Μία σχετικά καινούργια εταιρεία, η Unsilent Tombs, με λίγες κυκλοφορίες στο roster της ανέλαβε αυτό το έργο, να κυκλοφορήσει δηλαδή μια συλλεκτική συλλογή των Iona με σπάνιο μουσικό υλικό, φωτογραφίες από λάιβ της τότε δεκαετίας, την βιογραφία του σχήματος σε cd και βινύλιο, από την περίοδο 1977-1981. Τότε το συγκρότημα είχε “βαφτιστεί” ως GBH, ώσπου άλλαξαν το όνομα τους σε Iona. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχει υλικό και από την Iona εποχή φυσικά.

Το μόνο παράπονο μου είναι πως δεν συμπεριέλαβαν και το ντέμο τους από το μακρινό 1981 (ως Iona), καθώς αυτό αναφέρεται στη δισκογραφία τους (όπου παρεμπιπτόντως σκοτώνει). Έχει γίνει και στο παρελθόν σε άλλη NWOBHM συλλογή στην οποία θα αναφερθούμε στο επόμενο άρθρο.

Anyway, αποτελεί σίγουρα μία όμορφη συλλογή με γνήσιες ροκιές, αν και δεν έχει δυνατά χιτάκια, όπως αυτό του εφταριού. Σίγουρα αποτελεί μία αξιοσημείωτη προσθήκη για τους λάτρεις του είδους, τους συλλέκτες και όχι μόνο.

Περισσότερες πληροφορίες για το compilation εδώ.

Για να διαβάσετε κι άλλες παρουσιάσεις της Underground Metal σκηνής από τον Κώστα Τέκα, κλικάρετε εδώ.

The post Underground Metal Classics #8: Don’t Cry For The Innocent by Iona appeared first on anthem.gr.

Για μένα οι Vanadium αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα underground heavy metal συγκροτήματα της Ιταλίας, διότι έλαβαν αναγνώριση σε μια χώρα που τα κυκλώματα της metal ήταν κλειστά, αλλά αρκετά θερμά. Είχαν ιδρυθεί μόλις το 1979 και ξεκίνησαν την δισκογραφική τους πορεία το 1981 με το single
“We Want Live Rock ‘n’ Roll/ Heavy Metal”, με το οποίο έθεσαν τα θεμέλια για μια σειρά 7 δίσκων μέχρι  και το 1995! Επιπλέον κυκλοφόρησαν ένα live album το 1985 κι ένα single το 1989.

Με μία πρώτη κιόλας ματιά στο εξώφυλλο και τον τίτλο του δίσκου καταλαβαίνεις ότι έχεις να κάνεις σίγουρα με έναν κλασσικό χεβιμεταλικό έργο τέχνης. Πατώντας το play διακρίνεις αμέσως αρκετές rock και hard rock επιρροές όπως από Deep Purple, Uriah Heep, Rainbow αλλά και φυσικά από μεγαθήρια όπως Black Sabbath, Judas Priest, Accept. Τέλος παρατηρούμε και ορισμένες N.W.O.B.H.M πινελιές σε μερικά κομμάτια όπως το “Make Me Feel Better”.

Πρόκειται για έναν δυναμικό δίσκο με πλήκτρα αλά Purple που δίνουν μια πολλή όμορφη νότα και ερεθίζουν ευχάριστα τον ακροατή. Οι συνθέσεις δεν είναι top notch αλλά αρκετά αξιοσέβαστες και απολαυστικές με τον Pino Scotto στα φωνητικά να ερμηνεύει το κάθε κομμάτι πολύ ιδιαίτερα. Σίγουρα οι στίχοι δεν είναι το δυνατό σημείο του άλμπουμ αλλά overall αξίζει την προσοχή μας.

The post Underground Metal Classics #7: Metal Rock by Vanadium appeared first on anthem.gr.

Η ιστορία για το πως δημιουργήθηκε ο δίσκος τους είναι περίεργη, καθώς κυκλοφόρησε 2 χρόνια μετά τη δημιουργία τους. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ήταν σαν συλλογή κομματιών που επέλεξε η τότε ΕΜΙ, άπο διάφορα ακυκλοφόρητα ντέμο του συγκροτήματος, αλλά και από συλλογές που συμμετείχε (Metal For Muthas π.χ), χωρίς καν να έχουν ηχογραφηθεί ξανά από την μπάντα. Αυτό συνέβη διότι η εταιρεία δεν τους στήριξε οικονομικά, για να πραγματοποιηθεί το εγχείρημα αυτό και αναγκαστικά προχώρησαν έτσι (γι αυτό δικαιολογείται και ο σχετικά χαμηλής ποιότητας ήχος του δίσκου).

Ως προς την αξιολόγηση του, είναι φανερά επηρεασμένος από τις mainstream hard rock μπάντες της εποχής, ενώ μάλιστα το πρώτο κομμάτι του άλμπουμ είναι το Eleanor Rigby από Beatles. Αρκετά straight forward heavy/hard rock ήχος για τους λάτρεις αποκλειστικά του είδους και του N.W.O.B.H.M., σε σημεία που δείχνει και τον χεβιμεταλλισμό του. Ωστόσο σαν γενική εντύπωση είναι, καθαρό N.W.O.B.H.M. της hard rock πλευράς του.

Οι πιασάρικες κιθάρες και τα ακόμη πιο πικάντικα ρεφραίν,  είναι τα δυνατά σημεία της κυκλοφορίας αυτής και χαρακτηρίστηκε αρκετά μπροστά για την εποχή εκείνη. Το album άργησε σχετικά να γίνει γνωστό τότε και πέρασε σχεδόν απαρατήρητο, αφού το 1980 είχαμε άλλα τεράστια ντεμπούτα του κινήματος αυτού (Lightning To The Nations, Angel Witch, Iron Maiden, Saxon).

Η πρόσφατη επανακυκλοφορία της High Roller είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να αποκτήσουν οι fans του είδους αυτό το διαμάντι, καθώς οι πρώτες κόπιες είχαν εξαντληθεί προ πολλού.

The post Underground Metal Classics #6: Ethel The Frog by Ethel The Frog appeared first on anthem.gr.

Οι Cobra δημιουργήθηκαν και κυκλοφόρησαν τον δίσκο τους στα τελειώματα αυτού του μουσικού κινήματος αλλα με ιδιαίτερη επιτυχία. Το “Warriors Of The Dead” αποτελεί αξιόλογο παράδειγμα καθαρού Heavy Metal με μπόλικο NWOBHM riffing και σε ελάχιστα σημεία speed metal. Η παραγωγή θα μπορούσε για εκείνη την εποχή να ήταν καλύτερη (1985) αλλά το song writing και τα φωνητικά του Paul Edmonson κάνουν πέρα αυτό το μικρό μειονέκτημα. Δε μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιο κομμάτι γιατί όλα είναι ένα κι ένα χωρίς υπερβολή.

Την κυκλοφορία του δίσκου ανέλαβε ένα μικρό label η Criminal Response Records, η οποία είχε μόνο 5 κυκλοφορίες στο roster της μαζί με το “Warriors Of The Dead”. Για μένα είναι από τα καλύτερα late NWOBHM άλμπουμ κι ελπίζω να επανακυκλοφορήσει επίσημα (έχει κυκλοφορήσει ανεπίσημα
σε cd μαζί με το δεύτερο τους άλμπουμ).

9/10

Support the bands by buying their albums!

The post Underground Metal Classics #5: Warriors Of The Dead by Cobra appeared first on anthem.gr.

Το συγκεκριμένο μίνι άλμπουμ θα το χαρακτήριζα bluesy N.W.O.B.H.M με crunchy riffs που σε αρρωσταίνουν από το πρώτο άκουσμα. Η παραγωγή είναι η κατάλληλη πιστεύω για την ατμόσφαιρα που αποπνέει το άλμπουμ.

Το “Spacebound” είναι το λιγότερο ενθουσιώδες κομμάτι, σε σχέση με την ενέργεια που βγάζουν τα προηγούμενα κομμάτια. Η διάρκεια ζωής της μπάντας ειναι 3 χρόνια μέσα στα οποία έβγαλαν ένα demo (την ίδια χρονιά με το E.P.) και ένα demo ένα χρόνο μετά.

Πιστεύω πως οι οπαδοί των 2 πρώτων των Iron Maiden και Angel Witch αξίζει να το τσεκάρουν. Ελπίζουμε σε επίσημη επανακυκλοφορία καθώς είχε κυκλοφορήσει ανεπίσημα το 2004 με έξτρα κομμάτια από τα demo.

7/10

Support the bands by buying their albums!

The post Underground Metal Classics #4: Dragonfly (EP) by Dragonfly appeared first on anthem.gr.

Κοιτώντας κανείς το εξώφυλλο για πρώτη φορά θα περιμένει έναν ορμητικό δίσκο, ο οποίος έρχεται σε αντίθεση με την μελωδική hard rock πλευρά του N.W.O.B.H.M, καθώς κυκλοφόρησε το ’85 (η χεβιμεταλική εποχή του). Το πρώτο κομμάτι ξεκινάει ατμοσφαιρικά και μπαίνει υμνικά με την σαγηνευτική φωνή του Hugh Jones να σε μαγεύει. Οι επιθετικές κιθάρες
και οι εμπνευσμένοι στίχοι χαρακτηρίζουν το “Devil takes the high road“. Αποτελεί επίσης και το τραγούδι-επιτυχία της μπάντας, καθώς με το που αναφέρεσαι στους Traitor’s Gate σου σκάει αμέσως αυτό το κομμάτι στο μυαλό.

Επόμενο τραγούδι το “Love after midnight” και ο μίνι δίσκος περνάει σε μια πιο ευαίσθητη μελωδική πλευρά. Πολύ όμορφο κομμάτι το οποίο θέτει τα θεμέλια το “Shoot to kill“. Πιο speed-άτο αυτή τη φορά με εξαιρετικό riffing και φοβερό ξεσηκωτικό ρεφραίν.

Αγαπημένος δίσκος ο οποίος λατρεύεται από κλασσικούς μεταλάδες και όχι αποκλειστικά από N.W.O.B.H.M μανιακούς. Η επανακυκλοφορία του είναι γεγονός εδώ και 2-3 χρόνια με 3 bonus tracks από το demo που είχαν το όνομα “Quest“. Έπίσης ανακοινώθηκε και η συμμετοχή τους στο φετινό Keep It True festival, ύστερα από 31 χρόνια ανενεργίας. Τυχεροί όσοι τους δούνε.

8/10

Support the bands by buying their albums!

The post Underground Metal Classics #3: Devil Takes The High Road by Traitor’s Gate appeared first on anthem.gr.

Το άλμπουμ ανοίγει δυναμικά με το “Broken Freedom” και το πρώτο εν ακρόαση riff να σου σκάει ένα χαμόγελο από την απλότητα και ταυτόχρονα μελωδικότητα του. Η φωνή του Christer Göransson η οποία είναι αγέραστη στην κυριολεξία ακόμη και σήμερα είναι ένα από τα συστατικά κλειδιά που κρατάνε στην κορυφή αυτό τον δίσκο.

“Key Of Fortune” και το ανελέητο headbang συνεχίζεται. Νιώθεις καθώς προχωράει ο δίσκος ότι τα κομμάτια γίνονται ακόμη και καλύτερα αφού το δίδυμο Danneblad και Edman συνεχίζει το riffing massacre που άφησε στο προηγούμενο κομμάτι.”Master Of Evil” και οι τόνοι πέφτουν με το υποτονικό και υπερπιασάρικο riff που σε παίρνει για ακόμη μια φορά τα μυαλά. Ε δεν γίνεται με τέτοιο ξεκίνημα να πάει κάτι λάθος μ’αυτό το κομμάτι αφού καταλήγει σε ένα πολύ όμορφο ρεφραίν.

Τελευταίο κομμάτι του δίσκου και λες από μέσα σου “τι και άλλον υπερκομμάταρο;”.Και όμως,ατμοσφαιρικό ξεκίνημα,σχετικά πιο speedato αυτή τη φορά και με ένα πολύ όμορφο σόλο που σε καθηλώνει. Περί “Screaming for Μercy” ο λόγος και έτσι κλείνει κατά τη γνώμη μου ένα από τα καλύτερα σουηδικά χέβι μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών. Αψεγάδιαστος δίσκος με 4 πανέμορφα χεβιμεταλλομελωδικά κομμάτια και με πεντακάθαρη παραγωγή. Μένει στην κορυφή τόσο εντός έδρας όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

10/10

Το βίντεο είναι από την επανακυκλοφορία του δίσκου και εκτός από τα κομμάτια που αναλύθηκαν παραπάνω, περιέχει μερικά ακόμη. Η έκδοση του 4-track ep δεν είναι διαθέσιμη.

Support the bands by buying their albums!

The post Underground Metal Classics #2: Master Of Evil [EP] by Mindless Sinner appeared first on anthem.gr.

Diamond Head, η μπάντα που έχει επηρεάσει πολλές μπάντες, κυρίως στον Ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και μία μπάντα που σήμερα έχει εξελιχθεί σε μεγαλη εταιρεια (βλέπε Metallica).

Οι Diamond Head ξεκίνησαν το 1976 με διάφορα demos και το 1982 αποφάσισαν να ηχογραφήσουν το 2ο αλμπουμ τους (αφού ακολούθησε το 1980 το Lightning To The Nations) με όνομα “Borrowed Time”.

Το συγκεκριμένο album περιέχει λίγα κομμάτια για τα δεδομένα ενός full length, αλλά βέβαια δεν σ’ αφήνουν σε ησυχία με τις μελωδικές και δη μεταλλικές στιγμές του Brian Tatler.

Ο δίσκος ξεκινάει δυναμικά με ένα από τα καλύτερα κομμάτια του new wave of british heavy metal,το υπερπιασάρικο  και μελωδικό Heat of the night.

Συνεχίζει με το εξίσου μελωδικοί “To Heaven From Hell” και σκάει στη συνέχεια με την καψούρα “Call Me”, το οποίο θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει κάποια pop στοιχεία.

Το τέταρτο κατά σειρά κομμάτι “Lightning To The Nations” υπάρχει και στο 1ο full length τους (μαζί με το “Am I Evil” που θα δουμε παρακατω) και δείχνει για μία ακόμη φορά την NWOBHM πλευρά του άλμπουμ.

Αμέσως μετά ακολουθεί το “Borrowed Time” με την εξαιρετική ρεφραίνα που βγάζει ιδιαίτερο πόνο (Im liviiiing on boooorrooowed tiiime).Ο πόνος συνεχίζεται με το υποτονικό hooky riff του “Don’t You Ever Leave Me” καθώς progιζει σε κάποια σημεία, αφού το κομμάτι είναι σχεδόν 8 λεπτά. Τέλος κλείνει με το επαναηχογραφημένο κλασσικό που ολοι ξερουμε και αγαπάμε, το “Am I Evil”, το οποίο βρίσκεται και θα βρίσκεται στο setlist της μπάντας για πολύ καιρό.
Διαχρονικό άλμπουμ και must για τους φαν της πιο μελωδικής πλευράς του NWOBHM. Έχει διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα όσον αφορά την τιμή σε σχέση
με το 1ο τους ,το οποίο σε βινύλιο είναι πανακριβο στις μέρες μας .

8/10

The post Underground Metal Classics #1: Borrowed Time by Diamond Head appeared first on anthem.gr.