Χαιρετούμε όλους τους αναγνώστες του anthem.gr! Το περασμένο Σάββατο αποδεχθήκαμε την πρόσκληση που μας είχαν κάνει οι εξαιρετικοί Commuter στη συνέντευξη που μας παραχώρησαν στο radioalchemy και βρεθήκαμε στο Piraeus Academy για να ζήσουμε από κοντά την παρουσίαση του πρώτου τους δίσκου με τίτλο Guilt Eraser.

Από το πρώτο κομμάτι, η μπάντα κατάφερε να καθηλώσει το κοινό, ενώ η ενέργεια που έβγαινε από τη σκηνή μας έκανε να αισθανόμαστε μέρος ενός μοναδικού μουσικού πάρτυ και μιας μεγάλης παρέας. Με δυνατές ερμηνείες, ροκ μελωδίες και μοναδικές εμφανίσεις από τους guest καλλιτέχνες, η βραδιά μας άφησε γεμάτους ενθουσιασμό.

Παρακάτω, μοιραζόμαστε τις εντυπώσεις μας από τη βραδιά, καθώς και στιγμές που ξεχώρισαν από αυτή τη εμπειρία.

Φτάσαμε στο Piraeus Academy αρκετά νωρίτερα από την έναρξη της παρουσίασης, συνομιλήσαμε λίγο με κάποια μέλη των Commuter και στην συνέχεια μπήκαμε στον χώρο του live και πήραμε τις θέσεις μας. Το Piraeus Academy είναι ένας χώρος που ταιριάζει τέλεια σε τέτοιου είδους μπάντες καθώς είναι ένας άνετος με εξαιρετική ακουστική και άμεση επαφή των καλλιτεχνών με τον κόσμο. Το κοινό άρχισε να καταφθάνει λίγο μετά τις 21:30 και περίπου στις 21:50 έκανε την εμφάνιση του ο Tony Bluerbird aka το μουσικό alter ego του δημοσιογράφου, YouΤuber (Delines) και podcaster (“Το νοσταλγικό”) Αντώνη Κωνσταντάρα.

O Αντώνης, όπως μας εξήγησαν και οι Commuter, είναι ένας πολύ καλός τους φίλος και μουσικά ταιριάζει πάρα πολύ στην αισθητική που έχουν ως συγκρότημα. Με τις ατμοσφαιρικές urban μελωδίες μέχρι την indie pop και από το pop punk έως τους ήχους electrosynth pop o Τοny Bluerbird έδωσε το δικό του τόνο στην βραδιά κάνοντας το τέλειο introduction για το τι θα επακολουθούσε.

Τα κομμάτια του με τίτλο ΑΙ, Γαλάζια Ακτή, Ζωντανοί Νεκροί και Η τελευταία νύχτα στην Γη μας έβαλαν στο κλίμα της μουσικής του δίνοντας μας μια μικρή γεύση από τον τον πολύπλευρο μουσικό του χαρακτήρα συνδυάζοντας τις πλούσιες επιρροές του. Προς το τέλος της εμφάνισης του στην σκηνή ανέβηκε του μαζί του και ο Σπήλιος Κάκκας των Commuter στο μπάσο χαρίζοντας μας μια από τις όμορφες στιγμές του live.

Ο Αντώνης είναι γνωστό ότι πέραν από τις ωραίες εκπομπές, έπαιρνε πάντα μέρος σε πολύ ενδιαφέροντα μουσικά projects όπως οι Strawberry Pills. Η εμφάνισή του ως Tony Bluebird πέραν του ότι συνοψίζει τις μουσικές που τον έχουν επηρεάσει στα ενδιαφέροντα EPs που έχει κυκλοφορήσει, δείχνει πως πρόκειται για έναν καλλιτέχνη με πολύ καλή σκηνική παρουσία (ιδιαίτερα από τη στιγμή που στα περισσότερα τραγούδια ήταν μόνος του στη σκηνή) και ότι κάθε νέο του βήμα θα σε παρασύρει σε μια μουσική κατεύθυνση που δύσκολα θα προβλέψεις.

Kαι η στιγμή που όλοι περιμέναμε έφτασε! O κόσμος είχε ζεσταθεί, το ρολόι έδειχνε 10:30 και οι Commuter ανέβηκαν στην σκηνή του Piraeus Academy, το οποίο είχε γεμίσει! Ο Διονύσης Κουταβάς (φωνή, κιθάρα), ο Σπήλιος Κάκκας (μπάσο), ο Δημήτρης Κουτσούλης (ντραμς) και ο Κώστας Μπαριάμης (κιθάρα) έδωσαν τα πάντα για περίπου 1,5 ώρα και το κοινό ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα.

Φυσικά όπως σε κάθε live δεν έλειψαν τα απρόοπτα καθώς ο νεοφερμένος στο συγκρότημα Κώστας δεν είχε ήχο στην κιθάρα στην εισαγωγή του πρώτου τραγουδιού και βέβαια ο σταρ της ατυχίας δεν ήταν άλλος από τον Δημήτρη Κουτσούλη ο οποίος επαιξε όλο το βράδυ με έξι ράμματα στο αριστερό του χέρι λόγω ατυχήματος που του συνέβη νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα. Αυτό όμως καθόλου δεν τον επηρέασε στο να αποδώσει σαν να μην συμβαίνει τίποτα!

Η ενέργεια αυτής της μπάντας πραγματικά μας άφησε με το στόμα ανοικτό! Η δε μουσική τους ικανότητα άψογη και η σκηνική τους παρουσίασαν δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει μεγάλες μπάντες του εξωτερικού. Ο Διονύσης φωνητικά είναι μέσα στους πέντε καλύτερους τραγουδιστές του είδους στην Ελλάδα και δεν υπερβάλλω. Μπορεί εύκολα κανείς να το διαπιστώσει αυτό ακούγοντάς τον ζωντανά!

Ο Κώστας μόλις στο δεύτερο του live με την μπάντα έμοιαζε σαν να ήταν μέλος της απ’ την αρχή έχοντας πολύ καλή χημεία με τους υπόλοιπους. Ο Δημήτρης στα τύμπανα τα έσπασε κάνοντας συχνά πλάκα με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας κατά την διάρκεια των τραγουδιών με το star quality που αδιαμφισβήτητα τον διέπει. Ενώ από την άλλη ο Σπήλιος στο μπάσο σταθερή αξία έδωσε τον παλμό κάνοντας το κοινό να κινείται στον ρυθμό της μπάντας.

Μαζί με τους Commuter στην σκηνή εμφανίστηκαν και αρκετοί guests! Κατά σειρά εμφανίστηκαν ο Κωνσταντίνος Xρονόπουλος (γνωστός και ως ο γιατρός) ο οποίος συνόδευσε την μπάντα παίζοντας κρουστά, η iλiana (Hλιάνα Μπούτση) η οποία επέστρεψε στην σκηνή μετά από μεγάλη απουσία και ερμήνευσε το τραγούδι Leap το οποίο έχει γράψει και ερμηνεύσει μαζί με τον Διονύση στον δίσκο Guilt Eraser και τέλος ο Κωνσταντίνος Κονιός ο οποίος ερμήνευσε σε ντούετο μαζί με τους Commuter το Honestly, στο οποίο οι στίχοι είναι στα ελληνικά.

Η χημεία του συγκροτήματος είναι αδιαμφισβήτητη, αλλά ήταν πολύ ωραία και η συνεργασία με τους καλεσμένους τους. Ο Διονύσης συνδύασε τη φωνή του πολύ όμορφα με τον Κωνσταντίνο και την Ηλιάνα, ενώ ο Κωνσταντίνος Χρονόπουλος με τα κρουστά του έδωσε πολύ βάθος στο πως ακουγόντουσαν οι συνθέσεις τους ζωντανά. Τόσο το EP των Commuter όσο και το Guilt Eraser αποδόθηκαν πολύ πιστά και το κλείσιμο με το Glasgow σηματοδότησε αυτήν την ολοκλήρωση που είχαν στο μυαλό τους όταν το τοποθετούσαν στο τέλος του δίσκου. Επίσης από τις αγαπημένες μας στιγμές ήταν όταν έπαιξαν ένα τραγούδι από τον επόμενο δίσκο, το οποίο φανέρωσε μια διαφορετική πλευρά τους που ανυπομονούμε να ακούσουμε πιο εκτεταμένα.

                                   Εικ. 7: Κωνσταντίνος Κονιός, Κωνσταντίνος Χρονόπουλος και Commuter επί σκηνής

Ήταν μια όμορφη βραδιά που έδειξε ότι πέραν της καλής εμφάνισης, οι Commuter έχουν πολύ ωραία σχέση με το κοινό τους που ήταν πολύ ζωντανό και έκανε πλάκα μαζί τους στις παύσεις μεταξύ των κομματιών. Μπορούμε να πούμε με ασφάλεια πως όλη η φάση ήταν…μόνο πόλεμος. Μετά το live αρκετά μέλη του κοινού, ανάμεσά τους και εμείς, συνομίλησαν με τα μέλη του συγκροτήματος και τους συνεχάρησαν για αυτήν την ζωντανή εμφάνιση.

Φάνηκε ότι είχαν άγχος για τη βραδιά, αλλά η απόδοση τους δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης και αφού τους το είπε το κοινό τους, το άγχος για το πως κύλησε η βραδιά μετατράπηκε σε χαμόγελα. Εμείς θέλουμε να ευχαριστήσουμε πολύ τα παιδιά τόσο για την πολύ ωραία συζήτηση που κάναμε στον αέρα του Radioalchemy, αλλά και για τις συνομιλίες μας στο Piraeus Academy.

Φωτογραφίες : anthem.gr

Μπορείτε να βρείτε τη συνέντευξη που πήραμε στους Commuter σε όλες τις podcast πλατφόρμες στο ακόλουθο link: https://anthem.gr/13025/mia-suzhthsh-me-tous-commuter-past-forward-9/

Μπορείτε να προμηθευτείτε τον δίσκο των Commuter ψηφιακά αλλά και σε βινύλιο στο παρακάτω στο link https://commuter.bandcamp.com/album/guilt-eraser

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #19: Βρεθήκαμε στην παρουσίαση δίσκου των Commuter και ήταν… μόνο πόλεμος appeared first on anthem.gr.

Αριάδνη ΕΑΡ “Στην υγειά μας”

Η Αριάδνη Ευαγγελίου-Ραχιώτη, με καλλιτεχνικό ακρωνύμιο “Αριάδνη ΈΑΡ” παρουσιάζει την πρώτη της ατομική έκθεση, στο χώρο τέχνης “Γκαλερί Ηώς”, Χέυδεν 38, στην Βικτώρια. Η έκθεση έχει τον τίτλο “Στην Υγειά Μας”. Το Anthem.gr φυσικά παρέστη στην έκθεση της νεαρής καλλιτέχνιδας.

Παρόλο που το ακρωνύμιο προκύπτει από τον αναγραμματισμό του ονόματος της, επιτρέψτε μου να πω πώς μόνο σύμπτωση δεν αποτελεί. Η έκθεση της καλλιτέχνιδας σπάει το παγωμένο και μίζερο χειμωνιάτικο τοπίο του Γενάρη. Mας φέρνει μπρος στο κατώφλι της Άνοιξης.

Με αστείρευτη δημιουργικότητα, ένα smart phone και έναν διαφορετικό από τον σύνηθες “φίλο” κάθε φορά για συντροφιά, η καλλιτέχνης ξεκίνησε μια δική της μορφής θεραπεία, μέσω της έκφρασης. Η ίδια αναφέρει:

“Είτε γιατί δεν μπορώ να ενταχθώ σε μια παρέα και το ποτήρι λειτουργεί σαν τρόπος αποφυγής, είτε γιατί βγαίνω μόνη μου. Tο ποτήρι παίζει το ρόλο του φίλου, κρατώντας μου συντροφιά όσο το ζωγραφίζω”.

Η έκθεση αποτελείται από φωτιζόμενες εκτυπώσεις με συνοδεία βίντεο. Όλα της τα έργα είναι ζωγραφισμένα σε εξωτερικούς χώρους, όπως καφέ, ταβέρνες και μπαρ. Υπό το φυσικό φως της ημέρας και το σκοτάδι της νυκτός, θερμά και ψυχρά χρώματα χορεύουν σαν μπαλαρίνες πάνω στον φωτεινό καμβά.

Ο φίλος αποκτά κάθε φορά μορφή μέσα από τα γυμνά δάχτυλα της. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως δεν χρησιμοποίησε κάποιου είδους γραφίδα για κανένα σχέδιο της. Κάθε φορά και άλλος “φίλος”, άλλο σκηνικό, διαφορετικός φωτισμός, διαφορετική μουσική. Η ίδια έχει δημιουργήσει ένα βίντεο, εντάσσοντας τον ήχο αλλά και τη διαδικασία από κάθε μέρος δημιουργίας.

“Λειτουργεί σαν καταγραφή ευχάριστων στιγμών, σαν οπτικοακουστικό ημερολόγιο. Ο θεατής νιώθει να μεταφέρεται στο χώρο δημιουργίας του κάθε έργου.” 

Εκθέτει τα έργα της σε χειροποίητα light boxes (φωτιζόμενα κάδρα), καθώς θέλει ο θεατής να έχει την αίσθηση της φωτεινής οθόνης του κινητού, όπου είναι και το μέρος δημιουργίας τους.

Η Αριάδνη Ευαγγελίου-Ραχιώτη έχει αποφοιτήσει από το τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας( Καλών Τεχνών Φλώρινας). Έχει σπουδάσει αργυροχρυσοχοΐα στο ΙΕΚ Mokume και έχει παρακολουθήσει Σεμινάρια εικαστικού κοσμήματος και άλλων τεχνικών στο εκπαιδευτικό Ίδρυμα Karma και στο Εργαστήριο Άναμμα. Έχει πάρει μέρος σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής και κοσμήματος.

Μπορείτε να ακούσετε το podcast του Anthem.gr πατώντας εδώ.

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #18: Στην Υγειά Μας – Έκθεση Τέχνης appeared first on anthem.gr.

Παρόλες τις δυσκολίες της πανδημίας το κέντρο της πόλης δεν χάνει το παλμό του, η τέχνη από μόνη της πάντα στέκει και θα στέκει ακοίμητος φρουρός στις δύσκολες εποχές. Έτσι λοιπόν ένα όμορφο βράδυ Δευτέρας βρεθήκαμε στην Γκαλερί Ηώς στη Χέυδεν 38 στη Πλατεία Βικτωρίας για μια ιδιαίτερη έκθεση ζωγραφικής.

Ανάβω τσιγάρο και κοντοστέκομαι έξω από το χώρο της έκθεσης περιμένοντας τον κ. Κώστα τον ιδιοκτήτη της γκαλερί και παρατηρώ τα έργα. Όταν καταφτάνει μπαίνουμε μαζί στο χώρο και με συστήνει στο πρόσωπο της βραδιάς την εικαστικό Νίνα Παναγοπούλου. Με ένα υπέροχο χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη της ξεκινάμε τη συζήτηση γύρω από την έκθεση και τη θεματική της. Λιτά ντυμένη εκείνη όπως και τα έργα της, με ξεναγεί στο χώρο. Μπορώ να πω πως θα ήταν υπέροχο γεγονός να έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθούμε συχνότερα εκθέσεις σαν τη δική της.

Η έκθεση έρχεται να συνδυάσει τη ζωγραφική, το σκίτσο και το βίντεο με έργα στα οποία αντικατοπτρίζουν συμβολικά τα ζητήματα της μετανάστευσης, της αφετηρίας, του ταξιδιού, της πατρίδας. Μια έκθεση που θίγει το ζήτημα του μεταναστευτικού και το ταξίδι των ανθρώπων αυτών δια μέσου θαλάσσης μέσα σε βάρκες αφήνοντας πίσω την πατρίδα τους προς αναζήτηση μια νέας αρχής σε έναν ξένο τόπο.

Η εικαστικός με τον δικό της μοναδικό τρόπο θέλει να δείξει το ταξίδι για μια νέα αρχή, με λιτότητα, απλότητα και συνείδηση επιλέγει να σκιτσάρει με κάρβουνο, εικόνες προσφύγων και κυρίως προσφυγόπουλων πριν το πόλεμο στη Συρία. Οι ελαιογραφίες με θέμα τη θάλασσα σε όλες τις εκφάνσεις, τη θάλασσα που γαλήνια βοηθάει τον άνθρωπο να φτάσει στον προορισμό του και φουρτουνιασμένη δεν κάνει διακρίσεις για τον ποιον στην άβυσσο της θα τραβήξει. Οι βάρκες ως το μόνο μέσο που έχουν στη διάθεση τους προσθέτουν στην έκθεση την αλήθεια για την κατάσταση που επικρατεί στις μέρες μας.

Μια τολμηρή για τον υποφαινόμενο έκθεση, καθώς θυμίζει σε όλους μας καταστάσεις που δεν θέλουμε να βιώσουμε ξανά ως λαός, μας δίνει λοιπόν την ευκαιρία όσοι από εμάς δεν το έχουν κάνει ακόμα να το πράξουν.

Αναρωτιέμαι αλήθεια ενώ φτάνουμε στο 2022 τι έχει πραγματικά σημασία σε αυτή τη ζωή; Και ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα; Ο αλλοδαπός που περνάει δίπλα μας; Ο πρόσφυγας; Ο έγχρωμος; Σίγουρα όχι!!! Το πρόβλημα δεν είναι αυτός ο άνθρωπος. Σε μια κοινωνία που νοσεί, ο ρατσισμός, οι διακρίσεις, οι ύβρεις και ο θυμός θα είναι πάντα οι εύκολες λύσεις προς αποφυγή του πραγματικού προβλήματος. Το ποιο είναι το πρόβλημα δε θα το πω εγώ αλλά εσείς στον εαυτό σας.

ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΝΑ
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Πήρε μαθήματα σχεδίου στα εργαστήρια του Τίμου Μπατινάκη και του Μιχάλη Βελούδιου. Είναι απόφοιτος Μεταπτυχιακού στις καλές τέχνες από το Πανεπιστήμιο της Αγγλίας University for the Creative Arts στο Ηνωμένο Βασίλειο της Αγγλίας. Έζησε στην Αγγλία και στην Ιρλανδία, όπου παρήγε καλλιτεχνικό έργο. Πολλά από τα έργα της τα οποία δημιουργήθηκαν σε καλλιτεχνικά residencies περιλαμβάνουν τοπία της Ιρλανδιας.

Σπούδασε μουσική για 13 χρόνια, συμμετείχε σε χορωδίες, κλασσικό τραγούδι και πιάνο. Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο της Αγγλίας (London, Faversham, Canterbury, στην Ιρλανδία ( Dublin,Galway, στην Ελλάδα και στην Βόρειο Ιρλανδία με την πρώτη της Ατομική Έκθεση στο Belfast/Crescent Arts Centre/Dickon Hall Gallery. Υπήρξε μέλος και συντονιστής καλλιτεχνικών οργανισμών στο εξωτερικό και καλλιτεχνικών ομάδων στo BLOCK T, Malborough Studios, MART, Centre for Creative Practices στην Ιρλανδία. Είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος στην κατηγορία της Ζωγραφικής.

Έχει δείξει την δουλειά της σε μία ατομική έκθεση στην Ιρλανδία και σε περισσότερες από 15 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Μ. Βρετανία. Έργα της ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές.

Μπορείτε να ακούσετε το podcast μας πατώντας εδώ.

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #17: The Waves – Έκθεση Τέχνης appeared first on anthem.gr.

Το τελευταίο τετραήμερο του Ιουνίου, βρεθήκαμε στο αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι, όπου λάμβανε χώρα για μία ακόμη χρονιά το αγαπημένο μας “Athens Retro Festival”. Φέτος είχαμε την τιμή να βάλουμε κι εμείς ένα μικρό λιθαράκι, παίζοντας μουσική και παρουσιάζοντας live εκπομπές από το περίπτερο που βρισκόταν στην είσοδο του χώρου. Ραδιόφωνο και Anthem.gr ενώσαμε τις δυνάμεις μας εκπέμποντας ζωντανά στον αέρα του ραδιοφωνικού και τις τέσσερις ημέρες.

Η εισροή του κόσμου ήταν συνεχής και παντού παρατηρούσες χαμογελαστά πρόσωπα. Ανθρώπους που έστω και για λίγο ξεγέλασαν τον χρόνο και επέστρεψαν στα “χρυσές δεκαετίες, αλλά και νέους που θέλησαν να πάρουν γεύση από την αίγλη του παρελθόντος.

Δυστυχώς δεν αναμετρηθήκαμε στο Street Fighter, όπως σας είχαμε υποσχεθεί, αφού διαρκώς ο νους μας ήταν στο live streaming και τη ροή του προγράμματος. Αυτός είναι κι ο λόγος που ο αριθμός των φωτογραφιών είναι σχετικά μικρός. Αποτελεί σίγουρα όμως ένα φωτογραφικό ημερολόγιο ενός διασκεδαστικού τετραήμερου, χάρη στο οποίο ξεχάσαμε προσωρινά την πίεση και την ρουτίνα της καθημερινότητας, συναντηθήκαμε με παλιούς καλούς φίλους και γνωρίσαμε ανθρώπους σέβονται το παρελθόν και κινούνται προς το μέλλον δίχως να παραμερίζουν τη σημαντικότητά του.

Ευχόμαστε η διοργάνωση να συνεχίσει να προσφέρει στον πολιτισμό της πρωτεύουσας για πολλά ακόμη χρόνια.

Ακολουθήστε τη σελίδα του Athens Retro Festival πατώντας εδώ!

Έπρεπε να κλείσουμε το άρθρο με τις μούρες μας! 😛

Σας άρεσε το ρεπορτάζ; Πατώντας εδώ μπορείτε να διαβάσετε και για άλλες ενδιαφέρουσες βραδιές στην πρωτεύουσα!

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #16: Athens Retro Festival! (Φωτορεπορτάζ) appeared first on anthem.gr.

Η Παρασκευή είναι πάντα μία δύσκολη μέρα στη δουλειά, ειδικά στις αρχές ή τα τέλη του μήνα. Μου αρέσει ωστόσο το βράδυ μίας δύσκολης τελευταίας μέρας της εβδομάδας να μπορώ να το απολαύσω με μία μπύρα και καλή μουσική. Το Death Disco ενδείκνυται για τέτοιες βραδιές και η συναυλία των Beyond This Earth μαζί με τους Cold Dezert αποτέλεσε μία πολύ καλή αφορμή.

Αποφάσισα λοιπόν μετά τη συναυλία να ετοιμάσω ένα πολύ μικρό review στη στήλη Εναλλακτικές Βραδιές στην Αθήνα, την οποία είχαμε κάμποσο καιρό να πιάσουμε. Όλες οι φωτογραφίες των Beyond this Earth είναι της Αθηνάς Παπαγιάννη, την οποία ευχαριστούμε πολύ για την παραχώρηση τους, ενώ η φωτογραφία των Cold Dezert μας δόθηκε από τους ίδιους.

Οι προαναφερθέντες Cold Dezert ανέλαβαν να ανοίξουν την βραδιά και κατάφεραν να ζεστάνουν αρκετά τον κόσμο που είχε μαζευτεί μέχρι εκείνη τη στιγμή στο Death Disco. Δεν τους είχα ξαναδεί κάπου live, ούτε τους είχα ακούσει, ωστόσο μου άρεσαν πάρα πολύ. Η εμφάνιση τους ανέδειξε ένα πλήθος επιρροών με την ψυχεδέλεια να μη λείπει από κανένα σημείο της. Φάνηκε ότι τους αρέσει πολύ το τζαμάρισμα, ακούσαμε αρκετά instrumental κομμάτια και τα φωνητικά του μπασίστα και τραγουδιστή Μάνου Τηγάνη ήταν λιγοστά, αλλά πολύ ταιριαστά με τη μουσική που έπαιζε στο background και έμπαιναν ακριβώς τη στιγμή που χρειαζόταν στο εκάστοτε τραγούδι.

Αυτό που παρατήρησα ήταν ότι και τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος ήταν πολύ δεμένοι και απόλυτα συγχρονισμένοι μεταξύ τους και η εκτέλεση των κομματιών ήταν άρτια και δυναμική. Φαίνεται ότι έχουν περάσει ώρες προβάροντας και παίζοντας με αποτέλεσμα να έχουν τέτοια χημεία στη σκηνή. Πειραματίζονται με blues ήχους, βγάζουν το heavy rock από μέσα τους όταν γουστάρουν, ξεσπάνε ή οδηγούν αργές ατμοσφαιρικές συνθέσεις σε μία όμορφη κορύφωση. Έχω σημειώσει να τσεκάρω τον πρώτο τους δίσκο, το Under The Trees λίαν συντόμως.

Με ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα, στη σκηνή του Death Disco ανέβηκαν οι Beyond This Earth. Τους heavy rockers από τη Λιβαδειά τους είχα ξαναδεί το Δεκέμβρη στον ίδιο χώρο, αργότερα γνωριστήκαμε, κάναμε και συνέντευξη και είχα υποσχεθεί ότι θα παρευρισκόμουν στο live τους την πρώτη του Μάρτη. Όπως και την προηγούμενη φορά, τα παιδιά παίξανε τραγούδια τόσο από το προ τριετίας ντεμπούτο τους Universal Fury, όσο και καινούρια κομμάτια από το δεύτερο δίσκο τους, τον οποίο και ετοιμάζουν.

Η εμφάνιση τους ήταν σαρωτική, καθώς τόσο το κοινό όσο και τα μέλη της μπάντας γούσταραν κάθε δευτερόλεπτο που βρίσκονταν πάνω στη σκηνή. Το πάθος τους είναι ακριβώς το στοιχείο που με τραβάει σε underground σχήματα, η πώρωση του συγκροτήματος που ανεβαίνει στη σκηνή για να τα δώσει όλα και αυτό το χαρακτηριστικό οι BtE το έχουν σε υπερθετικό βαθμό. Το κιθαριστικό δίδυμο ήταν απόλυτα δεμένο με τον Χρήστο Αδάμ να δίνει το ρυθμό και το Βαγγέλη Κατσαμπέκη να εκτελεί άψογα κάθε σόλο. Το rhythm section του Βαλάντη Δάφκου και του Πάρη Γάτσιου ήταν στιβαρό και δυναμικό όπως αρμόζει σε μία heavy rock μπάντα, βγαίνοντας μπροστά τις κατάλληλες στιγμές. Ο Άκης Κοσμίδης επικοινωνούσε με το κοινό μετά από κάθε τραγούδι και με το απίστευτο γρέζι του αποκορύφωνε το κάθε κομμάτι. 

Αγαπημένη μου στιγμή της βραδιάς ήταν εκείνη που οι Beyond This Earth έπαιξαν το Liberty, το προσωπικό αγαπημένο μου κομμάτι από το Universal Fury και το οποίο είχα “λιώσει” λίγες μέρες πριν τη συναυλία. Πίστευα ότι λόγω της δωδεκάλεπτης διάρκειας του δε θα το ακούγαμε, ωστόσο βρισκόταν προς το τέλος του setlist. Άλλες φοβερές στιγμές ήταν όταν ακούσαμε τα Dizzy Stow, Showdown και το ομώνυμο Universal Fury, ενώ από τα νέα κομμάτια μου άρεσε το The Overseer και το Of the Absurd.

Εν τέλει, όπως είπε πολύ σωστά και ο Άκης στο κοινό “Αφιερωμένο σε όλους τους τρελούς που βρίσκονται εδώ το βράδυ της Παρασκευής”. Αυτή είναι και η ουσία σε μία ωραία underground συναυλία. Να γουστάρει το κοινό, αλλά και ο μουσικός. Οι BtE είναι άνθρωποι που έχουν υποχρεώσεις και οικογένειες, παρ’ όλα αυτά ήρθαν από τη Λιβαδειά να παίξουν στο Death Disco, γιατί γουστάρουν αυτό που κάνουν και κυρίως γιατί αυτό που κάνουν έχει ψυχή. Τόσο οι ίδιοι όσο και οι Cold Dezert μας χάρισαν μία όμορφη βραδιά.

Τέλος, να επισημάνω ότι και από τις εποχές που διοργανώναμε κι εμείς τα Anthem Festivals στο Death Disco, αυτό που θυμάμαι είναι ότι ο ήχος πάντα ήταν πολύ καλός, ενώ η τιμή της συναυλίας ήταν μόλις στα πέντε ευρώ, αποτελώντας value for money επιλογή. Όπως έχω ξαναπεί, στηρίξτε underground σχήματα, γιατί το αξίζουν και με το παραπάνω και μας κάνουν να περνάμε πολύ καλά μετά από γεμάτες, δύσκολες ημέρες!

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #15: Cold Dezert, Beyond This Earth @ Death Disco appeared first on anthem.gr.

Επιτρέπεται η χρήση των φωτογραφιών από όλους, χωρίς την αφαίρεση των λογότυπων. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας.

Οι φωτογραφίες με το λευκό λογότυπο είναι του Θοδωρή.

Sealed Paths

Disillusive Play

Mental Disobedience

Acheron’s Chaos

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #14: Anthem Festival ACT IV (Φωτορεπορτάζ) appeared first on anthem.gr.

Φωτορεπορτάζ

Την Κυριακή 23 Απριλίου, είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε από κοντά το τελευταίο live που διοργάνωσε για φέτος ο Dean O’ Selly. Συναυλιακός χώρος της επιλογής του ήταν το Modu στο Μεταξουργείο, ενώ την μπάντα πλαισίωσαν οι Six Ton Burden και οι Roll Of Dice.

Ήταν ένα live που απολαύσαμε όλοι, με δυνατές σκηνικές παρουσίες, άρτιο ήχο, άφθονο χτύπημα και πολύ καλή διάθεση. Όλα τα συγκροτήματα ήταν εξαιρετικά, ενώ το κοινό έδειξε να απολαμβάνει το show από την αρχή μέχρι το τέλος. Ευχαριστούμε τον Παντελή Βαρβάκη για δύο από τις φωτογραφίες των Roll Of Dice.

Ευχόμαστε στον Dean καλή θητεία και με το καλό να επιστρέψει στις μουσικές του αναζητήσεις.

Οι φωτογραφίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλους χωρίς την αφαίρεση των λογότυπων. Για τις φωτογραφίες σε πλήρη ανάλυση επικοινωνήστε μαζί μας.

Six Ton Burden

Roll Of Dice

Dean O’ Selly

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #13: Dean O’ Selly, Roll Of Dice & Six Ton Burden live @ MODU appeared first on anthem.gr.

Τζανέτος:

H Παρασκευή 3 Μαρτίου ήταν μία υποτονική βραδιά, καθώς η 24ωρη απεργία στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς έδωσε την ευκαιρία στους Αθηναίους να κάτσουν στο σπίτι τους και να ξεκουραστούν. Ωστόσο, αυτό δεν ίσχυε για όσους αποφάσισαν να αψηφήσουν τις άσχημες συγκυρίες, αφού την βραδιά εκείνη ήταν προγραμματισμένη και η συναυλία των “The Rockin’ Dead”. Πρόκειται για μία συναυλία που περιμέναμε εγώ και ο Νικόλας εδώ και καιρό με ανυπομονησία.

Προς τιμήν του, το συγκρότημα δεν ανέβαλε το Live και κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες ανέβηκε στη σκηνή του Death Disco, προσελκύοντας μάλιστα και μεγάλο αριθμό ακροατών. Το Live ήταν άρτια δομημένο, με σωστές εναλλαγές, ποιοτικό show και εξαιρετικό ήχο. Η θεατρικότητα των μελών σε συνδυασμό με όλο το υπόλοιπο πακέτο μας αντάμειψε όλους.

Η συναυλία ξεκίνησε με τα αγαπημένα “Victory or Death”, “Angel In Distress” και “No Man’s Girl”, ενώ αμέσως μετά το συγκρότημα παρουσίασε δύο νέα (ακυκλοφόρητα) κομμάτια με τίτλους “The God Of Rock ‘N’ Roll” και “White Horses Neigh”, τα οποία άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις.

Ανατριχιαστική η ερμηνεία του “Here Comes The Darkness” αλλά και της διασκευής του “Killing In The Name”, όπου το ντουέτο Κώστα και Άννας πήρε “φωτιά”. Αξιοσημείωτη ήταν η συμμετοχή της Χρυσάνθης Δημοπούλου στο “Burn & Fade” και της Βάλιας Παπαλαμπροπούλου, που συνόδευσε χορευτικά τα τραγούδια “City Of Sin” και “She Kicks  & Rocks”.

Κύκνειο άσμα της βραδιάς ήταν το “Fighter’s Anthem”, το οποίο θεωρώ πως είναι το καλύτερο από τα τρία νέα τραγούδια τους.

Παρακολουθώντας τους “The Rockin’ Dead” από κοντά πείστηκα για το ταλέντο του σχήματος, το οποίο έχει χημεία, σωστές μουσικές βάσεις και μπορεί να ψυχαγωγήσει με τον καλύτερο τρόπο το κοινό.

Νικόλας:

Η προηγούμενη Παρασκευή ήταν μία πραγματικά πολύ περίεργη μέρα, καθώς τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς απεργούσαν και δυσκόλεψαν τόσο τη μεταφορά στη δουλειά όσο και τη βραδινή έξοδο των περισσότερων από εμάς. Ευτυχώς βρήκα τον τρόπο να παραστώ στη συναυλία των The Rockin’ Dead, καθώς το πρώτο τους άλμπουμ είναι πραγματικά εξαιρετικό και τους θεωρώ ένα από τα πιο υποσχόμενα συγκροτήματα της underground σκηνής.

Αυτό που είδαμε επί σκηνής δεν ήταν ένα απλό live όπου τα μέλη ανέβηκαν, έπαιξαν και έφυγαν. Είδαμε ένα ολοκληρωμένο σόου, αφού όλα τα μέλη έπαιξαν εξαιρετικά, ο ήχος ήταν φανταστικός (κάτι συνηθισμένο στο Death Disco), ενώ οι guests Χρυσάνθη και Βάλια απογείωσαν τα κομμάτια στα οποία συμμετείχαν. Όλα τα τραγούδια του πρώτου δίσκου εκτελέστηκαν καταπληκτικά με πολυαγαπημένα τα “Victory or Death” και “She Kicks and Rocks”, η διασκευή στο “Killing in the Name” μας απογείωσε, ενώ τα νέα ακυκλοφόρητα κομμάτια που ακούστηκα πρώτη φορά ζωντανά μας προϊδεάζουν ότι και ο δεύτερος δίσκος θα έχει μέσα κομματάρες. Ειδική μνεία στο “The God Of Rock ‘N’ Roll”, όπου ο Κώστας Στριφτός δίνει ρέστα από την αρχή μέχρι το τέλος και φυσικά το “Fighter’s Anthem” με το απίστευτο ρεφρέν του, που έκλεισε ιδανικά τη βραδιά.

Οι The Rockin’ Dead προσέφεραν κάτι το φοβερό πάνω στη σκηνή, το rhythm section τους ήταν δυναμικότατο και έβγαινε μπροστά ακριβώς τη στιγμή που το ήθελε ο ακροατής, το κιθαριστικό δίδυμο είναι πολύ δεμένο και οδηγεί μαεστρικά τις συνθέσεις, ενώ ο Κώστας και η Άννα έχουν απίστευτη χημεία πάνω στη σκηνή τόσο τραγουδιστικά όσο και σε θέμα σκηνικής παρουσίας και επικοινωνίας με τον κόσμο.

Οι The Rockin’ Dead απέδειξαν, γιατί θεωρούνται δίκαια ένα από τα καλύτερα ονόματα της underground σκηνής, δώσανε το 200% των δυνάμεων τους και πώρωσαν όλους τους παρευρισκόμενους με τη μουσική τους και τις εξαιρετικές τους συνθέσεις. Τα συγχαρητήρια μου και μακάρι να τους ξαναδούμε live πολύ σύντομα!

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #12: The Rockin’ Dead (a)live @ Death Disco appeared first on anthem.gr.

Το Φantasticon το περιμέναμε όλοι μας με ανυπομονησία. Η οργάνωση ήταν άρτια, ενώ και τις δύο ημέρες του event (1-2 Οκτωβρίου) υπήρχε πληθώρα εκδηλώσεων, ομιλιών, παρουσιάσεων και παιγνιδιών. Οι φίλοι του φανταστικού είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τους ανθρώπους της κοινότητας, να αγοράσουμε αρκετά καλούδια, να δούμε παλιούς φίλους, καθώς και να συζητήσουμε για θέματα που ανήκουν σε όλο το φάσμα του χώρου.

Η περιήγηση στους χώρους της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης ήταν εύκολη και διασκεδαστική, αφού με την είσοδο σε κάθε χώρο υπήρχε διαφορετική θεματική. Κορυφαίο σημείο ήταν αναμφίβολα η Μεσαιωνική Αγορά, η οποία φιλοξένησε δεκάδες καλλιτέχνες και μουσικούς.

Ο κόσμος αγκάλιασε τη διοργάνωση και οι ροές ήταν αυξημένες καθ’ όλη τη διάρκεια του διημέρου. Ευχόμαστε το Φantasticon να έχει μακροζωία, προκειμένου να το απολαμβάνουμε για πολλά χρόνια ακόμη!

Οι φωτογραφίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα χωρίς την αφαίρεση των λογότυπων.

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #11: Φantasticon 2016 (Φωτορεπορτάζ) appeared first on anthem.gr.

Σας ευχαριστούμε όλους που στηρίξατε με την καρδιά σας το Anthem Festival και τα άξια αυτά συγκροτήματα της Underground σκηνής. Πολύ σύντομα θα έρθει η τέταρτη πράξη του έργου μας.

Οι φωτογραφίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα, χωρίς την αφαίρεση των λογότυπων.

Sealed Paths

Radagast

Dean O’ Selly

Strain Of Chaos

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #10: Anthem Festival ACT 3 @ Death Disco (Φωτορεπορτάζ) appeared first on anthem.gr.

Κείμενο & Φωτογραφίες: Τζανέτος Καβαλιώτης

Ο τίτλος φαντάζει κάπως παραπλανητικός καθώς το φωτορεπορτάζ είναι από το απόγευμα του Σαββάτου, αλλά η αλήθεια είναι πως για τρεις ημέρες και τρεις νύκτες, δεκάδες καλλιτέχνες των κόμικς και του βιβλίου έβαψαν με υπέροχα χρώματα την Λέσχη Ελλήνων Αρχαιολόγων στο Θησείο.

Με Πενάκι και Σκαπάνη: Πρόκειται για το τρίτο κατά σειρά φεστιβάλ κόμικς, που διοργανώνει το comicon shop και που πραγματικά έχει αγαπηθεί από τους σκληροπυρηνικούς – και όχι μόνο – οπαδούς της ένατης τέχνης.

Θέλοντας να απολαύσω ολόκληρο το φεστιβάλ, βρέθηκα εκεί από νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής. Εκείνες τις τρεις υπέροχες ημέρες είχα τη χαρά να συνομιλήσω με καλλιτέχνες που αγαπούν πραγματικά την τέχνη τους, να παρακολουθήσω πολλούς από εκείνους να σχεδιάζουν νέα έργα, να συμμετάσχω σε πολλά ενδιαφέροντα events και να αποκτήσω μερικά τέλεια fanzines.

Γενικά όλοι φάνηκαν να απολαμβάνουν το φεστιβάλ, ιδιαίτερα από τις απογευματινές ώρες και έπειτα, όταν είχε πέσει δηλαδή ο ήλιος.

Θεωρώ πως πρόκειται για μία εξαιρετική πρωτοβουλία που δίνει βήμα σε πολλούς νέους ανθρώπους που θέλουν να δείξουν τη δουλειά τους. Μία εκδήλωση άρτια που έχει οργανωθεί με μεράκι και σεβασμό.

Απολαύστε τις φωτογραφίες, οι οποίες θεωρώ πως μιλούν από μόνες τους!

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #9: Με Πενάκι και Σκαπάνη 3 (Φωτορεπορτάζ) appeared first on anthem.gr.

Είχαμε την χαρά να παρευρεθούμε στο πρώτο Metal Reflections της Death Disco στις 19 Ιουνίου, όπου παρακολουθήσαμε ζωντανά τέσσερις μπάντες της ελληνικής underground σκηνής του ακραίου ήχου. Οι πόρτες άνοιξαν στην ώρα τους στις 20:00 και η πρώτη μπάντα, οι Sisyphean Rage, άνοιξαν την βραδιά κατά τις 20:30.

Παρά το ότι ήταν μόλις τρεις, είχαν εκρηκτική παρουσία επί σκηνής και ξεσήκωσαν το κοινό, προοικονομώντας τι έπεται να έρθει. Παίζοντας γρήγορο Death Metal, ξεκίνησαν δυναμικά την βραδιά και ο κόσμος φάνηκε να τους “αγκαλιάζει”.

Δεύτεροι ανέβηκαν στην σκηνή οι Overcliff, μια πενταμελής Progressive / Experimental Death Metal μπάντα. Δυνατά riffs, γρήγορα ντραμς, αρκετά μελωδικά κομμάτια αλλά και σημεία που πλησίαζαν το Death Metal, έδωσαν άλλη μια εξαιρετική παρουσία.

Σειρά είχαν οι Chaos Undivided, τους οποίους ο κόσμος φάνηκε να αγαπάει ιδιαιτέρως. Δυναμικοί, αλληλεπιδρόντες με το κοινό, χαλαροί έκαναν ένα χαμό με όσους βρίσκονταν εκείνη την στιγμή στην Death Disco. Κλείνοντας άφησαν την σκηνή για την τελευταία μπάντα, τους Crowd:Controlled.

Παίζοντας δικά τους κομμάτια κυρίως, έκλεισαν την βραδιά με τον καλύτερο τρόπο. Στην διασκευή τους για το Blackened των Machined Head, δημιουργήθηκε ένας μικρός χαμούλης. Παίζοντας γρήγορο thrash/death έκλεισαν άψογα την βραδιά.

Να πούμε εδώ ότι ο κόσμος φάνηκε να υποστηρίζει όλες τις μπάντες με την παρουσία του μεγαλύτερου ποσοστού σε όλη την διάρκεια της βραδιάς, παρά την μικρή ανταπόκριση που είχε σαν σύνολο.

Το ρεζουμέ λοιπόν: είδαμε 4 πολύ αξιόλογες ελληνικές μπάντες του ακραίου ήχου και φαίνεται ότι η σκηνή μας έχει λαμπρό μέλλον, αρκεί να αγαπηθεί και να πάρει την ανταπόκριση που της αξίζει.

Μέχρι την επόμενη φορά, συνεχίστε να υποστηρίζετε την underground σκηνή της χώρας μας. Βοηθήστε τους να εξελιχθούν και να μεταδώσουν το πνεύμα της ελληνικής μουσικής και σε άλλες χώρες!

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #8: Metal Reflections @ Death Disco appeared first on anthem.gr.

Την Πέμπτη 3 Μαρτίου, το Death Disco απέδωσε φόρο τιμής στον εκλιπόντα David Bowie με τον ομορφότερο τρόπο, σεβόμενο πάντα τη μήνη του καλλιτέχνη. Ήταν πραγματικά μία από τις ωραιότερες βραδιές των Reflections, καθώς είχε λίγο απ’ όλα: ομιλίες, δώρα, πανέμορφους πίνακες, μάσκες και θεατρικό. Όλα αυτά εμπνευσμένα από τον Bowie. Είμαι σίγουρος πως αν μπορούσε με κάποιο τρόπο να παρακολουθήσει κι αυτός τα όσα παρακολουθήσαμε θα ήταν υπερήφανος.

Την εισαγωγή της βραδιάς είχε αναλάβει η Μαίρη Βούλγαρη, η οποία ζέστανε το κλίμα διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το εξαιρετικό βιβλίο της Pascale Ferroul, “Ο Γιατρός συνιστά David Bowie”, το οποίο κυκλοφόρησε το 2007 στην Ελλάδα από τις εκδόσεις “Νεφέλη”. Το βιβλίο πραγματεύεται την απόφαση μίας ψυχιάτρου να πάει σε συναυλία του David Bowie μαζί με τους ασθενείς της: μια ανορεξική, μια μυθομανής, δυο μανιοκαταθλιπτικοί, ένας παρανοϊκός και ένας σχιζοφρενής. Η έξοδος έγινε στα πλαίσια ομαδικής θεραπείας και αυτό θέμα που πραγματεύεται το βιβλίο. Το απόσπασμα που μας διάβασε η Μαίρη ήταν από το σημείο που η γιατρός περιέγραφε πως τη συναυλία, τον David Bowie και τις αντιδράσεις των ασθενών.  Όμορφη εισαγωγή για τη βραδιά!

Τη σκυτάλη πήρε ο συγγραφέας Σταύρος Σταυρόπουλος, ο οποίος παρουσίασε τη δική του οπτική για τον άνθρωπο που κρυβόταν πίσω από την υπέροχη περσόνα που είχε δημιουργήσει. Παράλληλα έκανε λόγο για τον τρόπο που ο David Bowie “πυροβόλησε το κοινό με το αύριο”, ανέλυσε δηλαδή τους τρόπους με τους οποίους ο καλλιτέχνης πρωτοπόρησε.

Στη συνέχεια ανέβηκε στη σκηνή ο αγαπημένος συγγραφέας του κοινού της Death Disco, Περικλής Μποζινάκης, ο οποίος μίλησε για την δική του οπτική για τον David Bowie, αποδίδοντας φόρο τιμής στον καλλιτέχνη που καθιέρωσε τη μυθοπλασία μέσα στη μυθοπλασία. Ανέλυσε δηλαδή την πολυπλοκότητα των χαρακτήρων του David Bowie και την επιρροή που είχαν στον κόσμο.

Η ομιλία του Παναγιώτη Φαμέλλου ήταν πολύ δυνατή και εντυπωσίασε το κοινό, καθώς μας μίλησε για το πως το πνεύμα του Bowie ζει μέσα από εκείνους που τον αγάπησαν, ενώ τόνισε πως ο καλλιτέχνης χάρισε στην ανθρώπινη ιδέα τα ανώτερα επίπεδα της ύπαρξης.

Κάπου εκεί ολοκληρώθηκαν οι πολλοί ενδιαφέρουσες ομιλίες κι είχε έρθει πλέον η ώρα για την αναμενόμενη μουσικοθεατρική παράσταση του Κωνσταντίνου Καραγεωργίου και της ορχήστρας του (Τζούλια Μουρελάτου, Στέλιος Παπαναστάσης, Χαρούτ Τοροσιάν). Τρομερή η ενέργεια του πρωταγωνιστή στη σκηνή, άψογη σκηνοθεσία και καλογραμμένο σενάριο, το οποίο είχε τις σωστές δόσεις χιούμορ. Μουσικά το δείγμα ήταν άψογο, καθώς ακούσαμε μέχρι και διασκευή του Χατζηδάκη, και συγκεκριμένα του τραγουδιού “Αθανασία”. Το κοινό λάτρεψε την παράσταση και χάρισε το δυνατότερο χειροκρότημα στην ομάδα που έλαμψε on-stage!

Φυσικά, όπως πάντα, υπήρχε η καθιερωμένη έκθεση έργων τέχνης, στην οποία συμμετείχαν οι εξής καλλιτέχνες: Αγγελική Τουρκοχωρίτη, Νίκος Σκαμαγκας, Λέμκη Θεοχάρη, Έφη Νόιφελτ, Ξένια Κ., Άρτεμις Παπατσαρούχα, Νίκος Σεμπεκόπουλος, Ματίνα Γεωργά, Γιώτα Τσιμπαλίδη, Bogi, Σιαδώρα Παπαθεοδώρου, Ελλεάνα Μαυροφύδη, Ξανθή Λαμπροπούλου, Παναγιώτα Λευκαδίτη.

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #7: The Art Of ZIGGY STARDUST @ Death Disco appeared first on anthem.gr.

Ήταν μία υπέροχη βραδιά για όλους! Επικοινώνησα λοιπόν με τον εμπνευστή των Reflections, Γιώργο Σαφελά, ο οποίος μας παρουσιάζει τις λεπτομέρειες του event:

“Εδώ είχαμε μια ιδιαίτερη περίσταση. Edgar Allan Poe,ο master του μακάβριου και των συμπτώσεων. Όταν έχεις ένα θρυλικό συγγραφέα για κεντρικό θέμα, η πρόκληση είναι μεγάλη από περισσότερες από μια οπτικές γωνίες.

Ο πρώτος στόχος ήταν να αποδείξουμε ότι η κληρονομιά που έχει αφήσει ο Poe στους Έλληνες δημιουργούς είναι αξιόλογη. Με 5 ανθρώπους πιάσαμε όλο το φάσμα έκφρασης, κινούμενα σχέδια, συγγραφή για νέους ανθρώπους και αφήγηση. Η Αγγελική Ράδου μοιράστηκε το stage με ανερχόμενους συγγραφείς ηλικίας 20-25 και αυτή η συνύπαρξη μέσα από τα Reflections είναι ένα από τα σπουδαιότερα πράγματα που έχουμε καταφέρει ως τώρα.Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, ένας από τους καλύτερους αφηγητές στην Αθήνα κάθε φορά παρασύρει τον κόσμο μαζί του με απίστευτο τρόπο και είναι ένας εκ των δυο ανθρώπων στους οποίους οφείλουμε τη διαδραστικότητα με το κοινό που φέτος έχει χτυπήσει ζενίθ.

Εδώ ακριβώς είναι το κλειδί για το δεύτερο στόχο. Ο Poe είναι ”Death Disco” από αισθητικής και ψυχολογικής μεριάς,αφού το gothic αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του εναλλακτικού club του Ψυρρή. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να αποτελεί μια θεματολογία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ”βαριά κουλτούρα” που εύκολα μπορεί να κουράσει εντός των τειχών ενός club ή cafe bar. Η άμεση επαφή με τον κόσμο όμως και τους συμμετέχοντες είναι που έχει κυριολεκτικά συντρίψει αυτό το χάσμα, ειδικά φέτος που διανύουμε την τρίτη (και καλύτερη) χρονιά των Reflections.

Πολύ έντονες είναι οι εικόνες από την αφήγηση του Γιώργου Μπελαούρη με τη Μαίρη Βούλγαρη ,της Λένας Κεβχισβίλι που συμμετείχε για πρώτη φορά, αλλά με λίγα μόλις λεπτά χρόνου στη διάθεση της κατάφερε να μας κερδίσει όλους και φυσικά εσύ (Τζανέτος Kαβαλιώτης) που μαζί με το Μπελαούρη αποτελείτε βασικό μέρος του πυρήνα μας. Επίσης ήταν πολύ ουσιώδης ο επίλογος του Μιχάλη Σαββίδη. Όμως το πιο έντονο σημείο της βραδιάς ήταν το σοβαρό τεχνικό πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε με τα projections για αρκετή ώρα. Όσο προσπαθούσαμε να το λύσουμε, ο κόσμος αντιμετώπισε το απρόοπτο περιστατικό με χιούμορ και πολύ καλή διάθεση, ενώ από το κατάμεστο Death Disco δεν έφυγε κανένας από την απογοήτευση. Απενατίας, όλοι περίμεναν υπομονετικά τη λύση στο πρόβλημα και τη συνέχεια και πιο πολύ από όλους ο Άρης Λάμπος που εκείνη τη στιγμή προλόγιζε τον ήρωα του, τον Mr Bleak ο οποίος την Δευτέρα 21/12 έσκασε μύτη σε βιβλιοπωλεία και comic shops!

Δεν υπάρχει αμφιβολία για το ότι έχουμε κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου και αυτό φάνηκε πανηγυρικά από τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε όσο εμείς προσπαθούσαμε(κάνοντας ταυτόχρονα και άλλα πράγματα) να διορθώσουμε τα λάθη μας. Όσκαρ κοινού λοιπόν σε όλους και τους ευχαριστούμε πολύ!

Τα έργα τους παρουσίασαν στην έκθεση μας οι: Χριστίνα Ζαχαράκη, Νίκος Παπαμιχαήλ, Λένα Decay, Στέλλα Στεργίου, Αγγελική Τουρκοχωρίτη, Άρης Λάμπος, Μάτίνα Γεωργά, Βασίλης Ζήκος, Γιώτα ”Di Castelli, Ντίνα ”Dreams”, Τζίμι ”Κάπταιν” και Σιαντόρα Παπαθεοδώρου. Τα βίντεο δημιούργησε η Λία Δαβράδου, ενώ μαζί μας ήταν κι ο Δημήτρης Στραμπης, μόνιμος συνεργάτης στα reflections.”

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #6: 150 Ravens @ Death Disco appeared first on anthem.gr.

Πριν λίγο καιρό σας παρουσιάσαμε το Iron Maiden party του Rainbow, όπου ο κόσμος γέμισε το μαγαζί κι έδειξε την αγάπη του στο συγκρότημα. Αυτή φορά, το Rainbow οργάνωσε ένα διαφορετικό πάρτυ, αφιερωμένο σε ένα επίσης αγαπημένο συγκρότημα του κοινού, τους Manowar.

Το κλίμα ήταν πολύ όμορφο από τις πρώτες κιόλας ώρες, καθώς το μαγαζί γέμισε από τις πρώτες κιόλας ώρες. Στα decks βρισκόταν ο Geo Kar, ο οποίος μας είχε προσκαλέσει στη βραδιά λίγες μέρες νωρίτερα, ενώ δεσμεύτηκε πως θα περάσουμε υπέροχα.

Και πράγματι τήρησε την υπόσχεσή του. Το playlist περιελάμβανε αγαπημένες επιλόγες καθώς και τραγούδια στα οποία ίσως ο μέσος οπαδός να μην είχε εμβαθύνει. Πολλές φορές επιλέχθηκαν βίντεο από ιστορικές live εμφανίσεις του σχήματος, τα οποία παρουσιάστηκαν στις 3 οθόνες του μαγαζιού. Επομένως ήταν μια βραδιά που μας κάλυψε από κάθε άποψη και πέρα από τη διασκέδαση, μάθαμε και λίγα πράγματα για ένα συγκρότημα που κουβαλάει στις πλάτες του τεράστια ιστορία. Στο τέλος της βραδιάς υπήρχε η καθιερωμένη κλήρωση, στην οποία μοιράσθηκαν αρκετά δώρα στους θαμώνες. Μιλήσαμε με τον Geo, ο οποίος μας παρουσίασε τη δική του οπτική για τη βραδιά:

“Η αγάπη που έχουν οι οπαδοί των Manowar απέναντι στο συγκρότημα είναι κάτι το μοναδικό. Ακόμη και εγώ, που τρέφω τεράστια αγάπη στο συγκρότημα, όχι μόνο για την προσφορά τους στη μουσική αλλά και σε προσωπικό επίπεδο μιας και βοήθησαν σε πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής μου, μένω ακόμη πολλές φορές έκπληκτος από την αντίδραση του κόσμου. Οι Manowar για τους περισσότερους από μας είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό συγκρότημα. Αυτό φαίνεται σε κάθε party που γίνεται προς τιμήν τους. Έχω την ιδιαίτερη χαρά να παίζω πλέον και στο official party του fan club οπότε τα δεδομένα αλλάζουν μιας και μιλάμε για κάτι μοναδικό. Το είδες φαντάζομαι και μόνος σου. Φοβερή ένταση και ατελείωτο πάθος  Θα ήθελα μιας και μου δίνεται η ευκαιρία να ευχαριστήσω τα παιδιά από το fanclub για την εμπιστοσύνη τους και την πίστη τους στην ιδέα αυτή.”

Τι άλλο να περιμένουμε;

“Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια ιδιαίτερη κατάσταση για τους φίλους του metal κάθε Παρασκευή στο Rainbow. Eίτε με αφιερώματα σε μεγάλες και ιδιαίτερα αγαπημένες μπάντες για το Ελληνικό κοινό είτε και με αφιερώματα στην αγαπημένη δεκαετία της παλιάς φρουράς, την δεκαετία του 80, που το αποτέλεσμα έδειξε ότι για αυτήν διψούν να μάθουν και να ακούσουν ένα τεράστιο κομμάτι από τα νέα παιδιά που μπαίνουν στο είδος της μουσικής μας. Την Παρασκευή αυτή 18/12 έχουμε έτοιμο ένα μεγάλο party για τους αγαπημένους σε όλους μας Blind Guardian και προβλέπεται μεγάλος πανικός! See you on dexx!!!”

Ραντεβού λοιπόν για μία ακόμη Παρασκευή στο Rainbow. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα περάσουμε υπέροχα.

The post Εναλλακτικές βραδιές στην Αθήνα #5: Manowar Party @ Rainbow Rock Bar appeared first on anthem.gr.