerWish – InnerWish

Για μία ακόμη φορά οι θρυλικοί InnerWish κέρδισαν τις εντυπώσεις και την αγάπη του ελληνικού κοινού. Δεν υπάρχουν λόγια που να περιγράφουν την ποιότητα του ήχου, την δυναμική των τραγουδιών και το replay value του. Το InnerWish έχει ήδη κερδίσει επάξια τη θέση του πάνθεον των καλύτερων δίσκων της σκηνής μας.

Foray Between Ocean – Depression Never Ending

Οι “Foray Between Ocean” πάντρεψαν άψογα το ατμοσφαιρικό στοιχείο με το death metal δημιουργώντας έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Οι αγαπημένοι μουσικοί που ένωσαν τις δυνάμεις τους για το συγκεκριμένο εγχείρημα κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα όμορφο σύνολο, κερδίζοντας τον σεβασμό των φίλων του σκληρού ήχου.

Sober On Tuxedos – Welcome To The Liquor Store

Το 2016 ήταν η χρονιά τους. Πρόκειται για ένα δυνατό άλμπουμ που αποτελείται από άψογα τραγούδια. Γρέζια, δυνατά riffs και αυθεντικό ηχόχρωμα. Ένα συγκρότημα με λαμπρό μέλλον!

Crimson Fire – Fireborn

Ναι, το πνεύμα του 80s heavy metal παραμένει ζωντανό και υπερήφανο στην Ελλάδα. Με το δεύτερο τους δίσκο οι Crimson Fire ανέβασαν ακόμη περισσότερο τον πήχη, αφού έχουν βρει τα πατήματα τους και ο ήχος τους έχει “μεστώσει”. Ένα αριστούργημα που συστήνουμε ανεπιφύλακτα.

Honorable Mentions: Beyond The Existence – Silent Mourning, Rotting Christ – Rituals, Wardrum – Awakening, Marauder – Bullethead, Sarissa – Nemesis, Planet Of Zeus – Loyal To The Pack.

Deathcrop Valley – Days to Come

Το κομμάτι κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο το περασμένο καλοκαίρι και οι “Deathcrop Valley” μας απέδειξαν πως το μέλλον τους ανήκει. Δυνατό stoner άσμα, άρτια δομημένο και απολύτως εθιστικό. Εύγε! Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

 My Inferno – Lanius

Μπορεί το “Inhuman” να κυκλοφορεί στις αρχές του 2017, ωστόσο τα singles που κυκλοφόρησε το περασμένο διάστημα το συγκρότημα έχουν μαγνητίσει το ενδιαφέρον. Εξαιρετικό τραγούδι και ίσως το αγαπημένο μου για το 2017! Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Ascendanth Path – Fallen One 

Πρόκειται για ένα επτάλεπτο melodic death έπος, το οποίο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Άψογη ενορχήστρωση και δυνατοί στίχοι. Ένα ακόμη ταλαντούχο συγκρότημα που φαίνεται πως στο μέλλον θα πρωτοστατήσει στην μουσική σκηνή της χώρας. Μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Sonata Antartika

Ναι, οι Sonata Antartika κράτησαν ψηλά για μία ακόμη φορά το λάβαρο (του ΠΑΣΟΚ;). Η σατυρική ροκ μπάντα έχει αγαπηθεί όσο λίγες, ενώ στις live εμφανίσεις τους δίνουν πάντοτε το καλύτερο τους εαυτό. Εννοείται πως κάθε φορά που ανεβαίνουν στη σκηνή το κοινό παραληρεί (ενίοτε τους πετούν και πεντοχίλιαρα).

Dean O’ Selly

Αγνό ποιοτικό ροκ. Ο Dean O’ Selly και το συγκρότημα του κάθε φορά που ανεβαίνουν στη σκηνή αποδεικνύουν πως η διασκέδαση του κοινού παραμένει προτεραιότητά τους, ενώ η ενέργεια που βγάζουν είναι μεταδοτική. Εκτός από τα τραγούδια του Dean, στα live του ακούμε και αγαπημένες ροκ διασκευές.

Strain Of Chaos

Οι Strain Of Chaos κράτησαν χαμηλό αριθμό εμφανίσεων εντός του 2016, καθώς έπαιξαν στο Remedy και στο Anthem Festival. Ωστόσο απέδειξαν πως η ποιότητα υπερισχύει της ποσότητας.Το κοινό τους δεν αφήνει καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, αφού σε κάθε εμφάνιση τους οι Αθηναίοι dark metallers δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό.

Okwaho

Θεωρώ πως οι Okwaho έχουν λαμπρό μέλλον. Ένα συγκρότημα με πολύ καλές live εμφανίσεις και δυνατό ρεπερτόριο. Σίγουρα θα τους παρακολουθήσω ξανά στο μέλλον.

Simplefast

Οι πολυαγαπημένοι heavy metallers από την Αθήνα συνέχισαν να ροκάρουν και φέτος σε μεγάλα φεστιβάλ και να κάνουν χαμό στο σανίδι. Ανυπομονούμε για τον δίσκο τους που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο της ηχογράφησης.

Reflections @ Death Disco

Οι θεματικές λογοτεχνικές βραδιές που αγαπήσαμε συνέχισαν να δίνουν βροντερό παρόν και το 2016, στηρίζοντας ενεργά τους underground συγγραφείς και καλλιτέχνες. Επιπλέον, μέσω των Metal Reflections και του Anthem Festival, έδωσαν βήμα σε νέα αλλά και καταξιωμένα underground συγκροτήματα. Πολλά μπράβο!

Φantasticon 2016 

Το φετινό Φantasticon ήταν μακράν το καλύτερο convention που οργανώθηκε στην Ελλάδα το 2016. Το event ήταν υπέροχο και οι δύο μέρες που “κατασκηνώσαμε” στην Ελληνοαμερικανική Ένωση κύλησαν πολύ όμορφα. Μπορείτε να δείτε το αναλυτικό φωτορεπορτάζ μας εδώ.

Ε.Σ.ΠΑΙ.ΡΟ.Σ.

Η πιο φιλόξενη κοινότητα που γνωρίσαμε εντός του 2016, ο Ελληνικός Σύλλογος Παιχνιδιών Ρόλων και Στρατηγικής είναι ό,τι καλύτερο μπορούν να βρουν οι φίλοι των RPG στην Ελλάδα!

 Better Call Saul

Η ιστορία του αγαπημένου δικηγόρου από το Breaking Bad, Saul Goodman, συνεχίστηκε με επιτυχία για δεύτερη σεζόν. Το casting της σειράς ήταν εξαιρετικό, η σκηνοθεσία άψογη, είχε δοθεί έμφαση σε κάθε λεπτομέρεια και η πλοκή εξελίχθηκε με σωστό τρόπο. Μία σειρά που αναμφίβολα θα αγαπήσουν οι λάτρεις του αργού παραδοσιακού story-telling.

Game of Thrones

Η γνωστότερη σύγχρονη σειρά επανήλθε μετά τη χειρότερη σεζόν της με την καλύτερη. Γεμάτη φοβερά επεισόδια, ωραίες ιστορίες και καταπληκτική εξέλιξη, ξεχωρίζει πολύ εύκολα!

American Crime Story: The People v. O.J Simpson

Η μικρή έκπληξη της φετινής σεζόν. Μία σειρά που απεικονίζει επακριβώς την ιστορία της δολοφονίας της γυναίκας του OJ Simpson και του συντρόφου της, καθώς και τη σύλληψη και τη δίκη του. Twists σε κάθε επεισόδιο και καταπληκτικές ερμηνείες. Μία πραγματικά αξέχαστη σειρά.

Stranger Things

Η μεγάλη έκπληξη της χρονιάς. Μία σειρά με άγνωστο cast και τη Winona Ryder μας έδωσε ανατριχιαστική πλοκή και ατμόσφαιρα. Μία μίξη 80s, Stephen King, Spielberg, X-Files και sci-fi που μας κάνει να ανυπομονούμε για τη 2η σεζόν.

The Blacklist

Η υπέροχη σειρά συνεχίστηκε για τέταρτη σεζόν, αποδεικνύοντας μας πως είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η αμερικανική τηλεόραση. Δυνατή σκηνοθεσία και καλογραμμένο σενάριο γεμάτο ανατροπές. Συγκλονιστική η ερμηνεία του James Spader ως Raymond Reddington.

Honorable mentions: House of Cards, Westworld, Daredevil, Mr. Robot

Captain America: Civil War

Η κορυφαία super hero movie της χρονιάς, γεμάτη καταπληκτική δράση, συγκίνηση, φοβερούς χαρακτήρες ήταν ένας από τους λόγους που το υπερωϊκό είδος τα πήγε περίφημα φέτος.

Rogue One: A Star Wars Story

Το Rogue One ήταν ένα καταπληκτικό prequel με απίστευτες αστρομαχίες, χαρακτήρες με ψυχή, πολλές ατάκες και one-liners, το οποίο ανεβάζει ακόμα περισσότερο τον πήχη για το franchise.

Deadpool

Οι X-Men της Fox δεν τα πήγαν καλά, αλλά ο Deadpool έσκισε.  Η ταινία αποτελούνταν από πολλές μάχες, όμορφα απεικονισμένη ωμή βία και άπειρη καφρίλα. Το λατρέψαμε και το συστήνουμε σε μεγάλες παρέες για χαμούλη, γέλιο και πώρωση!

Zootopia

Το καλύτερο animation της χρονιάς που σίγουρα αξίζει να βρίσκεται στο πάνθεον δίπλα στα κλασικά που βλέπαμε μικροί. Δώσε στο Zootopia την ευκαιρία να σε μαγέψει, το καταφέρνει πολύ εύκολα.

The Jungle Book

Μακράν το καλύτερο live action της Disney μέχρι σήμερα. Καλοδουλεμένο με τρομερό cgi και εκπληκτική σκηνοθετική δουλειά. Ελπίζω να συνεχίσουν έτσι.

Creed

Η επιστροφή του Rocky του Stalone με μία διαφορετική ιστορία ήταν ένα ρίσκο, αλλά το εγχείρημα στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και το sequel το περιμένουμε με ανυπομονησία.

The Hateful Eight

Θα διαφωνήσουν πολλοί με την επιλογή, αλλά ο Tarantino έδωσε και πάλι κάτι εξαιρετικό σε εμάς που δε βαριόμαστε την αργή πλοκή και τους φοβερούς μονολόγους του. Η ατμόσφαιρα και η κινηματογραφία ήταν μαγικές, οι εικόνες και τα κάδρα ήταν όλα τραβηγμένα με πολύ μεράκι.

Spotlight

Αν και δεν είναι ακριβώς blockbuster, η ταινία που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας μας έδειξε πως γίνεται η σωστή σύγχρονη δημοσιογραφική έρευνα και μας σόκαρε σε πολλά σημεία με τις αποκαλύψεις της. Βασισμένη σε πραγματική ιστορία, 100% ρεαλιστική, αληθινή και με καταπληκτικές ερμηνείες.

Fantastic Beast And Where To Find Them

Η νέα ταινία του χαρρυποτερικού σύμπαντος ήταν όπως θα έπρεπε. Αν και η πλοκή ασχολούνταν με πολλές υποθέσεις ταυτόχρονα, η ταινία πέτυχε το στόχο της και μας προετοίμασε για τη νέα γενιά ταινιών από τον υπέροχο κόσμο της J. K. Rowling.

Honorable mentions: Finding Dory, Kung Fu Panda 3, Sausage Party, Room, Suicide Squad, Doctor Strange, Sully, Hacksaw Ridge, The Revenant, Star Trek Beyond, The Accountant, Arrival

Αυτά από εμάς λοιπόν, σας ευχόμαστε καλή χρονιά σε όλους με υγεία, ευτυχία, αγάπη και πολλή μουσική!

The post Μουσική Ανταρσία #29: Τα καλύτερα του 2016! appeared first on anthem.gr.

Καλησπέρα! Πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά όχι σε μέλη. Είμαστε με σταθερό line-up που αποτελείται από τον Φίλιππο Ρούσσο στα φωνητικά, τον Έκτορα Σταύρακα και το Νίκο Μαντά στις κιθάρες, το Νικόλα Τζαναβάρα στο μπάσο και το Στράτο Μηδέλια στα ντραμς.

Η αλήθεια είναι ότι το κυνηγάμε πολύ για να συμμετέχουμε σε μεγάλα φεστιβάλ και συναυλίες με ωραία συγκροτήματα και ευτυχώς είμαστε ευλογημένοι μέσα από τις εμφανίσεις μας να γνωρίζουμε και πολλούς σημαντικούς και καλούς μουσικούς. Τα κρατάμε όλα. Ακόμα και εμπειρίες που δεν πήγαν όπως θα θέλαμε τις κρατάμε για να βελτιωθούμε στο μέλλον.

Να περιμένετε μια εκρηκτική εμφάνιση. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να δείξουμε τις δυνατότητές μας.

Αυτό το cd έχει αγαπηθεί πολύ περισσότερο από ότι περιμέναμε από το κόσμο και ευτυχώς χάρη στην AMAdea Records ξανακυκλοφορήσαμε το Μάιο αυτή τη φορά και επίσημα το Cursed και αυτή τη φορά σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτό το cd μας άνοιξε πολλούς δρόμους κυρίως στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα και έχει προετοιμάσει για τα καλά το έδαφος για τον “διάδοχο”.

Όλα πάνε μια χαρά. Έχουμε μια ομάδα ατόμων που μας συμβουλεύουν για το πως να προωθήσουμε το cd, καθώς μας βοηθούν και στο πλάνο για το επόμενο άλμπουμ μας.

Είναι σχεδόν έτοιμα όλα. Σε λίγες βδομάδες θα μπούμε στο στούντιο για τις ηχογραφήσεις και αν όλα πάνε καλά αρχές του 2017 θα κυκλοφορήσει το full length άλμπουμ μας. Πάντως πλησιάζει και είναι πολύ δυνατό το αποτέλεσμα.

Είμαστε αν θες από τις τυχερές μπάντες. Ο κόσμος μας ακολουθεί σε όλα τα λαιβ μας και αυτό μας δίνει πολύ δύναμη και στις συναυλίες. Ακόμα και στη Πάτρα που παίξαμε πρώτη φορά φέτος, παίξαμε σε γεμάτο χώρο και υπήρχαν άτομα από το κοινό που τραγούδαγαν τα κομμάτια μας. Είναι λίγο τρελό για μια νέα ουσιαστικά μπάντα.

Σίγουρα υπάρχει. Αλλά όχι όλα τα συγκροτήματα μεταξύ τους. Δυστυχώς υπάρχουν άτομα που το βλέπουν σαν ένα διαγωνισμό και ενδιαφέρονται περισσότερο για το πως να βγάλουν τα μάτια του διπλανού παρά να φτιάξουν μουσική. Ωστόσο υπάρχουν πολλές αξιόλογες μπάντες και καλλιτέχνες που είναι ευτυχία να παίζεις μαζί τους και να μιλάτε.

Μπορούν μέσω τις ιστοσελίδας μας www.simplefast-official.com αλλά και από Facebook,Twitter, Youtube, Instagram, Spotify…Όπου θέλει ο καθένας μπορεί να μας βρει. Έχουμε παντού σελίδες που τις ενημερώνουμε συνεχώς.

Όπως είπαμε σε λίγο καιρό έρχεται το νέο άλμπουμ αλλά θα συνοδευτεί και από το απαραίτητο tour και με κάποιες σπουδαίες συναυλίες με μερικά από τα μεγαλύτερα σχήματα στην Ελλάδα!

Να στηρίζετε την Ελληνική σκηνή, σας έχει ανάγκη. Στο χώρο υπάρχει πολύ ταλέντο που αξίζει τη προσοχή και τη στήριξή σας.

The post Συνέντευξη “Simplefast (2016)” appeared first on anthem.gr.

Οι Simplefast ξεκίνησαν σαν ιδέα τον Δεκέμβρη του 2010, όταν μέσω της σελίδας του Sonisphere Festival στο Facebook,ο ρυθμικός κιθαρίστας του συγκροτήματος, ο Έκτορας έψαχνε για μέλη. Όλα ξεκίνησαν με ένα απλό πόστ δηλαδή. Ο πρώτος που απάντησε ήταν ο μπασίστας του συγκροτήματος, ο Νικόλας, και μετά από κάποιο καιρό ήρθε και η σειρά του ντράμερ μας, του Στράτου. Μετά από ένα χρόνο περίπου, γεμάτο με πρόβες και αναζητήσεις για lead κιθαρίστα, καταλήξαμε στο Νίκο Κ. με τον οποίο συνεργαστήκαμε για περίπου 2 χρόνια, κάνοντας αρκετά live και κερδίζοντας και ένα διαγωνισμό στα μέσα του 2012. Επίσης, στην μπάντα το καλοκαίρι του 2013 έγινε μέλος και ο τωρινός τραγουδιστής μας, ο Φίλιππος. Μετά την αποχώρηση του Νίκου Κ. για προσωπικούς του λόγους, καλωσορίσαμε στην οικογένεια των Simplefast τον Νίκο Μ., που είναι ο lead κιθαρίστας μας εδώ και ένα χρόνο, και ελπίζουμε να είναι για πολύ ακόμα!
Με το Νίκο M. στη σύνθεσή μας βρήκαμε ισορροπία και δέσαμε όλοι μας σε πολύ μεγάλο βαθμό μεταξύ μας σε προσωπικό και μουσικό επίπεδο. Σιγά σιγά τα covers κομματιών-ύμνων της μέταλ, τα οποία χαρακτήριζαν τα πρώτα μας live, άρχισαν να αντικαθίστανται εξ’ ολοκλήρου από δικά μας κομμάτια, που γρήγορα έγιναν ιδιαίτερα αγαπητά στο κοινό μας. Ο τελευταίος χρόνος ήταν ο πιο δραστήριος στην ώς τώρα πορεία μας, καθώς συμμετείχαμε σε πάρα πολλά live και μεγάλα φεστιβάλ, πράγμα που μας βοήθησε να πάμε σε νέο επίπεδο τη σκηνική μας παρουσία και να βελτιωθούμε και ατομικά και ομαδικά.

Το “Metal Fury”,είναι το πρώτο μας κομμάτι και δεν μπορείς με ευκολία να το κατατάξεις σε ένα συγκεκριμένο μουσικό είδος, γιατί όταν το γράψαμε βάλαμε όλοι κάτι μέσα στο κομμάτι από τη μουσική που ακούγαμε εκείνη την περίοδο. Η μπάντα πλέον έχει αποκτήσει ένα συγκεκριμένο ύφος, όπως φαίνεται και από τα νέα κομμάτια που ετοιμάζουμε και τα οποία κινούνται στον heavy και τον thrash χώρο. Οι μπάντες που μας έχουν επηρεάσει περισσότερο είναι οι Metallica,οι Judas Priest,οι Motorhead και οι Iron Maiden,αλλά υπάρχουν και πάρα πολλές ακόμα που μας έχουν προσφέρει πολλές ιδέες και δυνατότητες για διαρκή έμπνευση.

Πιστεύω πως όλοι μας θα συμφωνήσουμε ότι το πιο ξεχωριστό live μας μέχρι στιγμής, ήταν αυτό στη Τεχνόπολη αυτό το καλοκαίρι για το Athens School Festival. Όλη η μέρα ήταν υπέροχη. Γνωρίσαμε νέες μπάντες, όλες τους εξαιρετικές, παίξαμε σε ένα τεράστιο stage με φανταστικό ήχο και εκατοντάδες κόσμου στηρίζανε από κάτω το όλο event. Επίσης, είχαμε την τιμή να γνωριστούμε με τα Ημισκούμπρια, ένα συγκρότημα που αν και ανήκει σε άλλο μουσικό είδος, μετά τη δική τους εμφάνιση μας έδωσαν τα συγχαρητήρια τους για τη παρουσία μας στο φεστιβάλ.

Η ενέργεια που παίρνουμε από τον κόσμο σε κάθε live είναι πραγματικά υπέροχη. Και στις συναυλίες μας και μέσω των σελίδων μας στο Internet, έχουμε αρκετά μεγάλη υποστήριξη για μπάντα που κάνει τα πρώτα της βήματα. Υπάρχει ένας κόσμος ο οποίος μας ακολουθεί από το πρώτο μας live το 2012, και μας στηρίζει απίστευτα από τότε, και τον οποίον κόσμο τον ευχαριστούμε βαθύτατα. Εννοείται βέβαια πως ο στόχος μας ειναι να προσελκύουμε με τη μουσική μας ολοένα και μεγαλύτερο κοινό, έτσι ώστε να μεγαλώσουμε το όνομα των Simplefast!Πρέπει να αναφέρουμε βέβαια το γεγονός, ότι σε κάποια μικρά φεστιβάλ-διαγωνισμούς που γίνονται κατά διαστήματα, το κοινό που έρχεται δεν στηρίζει δυστυχώς την ελληνική σκηνή όσο θα έπρεπε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι ο περισσότερος κόσμος έρχεται για να δεί μόνο μία συγκεκριμένη μπάντα που παίζουν γνωστοί του ή φίλοι του και κατά πάσα πιθανότητα θα έρθει 5 λεπτά πριν και θα αποχωρήσει 2 λεπτα μετά την εμφάνιση της μπάντας αυτής, λες και οι υπόλοιπες δεν έχουν κάτι να του προσφέρουν. Αμέτρητες φορές ακόμα έχουμε δει συγκροτήματα να αποχωρούν με τα όργανά τους αμέσως μόλις τελειώσει το set τους, λες και οι επόμενες μπάντες είναι κατώτερές τους, βλέποντας το όλο θέμα με τον πλέον εγωιστικό τρόπο.  Αν δεν στηρίξουμε οι ίδιοι την ελληνική μέταλ σκηνή, και δεν δώσουμε τις απαραίτητες ευκαιρίες στις νέες μπάντες, δεν θα το κάνει κανένας άλλος.

Αν εννοείς την στάση των media ως προς τα νέα metal συγκροτήματα, θα την χαρακτηρίζαμε «αστεία». Ένα είδος με τεράστιο κοινό παγκοσμίως, στην Ελλάδα πρέπει να φτύσει κυριολεκτικά αίμα για να προωθηθεί μέσω των media.Με εξαίρεση τα δύο μεγάλα rock-metal περιοδικά(Metal Hammer,Rock Hard), τους μικρούς ιντερνετικούς σταθμούς που υπάρχουν και μερικές ιστοσελίδες (Rock Overdose,το Rockway.gr , το Greek Rebels κλπ.) δεν υπάρχει υποστήριξη από αλλού για τα νέα συγκροτήματα. Ο μόνος τρόπος για να προωθήσεις τη δουλειά σου είναι να αφήσεις ευχαριστημένο τον κόσμο που είτε παρακολουθεί κάποιο live σου είτε ακούει την μουσική που έχεις ηχογραφήσει, προκειμένου στόμα με στόμα το όνομά σου να γίνει γνωστό και σεβαστό. Φυσικά και τα φεστιβάλ είναι επίσης μία πάρα πολύ καλή ευκαιρία για να έρθεις σε απευθείας επαφή με το κοινό.

Ενδιαφέρουσα ερώτηση. Με όλους όσους μας αρέσουν!

Η όλη διαδικασία ήταν πραγματικά εκπληκτική. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα Wudsound Studios στη Νέα Σμύρνη και παραγωγός του EP μας είναι ο φανταστικός Μάρκος Σαμαράς. Ο Μάρκος μας βοήθησε πάρα πολύ, γιατί μας έδωσε την ελευθερία να δημιουργήσουμε συνθετικά, και ουσιαστικά παρέμβαινε όποτε πίστευε ότι χρειαζόταν, ώστε να βοηθήσει να ανέβει επίπεδο το κάθε κομμάτι. Με τη συνεργασία μαζί του επίσης, ο κάθε ένας από εμάς κατάφερε παικτικά να βγάλει από μέσα του τον καλύτερό του εαυτό. Είναι σαν να ήμασταν εμείς ο μικρός και ο Μάρκος ο μεγάλος μας αδερφός που μας συμβουλεύει για να μας προστατέψει και να μας βοηθήσει, και γι’αυτό τον ευχαριστούμε πάρα πολύ! Όσον αφορά τη κυκλοφορία του EP, αυτή θα γίνει περίπου στα μέσα Νοέμβρη. Θα υπάρξουν σύντομα και σχετικές ανακοινώσεις στις σελίδες μας.

Η θεματολογία των στίχων στο EP μας ποικίλει. Άλλα κομμάτια αναφέρονται σε προσωπικά μας βιώματα, άλλα σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα μέσα από παρομοιώσεις και άλλα σε μεταλο-καταστάσεις.

Όλα τα νέα μας μπορείτε να τα δείτε στις εξής σελίδες:

Facebook: facebook.com/Simplefast
Youtube: youtube.com/Simplefastchannel και youtube.com/simplefastofficialtv
Soundcloud: soundcloud.com/simplefast
Reverbnation: reverbnation.com/simplefastmetal
Twitter: twitter.com/SimplefastGR
Bandcamp: simplefast.bandcamp.com

Ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον. Έχουμε βάλει στόχο να φτάσουμε όσο πιο ψηλά γίνεται και ελπίζουμε να πετύχουμε το στόχο αυτό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε και θα προσπαθήσουμε να ανεβαίνουμε επίπεδο συνεχώς με σεμνότητα, υπομονή και επιμονή.

Τολμήστε. Μην φοβάστε να κάνετε κάποιο νέο βήμα. Δυστυχώς με τις παρούσες συνθήκες αν δεν τολμήσει μια νέα μπάντα να κάνει νέα πράγματα δεν θα προχωρήσει. Επίσης όσοι το θέλετε πραγματικά να ασχοληθείτε με τη μουσική κάντε θυσίες και να έχετε υπομονή πάντα και όρεξη για πολλή δουλειά και εξάσκηση. Τέλος, να έχετε στο νου σας ότι πιθανότατα το μοναδικό σας κέρδος από την ενασχόληση αυτή, θα είναι η τρομερή καύλα του να παίζεις και να δημιουργείς μουσική. Για εμάς τουλάχιστον, μέχρι τώρα αυτό είναι υπεραρκετό!

Ελπίζω οι Simplefast να πέρασαν το μήνυμα τους. Μέχρι την επόμενη φορά moshpit until you die!

The post Συνέντευξη “Simplefast” appeared first on anthem.gr.