Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου, Dawn of Defiance, ο Γιώργος Ζούλας συνομίλησε με το εξαιρετικό και ανερχόμενο σχήμα Thlipsis.

Ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα καλά σας λόγια! Η σύνθεση, ουσιαστικά, σε επίπεδο κιθαριστικών ιδεών μεταξύ του Felix Argus και του Tumultus, είναι συνήθως διάφορες ιδέες από εδώ κι από κει που στο τέλος συνδυάζουμε μεταξύ τους έτσι ώστε να βγει ένα ολοκληρωμένο κομμάτι. Έχει τύχει πάρα πολλές φορές την ίδια ώρα που στήνουμε το κομμάτι να μας έρχονται ταυτόχρονα πολύ καλές ιδέες και να τις χρησιμοποιούμε. Έπειτα τα τελικά κομμάτια στέλνονται στον ND για ακρόαση και ουσιαστικά να μας πει την άποψή του αν χρειάζεται αλλαγή σε κάτι και τα σχετικά και στη συνέχεια να ηχογραφήσει τα ντραμς. Όταν τελειώσουν τα ντραμς παίρνει τα κομμάτια ο Reactive για να ηχογραφήσει το μπάσο, καθώς κι εμείς για να γράψουμε φωνές, στίχους και τα σχετικά. Το vibe του κάθε τραγουδιού μας προϊδεάζει για το στιχουργικό περιεχόμενο που θα του αποδώσουμε, όπως και του τρόπου που θα το τραγουδήσουμε.

Όσον αφορά το metal σε γενικό επίπεδο είναι οι πολύ κλασσικές μπάντες όπως Judas Priest, Iron Maiden, System Of A Down, Rage Against The Machine κλπ. Στο κομμάτι του Black Metal επίσης κλασσικές μπάντες όπως Rotting Christ, Varathron, Mayhem, Bathory και τα σχετικά, αλλά αυτές που επηρεάζουν τον ήχο και το στυλ των Θλίψις είναι κυρίως Sorgelig, Isolert, Spectral Wound. Βέβαια, όπως είναι φανερό επιρροές όπως ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Μίκης Θεοδωράκης, η ποίηση του Ρίτσου και τα θεατρικά έργα του Μπρεχτ είναι πολύ έντονα στη δουλειά μας.

Η ωριμότητα βρίσκεται κυρίως στο ότι σαν άτομα θέλουμε να εξελιχθούμε παικτικά. Το EP ήταν ένα to the point 12λεπτο έκρυβε μια απλότητα που είχαμε εκείνη την εποχή. Είχαμε αντιληφθεί την ανάγκη της εξέλιξής μας σα μπάντα και σαν οντότητες πρέπει να ξεφύγουμε από το πρώτο δείγμα που δώσαμε και να προσφέρουμε κάτι που μπορεί και να μην περίμενε ο ακροατής από μας. Για αυτό και δώσαμε ιδιαίτερη βάση στο κάθε ριφ που γράφτηκε για το δίσκο. Βεβαίως σε αυτή την ωριμότητα βρίσκεται και η ανάγκη του να γινόμαστε καλύτεροι κάθε φορά και να δοκιμάζουμε νέα πράγματα.

Προέκυψε, πέρα από την απίστευτη μελωδικότητά του, αλλά, κυρίως από το μήνυμα που περνάει το κομμάτι, το οποίο εμείς αποδώσαμε στα Δεκεμβριανά, αλλά έχει αποδοθεί και για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου καθώς τραγουδιόταν από τους φοιτητές εκείνη την περίοδο, όπως και στη μεγάλη συναυλία που είχε γίνει μετά την πτώση τους Χούντας με καλλιτέχνες όπως ο Μαρκόπουλος, ο Θεοδωράκης κλπ. Είναι ένα μήνυμα σύγχρονο και επίκαιρο, ενάντια σε κάθε ξένη παρέμβαση υπερδυνάμεων σε διάφορες χώρες, ντυμένη με το προσωπείο της φιλικής προσφοράς, που φέρνουν πόλεμο, δυστυχία για τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα.

Αυτό ήταν και το όλο νόημα αυτής της διασκευής. Η ιστορία της Ελλάδας είναι αυτή των αγώνων. Όπως και τότε ενάντια στο ντόπιο και ξένο φασισμό, έτσι και σήμερα στο σύστημα που έχει φορέσει το μανδύα του φιλελευθερισμού, που κάτω από αυτό βρίσκεται ο ιμπερεαλισμός, η αποπλάνηση των μαζών έτσι ώστε να αποστραφούν από τις επαναστατικές ιδέες και ακόμα και από την ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει κάτι καλύτερο για αυτόν. Είναι τεράστια ιστορική ευθύνη να αποδώσουμε αυτό το κομμάτι σωστά, έτσι ώστε να σεβαστούμε το παρελθόν, αλλά και να υπενθυμίσουμε σε όλους όσους μας ακούνε ότι το μήνυμά του είναι ακόμα επίκαιρο γιατί οι συνθήκες που το γέννησαν υπάρχουν ακόμα.

Φυσικά! Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι όλες οι μπάντες πρέπει να γράφουν με αυτό το κριτήριο. Θεωρούμε βέβαια ότι ακόμα και μπάντες που μιλούν για κατάθλιψη, νιχιλισμό και τα σχετικά είναι κι αυτό ένας καθρέφτης της κοινωνίας που πλάθεται από τις πολιτικές και οικονομικές συνθήκες. Το metal είναι πολύ δυναμική μουσική και οι επαναστατικές ιδέες μπορούν, κατά τη γνώμη μας, να εκφραστούν καλύτερα σε αυτό το είδος από κάθε άλλη μουσική.

Κοίταξε, δεν είμαστε αυτοί που θα κουνήσουν το δάχτυλο στους νέους και θα τους πούμε ότι φταίνε που δεν ασχολούνται και τα σχετικά. Θεωρούμε ότι η μη ενασχόληση της νεολαίας με την πολιτική είναι μεθοδευμένη από το σύστημα έτσι ώστε να μην αντιδράσουν. Φυσικά, από ένα σημείο και μετά γίνεται και ατομική ευθύνη του καθενός, αλλά όταν τον νέο σήμερα τον ταΐζουν ο,τι σκουπίδι υπάρχει αυτή τη στιγμή εκεί έξω, από ριάλιτι μέχρι μουσική για το πως θα γίνει φραγκάτος και τους κάνει να νομίζουν ότι η κατάσταση που ζουν είναι προσωρινή και γίνεται να αλλάξει μέσα σε αυτό το σύστημα, δε μπορούμε να την κατηγορήσουμε εξ ολοκλήρου που δεν ασχολείται. Το αφήγημα του «όλοι ίδιοι είναι» δεν είναι κάτι άλλο

πέρα από αυτό που θέλουν να μας περάσουν, γιατί βολεύει το να μη νοιάζει τον κόσμο ποιος εκλέγεται και τι νόμους περνάει. Όμως αυτό σιγά σιγά θεωρούμε ότι αρχίζει να φθείρει γιατί ο κόσμος ξέρει σε τι συνθήκες ζει και αρχίζει να ψάχνεται για το τι φταίει πραγματικά. Αν θέλουμε να καταφέρουμε ένα πράμα μέσω της μουσικής μας αυτό είναι να ανοίξουμε επιτέλους συζητήσεις με τον κόσμο τριγύρω μας, είτε ”νέο” είτε ”παλιό”, και να καταφέρουμε να σπάσουμε όλη αυτή την μεμψιμοιρία πως ο κόσμος δεν αλλάζει…Αλλάζει , απλά αυτό θα γίνει μόνο όταν ο λαός κι ειδικότερα οι νέες γενιές αντιληφθούμε πως μόνο όταν, συλλογικά, πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, πέρα από αυταπάτες ηρώων και Μεσσίων, χέουμε την δυνατότητα να ανατρέψουμε όλη αυτή την σήψη.

Σίγουρα η βιβλιογραφία, η επαφή με τις επαναστατικές ιδέες του τότε, τα ιστορικά πλαίσια που κινήθηκαν, αλλά υπάρχει και πολύ πιο απλός τρόπος, όπως η μουσική. «Η καντάτα για τη Μακρόνησο», «Μουσική Πράξη στο Μπρεχτ» του Θάνου Μικρούτσικου, το Ματχάουζεν του Μίκη Θεοδωράκη, πάρα πολλές ταινίες που περιγράφουν διάφορα ιστορικά και επαναστατικά γεγονότα, η ποίηση του Ρίτσου, του Λειβαδίτη. Δε χρειάζεται να αρχίσει κάποιος με το «Κεφάλαιο» και τους τρείς τόμους του, σιγά σιγά θα έρθει και αυτό.

Εννοείται ότι υπάρχει! Μπορεί να προκύψει είτε εσκεμμένα, είτε τελείως τυχαία. Είναι ανάλογα το τι συναίσθημα θέλουμε να βγάλουμε εκείνη τη στιγμή. Από τη χαλαρή μελωδία να έρθει η έκπληξη με το γρήγορο ριφ ή και το αντίστροφο.

Σίγουρα να βγάλουμε καινούργιο υλικό, αν μας αξιώσει η τύχη να καταφέρουμε να παίξουμε κάποιο live και γενικότερα να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε και που ονειρευόμασταν από παιδιά, δηλαδή να γράφουμε μουσική!

Iron Maiden – Somewhere in Time

Judas Priest – Painkiller

Rotting Christ – AEALO

Varathron – Patriarchs of Evil

Darkthrone – A Blaze In The Northen Sky

Slayer – Reign In Blood

Sorgelig – We,The Oblivious

RATM – Rage Against The Machine

System of A Down – System of A Down

Tragedy – Tragedy

Καταρχάς να σας ευχαριστήσουμε που μας δώσατε την ευκαιρία να μοιραστούμε τις σκέψεις μας και τις φιλοδοξίες μας σα μπάντα και σαν οντότητες και να ευχηθούμε υγεία και δύναμη στον κόσμο, ειδικά αυτούς τους μαύρους καιρούς που ζούμε με πολέμους, ανασφάλεια και δυστυχία! Ψυχή Βαθιά!

The post Συνέντευξη “Thlipsis” appeared first on anthem.gr.

Deviser: “Το νέο άλμπουμ είναι ισάξιο με το όνομα και την Ιστορία μας!”

Ο Νίκος, frontman των θρυλικών Deviser, μιλάει στο Anthem Underground Zine και τον George Zoula για το “Evil Summons Evil”, τις συναυλίες με Varathron, την εξέλιξη του black metal και πολλά άλλα!

Καλησπέρα Γιώργο να ευχηθώ καταρχάς καλή χρονιά με υγεία και επιτυχίες για το anthem underground zine.
Ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία και τα καλά σου λόγια αλλά και το ενδιαφέρον σου για τους Deviser. Το “Evil summons Evil” δημιουργήθηκε κατά το διάστημα της καραντίνας συνθετικά και ηχογραφήθηκε στα στα μεσοδιαστήματα. Αρκετά δύσκολες εποχές για την ανθρωπότητα αλλά και για μας τους ίδιους είμασταν όπως όλοι, πιεσμένοι. Ζούσαμε κάτι πραγματικά πρωτόγνωρο, υπήρχε μια αμηχανία και ένα ερωτηματικό για την επόμενη ημέρα.

Υπήρχαν πολλά προβλήματα και σκαρφιζόσασταν διάφορα τεχνάσματα, για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στο στόχο που είχαμε θέσει. Μέσα σε όλα αυτά βέβαια αντιμετωπίσαμε ακόμα και πιο
σοβαρά προβλήματα, όπως θέματα υγείας που μας κόστισαν αρκετά και χάσαμε πολύτιμο χρόνο. Παρόλα αυτά όμως, εγώ και ο Μάνθος καταφέραμε να βρούμε δυνάμεις να το πιστέψουμε και εντέλει να ζήσουμε το όνειρο μας: Να δημιουργήσουμε ένα άλμπουμ, που θα έρθει για να μείνει και να ταράξει τα νερά στην παγκόσμια μεταλλική κοινότητα και θεωρώ ότι τουλάχιστον τα καταφέραμε σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Τουλάχιστον αυτό φαίνεται και από τις διθυραμβικές κριτικές που λάβαμε από τον παγκόσμιο τύπο.

Στην παραγωγή ο ταλαντούχος Psychon των Τιτάνων Sepric Flesh, ο οποίος έκανε μια καταπληκτική δουλειά, γνωρίζει την μπάντα από τα 90s και πλέον έχουμε μια απίστευτη χημεία μαζί του. Όλο το Evil summons Evil ηχογραφήθηκε στο προσωπικό του Studio Sound Abuse Productions. Όσον αφορά την σύνθεση του άλμπουμ, έγινε από δυο άτομα, εμένα και το Μάνθο. Αυτή τη φορά χρησιμοποιήσαμε πολύ την τεχνολογία, διότι οι καταστάσεις και η απαγόρευση των μετακινήσεων δεν μας επέτρεπαν να έχουμε αρκετές επιλογές. Αργότερα βέβαια αυτό άλλαξε με την προσθήκη του Βαγγέλη στις κιθάρες και τώρα είμαστε μια καλοκουρδισμένη μηχανή αφού πλέον λειτουργούμε σαν ομάδα.

Με τα νέα δεδομένα αυτά ξεκινήσαμε και την προπαραγωγή για το νέο άλμπουμ με ομαδικότητα και πλάνο.
Το αποτέλεσμα που έχουμε αυτή την στιγμή μας βρίσκει πραγματικά ενθουσιασμένους. Θεωρώ ότι το νέο άλμπουμ θα είναι το επόμενο μεγάλο βήμα για τους Deviser. Έχουμε πάθος και αγάπη για δημιουργία για ότι κάνουμε και σύντομα θα φέρουμε ένα follow up άλμπουμ ισάξιο με το όνομα και την Ιστορία των Deviser .

Συμφωνώ απόλυτα με την παρατήρηση σου. Ήταν κάτι που έγινε εσκεμμένα και χαίρομαι που το κατανόησες αυτό. Δείχνει πως έχεις μπει για καλά στο πνεύμα του άλμπουμ! Προσπαθήσαμε να κρατήσουμε κάτι από την πρώιμη εποχή της μπάντας στα 90s, που τόσο μας επηρέασαν και τα ζήσαμε πολύ έντονα, με μια πιο σύγχρονη αισθητική έτσι ώστε να κρατήσουμε τον χαρακτηριστικό ήχο των Deviser και την ταυτότητα μας με τα τρία συστατικά των Deviser την Μελωδία το σκότος και την ατμόσφαιρα, αποδίδοντας τα όμως εν έτη 2023.

Εμείς απλά θέλαμε να παίξουμε μουσική να μοιάσουμε στα είδωλα μας αυτό είχαμε κατά νου από πιτσιρικάδες και μόνο. Ξεκινήσαμε πιτσιρικάδες κάνοντας δουλειές του ποδαριού για να χρηματοδοτήσουμε τα Demos μας και στην κυριολεξία δεν είχαμε τίποτα. Δεν είχαμε χρήματα, παίζαμε με δανεικά όργανα και εξοπλισμό αλλά
υπήρχε πάθος και αγάπη για ότι κάναμε. Θυμάμαι ένα διπλό deck κασετόφωνο το είχα μετατρέψει σε ενισχυτή και έγραφα κασέτες. Με το Μάνθο σκαρφιζόσασταν τα πάντα, ώστε να φτάσουμε στο τελικό μας στόχο. Και μην ξεχνάς σε μια εποχή χωρίς ίντερνετ, κινητά και τις τεχνολογικές ευκολίες του σήμερα. Μόνο με
ταχυδρομείο και αλληλογραφία έτσι στήσαμε όλο αυτό τότε …

Τώρα αν υπάρχει αναγνώριση πραγματικά μας χαροποιεί και χαίρομαι που ο κόσμος περνάει καλά με την μουσική μας. Για μας είναι η μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση που μπορεί να λάβουμε. Είμαστε μια underground μπάντα και μας ενδιαφέρει να βγάζουμε σωστή μουσική με την ποιότητα που αντιστοιχεί στο όνομα των Deviser και μόνο. Για εμάς, το πιο σημαντικό είναι να ευχαριστιέται ο κόσμος, να του δίνουμε κάτι διαφορετικό πάντα με την δική μας ταυτότητα, να γουστάρει και να ξεφεύγει από την καθημερινότητα του και φυσικά να είμαστε και εμείς υπερήφανοι για το δημιούργημα μας. Να παίρνουμε δύναμη για την συνέχεια από την στήριξη του.

Σίγουρα τα πράγματα τρέχουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς την εποχή του seasons of Darkness ή μπάντα βρίσκονταν σε μια κατάσταση αποσύνθεσης. Προβλήματα ασυνεννοησίας, κτλ. Κάναμε ένα εντελώς πειραματικό άλμπουμ, που στην ουσία θεωρώ πως ήταν μια μέτρια στιγμή για εμάς παρόλα αυτά έπρεπε να γίνει για να ξαναβρούμε τον εαυτό μας και τα πατήματα μας. Αργότερα μετά την κυκλοφορία του Seasons η μπάντα μπήκε στο πάγο μέχρι το 2017 που έγινε το EP Howling Flames, το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό κομμάτι, όσον αφορά την επανένωση μας και επανεκκίνηση της μπάντας. Όλο το διάστημα αυτό δεν σταματήσαμε να δουλεύουμε και να σκεφτόμαστε την επόμενη μέρα .

Το 2015 ξεκινήσαμε να γράφουμε με την αυθεντική σύνθεση του Unspeakable Cults ένα άλμπουμ που το μισό πετάχτηκε στο κάδο λόγω διαφόρων αντιπαραθέσεων που είχαμε, όσον αφορά την μουσική μας κατεύθυνση. Έτσι πήρα την απόφαση και έκανα ένα Restart και ξεκινήσαμε πάλι όπως στα πρώτα βήματα εγώ και ο Μάνθος χωρίς τρίτους ανάμεσα μας .

Όταν υπάρχουν μουσικές αναζητήσεις και ανησυχίες και κάποιος θέλει να εκφραστεί διαφορετικά σε κάποιο άλλο project το σέβομαι απόλυτα. Όμως υπάρχει και η πλευρά που μπορεί κάποιος απλά να
κοπιάρει τον εαυτό του μέσα από ένα άλλο brand name και θεωρώ πως τότε μόνο χαμένος θα βρεθεί. Δεν είμαι υπέρ αυτής της άποψης 1 άτομο σε 10 μπάντες, χωρίς να προσφέρει κάτι καινούργιο τουλάχιστον εγώ προσωπικά θέλω να ανήκω σε κάτι μοναδικό και να δίνομαι 100% και μόνο. Μόνο όταν αποκτήσεις ταυτότητα και μοναδικότητα θα ξεχωρίσεις. Και στην συγκεκριμένη ερώτηση, η Σκηνή μας κατάφερε και ξεχώρισε με τη δική της μεσογειακή προσέγγιση του Black metal ανά τον κόσμο. Οπότε δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω πέρα από την αυθεντικότητα και την ψυχή του καθενός.

Σαφώς και προχωράει. Πλέον ακούς ολοένα καινούργια πράγματα που εξελίσσονται διαρκώς. Και θα βγαίνουν συνεχώς νέα πράγματα. Πρέπει να υπάρχει εξέλιξη και να προχωράμε μπροστά να ακούμε και να στηρίζουμε τις νέες μπάντες. Και εμείς σαφώς οι παλαιότεροι, να αφήνουμε χώρο και να δίνουμε ευκαιρίες στα ταλαντούχα νέα παιδιά που είναι το μέλλον της Σκηνής μας.

Ανυπομονούμε πραγματικά για αυτά τα 2 live μαζί με τους θρύλους Varathron. Θα είναι ένα πακέτο που θα μείνει στην ιστορία της Ελληνικής σκηνής. Ήδη πληροφορούμαι ότι η προπώληση τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς αφού πάνω από τα μισά εισιτήρια έχουν εξαφανιστεί και αναμένεται ένας όλεθρος σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, αντίστοιχα. Με συγκινεί επίσης το γεγονός ότι αρκετός κόσμος θα ταξιδέψει από το εξωτερικό για το live αυτό. Έλαβα δεκάδες μηνύματα και υπήρχε τεράστιο ενδιαφέρον και από το εξωτερικό κάτι το οποίο δεν περίμενα σε τόσο μεγάλο βαθμό που πραγματικά με συγκινεί.

Αρκετός κόσμος επίσης θα ταξιδέψει και από τον Ελλαδικό χώρο από την Κρήτη ως και την Αλεξανδρούπολη, για να δηλώσει παρών στο μεγάλο live της Αθήνας στο Κύτταρο. Σίγουρα το Κύτταρο θα αποδειχτεί πολύ μικρό για την σκοτεινό αυτό αντάμωμα στις 11 του Φλεβάρη. Εμείς ως Deviser, ανυπομονούμε να γιορτάσουμε με το κόσμο τα 35 χρόνια ύπαρξης μας (1989-2024) δίνοντας το καλύτερο μας εαυτό.

Θαυμάζω αρκετές μπάντες και είμαι λάτρης και μεγάλος οπαδός του extreme ήχου αλλά και μεγάλος οπαδός της Ελληνικής Σκηνής. Θαυμάζω μπάντες όπως οι Septic Flesh ,Rotting Christ. Έχουν πραγματικά την δική τους ταυτότητα και εκτίναξαν το είδος αρκετά χρόνια μπροστά. Μας γεμίσανε υπερηφάνεια.
Στην ερώτηση σου όμως θα έλεγα πως οι Septic Flesh είναι η μπάντα που κάνανε το βήμα παραπάνω τους θαυμάζω σαν συνθέτες και ενορχηστρωτές. Επειδή έχω περάσει άπειρες ώρες με τον Psychon ξέρω πως δουλεύουν και πραγματικά ότι κάνουν γίνεται με ένα δικό τους μοναδικό τρόπο. Για μένα είναι μια κατηγορία μόνοι τους σε παγκόσμια κλίμακα και θα είναι μέχρι τέλους.

Νομίζω θα έβρισκε ίδιο το σκοτάδι, την μελωδία και την ατμόσφαιρα των Deviser με τον μεσογειακό ελληνικό τρόπο. Μπορεί τα δυο άλμπουμ να απέχουν 27 χρόνια μεταξύ τους, αλλά λατρεύω και τα δυο
εξίσου. Και τα δυο αποδίδουν το ίδιο συναίσθημα και τα ηχοχρώματα που φέρνουν την σφραγίδα την Deviser. Τώρα, όσον αφορά την διαφορετικότητα, σαφώς το ένα θα ήταν πιο ωμό και ακατέργαστο και το άλλο πιο δομημένο και βασισμένο στα σύγχρονα standards της εποχής μας .

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους μας στηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια και πίστεψαν σε εμάς θα τα πούμε από κοντά στο Eightball στην αγαπημένη μας Θεσσαλονίκη το Σάββατο 10 του Φλεβάρη και
στο Κύτταρο στην Αθήνα την Κυριακή 11 του Φλεβάρη, δίπλα στους θρύλους Varathron/Exilium Noctis και Synteleia, για να γιορτάσουμε μαζί και τα 35 χρόνια ύπαρξης της μπάντας (1989-2024). Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό, γιατί σε αυτόν το κόσμο χρωστάμε πολλά. Όλοι μαζί θα γράψουμε Ιστορία σε 2 μαγικές βραδιές που θα διηγούνται όσες το ζήσουν στις επόμενες γενιές για το τι εστί Ελληνική Σκηνή!

Σας Ευχαριστώ πολύ!
The fire ???? burning bright
Follow Deviser: https://linktr.ee/deviserofficial

Για περισσότερες συνεντεύξεις με ελληνικές μπάντες πατήστε εδώ.

The post Συνέντευξη “Deviser” appeared first on anthem.gr.

Συνέντευξη του George Zoula.

Είναι μία λέξη που ομολογώ ότι ούτε εγώ γνώριζα μέχρι πρόσφατα. Όταν την άκουσα με ιντρίγκαρε ετυμολογικά και την αναζήτησα. Μόλις έμαθα πλήρως την σημασία της αλλά και την συμβολική χρήση της είπα αμέσως: είναι αυτό που ακριβώς ψάχνω. Η κεντρική ιδέα του αλμπουμ είναι η εκδίκηση και η τιμωρία που επιφέρει ο Εωσφόρος στην ανθρωπότητα για την κατάντια της και την άσκοπη και αλόγιστη χρήση της γνώσης που της προσέφερε.

Η μουσική είναι γραμμένη από εμένα και τον El ενώ οι στίχοι αποκλειστικά από εμένα. Επίσης έχει συνεισφέρει και ο George Emmanuel (LUCIFER’s CHILD) σε ένα τραγούδι.

Τα τύμπανα ηχογραφήθηκαν στο Ignite studio ενώ όλα τα υπόλοιπα στο Pentagram. Όλη η διαδικασία έγινε από τον George Emmanuel που πέρα από ηχολήπτης ανέλαβε και χρέη παραγωγού σε συνεργασία με εμάς.

Αν εννοείς το εξώφυλλο έγινε από τον Harshanand Singh που είχε επιμεληθεί και τα εξώφυλλα των NECROMANTIA και YOTH IRIA. Βασίστηκε σε μία δική μου ιδέα αλλά πραγματικά έκανε θαύματα!

Αν έχεις ακολουθήσει την πορεία μου θα γνωρίζεις ότι ποτέ δεν ακολουθώ τον εύκολο “δημοφιλή” δρόμο. Είναι κάτι που βγαίνει αβίαστα. Αυτό που κάνω το θεωρώ τέχνη και όχι απλά έκφραση. Πάντα μου αρέσει να περιπλανώμαι σε μυστήριους δρόμους αναζητώντας εικόνες και συναισθήματα μετατρέποντας τα σε ήχους. Επίσης πλέον και εγώ αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας βρισκόμαστε σε ένα ώριμο επίπεδο συνθετικά λόγω της πολυετούς ενασχόλησης μας με την μουσική οπότε είναι και ένα φυσικό συνεπακόλουθο να μα ς βγαίνουν πιο πολύπλοκες μουσικά συνθέσεις. Δεν ήταν απαίτηση. Ήταν αναγκαιότητα.

Να δημιουργούμε υψηλής ποιότητας δαιμονική μουσική. Απευθυνόμαστε σε ένα ιδιαίτερο κοινό, ξεχωριστών ανθρώπων. Αυτούς που μπορούν να κατανοήσουν και να εμβαθύνουν σε αυτό που κάνουμε.

Χωρίς πνεύμα είσαι ένα άδειο κέλυφος. Ένα περιτύλιγμα. Το πνεύμα αλλά και η χρήση του είναι που σε κάνουν να ξεχωρίζεις, να δημιουργείς, να ζεις. Αλλιώς είσαι ένα ζόμπι σαν τα πολλά που κυκλοφορούν γύρω μας.

Τι εννοούμε επίπεδο αναγνώρισης; Σίγουρα έχει γίνει πιο δημοφιλές , πιο εύκολα προσβάσιμο, λιγότερο “επικίνδυνο”….Είναι αυτό πλεονέκτημα; Δεν είμαι σίγουρος. Η αναγνώριση και οι πωλήσεις είναι κάτι που δεν με αφορά ιδιαίτερα.

Ότι και τα δύο αλμπουμ ξεκινάνε και χαράζουν ένα νέο μονοπάτι. Το δεύτερο πιο ώριμο συνθετικά αλλά η ιδέα παραμένει ίδια….

Να υποστηριζετε την αξιόλογη σκοτεινή μουσική. Την ουσία και όχι το περιτύλιγμα

Ευχαριστώ πολύ George Zoula.

—
“Like Serpents from the Depths we rise…”
The Magus

The post Συνέντευξη “The Magus” appeared first on anthem.gr.

Συνέντευξη του George Zoula.

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη για το anthem.gr, ο Στέφανος, μέλος της θρυλικής ελληνικής black metal μπάντας Varathron, μοιράζεται μοναδικές πληροφορίες για το νέο άλμπουμ τους, “The Crimson Temple“. Ηχογραφημένο στα SUNCORD AUDIOLAB STUDIOS και έχοντας κυκλοφορήσει στις αρχές Δεκεμβρίου 2023, το άλμπουμ προσφέρει ένα νέο επίπεδο μουσικής και οπτικής τέχνης.

Kαι εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη στην μπάντα μας.

Το καινούργιο μας άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα SUNCORD AUDIOLAB STUDIOS με ηχολήπτη τον κιθαρίστα μου Αχιλλέα. Κυκλοφορεί παγκοσμίως από την 1η του Δεκέμβρη 2023.

Πριν από αρκετό καιρό, όταν δουλεύαμε διάφορα riffs για το καινούριο μας άλμπουμ μου γεννήθηκε η ιδέα του τίτλου. Πάνω σ’ αυτό τον τίτλο έχτισα με κάθε λεπτομέρεια το εντυπωσιακό αυτό εξώφυλλο το οποίο έγραψα σαν έκθεση και έστειλα στον καταπληκτικό αυτόν καλλιτέχνη. απέδωσε με τον πιο τέλειο τρόπο όλα αυτά που γέννησε ο άρρωστο μυαλό μου. Η όλη επιρροή έρχεται από τους Φλαμανδούς ζωγράφους του 15ου και 16ου αιώνα. Αυτά τα χρώματα που χρησιμοποιούσανε τότε προσπάθησε και τα πέτυχε ο Πάολο στο δικό μας εξώφυλλο. Είναι όντως μια καταπληκτική και εντυπωσιακή δουλειά.

Δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο concept απλά η όλη ιδέα που γεννήθηκε αναφέρεται στον πορφυρό ναό – θυσιαστήριο στον οποίο θυσιάζονται αθώες ψυχές στο βωμό του Σκοτεινού Θεού. Όλο αυτό το αίμα που πέφτει, εξ’ ου και η ονομασία πορφυρός ναός κατευθύνεται προς την άβυσσο που εκεί ταΐζει τις δαιμονικές μορφές.

Όταν τελειώσαμε το “PATRIARCHS OF EVIL” και στη συνέχεια εκλάβαμε τις θετικότατες αντιδράσεις από τους οπαδούς μας σε όλο τον κόσμο, πίστεψα ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι ισάξιο ή έστω λίγο καλύτερο από αυτό. Με πολύ πείσμα και πολύ πάθος γεννήθηκε το “THE CRIMSON TEMPLE” άλμπουμ στο οποίο πετύχαμε να είμαστε ένα επίπεδο παραπάνω τόσο στην καταπληκτική απεικόνιση του εξωφύλλου αλλά και άλλο τόσο στο μουσικό μέρος. Είμαι πραγματικά χαρούμενος που το στοίχημα που έβαλα με τον εαυτό μου το πέτυχα και έτσι όλοι οι φίλοι μας ανά τον κόσμο θα ακούσουν μια νέα καταπληκτική δουλειά.

Αυτό που έχει μείνει αναλλοίωτο στα χρόνια είναι αυτό το occult black στυλ των VARATHRON. Όποιο άλμπουμ και να ακούσεις θα βρεις κάποιες μουσικές διαφορές (λογικό) αλλά θα δεις ότι η βάση του δηλαδή η ανίερη ατμόσφαιρα, τα ονειρικά σόλο και riffs από τις κιθάρες και οι σκοτεινοί στίχοι παραμένουν αναλλοίωτα και σε ταξιδεύουν σε διαστάσεις πέρα από το χρόνο και τον γνωστό κόσμο.

Πιστεύω ότι η ελληνική σκηνή είχε, έχει και θα έχει πολύ αξιόλογα συγκροτήματα. Όλοι εμείς οι παλαιοί που ξεκινήσαμε αυτό που ονομάζεται τώρα ελληνικό BLACK METAL συνεχίζουμε να κυκλοφορούμε αξιοπρεπείς δουλειές και έτσι ο κόσμος παραμένει πιστός σε αυτό βλέποντας την σοβαρή προσπάθεια που γίνεται.

Θα ήθελα να σας δω όλους εκεί και να υποσχεθώ ότι θα είναι μία καταπληκτική βραδιά στην οποία θα δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας μιας και οι οπαδοί μας το αξίζουν. Ραντεβού λοιπόν στην Αθήνα στο Κύτταρο στις 11 του Φλεβάρη. Beware for the… Sinners!!!!!

Διαβάστε περισσότερες συνεντεύξεις πατώντας εδώ.

The post Συνέντευξη “Varathron” appeared first on anthem.gr.

Σαν ένας άνθρωπος μεγαλωμένος στα 00s, γαλουχήθηκα από νωρίς με τον grunge και τον alternative ήχο τόσο των 90s όσο και της ίδιας δεκαετίας. Είμαι αρκετά χαρούμενος που σήμερα στο anthem.gr φιλοξενούμε ένα συγκρότημα που μου θύμισε αυτόν τον αγαπημένο ήχο των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων και που αυτό το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου παρουσιάζει το νέο δίσκο του στο Six Dogs! O λόγος για τους The Weather Underground που εννοείται απάντησαν σε κάθε ερώτηση.

Πως ξεκινήσατε τους The Weather Underground; Ποια είναι τα σημερινά μέλη του συγκροτήματος;

Πίσω στα 00s ο Δημήτρης (κιθάρα, φωνή) και ο Κωσταντίνος (κιθάρα), ξεκίνησαν να δουλεύουν μερικές συνθέσεις πάνω σε στίχους του Δημήτρη. Γνώρισαν τους Παναγιώτη και Ντίνο (μπάσο και τύμπανα αντίστοιχα) και άρχισαν να παίζουν παρέα. Η τετράδα αυτή ηχογράφησε και τον πρώτο δίσκο της μπάντας, “the Sad Story of…”. Έπειτα είχαμε μια αποχώρηση το 2017 (Πάνος) και μια το 2021 (Ντίνος), μόλις τελείωσε η ηχογράφηση του “the Recurring Trip of…”. Στη θέση του Πάνου ήρθε ο Βασίλης και στη θέση του Ντίνου ο Γιάννης. Το ωραίο είναι πως οι αποχωρήσεις έγιναν σε καλό κλίμα χωρίς τσακωμούς!

Το όνομα σας πως προέκυψε;

Είχαμε ένα σερί ψιλό-αποτυχημένων ονομάτων (Tango Peach, For the Roses) και κάπως ψαχνόμασταν για κάτι καλύτερο. Το όνομα προέκυψε διαβάζοντας νεότερη Αμερικάνικη ιστορία αλλά και Massive Attack trivia. “Weather Underground” ήταν το όνομα μιας μαχητικής οργάνωση που έδρασε στην Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 70’ αλλά και ο τίτλος ενός δίσκου των Massive Attack που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Σε κάθε περίπτωση έδειχνε να εκπροσωπεί τον ήχο μας. Όλοι στην μπάντα το ένιωσαν αμέσως.

Ακούγοντας το καινούριο σας άλμπουμ “The Recurring Trip of…” μου ήρθαν vibes από παλιότερες δεκαετίες, ειδικότερα από τον grunge και alternative ήχο των 90s, αλλά και το post-grunge των 00s. Ποιοι καλλιτέχνες αποτελούν πρωταρχικές επιρροές σας;

Πάντα μας άρεσε ο εναλλακτικός, κιθαριστικός ήχος, ειδικά αυτός της σκηνής του Seattle πίσω στα 90s (Nirvana, Alice in Chains). Γενικά τα συγκροτήματα της περιόδου εκείνης μας έχουν επηρεάσει αρκετά. Smashing Pumpkins και Radiohead είναι επίσης συγκροτήματα που μας αρέσουν πολύ. Επιπλέον, μπάντες και καλλιτέχνες με τελείως διαφορετικούς ήχους και κατευθύνσεις είναι μέρη των καθημερινών μας ακουσμάτων από Nils Frahm και Strokes μέχρι Sting και… Helloween! Οι «Τρύπες» είναι ένα συγκρότημα που αισθανόμαστε πως έχουμε μια περίεργη, αδιευκρίνιστη συγγένεια.

Ποια είναι η στιχουργική θεματολογία των The Weather Underground;

Οι στίχοι του Δημήτρη είναι βιωματικοί. Μικρές φράσεις φαίνεται να έχουν το δικό τους βάρος και γύρω από αυτές χτίζονται ιστορίες με διαφορετικές θεματικές περιοχές: επιστροφή, φιλία, προτεραιότητες, περιπλάνηση, αποχώρηση, οικογένεια, καλοπέραση, θυμός, αστάθεια, βοήθεια, πίεση, συνεργασία, άφιξη.

Ας πιάσουμε τώρα το “The Recurring Trip of…”. Είναι ο δίσκος με τον οποίον επιστρέφετε μετά από 10 ολόκληρα χρόνια! Μιλήστε μας λίγο για τη διαδικασία ηχογράφησης και παραγωγής και ποιο ήταν το έναυσμα αυτής της επιστροφής.

Δουλεύαμε τα τραγούδια για αρκετό καιρό. Κάποια από αυτά γράφτηκαν λίγο μετά την κυκλοφορία του “Sad Story”. Το 2019, ήταν σαφές σε εμάς πως είχαμε υλικό που μπορούσε να στοιχειοθετήσει μια ιστορία και αποφασίσαμε να προχωρήσουμε. Μπήκαμε στα Urban Studios με τον Χάρη Πιτσίνη ο οποίος είναι χρόνια ηχολήπτης μας και άτυπο 5ο μέλος της μπάντας. Είπαμε να ηχογραφήσουμε τα όργανα ένα ένα, σταδιακά, και όχι live όπως είχαμε κάνει στο “Sad Story”. Δώσαμε περισσότερο χρόνο στη διαδικασία, ιδιαίτερα στη μίξη όπου δοκιμάσαμε διαφορετικά πράγματα. Ο Χάρης έψαξε αρκετά τους ήχους, έκανε την μίξη και ένιωσε και εκείνος τον δίσκο δικό του. Το mastering έγινε από τον GeorgieBoy που έχει δουλέψει με πολλούς καλλιτέχνες, με τη βοήθεια του Χάρη.

Ποια είναι η συνήθης διαδικασία σύνθεσης νέων τραγουδιών και τι έχει αλλάξει στο Recurring Trip σε σχέση με τον προκάτοχο του “The Sad Story Of…”;

Όλα ξεκινούν με μια ιδέα. Ηχητικοί συνδυασμοί και στιχάκια σε επισκέπτονται ως ιδέες και εσύ τις παρακολουθείς. Συχνά δεν έχουν ενδιαφέρον και τις προσπερνάς. Ωστόσο κάποιες μένουν μαζί σου και δεν σε αφήνουν σε ησυχία! Αυτές συνήθως τις επεξεργάζεσαι με την παρέα στην πρόβα και βλέπεις αντιδράσεις. Κάποια στιγμή αποκτούν μια πιο ολοκληρωμένη υπόσταση και ως τραγούδια πλέον παρουσιάζονται ζωντανά. Παίζοντας τα live, ωριμάζουν και από ένα σημείο κι έπειτα δηλώνουν έτοιμα να «κυκλοφορήσουν». Ιδέες θα φέρουν όλοι. Άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο. Ωστόσο η παραπάνω διαδικασία είναι σημαντική και την ακολουθούμε πάντα.

Σε σχέση με τους δυο δίσκους. Με το “Sad Story” νιώσαμε πως έχουμε μια ταυτότητα και θέλαμε να δούμε τι παραπάνω μπορούμε να κάνουμε με 4 όργανα και μια φωνή. Έτσι δώσαμε χώρο σε νέα στοιχεία. Κλεφτές ματιές σε slide κιθάρες ala Ry Cooder. Funky beats. Νωχελικούς ρυθμούς. Απότομες εναλλαγές. Πιέσαμε τη φωνή.

Σας επηρέασε καθόλου καλλιτεχνικά η περίοδος με τις καραντίνες την περίοδο 2020-21; Ρωτάω γιατί μετά από αυτό διάστημα γυρίσατε με το νέο δίσκο σας.

Το lock down έκοψε στα 2 την ηχογράφηση. Ηχογραφούσαμε τα όργανα και η πανδημία πλησίαζε. Λίγο πριν ξεκινήσουμε με τα φωνητικά έγινε η απαγόρευση της κυκλοφορίας. Έτσι, οι φωνές γράφτηκαν στην ιδιαίτερη περίοδο που ακολούθησε μέσα στην πανδημία. Υπάρχει μια αγωνία μέσα στο δίσκο και την ιστορία του. Μια άγρια μελαγχολία. Οι συνθήκες του lockdown επηρέασαν πολύ.

Βρήκα πραγματικά πολύ όμορφο το εξώφυλλο του “The Recurring Trip of…”. Ποιος το δημιούργησε;

Το εξώφυλλο προέκυψε από την συνεργασία δυο καλλιτεχνών: της Ελένης Τσάμη και του Δανιήλ Γουδέλη. Επιπλέον, η Ελένη τραγούδησε και σε ένα από τα τραγούδια του δίσκου (το “Clock”). Θέλαμε εξαρχής να δούμε πως διαφορετικοί άνθρωποι θα αντιδρούσαν ακούγοντας τα τραγούδια. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Πρόκειται για ένα αυθύπαρκτο έργο τέχνης. Το έργο αυτό θα συμπεριλαμβάνεται σαν αφίσα και στο CD και στο LP package του άλμπουμ.

Αυτό το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου, θα παρουσιάσετε το δίσκο σας στο Six Dogs και θα έχετε μαζί σας για special guests τους God In A Cone που επίσης έχουμε κάνει συνέντευξη στο παρελθόν. Πως νιώθετε για όλο αυτό και τι μπορεί να περιμένει ο κόσμος από αυτήν την εμφάνιση;

Υπάρχει ένας ενθουσιασμός και μια ανυπομονησία. Θέλουμε να προβάλουμε την ιστορία του trip όσο καλύτερα μπορούμε και να αναδειχθούν τα χαρακτηριστικά του. Θα υπάρξουν και μερικές έκτακτες συμμετοχές. Δεν μπορούμε όμως να αποκαλύψουμε περισσότερα. Ο God in a Cone είναι φίλος και πολύ χαιρόμαστε που θα μοιραστούμε την σκηνή μαζί του.

Ποιο είναι το πλάνο της επιστροφής στις ζωντανές εμφανίσεις; Έχετε στόχο να πάτε και σε άλλες πόλεις στην Ελλάδα ή εξωτερικό;

Η ιδέα είναι να επισκεφθούμε διαφορετικές Ελληνικές πόλεις. Υπάρχουν ήδη συζητήσεις για Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Βόλο. Για το εξωτερικό δεν υπάρχει κάποιο σενάριο.

Μιας και έχετε τη λέξη underground στο όνομα σας και εμείς το αγαπάμε, ποια είναι η γνώμη σας για την underground σκηνή στην Ελλάδα; Βγαίνουν νέα συγκροτήματα, ειδικά στον εναλλακτικό χώρο; Υπάρχει στήριξη από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης γενικά;

Πολλά καλά συγκροτήματα υπάρχουν και με διαφορετικό ήχο. Η στήριξη έρχεται από ηλεκτρονικά (και όχι μόνο) ανεξάρτητα μέσα όπως το anthem.gr και άλλα πολλά που συμβάλλουν στη ενημέρωση ακροατών που θέλουν να μάθουν τι γίνεται στο χώρο.

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους The Weather Underground;

Παρουσίαση του “Recurring Trip” σε όσα περισσότερα μέρη μπορούμε και παράλληλα σύνθεση νέων κομματιών. Τα νέα τραγούδια πάντα φρέσκαραν την μπάντα.

Που μπορεί να σας βρει ο κόσμος στα social media και να ακούσει το δίσκο σας;

Είμαστε στο Facebook (/twuathens) και στο Instagram (twu.athens). Όποιος θέλει μπορεί να ακούσει τον δίσκο μέσα από διαφορετικές πλατφόρμες ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο: songwhip.com/theweatherunderground/the-recurring-trip-of

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr και τους ακροατές σας;

Strange pasts, strange lives, man you’re so messed up. Friends go, friend come. Things often blow up. Drive fast, stop by, you wanna come in? Love hurts, I know, is it that the real thing? Strange thoughts in mind, that they hunt my dreams. Cheer up, get up. Man get on your knees. Some might say, that’s wrong, but please go with it. Play the game, slow down, your turn and repeat. Repeat.

Εμείς να ευχηθούμε καλή επιτυχία στα παιδιά στη συναυλία και την παρουσίαση αυτό το Σάββατο στο Six Dogs όπου το anthem.gr θα έχει παρουσία!

The post Συνέντευξη “The Weather Underground” appeared first on anthem.gr.

Ποια είναι η τριάδα πίσω από τους Proletkult Radio και πως ξεκίνησε την πορεία της;

Το line up της μπάντας δεν είναι το αρχικό. Ο μόνος original είμαι εγώ (ΣΣ: Αλέξανδρος μπάσο και φωνή). Η μπάντα ξεκίνησε το 2012 με ένα αδερφικό μου φίλο το Βασίλη (κιθάρα/φωνή) και το Χρήστο (τύμπανα). Πορευτήκαμε μαζί 3 χρόνια. Έχοντας ένα υλικό περίπου 25 κομματιών, ήμασταν έτοιμοι για τον πρώτο δίσκο αλλά μας πρόλαβε η αποχώρηση του Βασίλη. Ένα χρόνο μετά ήρθε η Χρυσάνθη στη θέση του, 3 περίπου χρόνια μετά βγάλαμε το 1ο μας LP και μετά από 3 μόλις μήνες φεύγουν και τα δύο μέλη για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Σχεδόν αμέσως ήρθαν ο Τάσος (Οτομπρίτσι Μοτόρι, ex-Ντερτι Dancing, κιθάρα/φωνή) και ο Άλεξ (ex-Ουστ, ex-Genetik Pets τύμπανα/φωνή) και μια και υπήρχε υλικό και πώρωση συνεχίσαμε τη μπάντα.

Το Proletkult Radio πως προέκυψε ως όνομα;

Προλετκούλτ είναι το καλλιτεχνικό ρεύμα/κίνημα που προέκυψε από την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Ο όρος προέρχεται από το προλεταριάτο και την κουλτούρα. Ήταν ένα ρεύμα που είχε στις τάξεις του σπουδαίους καλλιτέχνες όπως ο Αιζενστάιν ή ο Καντίνσκυ και έβαλε σαν «καθήκον» της νέας κοινωνίας που γεννιόταν, να γίνει η τέχνη υπόθεση όλου του λαού και όχι μόνο μιας μικρής μειοψηφίας αρχόντων. Το radio το προσθέσαμε για να έχει ήχο!

Ποιες είναι οι επιρροές του καθενός σας;

Θα έλεγα κυρίως το αμερικάνικο πανκ. Εμένα πιο πολύ το πρώτο κύμα (Dead Kennedys, Big Boys, Dangerhouse records κλπ), ο Τάσος πιο πολύ Zeke, New bomb Turks και γενικά punk rock n roll κι ο Άλεξ πιο πολύ Epitaph records ή Fat Wreck. Όλοι ακούμε απ’ όλα! Αυστραλέζικο ροκ εν ρολλ, φανκιες, λαϊκά, μέταλ, τζαζ αλλά σου λέω τα βασικά!

Από που εμπνέεστε στιχουργικά;

Οι στίχοι της μπάντας έχουν να κάνουν με κοινωνικά κυρίως και πολιτικά θέματα.

Πριν λίγο καιρό κυκλοφορήσατε το νέο σας δίσκο S/T, τέσσερα χρόνια μετά το Chickengame Kinkshame. Ποια είναι η συνήθης διαδικασία σύνθεσης νέων τραγουδιών; Η όλη κατάσταση με τις καραντίνες σας επηρέασε δημιουργικά;

Όσον αφορά το πρώτο κυρίως εγώ φέρνω ιδέες και αποκρυσταλώνονται σαν κομμάτι μέσα στις πρόβες. Υπάρχουν όμως αρκετά κομμάτια που γράφτηκαν από πρώην ή τα υπόλοιπα νυν μέλη της μπάντας. Τώρα, στην καραντίνα ξεσκιστήκαμε στις πρόβες, συνθέσαμε καινούριο υλικό, φτιάξαμε το αυτοοργανωμένο μας στούντιο αλλά και «ρουτινιάσαμε» λίγο…

Τι διαφορές εντοπίζετε μεταξύ της νέας σας κυκλοφορίας σε σχέση με την προηγούμενη; Θελήσατε να βάλετε νέα στοιχεία στον ήχο σας;

Θα έλεγα το Chickengame είναι πιο Καλιφόρνια και το ομότιτλο πιο ρον εν ρολλ. Τα νέα στοιχεία προκύπτουν αβίαστα. Δεν είμαστε πολύ της νόρμας «ααα αυτό δεν είναι πολύ πανκ κλπ» στο 3ο LP όταν βγει με το καλό θα υπάρχουν ακόμα και ριφς σε λαϊκούς δρόμους.

Μου άρεσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι το S/T κυκλοφόρησε σε μορφή κασέτας και μάλιστα υπάρχουν πέντε κασέτες με διαφορετικό χρώμα που μπορεί να διαλέξει ο ακροατής. Πείτε μας λίγο για αυτήν την απόφαση. Υπάρχει περίπτωση να το βγάλετε κι αυτό σε CD;

Όχι για Cd αποκλείεται. Συζητούσαμε για βινύλιο αλλά δεν το βλέπω να σου πω την αλήθεια. Τα κόστη και κυρίως η αναμονή για να το παραλάβεις από το εργοστάσιο το κάνουν δύσκολο. Μια underground μπάντα στην Ελλάδα θα κόψει 200-300 βινύλια μαξ (εξαιρούνται οι τα πιο «μεγάλα μεγέθη» πχ Καταχνιά, που βγάζουν 1000 αντίτυπα). Το εργοστάσιο δε θα σε βάλει προταιρεότητα κι έτσι ο δίσκος σου μπορεί να κυκλοφορήσει πχ Μάιο του 22 κι εσύ να τον πιάσεις στά χέρια σου σε 6 ή 8 ή 10 μήνες. Γι αυτό επιλέξαμε την κασέτα που μάλιστα τη φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι μέσω του label μας Underground Union Records του οποίου είμαστε μέλη.

Αν κάτι μου αρέσει πολύ στους Proletkult Radio είναι το σήμα σας που πρόσφατα βγήκε και σε merch με νέα μπλούζα καθώς και το artwork στα δύο άλμπουμ σας. Ποιος βρίσκεται πίσω από το γραφιστικό κομμάτι του συγκροτήματος και πως προέκυψε η συνεργασία σας;

Ο καταπληκτικός comic artist Andro Malis από τη Ρώμη! Τον είδα στο φβ, μου άρεσε πάρα πολύ η δουλειά του, αμέσως του έστειλα μήνυμα και δέχτηκε!

Ως punk συγκρότημα που σημαίνει δυναμικές και εκρηκτικές ζωντανές εμφανίσεις, πως ήταν η επιστροφή στη σκηνή μετά τον ιό; Πόσο καιρό απείχατε;

Είμασταν λίγο τυχεροί καθώς παίξαμε στο Black Box Studio Γενάρη του 20 και σε συναυλία αλληλεγγγύης τον Ιούλη του 20. Το επόμενο ήταν φέτος το Φλεβάρη στη Λαμπηδόνα, μια φοβερή κατάληψη στο Βύρωνα όπου ήταν ένα πολύ δυνατό λάιβ με τους φίλους μας Ουστ και Dry Cough.

Παρακολουθώντας σας στα social media βλέπω ότι έχετε κάνει γνωστό το πολιτικό σας στίγμα εκφράζοντας αλληλεγγύη σε καταλήψεις όπως της Φάμπρικα ΥΦΑΝΕΤ, καθώς και σε απεργιακές κινητοποιήσεις, ενώ παίρνετε θέση και σε κοινωνικά ζητήματα. Είναι κάτι που υπήρχε εξαρχής στο μυαλό σας ή προέκυψε στην πορεία;

Εξ αρχής είμαστε μια πολιτικοποιημένη μπάντα που αποτελείται από πολιτικοποιημένα άτομα.

Ποια είναι η γνώμη σας για την ελληνική punk σκηνή τόσο ιστορικά όσο και τη στιγμή που μιλάμε;

Είναι μια συνέντευξη από μόνη της αυτή η ερώτηση! Θα έλεγα όμως μια χαρά! Βγαίνουν καινούριες μπάντες, γίνονται συναυλίες, βγαίνουν δίσκοι… Γίνεται δουλίτσα!!!

Με ποιον Έλληνα και με ποιον ξένο punk καλλιτέχνη ή συγκρότημα θα συνεργαζόσασταν;

Στα εγχώρια με οποιονδήποτε δεν είναι με το κυρίαρχο Status και είναι κοντά στη λογική της αυτοοργάνωσης! Το ίδιο ισχύει και για τους ξένους καλλιτέχνες αλλά εντάξει, άμα σου πουν «πάνε να παίξεις με τους OFF!» σ’ ένα μαγαζί που γενικά δε θα ήθελες να παίξεις, το σκέφτεσαι διαφορετικά!!

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους Prolekult Radio;

Χμμ, μια ηχογράφηση 4 κομματιών για 2 συλλογές του Underground Union Records, μια αλλαγή κι ένα δίσκο!

Που μπορεί να σας βρει ο κόσμος στα social media και να αγοράσει τους δίσκους ή/και merch σας;

Να μας στείλει μήνυμα στα σόσιαλ και το κανονίζουμε!

Facebook: https://www.facebook.com/ProletkultRadio
Instagram: https://www.instagram.com/proletkultradio/
Bandcamp: https://proletkultradio.bandcamp.com/

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Να ακούνε καλή μουσική και να αγωνίζονται για το δίκαιο!

Με τη σειρά μου να ευχαριστήσω πολύ τον Άλεξ και τους Proletkult Radio για τη συνέντευξη και πρέπει να επιβεβαιώσω ότι το merchandise τους είναι φοβερό. Ακολουθήστε τους στα social media και ακούστε τη μουσική τους, γιατί αξίζει πολύ!

The post Συνέντευξη “Proletkult Radio” appeared first on anthem.gr.

Μετά από πάρα πολύ καιρό επιστρέφω στις συνεντεύξεις και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που αυτό γίνεται με τους Treeπ Into The Void, ένα συγκρότημα που γνωρίσαμε στις αρχές της σεζόν και μάλιστα παίξαμε το τραγούδι τους σε μια από τις πρώτες εκπομπές του Anthems Radio Show. Κατ’ όπιν και του ενθουσιασμού των ακροατών, αλλά και επειδή συχνά πυκνά μιλούσαμε με τα παιδιά, είμαι πολύ χαρούμενος που έχω μια συνέντευξη μαζί τους, ειδικά λίγο πριν την επιστροφή τους στις ζωντανές εμφανίσεις!

Ποιοι είναι οι Treeπ Into The Void; Πως ξεκινήσατε και από ποιους αποτελείστε σήμερα;

Αποτελούμαστε από 6 άτομα: Βασική φωνή ο Σοφοκλής Κυρικλάκης, ηλεκτρική κιθάρα και ντζούρα Γιώργος Σαρρής και δεύτερη ηλεκτρική Ηλίας Παναγόπουλος, μπάσο ο Δημήτρης Αγγέλου, πλήκτρα ο Σάββας Μαλλιαρος και τύμπανα ο Βασίλης Χαλας. Κάποια μέλη (Σοφοκλής, Γιώργος, Δημήτρης) γνωριζόμασταν απο τα φοιτητικά χρόνια, στην συνέχεια ο Σοφοκλής γνωρίστηκε με τον Ηλία κατά την διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας και λίγο αργότερα ξεκίνησαν οι πρώτες προσπάθειες δημιουργίας των Treeπ. Στο τελικό σχήμα προστέθηκαν και ο Βασίλης με τον Σάββα και το ταξίδι πλέον μπορούσε να ξεκινήσει…

Πως πήρατε το όνομα σας; Με παραξενεύει και μου αρέσει πολύ το Treeπ λόγω του ότι γράφετε ως Tree και ακολουθεί ελληνικό γράμμα και θα ήθελα να μάθω πως προήλθε η ιδέα.

Η λέξη Treeπ είναι ένα πάντρεμα εννοιών, ξεκινώντας από το “trip”, που αναφέρεται στο μεγάλο και παράλληλα μικρό ταξίδι της ζωής. Το “tree” συχνά το συναντάμε ως τρόπο συμβολισμού της ζωής, ενώ το ελληνικό “π” αφορά έναν άρρητο αριθμό όπου η δεκαδική απεικόνιση του δεν τελειώνει ποτέ, όπως και ο κύκλος της ζωής. Όλες αυτές οι έννοιες μας προσδιορίζουν προσωπικά ως ανθρώπους αλλά και μουσικούς.

Μουσικά ποιες είναι οι επιρροές σας; Θα κατατάσσατε τους Treeπ Into The Void σε κάποιο συγκεκριμένο είδος μουσικής;

Οι επιρροές μας ξεκινάνε από παλιό ελληνικό ροκ μέχρι και αρκετά παρακλάδια της rock, απο post, psychedelic μέχρι και metal (ακόμα μια σύνδεση με το δέντρο που βρίσκεται στο όνομα της μπάντας)! Ως βασικό στοιχείο κατατασσόμαστε στο Experimental, progressive post rock, που σημαίνει πως ακούγοντας τα κομμάτια μας θα παρατηρήσετε στοιχεία από Διάφανα Κρίνα, The Ocean καθώς και Iron Maiden!

Πάμε στο κομμάτι των στίχων. Έχοντας ακούσει το Έρεβος καθώς και κομμάτια που έχετε στο soundcloud, παρατηρώ ότι ο στίχος σας είναι αποκλειστικά ελληνικός. Πως πήρατε αυτήν την απόφαση;

Η ελληνική γλώσσα συγκαταλέγεται στις πιο πλούσιες γλώσσες του κόσμου. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως ακούγοντας την μουσική μας θα περίμενε αγγλικό στίχο βάσει λογικής. Επιλέγοντας ωστόσο ελληνικό στίχο, είναι κάτι που μας συμπληρώνει και μας γεμίζει σε μέγιστο βαθμό. Επιπλέον, λόγω της μεγάλης ποικιλίας λέξεων που είναι διαθέσιμες, έχουμε βρει τον τρόπο να περνάμε τα μηνύματα που θέλουμε στον ακροατή. Επίσης, βασικό, ότι θέλουμε να βάλουμε το λιθαράκι μας για να αναβιώσει η Ελληνόφωνη σκηνή.

Από που αντλείτε έμπνευση στιχουργικά;

Ενώ συμβάλλουμε και τα 6 μέλη της μπάντας στιχουργικά, η πηγή έμπνευσης μας είναι η ίδια! Αφορά την ζωή και τον θάνατο, μιλώντας για βιώματα που περνάει κάθε άνθρωπος, καθώς και την γενικότερη αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Μάλιστα, σε ένα από τα τραγούδια μας, υπάρχει, δυστυχώς, άμεση σύνδεση με προσωπικό μας βίωμα.

Τον περασμένο Οκτώβριο δημοσιεύσατε το πρώτο σας single που αναφέραμε και πιο πάνω με τον τίτλο «Έρεβος». Εκτός του ότι μου άρεσε προσωπικά, παρατήρησα ότι πήρε πολύ καλά σχόλια και στο Youtube, αλλά και από τους ακροατές της εκπομπής μας, καθώς το παίξαμε τις πρώτες μέρες που δημοσιεύθηκε. Μιλήστε μας λίγο για το κομμάτι, πως δημιουργήθηκε και πόσο άμεσα μπορούμε να περιμένουμε κάτι καινούριο;

Καταρχάς, θέλουμε να ευχαριστήσουμε και εσάς και τον κόσμο για το τρόπο που αγκαλιάσατε τόσο θερμά το πρώτο μας single, είναι κάτι που μας δίνει την δύναμη να συνεχίσουμε το ταξίδι με ακόμα μεγαλύτερη όρεξη! Το “Έρεβος” λοιπόν αναφέρεται στην εσωτερική αναζήτηση της γαλήνης ενός ανθρώπου, είναι το πρώτο χρονικά κομμάτι που συνθέσαμε, όπου μπορούμε να πούμε πως πήραμε τον χρόνο μας, καθώς θέλαμε συνεχώς να το βελτιώνουμε. Καταλάβαμε κάποια στιγμή πως έχουμε πέσει σε έναν φαύλο κύκλο (επανέρχεται το “Π”) και πως είναι αδύνατον να προσπαθείς να πέτυχεις το τέλειο, πάντα θα υπάρχει μια καινούργια ιδέα!

Στοχεύουμε να δημοσιευθεί σύντομα ακόμα ένα κομμάτι μας, πιθανότατα τέλη Μαρτίου!

Υπάρχει στα πλάνα σας η δημιουργία ενός full length album;

Φυσικά! Μέσα στο 2022 θα έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες ενέργειες για την ολοκλήρωση του δίσκου, που θα αποτελείται από 9 συνθέσεις.

Ποια είναι η συνήθης διαδικασία σύνθεσης νέων τραγουδιών σας;

Μέχρι στιγμής, στα κομμάτια του δίσκου μας, ξεκινάμε με μια βάση, μια ιδέα που προέρχεται κυρίως από τα έγχορδα ή τα πλήκτρα της μπάντας και πάνω σε αυτήν την ιδέα ξεκινάμε σαν σύνολο να ανακαλύπτουμε μουσικά, τα μονοπάτια που μπορεί να μας οδηγήσει. Οι ιδέες είναι αμέτρητες από όλα τα μέλη και για αυτό θα παρατηρήσετε πως οι περισσότερες συνθέσεις μας κυμαίνονται χρονικά από 7 μέχρι και 10 λεπτά! Το τελικό αποτέλεσμα προκύπτει μετά από συμπύκνωση ιδεών ώστε να μην ξεφύγει παραπάνω σε διάρκεια!

Πως σας επηρέασε το όλο πρόβλημα του ιού με τις δύο καραντίνες που περάσαμε τόσο στον προγραμματισμό του συγκροτήματος όσο και προσωπικά σε θέμα έμπνευσης;

Μας επηρέασε αρνητικά σε μεγάλο βαθμό όσον αφορά τον προγραμματισμό! Το γεγονός ότι είμαστε 6 άτομα, ο καθένας με την προσωπική του ζωή, αλλά και το γεγονός πως ο Ηλίας εργάζεται εκτός Αθήνας, δεν μας άφηνε πολλά περιθώρια για back-to-back πρόβες, ειδικά όσο είχαμε τις απαγορεύσεις μετακίνησης. Παρόλα αυτά η έμπνευση και η όρεξη συνέχισε να ξεχειλίζει και ο καθένας μας βελτιώθηκε σε προσωπικό επίπεδο αυτά τα 2 χρόνια, οπότε τα μεγάλα διαστήματα αποχής από πρόβες δεν μας πτόησαν. Καθυστέρησαν ωστόσο σίγουρα την κυκλοφορία του επερχόμενου δίσκου μας.

Υπάρχουν πλάνα για να γίνουν νέες live εμφανίσεις;

Ενάμιση χρόνο μετά την τελευταία μας live εμφάνιση, υπάρχει σίγουρα το πλάνο αλλά και η ανυπομονησία για την επόμενη! Μάλιστα η επιστροφή μας στις live εμφανίσεις έρχεται σύντομα, στις 26 Μαρτίου στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο upstage!

Ποια είναι η άποψή σας για τη στήριξη των ΜΜΕ σε νέα ελληνικά συγκροτήματα;

Ανήκουμε σε ενα χώρο που είναι γεμάτος από φιλόδοξους νέους μουσικούς και όλοι προσπαθούμε να βρούμε τον τρόπο να κάνουμε τα πρώτα μας βήματα και να μοιραστούμε την μουσική μας με τους ακροατές. Υπάρχει μεγάλο μουσικό ταλέντο στην Ελλάδα και διαπιστώνουμε με μεγάλη ευχαρίστηση πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ενδιαφέρονται για την ανάδειξη νέων ελληνικών συγκροτημάτων, όπου με τον τρόπο τους προσπαθούν να μας προωθήσουν στα γνωστά social media, αλλά και σε ιντερνετικούς σταθμούς, στηρίζοντας έτσι την προσπάθεια που κάνουν τα συγκροτήματα. Δυστυχώς στα fm είναι πιο απαισιόδοξα τα δεδομένα.

Πως βρίσκετε την ελληνόφωνη ροκ σκηνή, υπάρχει χώρος για νέα σχήματα να βγουν στο κοινό με ελληνικό στίχο;

Χώρος υπάρχει για όλους, υπάρχουν αξιόλογα νέα ελληνόφωνα ροκ συγκροτήματα, όπου με λίγη βοήθεια απ’ τους παλιούς, οι οποίοι έχουν αφήσει τεράστια κληρονομιά, μπορούν και εκεινοι να εκπροσωπήσουν την ροκ σκηνή. Τα συγκροτήματα, μικρά ή μεγάλα, δεν έχουν να χωρίσουν κάτι μεταξύ τους, όσο μοιράζονται την ίδια όρεξη για την μουσική! Και κάθε νέο συγκρότημα έχει κάτι να πει στον ακροατή, να μοιραστεί τα προσωπικά του βιώματα μέσω της μουσικής.

Τι άλλο επιφυλάσσει το μέλλον για τους Treeπ Into the Void;

Πέρα απ’ την κυκλοφορία του δίσκου μας, έχουμε ήδη ξεκινήσει να δουλεύουμε σε νέο υλικό με τις ιδέες να είναι ήδη αρκετές για να γεμίσουν και δεύτερο δίσκο! Άμεσος στόχος μας, αν φυσικά μας το επιτρέψει και η κατάσταση με τον ιό, είναι η επιστροφή μας στις live εμφανίσεις, καθώς το μεγάλο αυτό διάστημα αποχής μας επηρέασε ψυχολογικά. Δεν υπάρχει ομορφότερο συναίσθημα απ’ την σύνδεση μουσικού και ακροατή σε μια live εμφάνιση!

Πως μπορεί ο κόσμος να ακούσει τραγούδια και που μπορούν να σας βρουν στα social media;

Προς το παρόν υπάρχει διαθέσιμο το single μας “Έρεβος“ στις γνωστές πλατφόρμες YouTube, Soundcloud & Bandcamp. Για πληροφορίες για την μπάντα καθώς και ανακοινώσεις για μελλοντικά live και δημοσίευση τραγουδιών, μπορεί ο κόσμος να μας βρει στο Facebook & Instagram, πληκτρολογώντας το όνομα του συγκροτήματος μας.

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Ευχαριστούμε για την στήριξη στην προσπάθεια μας, μείνετε συντονισμένοι, να προσέχετε τους εαυτούς σας και σύντομα θα έρθουν καλύτερες μέρες για όλους μας! Keep treeπing…

Εμείς να ευχαριστήσουμε πάρα πολύ τους Treeπ Into the Void και ευχόμαστε η επερχόμενη ζωντανή τους εμφάνιση να κυλήσει υπέροχα. Μπορείτε να ακούσετε το Έρεβος εδώ:

The post Συνέντευξη “Treeπ Into The Void” appeared first on anthem.gr.

Έχοντας μεγαλώσει με μουσική από τον εναλλακτικό χώρο, πρέπει να πω πως είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που σήμερα φιλοξενούμε ένα συγκρότημα της alternative underground σκηνής.

Οι Circus Caravan ξεκίνησαν πριν από αρκετά χρόνια και πρόσφατα κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο “Scattered Sketches”.

Ένα πολύ όμορφο άλμπουμ που συνδυάζει ένα μεγάλο πλήθος επιρροών και δημιουργεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Ας δούμε λοιπόν τι μας απάντησαν στις ερωτήσεις μας…

Πότε ξεκίνησαν οι Circus Caravan και από ποιους αποτελούνται σήμερα;

Ξεκινήσαμε το 2013 σιγά σιγά τις πρόβες, με τις πρώτες live εμφανίσεις να πραγματοποιούνται στις αρχές του 2014. Σήμερα είμαστε τρεις του αρχικού σχήματος, Αλέξης Λαγκαδίτης στη φωνή, Βασίλης και Θωμάς Κυρίτσης στις κιθάρες, μαζί με το Χρήστο Κυριακόπουλο στα ντραμς που εντάχθηκε λίγο αργότερα και πιο πρόσφατη προσθήκη το Διονύση Τσιούνη, μπασίστα του συγκροτήματος από το 2018.

Ενδιαφέρον όνομα το Circus Caravan. Ποιος από εσάς το σκέφτηκε και ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτό;

Ήταν μια συνδυαστική ιδέα των Βασίλη και Θωμά, για ένα πρώιμο σχήμα στο οποίο συμμετείχε ο πρώτος, αλλά δεν προχώρησε. Η έμπνευση προέκυψε από το τσίρκο της ταινίας “Big Fish” και τη συνύπαρξη ετερόκλητων καλλιτεχνών, ακροβατών και λοιπών πλασμάτων σε αυτό. Εν τέλει, μας ταίριαξε λόγω των διαφορετικών επιρροών που έχουμε και προσπαθούμε να εντάξουμε στη μουσική μας, αλλά και στη συνεργατική μας λειτουργία.

Ακούγοντας τον πρώτο σας δίσκο, θα έλεγα ότι η μουσική σας παρουσιάζει αρκετές διαφορετικές επιρροές από το χώρο της εναλλακτικής σκηνής. Ποιοι καλλιτέχνες σας έχουν επηρεάσει περισσότερο;

Στη διαδικασία της δημιουργίας αλλά και της ηχογράφησης του δίσκου, μας έχουν επηρεάσει πολλοί διαφορετικοί καλλιτέχνες ανά καιρούς και ίσως να είναι αυτό που στο τέλος δίνει στον ακροατή αυτή την αίσθηση αρμονικής συνύπαρξης ετερογενούς μουσικής, που και εμείς θέλαμε να πετύχουμε. Σίγουρα οι κύριες επιρροές μας που διαφαίνονται και στο άλμπουμ είναι οι Radiohead, Muse, Queens of the Stone Age, Explosions in the Sky.

Ας μιλήσουμε για τον πρώτο σας δίσκο που κυκλοφόρησε το Μάιο με το όνομα Scattered Sketches. Τι εμπειρίες σας άφησε η ηχογράφηση του; Ποιοι είναι οι άνθρωποι που συνέβαλαν στη δημιουργία του άλμπουμ;

Ήταν μια μοναδική εμπειρία. Παρότι είχαμε μια πρότερη γνώση του τι θα πει ηχογράφηση λόγω του EP, αυτή τη φορά το βιώσαμε εντελώς διαφορετικά. Τότε ουσιαστικά τα τραγούδια τα ολοκληρώσαμε κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης, τώρα αυτό δεν ίσχυε.

Αυτή τη φορά τα κομμάτια ήταν ήδη ολοκληρωμένα μέσα από τις πρόβες που κάναμε τον προηγούμενο καιρό και κάποια από αυτά είχαν μάλιστα παιχτεί και σε live εμφανίσεις που κάναμε. Επομένως ξέραμε τι θέλαμε από το καθένα.

Ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε. Σε αυτό το σημείο μπαίνει ο εξωτερικός παρατηρητής, στη προκειμένη περίπτωση ο Dime St που έκανε την ηχοληψία του άλμπουμ, ο οποίος μέσα από τις παρατηρήσεις του έβαλε και τη δική του υπογραφή στο αποτέλεσμα. Αυτή λοιπόν η ανταλλαγή απόψεων είναι που οδήγησε στο αποτέλεσμα που ακούμε σήμερα και για το οποίο είμαστε περήφανοι. Τέλος, μέσα από τη διαδικασία αυτή ο καθένας από μας ζυγίζει και τα όρια του τόσο στο επίπεδο του οργάνου που παίζει όσο και ως προς τις φυσικές του αντοχές, καθώς μπορεί να χρειαστεί να παίξεις το ίδιο μέρος αρκετές φορές μέχρι να πάρεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ποια είναι η στιχουργική θεματολογία του δίσκου σας;

Οι στίχοι των κομματιών δεν ακολουθούν μια συγκεκριμένη θεματολογία και αυτό είναι πιθανότατα αποτέλεσμα του ότι δεν γράφει μόνο ένα μέλος της μπάντας τους στίχους. Είναι ιστορίες μέσα από την καθημερινότητα του καθενός ή μέσα από μια ιστορία που έχει ακούσει ή διαβάσει και τον ενέπνευσε. Είναι εκφράσεις άγχους, ηρεμίας, μελαγχολίας, συναισθημάτων που μας έχουν κατακλύσει. Αυτό φαίνεται και στον τίτλο του album “Scattered Sketches” δηλαδή σκόρπια σκίτσα-ιστορίες που ενώθηκαν κάτω από μια εναλλακτική σκοπιά συνδυάζοντας διαφορετικές μουσικές επιρροές.

Τι διαφορές εντοπίζετε μεταξύ του Scattered Sketches και του πρώτου σας EP με τίτλο Chapter 0 που κυκλοφόρησε πριν από περίπου τρία χρόνια;

Η διαφορά είναι μεγάλη για εμάς σε όλους τους τομείς που χαρακτηρίζουν έναν δίσκο. Η μεγαλύτερη εντοπίζεται στο ότι πλέον είμαστε αρκετά πιο κατασταλαγμένοι ως προς το τι θέλουμε, τις συνθέσεις μας αλλά και ολόκληρη την παραγωγή του δίσκου. Πάντα στην πρώτη δουλειά πηγαίνεις λιγο ψάχνοντας σε όλους τους τομείς, από τα κομμάτια που γράφεις μέχρι και το artwork και το packaging που θα διαλέξεις. Εμείς μάθαμε πράγματα μέσα από αυτή την διαδικασία με αποτέλεσμα να είναι ξεκάθαρο το τοπίο για το πως θα είναι ο πρώτος full-length δίσκος μας. Νομίζουμε αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν θα αλλάζαμε τίποτα σε σχέση με το EP μας. Η συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε και πώς προχωράμε.

Ποια είναι η συνήθης διαδικασία σύνθεσης νέων κομματιών; Πως ξεκινάει το κάθε τραγούδι και πως καταλήγει στην τελική του μορφή;

Συνήθως ξεκινάει από κάποιο riff στη κιθάρα ή κάποια μελωδική γραμμή φωνής με τη συνοδεία ακουστικής κιθάρας (Παλιότερα μπορεί να το κάναμε αυτό και σε πλήκτρα, αλλά βλέποντας ότι δεν μπορούσαμε να το υποστηρίξουμε live, το αφήσαμε). Στη πορεία, όταν βρεθούμε για πρόβα, αυτή η ιδέα παρουσιάζεται στο υπόλοιπο συγκρότημα και αν αρέσει τη χτίζουμε όλοι μαζί. Ο καθένας προτείνει το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί, το συζητάμε και αν τελικά θεωρήσουμε ότι προσφέρει κάτι στο τελικό αποτέλεσμα υιοθετούμε την προσέγγιση, διαφορετικά την αφήνουμε. Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει κάποιος ο οποίος έχει αναλάβει τον ρόλο του δημιουργού. Όλοι είμαστε δυνητικοί δημιουργοί των τραγουδιών που παίζουμε και αυτή είναι η ομορφιά της διαδικασίας της σύνθεσης. Η συνδιαμόρφωση.

Πως ήταν η εμπειρία των ζωντανών εμφανίσεων σε ελληνικά φεστιβάλ όπως το Music Highway Festival μαζί με μεγάλα ονόματα; Θα θέλατε να παίξετε κάποια στιγμή στην Ευρώπη;

Φανταστική! Καταρχάς το Music Highway Festival (Mountain edition) μόνο και μόνο λόγω τοποθεσίας ήταν πολλαπλάσια μαγικό. Το να μοιράζεσαι δε τη σκηνή με τόσο μεγάλα ονόματα είναι κάτι το οποίο δεν περιγράφεται. Είναι ένας συνδυασμός άγχους και ολοκλήρωσης πολύ ιδιαίτερος. Αυτό διαρκεί μέχρι να ανέβεις στη σκηνή, από εκεί και έπειτα όλα εξαφανίζονται και φυσικά όταν η βραδιά τελειώνει και είσαι στον ίδιο χώρο με όλους αυτούς τους καλλιτέχνες, συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει κάτι το μακρινό σε αυτούς και πως και εκείνοι μοιράζονται την ίδια ικανοποίηση με σένα που είσαι πρωτάρης σε τέτοια event.
Από την άλλη, Η Ευρώπη είναι το μεγάλο μας όνειρο. Με την κυκλοφορία του album μας είναι στα πλάνα μας να δοκιμάσουμε κάτι τέτοιο άλλωστε. Θα θέλαμε πολύ να παρουσιάσουμε τη μουσική μας σε ένα κοινό εντελώς διαφορετικό από το δικό μας και να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας απέναντί του. Αν κάποια στιγμή στο μέλλον βρισκόμασταν και σε κάποιο φεστιβάλ θα ήταν το ιδανικό φυσικά!

Με ποιον Έλληνα και με ποιον ξένο καλλιτέχνη θα θέλατε να συνεργαστείτε μελλοντικά;

Και στις δύο περιπτώσεις είναι πολλοί οι καλλιτέχνες που μας έρχονται στο μυαλό για να μοιραστούμε μαζί τους την σκηνή. Στην Ελλάδα θα διαλέξουμε τον Theodore γιατι θεωρούμε ότι η ατμόσφαιρα της δουλειάς του θα ταίριαζε πολύ καλά με την δική μας, θα ήταν ένα ωραίο live. Στο εξωτερικό θα θέλαμε να μοιραστούμε την σκηνή με τον Thom Yorke, με ότι σχήμα αυτός θα ήθελε, είτε solo ειτε με τους Radiohead, αρκεί να είναι μέσα ο Thom Yorke. Το ίδιο ισχύει και για τον Josh Homme και τους Queens of the Stone Age.

Ποια είναι η γνώμη σας για τη στήριξη των ΜΜΕ σε νέα underground συγκροτήματα;

Πιστεύουμε πως σε αυτό το θέμα, τα ΜΜΕ χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Από τη μία υπάρχουν webzines/web radios και γενικά σελίδες οι οποίες ψάχνουν, στηρίζουν και προωθούν την ανεξάρτητη εγχώρια σκηνή. Χωρίς αυτές η αλήθεια είναι, πως δύσκολα οι περισσότεροι καλλιτέχνες του βεληνεκούς μας θα έφταναν σε ένα πιο ευρύ κοινό.

Από την άλλη, υπάρχουν και τα πιο mainstream εκ των οποίων λίγα μπαίνουν στη διαδικασία αναζήτησης και προώθησης νέων καλλιτεχνών. Για παράδειγμα, σε ραδιόφωνα παρατηρείται το φαινόμενο να παίζονται, στο repeat, playlists με τα περισσότερο ακουσμένα κομμάτια των πιο γνωστών και φτασμένων καλλιτεχνών των τελευταίων 30 χρόνων, το οποίο δεν θα το λέγαμε ακριβώς στήριξη προς την underground σκηνή. Αναμφισβήτητα, είναι λογικό αυτοί να είναι το επίκεντρο (έφτασαν εκεί που έφτασαν άλλωστε, λόγω της ποιότητας και του αντίκτυπου που είχαν), αλλά υπάρχει τόσος πολύς χώρος (διαδικτυακός και μη) που θα μπορούσε να συμπληρώνεται και με εναλλακτικές προτάσεις.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα συγκροτήματα της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής;

Μέχρι πρότινος θεωρούσαμε αρκετά φτωχή – ποσοτικά κυρίως – την εγχώρια εναλλακτική σκηνή. Τους τελευταίους μήνες όμως μας δόθηκε η ευκαιρία να τη μελετήσουμε καλύτερα και πλέον πιστεύουμε πως υπάρχουν αρκετές μπάντες και καλλιτέχνες στην Ελλάδα που παράγουν αξιόλογη μουσική, σε βαθμό που όντως να σχηματίζεται “σκηνή”. Μάλιστα, κάνοντας μια απόπειρα να τη χαρτογραφήσουμε, δημιουργήσαμε πρόσφατα τη δική μας indie/alternative playlist στο Spotify, με τίτλο “Mixtape Sessions – Lekka Street”, στην οποία δίνεται μια επαρκής πρώτη επαφή με τους εναλλακτικούς καλλιτέχνες της χώρας. Μπορείτε να τη βρείτε εδώ: https://open.spotify.com/playlist/6U0wuwrJ3dyG606jcxMTzA

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους Circus Caravan; Υπάρχουν ιδέες για επόμενο δίσκο; Υπάρχει πλάνο για συναυλίες σε πόλεις της Ελλάδας όταν ξεκαθαρίσει λίγο η δύσκολη κατάσταση με όσα βιώνουμε;

Το άμεσο μέλλον είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την προώθηση του Scattered Sketches. Εκεί έχουμε συγκεντρώσει όλη μας την ενέργεια. Υπάρχουν ιδέες για καινούρια κομμάτια, κάποιες ως ένα βαθμό δουλεμένες, αλλά προς το παρόν είμαστε επικεντρωμένοι στο νέο μας άλμπουμ. Από το φθινόπωρο κι έπειτα σχεδιάζουμε να πραγματοποιήσουμε live εμφανίσεις στην επαρχία, να παρουσιάσουμε το δίσκο μας σωστά, δηλαδή επί σκηνής. Επίσης, έχουμε σκοπό να επαναλάβουμε το φεστιβάλ μας, το “Mixtape Sessions”, που πέρσι ήταν αρκετά επιτυχημένο, χάρις και την αρωγή των συνεργατικών εγχειρημάτων που συμμετείχαν. Φυσικά, για όλα αυτά πρέπει να κάνουμε υπομονή μέχρι να ξεδιαλύνει το τοπίο.

Που μπορεί ο κόσμος να ακούσει το δίσκο σας και πως θα σας βρει στα social media;

Το Scattered Sketches είναι διαθέσιμο στις περισσότερες online πλατφόρμες: Youtube, Spotify, iTunes, Bandcamp κλπ. Μάλιστα, όποιος θέλει μπορεί να το κατεβάσει δωρεάν από το Bandcamp, στο οποίο, αντίτιμο έχει ο δίσκος μόνο σε φυσική μορφή.

Στα social media δραστηριοποιούμαστε σε Facebook και Instagram.

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Λόγω των συνθηκών, είναι καλή ευκαιρία να αναδειχθούν μικρά και τοπικά καλλιτεχνικά (κι όχι μόνο) δρώμενα. Ας τα αναζητήσουμε λοιπόν στις γειτονιές μας, γιατί όχι και ως συμμετέχοντες / συνδιοργανωτές. Ραντεβού στα φεστιβάλ!

Facebook: https://www.facebook.com/circus.caravan/
YouTube: https://www.youtube.com/c/CircusCaravan
Instagram: https://www.instagram.com/circuscaravan/
Spotify: https://open.spotify.com/artist/6QO4CUbFhgFAbdIZG5s1qo
Bandcamp: https://circuscaravanband.bandcamp.com/

The post Συνέντευξη “Circus Caravan” appeared first on anthem.gr.

Τα τελευταία χρόνια έχω ανακαλύψει πως στην Ελλάδα ανθίζει η σκηνή του post-rock και post-metal και πολλά συγκροτήματα έχουν βγάλει κυκλοφορίες, οι οποίες δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν σε σχέση με αντίστοιχες δουλειές του εξωτερικού τόσο από θέμα παραγωγής όσο και από θέμα σύνθεσης.

Ένα εξ αυτών είναι οι Egoera που πριν από ένα περίπου μήνα κυκλοφορήσαν τον πρώτο τους δίσκο “Fortuna” και η αλήθεια είναι πως με συνεπήρε από την πρώτη στιγμή.

Instrumental album με πολύ όμορφες ιδέες, ορχηστρικά μέρη, καταπληκτικές συνθέσεις, το οποίο συνολικά με γέμισε με πολλά συναισθήματα όπως κάθε καλό post-rock album.

Χωρίς υπερβολή τo Rojava είναι μεταξύ των αγαπημένων μου συνθέσεων που άκουσα στην περίοδο της καραντίνας.

Είμαι λοιπόν πολύ χαρούμενος που μίλησα με τους Egoera τόσο για το Fortuna όσο και για την πορεία και τα πλάνα τους και εκείνοι απάντησαν σε όλες τις ερωτήσεις μου.

Πείτε μας δυο λόγια για τους Egoera. Πως σχηματίστηκαν και από ποιους αποτελείται σήμερα το συγκρότημα;

Γνωριστήκαμε το 2007 κάπου στην Πελοπόννησο, όπου και ξεκινήσαμε να παίζουμε μουσική σαν συγκρότημα με διαφορετικό lineup και είδος από ότι τώρα, αλλά και με τους τρεις μας στο σχήμα.
Στις αρχές του 2013 δημιουργήθηκαν οι Egoera από τους τρεις μας και από τον φίλο μας τον Γιώργο που έπαιζε κιθάρα και πλαισίωνε τα κομμάτια με samples και programming. Στην πορεία οι μουσικοί μας δρόμοι χώρισαν κι έτσι το σχήμα είναι πλέον τριμελές.

Το συγκρότημα αποτελείται από τους:

• Βλάσης Κωτσοβίλης – Κιθάρες
• Γιάννης Καΐτσας – Τύμπανα
• Γιάννος Κωτσοβίλης – Μπάσο

Τι σημαίνει το όνομα σας;

Με την πρώτη ματιά, μπορεί να πει κανείς ότι είναι σύνθετη λέξη, ego και era, δηλαδή η εποχή του εγώ. Στη πραγματικότητα όμως “Egoera” σημαίνει “κατάσταση” στη βασκική γλώσσα. Την πρώτη ερμηνεία δεν την ακυρώνουμε, γιατί είναι μία μεγάλη αλήθεια.

Πως δημιουργήθηκε η ανάγκη για ένα σχήμα που θα παίζει post-rock και ποιοι καλλιτέχνες έχουν αποτελέσει επιρροές σας;

Προέκυψε από την πορεία που έχουν τα ακούσματα μας μέσα στο χρόνο. Έχουμε πειραματιστεί και με άλλα είδη μουσικής, βρίσκουμε όμως το post-rock, όντας πολύ ατμοσφαιρικό και ποιητικό, να μας ταιριάζει καλύτερα.

Σίγουρα από τις πρώτες μπάντες που μας επηρέασαν πολύ είναι οι If These Trees Could Talk και οι Audrey Fall. Μετά ακολούθησαν οι God Is an Astronaut, οι Sleepmakeswaves αλλά και πολλές ακόμη, γνωστές και μη, μπάντες του είδους.

Στις 30 Απριλίου κυκλοφόρησε το πρώτο σας άλμπουμ Fortuna, το οποίο βρήκα ομολογουμένως εξαιρετικό. Θα ήθελα να μας πείτε λίγο πως νιώθετε σχετικά με την κυκλοφορία, καθώς και τους ανθρώπους που σας βοήθησαν σε αυτήν την προσπάθεια.

Ευχαριστούμε πολύ!

Είναι μεγάλο βήμα για εμάς το release του δίσκου. Τα κομμάτια αυτά τα έχουμε δουλέψει χρόνια και έχουν ωριμάσει μέσα μας. Είναι πολύ συγκινητικό να τα βλέπουμε να παίρνουν τη μορφή ενός άλμπουμ. Νιώθουμε πλέον ότι μπορούμε να μοιραστούμε ένα κομμάτι μας με τον έξω κόσμο και αυτό είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμα που μπορεί να έχει ένας καλλιτέχνης για τον εαυτό του.

Οι άνθρωποι που βοήθησαν είναι πολλοί και διάφοροι, από τους κοντινούς μας φίλους που μας στήριξαν στην όλη προσπάθεια, φίλους που ήρθαν στην ηχογράφηση ή μας έδιναν το feedback τους, μέχρι τους μουσικούς που συμμετείχαν στον δίσκο αλλά και τους ανθρώπους που επιμελήθηκαν το εικαστικό κομμάτι. Όλοι συνέβαλαν σε ένα τελικό αποτέλεσμα για το οποίο είμαστε περήφανοι και χαρούμενοι.

Μεγάλο στήριγμα βέβαια ήταν και συνεχίζει να είναι ο παραγωγός μας Άλεξ Μπόλπασης από τον οποίο μάθαμε και μαθαίνουμε ακόμη πολλά πράγματα. Για εμάς είναι κάτι περισσότερο από παραγωγός.

Τι εμπειρίες σας άφησε η ηχογράφηση στο στούντιο;

Η όλη παραγωγή του δίσκου ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Πολλά πράγματα τα μάθαμε στην πορεία. Συναντήσαμε ανθρώπους με μεγάλη εμπειρία στην underground σκηνή και πήραμε πολλά από αυτούς.

Δεν είναι κάτι απλό του τύπου μπαίνω στο στούντιο, ηχογραφώ και τέλος. Η διαδικασία ξεκίνησε με πρόβες που κράτησαν κάποιους μήνες με σκοπό τη βελτίωση των κομματιών και την προετοιμασία μας. Ακολούθησε η ηχογράφηση σε διάφορα στούντιο αναλόγως το αποτέλεσμα που θέλαμε εμείς και ο Άλεξ. Ήθελε αρκετό χρόνο και υπομονή. Ήταν η πρώτη φορά που κάναμε κάτι τέτοιο.

Πρόκειται για ένα ταξίδι με πολλές στάσεις και είναι ανατριχιαστικό να βλέπεις τα κομμάτια σου να περνούν μέσα από διάφορα στάδια και να παίρνουν σχήμα. Ανυπομονούμε να το ξανακάνουμε.

Πως αποφασίσατε ο δίσκος να είναι 100% instrumental; Το έχω παρατηρήσει από αρκετά post-rock σχήματα αυτό. Έχετε στο πλάνο να βγάλετε τραγούδια με φωνητικά σε κάποια επόμενη κυκλοφορία;

Είναι μεγάλη πρόκληση για μία μπάντα να κρατήσει το ενδιαφέρον του ακροατή χωρίς φωνητικά. Δεν τα απορρίπτουμε όμως. Μας αρέσουν οι πειραματισμοί. Μία ωραία αναφορά είναι το A Gallant Gentleman των We Lost The Sea.

Στην ουσία δεν ήταν μία απόφαση, έτσι μας βγήκε. Δεν είμαστε δογματικοί, τύπου παίζουμε το x είδος χωρίς να ξεφεύγουμε ούτε ίντσα από αυτό. Είναι περισσότερο θέμα έκφρασης. Αν δούμε ότι σε ένα κομμάτι ταιριάζουν τα φωνητικά, ή αν γράψουμε στίχους που κρίνουμε ότι ταιριάζουν σε αυτό που θέλουμε να βγάλουμε, δεν θα διστάσουμε να τα εντάξουμε.

Μου έκανε εντύπωση το εξώφυλλο του δίσκου. Dark, σχεδόν noir χρωματική παλέτα, σε προϊδεάζει για το περιεχόμενο του. Πως το επιλέξατε;

Το εξώφυλλο είναι φωτογραφία από ένα ψαροχώρι στη Σενεγάλη. Ένας φίλος μας ο Μάνος, παίρνει κάθε τόσο τη φωτογραφική μηχανή του και κάνει μεγάλα ταξίδια αλλάζοντας ήπειρο. Θέλαμε να έχουμε κάτι “ζωντανό” και απτό. Κάτι που να αποτυπώνει μία καθημερινότητα. Η καθημερινότητα δεν είναι πάντα ρόδινη, κρύβει όμως πάντα πολλή ενέργεια, δυναμισμό και αγώνα για ζωή, όπως και η φωτογραφία!

Ένα πολύ ενδιαφέρον κομμάτι, το Alyeska εμπεριέχει βιολιά, μία μίξη που τη βρίσκω πάντα ενδιαφέρουσα. Θα θέλατε να έχετε τέτοιου είδους ορχηστρικά μέρη σε επόμενα κομμάτια;

Τα ορχηστρικά μέρη πάντα τα φανταζόμαστε όταν γράφουμε μουσική. Είναι τέτοια η φύση του είδους. Μας αρέσει να σκεφτόμαστε μελωδίες με βιολιά, βιόλες, κόντρα μπάσα και πνευστά. Ναι, έχουμε σκοπό και θέλουμε να εντάξουμε περισσότερα τέτοια μέρη στο μέλλον. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να συνεργαστούμε και με κάποια ορχήστρα.

Ποια είναι η διαδικασία με την οποία γράφετε τραγούδια; Πως ξεκινάτε και πως παίρνει κάθε κομμάτι την τελική του μορφή;

Το να γράψεις μουσική δεν είναι εύκολο πράγμα και σίγουρα δεν μπορείς να είσαι πάντα δημιουργικός. Δοκιμάζουμε διάφορους τρόπους. Τζαμάρουμε χωρίς σχέδιο και στη συνέχεια μαζεύουμε ότι μας αρέσει και χτίζουμε πάνω του. Χρησιμοποιούμε αναφορές από άλλα μουσικά κομμάτια που μας αρέσουν. Δοκιμάσαμε να γράψουμε ένα κομμάτι μέσα σε ένα διήμερο εξόρμησης στο χωριό, κι έτσι προέκυψε το Rojava. Κάθε τρόπος έχει και τη χάρη του.

Η underground post-rock σκηνή στη χώρα μας έχει ανέβει αρκετά. Ποια είναι η γνώμη σας για τα συγκροτήματα του χώρου;

Το επίπεδο έχει ανέβει πολύ. Τα συγκροτήματα του χώρου επενδύουν πολλά στη μουσική τους, σε όλους τους τομείς. Αποτέλεσμα αυτού η Ελλάδα να υπάρχει στον παγκόσμιο χάρτη της post-rock σκηνής με σημαντική κληρονομιά.

Ποια είναι η άποψή σας για τη στήριξη των ΜΜΕ σε νέα συγκροτήματα;

Τα ΜΜΕ λειτουργούν σαν γέφυρα ανάμεσα στην μπάντα και στον έξω κόσμο. Κάθε μπάντα είτε γνωστή είτε άσημη, θα πρέπει να έχει ίσες ευκαιρίες για προβολή, κι αυτό είναι κάτι που τα ΜΜΕ μπορούν να υποστηρίξουν.

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους Egoera;

Αν εξαιρέσουμε ότι βρισκόμαστε στη μέση μιας πανδημίας!

Στο κοντινό μέλλον ελπίζουμε να κάνουμε συναυλίες για την παρουσίαση και την προώθηση του δίσκου. Στο μακρινό μέλλον, ελπίζουμε να συνεχίσουμε αυτό που κάνουμε, να πειραματιστούμε ακόμη περισσότερο και να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε τον επόμενο δίσκο.

Πως μπορεί ο κόσμος να ακούσει το δίσκο σας και πως μπορούν να σας βρουν στα social media;

Ο δίσκος υπάρχει διαθέσιμος σε CD και digital μορφή στην Βandcamp ιστοσελίδα μας, αλλά και σε όλες τις streaming υπηρεσίες, μερικές από τις οποίες είναι:

YouTube
Spotify
Apple Music

O κόσμος μπορεί να μας βρει μέσω της επίσημης ιστοσελίδας μας και στα παρακάτω μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

Facebook
Instagram
Twitter

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Να είμαστε δημιουργικοί, να μην χάνουμε τον ανθρωπισμό μας και να είμαστε αλληλέγγυοι, ειδικά σε περιόδους κρίσης.

The post Συνέντευξη “Egoera” appeared first on anthem.gr.

Αν υπάρχει κάτι που μου αρέσει πολύ, αυτές τις ημέρες, σαν μουσική πρόταση και άποψη είναι συγκροτήματα, τα οποία αποτελούνται από σχετικά νεαρά στην ηλικία μέλη, τα οποία όμως με μια εξαιρετική ωριμότητα αναμιγνύουν το σύγχρονο ήχο με ακούσματα από αρκετά παλαιότερες δεκαετίες.

Αυτό κάνουν και οι The BuzzDealers με το ντεμπούτο τους “Blooming”, έναν πάρα πολύ καλό δίσκο με blues επιρροές, ρετρό αισθητική, rock n’ roll περάσματα και καταφέρνει να σε κερδίσει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο τραγούδι.

Είναι το άλμπουμ που ηχητικά οι 70s Led Zeppelin συναντούν τους Black Keys των early 10s και δίνουν ένα 100% feelgood, διασκεδαστικό αποτέλεσμα που θα βάλεις να ακούσεις αρκετές φορές.

Μιλήσαμε λοιπόν με τα μέλη του συγκροτήματος σχετικά με τους ίδιους, τις επιρροές τους, αλλά και τον πρώτο τους δίσκο και εκείνοι απάντησαν σε όλες τις ερωτήσεις μας.

Πότε σχηματίσατε τους “The BuzzDealers” και ποιο είναι το line-up σας;

Ξεκινήσαμε να παίζουμε μουσική όλοι μαζί στις αρχές του 2015 και το line-up μας είναι:

• Ζαννής Ψιλόπουλος (Φωνητικά)
• Αποστόλης Κυτέας (Κιθάρα)
• Αλεξ Αργυρός (Κιθάρα)
• Θανάσης Γεωργάκης aka Βούδας (Drums)

Έχω παρατηρήσει ότι αρκετά νέα σχήματα αποτίουν τον δικό τους φόρο τιμής στη μουσική παλαιότερων δεκαετιών. Πώς αποφασίσατε να ξεκινήσετε ένα συγκρότημα που θα είχε μια ρετρό χροιά στον ήχο του;

Η αλήθεια είναι ότι δεν νιώθουμε ότι μας αντιπροσωπεύει τόσο ο χαρακτηρισμός ρετρό γιατί ναι μεν η βάση μας έχει πάρα πολλά στοιχεία από το rock and roll και τα blues των 60’s γιατί είναι είδη που αγαπάμε όλοι μας σε μεγάλο βαθμό αλλά θέλουμε να υπάρχει και το σύγχρονο στοιχείο σαν αισθητική γιατί θεωρούμε ότι το ροκ συνεχίζει να εξελίσσεται και αυτό είναι που μας εξιτάρει περισσότερο! Οπότε σε καμία περίπτωση το ρετρό δεν είναι αυτοσκοπός για εμάς αλλά καταλαβαίνουμε και τους λόγους που κάποιος παίρνει σε μεγάλο βαθμό και αυτή την αισθητική από την μπάντα.

Ποιοι παλιότεροι και ποιοι σύγχρονοι καλλιτέχνες σας έχουν επηρεάσει περισσότερο;

Από παλιότερους (Jimi Hendrix, Beatles, The Sonics, Iggy Pop, Muddy Waters, Buddy Guy, Led Zeppelin) και από σύγχρονους (All them witches, Gary Clark Jr , Queens of the stone age, Arctic monkeys) και αυτά είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Φέτος το Φεβρουάριο βγάλατε τον πρώτο σας δίσκο με το όνομα “Blooming”. Θα ήθελα να μας μιλήσετε λίγο για τη διαδικασία της ηχογράφησης και τους ανθρώπους που συνέβαλλαν στην προσπάθεια αυτή.

H ηχογράφηση του πρώτου μας δίσκου ήταν πολύ σημαντική εμπειρία για εμάς ξεκινήσαμε με την προπαραγωγή με τον Αλεξ Μπόλπαση που είναι και ο παραγωγός του δίσκου βάζοντας κάτω όλο το υλικό που είχαμε και τις ιδέες ώστε να δέσουν όλα τα κομμάτια και να δούμε που θέλουμε να κατευθυνθούμε στο ύφος και την αισθητική του δίσκου. Από εκεί και πέρα Master έγινε από τον ξακουστό Nick Townsend (Costa Mesa, California) και φυσικά να αναφέρουμε και 2 πρόσωπα που συνέβαλαν μουσικά στον δίσκο. Η Σοφία Καμηνα με τα υπέροχα δεύτερα φωνητικά της και ο Johny Matto που ηχογράφησε τη τρομπέτα στο Pretty Maze και έδωσε μια άλλη πνοή στο κομμάτι.

Τι εμπειρίες άφησε στο συγκρότημα η ηχογράφηση και κυκλοφορία του “Blooming”;

Μας αφήνει με τις εμπειρίες από μέρες γεμάτες μουσική τις οποίες ήδη νοσταλγούμε κατά κάποιο τρόπο! Η κυκλοφορία μας γεμίζει χαρά και ενθουσιασμό γιατί είναι κάτι που το περιμέναμε καιρό να συμβεί!

Ποια είναι η στιχουργική θεματολογία του ντεμπούτου σας;

Είναι κυρίως θέματα που μας απασχολούν, το συναίσθημα για τη μουσική καθαυτή και αρκετός παραλληλισμός.

Πως ξεκινάνε οι ιδέες σας για τη σύνθεση νέων τραγουδιών και πως αναπτύσσονται στο τελικό αποτέλεσμα;

Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος όταν συνθέτουμε ένα τραγούδι. Συνήθως ξεκινάμε από κάποια αρχική ιδέα που φέρνει ένας από εμάς στην πρόβα και όλοι μαζί βρίσκουμε που μπορεί να φτάσει αυτό. Κάποιες άλλες φορές ξεκινάει τελείως αυθόρμητα ενώ ήδη τζαμάρουμε. Πάνω στον αυτοσχεδιασμό δηλαδή βγαίνει κάποια φράση που μας κεντρίζει το ενδιαφέρον οπότε και χτίζουμε σε αυτή!

Σε επόμενο δίσκο υπάρχουν καινούριες μουσικές ιδέες που θα θέλατε να ενσωματώσετε στον ήχο σας;

Ναι, αυτό είναι κάτι που σίγουρα μας προσελκύει καλλιτεχνικά και μας κεντρίζει το ενδιαφέρον! Το να προσθέτουμε καινούρια στοιχεία στις συνθέσεις μας και να μπορούμε να τα φιλτράρουμε, ας το πούμε έτσι, στην αισθητική που θέλουμε να συνθέσουμε είναι πολύ ευχάριστο για εμάς και μας εκφράζει απόλυτα οπότε σίγουρα θα το τολμήσουμε!

Υπάρχει κάποιο τραγούδι που σας αρέσει περισσότερο να παίζετε στις ζωντανές σας εμφανίσεις;

Το όμορφο σε αυτό που αναφέρεις είναι ότι κάθε τραγούδι μπορεί να έχει διαφορετική αίσθηση σε κάθε live! ’Έχουμε και τις αδυναμίες μας για κάποια τραγούδια ο καθένας μας αλλά πιστεύω για όλους μας το ‘Sex Me’ κάθε φορά έχει κάτι το ξεχωριστό και είναι πάντα μια πολύ όμορφη εμπειρία να το παίζουμε ενώ είναι και πολύ έντονη επίσης η αλληλεπίδραση που νιώθουμε ότι έχει με το κοινό. Αυτό είναι το πιο όμορφο στοιχείο πιστεύω!

Ποια είναι η άποψη σας για τη στήριξη των ΜΜΕ σε νέα σχήματα όπως εσείς;

Αν εννοούμε Rock- culture sites τότε υπάρχει στήριξη και καλή συνεργασία για όλα τα level αναγνωσιμότητας, αν όμως μιλάμε για μεγαλύτερα από θέμα εύρους και θεματολογίας ΜΜΕ, θα λέγαμε πως πολύ κακώς δεν δίνουν την παραμικρή σημασία στην ελληνική σκηνή και προτιμούν να προβάλουν σκουπίδια, λουμπενισμό και κυρίως φόβο.

Τι γνώμη έχετε για την ελληνική rock σκηνή;

Την καλύτερη, πραγματικά! Σε σημείο που θεωρούμε ότι κάποια συγκροτήματα αδικούνται με τις εδώ συνθήκες .Αυτό που μας χαροποιεί πάντως είναι ότι η ελληνική σκηνή είναι γνωστή και χαίρει τον σεβασμό όσων ασχολούνται με τη rock μουσική και στο εξωτερικό!

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους “The BuzzDealers”, αφού τελειώσει αυτή η ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση που ζούμε;

Ελπίζουμε να τελειώσει σύντομα όλο αυτό γιατί είναι μια πολύ δύσκολη εποχή για όλους και ιδιαίτερα για αυτούς που είναι στον τομέα της υγείας! Όταν υπάρχει επιτέλους η δυνατότητα, θα επαναπρογραμματίσουμε την περιοδεία μας για την προώθηση του “Blooming”. Επιπλέον είναι στα σκαριά και η κυκλοφορία του σε βινύλιο!

Πως μπορεί να επικοινωνήσει ο κόσμος μαζί σας;

Είμαστε σε όλα τα προφανή μέσα επικοινωνίας όπως:

Facebook
Instagram

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Η μουσική αυτήν την περίοδο είναι από τις καλύτερες συντροφιές. Αν θέλετε να ανακαλύψετε το δικός μας Rock n Roll:

Blooming στο Bandcamp
Blooming στο Youtube

Σας ευχαριστούμε πολύ.

Από την πλευρά μας να ευχαριστήσουμε και εμείς τους The BuzzDealers και να σας ευχηθούμε καλή ακρόαση στο ντεμπούτο τους.

The post Συνέντευξη “The BuzzDealers” appeared first on anthem.gr.

Πριν από λίγο καιρό γνώρισα τη μουσική των Spinners, ακούγοντας τον τελευταίο τους δίσκο, το Operation: Breakout.

Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο άλμπουμ καλοπαιγμένου punk διανθισμένο με indie και post-hardcore στοιχεία, το οποίο προτείνω ανεπιφύλακτα.

Από ενδιαφέρον άκουσα και την υπόλοιπη δισκογραφία του συγκροτήματος προκειμένου να αντιληφθώ την εξελικτική τους πορεία και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το τελευταίο τους πόνημα είναι και η κορυφαία τους δουλειά.

Μετά χαράς λοιπόν συνομιλήσαμε με τους Spinners σχετικά με το Operation: Breakout και τους ίδιους ως συγκρότημα και εκείνοι απάντησαν σε κάθε μας ερώτηση.

Από ποιους αποτελούνται σήμερα οι Spinners; Μιλήστε μας για τη μέχρι τώρα πορεία και δισκογραφία σας.

Τα μέλη της μπάντας είναι: Παναγιώτης – Κιθάρα, Φωνή, Γιάννης – Μπάσο, Φωνητικά, Χρήστος – Τύμπανα. Έχουμε κυκλοφορήσει 4 δίσκους και ένα E.P όλα σε δική μας παραγωγή. Ο πρώτος δίσκος κυκλοφόρησε το 2011. Όλοι οι δίσκοι είναι Self-Released εκτός του Operation: Breakout που είχαμε και την στήριξη της Sideshow Records. Κάθε δίσκος για εμάς σηματοδοτεί ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και τις εμπειρίες που είχαμε μέσα σε αυτό. Αυτό οφείλεται βέβαια και από τις αλλαγές στη θέση του μπάσου που σχεδόν είχε κάθε φορά η μπάντα ανάμεσα στις κυκλοφορίες.

Πως προέκυψε το όνομά σας και ποιος ήταν πίσω από τη σύλληψή του;

Παναγιώτης: Ήταν δική μου ιδέα την είπα στα παιδιά και άρεσε σε όλους. Δεν σημαίνει κάτι ιδιαίτερο.

Με ποια θέματα καταπιάνεστε στιχουργικά και τι εξελίξεις προέκυψαν στη στιχουργική σας θεματολογία από τότε που ξεκινήσατε μέχρι σήμερα;

Τα θέματα μας κυρίως είναι κοινωνικοπολιτικά με σαρκαστική διάθεση. Πολλά κομμάτια έχουν και το προσωπικό χαρακτήρα βέβαια. Τα τελευταία χρόνια συμμετέχουμε όλοι στις ιδέες των στίχων και αυτό είναι πολύ καλό.

Κινούμενοι σε ένα χώρο μεταξύ του punk, του indie, αλλά και του post-hardcore ποια συγκροτήματα έχουν αποτελέσει επιρροές σας; Θα μπορούσε ο κάθε ένας της τριάδας να ονομάσει ένα άλμπουμ που τον έχει επηρεάσει περισσότερο καλλιτεχνικά;

Παναγιώτης: Husker Du – Zen Arcade
Γιάννης: Nirvana – Nevermind
Χρήστος: Screaming Trees – Dust

Πάμε στον τελευταίο σας δίσκο με το όνομα Operation: Breakout που κυκλοφόρησε στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς. Όντας ιδιαίτερα ενεργοί δισκογραφικά τα τελευταία χρόνια, τι εμπειρίες σας άφησε η ηχογράφηση και ποιοι ήταν οι συντελεστές πίσω από αυτό;

Αυτός ο δίσκος μας έκανε να πιστέψουμε πιο πολύ σε εμάς. Είμασταν όλοι πολύ δημιουργικοί εκείνη την περίοδο και θέλαμε να αποτυπώσουμε αυτό που κάναμε. Κάποια κομμάτια τα γράψαμε λίγο καιρό πριν γίνει η τελική ηχογράφηση. Μάθαμε πολλά από αυτόν τον δίσκο και για αυτό είναι ο αγαπημένος μας. Οι συντελεστές ήταν κυρίως φίλοι μας που μας βοήθησαν αρκετά στο να βγει σωστά το αποτέλεσμα.

Ακούγοντας και τις προηγούμενες κυκλοφορίες σας, θα έλεγα ότι το Operation: Breakout έχει πετύχει την καλύτερη χημεία μεταξύ των διαφορετικών ήχων και ειδών που αφομοιώνετε στη μουσική σας. Τι διαφορετικό έχει για εσάς σε σχέση με τους προκατόχους του;

Παναγιώτης: Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι η μπάντα έχει ωριμάσει αρκετά κ συνεπώς οι ιδέες μας γίνονται πιο συγκεκριμένες για το τελικό αποτέλεσμα. Σημαντικό ρόλο βέβαια έπαιξε σε αυτό και η έλευση του Γιάννη στο συγκρότημα που είναι κοντά στα ακούσματα και τις επιρροές της μπάντας, αλλά και το κλίμα πλέον είναι πολύ καλύτερο οργανωτικά και σε άλλα πράγματα.

Το όνομα του δίσκου μου θύμισε αρκετά το Operation: Mindcrime των Queensrÿche. Πως το εμπνευστήκατε και τι σημαίνει για εσάς;

Παναγιώτης: Το όνομα αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή. Είχε ο καθένας μας κάποιες ιδέες αλλά επικράτησε αυτή από το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου. Για μένα σημαίνει η αλλαγή, το νέο ξεκίνημα, η απόδραση από την μιζέρια.

Πως ξεκινάτε το γράψιμο καινούριων τραγουδιών για κάθε δίσκο; Πως αρχίζουν οι ιδέες και τι σχέση έχουν με το τελικό αποτέλεσμα;

Συνήθως όλα ξεκινούν από κάποια ιδέα που έχει κάποιος. Τζαμάρουμε πολύ για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα που είμαστε όλοι ικανοποιημένοι.

Πως είναι η εμπειρία ενός ελληνικού συγκροτήματος να περιοδεύει στην Ευρώπη; Σε ποιες χώρες έχετε παίξει και τι διαφορές παρατηρήσατε σε σύγκριση με το ελληνικό κοινό;

Βασικά το να περιοδεύει μία μπάντα δεν είναι κάτι εύκολο. Απαιτεί πολλές θυσίες και υπομονή. Εμάς μας έκανε καλό αυτό πάντως. Όλη αυτή η εμπειρία είναι που σου μένει για πάντα. Το κοινό πάνω κάτω είναι το ίδιο στα Βαλκάνια με το δικό μας. Οι χώρες που παίξαμε είναι Ρουμανία, Σερβία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, Κόσοβο, Σκόπια, Ουγγαρία κ.α.

Έχοντας μοιραστεί τη σκηνή με μεγάλα ονόματα του χώρου όπως οι Last Drive και οι Deus X Machina θα θέλατε να συνεργαστείτε σε επόμενο δίσκο με κάποιο μέλος ελληνικού ή ξένου συγκροτήματος που έχετε γνωρίσει;

Συνήθως σε κάθε δίσκο συνεργαζόμαστε με μέλη από άλλες ελληνικές μπάντες γνωστές και μη. Με κάποιον από το εξωτερικό δεν έχουμε ακόμα συνεργαστεί για κάποιο δίσκο αλλά σίγουρα είναι πολλοί αυτοί πού θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί τους.

Ποια είναι η γνώμη σας για τη στήριξη των ΜΜΕ σε underground σχήματα όπως εσείς;

Σημαντική. Μας βοηθάει αρκετά στο να κάνουμε γνωστή τη δουλειά μας σε ανθρώπους που ίσως να ενδιαφέρονται να ακούσουν τη μουσική μας.

Πως βρίσκετε την ελληνική punk-hardcore σκηνή;

Έχουμε απίστευτα καλές μπάντες…

Τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους Spinners; Ιδιαίτερα αφού τελειώσει η δύσκολη φάση που περνάμε, έχετε στο πλάνο να κάνετε συναυλίες και να δουλέψετε νέο υλικό;

Σίγουρα κάποια στιγμή θέλουμε να παρουσιάσουμε τον τελευταίο δίσκο που λόγω των μέτρων αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε. Τώρα θα κλειστούμε στο στούντιο και θα γράψουμε νέα κομμάτια που ίσως μπουν σε κάποια μελλοντική κυκλοφορία.

Πως μπορεί να ακούσει ο κόσμος το δίσκο και πως μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σας;

Στη σελίδα μας στο Bandcamp υπάρχει όλη η δισκογραφία μας όπου μπορεί κάποιος να την ακούσει ελεύθερα. Μπορεί βεβαίως να αγοράσει ότι θέλει και από εκεί. Μπορεί κάποιος να μας βρει εύκολα και στη σελίδα μας στο Facebook ή να στείλει mail στο: spinners222@gmail.com.

Ένα μήνυμα για τους αναγνώστες του anthem.gr;

Μείνετε ασφαλείς αλλά όχι μουδιασμένοι.

Μπορείτε να ακούσετε το Operation: Breakout και να στηρίξετε τους Spinners στο Bandcamp.

The post Συνέντευξη “Spinners” appeared first on anthem.gr.

Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές, τόσο στην εκπομπή όσο και σε άρθρα στη σελίδα μας, είμαστε φαν του ποιοτικού hip hop. Οι DbS είναι ένα από τα συγκροτήματα που πραγματικά χαιρόμαστε να ακούμε. Τον Παναγιώτη τον γνώρισα πριν από μερικά χρόνια και παρακολουθώ με ενδιαφέρον το project τους, το οποίο είναι πολλά υποσχόμενο!

Το Crew μας οι Disappointed by society, αποτελείται από τον Ανεπίδεκτο Μαθητή και τον Νeφalem a.k.a. Θάνο Μάστορα και Παναγιώτη Γεωργόπουλο. Το όνομα των D.B.S. ήταν κοινή έμπνευση και από τους δύο μας, θέλοντας να ερμηνεύσουμε με τον δικό μας τρόπο την προσπάθεια και τη δυνατότητα έκφρασης η οποία στηρίζεται μέσα από τη ραπ μουσική.

Το όνομα σημαίνει ”απογοητευμένοι από την κοινωνία ” και εκφράζει την ανάγκη και σημασία της έκφρασης των συναισθημάτων!! Καταλήξαμε στο όνομα αυτό, διότι εξέφραζε πλήρως τους στχους που είχαμε ήδη γράψει προτού καν δημιουργηθεί το crew.

Το σχήμα μας κατατάσσεται στη χιπ χοπ κουλτούρα, στο κίνημα δηλαδή του χιπ χοπ και πιο συγκεκριμένα σε ένα από τα τέσσερα του στοιχεία που είναι η ραπ μουσική.

Όσον αφορά τη θεματολογία των στίχων μας, έχουν περιεχόμενο που αφορά βιώματα, καταστάσεις που έχουμε ζήσει και τη δική μας οπτική στα γεγονότα που συμβαίνουν στη καθημερινότητα μας είτε πολιτικά είτε κοινωνικά!

Ανεπιδεκτος μαθητής: Εγώ θα ήθελα να συνεργαστώ, με τον 12ο Πίθηκο και τον Sonqo Pura από την επαγγελματική ραπ σκηνή και με ανερχόμενα -όπως εμείς -τσακάλια, όπως είναι ο Vita, οι Εκλεκτοί a.k.a. klkt και οι BFR – Back For Revenge.

Nefalem: Θα ήθελα να συνεργαστώ με Above the Hood, ειδικά με Smuggler και Long3, καθώς και με ΦΒΣ, γιατί παρακολουθώ την καριέρα τους από την εποχή των Bong Da City.

Μέχρι Μάρτιο του 2020 σχεδιάζουμε την κυκλοφορία ενός EP με έξι κομμάτια σύνολο. Ο τίτλος του θα είναι Don’t Be Satisfied. Εν τω μεταξύ, θα ανέβουν και άλλες δουλειές από Α.Μ. Το επόμενο από κοινού project θα ανέβει στις 23/07 με τίτλο Φλεγόμενο Άτι (σημείωση: πριν την ανάρτηση της συνέντευξης). Είναι ένα από τα κομμάτια του EP και πραγματεύεται το περιστατικό των πυρκαγιών στο Μάτι πριν από ακριβώς έναν χρόνο.

Στις 20/07 ήταν η τελευταία για φέτος ζωντανή εμφάνιση. Έγινε στο πλαίσιο μιας σειρά από Open mics events, όπου συμμετείχαμε με πολλούς άλλους νέους καλλιτέχνες. Για την ώρα δεν υπάρχει κάποια άλλη προγραμματισμένη εμφάνιση.

Η ανταπόκριση του κοινού τόσο στις εμφανίσεις καθώς και στα social media μέχρι τώρα ήταν πολύ θερμή.

Να κυνηγήσουν τα όνειρα τους! Αν αγαπάνε τη ραπ μουσική να προσπαθήσουν να βελτιωθούν και να εξελιχθούν στο επίπεδο που επιθυμούν! Να μην τα παρατήσουν, όσο απογοητευμένοι κι αν νιώθουν. Όποιος πάλεψε δεν έχασε ποτέ!

Πρώτα απ’όλα είναι αδιαμφισβήτητη η συνεισφορά της underground σκηνής στην Rap ανά τα χρόνια. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Hip Hop στην Ελλάδα. Βέβαια underground δεν σημαίνει απαραίτητα old school. Πολλοί συγχέουν τους δύο αυτούς όρους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους πως υπάρχουν πολλά νέα είδη μουσικής, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε underground κομμάτια ανάλογα με το περιεχόμενο των στίχων τους. Όπως και να έχει έχουμε αμέριστο σεβασμό για αυτό το κομμάτι της Rap χωρίς όμως να καταδικάζουμε ή να περιθωριοποιούμε το πιο mainstream κομμάτι της.

Ο,τι νεότερο σχετικά με το crew νέα projects και εμφανίσεις μπορείτε να το βρείτε στα social media μας.
Facebook: https://www.facebook.com/groups/DBS.Official.Rap/
Instagram: https://www.instagram.com/d.b.s_official/
YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCaBemmPQY10X8r3P7ANv3bQ

Να στηρίζετε τη μουσική που σας εκφράζει, να μην είστε προκατειλημμένοι και να μην αναγκάσετε ποτέ κάποιον να αλλάξει την γνώμη του για ότι αγαπάει! Όποιος αγαπάει και νιώθει αυτό που κάνεις θα στο δείξει από μόνος του! Ευχαριστούμε το anthem.gr για τη συνέντευξη, ήταν οι Disappointed by Society!
PEACEEEE!!!!

The post Συνέντευξη “Disappointed by Society” appeared first on anthem.gr.

Τους Sisyphean Rage τους γνώρισα σχετικά πρόσφατα και παρά το γεγονός ότι δεν ακούω πολύ black και death metal, εκτίμησα πολύ το ομώνυμο ντεμπούτο τους. Καθώς βρίσκονται σε φάση προετοιμασίας δεύτερου δίσκου, μιλήσαμε με το συγκρότημα από τη Βοιωτία για τη μέχρι τώρα πορεία τους.

Γνωριζόμασταν αρκετά χρόνια σαν φίλοι και όλοι μας παίζαμε σε διάφορα σχήματα, οπότε κάποια στιγμή αποφασίσαμε να καθίσουμε και να παίξουμε παρέα. Ύστερα από κουβέντα προέκυψαν οι Sisyphean Rage. Το line-up είναι το ίδιο όπως πάντα. Πάνος Στεργίου (κιθάρα/ φωνητικά), Άκης Κοσμίδης (μπάσο/φωνητικά), Νίκος  Ασημάκης (ντραμς).

Από τότε που γνωριζόμαστε σαν άτομα έχουμε πολιτικές και φιλοσοφικές ανησυχίες. Οι κουβέντες και οι συζητήσεις μας έφεραν κάποια στιγμή στο να συζητάμε περί μυθολογίας. Έτσι λοιπόν ήρθε και ο μύθος του Σίσυφου, του ανθρώπου που αψηφά τον κίνδυνο και την τιμωρία που του επιβάλλεται και αντιμετωπίζει με θάρρος τα προβλήματα της ζωής. Για μας ο μύθος του είναι πολυδιάστατος και διδακτικός είτε αυτό αφορά κοινωνικά ζητήματα, είτε προσωπικές δυσκολίες. Με λίγα λόγια όλοι και όλες μπορούν να σταθούν και να σπρώξουν “τον λίθο στην κορυφή” και να το κάνουν με χαμόγελο και θάρρος, χωρίς να μεμψιμοιρούν και να θρηνούν, αψηφώντας αυτούς που τους τιμωρούν ή τους υποτιμούν. Μην ξεχνάμε ότι ο Σίσυφος κορόιδεψε ακόμη και τον θάνατο! Με λίγα λόγια ο Σίσυφος σου λέει στο αυτί: “Μη μασάς!”

Το κράμα που ακούει κάποιος ή κάποια στον πρώτο, αλλά και στον επερχόμενο δίσκο, είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και βάλαμε πολύ μεράκι. Βγάλαμε ότι καλύτερο είχαμε μέσα μας. Δεν έχουμε ανάγκη να ταυτιστούμε με κάποιο “είδος”. Και τα 2 είναι μέσα στη μουσική μας όπως και όλες μας οι επιρροές.

Νομίζω ότι ακούγοντας κάποιος ή κάποια τη δουλειά μας, “πιάνει” αμέσως επιρροές από Black και Death metal μπάντες αλλά και όλο το metal και όχι μόνο. Από OBITUARY και DYING FETUS μέχρι ROTTING CHRIST και DARKTHRONE και ένα εκατομμύριο άλλες επιρροές και μπάντες.

Προσπαθήσαμε στον πρώτο δίσκο να μιλήσουμε για όλες μας τις ανησυχίες, μέσα απ’ το πρίσμα του μύθου. Θέλαμε να περάσουμε όλη μας την οργή, την αγανάκτηση και την απογοήτευση να την εκφράσουμε αλληγορικά και μεταφορικά. Στην καινούρια μας δουλειά προσπαθούμε να γίνουμε πιο άμεσοι…

Την παραγωγή την ανέλαβε το Γιώργος Στουρνάρας στα Infected Studios και artwork/logo ο Νίκος Λύτρας. Με τους ανθρώπους αυτούς είχαμε και έχουμε άριστη σχέση και το αποτέλεσμα ,μέχρι και την παραμικρή του λεπτομέρεια, μας κάλυψε απολύτως.

Ήταν μια άριστη εμπειρία γιατί τα κομμάτια ήταν τουλάχιστον ένα χρόνο πριν έτοιμα, οπότε ήμασταν πανέτοιμοι όταν μπήκαμε να γράψουμε. Το καταδιασκεδάσαμε.

Αυτή τη φορά, αποφασίσαμε να γράψουμε τον δίσκο μέσα στο προβάδικο. Θέλουμε τα κομμάτια του 2ου δίσκου να είναι έτοιμα για live και να έχουν “χαρακτήρα live”. Στον πρώτο δίσκο είχαμε πρώτα τις ιδέες και δουλεύαμε την ατμόσφαιρα άλλα χωρίς να έχουμε στο μυαλό μας πως θα ήταν σε μια συναυλία. Βέβαια σταθήκαμε “τυχεροί” και τα κομμάτια πήγαν και πάνε καλά στις συναυλίες.

Επειδή για να φτάσει ένα κομμάτι να “βγει”, περνάει απ’ όλους μας, τα αγαπάμε όλα μας τα κομμάτια εξίσου. Αλλιώς δε θα τα κυκλοφορούσαμε. Δε μπαίνει ούτε ένα riff χωρίς να το γουστάρουμε απόλυτα. Η ατμόσφαιρα στο live σε παρασέρνει κι εσένα.

Όχι βέβαια…και ούτε πρόκειται απ’ ότι φαίνεται. Άλλα όταν ξεκινάς να γράφεις, να ηχογραφείς και να κάνεις live, κατ’ εμάς, πρέπει να σε ενδιαφέρει αυτό που κάνεις να ‘ναι αληθινό, με νόημα και περιεχόμενο. Να σε εκφράζει. Αν πληροίς αυτά τα κριτήρια, η μουσική σου θα βρει κι άλλους/ άλλες που ταυτίζονται μ’ αυτό που κάνεις και θα το υποστηρίξουν αργά ή γρήγορα.

Εμείς ξέραμε εξ’ αρχής τις δυσκολίες, π.χ. τα χιλιόμετρα ή ότι θα ταλαιπωρηθείς λίγο παραπάνω με τα live κάποιες φορές, άλλα είχαμε και έχουμε το μεράκι γι’ αυτό που κάνουμε και δε μας εμπόδισε τίποτα. Πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο. Τη μουσική μας ο κόσμος δε δυσκολεύτηκε ποτέ να την βρει και αυτοί που την γούσταραν και τη γουστάρουν αγόρασαν και αγοράζουν δίσκους και μπλουζάκια παρόλο που μπορούσαν και μπορούν να την ακούσουν δωρεάν στο Youtube κτλ

Η σκηνή στη χώρα και παγκοσμίως ακμάζει γιατί υπάρχουν μπάντες που έχουν να πουν κάτι. Υπάρχουν κι αυτές που δεν έχουν και χάνονται. Σα μια γενικότερη ματιά υπάρχει στήριξη, συναυλίες και ανταπόκριση. Το κλίμα είναι καλό, παρόλη την κρίση και τα χιλιάδες προβλήματα.

Το δίσκο τον δουλεύουμε σχεδόν 2 χρόνια τώρα. Σταμαtησαμε τα live για να αφοριωθούμε σ’ αυτόν. Οδεύουμε προς το τέλος. Θα συνεχίσουμε μέχρι το τέλος του χρόνου τη σύνθεση και θα μπούμε στούντιο να ηχογραφήσουμε. Και μετά θα ξαναβγούμε στο δρόμο για συναυλίες.

Στο Facebook:

https://www.facebook.com/sisypheanrage

https://www.facebook.com/sisyphean.rage.deathmetal

Και στο Bandcamp:

https://sisypheanrage.bandcamp.com/releases

Αρχικά ευχαριστούμε εσάς για το ενδιαφέρον!

Ευχαριστούμε όλους/ες όσους/ες μας στηρίζουν και γενικά το underground, γιατί εκεί βρίσκει ύφος και χαρακτήρα μια σκηνή. Να ‘στε όλοι/ες καλά.

Εμείς με τη σειρά μας να ευχαριστήσουμε τους Sisyphean Rage για αυτή τη συνέντευξη, κλείνουμε με το Tireless Fates από τον ομώνυμο δίσκο του συγκροτήματος!

The post Συνέντευξη “Sisyphean Rage” appeared first on anthem.gr.

Τους Cold Dezert τους γνώρισα πριν κάποιους μήνες σε συναυλία τους στο Death Disco. Όπως είχα πει και στην ανταπόκριση του event, με εντυπωσίασε η χημεία τους και το ότι πειραματίζονται με διάφορα είδη μουσικής. Σήμερα λοιπόν, οι Cold Dezert μιλάνε στο anthem.gr για το ντεμπούτο τους, τα μελλοντικά πλάνα τους και διάφορα άλλα θέματα.

Οι Cold Dezert σχηματίστηκαν το 2016 και συνεχίζουν έως σήμερα με το Μάνο Τηγάνη στο μπάσο και φωνή, το Βαγγέλη Στρουμπή στην κιθάρα, το Madness Key στα πλήκτρα, εφέ και παραγωγή και το Νίκο Σουλτούκη στα τύμπανα.

Το όνομα προέκυψε μετά από μια κουβέντα που είχαμε ψάχνοντας να βρούμε τι θέλουμε να βγάλουμε ηχητικά. Ζεστό ήχο και ανατριχιαστική κρύα ατμόσφαιρα. Επομένως κρύα έρημος. Το z μπήκε διότι έτσι το βλέπουμε καλύτερα γραμμένο το dezert…

Με ό,τι μας απασχολεί την ώρα που jamάρουμε κυρίως.

Μας βγήκε με τον καιρό, έτσι νιώθαμε ευχαριστημένοι με αυτό που ακούγαμε.

Έχουμε επηρεαστεί από πολλά είδη μουσικής, μιας και ο καθένας μας ξεχωριστά ακούει διάφορα είδη. Το κοινό μας στοιχείο πάντως είναι η heavy rock μουσική.

Οι ιδέες για το Under the trees προϋπήρχαν από το Μάνο και τον Βαγγέλη, επί εποχής Bonze’s Fuel, που δεν πραγματοποιήθηκαν τότε. Ο Madness πρόσθεσε σημαντικά στοιχεία για το groove και την ατμόσφαιρα και μετά από έναν χρόνο περίπου με πρόβες, συζητήσεις και αλκοόλ ηχογραφήθηκε το άλμπουμ εξ’ ολοκλήρου στο Temple of Pandas studio στο χώρο του Madness Key, ο οποίος ανέλαβε τα πάντα: από τις ηχογραφήσεις οργάνων μέχρι την τελική μίξη και παραγωγή.

Συνήθως έρχονται ιδέες για jam από όλους. Τις παίζουμε βάζοντας ο καθένας ξεχωριστά το στυλ του και καταλήγουμε…

Νιώθουμε οργασμό όταν παίζουμε το In me και νιώθουμε ωραία όταν κουνιούνται τα κεφάλια στο groove μας!

Να συνεχίσουν αυτό που κάνουν, όταν το κάνουν καλά. Τα νέα συγκροτήματα χρειάζονται πιο πολλή στήριξη για να συνεχίσουν να δίνουν πιο πολλά στην underground μουσική σκηνή.

Η underground σκηνή όλο και μεγαλώνει και βγάζει αστεράκια..!!

Μέσα στο 2019 θα κυκλοφορήσει ο δεύτερος δίσκος, οπότε είμαστε σε διαδικασία ηχογραφήσεων.

Ο κόσμος μπορεί να μας βρει στο facebook: www.facebook.com/colddezert/

και στο Instagram: cold_dezert_band

Στηρίζετε όσο μπορείτε!

Κλείνουμε με το Under The Trees των Cold Dezert, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε ολόκληρο εδώ:

The post Συνέντευξη “Cold Dezert” appeared first on anthem.gr.

Τους Peculiar Three τους γνώρισα πρόσφατα μέσω των άλλων projects των μουσικών που απαρτίζουν το συγκρότημα. Ακούγοντας το πρώτο τους EP, με το όνομα Peculiar κατάλαβα πως πρόκειται για ένα πολύ καλό συγκρότημα με ιδιαίτερο ήχο και με αφορμή τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους full length δίσκου, κανονίσαμε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη!

Είμαστε ο Βαλάντης Δάφκος (φωνή & μπάσο), ο Πάνος Καρκάνας (κιθάρες & πλήκτρα) και ο Πάρης Γάτσιος (τύμπανα). Η μουσική μας παρέα ξεκίνησε από παλαιότερη μπάντα διασκευών στην οποία συμμετείχαμε (από το 2011) κι εκεί – εκτός της φιλίας μας! – γεννήθηκε και η ανάγκη μας για μια πιο δημιουργική κοινή μουσική πορεία. Κάπως έτσι, το 2013 γεννήθηκαν οι “Peculiar Three”, ένα όχημα έκφρασης για εμάς που κινείται στα όρια του prog rock (ως προς τις δομές των κομματιών κυρίως), διανθισμένο με alternative και metal στοιχεία.

Μουσικά “ανδρωθήκαμε” τη δεκαετία του ‘90, οπότε… όποιο και να ήταν το ταξίδι και οι αναζητήσεις του καθενός μας ανά τις δεκαετίες στην ιστορία της rock, το οποίο είναι – κι εκεί βρίσκεται η όλη ομορφιά! – αέναο, σίγουρα κουβαλάμε πάνω μας ηχοχρώματα της δεκαετίας αυτής, τα οποία περνάνε με τον τρόπο τους και στις δημιουργίες μας.

Για μας οι στίχοι είναι εξίσου σημαντικοί με τη μουσική. Πρέπει λοιπόν, όπως και η μουσική ενός κομματιού, έτσι κι αυτοί να είναι άρτιοι και με χαρακτήρα. Υπάρχουν στίχοι σε όλο το φάσμα της rock (κι όχι μόνο) μουσικής που είναι πραγματικά διαμάντια. Δυστυχώς, όμως, συχνά είναι παραγκωνισμένοι, εξυπηρετούν μόνο ως… “πάσα” για το refrain ή ακόμη και πρόχειροι, αδούλευτοι, με γραμματικά ή συντακτικά λάθη που ξεπερνούν κατά πολύ την… ποιητική αδεία! Οι στίχοι των P3 αντλούν έμπνευση από οποιοδήποτε ερέθισμα μπορεί να γεννήσει μια ιστορία που αξίζει κανείς να αφηγηθεί και χρωματίζεται από το πρίσμα του φανταστικού, ένα στοιχείο άρρηκτα συνδεδεμένο με τη στιχογραφία όλων των κομματιών μας.

Για τα 2/3 της μπάντας τότε, ήταν η πρώτη φορά που ηχογραφούσαμε σοβαρά κι επιμελώς, άρα σίγουρα η εμπειρία ήταν πρωτόγνωρη και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, καθώς μας δίδαξε πολλά πράγματα ως προς τη διαδικασία την ίδια αλλά και ως προς τις δυνατότητες (των studios KAI τις δικές μας) που αν δεν τα δεις εκ των έσω και στην πράξη… δεν τα κατανοείς! Ως προς την “επίγευση” της όλης εμπειρίας, το να βλέπεις τις ιδέες σου να μετουσιώνονται σε μορφή που μπορείς να μοιραστείς, είναι ένα συναίσθημα που δύσκολα περιγράφεται! Σίγουρα είχαμε κοντά μας άτομα που μας στήριξαν/βοήθησαν με διάφορους τρόπους οι οποίοι είναι ταυτόχρονα οι αφανείς ήρωες του “P3culiar” αλλά κι αυτοί που έδωσαν πνοή στην κυκλοφορία και διάδοση του δίσκου! Ως προς τα τεχνικά, οι ηχογραφήσεις, η παραγωγή και το mastering του δίσκου έγιναν από τον Έκτορα Σόχο σε studio δικό μας εδώ στη Λιβαδειά αλλά και στο προσωπικό του studio στην Αθήνα, ενώ την κοπή και συσκευασία των cd ανέλαβε ο Γιώργος Κοντογιαννίδης με τη rep:it (Θεσσαλονίκη). Το artwork και το layout έγιναν από τον Σωτήρη Κοτσώνη.

Το καταπληκτικό artwork μας, μαζί με ο,τιδήποτε άλλο γραφιστικό, επιμελήθηκε ο φίλος μας Σωτήρης Κοτσώνης, ο οποίος άντεξε όλη την ταλαιπωρία (…και δεν ήταν λίγη!) ώστε να μετατρέψει την ιδέα για ένα post apocalyptic steampunk ανδρείκελο με πολύ συγκεκριμένη αισθητική σε αυτό που τελικά κοσμεί το εξώφυλλό μας, σχεδιάζοντας επίσης για τα υπόλοιπα panels του ιδιαίτερου digipak καθώς και για το δισκάκι. Spoiler alert: θα δείτε δουλειά του και στην επερχόμενη κυκλοφορία μας!

Οι P3 προς το παρόν παραμένουν ένα στουντιακό project, κάτι που αναμένεται να αλλάξει με την κυκλοφορία του νέου δίσκου! Άλλωστε κάθε μέλος μας ασχολείται και με άλλα μουσικά σχήματα, δραστήρια και με πολλά live ανά την Ελλάδα κάθε χρόνο, οπότε λίγο οι έτερες μουσικές υποχρεώσεις κι αρκετά το γεγονός πως δεν θέλαμε να συμπληρώσουμε το set list με διασκευές, αποφασίσαμε να μη βιαστούμε καθόλου στον τομέα αυτό!

Κατά τη διάρκεια των χρόνων που προηγήθηκαν μας δόθηκε η ευκαιρία να δέσουμε πολύ σαν σύνολο, να εξερευνήσουμε διάφορα μουσικά μονοπάτια και να πειραματιστούμε. Πήραμε τον χρόνο μας με κάθε νέα ιδέα και τελικά αποφασίσαμε πως ήρθε η ώρα να μοιραστούμε όσα αργά και σταθερά δημιουργήσαμε ένα μεγάλο μέρος του διαστήματος αυτού, με τον κόσμο! Οι ηχογραφήσεις προχωρούν πολύ δυναμικά κι εκτιμούμε πως μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα έχει ολοκληρωθεί η παραγωγή και η κοπή του δίσκου, πράγμα για το οποίο ανυπομονούμε πραγματικά!

Το “P3culiar” ήταν ένας συγκερασμός ιδεών δοσμένος με μια “ρομαντική” oldschool σκοπιά καθ’ όλη τη διάρκεια της δημιουργίας του, από τη σύνθεση μέσα στις πρόβες έως την τελική ηχογράφηση. Θέλαμε να έχουμε έντονα τη live αισθητική, οπότε γράψαμε με… “φυσικό μετρονόμο” – τον drummer μας! – και προσπαθήσαμε να ολοκληρώσουμε τις ιδέες και την ηχογράφησή τους σε ένα σχετικά σφιχτό χρονικό περιθώριο, ώστε να είναι όσο το δυνατό πιο πηγαίο, δεν θέλαμε να απέχει, δηλαδή, η ιδέα από την αποτύπωσή της. Είμαστε πολύ χαρούμενοι με το αποτέλεσμα γιατί αντικατοπτρίζει τον τρόπο που δουλέψαμε και ζήσαμε την εμπειρία αυτή.

Στο “Leap of Faith” η όλη προσέγγισή μας είναι διαφορετική. Από τον τρόπο σύνθεσης, τους στίχους, τις πρόβες, τις συνθήκες και τους χώρους ηχογράφησης έως και τη συνολική αισθητική του τελικού αποτελέσματος. Άλλωστε, πλέον, είμαστε διαφορετικοί και οι ίδιοι σαν άνθρωποι και φυσικά σαν μουσικοί, κάτι που δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το συγκρότημα! Ελπίζουμε πως το τελικό αποτέλεσμα θα δικαιώσει τις επιλογές μας και θα δικαιολογήσει τον χρόνο που μεσολάβησε!

Εάν τα ΜΜΕ στήριζαν τη σκηνή αυτή, λογικά θα κάναμε τη συζήτηση σε κάποια τηλεοπτική ή ραδιοφωνική εκπομπή μεγάλου βεληνεκούς…! Όσο υπάρχουν ανεξάρτητα webzines με άτομα που οδηγούνται μόνο από το πάθος τους, δε διστάζουν να αφιερώσουν χρόνο και να ανακαλύψουν νέες μουσικές, εμείς θα είμαστε ικανοποιημένοι κι αισιόδοξοι!

Υπάρχει, είναι τρομερά ενδιαφέρουσα και δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα δουλειές του εξωτερικού, αρκεί να δώσει ευκαιρίες ο εκάστοτε ακροατής και σίγουρα δεν θα το μετανιώσει!

Το διαδίκτυο έχει γεφυρώσει ολόκληρα χάσματα στον χώρο αυτό! Και με τις τόσες πλέον μουσικές σκηνές που αρχίζουν να υφίστανται και στην επαρχία – επιτέλους… – πλέον οι δυσκολίες τείνουν να περιοριστούν στη θέληση και δίψα της κάθε μπάντας!

Στα άμεσα πλάνα μας υπάρχει το γύρισμα ενός τουλάχιστο video clip και η προώθηση του δίσκου μας!

Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στα:

Facebook page: https://www.facebook.com/peculiarthree/

YouTube Channel: https://plus.google.com/u/0/+peculiarthree/videos

Discogs: https://www.discogs.com/artist/4698820-Peculiar-Three

Bandcamp: https://peculiarthree.bandcamp.com/releases?fbclid=IwAR0aAP8HxfZP2vOc9hql0mTOPhulwa4cSmYumC944VJKWtFpfEZcoYJjQK8

ενώ ετοιμάζουμε και νέο κανάλι στο Youtube!

Μοιάζει τετριμμένο, αλλά είναι αληθινό και το λέμε μέσα από την ψυχή μας: “support your local scene”… και δε θα χάσετε!

Οι Peculiar Three έδωσαν ένα πολύ όμορφο μήνυμα, με το οποίο θα συμφωνήσω απόλυτα! Κλείνουμε με το Run Away από τον πρώτο τους δίσκο.

The post Συνέντευξη “Peculiar Three” appeared first on anthem.gr.